vtgian

Plus500
  • Περιεχομενο (αριθμoς δημοσιευσεων)

    1.585
  • Μελος απο

  • Τελευταια επισκεψη

  • Days Won

    57

vtgian last won the day on Ιούλιος 15

vtgian had the most liked content!

Συνεισφορα στο φορουμ

863 Good

1 ακόλουθος

Περισσότερα για την/τον vtgian

  • Rank
    Δοκιμή

Profile Information

  • Gender
    Female

Converted

  • Περιοχή
    Γλυφάδα

Πρόσφατοι επισκέπτες του προφίλ

1.383 εμφανίσεις προφίλ
  1. Όχι το παιδί δεν είναι έτοιμο και μη κάνεις το λάθος να βιαστείς εφόσον βλέπεις ότι ακόμα δεν είναι εντάξει. Σταθερή να είσαι αλλά να της δίνεις χώρο να εκφράζει το άγχος της. Αυτή τη στιγμή προσπαθεί να διαχειριστεί την μεγάλη αυτή αλλαγή. Ένα βήμα τη φορά...
  2. Νομίζω ότι η αντίδραση αυτή ανήκει στο πλαίσιο της προσαρμογής. Έχω ακούσει πολλές φορές να μην τρώνε στην αρχή στο σχολείο και ήταν ένα από τα πράγματα που μου τόνισαν όταν ξεκινησαμε. Στη δική μας περίπτωση, που είχε καλή προσαρμογή, μου τόνισαν ότι τρώει κανονικά (και δεν είναι γενικά φαγανη). Ίσως νιώθουν ότι αν φάνε "εγκαταλειπουν" το σπίτι, μια συνήθεια δλδ που την έχουν άρρηκτα δεμένη με τη ζωή πριν το σχολείο. Γενικά πρόσεχε την, ακόμα και αν κλαίει το πρωί δεν είναι τόσο κακό όσο το να μην παίζει ή γενικά να μη συμμετέχει.
  3. Με τη διαφορά ότι είμαι κοντά στο σπίτι (οπότε 18:30 έχω φτάσει) δε σου κρύβω ότι δεν είναι ωραίο. Ειδικά το χειμώνα που είναι βράδυ. Επίσης δεν είναι εφικτός ο ύπνος νωρίς γιατί πολύ απλά χρειάζεται χρόνο το παιδί μαζί μου και δεν υπάρχει περίπτωση να κοιμηθεί πριν τις 10:30. Το καλό στη δική μας περίπτωση είναι ότι ακόμα έχουμε το περιθώριο να ξυπνάμε "αργά" εννοώ ότι αν και το τυπικό μου ωράριο είναι 9-6 μπορώ να πάω και 10 παρά χωρίς πρόβλημα, οπότε το πρωί το πάμε χαλαρά. Επίσης είναι ακόμα σε προσχολική ηλικία οπότε δεν έχουμε διαβάσματα και υποχρεώσεις. Από του χρόνου προβληματίζομαι γιατί με τέτοιο πρόγραμμα οι περισσότερες δραστηριότητες που θέλει να κάνει είναι ανέφικτες (αφού ξεκινάν 5 με 6) και οι πιο μετά δύσκολες αφού χρειάζεται χρόνος και για να παίξουμε. Σαφώς όλα συνηθίζονται, η κόρη μου έχει αρκετές συμμαθήτριες που οι μαμάδες τους δουλεύουν αντίστοιχα και με μεγάλες μετακινήσεις. Θα βρείτε τις ισορροπίες σας αλλά εννοείται ότι θα τους λείπεις περισσότερο, αναμενόμενο είναι. Σε σχέση με τα διαβάσματα προσπάθησε να έχουν τελειώσει πριν έρθεις, ώστε μετά να έχετε χρόνο μαζί χωρίς υποχρεώσεις. Αν σε χρειάζονται για τα μαθήματα, να είναι μόνο για έξτρα βοήθεια, όχι για καθαρό διάβασμα.

