Έσπερος

Plus500
  • Περιεχομενο (αριθμoς δημοσιευσεων)

    1.963
  • Μελος απο

  • Τελευταια επισκεψη

  • Days Won

    38

Έσπερος last won the day on Αύγουστος 18

Έσπερος had the most liked content!

Συνεισφορα στο φορουμ

806 Good

1 ακόλουθος

Περισσότερα για την/τον Έσπερος

  • Rank
    Δοκιμή

Πρόσφατοι επισκέπτες του προφίλ

Το πεδίο των 'πρόσφατων επισκεπτών' είναι απενεργοποιημένο και δεν εμφανίζεται σε άλλους χρήστες ή επισκέπτες.

  1. Κι εμένα σε αλλαγές ανταποκρίνεται θετικά, κ σε πολύωρα ταξίδια κ τέτοια. Το ρολοι εγω προσωπικα δεν το θεωρω δεσμευση αλλα βοηθο στην οργανωση. Γενθκα μου φαίνεται ανούσιο, αν μπορώ να φύγω πχ στις 10 για να είμαι πίσω στις 11.30 να πεσει για υπνο, να επιλέξω να φύγω πιο νωρίς, άρα να κουβαλάω τα φρουτα μαζι για να τα φαει στο δρομο, ή να φυγω πιο αργα κ να ριςκαρω να γτρθσουμε οταν θα εχει φυγει η νύστα κ να μην κοιμηθεί άρα να μην κάνω κ εγω αυτα που κανω οταν κοιμαται κλπ. ο αντρας μου βέβαια με τον ημερήσιο ύπνο βλέπω ότι πιέζεται τα σ/κ κ τις διακοπες κ θελει μεγαλυτερη ευελιξια κ του κανω το χατήρι αλλα μου φαινεται βλακώδες. ήδη έχει μεταφερθεί μισή ώρα πίσω ο βραδινός ύπνος επειδη καθυστερεί ο μεσημεριανός, χωρίς όμως να ξυπνάει αργότερα το πρωί αρα καποιες μερες χανει υπνο κ εγω χάνω ελεύθερο χρόνο κ πραγματικά δεν καταλαβαίνω το γιατι να συμβει ολο αυτο. αλλα η αληθεια ειναι οτι αυτο εμενα ζορίζει περισσοτερο παρα το παιδι.
  2. Κάπως έτσι όπως τα λες τα φαντάζομαι, δηλαδή δεν μπορώ να καταλάβω πόση προσοχή μπορεί να δίνεται σ ένα περιβάλλον με πολλά παιδιά με διαφορετικές ανάγκες κ μάλιστα σε ηλικιες οπου κ η διαφορα ενος μηνα ειναι καθοριστική. Αλλα απο την αλλη πραγματικα στην κανονικη ζωή δεν εχω ακουσει γονιο να μετάνιωσε για τον παιδικο, κ σιγουρα οι περιπτωσεις οου ξερω να πηγαν παιδικο ειναι μαλλον περισσοτερες απο το να πηραν ξενη νταντα στο σπίτι. δεν ξερω ακριβως τι επιλογες ειχαν κανει αλλα δεν νομιζω οτι ηταν κατι απλησίαστο. βεβαια επειδη ολοι αυτοι που ξερω έχουν μεγαλύτερα παιδιά, τις πληροφορίες αυτές είτε τις είχα πάρει πριν χρόνια, που το θέμα δεν με άγγιζε, είτε μου τα λένε τώρα με την απόσταση που μπορεί να έχει απαλύνει τα αρνητικά. Δεν έχω ρωτήσει δλδ για δυσκολίες προσαρμογής κ τέτοια. Αλλά τωρα που λεω οτι εχουμε θεμα να βρουμε νταντα, το μονο που ακουω ειναι οτι ειμαι υπερβολικη, οτι εγω εχω το προβλημα κ θα περναει καλυτερα με τα αλλα παιδακια κλπ.Δεν έχω αλλάξει γνώμη γιατί δεν θέλω σε αυτη τη φαση να αλλαξει τοσο ριζικά η καθημερινότητα. αλλά με εκπλήσσει καπως η ενταση των επιχειρημάτων γιατι ειναι καπως της λογικής οτι το παιδί βλάπτεται με την παραμονή στο σπίτι. Μετα τα 2,5-3 κ εγω πιστευω οτι χανει πραγνατα, αλλα τωρα μου φαινεται νωρις ακομα. Τον παιδικό σαν προετοιμασία για το προνήπιο τον σκέφτομαι με την έννοια ότι τα περισσότερα παιδάκια έχουν ήδη γνωρίσει μια τέτοια οργανωμένη δομη αρα θα ειναι πιο ετοιμα και δεν θα ηθελα να υπαρχει αυτο το χασμα. Ο δικος μου θα ειναι κυριολεκτικα το μικροτερο παιδακι, αυτο απο μονο του ειναι ενα θεμα, υποθέτω θα είναι καλύτερο να έχει κάνει μια χρόνια ή μισή έστω στον παιδικο. Αν πηγαινε προνήπιο 4-4 κ κατι μπορει να το αργουσα λιγο να παει παιδικο μετα τα 3, με δεδομενο οτι το ωραριο μου μου επιτρεπει να ασχολουμαι αρκετα κ ισως να κανουμε καποια οργανωμένη δραστηριοτητα αντι να παμε κατευθειαν στην αυστηρότητα μιας εκπαιδευτικής δομής. Αλλά με τα δεδομενα που εχω, δεν θα ηθελα η πρωτη φορα στο προνήπιο να ειναι στα βαθια.
  3. Εγώ βασικά εύχομαι να δεχτεί το παιδί την απουσία μου κ όλα τ αλλ είναι δευτερεύοντα..

