anemoni1989

Νέο Μέλος
  • Περιεχομενο (αριθμoς δημοσιευσεων)

    204
  • Μελος απο

  • Τελευταια επισκεψη

Συνεισφορα στο φορουμ

117 Good

1 ακόλουθος

Περισσότερα για την/τον anemoni1989

  • Rank
    Νέος Χρήστης

Profile Information

  • Gender
    Female
  • Location
    Αθηνα
  • Interests
    Πολλά και διάφορα! !!!

Πρόσφατοι επισκέπτες του προφίλ

Το πεδίο των 'πρόσφατων επισκεπτών' είναι απενεργοποιημένο και δεν εμφανίζεται σε άλλους χρήστες ή επισκέπτες.

  1. Δεν νομιζω πως κατηγορει η μια κατηγορία την αλλη... Απλα εκφραζουμε τις αποψεις μας... Οι οποιες απλα ειναι διαφορετικες!!! :) Εγω παντως ρε παιδιά εχω πολλα παραδείγματα απο τον κυκλο μας οπου η γυναίκα νετα την άδεια επιστρεφει στη δουλειά με μιση καρδιά και δηλωνουν αμφοτεροι πως αν ηταν καλυτερα οικονομικα θα επελεγαν να παραμεινει σ σπιτι η γυναικα για να αναλαβει το νοικοκυριο!! Απο τς γνωστους μας μαλιστα, νομιζω ειμαι η μονη η οποια ανυπομονώ να επιστρεψω σ δουλειά!!! Και φυσικά για ακομα μια φορά με κοιτανε σαν παραφρων αφου θεωρουν αδιανόητο να θελω να παω το παιδι μου στον παιδικο αντι να το μεγαλωσω εγω ή οι γονεις μου!!! Μαλλον εγω εχω τυχει σε πιο "παλιων μυαλων" γνβστους!!!
  2. Ακομα και αυτη η νοοτροπία οτι ει αι πιο πιθανο ο αντρας να πληρωνεται καλυτερα, θεωρώ πως ειναι δειγμα της ανισοτητας των 2 φυλων!!! Στα πιο πολλα ζευγάρια που γνωρίζω ο σύζυγος παιρνει συνηθως τα ιδια χρηματα με τη σύζυγο (γυρω στα 700-800€),ενω οταν μιλαμε για μεγαλυτερους μισθους, συνηθως ειναι η γυναικα που παιρνει γυρω στο 1000 αφου εχει μεταπτυχιακό ή κανει μια πιο καλοστεκουμενη δουλειά λογω σπουδων, τα οποια δοξα τω Θεω ακομα πληρωνονται! Το ιδιο συμβαίνει και στη δικη μ οικογένεια, παρολα αυτα θεωρείται αυτονοητο απο πολλους οτι ο αντρας μ "κανει κουμάντο" στο σπίτι και τς ξενιζει οταν με ακουνε να τον κοντραρω ακομα και για τα πιο απλα αφού εγω προφανως μας θεωρώ ισους... Και παλι ομως ακομα και οταν η γυναίκα φερνει σ σπιτι τα ιδια ή και περισσότερα χρήματα απο το σύζυγο, παλι θεωρείται (ακομα και απο την ιδια πολλες φορες δυστυχώς) πιο λογικο να σταματησει η ιδια τη δουλειά παρα ο αντρας... Σε αυτό εχω 2 φιλικα παραδειγματα οπου οι κοπελες επαιρναν κοντα 1000€ μισθο και οι αντρες τς τα ιδια ή ελαχιστα λιγοτερα με πολυ περισσοτερες ωρες δουλειάς και θεωρηθηκε προτιμοτερο "να ζοριστουν οικονομικα για να μεγαλωσει το παιδι", παρα να το στειλουν στον παιδικο ή να εμπιστευτουν μια αλλη γυναικα και να γυρισουν στη δουλειά τους! Αυτο δεν ειναι χαρακτηριστικο δειγμα ανισοτητας? Ο αντρας δε γινεται να κατσει σπίτι γτ ειναι αντρας και θα θιχτει ο ανδρισμος του... Η γυναικα ομως ειναι αυτονοητο πως θα κατσει πισω και θα βαλει σε 2η μοιρα την επαγγελματικη και προσωπική της ζωη γτ ειναι στη φυση της να ειναι μητερα και δε γινεται να απαρνηθει το τολο της... Δεν ξερω αν εχετε τα ιδια παραδειγματα σ κυκλο σας, εγω ομως τα βλεπω πολυ συχνα να συμβαινουν και μαλιστα θεωρηθηκε αυτονοητο και για εμενα απο καποιους ανθρωπους!!!
  3. Προφανως και δεν ξεκινας οικογένεια με το σκεπτικό πως θα διαλυθεί, αλλα αποτελεί γεγονός πως 1 στους 2 γαμους καταληγουν σε διαζύγιο... Και αυτοι ερωτευμένοι και ευτυχισμενοι ηταν οταν παντρευτηκαν... Ε δεν ειναι και τόσο άσχετο με το θεμα... Και παλι το γεγονός οτι μετα απο ενα διαζύγιο η γυναικα εξαρτάται πολλες φορες απο τη διάθεση του πρωην συζυγου να δώσει διατροφη ή αν δεν εργαζεται μενει σε μια σχεση καταπιεστικη, βιαιη ή υπομενει απειλες του τυπου "εγω σε ταιζω και να δω τι θα κανεις αμα σε χωρισω" ειναι ακομα ενα δειγμα ανισοτητας μεταξυ των 2 φυλων στο γαμο.

