vtgian

Plus500
  • Περιεχομενο (αριθμoς δημοσιευσεων)

    1.480
  • Μελος απο

  • Τελευταια επισκεψη

  • Days Won

    44

Συνεισφορα στο φορουμ

680 Good

1 ακόλουθος

Περισσότερα για την/τον vtgian

  • Rank
    Δοκιμή

Profile Information

  • Gender
    Female

Converted

  • Περιοχή
    Γλυφάδα

Πρόσφατοι επισκέπτες του προφίλ

1.117 εμφανίσεις προφίλ
  1. Απαντώντας στο αρχικό ερώτημα, αν έπρεπε να επιλέξω μεταξύ δημοτικού και των υπόλοιπων βαθμίδων για ιδιωτική εκπαίδευση, θα επέλεγα δημοτικό. Οι λόγοι για εμένα είναι οι εξής: -τότε μπαίνουν οι βάσεις για την μετέπειτα πορεία του παιδιού. -τότε χρειάζεται ένα παιδί περισσότερα ερεθίσματα που δεν μπορεί να τα πάρει εύκολα μόνο του -τότε χρειάζεται περισσότερο ένα ασφαλές ελεγχόμενο περιβάλλον με αδιάλλειπτη συνεργασία μεταξύ εκπαιδευτικού και γονέα -τότε μπαίνουν οι βάσεις για έννοιες όπως φιλία, ομαδικότητα, έλλειψη διακρίσεων -συνήθως το ιδιωτικό δημοτικό καλύπτει και όλες τις εξωσχολικές δραστηριότητες ενός παιδιού και έτσι ο υπόλοιπος χρόνος του δεν "φεύγει" σε εξωσχολικές δραστηριότητες και μετακινήσεις. Πιστεύω ότι ένα παιδί δουλεμένο σωστά στο δημοτικό, μπορεί να ανταπεξέλθει άριστα ακόμα και σε ένα περιβάλλον "μπάχαλου" στο γυμνάσιο ή λύκειο. Επίσης από την εμπειρία μου και σε ιδιωτικό και σε δημόσιο γυμνάσιο-λύκειο, εκφοβισμός μεταξύ παιδιών υπάρχει και στα δύο. Την έλλειψη αρχών/σεβασμού, τους "αλήτες", κλπ τα βρίσκεις παντού, σε όλα τα σχολεία γιατί είναι εκφράσεις της οικογένειας από την οποία προέρχεται το κάθε παιδί. Στο ιδιωτικό μπορεί να μην έχει κατάληψη αλλά και κλεψιές υπάρχουν και παιδιά περιθωρίου υπάρχουν. Και θα το επιβεβαιώσω και εγώ, στο Λύκειο ακόμα και στο ιδιωτικό, το φροντιστήριο είναι απαραίτητο για πανελλήνιες, οπότε διπλά τα έξοδα.
  2. Αγαπητή @esperos α) υπεραναλύεις β) στο ξαναλέω, έχεις εξειδανικεύσει κάποια πράγματα γ) έλεος με τη μαμά σου Η δικιά μου κόρη πάντως και σε πόλη μεγαλώνει και σε mall πηγαίνει και από παιδική χαρά άλλο τίποτα, πήγε τριών για να μιλήσει άνετα σε άγνωστο και η φασαρία εξακολουθεί να την ενοχλεί. Αυτό δε το "απο αγκαλιά σε αγκαλιά" ας γελάσω, η δικιά μου όχι να την πάρει κάποιος αγκαλιά, έστω να ασχοληθεί μαζί της άνθρωπος έφτανε για να απομακρυνθεί/φοβηθεί/γαντζωθεί επάνω μου. Τώρα όμως στα 4 είναι από τα πολύ κοινωνικά παιδιά, μιλάει άνετα σε μικρούς/μεγάλους, εξακολουθεί και δεν επιτρέπει τη σωματική επαφή με τρίτους (και η αλήθεια είναι ότι είμαι ένα τσικ πιο ήσυχη έτσι).Ναι, υπάρχουν και τα μωρά που πάνε σε όλους, τα έχω δει και τα έχω ζηλέψει (για το πόσο ξεκούραστες είναι οι μανάδες τους). Αλλά υπάρχουν και τα άλλα, τα επιφυλακτικά, και δεν υπάρχει τίποτα που να μπορείς εσύ να κάνεις για αυτό. Επίσης, σοβαρά τώρα πόσοι νομίζεις στις πόλεις ότι έχουν το κουράγιο να τρέχουν κάθε ΠΣΚ και μεσοβδόμαδα συνεχώς σε δραστηριότητες, εξόδους κλπ; Στο Αττικό Πάρκο το χειμώνα δεν πας εύκολα και γενικά με το εισιτήριο που έχει ε το σκέφτεται μια οικογένεια να πηγαίνει συχνά. Στο κέντρο να περπάτήσεις δεν μπορείς. Πίστεψέ με και εμάς στην πόλη το χειμώνα, το ίδιο μας λείπει ένας τέτοιος baby friendly χώρος. Που και να υπήρχε, πάλι φοβάσαι για ιώσεις γιατί guess what, ακόμα και εκεί πολλοί γονείς έχουν γραμμένους στα παλιά τους τα παπούτσια στοιχειώδεις κανόνες πρόληψης και πάνε τα παιδιά τους με βήχα, δεκατάκια κλπ Γι'αυτό απλά πηγαίνουμε από σπίτι σε σπίτι.
  3. Η @erin0000 έχει απόλυτο δίκιο πάντως, ένα μάρκετ η μια δημόσια υπηρεσία/τραπεζα είναι σαφώς πιο επικίνδυνα μέρη για μετάδοση ιών από ότι ένα φιλικό σπίτι.

