Μωρά από δότες σπέρματος

[Lenia16]

πρίν από 10 λεπτά , anemoni1989 είπε:

Δεν ειναι ουτε λογικο ουτε αναμενόμενο... Αυτο σ εξηγω!!! Εγω πχ δεν καιγομουν ποτε για παιδι... Τι παει να πει, πως ειμαι παραφρων??? Η αν καποια γυναικα οπως προαναφερθηκε δεν θελησει να ταλαιπωρηθει για την αποκτηση παιδιων, τι σημαίνει??? Πως δεν ειναι στα καλα της??? Καποιοι εχουν αλλες αναγκες... Δεν ειναι απαραίτητο να ειναι αποδεκτό απο ολους! 

Το έχεις πάρει πολύ επί προσωπικού, εσύ μπορεί να μην ήθελες -παρολα αυτά εκανες- το σύνηθες όμως είναι να θες να αποκτήσεις παιδί, έστω κάποια στιγμή μελλοντικά. Δε μιλάμε για την περίπτωση κάποια να μη θέλει, γούστο της κ καπέλο της. Μιλάμε για την περίπτωση που θέλει κ δεν μπορει κ θέλει να προσπαθήσει. Καταλαβαίνεις τη διαφορά; Γιατί δε βρίσκω πολύ νόημα σ αυτη τη συζήτηση.

[Έσπερος]

πρίν από 19 λεπτά , ninaki80 είπε:

μια εξωσωματικη ειναι απλως ενας μηνας προσπαθειας στην ουσια βρε κοριτσια ειναι σχεδον 10 μερες ενεσεις κ αλλες 15 αναμονη ουτε μηνας δηλαδη. δεν ειναι κ τοσο τραγικη διαδικασια για να δοκιμασεις 10 φορες μεσα σε τρια τεσσερα χρονια.

Ένας μήνας, τρία χιλιάρικα μίνιμουμ η προσπάθεια, συν τις εξετάσεις για να σε εγκρίνει η επιτροπή, και αν δεν έχεις κατεψυγμένα έμβρυα για να κάνεις κι άλλες προσπάθειες, ξανά μανά επιτροπή.. Οι 15 μέρες μέχρι το τεστ είναι εφιαλτικές κι επειδή το μαθαίνεις κ πολύ νωρίς, σχεδόν το ίδιο εφιαλτικό είναι και η μέτρηση χοριακής κάθε 2-3 μέρες κ η αναμονή άλλες 10 τουλ μέχρι να δείξει κάτι ο υπέρηχος. Κι αν δεν μένεις σε περιοχή με κέντρο εξωσωματικής, έχεις και τις μετακινήσεις. Και ο φυσικός κύκλος δεν είναι κι αυτός πλάκα. Υπέρηχοι κάθε 1-2 μέρες, και το άγχος αν θα προλάβουν το ωάριο πριν σκάσει... 

 

Εντάξει δεν είναι τραγωδία αλλά μη λέμε ότι είναι και για πλάκα, έλεος. 

[ninaki80]

πρίν από 41 λεπτά , Έσπερος είπε:

Ένας μήνας, τρία χιλιάρικα μίνιμουμ η προσπάθεια, συν τις εξετάσεις για να σε εγκρίνει η επιτροπή, και αν δεν έχεις κατεψυγμένα έμβρυα για να κάνεις κι άλλες προσπάθειες, ξανά μανά επιτροπή.. Οι 15 μέρες μέχρι το τεστ είναι εφιαλτικές κι επειδή το μαθαίνεις κ πολύ νωρίς, σχεδόν το ίδιο εφιαλτικό είναι και η μέτρηση χοριακής κάθε 2-3 μέρες κ η αναμονή άλλες 10 τουλ μέχρι να δείξει κάτι ο υπέρηχος. Κι αν δεν μένεις σε περιοχή με κέντρο εξωσωματικής, έχεις και τις μετακινήσεις. Και ο φυσικός κύκλος δεν είναι κι αυτός πλάκα. Υπέρηχοι κάθε 1-2 μέρες, και το άγχος αν θα προλάβουν το ωάριο πριν σκάσει... 

 

Εντάξει δεν είναι τραγωδία αλλά μη λέμε ότι είναι και για πλάκα, έλεος. 

τα ξερω πολυ καλα αυτα που λες γιαυτο δεν ειπα οτι ειναι για πλακα ουτε οτι θα γινουν σε ενα χρονο. ειπα οτι καποιος θα τα κανει μεσα σε βαθος χρονου αλλα δεν ειναι κ ανοικτο χειρουργειο για να πεις οτι μια κοπελα χανει την ζωη της . μπορει παραλληλα να κυνηγα κ το.ονειρο της κ να ζει. μην λεμε οτι κ οι ανθρωποι που κυνηγανε ενα ονειρο χανουν.την ζωη τους επειδη απλα κανοθν μια προσπαθεια

[Αννα 35]

Αυστηρά χρονικά, όχι, δε χάνει τη ζωή της. Κάποιες ημέρες ίσως.

Ψυχολογικά όμως; Σίγουρα υπάρχουν γυναίκες, οι οποίες αντιμετωπίζουν τέτοια θέματα με ψυχραιμία και νηφαλιότητα. Άλλες όμως όχι. Πόσες γυναίκες πατούν παύση στη ζωή τους εκείνες τις δεκαπέντε ημέρες και αναμένουν την ημέρα της χοριακης. Πόσες "θρηνούν" εάν δεν προκύψει εγκυμοσύνη ή εάν η εξέλιξη της δεν είναι η επιθυμητή; Πόσες επιρρίπτουν αδίκως ευθύνες στον εαυτό τους; Πόσες βιώνουν επιπτώσεις από τη φαρμακευτική αγωγή και τις ορμόνες;

 

Εδώ είναι το θέμα. Άλλες διαχειρίζονται αυτές τις καταστάσεις με υγιή τρόπο και άλλες όχι. Για μερικές η τεχνητή γονιμοποίηση είναι απλά το όχημα προκειμένου να συλλάβουν και για άλλες φτάνει στα όρια της εμμονής. Νομίζω, λοιπόν, ότι στη δεύτερη περίπτωση περισσότερο κακό παρά όφελος θα προσφέρει, συμφωνώντας με την επιχειρηματολογία της vtgian. 

[vtgian]

2 ώρες πρίν, Lenia16 είπε:

Εγώ δεν ξέρω καμία οικογένεια να μπορεί να κάνει παιδί -κ που το ξέρει αν δεν έχει κάνει;- και να έχει προτιμήσει την υιοθεσία. Εσύ ξέρεις; Αντιθέτως ξερω παρα πολλές γυναικες, λόγω επαγγέλματος αλλά κ προσωπικές μου γνωστές, να έχουν προβεί σε εξωσωματική. Και ευτυχώς οι περισσότερες το πολύ με δύο προσπάθειες τα έχουν καταφέρει. Τώρα, αν εσύ θεωρείς την υιοθεσία (με ότι αυτό συνεπάγεται) προτιμοτερη από την πιθανότητα με δύο προσπάθειες να αποκτήσεις δικό σου βιολογικό παιδί, πάω πάσο. Έχουμε διαφορετική άποψη απλά, δεκτό.