  4. Διαφημίσεις


  5. Δυστυχώς είναι πρακτική κάποιων γιατρών να εκτελούν τέτοιες εξετάσεις χωρίς να έχουν την απαραίτητη πιστοποίηση και τα απαραίτητα εργαλεία (υπάρχει ειδικό λογισμικό). Το τεστ Α επιπέδου περιλαμβάνει μια σειρά από εξετάσεις (υπερηχογραφικές και αιματολογικές) και εξετάζει πολλά διαφορετικά σημεία για να καταλήξει στην έκδοση ενός report, το οποίο αναφέρει όλες τις μετρήσεις και τα όρια τους + πιθανότητες τρισωμίας, αλλά όχι μόνο. Πιστοποίηση για αυτήν την εξέταση μπορεί να πάρει γυναικολόγος αλλά είναι προτιμητέο να γίνεται από εμβρυολόγο (γυναικολόγο και πάλι αλλά με ειδικότητα στην εμβρυομητρική). Για να καταλάβεις, ο δικός μου γυναικολόγος για αυτήν την εξέταση με παρέπεμψε και εμένα αλλά και την γυναίκα του, σε εμβρυολόγο. Στη θέση σου θα έκλεινα ραντεβού με γιατρό της λίστας (είναι ενημερωμένη).
  6. To FMF έχει διάφορες επιμέρους πιστοποιήσεις και το Diploma on Fetal medicine (που υπερκαλύπτει τις επιμέρους). To diploma απαιτεί αποδεδειγμένη πρακτική εξάσκηση και γενικά πολύ μεγαλύτερη συμμετοχή του γιατρού για να το αποκτήσει. Κοιτάς οι γιατροί να έχουν diploma. fetalmedicine.org/lists/map/certified/diploma
  7. Για κάτι τέτοιο ψάχνεις; aliexpress.com/item/32887811694.html?spm=2114.search0104.3.91.27a6c8e3m8acgC&ws_ab_test=searchweb0_0%2Csearchweb201602_6_10065_10068_319_10059_10884_317_10887_10696_321_322_10084_453_10083_454_10103_10618_10304_10307_10820_10821_537_10302_536%2Csearchweb201603_52%2CppcSwitch_0&algo_expid=15f3896f-c12d-4d8c-b29c-25e529433819-11&algo_pvid=15f3896f-c12d-4d8c-b29c-25e529433819 (Πάρε το πάνω ολόκληρο copy και paste απευθείας σε browser)
  8. Πάντως υπάρχουν και παραδείγματα φιλικά και προς τους γονείς και προς τους δασκάλους/καθηγητές. Σε εμάς πχ υπάρχουν 2 κοπέλες οι οποίες είναι νηπιαγωγοί και έρχονται μόνο όταν κάποια πρέπει να λείψει. Δεν είναι μόνιμο προσωπικό, πληρώνονται μόνο για όταν έρθουν, νομίζω με απλή απόδειξη είσπραξης (από την οποία όμως έχουν αφαιρεθεί τα νόμιμα για φόρους κλπ). Καλύπτεται νομικά για ένα ποσό μέχρι 3000 ευρώ το έτος, απλά έχει πολλές κρατήσεις. Το ίδιο ξέρω και σε μικρό φροντιστήριο ξένων γλωσσών, η ιδιοκτήτρια γνωρίζει 3-4 κοπέλες που αντικαθιστούν τις βασικές αν χρειαστεί να λείψουν και έτσι όλα πάνε ρολόι. Επίσης κάποιες φορές θα κάνει μάθημα η ίδια η ιδιοκτήτρια. Ως γονέας θα αισθανόμουν πολύ άσχημα να ξέρω ότι η δασκάλα του παιδιού μου είναι με πυρετό και πρέπει να διδάξει. @Yovanna αυτό που περιγράφεις με τις άδειες στην επιχείρησή σου είναι κατάχρηση και καταλαβαίνω απόλυτα την απόλυση κάποιου όταν κάνει κατάχρηση τέτοιων προνομίων. Σε παλαιότερη μου εργασία σε πολυεθνική παραδόξως υπήρχε η ίδια αντιμετώπιση, μπορούσες απλά να ενημερώσεις τον διευθυντή σου ότι είσαι άρρωστος και να μην πας, χωρίς να σου