  4. Διαφημίσεις


  5. Πέρα από το ότι συμφωνώ με το παραπάνω σχόλιο καθώς και με αυτά που έγραψε η @Macgyver να ρωτήσω κάτι; Δείχνει να καταλαβαίνει τις διαφορές μεταξύ των φθόγγων; Για παράδειγμα, και εμένα η κόρη (4) δε λέει ακόμα το "ρ". Θα σου πει "λολόι" αντί για ρολόι. Αλλά άμα της επαναλάβω λάθος την λέξη, θα με διορθώσει. Αντιλαμβάνεται δηλαδή τη διαφορά μεταξύ "ρ" και "λ". Αυτό είναι πολύ σημαντικό. Εμάς κάποιες φορές μπερδεύει το "Θ" με το "Σ" ή το "Δ" με το "Ζ" (χαρακτηριστικά, "ζεν σέλω" ή ""Σανάσης"). Το μόνο που έκανα ήταν ένα παιχνίδι μαζί της με τη γλώσσα ανάμεσα στα δόντια (λίγο μπροστά, λίγο πίσω) και πάντα επαναλάμβανα τη φράση που μου είπε σωστά. Το έμαθε πολύ πολύ γρήγορα χωρίς κόπο. Όταν δεν καταλάβαινα τι έλεγε, της το έλεγα ήρεμα, τονίζοντας ότι δεν φταίει αυτή για την αδυναμία της. Γνωρίζω κέντρο στη Μαρίνου Αντύπα, Ηλιούπολη (τυχαίνει η ιδιοκτήτρια να είναι αδελφή φίλου και ήταν καθηγήτρια λογοθεραπείας) ξέρω ότι είναι πραγματικά ειδική σε θέματα ομιλίας, αλλά δεν ξέρω τιμές. Αν θέλεις σου στέλνω μήνυμα με τα στοιχεία της.
  6. Νομίζω έχεις εξιδανικεύσει τις δραστηριότητες της πόλης. Ένα θα σου πω. Τα πάμε για messy play, πληρώνουμε για να λερωθούν, να πιάσουν και να επεξεργαστούν υφές. Εσείς έχετε αυλή νομίζω, hello? Για την ανάγνωση, δε το συζητώ, χρωμάτισε τη φωνή σου, μη φοβηθείς να γίνεις ρεζίλι να κάνεις φωνές κλπ και θα είσαι απείρως πιο διασκεδαστική. Η μουσικοκινητική σε αυτή την ηλικία (που την έχω ζήσει και ως μαθήτρια και ως ειδικευόμενη σε ωδείο) έχει να κάνει κυρίως με την εξοικείωση με ρυθμούς, διαφορετικούς ήχους και συντονισμό κινήσεων. Παρατήρηση κίνησης (πχ πετάω το πούπουλο και μιμούμαι τις κινήσεις του, σταματάω και ξεκινάω την κίνηση με την διακοπή και την έναρξη μουσικής, μιμούμαι ζώα και στάσεις τους τέτοια πράγματα).
  7. Άσχετο από ιώσεις αλλά μη νομίζεις ότι θα του προσφέρει κάτι περισσότερο κάποιο "εργαστήριο" για παιδάκια. Είναι πολύ μικρός να διαδράσει με άλλα παιδιά. Σε αυτή την ηλικία οι δραστηριότητες περιορίζονται σε αισθητηριακές και φυσικά όχι κάτι που δεν μπορείς να κάνεις μόνη σου (άλλωστε και σε δραστηριότητα, εσύ με το παιδί θα "διαδράσετε"). Όσο ανούσιο και να σου φαίνεται, αυτές οι χαζές "υποχρεώσεις" τύπου ΚΕΠ, τράπεζες κλπ είναι ενδιαφέρουσες για το παιδί γιατί είναι διαφορετικά περιβάλλοντα, άλλοι κανόνες, σε παρατηρεί πως συμπεριφέρεσαι σε τρίτους, του μιλάνε άγνωστοι κλπ Υπομονή και τώρα που θα ανοίξει ο καιρός θα είναι φανταστικά, πίστεψέ με, θα έχετε να κάνετε ένα σωρό πράγματα.
