Πίνακας Συνεισφοράς


Popular Content

Showing content with the highest reputation since 21/11/2022 in all areas

  1. 2 points
    Καλημέρα. Λυπάμαι πολύ γι' αυτό που περνάτε. Να κάνω μια ερώτηση. Εφόσον έχετε τέτοιο ιστορικό στην οικογένεια, δεν σας πρότεινε ο γιατρός εξωσωματική με προεμφυτευτικό έλεγχο; Απ' όσο ξέρω, το πρόβλημα συνήθως εμφανίζεται επειδή οι γονείς δεν είναι ενημερωμένοι και δεν κάνουν προγεννητικό έλεγχο πριν την πρώτη εγκυμοσύνη. (Ούτε εγώ ήμουν, γι' αυτό πέρασα έναν μήνα γεμάτο αγωνία μέχρι να βγουν τα αποτελέσματα του συζύγου.) Όταν όμως το θέμα έχει εντοπιστεί, σε επόμενη κύηση δεν μπορεί να αποφευχθεί με εξωσωματική;
  2. 1 point
    Αν η γυναίκα δεν έχει σχετικό ιστορικό ΔΕΝ πρέπει να κάνει προληπτικές εξετάσεις θρομβοφιλίας, τα έχω γράψει πολλές φορές αυτά. Αν μια γυναίκα δεν έχει σχετικό ιστορικό ΔΕΝ πρέπει να παίρνει αχρείαστα φάρμακα, ακόμα κι αν αυτά είναι ασφαλή. Δεν σκέφτεται καμία γυναίκα να πάρει προληπτικά φάρμακα για την πίεση, για τον διαβήτη ή για τον θυρεοειδή, μόνο και μόνο επείδή υπάρχει μια ελάχιστη πιθανότητα να συμβεί κάτι από αυτά στην κύηση. Γιατί επαναλαμβάνεται συνεχώς αυτή η συζήτηση για τα αντιπηκτικά?
  3. 1 point
    ναι δημοσιο νοσοκομειο θρακη ο πρωτος αναισθησιολογος με πολυ μεγαλη εμπειρια ο δευτερος τρομερα καθυσηχαστικος εμενα κ τις δυο φορες μου ειπαν για 12ωρες να ειμαι τελειως ξαπλα.αν ειναι δυνατον να μην κουναω καθολου το κεφαλι μου,κυριως το πηγουνι προς το στηθος.ακομη κ αριστερα-δεξια να το κανω μονο σε αναγκη κ αργα θυμαμαι οτι το κρεβατι δ ειχε καθολου κλιση,αλλα δ θυμαμαι αν ειχα μαξιλαρι,αν ειχα θα ηταν πολυ λεπτο κ τις δυο φορες μου ειπαν να σηκωθω στο 12ωρο κ επεμεναν μετα να κινουμαι οσο μπορω περισσοτερο.απλα λογω συνθηκων στην πρωτη τα καταφερα στις 24ωρες,κ με πολυ φοβο για αλλους λογους αν πχ καποια κοπελα οταν σηκωνοταν στο 12ωρο ζαλιζοταν,δ επεμεναν κ απλα ζοριστηκα στο θηλασμο,ευτυχως η μαια που μου εφερε την μεγαλη μου,μου την εβαλε πανω μου μπρουμυτα να θηλασει.κ ετσι μου την εβαζε κ η μαμα μου που ειχα συνοδο επισης τη δευτερη φορα που ημουν πολυ πιο χαλαρη,θυμαμαι μεσα σε 2ωρες ενιωθα τα ποδια μου,μπορουσα να κουνησω πελματα,κ ουτε 6ωρες μετα ρωτησα κ μου ειπαν οτι μπορω κ να τα μαζευω
  4. 1 point
    Σε δημοσιο. Την ίδια μέρα σηκωθηκα.