  4. Διαφημίσεις


  5. Να πω ένα απλο παραδειγμα. Εχω να παω σε μια δουλεια που θα συνδυαστει με βολτα. Αν ειναι στο χερι μου να κανονισω την ωρα που θα γινει αυτο, προφανως θα το κανω σε ωρα που δεν συγκρούεται με πεινα ή νυστα του παιδιου. ειναι ενα το παιδι, αρα ευκολο να κανονιστεί εξτος αν προκειται για ραντεβου που δεν κανονίζω εγω. Αυτο ειναι ενα βημα ωστε να μην εχουμε αντιδρασεις απο πεινα ή κουραση, αν δεν προκυψει κατι απρόβλεπτο. Αν έχω δυο παιδιά, είναι μάλλον απίθανο να συμπίπτουν οι ώρες που πεινάνε ή νυσταζουν, αρα καποιο απο τα δυο ειναι πιθανο να ζοριστεί κ ενδεχομενως να εχουμε ενα ξέσπασμα. αυτο δεν ειναι θεμα ιδιοσυγκρασίας αλλα συνθηκων, καπως ετσι το φανταζομαι. και για τη βοηθεια εννοουσα οτι αλλιως συντονίζεται κ ανταποκρίνεσαι αν εισαι μονη πολλες ωρες με τα δυο παιδια, καποιο μπορει να ερθει πισω καποιες φορες γιατι προεχει το αλλο. ενω αν εχεις αρκετες ωρες κ αλλο ατομο μαζι, οπως πολλες επιλεγουν να έχουν κοντά τις γιαγιάδες για να απασχολούνται τα παιδιά 1:1, εκει σιγουρα οι αναγκες καλύπτονται πιο γρηγορα κ χωρις συμβιβασμούς. αυτο λογικα θα επιδρά στις αντιδρασεις των παιδιών. ή μια εργαζόμενη από νωρίς αποδέχεται ότι οποιος φροντιςτης επιλέξει, καποια πραγματα θα τα κανει διαφορετικα κ θσως οχι στο ιδανικο πλαισιο οου θελει η οικογενεια. καταλαβαίνω ότι αυτά δεν είναι μαθηματικά καθορισμένα, αλλα δεν μπορει να μην παιζουν ρολο. Γενικά έχω έναν προβληματισμό για το πώς βοηθάς να γινει ενα παιδι ευπροσάρμοστο χωρις να αγνοείς τις αναγκες κ τις επιθυμιες του (εχω γραψει κ αλλου οτι εγω έγινα ευπροσάρμοστη επειδη δεν υπηρχε μέριμνα για τις επιθυμιες μας οταν ημασταν πιο μεγαλα παιδια, εννοω επιθυμιες για βολτες, παρεες, ακομα κ τη μουσικη που θα ακουγαμε, ολα ηταν προαποφασισμένα κ προ εγκεκριμένα). Εχω εναν πολυ δυσπροσαρμοστο άντρα που μπορεί πιο εύκολα να προσαρμοστει κ να επιβιώσει αν του κοψουν τον μισθο κ το ρευμα παρα αν του πεις οτι για ΜΙΑ φορα μπορει να παει με μια παρεα σε οργανωμένη παραλια κ να κατσει σε ξαπλώστρα, ετσι για χαρη της παρέας. Φαινεται υπερβολικο το παραδειγμα αλλα πραγματι ειναι ο τυπος που δεν βρισκει λογο να κανει οικειοθελως κατι που δεν του αρεσει παρα μονο κατ εξαιρεση για συγγενεις σε λιγες περιπτωσεις. δεν θελω να εχω ενα δυσπροσαρμοστο κ άθελα μου κακομαθημένο παιδι, κ δν θελω να περασω τη λεπτή γραμμη που οδηγει σ αυτο, η οποια βεβαια δεν ξερω ποια ειναι.