  8. @esperos ξέρω από τον γνωστό παιδίατρο ότι όταν ένα παιδί μπαίνει στο σχολικό περιβάλλον "αργά", έχει προλάβει να ωριμάσει το ανοσοποιητικό του σύστημα και αντιμετωπίζει πιο αποτελεσματικά επιθέσεις ιών. Θεωρούμε όμως ότι όλο αυτό το διάστημα το παιδί δε ζει σε αποστειρωμένο περιβάλλον και έρχεται σε περιστασιακή επαφή με άλλα παιδάκια και ενήλικες. Απλά άλλο να το χώσεις σε καθημερινή επαφή σε ένα σχολικό περιβάλλον τίγκα στις ιώσεις 1,5 έτους και άλλο να κολλάει ιώσεις από τυχαίες επαφές σε μικρότερη συχνότητα και να έχει το χρόνο να επανέλθει. Αντικειμενικά, κάποια παιδιά είναι πιο ευάλωτα από άλλα. Υπάρχουν παιδιά που 'αρπάζουν' ιώσεις με το παραμικρό και άλλα που δεν καταλαβαίνουν τίποτα. Η πρώτη συστηματική επαφή με γκρουπ παιδιών (καθημερινά δλδ, όχι μια φορά την εβδομάδα), όποτε και αν γίνει, συνήθως φέρνει αρρώστιες. Αν ρωτήσετε εκπαιδευτικούς δημοτικού/νηπίου θα σας πουν ότι την πρώτη χρονιά που μπήκαν σε αίθουσα, έβγαλαν μια χρονιά άρρωστοι. Απλά όπως είπαν και πιο πάνω, είναι σαφώς πιο διαχειρίσιμο όταν το παιδί είναι μεγαλύτερο και μπορείς να συνεννοηθείς μαζί του. Εμεις πάντως όταν είχαμε τη μικρή 1,5 έτους ποτέ δε σταματήσαμε τις επαφές. Και σε mall χριστουγεννιάτικα πήγαμε, και επισκέψεις και αεροπλάνο. Αν το παιδί είναι εντάξει (τρέφεται καλά, είναι υγιές) και έρθει σε επαφή για μια ώρα με κάποιον ιό, μπορεί να κολλήσει, μπορεί και όχι. Το αν θα νοσήσει όμως δεν εξαρτάται και από τη συχνότητα με την οποία θα έρχεται σε επαφή με ιογενή περιβάλλοντα; Αν έρχεται καθημερινά σε επαφή με ιούς όπως σε σχολείο και είναι λίγο κουρασμένο, ε νομίζω είναι πολύ πιο εύκολο να νοσήσει.
  9. Όπως μας ρωτάς εμάς, τον ίδιο τον ρώτησες γιατί; Εννοείται ότι 5w4d δεν επρόκειτο να δει τίποτα με κοιλιακό υπέρηχο. Αν ανησυχείς για την εξέλιξη μπορείς να κάνεις εξέταση χοριακής γοναδοτροπίνης (2 αιμοληψίες σε διάστημα 3 ημερών πχ Δευτέρα και Τετάρτη).Αν η τιμή μεταξύ της 1ης και 2ης αιμοληψίας έχει διπλασιαστεί, η κύηση εξελίσεται φυσιολογικά. Διαφορετικά περιμένεις το ραντεβού. Εύχομα τα καλύτερα!
  10. Στα περισσότερα παιδιά ο πρώτος χρόνος σχολικού περιβάλλοντος είναι "επίπονος". Οι παιδίατροι λένε ότι όσο αργότερα, τόσο καλύτερα γιατί προλαβαίνει να αναπτυχθεί καλύτερα το ανοσοποιητικό. Από τον κύκλο μου, τα παιδιά που ξέρω τον πρώτο χρόνο ήταν 2 εβδομάδες εκτός σχολείου, μια εντός. Εσείς τον πήγατε εποχή έξαρσης ιώσεων οπότε ένα παραπάνω. Εφόσον έχετε αποφασίσει ότι θελετε να συνεχίσετε και έχετε βοήθεια στις ασθένειες, το μόνο που μπορώ να σας συμβουλέψω είναι να τον κρατάτε σπίτι μέχρι να αναρρώσει πλήρως, να προλάβει δηλαδή ο οργανισμός να ανακτήσει δυνάμεις. Διαφορετικά θα "αρπάζει" εύκολα και θα ταλαιπωριέται και είναι και άσχημο γενικότερα για το ανοσοποιητικό του παιδιού αυτό μακροπρόθεσμα