  5. 1 point
    Την ραχιαίο την κάνατε σε δημόσιο νοσοκομείο? Ρωτάω γιατί τα δημόσια δεν διαθέτουν πολλουςψεξειδικευμενους στην επισκληριδιο Επίσης ατη ραχιαίο νομίζω ότι πρέπει να παραμείνεις κλινηρης 24 ψρες
  6. 1 point
    Δεν γνωρίζω τι σημαίνει επισκληρίδιος στην καισαρική, μπορώ να σου πω την εμπειρία μου από τη ραχιαία που έκανα όταν γέννησα. Αφού με προετοίμασαν, πήγαμε στην αίθουσα χειρουργείων όπου και έπρεπε να κυρτώσω την πλάτη μου (σαν καμπούρα) ώστε να γίνει η χορήγηση της αναισθητικής ουσίας. Δεν θυμάμαι να ήταν ιδιαίτερα επίπονο. Μετά ξάπλωσα ανάσκελα, έβαλαν παραβαν στο ύψος του στήθους μου ενώ ο αναισθησιολόγος ήταν δίπλα μου, στο ύψος του κεφαλιού μου και διατηρούσαμε επικοινωνία όσο γιατρός και υπόλοιποι προχώρησαν στο χειρουργείο. Διατηρούσα κανονικά τις αισθήσεις μου, έραψαν τομή και με το που διαπίστωσαν ότι το μωρό είναι καλά στην υγεία του, το έφεραν πάνω μου να θηλάσει. Το ξαναπήραν για εξετάσεις και εγώ πήγα στην ανάνηψη. Σε περίπου μία ώρα ήμουν στο δωμάτιό μου και μου έφεραν το μωρό. Η αίσθηση επανήλθε πολύ γρήγορα (ένιωθα έτοιμη να σηκωθώ αλλά οι νοσοκόμες δε με άφηναν, προληπτικά). Γενικότερα η ανάρρωση ήταν πολύ γρήγορη και καθόλου επώδυνη (αλλά γενικά έχω μεγάλη ανοχή στον πόνο και πολύ γρήγορη ανταπόκριση του οργανισμού, οπότε δεν αποτελώ το σύνηθες). Προσωπικά, έχω τις καλύτερες αναμνήσεις από την όλη διαδικασία, ακόμα και αν αυτή δεν έγινε με φυσιολογικό τρόπο. Οι στιγμές που άκουσα το κλάμα της, πρωτοκοιταχτήκαμε με την κόρη μου και την ένιωσα πάνω μου, ήταν μαγικές.
  7. 1 point
    εχουν καποιες διαφορες αλλα σημασια εχει πως θα αντιδρασει ο καθε οργανισμος προσωπικα εκανα δυο καισαρικες με ραχιαια κ ειχα πολυ καλη εμπειρια οσον αφορα την αναισθησια κ την περιπτωση μου εξαρταται τι θα πει ο γιατρος σου κ που θα γεννησεις.εγω δ ειχα επιλογες αυτο ηταν το πρωτοκολλο στο νοσοκομειο που γεννησα
  8. 1 point
    Στη θέση σου δεν θα έλεγα ακόμη κάτι διότι είναι πολύ νωρίς στην εγκυμοσύνη. Όχι πριν το τρίμηνο δηλαδή. 5 βδομάδες μιλάμε ακόμη για σύλληψη ουσιαστικά. Όσον αφορά τον εργοδότη, εκπλήσσομαι . Τόσο κακός και ραδιούργος που βάζει τις εγκύους να κάνουν βαριές δουλειές για να τις διώξει?? Και εντάξει, με τον τρόπο αυτό τις αναγκάζει να πάρουν επαπειλούμενη, τα 6μηνα και τα 3μηνα με τι τρόπο τις αναγκάζει να τα πάρουν? Εγώ θα σου έλεγα μην τα σκέφτεσαι και αγχώνεσαι, θα δεις όταν θα έρθει η ώρα. Πάντως φυσικά και μπορείς να μπεις στο ταμείο. Εύχομαι να πάνε όλα καλά.
  9. 1 point
    κατάλαβα...ας ελπίσουμε είτε οτι δεν θα το χρειαστούν είτε οτι αν το χρειαστούν θα το παρουν χωρίς να δίνεται παράταση ..γνωρίζω οτι έχουν προτεραιότητα περιστατικά με ολική έλειψη ή σε παιδια που το έχουν καθυστερήσει..τι να πω.Το καλύτερο για όλα τα παιδιά..