  6. Να σου πω την αλήθεια κάποιες φορές σκέφτομαι μήπως όλη αυτή η συνεχής συνύπαρξη με τη μαμά και η απόλυτη φροντίδα για τις ανάγκες, χωρίς πιέσεις, αλλαγές κλπ (που κακά τα ψέματα είναι εφικτή μόνο στα πρώτα παιδιά εκτός αν έχεις κι άλλο άτομο για βοήθεια), κάνει παιδιά επιφανειακά ήρεμα και συνεργάσιμα μαζί μας, αλλά δεν τα θωρακίζει για το μέλλον. Γιατί εμείς έχουμε διαμορφώσει ένα σπίτι όπου τα όχι είναι πολύ λίγα. Εννοείται τα αυξάνουμε όσο περνάει ο καιρός κ βελτιώνεται η επικοινωνία, αλλά και πάλι όλα είναι κομμένα κ ραμμένα στα μέτρα του αν κ φέτος χαλαρώσαμε κάπως την τήρηση του προγράμματος στις διακοπές μας (κάτι που μάλλον σε εμένα προκάλεσε εκνευρισμό κ όχι στο παιδί). Υποτίθεται ότι έτσι καλλιεργείται ασφάλεια κ μπαίνουν οι βάσεις για το μέλλον αλλά πολλές φορές σκέφτομαι μήπως απλώς καθυστερούμε κάποιες αναμενόμενες απογοητεύσεις κ πιέσεις. Τελικά θα είναι έτοιμα τα παιδιά να τα χειριστούν πιο μεγάλα ή τα στέλνουμε τελείως απροετοιμαστα; Ξέρεις, σαν αυτά που λέγαμε για τη συνύπαρξη με παιδάκια σε άλλο θέμα.
  7. Η συζήτηση είναι ενδιαφέρουσα αν κ θα ταίριαζε σε άλλο θέμα. Είναι από τις λίγες φορές που στο ίντερνετ διαβάζω υπέρ των παιδικών, ενώ στην πραγματική ζωή γενικά δεν έχω ακούσει κάποιον γονιό να λέει ότι ο παιδικός έκανε κακό στο παιδί του ή ότι είχε ανυπέρβλητα προβλήματα προσαρμογής (γενικά όμως για παιδιά που ξεκίνησαν γύρω στα 2 ή κ αργότερα). Πριν από το παιδί δεν είχα προβληματιστεί ιδιαίτερα, ή μάλλον σκεφτόμουν ότι αν είναι να μένει με παππούδες που δεν αναλαμβάνουν βόλτες και γενικά είναι φοβικοί ή θεωρούν τα παιδιά κούκλες που κάθονται ήσυχα σε μια γωνιά (η μητέρα μου δλδ, όχι ότι δεν λατρεύει τα εγγόνια κ δεν τα χαϊδεύει κλπ, αλλά η νοοτροπία της αυτή είναι γενικά), καλύτερα στον παιδικά. Όταν όμως τα πήγαμε καλά με την κοπέλα που κρατούσε τον μικρό όταν ήταν 4 μηνών, σκεφτήκαμε ότι μετά την οριστική επιστροφή μου θα εφαρμόζαμε αυτότο σύστημα κ όχι τον παιδικό. Αυτήν τη στιγμή δεν προβληματίζομαι για την απόφασή μας, εξακολουθεί να μου φάινεται βαρύ και ο πρώτος αποχωρισμός και η ένταξη σε ένα οργανωμένο κ προγραμματισμένο περιβάλλον με τελείως διαφορετικές συνήθειες. Αλλά χαίρομαι που ακούω ότι έχετε θετικές εμπειρίες συνολικά, δεν έχω κανέναν φανατισμό κατά των παιδικών σταθμών ούτε θέλω να είμαι από τις μαμάδες που θεωρούν οποιαδήποτε εξωτερική επιρροή ολέθρια για την ψυχοσύνθεση του παιδιού τους.