  4. Διαφημίσεις


  5. Μια τετοια γυναίκα που περιγράφεις αποκλειεται να χωρισει!!! Εδω με ενα παιδι και πολλες φορες ανεχονται ακομα και την κακοποιηση γιατί δεν ξερουν πως θα τα βγαλουν περα... Για αυτο προσωπικά θεωρώ "λαθος" μια γυναίκα να εγκαταλειπει την οποιαδηποτε εργασια της "για να μεγαλωσει τα παιδιά"...
  6. Θα μπορούσα ανετα να το εχω γράψει εγω αυτο το μήνυμα!!! Το ιδιο ακριβώς αισθάνομαι και εγω...!!!
  7. Προσωπικά πιστεύω πως οι γυναίκες το επιδιωκουμε να κάνουμε περισσότερα λες και έχουμε κατι να αποδειξουμε (σε ποιον δεν ξερω)... Επισης, μην ξεχναμε πως οι αντρες "βοηθανε" γιατί καποιες γυναικες, πρωην υπερμαχες του φεμινισμου και ππυ αποζηταγαν δικαιωμετα, οταν εκαναν "το γιο" ξεχασαν ολα οσα ελεγαν και μεγαλωσαν τους γιους τς σαν πασαδες!!! Ευτυχώς τα νεα κοριτσια εχουμε ξυπνησει και σπανια βλέπεις φαινομενα που παλαιότερα ηταν συχνοτερα (ευτυχως η ενδοοικογενειακη βια καταγγελεται, η γυναικα εχει αυτονομηθει σχετικα οικονομικά, λαμβανει αποφασεις κλπ)... Βεβαια, στεναχωριεμαι ακομα οταν βλέπω κοριτσια νεα να σκυβουν το κεφαλι και να μην πατανε ποδι ακομα και στα πιο απλα του σπιτιού (πχ γνωρίζω ζευγάρια που ακομα και που θα πανε βολτα ή με ποιον, το αποφασιζςι ο αντρας), "για να μην τσακωθουνε για κατι απλο"... Εγω προτιμουσα παντα να τσακωνομαι για τα μικρα, για να αποφυγω στην πορεια να γινουν τεραστια... Βεβαια η ενόχληση μου και εκει για λίγο κραταει, αφου πλεον εχω σταματησει να ασχολουμαι και πολυ με το τι κανουν οι αλλοι... Θα χτυπησω το καμπανακι 1-2-3,αν ο αλλος μετα θέλει να συνεχίσει να είναι θυμα, μεγια του με χαρα του!!!
  8. anemoni1989

