Έσπερος

Νέο Μέλος
  • Περιεχομενο (αριθμoς δημοσιευσεων)

    525
  • Μελος απο

  • Τελευταια επισκεψη

  • Days Won

    4

Έσπερος last won the day on Ιούλιος 4

Έσπερος had the most liked content!

Συνεισφορα στο φορουμ

192 Good

1 ακόλουθος

Περισσότερα για την/τον Έσπερος

  • Rank
    Νέος Χρήστης

Πρόσφατοι επισκέπτες του προφίλ

Το πεδίο των 'πρόσφατων επισκεπτών' είναι απενεργοποιημένο και δεν εμφανίζεται σε άλλους χρήστες ή επισκέπτες.

  1. ειχε επαφη με νευρολογο στο παρελθον λογω καποιων κινητικων θεματων αλλα δεν εβγαλε ακρη. οποτε δεν την ενθουσιαζει η ειδικοτητα. τωρα για την αφηρημαδα τι να σου πω, δεν μενω κιολας εκει για να δω την εκταση του φαινομενου. κ αντε να πεισεις καποιον μεγαλο οτι εχει προβλημα κ πρεπει να το κοιταξει...
  2. Αυτες ακριβως οι λιγες μερες ειναι το θεμα. εμεις ισες ευξαιριες θα δωσουμε. αλλα τα πεθερικα εχουν προβαδισμα λογω πειρας κ γι αυτο φοβαμαι οτι θα προσεγγιζουν καλυτερα το παιδακι.
  3. @ΑΡΓΚ ποιος σου ειπε οτι δεν εχω προβλημα με τον αντρα μου γι αυτο το θεμα; αλλα δεν μπορω να τον κατηγορησω για εμπαθεια γιατι και για τους γονεις του εχει επιφυλαξεις. ουτε εχει την προθεση να περναμε περισσοτερο χρονο με τους μεν ή τους δε. οποτε τρωγομαι μονη μου χψρις αφορμη για καβγα η μητερα μου εχει αργα αντανακλαστικα, κακη περιφερειακη οραση κ καποια μυοςκελετικα θεματακια. αυτα δημιουργουν δυσκολιες που τις γνωριζει. επισης εχει αφηρημαδα κ δυσκολια συγκεντρωσης. αφηνει ανοιχτα ψυγεια κ φευγει απο το σπιτι, ξεχναει φαγητο στη φωτια κλπ. αυτα δημιουργουν επιπλεον προβληματισμους στον αντρα μου κ ειναι η αιτια τσακωμου μας γιατι εγω πιστευω οτι με το μικρο δεν θα τα εκανε. εχει κ καποια συνδρομα δασκαλιστικου υφους που κανει φιλοτιμες προσπαθειες αλλα δεν το αποβαλλει ακομα κ με το βρεφος. γι αυτο πιο πολυ ανησυχω για το ιςοτιμο δεσιμο με οκους τους παππουδες.

