Έσπερος

Plus500
  • Περιεχομενο (αριθμoς δημοσιευσεων)

    1.711
  • Μελος απο

  • Τελευταια επισκεψη

  • Days Won

    26

Έσπερος last won the day on Μάιος 28

Έσπερος had the most liked content!

Συνεισφορα στο φορουμ

688 Good

1 ακόλουθος

Περισσότερα για την/τον Έσπερος

  • Rank
    Δοκιμή

Πρόσφατοι επισκέπτες του προφίλ

Το πεδίο των 'πρόσφατων επισκεπτών' είναι απενεργοποιημένο και δεν εμφανίζεται σε άλλους χρήστες ή επισκέπτες.

  1. Ναι μωρέ έχεις δίκιο! Αλλά δεν μπορώ να μην τα σκέφτομαι αυτά, όσο κι αν προσπαθώ. Είναι και τόσα πολλά αυτά που πρέπει να μάθουν κάνουν που αγχώνομαι τι θα πρωτοπρολάβω. Αναρωτιέμαι κι αν έπρεπε να είχα διαβάσει καποια βιβλία για να κάνω δραστηριότητες. Εντάξει όμως μετά φέρνω στο νου μου διάφορα περιστατικά μαθητών και καταστάσεις που προκύπτουν σε μεγαλύτερες ηλικίες και σκέφτομαι ότι στο μέλλον τα πράγματα θα είναι πολύ πιο αγχωτικά και μάλλον δεν θα θυμάμαι αν είπε 10 λέξεις 19 μηνών και όχι 20 στους 18 κι έτσι στρώνω. Έχω ήδη ξεχάσει πόσο ακριβώς ήταν όταν άφησε το χέρι μου και περπάτησε μόνος του!!!!!
  2. Δεν ήταν κάτι συγκεκριμένο που είχα διαβάσει. Γενικά ότι δεν διακόπτουμε το παιχνίδι και ότι το παιδί μαθαίνει καλύτερα την ομιλία μέσα από φυσικούς διαλόγους και να μην μιλάμε μωρουδίστικα. Αλλά μπορεί να τα παραρερμήνευσα. Δεν είναι ότι δεν ρωτούσα και ποτέ. Απλώς δεν ήξερα ότι σε αυτήν την ηλικία πρέπει να λέει λέξεις και είχα εστιάσει στο να μάθει άλλα πράγματα. Αλλιώς εννοείται έδειχνα διάφορα. Και εννοείται έχω πάρει 2-3 εκπαιδευτικά Φ.Π.
  3. Μάλλον μια ισορροπία χρειάζεται όπως περιγράφει η Νεφέλη.