Ναι, ξέρω. Δύο μάλιστα, μια Ελλάδα και μια εξωτερικό. Και στις δύο περιπτώσεις, δεν υπήρχε κανένα διαπιστωμένο πρόβλημα,  και τα δύο ζευγάρια θεωρούσαν καλύτερο ηθικά για αυτούς να υιοθετήσουν από το να αποκτήσουν. Ναι, υπάρχουν και αυτοί. Γιατί πρέπει όλα να τα βλέπετε μαύρο άσπρο δεν μπορώ να καταλάβω. Αμ δε πας πάσο όταν αρνείσαι ότι υπάρχει και αυτή η περίπτωση. Και γιατί την παραθέτεις σαν προτίμηση μου; είπα πουθενά ότι θα προτιμούσα εγώ την υιοθεσία από την τεκνοποιηση; 

 

Ρε παιδιά, ξεκολληστε λιγάκι. Επειδη κάποιες κοπέλες δεν θα επιθυμούσαμε την εξωσωματική (για εμάς και μόνο για εμάς) δε σημαίνει ούτε ότι μιλάμε εκ του ασφαλούς, ούτε ότι λέμε σε κάποια να μην το προσπαθήσει, ούτε τίποτα. Ακούμε ωστόσο ότι δεν ξέρουμε τι θέλαμε και πόσο το θέλαμε, ότι σίγουρα θα αλλάζαμε γνώμη, ότι για να μη θέλουμε εξωσωματική μάλλον δε θέλαμε και πολύ να κάνουμε παιδί, εκφράζονται απόλυτες άποψεις για το τι είναι φυσιολογικό και τι όχι, πόσες αντοχές επιβάλλεται να έχει κάποια αν θέλει να λέει ότι προσπάθησε ενώ μερικές απλά λέμε ότι κάθε οικογένεια είναι ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΉ και με ισορροπίες διαφορετικές από αυτές που μπορεί να θεωρουνται στάνταρτ. Μπορεί εμείς να μην καταλαβαίνουμε την αγωνία της υπογονιμοτητας (εν μέρει), κάποιοι φαίνεται ότι δυσκολεύονται εξισου να δουν από άλλη οπτική γωνία. 

 

Και θα τονίσω ακόμα μια φορά κάτι που λέει και η ΑΡΓΚ, με εξαίρεση τις γυναίκες που συνειδητά μπαίνουν μόνες στη τεκνοποιηση, οι υπόλοιπες έχουμε κάποιο σύντροφο σε αυτό το ταξίδι, με τα δικά του θέλω, τις δικές του επιφυλάξεις. Άλλες μπροστά στην απόκτηση παιδιού δεν υπολογίζουν την άποψη τους, για άλλες είναι σημαντική. 

[λουκουμαδάκι]

1 hour ago, Έσπερος είπε:

Ένας μήνας, τρία χιλιάρικα μίνιμουμ η προσπάθεια, συν τις εξετάσεις για να σε εγκρίνει η επιτροπή, και αν δεν έχεις κατεψυγμένα έμβρυα για να κάνεις κι άλλες προσπάθειες, ξανά μανά επιτροπή.. Οι 15 μέρες μέχρι το τεστ είναι εφιαλτικές κι επειδή το μαθαίνεις κ πολύ νωρίς, σχεδόν το ίδιο εφιαλτικό είναι και η μέτρηση χοριακής κάθε 2-3 μέρες κ η αναμονή άλλες 10 τουλ μέχρι να δείξει κάτι ο υπέρηχος. Κι αν δεν μένεις σε περιοχή με κέντρο εξωσωματικής, έχεις και τις μετακινήσεις. Και ο φυσικός κύκλος δεν είναι κι αυτός πλάκα. Υπέρηχοι κάθε 1-2 μέρες, και το άγχος αν θα προλάβουν το ωάριο πριν σκάσει... 

 

Εντάξει δεν είναι τραγωδία αλλά μη λέμε ότι είναι και για πλάκα, έλεος. 

Μα δεν είπαμε ότι είναι για πλάκα! Και χρονοβόρο είναι και κόστος έχει και ψυχολογικά σε διαλύει. Απλά όταν ακούς δέκα προσπάθειες και λες μα καλά αυτή έπρεπε να σταματήσει έπρεπε να το αφήσει πως μπόρεσε δεν σκέφτηκε την υγεία της και λοιπά που ακούστηκαν, ας προσπαθήσουν τα κορίτσια να μπουν στη θέση της και ας το δουν σαν δέκα προσπάθειες για να γίνεις γονιός. Είναι πολλές; 

Και αν δεν το πάθεις δεν καταλαβαίνεις τη λαχτάρα του "η επόμενη θα είναι η τυχερή". Και η μία γίνεται δύο και οι δύο πέντε και οι πέντε δέκα τόσο απλά. 

Η ελπίδα πεθαίνει τελευταία. Και αν η ευτυχία σου είναι να γίνεις γονιός γιατί άλλο να παλέψεις σε αυτή τη ζωή; Για καριέρες λεφτά ταξίδια και ακίνητα; αφού αυτό επιθυμείς. Και αν το ταξίδι στη μητρότητα χαλάσει τη σχέση ας τη χαλάσει. Εδώ χαλάνε για πολύ λιγότερα. Λες και αν έχεις παιδιά σκυλιά και τα πάντα όλα τακτοποιημένα δεν χωρίζεις η αν πεις στοπ δεν θέλω να προσπαθήσω θα ζεις πάντα σε ένα συννεφάκι ευτυχίας. 

[Αννα 35]

Αυτό που έθιξε η vtgian, σχετικά με την ύπαρξη συντρόφου, με έχει κι εμένα απασχολήσει πολλάκις. Γενικεύοντας, αλλά και στο συγκεκριμένο θέμα, υπάρχουν στιγμές που πραγματικά ορισμένες τοποθετήσεις δίνουν την αίσθηση πως ο ρόλος του συντρόφου αρχίζει και τελειώνει στη σύλληψη.

[vtgian]

πρίν από 1 λεπτό , λουκουμαδάκι είπε:

Και αν η ευτυχία σου είναι να γίνεις γονιός γιατί άλλο να παλέψεις σε αυτή τη ζωή; Για καριέρες λεφτά ταξίδια και ακίνητα; αφού αυτό επιθυμείς. Και αν το ταξίδι στη μητρότητα χαλάσει τη σχέση ας τη χαλάσει.

Η ευτυχία σου στην προκειμένη είναι να γίνεις βιολογικος γονιός, όχι γονιός γενικά. Αυτό είναι αντικειμενικά εγωιστικό, ας μιλήσουμε ειλικρινά. Καλά κάνεις και κάνεις όσες προσπάθειες αντέχεις, δεν αντιλέγει κάνεις. Δεν ενδιαφέρεσαι όμως για την γονεικοτητα γενικά. Επίσης εσένα (όχι εσένα προσωπικά) μπορεί η σχέση να μη σε ενδιαφέρει τοσο, το παιδί όμως το ρωτάς; 

[Αννα 35]

Λουκουμαδακι, το θέμα είναι, αυτό το ζευγάρι που αναφέρεις, εκτός από την επιτυχή τεχνητή γονιμοποίηση, θέτει άλλους στόχους; Ζει τη ζωή του; Οικοδομεί τη ζωή του πέρα κι ανεξάρτητα από το αν γίνει γονιός; 

Γιατί αν όχι και η τεκνοποίηση, με όποιο τρόπο, αποτελεί το μοναδικό στόχο, τότε, ναι, υπάρχει πρόβλημα.