  8. Για την προσαρμογή που λες, αν ειμαστε τυχεροι κ η κοπελα δεν δουλευει καπου για τη σαιζον, θα ξεκινησουμε αμεσως αρα θα εχει ερθει 3-4 φορες πριν απο την πρωτη μερα που δεν μπορουμε να παρουμε αδεια. κι εγω σκεφτηκα να της πω τη μια μερα απλως να μας παρατηρεί, για να μην τη φορτώσω με οδηγιες. Να παμε ολοι μαζι βολτα, να δει πώς τρωει, οπως κοιμαται κλπ. Μετα ομως δεν ξερω αν θα καταφερω να ειμαστε ολοι στο σπίτι κ ο μικρος να κατσει μαζι της κ οχι μαζι μου. Δεν πιστευω οτι θα το δεχτει. Ποτε δεν εχει γινει αυτο ουτε στα σπιτια των παππουδων κ καλα καλα ουτε με τον αντρα μου καθεται ωρα αν με βλεπει εκει γυρω. μακαρι να καταφερουμε, να κανω κ καμια δουλεια την ιδια ωρα στο σπίτι. ουτε στη βολτα πιστευω οτι θα παει μαζι της αν ειμαστε εκει. δεν ξερω κιολας τι καταλαβαινει. με μπερδευει αυτο. εντωμεταξυ σε 10 μερες ανοιγουμε κ δν του εχω πει τπτ ακομα. εκτος αν καταλαβαινει περισσοτερα απ οσα πιστεύουμε κ εχει αντιληφθει ακούγοντας τις συζητησεις κ τα τηλεφωνα οτι κατι παιζει. χτες προσπαθούσαν καποιοι φιλοι να με πείσουν υπερ του παιδικού κ μιλούσαμε μπροστα του σαν να μην ηταν παρών. μαλλον γκαφα... Πάντως έχω πολλούς προβληματισμούς γιατί η συμπεριφορά του παιδιου ώς τωρα ειναι πολυ προβλεπόμενη κ ειναι λογικο γιατι ειμαστε οι δυο γονεις αρκετες ωρες σπίτι ολοι μαζι, υπαρχει πληρης επικκινωνια αν κ όχι λεκτική, αλλα οι αναγκες του καλύπτονται, κ ακομα δεν εχει ουτε ξεσπάσματα ουτε επιθετικές συμπεριφορές ούτε αγνοεί σε βαθμό επικίνδυνο οδηγιες για θέματα ασφαλειας. ετσι υπαρχει πολυ ηπια αντιμετωπιση με κουβεντα κ ήρεμη απομάκρυνση. Δεν έχει γίνει κάτι όμως που πραγματικά να μας τρομαξει ή να μας κανει να χάσουμε την υπομονή μας (απο πλευρας παιδιου, γιατι γκαφες που εφεραν ανευ λογου κλιμάκωση εχουμε κανει προφανως). ετσι δεν ξερω οραγματικα τι να πω για τον χειρισμό πιθανών καταστάσεων. πχ εγώ ξέρω ότι αν βαριέται κοπανάει ένα συγκεκριμένο ντουλάπι. τον απομακρύνω ή το κλείνουμε μαζι ηρεμα κ απαλά κ το κανουμε καποιες φορες μεχρι να του περασει η διαθεση. μπορει αυτο με μια αγνωστη να μην πιασει, μπορει να το κανει απο αντιδραση κλπ. εκει ειναι ευκολο να πω στη θεωρια οτι δεν φωνάζουμε, δεν μαλώνουμε κλπ, στην πραξη ομως δεν εχω τιποτα απτό να συμβουλευσω. μονο να τη ρωτγσω πως χειρίζεται τετοιες πιθανές καταστασεις για να καταλαβω την νοοτροπια της. απο την αλλη βεβαια δεν ξερω αν είναι τόσο κακό να βιώσει κ διαφορετικες αντιμετωπίσεις εφόσον δεν ξεφεύγουν απο μια γενικη βαση θετικής διαπαιδαγώγησης. ή να καταλάβει ότι σε διαφορετικά πλαίσια ισχύουν αλλοι κανονες. αλλα δεν ξερω μηπως ειναι κ μικρός γι αυτό. Κ υποτίθεται αυτα θελω να αποφυγω καθυστερώντας τον παιδικο. ειναι κ λίγο μπέρδεμα γιατί το παιδί αλλάζει διαρκως κ ισως κατι που μας κανει τωρα μπορει να μην κανει σε πεντε μηνες.