  4. Διαφημίσεις


  5. Ήταν του άμεσου συγγενικού περιβάλλοντος οποτε ειχα μια εξ των έσω εικονα κ σε διαφορα σταδια. Το ποσες λεξεις ελεγαν πριν τα δυο κ ποτε τις ειπαν, δεν το γνωριζω. στους γονεις τους που ειχαν θαρρος θα ελεγαν καποιες λογικα. Αλλα θυμαμαι καθαρα ολη τη συζητηση για το οτι μαλλον θα τα πουν ολα μαζι αργοτερα οπως κ εγινε. Δεν ειχε περασει απαρατήρητο το θεμα προφανως, απλως ειχαν ησυχασει με αυτην την εξήγηση κ εμενα μου ειχε μεινει οτι ειναι φυσιολογικο. Παντως πριν απο 5-6 μηνες, οταν αρχισε ο μικρος να παιζει πολυ με τουβλάκια, του ελεγα τα χρωματα κ του ζητουσα να μου φερει καποιο συγκεκριμενο κ αρχισα να αναρωτιεμαι αν ειναι καλο να διακοπτεις το παιχνιδι. Ρωτησα αλλου, οχι στο φορουμ, κ με απέτρεψαν κ απο την διακοπη του παιχνιδιού κ απο τη "διδασκαλια". Πολυ μπερδεμα.
  6. Αυτό η αλήθεια είναι ότι δεν το κάνω συχνά. Έως καθόλου. Ο άντραςμου λίγο πιο πολύ αλλά η δική του ενασχόηση είναι πιο προσανατολισμένη στο παιχνίδι. Τόσες επαναλήψεις δεν κάνω. Γενικά μιλάω απλά σαν να μιλούσα σε ένα μεγάλο παιδί δίνοντας μια έμφαση σε πράγματα της καθημερινότητας όπως ρούχα φαγητά κλπ. Εκτός από την κόρη μιας φίλης που 1,5 μιλούσε με φράσεις ολόκληρες σαν μεγάλο παιδί απλώς καθόλου καθαρά, δηλαδή ήθελε ώρα να την καταλάβεις, όσα παιδιά ξέρω (κατά σύμπτωση ή όχι) αγόρια, μίλησα γύρω στα 3 κ τα είπαν πια όλα μαζί, καθαρά κ με κανονικές φράσεις. Έτσι είχα μείνει σε αυτό. Δηλαδή δεν ήξερα καν ότι θεωρείται αναμενόμενο 1,5χρ να λέει λέξεις. Αρχισα να εκπλήσσομαι όταν με ρωτούσαν για τον μικρό κ ταρακουνήθηκα από μια φίλη που μου είπε για τον γιο της, κ εκεί το έψαξα. Παντως όλα αυτά τα παιδάκια που ξέρω ότι μίλησαν αργά, επειδή ξέρω κ τις οικογένειες, υπήρχε πολλή ενασχόληση κ μάλιστα στον ανιψιό μου η πεθερά μ ου σίγουρα έκανε όλα αυτά με τις επαναλήψεις κ τις ερωτήσεις που δεν εκανα εγώ. ίσως απ αυτό είχα επηραεστεί κ δεν ήθελα να τα κάνω, όχι ότι δεν απέδωσαν στο άλλο παιδί, απλώς μου φάινονταν παλιάς σχολής κ πολύ διδακτικά. κ έχω τσακωθεί κ με τη μάνα μου κάποιες φορές για το θέμα αυτό. δεν ξέρω τι μπέρδεψα από διάφορα που διαβάζω από δω κ από κει, είχα μείνει με την εντύπωση ότι απλά αρκεί να μιλάμε συνέχεια κ κανονικά κ κάποια στιγμή θα μιλήσει. μπράβο κ εγώ με τον χαιρετισμό κάποεις λίγες φορές που του κουνάω το χεράκι για να χαιρετήσει κάποιον νιώθω μετα ότι κάνουμε κάτι πολύ τεχνητό, γιατί ούτε εγώ το χρησιμοποιώ έτσι στην καθημερινότητα!