[ΑΡΓΚ]

2 ώρες πρίν, Lenia16 είπε:

 Κ είναι λογικό κ αναμενόμενο να το θέλει ο οποιοσδήποτε. Γιατί το πρώτο πράγμα που λες όταν αγαπάς έναν άνθρωπο κ ζευγαρώνεις μαζί του δεν είναι ας υιοθετήσουμε αλλά ας προσπαθήσουμε να κανουμε ένα παιδάκι. Αυτή είναι η ανθρωπινη φύση. Η υιοθεσία έρχεται σε δεύτερο χρόνο, όταν μετά από προσπάθεια αδυνατείς να κάνεις δικό σου κ ενώ θέλεις να δώσεις αγάπη σε ένα παιδί δεν μπορεις. Πόσο μάλλον να καίγεσαι κ να μην μπορείς κ να σου λένε οι άλλοι σιγά μωρέ, είναι εγωιστικό να προσπαθείς για δικό σου, υιοθέτησε να ξεμπερδευεις.

 

 

Οχι. Είναι απόλυτα λογικό και ανθρώπινο να προτιμήσεις να υιοθετήσεις, όπως υπάρχουν άνθρωποι που δεν μπήκαν καν στη διαδικασία να προσπαθήσουν για παιδιά, όπως είναι και απόλυτα λογικό και ανθρώπινο να μη θες καθόλου παιδιά, βιολογικά ή μη. Δεν είναι όλοι ίδιοι.

Και για να επανέλθουμε στο αρχικό θέμα, μιλάμε για έναν άνθρωπο που δεν μπορεί να κάνει βιολογικό παιδί. Και τίθεται το ερώτημα αν θέλει η γυναίκα του να κυοφορήσει ουσιαστικά το παιδί ενός άλλου, να υιοθετήσει ή να μην έχει παιδιά. Γιατί το δικά του παιδιά, έχει κλείσει. Ο,τι και να αποφασίσει, δεν υπάρχει σωστό ή λάθος, και θέλει χρόνο.

[ΑΡΓΚ]

πρίν από 17 λεπτά , λουκουμαδάκι είπε:

Και αν η ευτυχία σου είναι να γίνεις γονιός γιατί άλλο να παλέψεις σε αυτή τη ζωή; Για καριέρες λεφτά ταξίδια και ακίνητα; αφού αυτό επιθυμείς. Και αν το ταξίδι στη μητρότητα χαλάσει τη σχέση ας τη χαλάσει. Εδώ χαλάνε για πολύ λιγότερα. Λες και αν έχεις παιδιά σκυλιά και τα πάντα όλα τακτοποιημένα δεν χωρίζεις η αν πεις στοπ δεν θέλω να προσπαθήσω θα ζεις πάντα σε ένα συννεφάκι ευτυχίας. 

Δηλαδή ο σύντροφος τι ρόλο παίζει; Είναι απλά ο εύκολος δότης του σπέρματος; Θα τα καταλάβαινα όλα αυτά αν μιλάγαμε για κοινή επιθυμία ενός ζευγαριού, ή για την προσπάθεια ενός ανθρώπου μόνου να γίνει γονιός. 

[Έσπερος]

πρίν από 26 λεπτά , λουκουμαδάκι είπε:

Μα δεν είπαμε ότι είναι για πλάκα! Και χρονοβόρο είναι και κόστος έχει και ψυχολογικά σε διαλύει. Απλά όταν ακούς δέκα προσπάθειες και λες μα καλά αυτή έπρεπε να σταματήσει έπρεπε να το αφήσει πως μπόρεσε δεν σκέφτηκε την υγεία της και λοιπά που ακούστηκαν, ας προσπαθήσουν τα κορίτσια να μπουν στη θέση της και ας το δουν σαν δέκα προσπάθειες για να γίνεις γονιός. Είναι πολλές; 

Και αν δεν το πάθεις δεν καταλαβαίνεις τη λαχτάρα του "η επόμενη θα είναι η τυχερή". Και η μία γίνεται δύο και οι δύο πέντε και οι πέντε δέκα τόσο απλά. 

Η ελπίδα πεθαίνει τελευταία. Και αν η ευτυχία σου είναι να γίνεις γονιός γιατί άλλο να παλέψεις σε αυτή τη ζωή; Για καριέρες λεφτά ταξίδια και ακίνητα; αφού αυτό επιθυμείς. Και αν το ταξίδι στη μητρότητα χαλάσει τη σχέση ας τη χαλάσει. Εδώ χαλάνε για πολύ λιγότερα. Λες και αν έχεις παιδιά σκυλιά και τα πάντα όλα τακτοποιημένα δεν χωρίζεις η αν πεις στοπ δεν θέλω να προσπαθήσω θα ζεις πάντα σε ένα συννεφάκι ευτυχίας. 

Δεν νομίζω ότι εδώ λέμε ότι κάποιος θα έπρεπε να σταματήσει. Προφανώς υπάρχει ένα όριο που είναι υποκειμενικό για τον καθένα. Όσο για την υγεία, λογικά θα χρειαστεί χρόνος μέχρι να φανούν οι όποιες συνέπειες. Ας μην είμαστε αφελείς, αποκλείεται ο βομβαρδισμός με ορμόνες να μην έχει συνέπειες, αλλά τέλος πάντων όλες παίρνουμε το ρίσκο ακριβώς επειδή είναι για καλό σκοπό. Τωρα το αν θα έπρεπε να υπάρχει πιο αυστηρό ή χαλαρό πλαίσιο σε σχέση με την ποσότητα φαρμάκων ή τον αριθμό των προσπαθειών, αυτό η επιστήμη θα το κρίνει, όχι εμείς. 

 