κόψουν άδεια από τη θερινή. Η μια κοπέλα που το έκανε σύστημα, απολύθηκε με συνοπτικές διαδικασίες και το δικαιολογώ απόλυτα. Άλλο όμως αυτό, και άλλο να ξέρει ο υπάλληλος ότι με 39 πυρετό πρέπει να δουλέψει γιατί αλλιώς τον περιμένει η απόλυση στην γωνία. Στην τωρινή μου εργασία, ή θα φέρεις χαρτί γιατρού ή θα πάρεις από τη θερινή (για ασθένεια μιλάω ή για απλή απουσία). Οι γονικές δικαιολογούνται κανονικά. Κρίνεις μόνος σου και πράττεις. Αν πχ λείπω συνέχεια όταν είμαστε στο peak της δουλειάς ή αν έχουμε deadline ε θα δημιουργήσω πρόβλημα. Το Σ/Κ δούλεψα άνευ αποδοχών από το σπίτι, όχι γιατί μου ζητήθηκε αλλά γιατί έχω δουλειά που δεν βγαίνει διαφορετικά. Το θέμα είναι ότι ξέρω ότι η προσπάθεια θα ανταμειφθεί και ότι υπάρχει αμοιβαία κατανόηση. Επαναφορά στο θέμα: Έχω χάσει 4 κιλά και συνεχίζω το γυμναστήριο. Ανανέωσα μάλιστα τη συνδρομή σε ετήσια! Το βολικότερο είναι ότι το γυμναστήριο είναι φιλικό προς τα παιδιά και πάω με τη μικρή - και συμμετέχει και αυτή κυρίως κάνοντας τον καραγκιόζη
  9. Σαφώς! Η υπογεννητικοτητα απλά κάνει την ανάγκη ακόμα μεγαλύτερη.
  10. Βασικά, πως τα καταφέρνουν και λείπουν τόσες πολλές μέρες κάποιες, τόσες που οι εργοδότες να αποκλείουν γυναίκες. Σε εποχιακά επαγγέλματα, υποθέτω και οι άδειες διαμορφώνονται αντίστοιχα. Και ούτε διακρίνω καμία ευκολία στο Δημόσιο γιατί και η αδελφή μου για να πάρει άδεια φτύνει αίμα (εκπαιδευτικός) ο δε σύζυγος μόνο αυτό θα πω, έχει υπόλοιπο αδείας 47 μέρες και είναι και αυτός που μένει σπίτι όταν αρρωσταίνει η μικρή...
  11. Να ρωτήσω κάτι; Ξέρω ότι στον ιδιωτικό τομέα η άδεια ασθενείας τέκνου είναι άνευ αποδοχών και δίνεται μόνο σε περιπτώσεις βαριάς ασθενείας κλπ (6 εργάσιμες ημέρες κάθε ημερολογιακό έτος για ένα τέκνο, 8 για δύο, 14 για 3). Άρα πρακτικά κανένας δεν παίρνει τέτοια άδεια (και του το απεύχομαι κιόλας). Υποθέτω ότι όπως και σε εμάς παίρνουν πάντα από το υπόλοιπο της θερινής αδείας, το οποίο σε καμία περίπτωση δεν σε καλύπτει αν το παιδί είναι εβδομάδα παρά εβδομάδα άρρωστο. Το top σε πενθήμερη εργασία είναι 25 ημέρες το χρόνο. Μία εβδομάδα να χρειάζεσαι να μείνεις σπίτι με το παιδί, την έχεις εξαντλήσει την άδειά σου όλη τσακ μπαμ και ξεχνάς τις διακοπές! Αν μιλάμε για μικροεπιχείρηση 3-4 ατόμων, σαφώς και δεν θα έχεις "αναπληρωματικό" αλλά σε τέτοιου μεγέθους επιχειρήσεις όλοι πάνω κάτω ξέρουν να υποστηρίξουν τη δουλειά που πρέπει να βγει. Σε σοβαρές μεγάλες επιχειρήσεις που έχουν ISO οι διαδικασίες είναι έτσι στημένες που "ουδείς αναντικατάστατος", η δουλειά επίσης θα βγει όπως και να έχει. Το θέμα είναι ότι αν θέλουμε να μειώσουμε την υπογεννητικότητα ως χώρα, πρέπει να υπάρχει πλαίσιο στήριξης των γονέων και πρέπει να υπάρχουν κίνητρα. Η αναφορά στο εξωτερικό καλά κάνει και γίνεται από τις κοπέλες που μένουν εκεί, για