  7. Μάλλον εννοούν ότι σταμάτησαν όταν το μωρό είχε αρχίσει ήδη να πιάνει πράγματα κ μετά να βάζει χέρια στο στόμα πχ μασητικά ή παιχνίδια, κουδουνίστρες κλπ ή να σέρνεται σαν να μπουσουλάει άρα να ακουμπάει κάτω και όλα αυτά που κάνουν 3-4 μηνών οπότε δεν έχει νόημα η αποστείρωση. Εγώ 5 μηνών τη σταμάτησα αλλά από τον 4ο είχα σταματήσει να αποστειρώνω τα εξαρτήματα του θηλάστρου μετά από κάθε άντληση, τα ξέπλενα απλώς όπως λένε εξάλλου οι οδηγίες της εταιρείας. μασητικά δεν αποστείρωσα ποτέ αλλά δεν νομίζω ότι τα χρησιμοποιούσε πολύ μέχρι τότε.
  8. Μιλάω συνέχεια, αν κ καμία φορά βαριέμαι γιατί θελω και λιγη ησυχια. στη βολτα δηλαδη με το καροτσι ηρεμώ κ αδειαζει το κεφαλι μου κ δεν εχω ορεξη να μιλαω. τραγουδαω αν δεν ειμαστε καπου με κοσμο. στο σπίτι περιγράφω τι κανουμε απο οταν ηταν μωρο. κ οταν παιζει δειχνω κ ονοματίζω χρωματα σχηματα κλπ. αλλα αν ειναι συηκεντρωμενος καποια στιγμη σταματαω να διακόπτω. Το κομματι των ερωταποκρίσεων θελει δουλεια. Ρωταω αλλα οχι σαν να περιμενω απαντηση. Ισως αυτο περναει σαν λανθασμένο μηνυμα. Ειχα την εντυπωση οτι δεν πρεπει να ρωτάμε ή να βαζουμε το παιδι να μιμηθεί ή να δειξει πραγματα γιατι αυτο ειναι πιεση. δεν ξερω αν ειναι παρερμηνεία μου ή αλλη σχολη ανατροφης.
  9. Κοίτα να δεις πόσα πράγματα πρέπει να προσέχει κανείς. Νιώθω τελείως ηλίθια που δεν είχα ασχοληθεί με αυτά. Δηλαδή που δεν είχα διαβάσει. Βασικά δεν είχα διαβάσει τιποτα για καλλιέργεια δεξιοτήτων. ΓΙα άλλα πράγματα διάβαζα. Φιλάκια στέλνει εδώ και μήνες αλλά τώρα συνειδητοποίησα ότι το έχει σταματήσει. Σημαίνει κάτι κακό αυτό άραγε ή απλά το βαρέθηκε ως δραστηριότητα και απολαμβάνει άλλα επιτεύγματα; Δεν είναι και παιδί που θα του πω να κάνει κάτι και θα το κάνει, καταλαβαίνει εντολές αλλά τις εκτελεί μόνο αν θέλει. Με καλαμάκι πίνει, ναι. Δεν έχω βέβαια και ποτήρι με καλαμάκι της προκοπής ακόμα και του δίνω κυρίως στο σκληρό στόμιο. Ένα πλατάγισμα με τη γλώσσα στην υπερώα κάνει από χθες. Γλειψιμο δεν είχα παραητρήσει ποτέ αν κάνει ή δεν κάνει, δεν μου είχε περάσει από το μυαλό ότι δεν είναι αυτονόητο! ΌΜως κάποιες φορές που κολλάει στο τζάμι για να δει έξω νομίζω το κάνει και σίγουρα χθες τον είδα που πήγε να γλείψει τον στύλο μιας λάμπας στην πλατεία . Κερί δεν του έχω δώσει να φυσήσει και φοβάμαι κιόλας. Ήχους ζώων κάνει αλλά πιο πολύ κάτι σαν μουγκρητό αρκούδας ή λιονταριού και σαν αυτό που κάνουν οι γάτοι όταν τσακώνονται.Το κάνει πάντως όταν αναφέρουμε ζώα. Γενικά αυτόν τον καιρό τον βλέπω ότι είναι σε φάση ανάπτυξης, κάνει περισσότερους ήχους, δείχνει πιο κοινωνικός, πλησιάζει δηλαδή κόσμο έξω, ρωτάει επίμονα οτιδήποτε βλέπει τι είναι, αποκοιμιέται μόνος του κ δεν ξυπνάει το βράδυ καθόλου. Άρα μέχρι να κλείσουν οι 18 μήνες ίσως έχουμε κι άλλες εξελίξεις. Έχω δώσει και οδηγίες στην κοπέλα να επιμένει στο λεξιλόγιο και την επικοινωνία, αν και στην αρχή της είχα πει ακριβώς τι κάνει ή τι δείχνει όταν ζητάει για να μην μπερδεύεται. Ίσως ήταν λάθος αυτό και έπρεπε να τους αφήσω να τα βρουν αλλά σκέφτηκα ότι για τον ένα μήνα που θα είναι τώρα μαζί δεν χρειαζόταν να ζοριστεί.