  9. Επίσης είναι σημαντικό να προετοιμαστεί το παιδι για το οτι οι απαιτησεις ειναι διαφορετικες απο το νηπιο κ οτι θα συνυπάρχει με πολυ μεγαλυτερα παιδια κ το σχολείο γενικα θα εχει κανονες που απευθύνονται και σε μεγαλυτερες ηλικιες. οχι να το αγχώδεις, προφανως υπαρχει μέριμνα για την προσαρμογη των μικρών. αλλα κακως ή κακως, οταν σε ενα σχολείο εχεις ηλικιες απο 6 εως 12, δεν ειναι παντα ευκολη και αυτόματη η μεταβαση απο το ενα πλαισιο επικοινωνιας στο αλλο. Ο εφημερεύων πχ μπορει τη μια στιγμη να ασχοληθει με κατι που εκανε ενα εκτακι σχεδον στην εφηβεια, και την αλλη με ενα πρωτάκι σχεδον νηπιο. εκει μπορει κατι που για το πρωτάκι να ειναι πρωτόγνωρο, ο δασκαλος να το θεωρησει αυτονοητο απο κεκτημένη ταχύτητα κ να υπαρχει χασμα επικοινωνιας. προφανως και ειναι συνηθισμένοι οι δασκαλοι, ξερουν τις αναγκες των διαφορων ηλικιών, αλλα πολλες φορες υπαρχει μια δυσκολια στο να αντιληφθείς την οπτικη ενος νηπίου, δεν ειναι τοσο αυτόματο οςο ειναι στην νηπιαγωγό, οπως αντίστοιχα κ εμείς στο γυμνάσιο κάποιες φορές δυσκολευόμαστε να προσαρμοστούμε στα πρωτάκια, δεν βγαίνει αυτόματα, χρειάζεται μια σκέψη παραπάνω. σίγουρα οι έμπειρες μαμάδες θα έχουν παραδείγματα από πράγματα που αντιμετωπίζονται διαφορετικά στο νήπιο κ στο δημοτικό.
  10. Δεν γράφω ως μαμα ουτε ως ως δασκαλα γιατι το μικρο μου ειναι μωρο ακομα κ διδάσκω σε γυμνάσιο. οποτε θα παρεις κ πιο κατατοπιστικές απαντησεις. Για το κυλικείο μονο να σου πω καλυτερα που δεν εχει γιατι τα μικρα δεν θα προλάβαιναν να ψωνίσουν, θα τα έσπρωχναν ισως στην ουρά, γενικα υπαρχει θεμα με αυτα. κατι που να τρωγεται γρηγορα κ ευκολα στα ορθια κ να μη λερώνει κ σε συσκευασία που αν ανοιχτεί να μπορει να μπει μετα ο,τι εμεινε κ να κλεισει χωρις να χυθεί εξω, ωστε να μπορει να φυλαχτό στην τσαντα ή κατω απο το θρανίο για το επομενο διαλειμμα. α και να μην υπαρχει κινδυνος να πιεσει ή να αναποδογυρίσει οπως θα τρεχει στο διαλειμμα αν τα σπρωξουν πανω στο παιχνιδι. μην ειναι κανενα ταπερακι πχ που να πρεπει να το κραταει ίσια κ του φυγει μαζι με το φαγητο. φαντασου αυτα τα εχω δει στο γυμνάσιο οπου τα πρωτάκια παθαινουν μια παλινδρομηση σε θέματα αυτοσυντήρησης λογω της αλλαγής περιβαλλοντος κ εχουμε διαφορα