  4. Διαφημίσεις


  5. Σας ευχαριστώ όλες για τις απαντήσεις σας. Η αλήθεια είναι ότι όντως το ψειρίζω υπερβολικά γιατί πάντα έχω την έγνοια του να είναι όλοι ευχαριστημένοι. Κι έχω κ το άγχος να μην βρεθεί κάποιος αδικημένος. Πάντως κι ο άντρας μου πάνω κάτω μ εσάς συμφωνεί. Θεωρεί οτι αν γενικά ο χρόνος ειναι κατα το δυνατον ισοτιμα μοιρασμενος, δεν υπάρχει θέμα αδικίας αν το παιδι παίζει με τους παππούδες παρουσία ή απουσία γονέων, από τη στιγμή που δεν συζητάμε για παραμονή πάνω από 1-2 ώρες. Η μητέρα μου πάντως θα ήθελε να ζούμε στην Αθήνα για να το προσέχει όσο διυλεύω. Δεν απουσιάζει η πρόθεση. Βέβαια δεν ξέρω αν έχει συνειδητοποιήσει τι ευθύνη κ δέσμευση θα ήταν αυτό. Ούτε τι ανάγκες έχει ένα μωρό. Σίγουρα νομίζει ότι το έχεις αγκαλιά ή σε καρότσι ή ριλάξ ή πάρκο κ του λες παραμυθάκια κ τραγουδάκια κ περνάνε ώρες. Βόλτα δεν αναλαμβάνει. Πώς κρατάς ώρες παιδί σε διαμέρισμα χωρίς βόλτα δεν το σκέφτεται. Αλλα τελος παντων αυτα είναι υποθετικές συζητήσεις. Γενικά ήθελα να δω πώς σκεφτεται ο κοσμος στο θέμα του χρόνου μεταξύ παππουδων. Καταλαναινω οτι οι περισσοτεροι κρινουν κατα πρριπτωση κ οχι με βαση καποια προκαθορισμενη αρχη.
  6. @Deena λογικο δεν ειναι αυτο; Δηλαδη φετος πχ ν αφησω το μωρο καμια μερα να παμε στη θαλασσα μονοι μας, να το μαθουν οι δικοι μου, κ του χρονου στο δικο τους εξοχικο τι θα πω; Δεν το αφηνω γιατι ο αντρας μου φοβαται μην καψεις το σπιτι; δεν λεγονται αυτα. οποτε πιο λογικο μου φαινεται να φανω εγω η παραξενη οτι δν θελω ν αφηνω το παιδι. @Macgyver εγω βοηθεια απο παππουδες δν περιμενω. μονοι μας μενουμε ετσι κ αλλιως. ουτε ειναι το θεμα 10 -20 μερες διακοπων. με προβληματιζει κ με εντυοωσθαζει μια γενικοτερη δθαφορα φιλοσοφιας. οταν οι δικοι μου κοιτουσαν τον μπεμπη να κλαιει κ τον ρωτουσαν τι εχει λες κ θα απαντουσε, 6 μηνων μωρο, ενω τα πεθερικα μου θα πουν τραγουδακια, θα το σηκωσουν κλπ, γινεται να μην το παρατηρησω; απο το μαθευτηριο ηδη, οταν εκλαιγε η μητερα μου ελεγε να το παρουν οι μαιες ενω η πεθερα μου το επαιρνε, εβλεπε αν ηθελε αλλαγμα, του εφτιαχνε τα ρουχα, ασχολιοταν. Και δεν ειναι οτι δεν θελουν οι ανθρωποι. θελουν κ τ´ ακουω κ απο πανω οτι ειμαι ακαταδεχτη που δν ζηταω βοηθεια. αλλα τι να ζητησω οταν λεω πεντε λεπτα προσεχτε τον μην πεσει απο τον καναπε οσο φτιαχνω το φρουτο, κ χτυπαει τηλ κ πανικοβαλλονται που θα χασιυν την κληση;
  7. Για το τι θα γινεται παρουσια μας σιγουρα υπαρχει ισοτιμη αντιμετωπιση.το θεμα ειναι αν πρεπει να παμε πχ καπου χωρις το μωρο, θα το αφηνουμε μονο στη μια; ο αντρας μου εχει ξεκαθαρισει οτι δεν αφηνει το μωρο σε ανθρωπο που καιει φαγητα κ τγν κουζινα μαζι επειδη μιλαει στο τηλεφωνο (η μητερα μου, κατα συρροη...). μ' αυτη τη λογικη εγω πιστευω οτι δν πρεπει να το αφηνουμε ουτε στην αλλη γιαγια