  10. 1 point
    Καλησπέρα σε ολους, είχα πει μετα την πρώτη μας αποβολή πως αν ευοδωθεί καποια εγκυμοσύνη θα επιστρέψω και θα γράψω κάποιες σκέψεις (μπαμπάς εδω!) Δυστυχώς πολλοί απο εμάς έχουμε βιώσει μια απώλεια.... για εμάς ήταν στην πρώτη μας εγκυμοσύνη , ενώ ειχαμε ακούσει καρδούλα. Η ανακάλυψη έγινε την 12 εβδομάδα κατα την αυχενική.... παγωμάρα...βουβαμάρα....άπειρο κλάμα και στεναχώρια. Ακολούθησε απόξεση. Ο λόγος της αποβολής ; κατα πάσα πιθανότητα γενετική ανωμαλία. Μετά αρχισαν οι σκέψεις...είναι ένα τυχαίο και μεμονωμένο γεγονός ή υπάρχει κάποιο άλλο πρόβλημα; Αν το ήθελε ο γιατρός μας ( ο οποίος ήταν κάθετος και μας είπε οτι θα χρειαστεί να το ψάξουμε περαιτέρω μόνο αν υπάρξει δεύτερη αποβολή) και η σύζυγος μου, ήμουν διατεθειμένος να ψάξουμε και το τελευταίο νουκλεόνιο μας. Ολη αυτή την περίοδο είχα ξεψαχνίσει papers , μελέτες αλλα και forums οπως αυτό εδώ. Είδα ιστορίες πολλών και πάντα κοίταγα αν εχουν κανει αλλα ποστς εκτός απο αυτα με την αποβολή τους και μόλις εβλεπα οτι ειχαν καταφέρει να κρατήσουν το παιδί τους αγκαλιά, ελεγα απο μέσα μου μπράβο τους και έπαιρνα θάρρος. Προσπαθήσαμε αμέσως μόλις είχαμε το οκ απο τον γιατρό μας και με την δεύτερη φορά ειχαμε θετικό τεστ....9 μήνες μετά κρατάμε τον μικρό μας αγκαλιά. Είχαμε μια εγκυμοσύνη με πολύ αγχος, πάρα πολύ αγχος, ειδικά μεχρι την αυχενική (υπήρξαν φορές που πήγαμε 2 φορες μεσα στην ίδια εβδομαδα να δουμε τον μικρό στον γιατρό μας για να ηρεμήσουμε) Θέλω να καταλήξω στο εξής, όσο βουνό και να φαίνεται αυτη η περίοδος (και ξέρω πολύ καλα τι σημαίνει αυτο, καθώς ηταν το πρωτο πραγμα που σκεφτομουν οταν άνοιγα τα μάτια μου και το τελευταίο οταν τα έκλεινα) θα ρθουν καλύτερες μέρες. Ακόμα και για δύσκολες περιπτώσεις η επιστήμη κάνει θαύματα. Να είστε δίπλα στον σύντροφό σας (είτε γυναίκα είτε άντρας) και να είστε ενωμένοι. Να το περάσετε μαζί και να στηρίζετε αμέριστα ο ένας τον άλλο. Εξάλλου εχουμε επιλέξει να περάσουμε την ζωή μας με κάποιον οχι για την τεκνοποίηση αλλα γιατί σε αυτόν βλέπουμε το άλλο μας μισο. Καμία γυναίκα δεν ευθύνεται γι αυτο που συμβαίνει καθώς πολλές κατηγορούν τον εαυτό τους. Επισης θα ήθελα να πω ενα τεράστιο ευχαριστώ στον γιατρό μας! ήταν δίπλα μας συνέχεια, μας ηρεμούσε όταν έπρεπε και στάθηκε δίπλα μας , στην κυριολεξία, στον τοκετό για πολλές ώρες)