Όταν είσαι απ' έξω μπορεί να λες κάποια πράγματα εκ του ασφαλούς (κι εγώ πχ εκ του ασφαλούς ίσως λέω ότι για δεύτερο παιδί δεν ξέρω αν θα κάνω πάνω από 1-2 προσπάθειες, εκ του ασφαλούς επειδή έχω ήδη ένα και μάλιστα με την πρώτη), αλλά τα λες και με μια κάποια διαύγεια. Κι εδώ το συζητάμε πιο πολύ θεωρητικά και φιλοσοφικά, όχι επί του προσωπικού ως συμβουλές σε κάποια κοπέλα. Γι' αυτό και δεν είναι άτοπη η παράθεση ποικίλων απόψεων, οι οποίες στο κάτω κάτω δεν στοχεύουν στο να πείσουν, αλλά κυρίως να δώσουν μια ισορροπημένη οπτική στην κοπέλα που ρώτησε, ή ίσως όποια άλλη προβληματίζεται, να σκεφτεί πρώτα πρώτα τη σχέση της, να δώσει χρόνο να το συζητήσει με τον σύντροφό της, να μην πιέσει, και να μην υποκύψει σε πιέσεις των γιατρών που προτείνουν πράγματα χωρίς το ζευγάρι να είναι έτοιμο. Η κουβέντα από εκεί ξεκίνησε. γιατί υποθέτουμε ότι επιθυμία δυο ανθρώπων που ενώνουν τις ζωές τους, είναι να κάνουν οικογένεια, με ή χωρίς παιδιά (χωρίς εννοω από επιλογή, υπάρχουν και τέτοια). Εάν στην οικογένεια αυτή υπάρχουν δύο γονείς, το λογικό είναι να υπάρχει σύμπνοια ως προς τον αριθμό των παιδιών, τον τρόπο απόκτησής τους, τον τρόπο ανατροφής κλπ. Αν λοιπόν ο ένας σύντροφος πιεστεί είτε να κάνει παιδί ενώ δεν είναι σίγουρος, είτε να αποκτήσει περισσότερα παιδιά, ενώ δεν το επιθυμεί, είτε να τα αποκτήσει με μια μέθοδο που για τους χψ λόγους τον προβληματίζει, κάποιο πρόβλημα θα προκύψει. Όχι στο αν θα αγαπήσει το παιδί, προφανως, Αλλά στην ισορροπία της οικογένειας, στη σχέση του ζευγαριού. Σκεφτείτε έναν άντρα που ακούει από τη γυναίκα του δηλώσεις του στιλ "δεν θέλω να μου στερήσει κανείς τη μητρότητα" ή "θα κάνω τα πάντα για να αποκτήσω παιδί". Έναν άντρα εννοώ που έχει το θέμα της υπογονιμότητας και έχει και το σοκ της ανάγκης για δωρεά σπέρματος. ΟΚ, θέλει κι αυτός παιδί, το σκέφτεται λίγο και με βαριά καρδιά το δέχεται, πιο πολύ για να μην φανεί εγωιστής και όλα αυτά τα ωραία που γράφτηκαν εδώ. Το παιδί θα το αγαπήσει, δεν αμφιβάλλω. Δεν θα νιώσει όμως ότι σε αυτήν την οικογένεια είναι κάπως διακοσμητικός; Όχι επειδή δεν είναι βιολογικός πατέρας. Αλλά επειδή η γυναίκα του δείχνει να βαραίνει πιο πολύ στην καρδιά της το παιδί και όχι ο γάμος. 

[Lenia16]

πρίν από 22 λεπτά , Έσπερος είπε:

Δεν νομίζω ότι εδώ λέμε ότι κάποιος θα έπρεπε να σταματήσει. Προφανώς υπάρχει ένα όριο που είναι υποκειμενικό για τον καθένα. Όσο για την υγεία, λογικά θα χρειαστεί χρόνος μέχρι να φανούν οι όποιες συνέπειες. Ας μην είμαστε αφελείς, αποκλείεται ο βομβαρδισμός με ορμόνες να μην έχει συνέπειες, αλλά τέλος πάντων όλες παίρνουμε το ρίσκο ακριβώς επειδή είναι για καλό σκοπό. Τωρα το αν θα έπρεπε να υπάρχει πιο αυστηρό ή χαλαρό πλαίσιο σε σχέση με την ποσότητα φαρμάκων ή τον αριθμό των προσπαθειών, αυτό η επιστήμη θα το κρίνει, όχι εμείς. 

 

Όταν είσαι απ' έξω μπορεί να λες κάποια πράγματα εκ του ασφαλούς (κι εγώ πχ εκ του ασφαλούς ίσως λέω ότι για δεύτερο παιδί δεν ξέρω αν θα κάνω πάνω από 1-2 προσπάθειες, εκ του ασφαλούς επειδή έχω ήδη ένα και μάλιστα με την πρώτη), αλλά τα λες και με μια κάποια διαύγεια. Κι εδώ το συζητάμε πιο πολύ θεωρητικά και φιλοσοφικά, όχι επί του προσωπικού ως συμβουλές σε κάποια κοπέλα. Γι' αυτό και δεν είναι άτοπη η παράθεση ποικίλων απόψεων, οι οποίες στο κάτω κάτω δεν στοχεύουν στο να πείσουν, αλλά κυρίως να δώσουν μια ισορροπημένη οπτική στην κοπέλα που ρώτησε, ή ίσως όποια άλλη προβληματίζεται, να σκεφτεί πρώτα πρώτα τη σχέση της, να δώσει χρόνο να το συζητήσει με τον σύντροφό της, να μην πιέσει, και να μην υποκύψει σε πιέσεις των γιατρών που προτείνουν πράγματα χωρίς το ζευγάρι να είναι έτοιμο. Η κουβέντα από εκεί ξεκίνησε. γιατί υποθέτουμε ότι επιθυμία δυο ανθρώπων που ενώνουν τις ζωές τους, είναι να κάνουν οικογένεια, με ή χωρίς παιδιά (χωρίς εννοω από επιλογή, υπάρχουν και τέτοια). Εάν στην οικογένεια αυτή υπάρχουν δύο γονείς, το λογικό είναι να υπάρχει σύμπνοια ως προς τον αριθμό των παιδιών, τον τρόπο απόκτησής τους, τον τρόπο ανατροφής κλπ. Αν λοιπόν ο ένας σύντροφος πιεστεί είτε να κάνει παιδί ενώ δεν είναι σίγουρος, είτε να αποκτήσει περισσότερα παιδιά, ενώ δεν το επιθυμεί, είτε να τα αποκτήσει με μια μέθοδο που για τους χψ λόγους τον προβληματίζει, κάποιο πρόβλημα θα προκύψει. Όχι στο αν θα αγαπήσει το παιδί, προφανως, Αλλά στην ισορροπία της οικογένειας, στη σχέση του ζευγαριού. Σκεφτείτε έναν άντρα που ακούει από τη γυναίκα του δηλώσεις του στιλ "δεν θέλω να μου στερήσει κανείς τη μητρότητα" ή "θα κάνω τα πάντα για να αποκτήσω παιδί". Έναν άντρα εννοώ που έχει το θέμα της υπογονιμότητας και έχει και το σοκ της ανάγκης για δωρεά σπέρματος. ΟΚ, θέλει κι αυτός παιδί, το σκέφτεται λίγο και με βαριά καρδιά το δέχεται, πιο πολύ για να μην φανεί εγωιστής και όλα αυτά τα ωραία που γράφτηκαν εδώ. Το παιδί θα το αγαπήσει, δεν αμφιβάλλω. Δεν θα νιώσει όμως ότι σε αυτήν την οικογένεια είναι κάπως διακοσμητικός; Όχι επειδή δεν είναι βιολογικός πατέρας. Αλλά επειδή η γυναίκα του δείχνει να βαραίνει πιο πολύ στην καρδιά της το παιδί και όχι ο γάμος. 

Μπορεί να μας απαντήσει η @anemoni1989 αν νιώθει έτσι που πιέστηκε να μείνει έγκυος ενώ δεν ήθελε όπως είπε παραπάνω. Γιατί υπάρχει κ η αντίπερα όχθη. Ο άντρας της έδειξε να βαραίνει πιο πολύ το παιδί στην καρδιά του κ όχι ο γάμος; Ένιωσε διακοσμητική ή δοχείο γονιμοποίησης; Χωρίς παρεξήγηση προς την anemoni1989, απλά κάθε νόμισμα έχει δύο πλευρες.