  8. Για την αγαπη κ την ειλικρινεια των συναιςθηματων κ των δυο πλευρων δεν αμφιβαλλω. Δεν τιθεται θεμα συγκριςης σε αυτο. Ουτε για την προθυμια να εμπλακουν. Το ξερω ποςο το λαχταρανε κ ποςο θα θελανε να μεναμε κοντα. Το θεμα της βοηθειας δεν με απασχολει γιατι ολο τον χρονι με τον αντρα μου ειμαστε μονοι μας. Αλλα στις διακοπες μου αρεσει για 5-10 μερες να μην εχω να κανω δουλειες κ να μπορω να παιξω με το μωρο κ να ξεκουραζομαι τθς ωρες που κοιμαται. Δεν με απασχολει δλδ να το φροντιζουν οι παππουδες σε θεματα αλλαγματος, φαγητου κλπ ουτε να το αφηνω για θαλασσα, βολτες κλπ τωρα που ειναι τοσο μικρο. Αλλα δεν μπορω να μην παρατηρησω την ετοιμοτητα της πεθερας μου να προσφερθει αν παω να κανω κατι. Οχι οτι η μητερα μου δεν εχει την προθεση. απλως θα ειναι ή στο τηλεφωνο ή απορροφημενη σε μια συζητηση ή θα κανει για χιλιοστη φορα τη ημερα τις ιδιες δουλειες ενω το σπιτι ταυτοχρονα θα ειναι αναστατο- δεν ξερω πώς το πετυχαινει αυτο. Εγω βεβαια πιστευω οτι αν ειχε την ευκαιρια θα προσαρμοζοταν, αν δλδ μεναμε κοντα κ το προσεχε πχ ιταν διυλευω. Ο αντρας μου απο την αλλη μου εχει ξεκαθαρισει οτι δεν της εμπιστευεται παιδι που θελει διαρκη προσοχη με την ελπιδα οτι θα προσαρμοστει. Οχι οτι προτιμα ιδιαιτερα τη μητερα του, γενικα τους μεγαλους δεν τους θεωρει τοσο καταλληλους για πολυωρη κσθημερινη φροντιδα μωρων. Αλλα στη μητερα του υπο συγκεκριμενες προϋπιθεσεις θα το αφηνε για λιγη ωρα σε περιπτωση αναγκης. Οποτε ενα μερος του προβληματισμου μου οφειλεται στο οτι ξερω οτι ο αντρας μου βλεπει αυτες τις διαφορες ασχετο που δν εχει κανει καποιο επιπλεον σχολιο περα απο διαφορες συζητησεις του παρελθοντος. Αλλα κ εγω η ιδια νιωθω ασχημα οταν βλεπω το μωρο πιο χαρουμενο στα πεθερικα μου. Γιατο θεμα των διακοπων τα μοιραζαμε παντα. Φετος ομως που οι δικοι μου εμειναν Αθηνα κατσαμε μονο μια εβδομαδα γιατι φοβομασταν τη ζεστη ενω στα πεθερικα μου που εχουν εξοχικο σε νησι θα μεινουμε 10-15 μερες. Και επειδη το εξοχικο των δικων μου δν ειναι παραθαλασσιο ο αντρας μου προτιμα να πηγαινουμε εκει Πασχα κ καλοκαιρι στους δικους του, να τα μοιραζουμε δλδ ετσι. Αντικειμενικα ειναι σωστος για καθαρα πρακτικους λογους (κλιματος, υποδομων του εκαστοτε σπιτιου, κοστους πολλαπλων μετακινησεων κλπ) αλλα συναισθηματικα ξερω οτι ολοι θα λυπηθουν. Χριστουγεννα κ οποτε αλλοτε ειμαστε στην Αθηνα (μαλλον σπανια προς το παρον) εννοειται θα τα μοιραζουμε. Για το θεμα ομως του ποιος παππους θα κρατησει το παιδι μονο του αν ειναι κ οι δυο στο ιδιο μερος αλλα για τους μεν υπαρχουν δυσκολιες, τι ειναι πιο σωστο; τη μητερα μου σιγουρα δεν την εμπιστευομαι ουτε εγω για βολτα εξω κ ισως ουτε να μαγειρευει πχ κ να πρισεχει το παιδι. ουτε η ιδια τον εαυτο της για βολτα. αλλα η πεθερα μου ειναι πιο ευκινητη. ειναι σωστο πχ να το αφηνω στη μια γιαγια να κανει κατι που δεν μπορει να κανει με την αλλη; εγω ειμαι της αποψης να τηρω ισες αποστασεις. ο αντρας μου λεει οτι ο καθενας πρεπει να εχει επιγνωση των δυναμεων του κ οτι στο μελλον μπορει οι γονεις μου να εχουν να του προσφερουν πραγματα που δν μπορουν τωρα οποτε ας το αποδεχτουν κ στο μελλον βλεπουμε. Δλδ τακτικες του στιλ αφου δν το αφηνουμε στους μεν δν θα το αφηνουμε ουτε στους δε για να μην υπαρξει παρεξηγηση τις θεωρει αστειες, απο τη στιγμη που μπορεις να τεκμηριωσεις τη σταση σου. Εγω απο την αλλη θελω να ειναι ολοι ευχαριστημενοι.