  11. 1 point
    Εγώ πάλι συμφωνώ με τον άντρα σου. Είναι συνταξιούχος, τα παιδιά της τα μεγάλωσε, δεν έχει υποχρεώσεις και πήγε μια εκδρομή. Έρχεται και σε βοηθάει με τον τρόπο της, αλλά δεν είναι υπάλληλός σας για να σε ρωτήσει πότε μπορεί να φύγει. Το κανόνισε όποτε τη βόλευε: όταν είχε χρήματα, όταν μπορούσε η αδερφή της, ή απλά όταν είχε μπουχτίσει και ήθελε να πάει ένα ταξίδι. Το ξέρω πως είναι πολύ δύσκολη η φάση που βρίσκεσαι με το παιδί. Τα δόντια τα θυμάμαι κι εγώ σαν εφιάλτη. Τον έβαζα στον μάρσιπο και κάναμε δουλειές παρέα, και φυσικά υπήρξαν φορές που έκλεισα το φαγητό επειδή έκλαιγε και δεν μπορούσε να ηρεμήσει ούτε εκεί. Τα είχαμε συζητήσει και παλιότερα. Καταλαβαίνω ότι επειδή έχασες τη μαμά σου, σκέφτεσαι πως αν ήταν εκείνη εδώ θα σε βοηθούσε πολύ περισσότερο, και πονάς ακόμα. Και είναι φυσιολογικό να σκέφτεσαι έτσι και να πονάς. Αλλά πραγματικά δεν θεωρώ ότι είναι φοβερό αυτό που έκανε η πεθερά σου. Δεν σου μιλάω εκ του ασφαλούς: η μαμά μου είναι μακριά κι η πεθερά μου ζει στα προάστια. Όταν αρρωσταίνει ο μικρός, ή όταν έχουν καμιά απεργία στον σταθμό ή κλείνει το τμήμα λόγω κόβιντ, της ζητάμε να έρθει να βοηθήσει. Άλλες φορές μπορεί και άλλες όχι. Έχει τα σκυλιά, έχει δουλειές, έχει δικό της πρόγραμμα. Αν δεν μπορεί τα ρυθμίζουμε μόνοι μας με τον σύζυγο, με ό,τι αυτό συνεπάγεται για τις δουλειές μας. Τη μία και μοναδική φορά που θελήσαμε να βγούμε Σαββατόβραδο μαζί, δεν ήρθε να κρατήσει το παιδί γιατί είχε κανονίσει να βγει για φαγητό. Ο άντρας μου τσατίστηκε, εγώ προσωπικά τη θαύμασα (εξαιρετικό παράδειγμα οριοθέτησης και μπράβο της). Φυσικά και σκέφτομαι ότι αν ζούσα δίπλα στη μαμά μου, ή αν ήμασταν πάνω-κάτω στο σπίτι με την πεθερά μου, η ζωή μου θα ήταν πολύ πιο εύκολη. Ταυτόχρονα ενδεχομένως να είχα άλλα προβλήματα που δεν έχω τώρα. Μην σκας και μην στεναχωριέσαι. Απόλαυσε αυτό που σας προσφέρει και πάρε παράδειγμα για το δικό σου μέλλον. Η γυναίκα δεν χρειάζεται να γίνεται θυσία μέχρι να κλείσει τα μάτια της, πρώτα με τον άντρα της και μετά με τα παιδιά και τα εγγόνια της. Αν το θέλει και αυτό τη γεμίζει και την κάνει χαρούμενη, καλώς. Αν δεν το θέλει, πάλι καλώς.
  12. 1 point
    Σ ευχαριστώ πάρα πολύ despina88. Σημερα θα μας πει ο γιατρός ποτέ θα κάνουμε τον πρώτο υπέρηχο! Όλα καλά θα πάνε! Σ ευχαριστώ πολύ και πάλι!