  10. Βασικά αυτό υποψιάζομαι. Σίγουρα αν περνούσε ώρα με περισσότερους ανθρώπους θα πιεζόταν περισσότερο. Αυτό δεν έχω καταλάβει, γιατί τώρα που είναι η πρώτη φορά που έκατσα και διάβασα για το θέμα, δεν έχω καταλάβει αν περιμένουμε 10-20 κανονικές λέξεις έστω και μη καθαρά αρθρωμένες ή αναφερόμαστε σε λέξεις που έπλασε το παιδί αλλά αντιστοιχούν σαφώς σε κάτι κ θυμίζουν την αληθινή ονομασία. Μια φίλη με παιδί σαν το δικό μου που εδώ και 2 μήνες μου έχει πει ότι λέει λέξεις (αυτό βέβαια από πριν τον χρόνο καταλάβαινε πάρα πολλά) μου έστειλε μια λίστα όπου είχε και λέξεις που μοιάζουν κάπως πχ παου για αγαπάω και παταου για περπατάω, αλλά είχε και άλλα που ήθελαν κάποια φαντασία όπως κάτι σαν μπου για τα γάλα και το νερό που μάλλον ήταν από το μπουκάλι. Το ρωτάω για να ξέρω πόσο απέχουμε απ αυτό. Γιατί κ ο δικός μου λέει συγκεκριμένα πράγματα σε συγκεκριμένες καταστάσεις αλλά δεν τα θεωρώ λέξεις, απλώς ήχους που δείχνει αν είναι χαρούμενος, αν θέλει κάτι κλπ. Αλλά σίγουρα είναι πιο κοντά στο να πει μετά μπου κ να εννοεί μπουκάλι, σε σχέση με το να περιμένω να μου πει μια κανονική λέξη.
  11. Από τον Παπαβεντση το έχω διαβασει εκτος αν κατι εχω καταλαβει λαθος. Δεν καθαρισα ποτε τετοια κουκλακια πριν τα δωσω. αλλα δεν εδωσα κατι τετοιο πριν απο το διμηνο. βασικα κ να τα εδινα δεν μπορουσε ακομα να τα πιασει να τα φερει στο προσωπο του κλπ. Καπου στο τριμηνο που μπορουσε να γραπωσει δεν ασχοληθηκα με αποστειρωση. αυτα με τους μηχανισμούς απορω πώς πλένονται γιατι τωρα τα κυλάει κατω ή τα εχει μαζι οταν τρωει κ ειναι χαλια. γενικα εγω ο,τι δεν ακουμπούσε απευθειας στο δερμα του δεν ασχολήθηκα να το αποστείρωση. ούτε πάνες αγκαλιάς είχα ούτε πάνες έστρωνα σε καναπέδες κ κρεβατια ουτε επλυνα το καροτσι πριν την πρωτη χρήση.
  12. Είναι λεπτές διαφορές και διάφορες αποχρώσεις. Υπάρχει ο κακομαθημένος ως προς τους τρόπους, δηλαδή ο εγωιστής, ο αγενής κλπ. Αυτά όμως δεν πάνε απαραίτητα μαζί, δηαλδή μπορεί κάποιος να έιναι τυπικά ευγενικός αλλά πολύ εγωιστής και συμφεροντολόγος και να το κρύβει. Υπάρχει ο καλομαθημένος - κακομαθημένος, όπως όλες εμείς οι ανεπρόκοπες που οι μαμάδες μας δεν μας άφηναν να κάνουμε δουλειές και μας πήρε λίγο καιρό να προσγειωθούμε στην πραγματικότητα (το κακομαθημένος εδώ το λέω με την έννοια ότι ο γονιός που κάνει έτσι το