  9. Με τον κάπως αστείο τίτλο θέματος θέλω να συζητήσω έναν προβληματισμό μου σχετικά με τια διαφορές στον χαρακτήρα μεταξύ των γονιών μου και των πεθερικών μου σε σχέση με το μωρό και το πώς μπορεί αυτές να επηρεάσουν τη σχέση του παιδιού μαζί τους. Μένουμε μόνιμα μακριά από τους παππούδες, εμείς σε νησί και οι γονείς μας στην Αθήνα. Λόγω έλλειψης χώρου στο σπίτι μας και κόστους συγκοινωνιών οι δικοί μου ήρθαν να μας δουν μια φορά οταν το μωρό ήταν τριών μηνών και το είδαν κ τώρα που είναι έξι στην Αθήνα που μείναμε λίγες μέρες μαζί τους, ενώ τα πεθερικά μου το είδαν τώρα τώρα που πήγαμε στο εξοχικό. Οι γονείς μου είναι καλά στην υγεία τους αλλά όχι ιδιαίτερα σβέλτοι κ γυμνασμένοι οπότε δυσκολεύονται στην απασχόληση μωρού που σχεδόν μοουσουλάει, αρπάζει οτιδήποτε κλπ. Ο πατέρας μου επίσης είναι κλειστός άνθρωπος κ δεν μπορεί να κάνει αυτά που αρέσουν στα μωρά, γκριμάτσες, φωνούλες, τραγούδια, εκφραστική επικοινωνία κλπ. Η μητέρα μου είναι πιο εκδηλωτική. Τα πεθερικάμου είναι έμπειροι παππούδες με δύο εγγόνια ήδη που τα φροντίζουν αρκετές ώρες. Πιο αθλητθκοί τύποι, η πεθερά μου πολυ γυμνασμένη κ σβέλτη, κ πολύ πιο ανοιχτοί, επικοινωνιακοί κ εκδηλωτικοί. Και επειδή έχουν βοηθήσει τον άλλο γιο κ τη νύφη τους ξέρουν ακριβώς τι χρειάζεται κ τι να κάνουν για τους γονείς κ το μωρό. Οι γονείς μου δεν έχουν πείρα στο θέμς κ ενώ θέλουν να βοηθήσουν, δεν μπορούν. Λέω πχ να κάτσουν λίγο μαζί του για να κάνω μια δουλειά, χτυπάει το τηλ, ξεχνιούνται. Ή ανοίγουν δικές τους δουλειές κ τελικά δεν είναι διαθέσιμοι, πράγμα που είναι δικαίωμα τους, αλλά δεν καταλαβαίνουν ότι έτσι τελικά δεν μπορούν να μας προσφέρουν κάτι. Αυτές μέσες άκρες είναι οι διαφορές τους κ τις διαπίστωσα μετά απόο λίγες μέρες συγκατοίκησης. είναι τόσο κραυγαλέες που παρόλο που δεν ήθελα να τις παραδεχτώ απο πριν κ τσακωνομουν κ με τον αντρα μου γι αυτο, με του που ήρθε στην πεθερά μου καταλαβα τι σημσίνει να έχεις παππούδες που βοηθάνε. κ δυςτυχώς φάνηκε κ στη σχέςη του μωρού μςζί τους... κ με λυπεί αυτό γιατί ξέρω ότι οι γονείς μου θέλουν να βοηθήσουν κ να δείξουν την αγάπη τους στο παιδάκι αλλά δεν μπορούν. Και φυσικά με θλίβει επιπλέον γιατί είναι γονείς μου κ θα πρέπει να το διαχειριστώ εγώ. Αυτα που με προβληματίζουν γενικά είναι το οτι το παιδι ενιωσε τη διαφορα αντιμετωπισης σε συνδυασμο με το οτι το σπιτι των πεθερικων ειναι κ πιο ανετο κ σε νησι αρα κοντινο στος προτιμησεις κ τις συνηθειες του μικρου που δυστυχως στην Αθηνα δεν ενθουσιαστηκε. Αρα λογικα θα αρχισει να περναει πιο ωραια με τους μεν. Επισης το οτι στην πραξη μπορει να μας φαινεται γενικα πιο ανετο να περναμε μεγαλυτερο μερος των διακοπων με τα πεθερικα αντι για τους γονεις. το οτι ισως οι γινεις μου να μην μπορουν να το αναλαβουν μονοι ειδικα οταν περπατησει ενω η πεθερα μου μοορει. εκει πως θα το χειριστω; θα πω αφου δεν μενει με τους μεν δεν μενει ουτε με τους δε, ή ο καθενας θα αποδεχτει τα ορια του;
  10. Έσπερος