να βλέπουμε πως κράτος και επιχειρήσεις λειτουργούν όχι μόνο με γνώμονα το κέρδος του επιχειρηματία αλλά και την υποστήριξη των υπαλλήλων τους. Ευτυχώς ο εργοδότης μου δεν έχει το σκεπτικό "α αυτή μόλις παντρεύτηκε θα κάνει παιδί και θα μου φύγει" και έτσι έχω συναδέλφους εξαιρετικές, που έκαναν παιδιά, γύρισαν στην εργασία και παρέμειναν μαζί μας. Αντιθέτως και τιμή του, είναι πολύ υποστηρικτικός απέναντι στις μητέρες και δεν υπάρχει περίπτωση να σου αρνηθεί άδεια σχετική. Αν εκτιμάς το προσωπικό σου και δεν το βλέπει ως μέσο εκμετάλλευσης και αντίστοιχα βλέπεις ότι και το προσωπικό προσφέρει τον καλύτερό του εαυτό στη δουλειά, όλα λύνονται.
  12. Εξαρτάται από τον Δήμο. Κάποιοι έχουν τροφεία, κάποιοι όχι. Τα κριτήρια είναι συνήθως εισοδηματικά, π.χ. στην Γλυφάδα ξεκινούν από 30 ευρώ το μήνα και φτάνουν τα 100, στην Αργυρούπολη-Ελληνικό, δεν πληρώνει κανείς τίποτα. Ένα τηλέφωνο στο Δήμο που ανήκετε θα σου λύσει κάθε απορία.
  13. Συμφωνώ μαζί σου. Άλλωστε το άρθρο πρέπει να διαβαστεί και υπό το πρίσμα του ποιος το γράφει. Η αρθρογράφος έχει ως επάγγελμα την ψυχολογική υποστήριξη γυναικών και ειδικά νέων μαμάδων, οπότε το φίλτρο της είναι σαφώς επηρεασμένο από τη δουλειά της. Επίσης είναι Αμερικανίδα νομίζω (και η έννοια άδεια μητρότητας στην Αμερική τώρα κάνει τα πρώτα της βήματα!) Ίσοι πρέπει να είμαστε, δεν είμαστε όμοιοι όμως. Η ανισότητα που ζούμε έγκειται ακριβώς στο ότι υποβιβάζει τον γυναικείο ρόλο απαιτώντας από αυτήν να είναι το ίδιο παραγωγική, το ίδιο σεξουαλική, το ίδιο αφοσιωμένη με το πριν γίνει μητέρα. Θέλουμε μια σούπερ μαμά που θα φροντίσει το άυπνο παιδί αλλά παράλληλα θα είναι σούπερ σέξυ για τον σύζυγο, ή ακόμα χειρότερα για τον κοινωνικό περίγυρο. Που θα θηλάσει το μωρό αλλά όχι μπροστά σε κόσμο. Που θα απουσιάσει από την εργασία της και θα γυρίσει σε αυτήν το συντομότερο δυνατό. Η ανάγκη να αποδεχτούμε ότι η μητρότητα είναι μια εξέλιξη δεν αναιρεί το δικαίωμά μας στην αυτοφροντίδα. Αντιθέτως, το ενδυναμώνει ακριβώς γιατί το απαιτεί ο νέος μας ρόλος.
  14. Σήμερα διάβασα ένα ενδιαφέρον άρθρο ακριβώς γι'αυτό το θέμα. Μεταφράζω μόνο τον τίτλο του και ένα-δύο μικρά αποσπάσματα και για όποια την ενδιαφέρει μπορεί να το βρει το σύνδεσμο στο τέλος. Dear Mothers: We’re Not Meant to “Bounce Back” - Αγαπητές μητέρες: Δεν είμαστε προορισμένες για να "επανέλθουμε" [...Δεν είμαστε προορισμένες να "επανερχόμαστε" μετά την απόκτηση παιδιών. Ούτε σωματικά, ούτε συναισθηματικά και σίγουρα όχι πνευματικά. Είμαστε προορισμένες για να προχωρήσουμε περισσότερο αφυπνισμένες, με μεγαλύτερη αντίληψη, σε μια πιο δυνατή έκδοση του εαυτού μας. Η μητρότητα είναι μια ιερή, όμορφη, τιμητική εξέλιξη, και όχι σε αυτό που η κοινωνία θεωρεί ως η ντροπιαστική μετάβαση σε μια λιγότερο ικανή εκδοχή μας. Η ίδια