  11. Πολλοί γονείς όταν ακούνε για τη μέθοδο αυτή αναρωτιούνται τα ίδια πράγματα. Πως θα μάθει να τρώει με κουτάλι; Με τις σούπες τι γίνεται; Μήπως μεγαλώσει και συνεχίσει έτσι; Ξεχνάμε κάτι πολύ πολύ βασικό. Σε αυτές τις πολύ μικρές ηλικίες η μίμηση είναι το παν. Μας βλέπουν και αντιγράφουν. Στο blw προτείνεται η ώρα του φαγητού να είναι η ίδια με της υπόλοιπης οικογένειας. Καθόμαστε λοιπόν όλοι μαζί και οι μεγάλοι τρώμε με μαχαιροπήρουνα, το μωρό το αφήνουμε με τα χεράκια. Μας παρατηρεί όμως και βλέπει τι κάνουμε. Αν του έχουμε διαθέσιμα τα δικά του (παιδικά πηρουνάκια/κουταλάκια) πιστέψτε με πολύ σύντομα θα τα χρησιμοποιήσει και μόνο του. Οι σούπες ήταν το φαγητό που την βοηθούσα εγώ με το κουτάκι να φάει (βασικά κυρίως όσπρια). Αλλοι (που δε φοβουνται το καθάρισμα), αφήνουν το πιατάκι με τη σούπα να "βουτήξει" το παιδί. Παρεπιπτόντως, μια ωραία ιδέα είναι τα πιατάκια με βεντούζα που κολάνε στην επιφάνεια του τραπεζιού. Έχεις σαφώς λιγότερα ατυχήματα έτσι. @Νένα 27 είτε στη κατσαρόλα, είτε στο φούρνο, δεν έχει διαφορά. Για το γιαούρτι το είχα διαβάσει παλιά αν και εγώ φοβήθηκα και το έδωσα αργότερα (γύρω στους 7,5 μήνες αν θυμάμαι καλά). Σε κρεμούλα μπορείς να κάνεις και βρώμη με μήλο (ευκολα βρισκεις τη συνταγή), σε σούπα μπορείς να βράσεις κρέας (κομμάτι με κόκκαλο) και στη συνέχεια να προσθέσεις στο ζουμάκι κάποιο ζυμαρικό ή τραχανα (χωρίς αυγό αφου δεν το έχετε δοκιμάσει ακόμα). @kotsifikos εμείς που κόψαμε τα αλεσμένα πολύ νωρίς (σταμάτησα το multi εντελώς γύρω στους 8-9 μήνες αν θυμάμαι καλά και έδινα κάποια πράγματα σε κομμάτια από την αρχή) ουδέποτε είχαμε πρόβλημα με το έξω. Με φρούτο είχα πάντα μαζί μου μαχαίρι και καθάριζα (αν δεν είχα μπανάνα). Να είμαι ειλικρινής δε θυμάμαι ποτε ξεκίνησε να τρώει μόνη της, σχετικά νωρίς νομίζω.
  12. Αν η ανάπτυξή του είναι λίγο πίσω, τότε ίσως δεν είναι έτοιμος ακόμα για τόσα γεύματα. Στα καλόφαγα παιδιά συνήθως 2ο γεύμα μπαινει στον 7ο και τρίτο γύρω στον 9ο (αν θυμάμαι καλα). Επίσης, σύμφωνα με τον τελευταίο διατροφικό οδηγό του Υπουργείου Υγείας, δεν έχει καμία απολύτως σημασία με ποια σειρά θα δώσεις τροφές. Τα μόνα που δε δίνεις πριν το χρόνο είναι φρέσκο γάλα και μέλι, δεν προσθέτεις αλάτι και αποφεύγεις τα πρόσθετα ζάχαρα (πχ έτοιμοι χυμοι). Κατά τα άλλα, μπορείς να δώσεις μέχρι και γιαούρτι ως πρώτο γεύμα. Η μέθοδος που σου προτείνει η γιατρός είναι όντως πολύ καλή. Υπάρχουν ωστόσο και τροφές που δεν μπορούν να δωθούν σε κομμάτια, όπως ας πούμε