    Ωρα χορτοσουπας

    rΓια να επαναφερω τη συζητηση κοντα στο θεμα, αυτο που ειδα και λειτουργησε εντυπωσιακα τις 3 τελευταιες ημερες ηταν το να μας βλεπει να τρωμε. δυο μερες εκανε πληρη γευματα με κρεατοχορτοσουπα κ μαλιστα κρεατα που δοκιμαζε για πρωτη φορα, μονο κ μονο πιστευω επειδη μας εβλεπε να τρωμε. παρολο που δν τρωμε για μεσημερι κανονικα λογω ζεστης κ διαφορων τρεξιματων ενοψει αναχωρησης, καθομαστε και τσιμπολογαμε ενα φρουτο, ενα γιαουρτι, για να μας βλεπει. κ χωρις να το καταλαβω φευγει το μισο μπωλ!
  11. Έσπερος

    ΔΙΑΚΟΠΕΣ ΕΚ ΠΕΡΙΤΡΟΠΗΣ ΜΕ ΤΟΝ ΣΥΖΥΓΟ

    Με τον άντρα μου κάνουμε την ίδια δουλειά και έχουμε διακοπές όλο το καλοκαίρι- εκπαιδευτικοί, με χρόνο για διακοπές αλλά χωρίς λεφτά για να τις αξιοποιήσουμε :))) οπότε δεν απαντάαω σαν σύζυγγος-μαμά. Επειδή και η μητέρα μου ήταν εκπαιδευτικός ενώ ο πατέρας μου όχι, και υπήρχε σπίτι στο χωριό, πηγαίνααμε για δύο μήνες και ο μπαμπάς μου πηγαινοερχόταν σπαστά και καθόταν μόνο στην άδειά του. Κάποια στιγμή το χωριό το βααρέθηκα αλλά σαν παιδί απόλαυσα αυτά τα μπάνια και σίγουρα δεν θα κερδίζαμε κάτι σαν οικογένεια αν μέναμε στην Αθήνα με τη ζέστη Σημειώνω κιόλας ότι σαν παιδί ήμουν δεμένη μεε τον μπαμπά μου πιο πολ΄΄υ από τη μαμ΄΄α μου. Και νομίζω είναι κάτι που κάνουν αρκετές οικογένειες αν υπάρχει τέτοια δυνατότητα. Μη σου πω κιόλας ότι είσαι τυχερή αν ο άντρας σου αναλαμβάνει μόνος του τα παιδιά. Πολλές θα το ζήλευαν αυτό!
  12. Έσπερος