θεματακια με το αν έφαγαν, αν ήπιαν νερο, ποτε θα ψωνίσουν, που θα το φυλάξουν για το επομενο διαλειμμα κλπ... για το υλικο που χρειαζεται θα σας πουν αναλυτικά. συνηθως εχουν χρωματιστα τετράδια διαφορετικα για καθε αντικειμενο για να τα ξεχωρίζουν ευκολα τα παιδακια. οποτε μην αγοράσετε ακομα. τωρα αν βρειτε καμια κασετίνα με βασικο εξοπλισμο στις εκπτώσεις κ θελετε να προλάβετε την προσφορα, δεν εγινε κ κατι, ψιλοστανταρ ειναι αυτα.
  11. Το θέμα του παιδικού με έχει προβληματίσει αρκετά. Ο άντρας ειναι κάθετος εναντίον λογω ιωσεων, για να δυναμωσει λιγο το ανοσοποιητικό, πιστευει οτι αν παει λιγο πιο μεγαλος θα ειναι καλυτερα. Για την επομενη χρονια εγω θα επιμεινω να παει για λιγες ωρες. Θα ειναι πανω απο 2,5 κ η κοινωνικοποιηση θα του κανει καλο με δεδομενο κιόλας ότι προνήπιο θα πάει μετά τα 3,5 αρα θα μας χρειαστει κατι μεταβατικό για την προσαρμογη. Για τψρα μου φαινεται πολυ βαρυ και να ειναι η πρωτη φορα που θα μας αποχωριστεί κ να φυγει απο το σπιτι. Γενικά δεν θέλω από τώρα να μπει σε αυστηρό προγράμμα επιβεβλημένο απο αλλου, να τρωει αλλο φαγητο, να περιοριστεί ο χρονος που θα περναει εξω... δεν λεω οτι οσα παιδακια πηγαν έπαθαν κατι, απλως ολα αυτα θα ηθελα να τα αποφυγω για μια χρονια, αφου θα λείπουμε λιγες ωρες. οσο μη δημιουργικη κ ενθουσιώδης κ να ειναι η κοπελα, θα ειναι ενα μικρο μερος της ημερας κ στο κατω κατω αν βαριεται τα πολλα παιχνιδια ας τον εχει ολη την ωρα εξω να χαϊδεύει λουλουδια. κερδος θα ειναι κ αυτο. Βεβαια ειμαστε στο τσακ να παμε να δουμε τον παιδικο αν δεν παει καλα η συναντηση που θα εχουμε τψρα το σ/κ με μια κοπελα..... Γι αυτο δεν λεω μεγαλα λογια.
  12. Πέρασα άλλοι δυο μήνες από τους 18 κγενθκα βλεπω εξελιξη. οχι στην ομιλια βεβαια. αλλα καταλαβαινει παρα πολλα κ ζηταει να μαθαινει λεξεις. Δεν τις επαναλαμβάνει αλλα καταγραφει, αν πουμε κατι λαθος αντιδρα. Ξεπέρασε τη φοβια με τους αγνωστους, ισως επειδη ειναι καλοκαιρι κ βλεπει κοσμο συνεχως. Αυτο που με εχει εντυπωσιάσει ειναι το ποσο καλα συνεννοούμαστε, οταν λεω οτι θα κανουμε κατι που παλια δεν του αρεσε, συνεργάζεται. πχ να αφησει καποιο κουκλακι που δεν μπορουμε να παρουμε μαζι στη βολτα, να μου δωσει το νερο πριν μπει στο αυτοκίνητο, ακόμα κ την πιπίλα να φυλάξω μου έχει δώσει. Επισης μου κανει εντυπωση οτι ακομα παραείναι ησυχος. Δηλαδη ο θυμός του μπορει να ειναι απλα δυο τσιρίδες ή να γκρεμίσει τα παιχνιδια του κ να σφιχτές λιγο κ αυτο ηταν. Ακομα κ εκτος σπιτιου μας