η ιδέα ότι ότι πρέπει να αλλάξουμε το λιγότερο δυνατόν, ακόμα και το να επιστρέψουμε ακριβώς σε αυτό που ήμασταν πριν γίνουμε μητέρες, δεν είναι μόνο μη ρεαλιστική αλλά αποτελεί προσβολή για γυναίκες όλων των ηλικιών, κάθε δημογραφίας, οποιουδήποτε σχήματος σώματος ή μεγέθους. Είναι μια κοροϊδία απέναντι στον πιο ουσιαστικό ρόλο που μπορεί να έχει ένας άνθρωπος και κρατά τις γυναίκες αποδυναμωμένες σε μια διαρκή προσπάθεια για έναν ανέφικτο στόχο, που ακόμα και αν τον πετυχαίναμε μάλλον δεν θα μας εξυπηρετούσε...] [... Φυσικά και βγάζει νόημα να θέλουμε να "επιστρέψουμε' μετά τα παιδιά. Η ικανότητα για κάτι τέτοιο θα ήταν σημάδι δύναμης και επιθυμίας στα μάτια της κοινωνίας μας και ποιος δεν θέλει να αισθάνεται δυνατός και επιθυμητός; Ας σκεφτούμε τα πλεονεκτήματα του να αλλάξεις όσο λιγότερο γίνεται αφού γίνεις μητέρα, ή ας υποβιβάσουμε την επίδραση που έχει η μητρότητα στις ανάγκες μας, στα σώματά μας και τις καρδιές μας. Κερδίζουμε τη χάρη του εργοδότη μας ή των συναδέλφων μας Επιβραβευόμαστε επειδή δείχνουμε δυνατές (σχεδόν υπερ-ηρωίδες) που αντέχουμε χωρίς να λυγίσουμε Αισθανόμαστε λιγότερο ευαίσθητες και λιγότερο απαιτητικές Επηρεάζουμε λιγότερο τον γάμο μας, τις οικογένειές μας και τον κοινωνικό μας κύκλο Δεν χρειάζεται να απολογούμαστε για αλλαγή προτεραιοτήτων, που οι άλλοι δεν κατανοούν. Δε ρισκάρουμε να χάσουμε τον εαυτό μας Όσο λιγότερα "σημάδια" έχουμε (από ραγάδες, κιλά, χαλαρό δέρμα) τόσο λιγότερη ντροπή θα υποστούμε και στα μάτια των άλλων θα είμαστε ακόμα αν όχι όμορφες, τουλάχιστον αποδεκτές. Με τόσα πλεονεκτήματα αν το συντομότερο δυνατό "επιστρέψουμε" στον παλιό μας εαυτό, γιατί να θέλουμε να αποδεχτούμε και να "τιμήσουμε" τις ραγάδες, την κυτταρίτιδα, την αϋπνία, την ευαλωτότητα, την αυξημένη ανάγκη για βοήθεια, και τη συχνά τρομοκρατική ανάγκη να αλλάζεις συνεχώς προτεραιότητες; Γιατί είναι αυτό που ο κόσμος μας χρειάζεται. Γιατί ζούμε σε ανδρικά πρότυπα ισχύος, δύναμης και επιτυχίας και δεν είναι δυνατή η ίαση και η ειρήνη αν δεν αποκατασταθεί η ισορροπία από τα αντίστοιχα θηλυκά. Γιατί υγιείς κοινωνίες δεν υπάρχουν χωρίς βαθιά ευλάβεια και υποστήριξη των ιερών μεταβάσεων και φυσικών εξελίξεων. Γιατί εγώ και εσύ είμαστε οι πρώτες γυναίκες στην ιστορία του κόσμου που έχουμε μια πραγματική πιθανότητα να αναβιώσουμε τo ιερό γυναικείο στίγμα στο βαθμό που το χρειαζόμαστε σήμερα" revolutionfromhome.com/2016/08/we-arent-meant-to-bounce-back-after-babies/