σούπες και γιαούρτι. Εγώ ξεκίνησα με πολτοποιημένα (φρουτόκρεμα) αλλά από τον 7ο κιόλας ξεκίνησα να δίνω ένα γεύμα σε κομμάτια. Για παράδειγμα μπορεί να έδινα τα φρούτα σε κρέμα, αλλά το μεσημέρι να την άφηνα να φάει μόνη της πατάτες με μπιφτέκι. Ή να έδινα το πρωί μπανάνα και το μεσημέρι με το κουτάλι σούπα. Το βασικό είναι να μη τα μπερδεύεις στο ίδιο γεύμα. Τέλος, μπορεί ο κάθε παιδίατρος να λέει τα δικά του αλλά αυτό ισχύει γιατί βασικά οι περισσότεροι είναι ανενημέρωτοι στο θέμα της διατροφής. Για το λόγο αυτό βγήκε και ο διατροφικός οδηγός, ώστε να μην υπάρχουν παρανοήσεις.
  13. Για να την βλέπεις στα ράφια ακόμα, όχι, δεν έχει απαγορευτεί . Ωστόσο, ακόμα και πριν 6 χρόνια, τα οφέλη μιας διατροφής με τρόφιμα μη επεξεργασμένα ήταν ήδη διαπιστωμένα και κάποιοι παιδίατροι είχαν ήδη ενημερωθεί. Δεν υπήρχε απλά τόσο διεδεδομένη η πληροφορία και οι εταιρίες καθόριζαν τις τάσεις. Πλέον, έχουν δημοσιευτεί πάρα πολλές έγκυρες έρευνες που δείχνουν ότι η διατροφική αξία των μη επεξεργασμένων τροφίμων είναι πολύ υψηλότερη ένω παράλληλα τα επεξεργασμένα τρόφιμα ενοχοποιούνται για μελλοντικές παθήσεις καθώς συνοδεύονται συνήθως από πολλές τεχνητές ουσίες (γλυκαντικά, αρωματικές ύλες κλπ). Παράλληλα, τονίζεται το πόσο σημαντικό είναι να ορίζει το παιδί την ποσότητα που θα φάει, ήδη από την βρεφική ηλικία. Ο χρυσός κανόνας είναι ότι οι γονείς επιλέγουν το πότε, που και τι θα φάει το παιδί, το παιδί αποφασίζει το πόσο. Ειδικά για τα βρέφη, δεν υπάρχει απολύτως κανένας λόγος να δώσεις έτοιμο γεύμα (κρέμα τώρα, γιαουρτάκι αργότερα) παρά μόνο ως εξαιρεση σε κάποια μέρα με έξοδο ή πολύ βαρύ πρόγραμμα που δεν προλαβαίνεις. Προτίμησε να ετοιμάζεις φρέσκο φαγάκι, παρόμοιο με των υπολοίπων (αλλά χωρίς αλάτι) και με εποχικά φρούτα και λαχανικά.
  14. Φαίνεται πως η παιδίατρός σου είναι οπαδός του baby led weaning. Επίσης μπράβο της που δε σε οδηγεί σε έτοιμες κρέμες. Οι συστάσεις πια έχουν άλλαξει και είσαι τυχερή που η γιατρός σας φροντίζει να είναι ενημερωμένη. Μπορείς να διαβάσεις περισσότερα εδώ: paidiatros.com/neogennito-vrefos/diatrofi/babyled-weaning-methodos-diatrofis Είναι εξίσου ασφαλές με το αλεσμένο. Σχετικά με την ανησυχία σου για το πως θα φάει κρέας, αρχικά γιατί δεν τη ρωτάς; Καλό είναι που σου προτείνει αυτόν τον τρόπο αλλά θα έπρεπε να σου δώσει και διαιτολόγιο ώστε να ξέρεις τι να κάνεις και πως. Μια ιδέα για το κρέας είναι σε μορφή μαλακου μπιφτεκιού (βάζοντας λαχανικά). Έτσι είναι μαλακό και μπορεί να πάρει τα συστατικά που χρειάζεται και από ποικιλία κρεάτων (μοσχάρι ή κοτόπουλο). Επίσης μπορείς να χρησιμοποιήσεις συκώτι, που είναι πολύ πλούσιο σε σίδηρο και με λίγη ποσότητα είναι εντάξει. Μη σε προβληματίζει το πως θα κόψει/αλέσει τη τροφή χωρίς δόντια, τα ούλα και μόνο είναι πολύ δυνατά.