    Φιλίες ενηλίκων

    Και παλι πιστεύω ολα ειναι σχετικά!!! Αν εσυ πχ ειχες τεράστια ανασφάλεια και δεν εμπιστευοσουν κανένα με το παιδι, δεν το αφηνες ουτε για να πας μέχρι το περίπτερο και το επαιρνες μόνιμα οπου πηγαινες (ακομα και σ τουαλέτα) και δεν επετρεπες σε κανένα άλλο να ασχολγθει μαζι του, οσο κοινωνικη και να ειναι η μικρή σου, παλι προσκολλημενη θα ηταν!!! Για να σ εξηγησω τι εννοω, θα σ παραθεσω 1 παραδειγμα!!! Θα μιλήσω και παλι για την πολυ καλη μ φιλη, με την οποια γεννησαμε ιδια μερα οποτε και τα σκηνικά μου ειναι πολυ προσφατα και τα συγκρινω με τη δικη μ καθηνερινοτητα!! Η Γ. λοιπόν, εχει ενα πολυ προσζαρο παιδακι, το οποιο ειναι κοινωνικοτατο και πολυ γελαστο!!! Εχει καθημερινή βοήθεια απο γονεις, πεθερικα κλπ, αλλα αποφευγει να αφηνει τον μικρό της με τον οποιοδήποτε!!! Ακομα και με τη μαμα της!!! Παιρνει το μπεμπη παντου μαζι της (ακομα και στην τουαλέτα) επι 5 μηνες, ακομα και οταν πλενει τα πιατα, ακομα και οταν το παιδι κοιμαται προτιμα να τον κοιμιζει σ στριμωχτο ριλαξ (ο μπεμπης ειναι πολυ μεγαλο μωτο και χοντρουλης πολυ για την ηλικια του) αντι για το αναπαυτικο στρωμα της κουνιας τ γτ αισθάνεται ανασφάλεια!! Ποιο είναι το αποτέλεσμα? Ο μπεμπης παροτι εχει αν οχι καθημερινη, τοτε καθε 2η ημερε, επαφη με παππουδες, θειες, θειους κλπ αν δεν βρισκεται η μανα τ στο οπτικο τ πεδιο παθαίνει υστερία.. Θα μ πεις ειναι 5 μηνων!!! Ναι, αλλα δεν παίζει ρόλο το οτι η μανα αποφευγει την οποιαδηποτε διαδικασία θα την αναγκασει να στερηθει το παιδι εστω και για 5 λεπτά?? Ειναι υγιες αυτό?? Προσωπικά, σαν νεα μαμα και εγω, το θεωρώ αρρωστημενο!! Λογικο δεν ειναι που αυτη η γυναικα εκανε 5 μηνες να παει μια βόλτα??? Η δικαιολογία της ηταν οτι δεν καθεται το παιδι με καποιον 3ο και αναγκαζοταν να μενει κλεισμενη σ σπιτι για να διατηρεί την ηρεμία του... Ποιος της φταίει ομως για αυτο??? Αυτη δεν ειναι η αιτία που μεγαλωνει ενα (απο κουνια) εξαρτημενο με τη μανα τ παιδι και για το λόγο αυτο σε λιγο καιρό θα αισθάνονται ολοι εγκλωβισμενοι στη ρουτινα της καθημερινοτητας??
  9. Εγω και τοτε ασχημα θα ενιωθα!!! :P Βεβαια αυτό προφανως και εξαρτάται από τα βιωματα που έχουμε!! Πχ εμεις επειδή σε πολύ κοντινό μας ατομο ειχαμε βιωσει έντονα την ενδοοικογενειακη βια, θυμάμαι απο παντα τον πατέρα μου να μ λεει "κοιτα να εχεις το δικο σου πορτοφόλι για να μην επιτρεψεις ποτε σε κανενα μ@λ@κ@ να σε κανει οτι θελει", ασχετα που η μανα μ επιασε δουλειά οταν εγω και η αδερφη μου ειχαμε μεγαλωσει αρκετά... Απο κει και περα εννοείται ειναι θεμα χαρακτήρα!!! Εγω πχ τωρα που βρισκομαι σε αδεια ανατροφης, αισθάνομαι να πνιγομαι μεσα σ σπιτι, αλλα λογω του οτι δεν εχω άτομο να μ κρατάει το μωρο δεν μπορώ να τη διακοψω λογω των περιεργων ωραριων της δουλειάς μου (εργαζομαι σε νοσοκομείο με βαρδιες), ενω η κολλητη μου που εχει πληρη βοηθεια αρνηθηκε δουλειά 5μερη πρωινη διπλα σ σπιτι της επειδή θελει να μεγαλωσει το μικρό της... Εγω πχ σ θεση της θα πηγαινα, ασχετως απο την ηλικία της μπεμπας μου, αλλά καταλαβαίνω και την αναγκη της αλλης πλευρας κι ας μην τη συμμεριζομαι.
  10. Σορυ για τη σφηνα, αλλα αν πέφτει το κεφάλι του μωρού σημαίνει πως κάτι κάνεις λάθος στο δεσιμο του παιδιού... Αν έχεις φμπ υπάρχει ομάδα που είναι πολύ βοηθητικη στο συγκεκριμένο θέμα!!! :) Εγω παντως κοριτσια που οδηγω κιολας από την μέρα που γεννησα σχεδόν, το μωρο το εχω ανάποδα πισω απο το συνοδηγο και απλα εχω βαλει καθρέφτη για να τη βλέπω... Εχω την εντύπωση πάντως πως οι Σκανδιναβοι δίνουν ως ασφαλεστερη τοποθετηση την rear-facing στα πισω καθίσματα...
  11. anemoni1989