  15. Με το σκεπτικό ότι στο κομμωτήριο θα φάω πόση ώρα μακρυά από το παιδί, είχα φέρει και εγώ κομμώτρια σπίτι. Τελικά έφαγα το χρόνο μου κάνοντας γενική γιατί "πως θα έρθει η ξένη γυναίκα στο σπίτι έτσι; να είναι καθαρό, να φτιάξω κάτι να κεράσω" λες και η κομμώτρια θα ερχόταν να μου κάνει έλεγχο σαν πεθερά (τους ψυχαναγκασμούς μου μέσα...) Μετά τη γέννα σταμάτησα να πονάω στην περίοδο, εντελώς όμως. Πραγματικά ήταν μεγάλο δώρο! Από εκεί που κάθε μήνα πραγματικά δεν την πάλευα, πέρα από τον πόνο χτυπούσε και έντερο και στομάχι, τώρα δεν καταλαβαίνω καν πως μου έρχεται! Επίσης μετά τον αποθηλασμό από 27-30 ημέρες, έχει σταθεροποιηθεί στις 25 ημέρες (και μου έχει σπάσει τα νεύρα που είναι τόσο μικρός ο κύκλος).
  16. @Fenia27 αν κάνεις το λάθος να βάψεις το μαλλί σου στο φυσικό σου μόνο για να καλύψεις λευκά, ουσιαστικά θα μπεις σε ένα μπελά να ανανεώνεις ρίζα κάθε μήνα. Νομίζω ότι μετά σου φαίνονται χειρότερα από ότι πριν. Καλύτερα κάτι ελαφρύ και με μεγαλύτερη διάρκεια (πχ ελαφριές ανταύγειες). Εγώ έχω αρκετά λευκά στους κροτάφους και λίγα διάσπαρτα εδώ και εκεί. Δε με ενοχλούν ιδιαίτερα, έκανα ανταύγειες κυρίως για αλλαγή από το σκούρο καστανό. Τώρα είμαι σε φάση που δεν ξέρω τι να κάνω, να συντηρήσω τις ψυχρές ξανθές ανταύγειες (σχεδόν λευκές) ή να το αφήσω στο φυσικό μου; Προς το παρόν λέω να αφήσω το καλοκαίρι να περάσει και βλέπουμε από Σεπτέμβρη. @erin0000 που είναι αυτό το κομμωτήριο να πάω! Έναν κομμωτή μόνο εμπιστεύομαι αλλά είναι Θεσσαλονίκη, πάω μια φορά το χρόνο για ανανέωση. Στην Αθήνα μου έχουν σπάσει τα νεύρα, είτε αργούν στα ραντεβού, είτε μιλάν ακατάπαυστα, είτε έχουν ύφος, είτε απλά είναι κακοί σε αυτό που κάνουν. Το τρίπτυχο ραντεβού στην ώρα μου, λίγα λόγια και καλό χέρι δε το έχω πετύχει. @kotsifikos & @vicky86 πέρυσι ταξιδέψαμε αεροπορικώς, εγώ και η μικρή Wonder Woman. Περικάρπια, περικνημίδες, κορδέλα στο μέτωπο, ζώνη, το σπαθί και η ασπίδα στις βαλίτσες. Το καλύτερό της ήταν όταν την αναγνώρισαν στον έλεγχο αποσκευών χα χα χα. Επίσης φέτος κυκλοφόρησε πολύ με face painting (που το έχω κιόλας). Δεν είναι αποκριάτικα @esperos είναι pretend play costumes. Πως λέμε messy play και άλλα τέτοια αμερικάνικα; έτσι! Το μακιγιάζ μου αρέσει πολύ ως διαδικασία, αλλά απεχθάνομαι το πάστωμα. Υπάρχουν άλλωστε τόσες επιλογές πια που συνδυάζουν ενυδατική με λίγο χρώμα, παλέτες με φυσικά χρώματα, που εύκολα κάνεις ένα διακριτικό μακιγιάζ χωρίς πολλά πολλά. Πολλοί λένε ότι όταν μια γυναίκα βάφεται, το κάνει πρωτίστως για τους άλλους, σε εμένα δεν ισχύει αυτό. Μου αρέσω μια χαρά και με μακιγιάζ αλλά και χωρίς. Δε νιώθω άβολα χωρίς αυτό και υπάρχουν περιστάσεις που ενώ θα περίμενε κανείς να βαφτώ, πάω άβαφη. Και υπάρχουν φορές που μπορεί να μην έχω να πάω πουθενά αλλά θα βαφτώ έτσι, χωρίς λόγο. Μου αρέσει η διαδικασία, τα μπουκαλάκια, τα χρώματα, η αλλαγή. Ήταν ένα χόμπυ ας πούμε, που διέκοψα όσο η μικρή είχε μεγάλες απαιτήσεις χρόνου και ξαναβρήκα τώρα που ξεπετάχτηκε. Επίσης πλέον πήρα λίγο πιο σοβαρά το θέμα περιποίηση δέρματος και είμαι κάπως πιο τυπική με την ενυδάτωση. Και σήμερα πάω γυμναστήριο, το πήρα απόφαση τελικά