παιδί του θεωρεί κατά βάθος ότι στο παιδί αξίζει να τα έχει όλα έτοιμα, σε αυτόν τον τομέα τουλάχιστον). Αλλά αυτό το άτομο μπορεί να μην είναι κακομαθημένο σε άλλους τομε΄ίς, όπως εγώ πχ που μεγάλωσα πολύ αυστηρά ως προς το χαρτζιλίκι, τη συμπεριφορά, τα ενδιαφέροντα, τις παρέες και γενικά όχι χατίρια δεν μου έκαναν, απλά τις επιθυμίες μου φοβόμουν να εκφράσω, κατά τ άλλα όμως ένα ποτήρι να μετακινήσω από εδώ εκεί, ποτέ δεν το έκανα σπίτι μου. Άλλος μπορεί να μην μεγάλωσε έτσι καλομαθημένος, αλλά στην πορεία να συμπεριφέρεται με τέτοιον τρόπο όπου τον βολεύει. Η συννυφάδα μου πχ που όλοι την παινεύουν τι καλή νοικοκυρά που είναι, σε αντίθεση με εμένα , όταν είναι στα πεθερικά μου ούτε από ευγένεια δεν βοηθάει να επιστρέψει ένα πιάτο στην κουζίνα γιατί θεωρεί ότι ως φιλοξενούμενη, εκεί πηγαίνει για να αράξει. Στη μαμά της όμως κάνει ένα σωρό δουλειές. Εγώ κάνω το αντίθετο!!!
  13. Ναι την πίεση και το δασκαλίστικο θέλω να αποφύγω. Αλλά δεν αποκλείεται να το πήγα στο άλλο άκρο! Τα καινούργια παιχνίδια πιο μικρός προφανώς δεν τα μάθαινε μόνος του, απλώς αν δεν τον συγκινούσε δεν ασχολιόταν. Δείχναμε δηλαδή, αλλά αν κάτι δεν του έκανε αίσθηση, απλά αδιαφορούσε ή σε ανύποπτο χρόνο το έπιανε και το περιεργαζόταν ή δοκίμαζε μόνος του διάφορες χρήσεις κλπ, μέχρι που κάποια στιγμή έκανε το κλικ κ έκανε την κίνηση που έπρπεε. Η γιατρός μας είναι σχολιαστική οπότε πιστεύω ότι αν χρειαστεί κάτι θα μας το πει. Απλώς είμαι κ λίγ επιφυλακτική ώς προς όλη την ιστορία με τους αναπτυξιολόγους κ τις εργοθεραπείες κ τις λογοθεραπείες κ τα σχετικά. Αλλά μπορεί απλώς να έχει να μας προτείνει κάποιες δραστηριότητες.
  14. Εγω πάλι αλλού έχω διαβάσει ότι επειδή η σκόνη δεν είναι αποστειρωμένη γι αυτό πρέπει να μπαίνει σε βρασμένο νερό για να αποστειρωθεί. Τα συζητούσαμε και μια άλλη μέρα αυτά. @little lamb το μητρικό απλώς το βάζεις σε ένα ισοθερμικό με μια παγοκύστη και είσαι οκ, εγώ το έχω μεταφέρει πολλες φορές έτσι. Φορμουλα έξω δεν έφτιαξα ποτέ, γενικά κανόνιζα το πρόγραμμα κ τα γεύματα έτσι ώστε να έχουμε αντλημένο μαζί για ώρα ανάγκης. βέβαια εδώ έχουμε μιρκές αποστάσεεις κ αν φεύγαμε όταν το μωρό ήταν ταισμένο, κοιμόταν κιόλας στη διαδρομή, δεν ξυπνούσε κ έτσι κ αλλιώς δεν είχαμε μέινει κ ποτέ έξω πάνω από 3-4 ώρες για να έχουμε έγνοια του φαγητού, σε αυτήν την ηλικία δηλαδή.