    Φιλίες ενηλίκων

    Αυτα που αναφέρεις τα ζω απο 1ο χέρι μιας και η κορη μ (4μιση μηνων) κυριολεκτικά ΔΕΝ κοιμάται και με έχει εξοντωσει!!! Παρολα αυτα, θα προτιμούσα να την αφησω 2 ωρες σ γονείς μου και να βγω με 2 φίλους για να ξελαμπικαρω και να μην ακουω βρεφικα κλαμματα, παρα να πηγαινουμε μόνιμα σ γονείς οπου οοοοοολες οι συζητήσεις θα περιστρεφονται γύρω από το μωρο (ναι μανα τ είμαι και το καμαρωνω, αλλα ολα έχουν και ενα οριο)!!! Αν διαβάσεις παραπάνω θα δεις πως αναφέρομαι σε άτομα που έχουν καθημερινή βοήθεια!!! Αλλα και παλι, και βοήθεια να μην έχεις δε θεωρώ υγιες οοοολη η ζωη για τα επόμενα χρόνια να αφορά αποκλειστικά και μόνο τα παιδιά!! Είμαστε και άνθρωποι οχι μονο γονείς και έχουμε ανάγκες!!!
  12. anemoni1989

    Φιλίες ενηλίκων

    Το να βγω μονη με τον αντρα μου δεν το εχω ουτε εγω ανάγκη γτ βλεπομαστε καθημερινά... Τι αλλο δηλαδή να πεις εξω?? Χιλιες φορες στο μπαλκονακι μου, με το κρασακι μ και τη πυζαμουλα μου να ειμαι και ανετη!!! Η κοινωνικη επαφη ειναι που μας λείπει... Εγω προσωπικα ανηκω στην κατηγορία των τυχερων-ατυχων που μένουν στο ιδιο κτίριο με τους γονείς τους. Βοήθεια ουσιαστικά με τις δουλειές του σπιτιού δεν εχω γτ πολυ απλα δεν μ αρεσει να ανακατευονται στα ποδια μου οσο καλες προθεσεις και να έχουν οι αλλοι, αλλα εχω τη σημαντικοτερη βοήθεια, οπως πχ σήμερα που έβρεχε και έπρεπε να βγω, οποτε ειχα τη λυση του να μη βγαλω το παιδι στο κρύο... Βεβαια οχι οτι θα παθαινε και τιποτα αν εβγαζα το καροτσι με το αδιαβροχο, αλλα σίγουρα για εμενα ηταν ευκολία.. Η αντίστοιχη ευκολια φυσικά υπάρχει και αν υπάρξει προταση για έξοδο και δε θέλουμε να πάρουμε μαζι το παιδι.. Απο την αλλη βεβαια εχω το παράδειγμα φιλης με την οποία μαλιστα ηρθα σε αντιπαράθεση σήμερα το πρωί για παρομοια συζήτηση... Μου παραπονεθηκε ποσο δυατυχισμενη ειναι που δεν έχει βοηθεια και δεν μπορεί να κανει τίποτα, ενω εγω οπως μ ειπε εχω βοήθεια σε οτι θελω.. Η μανα της εν τ μεταξυ μενει 10 λεπτά απο αυτη και οποτε παει σπίτι της (καθημερινά) της κανει δουλειες οπψς σίδερο, σκουπα, νεροχυτη, ψωνια απο σούπερ μάρκετ κλπ... Και αναρωτιέμαι η δολια μανα, μήπως απλα η γενια μας ειναι απλα καλομαθημενη και η ανατροφη ενος μωρου μας φαίνεται βουνό οποτε και τρώει ολη μας την ενέργεια αυτη η απελπισια?? Γιατί δεν μπορώ να διανοηθω οταν εχεις συγγενεις κοντα σου και σε βοηθανε, τι ειναι αυτο που σου τρωει τοση