[Έσπερος]

πρίν από 26 λεπτά , Lenia16 είπε:

Μπορεί να μας απαντήσει η @anemoni1989 αν νιώθει έτσι που πιέστηκε να μείνει έγκυος ενώ δεν ήθελε όπως είπε παραπάνω. Γιατί υπάρχει κ η αντίπερα όχθη. Ο άντρας της έδειξε να βαραίνει πιο πολύ το παιδί στην καρδιά του κ όχι ο γάμος; Ένιωσε διακοσμητική ή δοχείο γονιμοποίησης; Χωρίς παρεξήγηση προς την anemoni1989, απλά κάθε νόμισμα έχει δύο πλευρες.

Εγώ δεν το εξετάζω από την οπτική αν είναι άντρας ή γυναίκα. Μπορεί η κοπέλα να πιέστηκε. Αυτό η ίδια το ξέρει, όπως και το αν την ενοχλεί. Εννοείται ότι αν μιλούσαμε με τον άντρα της εγώ τα ίδια θα του έλεγα.Ίσως ήμουν και πιο αυστηρή λόγω μιας φεμινιστικής προκατάληψης που έχω. 

 

Και προφανώς δεν εννοώ ότι ο κάθε γάμος θα διαλυθεί για μια τέτοια διαφωνία. Αλλά είναι κάτι που θέλει προσοχή. Κι επειδή δεν το παίζω υπεράνω, πιο πάνω έγραψα ότι μπορώ να με φανταστώ ανύπαντρη χωρίς παιδιά, αλλά όχι παντρεμένη χωρίς παιδιά. Αυτό κάτι δείχνει για μένα, και πιστεύω ότι δείχνει εγωισμό. Δεν παντρεύτηκα τον άντρα μου για να κάνω παιδί, ήθελα οικογένεια, αλλά για μένα προσωπικά, από οικογένεια χωρίς παιδιά μου ακούγεται προτιμότερο το χωρίς οικογένεια. Είμαι σίγουρη ότι ο άντρας μου δεν θα ενθουσιαζόταν αν το άκουγε, και θα ήταν δικαίωμά του. Επίσης, όταν ο άντρας μου λέει (θεωρητικά πάντα) ότι θα ήθελε πάνω από 2 παιδιά (αν πχ υπήρχαν προϋποθέσεις), εγώ νιώθω μια πίεση γιατί προσωπικά δεν θέλω παραπάνω. Δεν θέλω να είμαι μόνο μαμά. Θέλω και προσωπικό χρόνο και πιστεύω ότι δεν έχω αντοχές για κάτι παραπάνω. Με ενοχλεί λοιπόν όταν τον ακούω να το λέει αυτό, γιατί πιστεύω ότι στο μυαλό του θεωρεί ότι θα πρέπει να είμαι απόλυτα ευτυχισμένη να είμαι μόνο μαμά, χωρίς χρόνο για τίποτα άλλο. ΑΥτή τη στιγμή δεν μας δημιουργεί πρόβλημα κάτι τέτοιο, γιατί δεν τίθεται θέμα περισσότερων παιδιών. Αν όμως υπήρχε αυτό ως ενδεχόμενο, ναι, μπορεί να μου δημιουργούσε πρόβλημα. 

Επεξεργάστηκαν 5 Μαρτίου,2019 by Έσπερος

[λουκουμαδάκι]

πρίν από 37 λεπτά , vtgian είπε:

Η ευτυχία σου στην προκειμένη είναι να γίνεις βιολογικος γονιός, όχι γονιός γενικά. Αυτό είναι αντικειμενικά εγωιστικό, ας μιλήσουμε ειλικρινά. Καλά κάνεις και κάνεις όσες προσπάθειες αντέχεις, δεν αντιλέγει κάνεις. Δεν ενδιαφέρεσαι όμως για την γονεικοτητα γενικά. Επίσης εσένα (όχι εσένα προσωπικά) μπορεί η σχέση να μη σε ενδιαφέρει τοσο, το παιδί όμως το ρωτάς; 

Συνήθως τα ζευγάρια που κάνουν πολλές εξωσωματικές ξεκινούν από μικρή ηλικία. Και όταν είσαι νέος πεισμωνεις και λες είμαι 25 είμαι 30. Θα μπορέσω. Ελάχιστοι έχουν την έννοια του να γίνω γονέας να προσφέρω σε ένα παιδί να μεγαλώσει πλάι μου σε μη βιολογικό τους παιδί. Για αυτό και λέμε ότι βρίσκει τόση αντίσταση η υιοθεσία και η δωρεά. Δεν είναι εγωιστικό. Είναι το όνειρο του θα μπορέσω έχω χρόνια μπροστά. Στην άλλη πλευρά επίσης θα βρεις ανθρώπους που προσπαθούν πολύ καιρό σε μεγαλύτερη ηλικία γιατί έχουν κακοπεσει ιατρικά. Γιατί πάντα κάτι βρίσκουν μπροστά τους που θέλει διόρθωση. Και περνάνε τα χρόνια και οι προσπάθειες,διορθώνοντας με την ελπίδα ότι κάτι καλό έχει μείνει και θα το πετύχουν. Και υπάρχουν και τα κορίτσια που έκαναν μια δύο τρείς προσπαθειες και στράφηκαν σε άλλες διεξόδους επειδή κατάλαβαν ότι ναι,δεν γίνεται αλλιώς. Αλλά καμία από τις παραπάνω δεν φέρεται εγωιστικά με το ντε και καλά εγώ θέλω δικό μου παιδί για το dna.  Επίσης σε όποιον αναφέρει κάποια για εξωσωματική θα υπάρξει μεγάλη πλειοψηφία που θα απαντήσει γιατί δεν υιοθετείς. Και κανενας δε λέει "όπως εγώ". Όσοι το λένε έχουν ολοι δικά τους παιδιά. Μα όλοι. Για αυτό και είναι πλέον κόκκινο πανί. Είναι πολλά τα θέματα στα οποία ο άνθρωπος έχει ξεπεράσει τη βιολογία του με το μυαλό και φέρεται αλτρουιστικά. Στο θέμα απογόνου έχουμε πολύ δρόμο μπροστά μας γιατί πονάει. Ας μη το βλέπουμε απλά σαν εγωισμό. Σε ότι αφορά το παιδί τι εννοείς; Δεν θα παλέψω να κάνω παιδί μήπως και χαλάσει η σχέση και στεναχωρεθεί το παιδί που δεν έχω ακόμα; Μπορούν να σου έρθουν εύκολα πέντε παιδιά και να σου έρθει και μία εξωσυζυγική. Δεν θα χωρίσεις; Θα υπομένεις για τα παιδιά όπως αλλά παλαιά; αλήθεια δεν καταλαβαίνω πως το θέτεις, εξήγησε το λίγο. 

πρίν από 33 λεπτά , Αννα 35 είπε:

Λουκουμαδακι, το θέμα είναι, αυτό το ζευγάρι που αναφέρεις, εκτός από την επιτυχή τεχνητή γονιμοποίηση, θέτει άλλους στόχους; Ζει τη ζωή του; Οικοδομεί τη ζωή του πέρα κι ανεξάρτητα από το αν γίνει γονιός; 

Γιατί αν όχι και η τεκνοποίηση, με όποιο τρόπο, αποτελεί το μοναδικό στόχο, τότε, ναι, υπάρχει πρόβλημα.