ακολουθει σχετικα ευκολα οταν φευγουμε απο καπου. Ειναι πραγνατα που πειραζει ενω εξηγούμε να μην το κανει αλλα αβ τον απομακρύνουμε δεν επιμενει ιδιαιτερως κ πολλα οντως δεν του κεντρίζουν την προσοχη και δεν ασχολείται. ακούω ή διαβάζω άλλου για παιδάκια της ίδιας ηλικίας που έχουν αρχίσει ήδη κρίσεις θυμού ή δαγκώματα- χρυπηματα κ αναρωτιέμαι ποτέ θα εμφανιστούν κ σ εμάς. υποθετω η ηρεμια οτι ηταν μονο μαζι μας τον εχει βοηθησει, μαλλον τωρα που θα φυγω θα δω κ αλλαγες προς το χειροτερο.
  13. Από τότε που έκανα το παιδί διαπίστωσα ότι μπορώ να ετοιμαστώ πολύ γρήγορα!! Θεωρώ πιθανό εξάλλου να ξυπνάω πολύ νωρίτερα για να τακτοποιω ή να ετοιμάζω κάτι για το σχολείο, πριν ξυπνήσει το μικρό ή το μεγάλο παιδί. Το οποίο μεγάλο παιδί (ο σύζυγος) θέλει 5 λεπτά να ετοιμαστεί αλλά μπορεί να έχει ξυπνήσει δυο ώρες πριν κ να χαζολογαει στο σπίτι με τα σώβρακα, να ψαχνει στον υπολογιστη για το πώς θα επισκευάσει κατι, να κανει κατι στον κηπο ή ενα σωρό τέτοιες άσχετες δουλειές κ να ντύνεται στο τελευταιο πενταλεπτο, κ να λεει φευγουμε. κ εσυ να τον βλεπεις τοοοοση ωρα ανετο, να νομιζεις οτι εχεις χρονο, κ τελικα να φευγεις τρεχοντας κ να βάφεσαι στο αυτοκινητο. οποτε δν πολυθελει κ ατομο μεσα στο ποδια μας το πρωι. εγώ νομίζω ότι 5-10 λεπτά ίσα για να συνεννοηθούμε για το προγράμμα της ημέρας φτανουν, εκτος απο τις πρωτες μερες οπου ελπιζω να προχωρήσουμε γρηγιρα σε αποχωρισμό χωρις πολυ κλαμα. ακόμα δεν έχουμε καταλήξει σε άτομο κ γι αυτό αγχώνομαι. δεν μας εχουν προτεινει δλδ κατι που να μας καλυπτει. δεν ξερω κιολας τι να ρωτήσω για να διερευνήσω αν μας κάνει. εχω στο μυαλο μου τι δεν θα ηθελα να λεει ή να κανει αλλα δν ξερω πώς να το ρωτησω. εξτος απο τα βασικα οτι δεν θελω να δινει τιποτα να τρωει εκτος απο το κανονισμένο απο εμας κ να μη βαζει οθόνες, σκεφτομαι διαφορες μικρολεπτομέρειες οπως να μην αποσπά την προσοχη με θορυβώδη παιχνιδια αν ειναι αναστατωμενος, να μην κανει "ντα" τα επιπλα αν χτυπησει το παιδι, να μην φοβερίζει με χαζοαπειλές, να μην κανει σχολια για την πιπιλα (αν κ θα αφησω οδηγια να την εξαφανίζει απο το οπτικό του πεδίο κ να μην τη δινει αν δεν τη ζητησει), να τον αφηνει ξυπολητο ή με την πανα αν ζεςταινεται, δεν μου ερχεται τωρα κατι αλλο, αλλα αυτα μου φαινονται τελειως χαζα για να τα κανω θεμα προκαταβολικα. φοβαμαι οτι μπορει να μου διαφεύγει κατι ουσιωδες. Αυτο για την ψυχρότητα που λες το ειδα σε παιδικές χαρες στην αθηνα. εδω δεν πηγαινουμε κ δεν το ειχα