ενέργεια και δεν μπορείς να βγεις για ενα καφε με φιλους!!! Πως γίνεται ατομα χωρίς καμια βοήθεια να τα βγαζουν περα και ζευγαρια που τους τα κανουν ολα οι αλλοι να δυσκολευονται τοσο να ντυθουν και να πανε σε μια καφετερια, σε ενα παρκο ή ενα φιλικό σπίτι??? Η ολη φαση μου θυμίζει την παροιμια που λεει πως οποιος δε θελει να ζυμωσει 10 νερες κοσκινιζει και εχω αρχισει να πιστεύω πως αυτό ειναι το μηλον της εριδος... Η γενιά μας ειχε μαθει να τα εχει ολα στο χερι και μολις προκύπτει ενας ανθρωπακος που περιμενει απο εμας να του προσφερουμε, πελαγωνουμε!!! Οταν λεω πως ενω οι γονεις μου μενουν εναν όροφο κατω απο εμενα αλλα κανω μονη μ τις δουλειές τ σπιτιου με κοιτανε ολοι με μισο ματι και με ρωτανε γιατί!!! Και οταν απαντάω πως οι γονεις μου δεν ειναι παραδουλευτρες αλλα βοηθανε οταν εχω ουσιαστικη ανάγκη με κοιτανε λες και ειμαι παραφρων! Νομίζω απλα πως ειναι πιο ευκολο στα ατομα της γενιας μας να κλαιγονται για τα παντα και θεωρουν αυτονοητο να παιρνουν βοήθεια για τα παντα παλι απο γονεις και συγγενεις, παρα να αναλαβουν πληρως τις ευθύνες τους και να τα βγάλουν περα... Οποτε αυτό που ισως ερμηνευουμε ως κοινωνικη απομονωση απο μεριας τς να ειναι μια μορφη καταθλιψης λογω τ οτι χαθηκε για παντα η εποχη της ανεμελιας και της ανευθυνοτητας...
  13. Εγω παντως που εκανα πρωτη την εξομολόγηση για το Ναυπλιο, ολα αυτα τα έκανα μετα τα 18 που ειχα το ελεύθερο λογω φοιτητικης ζωης, οποτε ήμουν πιο ανετη αφού πλέον κοιμομουν και εκτός σπιτιού!! Βεβαια εξακολουθω να πιστεύω πως ημουν και τυχερη (οκ και αρκετά πονηρεμενη προφανως) που δεν επαθα κανα κακο με τοσα που ακουμε να συμβαινουν γυρω μας (μιλαω για 10-11 χρόνια πριν)!! Γενικά πάντως θεωρώ πως όταν έχεις χτίσει τις βάσεις για μια σχεση εμπιστοσύνης με το παιδι μπορείς να αποφευγεις ευκολοτερα τις πιθανές κακοτοπιες!!! Πχ πιο δύσκολα θα έρθουμε αντιμετωποι με μια ανεπιθυμητη εγκυμοσυνη σε νεαρη ηλικία, πιο ευκολα θα γίνει αντιληπτη απόπειρα σεξουαλικης παρενοχλησης κλπ!! Εγω παντως γουσταρα που μπορουσα να ειμαι ανετη με μαναδες φιλων μου και να μιλαμε ανοιχτα για ερωτες, να καπνιζουμε μπροστά τους κλπ (ευτυχως υπήρχε ενας ανοιχτομυαλος ενηλικας να μας μαζέψει αν χρειαζοταν).. Με τς γονεις μου δυσκολευομαι ακόμα και τωρα να ειμαι ανοιχτη (πχ οι δυσκολοτερες ever στιγμές ηταν όταν έπρεπε να γνωρισουν τον αντρα μ, οπου είναι και η μονη σχέση μου που εχουν γνωρισει, καθώς επίσης και η ανακοινωση των εγκυμοσυνων μου και της αποβολης μου... Γενικα εχω μια δυσκολία να συζητήσουμε προσωπικά θέματα και πιστεύω πως αυτό είναι ένα κομμάτι στο οποίο οι δικοι μ εχουν αποτυχει παταγωδώς ως γονείς)...