Όταν λέμε στόχους; Όταν λέμε ζωή; 

Πχ να βγαίνει να ταξιδεύει να βάλει στόχο μια καλή δουλειά κλπ; Όταν κάποιος θέλει να κάνει καριέρα βάζει πολλά πράγματα στην άκρη. Δεν κουνιέται φύλλο. Όταν θέλει να ταξιδέψει να διασκεδάσει να κάνει κάποια χόμπυ επίσης βάζει πολλά στην άκρη. Δεν κουνιέται φύλλο. Όταν θέλει να σπουδάσει να φτάσει μέχρι διδακτορικό εκεί και αν αφήνει πολλά στην απ'εξω. Πάλι δεν κουνιέται φύλλο. Γιατί όταν θέλει να προσπαθήσει για παιδιά και βάλει στον πάγο πολλά πράγματα εκεί λέμε "δεν ζεις"; 

Η πλάκα είναι ότι η πλειοψηφία των κοριτσιών τουλάχιστον εδώ μέσα και σπούδασαν και ταξίδεψαν και δουλειά έχουν και χορτασμένες είναι από τη ζωή τους. Γιατί να μας ενοχλεί αν αφιερώσουν χρόνο για παιδί; Εσύ βρε Άννα με τα 4 παιδιά αλήθεια τι χρόνο έχεις πλέον για να ζεις τα όνειρα σου; Τι οικοδομεις; ζεις όπως θα ζούσες χωρίς παιδιά; (Χρησιμοποιώ σε σαν παράδειγμα έτσι μη παρεξηγηθω) 

Τεσπά κορίτσια το θέμα σε όποιον είναι μέσα πονάει πολύ. Προσωπικά ίσα το ακούμπησα αλλά γνώρισα από κοντά αρκετές κοπέλες που άλλες πέτυχαν εύκολα άλλες προσπαθούν ακόμα άλλες διάλεξαν δότη κλπ κλπ. 

Κάθε μία και ξεχωριστή ιστορία. Εγωισμό δεν είδα πουθενά μόνο ελπίδα πόνο στεναχώρια και χαρά. 

[Αννα 35]

Συμφωνώ με την Έσπερος. Όταν αποφασίζουμε να παντρευτούμε, βλέπουμε στο πρόσωπο του ανθρώπου που επιλέγουμε ως σύντροφο εκείνον, με τον οποίο θέλουμε και μπορούμε να περάσουμε το υπόλοιπο της ζωής μας και τον πατέρα των παιδιών, τα οποία ίσως μελλοντικά φέρουμε στον κόσμο.

 

Ουσιαστικά έχουμε ήδη επιλέξει τον δυνητικό πατέρα, όχι χάρη στην ποιότητα των σπερματοζωαρίων του, αλλά χάρη στην ποιότητα της προσωπικότητας του. Δεν θέτουμε ως προϋπόθεση για τη δέσμευση μαζί του ένα υγιές σπερμοδιαγραμμα. Γιατί, λοιπόν, αυτή η πρώτη ποιότητα να χάνει την αξία της; Βεβαίως, ισχύει και το αντίθετο.

 

Αλήθεια, θα ήμουν πολύ περίεργη να διαβάσω απαντήσεις σε ένα θέμα που θα έθετε το εξής: Είμαι υπογονιμη, δεν επιθυμώ δανεικά ωάρια και ο σύζυγος μου μου ανακοίνωσε πως αν του στερήσω το δικαίωμα στην πατρότητα θα βρει άλλη σύζυγο πρόθυμη/ ικανή να του χαρίσει παιδιά.

 

Σε αυτή την περίπτωση ποιος θα ήταν ο εγωιστής;

[Lenia16]

πρίν από 2 λεπτά , Έσπερος είπε:

Εγώ δεν το εξετάζω από την οπτική αν είναι άντρας ή γυναίκα. Μπορεί η κοπέλα να πιέστηκε. Αυτό η ίδια το ξέρει, όπως και το αν την ενοχλεί. Εννοείται ότι αν μιλούσαμε με τον άντρα της εγώ τα ίδια θα του έλεγα.Ίσως ήμουν και πιο αυστηρή λόγω μιας φεμινιστικής προκατάληψης που έχω. 

Αν ο πατερας/μάνα αφού έχει αποδεχθεί να γίνει κατ αυτόν τον τρόπο γονιός σημαίνει ότι το έχει σκεφτεί κ συζητησει σοβαρά κ το θέλει κ ο ιδιος κ όχι για να μην τον πουν εγωιστή. Αυτά είναι αστεία πράγματα. Σε κάθε γάμο γίνονται αμοιβαίες υποχωρήσεις, τι σημαίνει ότι πρέπει πάντα κάποιος να νιώθει υποδεέστερος; Κ εγώ έμεινα Αθήνα χωρίς βοήθεια, χωρίς συγγενείς κ φίλους, σε ένα μέρος που δε μου αρέσει να ζω, για τον άντρα μου, όταν είχα τα παντα στην επαρχιακή μου πόλη να με περιμενουν. Θα μεγαλωνα το παιδί μου χωρίς να το καταλάβω που λέει ο λόγος κ εδώ τρέχω κάθε μέρα να προλάβω να το παρω απτό σχολείο κ δεν ξέρω τι να το κάνω αν αρρωστήσει. Τι σημαίνει, ότι πρέπει να του το χτυπάω μια ζωή ή να νιώθω ότι ο σύζυγος μου έβαλε πάνω από την προσωπική κ οικογενειακή μας ευτυχία το να βγάζει πολλά λεφτά; Όταν παίρνεις μια απόφαση πρέπει κ να τη στηρίζεις. Δηλαδή στα ζευγάρια που μένει έγκυος η κοπέλα στους 3 μήνες γνωριμίας κατά τύχη είναι σίγουρο ότι δε θα υπάρξει πρβλ μελλοντικά ή στα ζευγάρια που έχουν κάνει οικογενειακό προγραμματισμό μέχρι κ στο κόμμα είναι σίγουρο ότι ο/η σύζυγός δε θα ερωτευτεί κάποιον άλλο στο μέλλον κ θα παρατήσεις τους υπόλοιπους συξυλους. Καθημερινά περιστατικά που ξεκινούν αλλιώς κ καταλήγουν αλλιώς από ότι περίμεναν. Απλά έτσι είναι η ζωή.

πρίν από 8 λεπτά , Αννα 35 είπε:

Δεν θέτουμε ως προϋπόθεση για τη δέσμευση μαζί του ένα υγιές σπερμοδιαγραμμα.

Έχει αναφερθεί κ αυτό στην αρχή της κουβέντας με αρκετά μεγάλη αποδοχή. 

[Αννα 35]

Λουκουμαδακι, θα μιλήσω επί προσωπικού. Έχω τρία παιδιά και περιμένω το τέταρτο. Παρόλα αυτά δεν είμαι μόνο μαμά. Ασχολούμαι με πράγματα πέρα κι έξω από τα παιδιά μου. Έχω χόμπι κι ενδιαφέροντα, τα οποία δεν άφησα. Ορισμένα, μάλιστα προέκυψαν μετά παιδιών.