  15. @Nefeli2014 η μητέρα μου ήταν καθηγήτρια ενώ ο μπαμπάς μου δούλευε κ το καλοκαίρι και παρόλα αυτά μας έπαιρνε μόνες μας στο χωριό (με παππού κ γιαγιά μαζί) και καθόμασταν περισσότερο καιρό. Και πολλές οικογένειες το κάνουν, δεν το θεωρώ παράλογο και μου φάινεται κ λίγο άδικο αν έχει ζέστη κ έχεις εναλλακτικές να κάθεσαι με τα παιδάκια να σκάτε στην Αθήνα. Για τα παιδιά ειδικά, αλλά και για σένα αν θες μια αλλαγή. Δηλαδή και να σε ζορίσει το μπάνιο, σίγουρα κάτι καλύτερο θα κάνεις από την παιδική χαρά. Επίσης, μπορούμε για ένα διάστημα να ανταλλάξουμε συζύγους, εδώ διαθέτουμε άντρα που δεν του αρέσει η πόλη και μένει σε νησί και τρελαίνεται για τη θάλασσα και για βόλτες στην εξοχή. Για καφέ μόνο μην του πεις να πάτε. Ξέρει και να μαγειρεύει και να κάνει δουλειές. Εμένα μια βδομάδα -10 μέρςες στην Αθήνα δεν με χαλάει, αν θες σκέψου το!!!!
  16. @ΑΡΓΚ @Macgyver η αλήθεια έιναι ότι την ομιλία την είχα τελευταία στη λίστα του άγχους.... πραγματικά χωρίς να ξέρω από παιδιά μόνο με την εικονα που είχα από 4-5 συγγενικά κ φίλων, είχα μείνει με το ότι δεν είναι αφύσικο να μη λένε τιποτα και ξαφνικά γύρω στα 2,5-3 να αρχίσουν προτάσεις. Αυτά που λες με αμερικανική οδηγία κλπ δεν τα ξέρω, θα τα ψάξω. Γενικά συνειδητοποιώ ότι είχα διαβάσει πολλά για το πώς θα καλλιεργήσω δεξιότητες που δεν είχα εγώ όπως η λεπτή κινητικότητα, η παρατηρητικότητα, και η καλή σχέση με το φαγητό, και όχι για άλλα που θεωρούσα ότι ούτως ή άλλως θα γίνουν όπως η ομιλία. Και πάλι βέβαια δεν κάθισα να του μάθω κάτι με την έννοια να επιμένω στο να δείχνω και να ζητάω να επαναλάβει, αλλά μάλλον υποσυνείδητα η έγνοια μου καθοδήγησε και τα πράγματα στα οποία έδωσα έμφαση. Σίγουρα θα ρωτήσω την παιδίατρο, αλλά έχω και μια ελπίδα επειδή εδώ κ 2 βδομάδες είμαι στο σχολείο κ μένει με την νταντά, ότι μπορεί η αλλαγή προσώπου μέχρι το τέλος του μήνα να φέρει κάποιες εκπλήξεις. @kotsifikos δείχνω πράγματα, δεν είπα ότι δεν δείχνω. Αλλά δεν επιμένω πχ να δείχνω κάτι πολλές φορές συνεχόμενα ή να λέω τώρα δείξε μου κ εσύ κ να επιμένω στην επανάληψη. Μπορεί να πω πού ει΄ναι το ποδαράκι σου ας πούμε, δεν θα κάνει τίποτα, θα το δείξω εγώ, αλλά μέχρι εκεί. Αλλιώς εννοείται ότι στο μπάνιο, στο ντυσιμο ή κ σε άσχετες ώρες εξηγώ τι είναι το κάθε μέρος του σώματος, έχω φτιάξει και τραγουδάκια ειδικά για το σώμα. κ αντίστοιχα εξηγω για τα παιχνίδια, τα φαγητά, τα σκεύη κλπ. Αλλά κ παιχνίδια καινούργια που φέρναμε, δεν τον κάτσαμε ποτέ για να του "μάθουμε", ό,τι είναι το έχουμε εύκαιρο, όταν μας παρακολουθούσε δειχναμε πώς παίζεται, ή την ώρα που το εξερευνούσε εμείς παίζαμε κανονικά δίπλα, και κάποια στιγμή άρχισε να παίζει μόνος του όπως του είχαμε δείξει. Και γενικά δλδ με όσες δεξιότητες έχει κάπως έτσι έγινε. Απλώς δεν καθόμαστε επί τούτου να περιμένουμε να δείξει κάτι και να το λέμε και να το ξαναλέμε, όπως θα έκανε πχ η μητέρα μου αν τον πρόσεχε.