  13. 1 point
    Εγώ ακούστε τι είχα πάθεια και ακόμα θα μου μείνει η απορία τι να ήταν. Καταρχήν ΔΟΞΑ ΤΟΝ ΘΕΟ έχω μπει στον 5ο μήνα στην 19η εβδομάδα. Όταν είμουν στον πρώτο μήνα νομίζω στην 5η εβδομάδα.... το λέω και ακόμα μου έρχεται να βάλω τα κλάματα γιατί τρόμαξα. Ήταν Σάββατο απόγευμα θυμάμαι μόλις είχα ξυπνίσεις και πήγα τουαλέτα για ούρηση. Μετά από κανένα λεπτό αρχίζει να με πιάνει ένας οξύς πόνος ο οποίος μου θύμιζε τον οξύ πόνο που είχα στην περίοδο. Πόναγα πάρα πολύ δεν μπορούσα ούτε να καθήσω με χτύπαγε και πίσω στον πρωκτό. Τρόμαξα πάω στο Αλεξάνδρα που εφημέρευε (ξεχασα να σας πω ότι το ευχάριστο ήταν ότι δεν είδα αίμα μόνο αυτό με παρηγορούσε ότι ίσως τα πράγματα να μην είναι σοβαρά) έλα όμως που εγώ πέθαινα στους πόνους. Τελκά πήγα με εξέτασαν μου έκαναν ύπέρηχο βέβαια θυμάμαι τότε είχε δει ο γιατρός τότε τον σάκο χωρίς εμβρυικά στοιχεία (ήταν νωρίς για αυτό) και μου είπε ότι είδε μια μικρή κύστη. Έκανα εξετάσεις αίματος και ούρων όλα καλά μου είπαν. Γνώρισα και τον γιατρό μου εκείνη την ημέρα ο οποίος με καθησύχασε μετά από 2 εβδομάδες θα πήγανα στο ιατρείο του για να ακούσουμε την καρδούλα του. Τέλος πάντων έφυγα από το νοσοκομείο πάντώς όλο το βράδυ μέχρι και την επόμενη το πρωί εγώ πονούσα και με χτύπαγε και πίσω στον πρωκτό. Μου έκανε ο άντρας μου χαμομήλι κλτπ αλλά τίποτα. Κορίτσια.... σας το λέω και βουρκώνω.......... φοβήθηκα όσο δεν είχα φοβηθεί ποτέ μου. Η μάνα μου την είχε πάρει ο άντρας μου τηλέφωνο όταν είμουν στο νοσοκομείο ήταν του Σταυρού θυμάμαι και πήγε η καημένη και άναψε μια λαμπάδα για την ψυχή μου έχω μέσα μου... Σας το λέω και ακομα κλαίω δεν θα την ξέχάσω ποτέ αυτή την εμπειρία . Μέσα μου φοβόμουν πάρα πολύ και τις επόμενες μέρες που δεν πόναγα. Περίμενα με ανηπομονησία να περάσουν οι δυο εβδομάδες να πάω στον γιατρό μου για να ακούσω την καρδούλα μόνο έτσι θα το πίστευα. Όντως πέρασαν οι δυο εβδομάδες πάω στον γιατρό μου κάνει τον κολπικό υπέρηχο και βλέπει σάκο. .......... το κούναγε απο εδώ το κούναγε από εκέι δεν τον έβλεπε. ΤΡΕΛΑΘΗΚΑ έσφιξα τα δόντια και έλεγα μέσα μου το ήξερα .....ξαφνικά δεν πρόλαβα να τελειώσω την σκέψη μου και φωνάζω από μόνη μου ΄΄Νάτο , νάτο, νάτο΄΄ όντως κορίτσια το είδαμε........ μας παίδεψε αρκετά! Ήταν ένα μικρό φασολάκι και ακούσαμε και την καρδούλα μου. Από τότε όλα δόξα τον θεό πήγαν καλά μέχρι στιγμής! Είμαι πολύ φορτισμένη και δεν μπορώ να συνεχίσω άλλο. Βέβαια μετά συνέχισαν 3 μήνες με απίστευους εμεοτύς έχασα 2,5 κιλά αλλά χαλάλι του. Πάντως όταν πρώτα ο Θεός γεννηθεί και είναι καλά το ΠΑΙΔΙ ΜΟΥ θα του βγάλω τα μαλλάκια για αυτά που μου έκανε! Συγνώμη για το τεράστιο μήνυμα μου. Απλά ήθελα να σας πω ότι οι πόνοι είναι φυσιολογικοί
ποιοί είμαστε | επικοινωνία | στατιστικά

© parents.org.gr - Ελληνική Εταιρία Ενημέρωσης Γονέων 2008 !!


Powered by Invision Community