Η τωρινή μου εγκυμοσύνη συνέπεσε με μια εσωτερική ανάγκη να εργαστώ. Δημιουργώ τις προϋποθέσεις, ώστε να εργάζομαι από το σπίτι μου πλέον.

Φροντίζουμε με το σύζυγο να έχουμε τακτικά date nights.

 

Όχι, για εμένα δεν περιστρέφονται όλα γύρω από τα παιδιά μου, δεν το θεωρώ υγιές, άλλωστε.

 

[Έσπερος]

πρίν από 6 λεπτά , Lenia16 είπε:

Κ εγώ έμεινα Αθήνα χωρίς βοήθεια, χωρίς συγγενείς κ φίλους, σε ένα μέρος που δε μου αρέσει να ζω, για τον άντρα μου, όταν είχα τα παντα στην επαρχιακή μου πόλη να με περιμενουν. Θα μεγαλωνα το παιδί μου χωρίς να το καταλάβω που λέει ο λόγος κ εδώ τρέχω κάθε μέρα να προλάβω να το παρω απτό σχολείο κ δεν ξέρω τι να το κάνω αν αρρωστήσει. Τι σημαίνει, ότι πρέπει να του το χτυπάω μια ζωή ή να νιώθω ότι ο σύζυγος μου έβαλε πάνω από την προσωπική κ οικογενειακή μας ευτυχία το να βγάζει πολλά λεφτά;

Υποθέτω εξαρτάται από τις συνθήκες υπό τις οποίες έλαβες την απόφαση. Αν ήταν μια λογική του στιλ "εδώ οι συνθήκες είναι καλύτερες γιατί έχω μια καλή δουλειά άρα θα είμαστε εξασφαλισμέοι για το μέλλον", έχει λογική σαν συμβιβασμός. Αν όμως υπήρχε μια πίεση με δικαιολογίες τύπου "να είμαστε κοντά στους γονείς μου για να μας νταντεύουν", θα είχες κάθε λόγο να θεωρείς ότι μπαίνεις σε δεύτερη μοίρα. 

[Lenia16]

4 ώρες πρίν, ΑΡΓΚ είπε:

 

Δεν νομίζω ότι κανείς είπε κάτι τέτοιο. Ούτε ότι είναι το θέμα εδώ. Ο καθένας επιλέγει στη ζωή ο,τι του ταιριάζει, και ακριβώς αυτό φαίνεται και από τις απαντήσεις, ότι σε διαφορετικούς ανθρώπους μπορεί να φαίνονται σωστά εντελώς διαφορετικά πράγματα. Νομίζω το όλο νόημα των "αρνητικών" απαντήσεων είναι ακριβώς αυτό, ότι μπορεί για έναν άνθρωπο ο δότης σπέρματος ή η υιοθεσία ή η παρένθετη μητρότητα ή οποιαδήποτε άλλη λύση, να είναι καθόλα αποδεκτή, ενώ για τον/την σύντροφο να είναι απαράδεκτη και να είναι προτιμότερο κάτι άλλο, ή και η μη απόκτηση παιδιών. Δεν υπάρχει καθολικά αποδεκτή απάντηση, και γι αυτό δεν θα έπρεπε και να υπάρχει καμία πίεση προς τον/την σύντροφο σε ένα τόσο ευαίσθητο θέμα. 

Συμφωνώ μαζί σου εντελώς, δεν είπα ποτέ κάτι διαφορετικό. Το θέμα είναι όμως η απόφαση που θα παρθεί να είναι από κοινου αποδεκτή κ όχι μελλοντικά ο ένας να κατηγορεί τον άλλο για πράγματα που του επέβαλε ή του στέρησε. Αλλιώς όσο πιο νωρίς λήξει η σχέση τοσο το καλύτερο κ για τους δύο.

[anemoni1989]

πρίν από 39 λεπτά , Lenia16 είπε:

Μπορεί να μας απαντήσει η @anemoni1989 αν νιώθει έτσι που πιέστηκε να μείνει έγκυος ενώ δεν ήθελε όπως είπε παραπάνω. Γιατί υπάρχει κ η αντίπερα όχθη. Ο άντρας της έδειξε να βαραίνει πιο πολύ το παιδί στην καρδιά του κ όχι ο γάμος; Ένιωσε διακοσμητική ή δοχείο γονιμοποίησης; Χωρίς παρεξήγηση προς την anemoni1989, απλά κάθε νόμισμα έχει δύο πλευρες.

Για να το ξεκαθαρισω... Δεν πιεστηκα απο τον αντρα μ λέγοντας μου "ή κάνουμε τωρα παιδι ή χωριζουμε"... Ειχαμε κάνει σχετική συζήτηση στην αρχη της σχέσης μας και ειχαμε μοιραστει τις αποψεις μας για το συγκεκριμένο θεμα... Μαλιστα οταν ειχαμε μπει στο τρυπακι της συγκατοικησης του ειχα" ριξει" ουκ ολιγες φορές το ενδεχόμενο της υιοθεσιας, στο οποίο μου κατεστησε ξεκάθαρα την αρνητικη του σταση σε περίπτωση που μπορουσαμε να κάνουμε παιδι δικό μας!!! Έκτοτε την απάντηση την ειχα από μονη μ χωρίς καμία πίεση... Ηθελα και θέλω να γερασω με αυτό τον άνθρωπο και ηθελα και θέλω να τον κάνω ευτυχισμένο!! Ήξερα πως ονειρευοταν να κάνει οικογένεια με παιδιά, οποτε για εμενα δίλημμα δεν υπηρξε! Απλά φρόντισα να κανω οσα ήθελα να κάνω ως άνθρωπος και επαγγελματίας πριν μεινω εγκυος και ξεκαθαρισα πως θα συνεχίσω τις ασχολίες μου και μετα το παιδι, οταν αισθανθω ετοιμη... Υπηρξαν αμοιβαιες υποχωρησεις και εκατέρωθεν σεβασμός! Δεν ηταν "αποφασιζω και διαταζω"  η ολη φάση... 

 

[Lenia16]

πρίν από 8 λεπτά , anemoni1989 είπε:

Για να το ξεκαθαρισω... Δεν πιεστηκα απο τον αντρα μ λέγοντας μου "ή κάνουμε τωρα παιδι ή χωριζουμε"... Ειχαμε κάνει σχετική συζήτηση στην αρχη της σχέσης μας και ειχαμε μοιραστει τις αποψεις μας για το συγκεκριμένο θεμα... Μαλιστα οταν ειχαμε μπει στο τρυπακι της συγκατοικησης του ειχα" ριξει" ουκ ολιγες φορές το ενδεχόμενο της υιοθεσιας, στο οποίο μου κατεστησε ξεκάθαρα την αρνητικη του σταση σε περίπτωση που μπορουσαμε να κάνουμε παιδι δικό μας!!! Έκτοτε την απάντηση την ειχα από μονη μ χωρίς καμία πίεση... Ηθελα και θέλω να γερασω με αυτό τον άνθρωπο και ηθελα και θέλω να τον κάνω ευτυχισμένο!! Ήξερα πως ονειρευοταν να κάνει οικογένεια με παιδιά, οποτε για εμενα δίλημμα δεν υπηρξε! Απλά φρόντισα να κανω οσα ήθελα να κάνω ως άνθρωπος και επαγγελματίας πριν μεινω εγκυος και ξεκαθαρισα πως θα συνεχίσω τις ασχολίες μου και μετα το παιδι, οταν αισθανθω ετοιμη... Υπηρξαν αμοιβαιες υποχωρησεις και εκατέρωθεν σεβασμός! Δεν ηταν "αποφασιζω και διαταζω"  η ολη φάση... 