συνειδητοποιήσει. ηταν σαφες οτι δεν ηταν οι μαμαδες τους, αφου εμενα με ρωτουσαν με εκπληξη αν ειμαι η μαμα του γιατι φαινοταν η διαφορα. ομολογω οτι με σόκαρε. εγω ειμαι πολυ εκδηλωτική με οποιοδηποτε παιδακι, κ παλια με μικροτερα ξαδερφακια, κ παιδια φιλων, δεν εννοω οτι θα με πέρναγες για μαμα τους αλλα εχω αλλη εικονα για το πώς μιλας σε τοσο μικρα παιδια κ οταν τις ειδα σφίχτηκε η καρδια μου.... δηλαδη καποιες ηταν τοσο απόμακρες, που ουτε στο σχολείο σε μεγαλα παιδια δεν ειμαστε τοσο αποστασιοποιημένοι, πραγματικα απογοητευτηκα.
  14. Εγω παντως κοριτσια καποιες φορες που η μητερα μου μετέφερε πραγνατα που της ειπε η πεθερα μου, δεν είπα τίποτα στον άντρα μου γιατί δεν έχω εμπιστοσύνη στο τι ειπώθηκα κ το ερμηνεύτηκε. κ η μητερα μ εχει έφεση στις παρερμηνείες κ τις υπερβολές. Αντιθετα αισθάνθηκα πολυ ασχημα οσες φορες ο άντρας μου παραπονέθηκε για πράγματα που είπε στη δίκη του μητερα αλλα δεν εχω καταλαβει αν ηθελε να πιασω τη μανα μου να ζητησω εξηγήσεις. Και δεν καταλαβαίνω πώς θα γινόταν αυτό χωρίς να εκθέσω την πεθερα μου κ τον αντρα μου. πολυ κουτσομπολίστικο μου ακουγεται αυτο. και ειναι κ σαν τα πεθερικα να κανουν πλυση εγκεφάλου στον γαμπρο/την νυφη εναντίον των γονιων του. Πώς θα αντιδράσει δλδ η αλλη; θα πει στον γιο της οτι το σοι της γυναικας του βαζει λογια, θα βρει τροπο να τα διαστρέψει, να πει οτι δεν καταλαβαν καλα, τι νοημα εχει ολο αυτο παρα μονο να τσακωθει το ζευγαρι;
  15. Τωρα θα πω το κλισε οτι σημασια εχει η ποιοτητα! Αισιοδοξία να εχεις. Σκεψου εγω εμεινα εγκυος στην προσπαθεια με τα τρια ωάρια κ οχι με τα εξι, κ στις 2 δυο έμβρυα προέκυψαν τελικα, η μια πετυχε η αλλη δεν πετυχε.
  16. Έσπερος

    Κούραση!!

    Ο αντρας μου δεν ειναι φαν των χωριστών εξόδων. Πριν απο το παιδι μονο εγω εβγαινα μονη μου. εκείνον τον παρακαλουσα να παει μονος του αν ηταν καμια παρεα που βαριόμουν. Αλλα δεν με νοιαζει για βολτες, εδω ετσι κι αλλιως οι περισσοτερες παρεες μας ειναι ζευγαρια κ βγαινουν μαζι, ή μπορει ενας απο τους δυο να ειναι λιγο περισσοτερο του εξω κ να πηγαινει κ καπου μονος του αλλα πιο σπανια. για ψωνια κ για καμια δουλεια που θελω να κανω με νοιαζει να βγαινω κ με εκνευριζει η διαδικασια οτι πρεπει να φυγουμε ολοι μαζι, να με αφησουν στο κεντρο κ να κανουν βολτες μεχρι να τελειωσω. με αγχωνει γιατι δεν μ αρεσει να με περιμενουν. κ ετσι τελικα ο,τι θελω το κανω τα πρωινα μαζι με το μικρο κ τωρα θα το κανω σε κανενα κενο ή μετα τη δουλεια.