  14. Εγω παντως στο γυμνάσιο ηξερα να κανω reboot στο pc, έμπαινα σε διάφορα σαιτ και διεγραφα το ιστορικό και διάφορα άλλα!! Επίσης δεν θα ξεχάσω σκηνικό με συνάδελφο του πατέρα μου ο οποίος ήρθε μετά από πρόσκληση του πατέρα μου σπίτι μας για να μ δείξει 2 προγράμματα στον υπολογιστή και στην συνέχεια μ έστελνε μηνύματα στο αντίστοιχο fb της εποχής και μ λεγε διάφορα.. Εμενα ευτυχως μ κοψε και τον απειλησα στεγνα ότι αν συνεχίσει θα το πω στον πατέρα μου και τη γυναίκα του, αλλά σε ποσα παιδιά θα έκοβε να κάνουν κάτι αντίστοιχο??? Οσον αφορά το βαθμό καταπιεσης, αυτό πιστεύω αλλάζει ανάλογα την εποχή.. Κατι π θεωρουνταν τραβηγμενο πριν 15 χρόνια, φαντάζομαι θα θεωρείται αυτονόητο σε 15 χρόνια από σήμερα..
  15. Εγω παντως, πριν κανω το παιδι ουτε μαγειρευα, εβγαζα φλυκταινες με τις δουλειές και γενικα νοικοκυρά δεν με ελεγες!! Με ενοιαζαν μονο οι σπουδές και η δουλειά και ετρεχα απο μεταπτυχιακό σε συνέδριο και απο εκπαιδευτικο πρόγραμμα σε μετεκπαιδευση και παει λέγοντας... Παρόλα αυτά, τωρα με το παιδι και να μαγειρευω εμαθα και δουλειες κανω κακ πολυ το χαίρομαι που φροντιζω την οικογένειά μου και πιτουλα έφτιαξα με φυλο απο τα χεράκια μου και πολυ το χαίρομαι!!! Και θα αρχισω και διδακτορικό σε λίγο καιρό!!! Πιστεύω αν υπάρχει θεληση και στήριξη, ολα γίνονται!!!
  16. Το πιο απλο που μπορεί να κάνει ενα καταπιεσμενο παιδι παντως θεωρω πως ειναι να φτιαξει απλα ενα 2ο προφίλ με ψευδώνυμο και ακυρη φωτο!! Εγω αυτο θα εκανα πχ!!! Στο ενα το προφιλ που οι γονεις θα ειχαν κωδικους θα συμπεριφερομουν σαν καλογρια και καλο κοριτσι και στο κρυφο προφίλ θα ειχα ολα τα γκομενοειδη μηνυματα κλπ!!! Οποτε 1000 φορες να βαραω κρυφα εγκεφαλικα επειδή η κορη μου θα με ρωτησει για το επαφές στα 5 και δεν ξερω και εγω τι αλλο, αλλα να με εμπιστευεται και να λεει "η μαμα μου ειναι γ@μ@τη και της λεω τα παντα", παρα να λεει "οι δικοι μου ειναι οαναρχαιοι και τς αραδιαζω το ενα ψεμα μετα το αλλο" και εγω να κοιμαμαι τον υπνο του δικαιου πιστευοντας πως ειναι με την κολλητη της στου Ζωγραφου και η κορη μου να εχει παει διήμερο με το γκομενακι στο Ναύπλιο!!! (τα θυμήθηκα και με επιασε ταχυπνοια)!!!