    Ωρα χορτοσουπας

    Την αγκαλιά στο μυαλό μου την έχω σαν κανάκεμα τύπου κυνηγητό ή βιντεάκια ή τραγουδάκια κλπ για να φάει το παιδί. Μήπως υπερβάλλω; Γι' αυτό γενικά ανησυχώ για το ποια είναι τα όρια του κάνω το γεύμα ευχάριστο με το κάνω τον καραγκιόζη για να φάει.
  13. Τους γονείς του τους ξέρει ο καθένας και ξέρει πώς να τους χειριστεί. Αν κάποιος νιώθει ότι υφίσταται ψυχολογικό πόλεμο, κάποιον λόγο θα έχει να το λέει. Άλλο πράγμα το "θα μου λείψει φέτος το εγγόνι μου" άλλο το "κλαίω κάθε μέρα". Και δεν πιστεύω ότι είναι θέμα σχέσης, είναι απλά θέμα του πώς λειτουργούν κάποιοι άνθρωποι. Το βασικό εδώ είναι ότ ιη θεματοθέτρια νιώθει ότι αυτή η κατάσταση την έχει πιέσει. Αν ήταν ένα χαλαρό παράπονο, δεν θα το έλεγε έτσι, θα έλεγε απλώς ότι στενοχωρήθηκε που η μητέρα της απογοητεύτηκε.
  14. Έσπερος

    Ωρα χορτοσουπας

    @Sentir...natureza ζυγιζω μονο γιατι θελω να ξερω ποσο γαλα να του δωσω μετα. ακομα δν εχω συνηθισει να υπολογιζω τις ποσοτητες με το ματι. δρν με νοιαζει η ποσοτητα ή το βαρος, μια θετικη σταση απεναντι στο φαητο με νοιαζει κ αυτο με αγχωνει. αλλα αφου βλεπω οτι το φρουτο το καταβροχθιζει πλεον, πιστευω οτι ειναι προθυμος γενικα.
  15. Έσπερος

    Ωρα χορτοσουπας

    Γενικα τρωει καθε 2,5-3 ωρες οποτε το μεσημεριανο το δινω περιπου 2,5 ωρες απο το φρουτο- αναλογα κ με το ποςο φρουτο εχει φαει, ωστε να πειναει αλλα να μην ειναι τοσο πεινασμενος που να μη συνεργαζεται. ζυγιζω ποσο εφαγε κ μετα δινω αναλογως γαλα. εκτος απο δυο φορες που εφαγε κοντα στα 100γρ οποτε θεωρησα πως ειναι αρκετο σε αυτη τη φαση για να θεωρηθει πληρες γευμα, αφου φρουτο ολεον το τρωει ολο οσο του βαζω οποτε απο το πρωι εχει φαει πολυ, κ τον αφησα για να δω αντιδρασεις. μαλλον το ψειριζω υπερβολικα. σε ενα μηνα που θα χουμε γυρισει απο τις γιαγιαδες θα του δινω κ τροφες να πιανει με τα χερια οποτε θα κυλαει διαφορετικα η ωρα του φαγητου.
  16. Άλλο το παραπονο που μπορει να εκφραστει με ομορφο τροπο, αλλο ο ψυχολογικος πολεμος κ ο συναισθηματικος εκβιασμος! και μαλιστα για αποφασεις ζευγαριων. δεν το θεωρω λογο για να τσακωθει κανεις ή να ψυχρανθει, αλλα σιγουρα δεν ειναι ευχαριστο.