 

Ακριβώς. Αμοιβαίες υποχωρήσεις κατανόηση κ χώρος στις επιθυμίες του συντρόφου που αγαπάμε. Αυτά ισχύουν όμως απ' ότι φαίνεται μόνο αν όλα πάνε κατ ευχήν γιατί αν δεν πάνε είναι επιβολή των θέλω του ενός στον άλλο κ εξαναγκασμός. Αν εσύ δεν ήθελες επ'ουδενι να τεκνοποιησεις, όχι να μην καίγεσαι, να είσαι εντελώς αρνητική, και το ξεκαθαριζες εξ αρχής και ο σύζυγος σου που ήθελε πολύ σε χώριζε θα μπορούσες να τον κατηγορήσεις; Η και το αντιθετο.

[ninaki80]

πρίν από 24 λεπτά , Αννα 35 είπε:

Λουκουμαδακι, θα μιλήσω επί προσωπικού. Έχω τρία παιδιά και περιμένω το τέταρτο. Παρόλα αυτά δεν είμαι μόνο μαμά. Ασχολούμαι με πράγματα πέρα κι έξω από τα παιδιά μου. Έχω χόμπι κι ενδιαφέροντα, τα οποία δεν άφησα. Ορισμένα, μάλιστα προέκυψαν μετά παιδιών.

Η τωρινή μου εγκυμοσύνη συνέπεσε με μια εσωτερική ανάγκη να εργαστώ. Δημιουργώ τις προϋποθέσεις, ώστε να εργάζομαι από το σπίτι μου πλέον.

Φροντίζουμε με το σύζυγο να έχουμε τακτικά date nights.

 

Όχι, για εμένα δεν περιστρέφονται όλα γύρω από τα παιδιά μου, δεν το θεωρώ υγιές, άλλωστε.

 

εννοητε ρε κοριτσι μου οτι η ζωη δεν περιστρεφετε γυρω απτα παιδια κ ποιος σου ειπε οτι η ζωη αυτων που κανουν εξωσωματικες περιστρεφετε μονο γυρω απο αυτες??

υποχωρησεις για τα παιδια σου ομως θα εχεις κανει κ οικονομικα κ σε χρονο κ σε χομπι. γιατι μη μου πεις οτι αφηνεις αρρωστα τα παιδια σου για να πας διακοπες?

[little lamb]

πρίν από 37 λεπτά , λουκουμαδάκι είπε:

Συνήθως τα ζευγάρια που κάνουν πολλές εξωσωματικές ξεκινούν από μικρή ηλικία. Και όταν είσαι νέος πεισμωνεις και λες είμαι 25 είμαι 30. Θα μπορέσω. Ελάχιστοι έχουν την έννοια του να γίνω γονέας να προσφέρω σε ένα παιδί να μεγαλώσει πλάι μου σε μη βιολογικό τους παιδί. Για αυτό και λέμε ότι βρίσκει τόση αντίσταση η υιοθεσία και η δωρεά. Δεν είναι εγωιστικό. Είναι το όνειρο του θα μπορέσω έχω χρόνια μπροστά. Στην άλλη πλευρά επίσης θα βρεις ανθρώπους που προσπαθούν πολύ καιρό σε μεγαλύτερη ηλικία γιατί έχουν κακοπεσει ιατρικά. Γιατί πάντα κάτι βρίσκουν μπροστά τους που θέλει διόρθωση. Και περνάνε τα χρόνια και οι προσπάθειες,διορθώνοντας με την ελπίδα ότι κάτι καλό έχει μείνει και θα το πετύχουν. Και υπάρχουν και τα κορίτσια που έκαναν μια δύο τρείς προσπαθειες και στράφηκαν σε άλλες διεξόδους επειδή κατάλαβαν ότι ναι,δεν γίνεται αλλιώς. Αλλά καμία από τις παραπάνω δεν φέρεται εγωιστικά με το ντε και καλά εγώ θέλω δικό μου παιδί για το dna.  Επίσης σε όποιον αναφέρει κάποια για εξωσωματική θα υπάρξει μεγάλη πλειοψηφία που θα απαντήσει γιατί δεν υιοθετείς. Και κανενας δε λέει "όπως εγώ". Όσοι το λένε έχουν ολοι δικά τους παιδιά. Μα όλοι. Για αυτό και είναι πλέον κόκκινο πανί. Είναι πολλά τα θέματα στα οποία ο άνθρωπος έχει ξεπεράσει τη βιολογία του με το μυαλό και φέρεται αλτρουιστικά. Στο θέμα απογόνου έχουμε πολύ δρόμο μπροστά μας γιατί πονάει. Ας μη το βλέπουμε απλά σαν εγωισμό.

 

Νομίζω τα περί εγωισμού ξεκίνησαν από την αντίθετη πλευρά, όταν χαρακτηρίστηκε εγωιστής κάποιος άντρας που θα ήταν επιφυλακτικός ως προς το δανεικό σπέρμα.

Ούτε σε εκείνη την περίπτωση πρέπει να χαρακτηρίζουμε κάποιον σαν εγωιστή, γιατί και πάλι δεν είμαστε στη θέση του ώστε να ξέρουμε πώς νιώθει ως υπογόνιμος (μιας που λέμε τόσες μέρες να μη μιλάμε εύκολα όταν είμαστε έξω από το χορό)

[anemoni1989]

πρίν από 3 λεπτά , Lenia16 είπε:

Ακριβώς. Αμοιβαίες υποχωρήσεις κατανόηση κ χώρος στις επιθυμίες του συντρόφου που αγαπάμε. Αυτά ισχύουν όμως απ' ότι φαίνεται μόνο αν όλα πάνε κατ ευχήν γιατί αν δεν πάνε είναι επιβολή των θέλω του ενός στον άλλο κ εξαναγκασμός. Αν εσύ δεν ήθελες επ'ουδενι να τεκνοποιησεις, όχι να μην καίγεσαι, να είσαι εντελώς αρνητική, και το ξεκαθαριζες εξ αρχής και ο σύζυγος σου που ήθελε πολύ σε χώριζε θα μπορούσες να τον κατηγορήσεις; Η και το αντιθετο.

Θα ηταν λαθος να προχωρήσουμε εξαρχης... Προσωπικα θα ειχα φύγει πρώτη... Πχ εχω χωρίσει απο σοβαρή σχεση γτ θεωρουσε αυτονόητο να παρατησω τις σπουδές μου για να κάνω οικογένεια... Εκοψα λάσπη!!! Για εμενα ειναι αδιαπραγματευτο το να εργαζομαι και να εκπαιδευομαι συνεχως!!! Το ιδιο θα εκανα αν ηταν για εμενα τοσο σημαντικό το να μην κανω παιδι...