  15. Έχω βρεθεί και εγώ σε αυτή τη θέση, με συγγενικό πρόσωπο, όχι πολύ στενό. Ήταν η πρώτη μου εγκυμοσύνη και μου στοίχησε πολύ. Εκείνη ήταν στη 2η, λίγο πριν τον τοκετό. Πήγαμε μαζί στο γιατρό της (εγώ δεν είχα ακόμα και ήμουν σε καινούρια πόλη) όπου και έμαθα τα άσχημα νέα. Δυστυχώς μου ήταν αδύνατο να νιώσω τη δική της χαρά. Επιβάρυνε το γεγονός ότι πάντα υπήρχε ανταγωνιστική σχέση μεταξυ μας αν και δεν είμαστε ποτέ πολύ κόντά. Χρειαζόμουν χρόνο και χώρο να ξεπεράσω τον πόνο μου. Εκείνη ζούσε στη φάση της απόλυτης ευτυχίας και το περισσότερο που μπορούσε να κάνει ήταν να μου πει ένα κρίμα, δε πειράζει, ενώ εγώ χρειαζόμουν ένα νέο καθαρο και παρηγορητικό περιβάλλον. Ένιωθα ότι δεν ταίριαζα με το χαρμόσυνο περιβάλλον της και απομακρύνθηκα. Γενικά απομακρύνθηκα από έγκυες και γέννες γιατί μου επανέφερε στη μνήμη το πόσο ήθελα παιδί και το έχασα. Εμένα με δυσκόλεψε πολύ.
  16. Επιτέλους το λέει κάποιος! Εργαλείο είναι και προσφέρει σε οποιαδήποτε ηλικία, αρκεί να χρησιμοποιείται σωστά. Αλλά πάντα ως απασχόληση, όχι σε συνδυασμό με φαγητό, όχι ως επιβράβευση. Αυτά που περιγράφεις @my1stbaby είναι τυπικά για αυτή την ηλικία, το attention span είναι μικρό. Και η δική μου κάπως έτσι είναι, και ας κοντεύει τα 4. Αναλόγως με το αν της αρέσει πολύ κάτι ή όχι. Αν είμαι εγώ σπίτι θα τρέχει από πίσω μου αφήνοντας στη μέση κάθε παιχνίδι που πιάνει. Αν είναι μόνο με τον μπαμπά, μπορεί και για μια ώρα να παίζει με Playmobil ή κάτι άλλο συγκεντρωμένη. Και φυσικά, η απόλυτη συγκέντρωση όταν πρόκειται να κάνει κάτι που κατα βάθος ξέρει ότι δεν είναι σωστό. Όσο για επαφή με υπολογιστές, έχει από βρέφος λόγω ότι μιλάμε μεσω skype με συγγενείς και κυρίως για εκπαιδευτικά βίντεο ή παιχνίδια. Πχ καταλαβαίνει πως λειτουργεί το αποχετευτικό σύστημα γιατί έχουμε δει ανάλογο βίντεο, έμαθε μόνη της (κυριολεκτικά) να λέει και να αναγνωρίζει χρώματα σε ελληνικά και αγγλικά, τωρα μαθαίνει τα γράμματα (έχει μια υπέροχη σειρά βίντεο για αυτό, το "ένα γράμμα μια ιστορία"). Οι τιμωρίες που περιγράφεις είναι εντελώς αναποτελεσματικές και πιάνουν ίσως για λίγο. Δεν μαθαίνουν όμως τίποτα απολύτως στο παιδί, πέρα από το να σε φοβάται. Αυτό που θέλεις να μάθει σε αυτή την ηλικία είναι αυτό που είπαν πιο πάνω, οι συνέπειες. Οι οποίες πρέπει να είναι απόλυτα σχετικές με την πράξη του παιδιού. Τα παραδείγματα που έγραψαν οι @kotsifikos & @Macgyver είναι ο δρόμος που πρέπει να ακολουθήσεις.