το "ταμείο" του σπιτιού

[mama16]

Εγώ πιστεύω ότι δεν πρέπει να έχουμε κρυφό ταμείο απ' τη στιγμή που είμαστε καλά με τον σύζυγό, υπάρχει σε όλα συνεννόηση κλπ κ είναι οικογενειάρχης (δηλαδή σκέφτεται πρώτα την οικογένεια κ μετά την προσωπική του διασκέδαση). Με τον σύζυγό μου έχουμε απολύτως κοινό ταμείο γιατί εγω τώρα δεν δουλεύω! Οπότε καλύπτουμε τις υποχρεώσεις κ αν κάποιος απ' τους 2 θέλει κάτι προσωπικό να αγοράσει το λέμε στον άλλον. Όταν δούλευα είχα εγώ τα λεφτά μου σε δίκη μου τράπεζα, αυτός σε δίκη του κ πληρώναμε από κοινού λογαριασμούς κ όταν πάλι ήταν να πάρουμε κάτι το λέγαμε. Είτε θα έπαιρνα από τα λεφτά μου είτε από τα λεφτά του. Οπότε πάλι κοινός ήταν ο λογαριασμός στην ουσία απλά δεν τα είχαμε συγκεντρωμένα σε μια μεριά. Το να διαχωρίζουμε σε ένα γάμο τα λεφτά μου φαίνεται κάπως. Βέβαια ξέρω κ περιπτώσεις που η γυναίκα ίσως κρατούσε κάποια λεφτά κρυφά αλλά κ εγώ στην θέση της ίσως το ίδιο έκανα.

[Έσπερος]

Αν έχεις έναν άντρα τόσο σπάταλο που να κινδυνεύει η οικονομικη ισορροπια του σπιτιου, ειδικα αν υπαρχουν παιδια, ή αν αντιστρόφως εναν τοσο τσιγκούνη που να σκεφτεσαι ακομα και το κομμωτηριο, μια επιφανειακή λυση ειναι οντως το κρυφό ταμείο. το προβλημα ειναι βαθύτερο κ κανονικα θα επρεπε να αντιμετωπιστεί ριζικά, αλλα οκ, ας πουμε οτι καποια πραγματα δεν ερχονται οπως τα υπολογίζαμε, δεν θελουμε ισως να κανουμε καποιο αποφασιστικό βημα, καταφεύγουμε σε αυτή τη λύση ανάγκης για να κουκουλώνουμε το πρόβλημα. Αλλά μην το παρουσιάζουμε κ σαν φυσιολογικο ή σαν εξυπνη διαχείριση ή σαν αναγκαίο προληπτικό βημα. 

 

η εννοια των προσωπικών χρηματων στην οικογενεια μου ειναι αδιανόητη. Και η αδιαφανεια, στον μιςθο κ τα εξοδα. Ουτε εχω θεμα να πληρώσω με την καρτα μου μια αγορα του αντρα μου επειδη ετυχε εγω να περασω απο το κουριερ κ να το παραλάβω. κ αντιστρόφως. δεν ασχολουμαστε γενικα με τις αγορές του ενος ή του αλλου ποσο κανουν. δεν ξερω ακριβως ποσο κοστίζουν τα τσιγαρα του αντρα μου το μηνα ουτε αυτος ξερει αν η παραγγελια απο το ηλεκτρονικο φαρμακειο ειχε μεσα πραγματα του παιδιου ή κ δικα μου. αλλα τπαρχει μια ενημερωση παντα οταν κανουμε αγορές ειδικα μεγαλες, περαν δηλαδη των εξόδων ρουτίνας. κ ενας προγραμματισμός αν ξερουμε οτι θα κανουμε πολλα εξοδα την ιδια περιοδο, ωστε να υπαρξει ιεράρχηση κ προτεραιοτητα. 

[ΑΡΓΚ]

3 ώρες πρίν, Macgyver είπε:

Θα απαντήσω σύντομα : δεν κρατάμε λεφτά αποκλειστικά στις τράπεζες - κινδυνεύουν για πολλους λόγους . Οταν μιλάω για κρυφό ταμείο , εννοώ όντως κρυφό !!! Αλλιώς είναι «φανερό» . 

Και όλοι έχουμε εμπιστοσύνη μέχρι αυτή να κλονιστεί . Ακόμα και τα 1000-2000 ευρώ σε ένα διαζύγιο μπορούν να βοηθήσουν - μπορεις να καλύψεις κάποια έξοδα  γενικά εμένα η στάση μου είναι να μην πηγαίνουμε πουθενά «με τις σταυρο στο χέρι» . 

 

Αν υπάρχει εμπιστοσύνη, το να έχω 2 προσωπικούς λογαριασμούς ο ένας εκ των οποίων στα νησιά Κέιμαν, λίγα χρήματα σε μια θυρίδα και μερικά ακόμη θαμμένα στο πάρκο (για να λύσω και το θέμα της εμπιστοσύνης στο τραπεζικό σύστημα) λογικά δεν είναι πρόβλημα, αφού ο σύζυγος π.χ. δε θα με απειλήσει για να του τα δώσω. Αν έχουμε φτάσει στο σημείο να φοβάμαι ότι θα με δείρει ή θα με εκβιάσει με απόπειρα αυτοκτονίας ή δεν ξέρω τι άλλο για να τα πάρει να τα παίξει στα χαρτιά, τότε όντως χρειάζεται πια ο κρυφός λογαριασμός, ο δικηγόρος και το πλάνο διαφυγής, αλλά φαντάζομαι δεν είναι αυτό το σενάριο που προσπαθούμε να καλύψουμε σε αυτή την κουβέντα.

[kine]

Υπάρχουν πολλοί άνθρωποι που δεν αντιμετωπίζουν τον/την σύζυγο ώς σύζυγο, αλλά ως συγκάτοικο. Μοιράζονται όσα επιθυμούν, κρατούν για τον εαυτό τους όσα δεν επιθυμούν να μοιραστούν, ανακοινώνουν τα βασικά, παραβλέπουν τα δευτερεύοντα, ο καθένας τη ζωή του, τη δουλειά του, τα οικονομικά του, τους φίλους του κτλ. και μένουν και κάποιες από κοινού υποχρεώσεις, όπως οικογενειακές συναναστροφές, παιδιά και μερικές άλλες λεπτομέρειες.

 

Αν ξεκινήσεις να αναλογίζεσαι τη χρησιμότητα του "κρυφού" ή ξεχωριστού ταμείου, μέσα από αυτή τη στάση ζωής, μια χαρά και νόημα βγάζει και λειτουργικό είναι και συμφέρον. Αν και λίγο "παλιοκαιρίτικο", νοοτροπία της γιαγιάς μου δηλαδή. Τα σύγχρονα ζευγάρια της ίδιας λογικής, αντί για κρυφό λογαριασμό, έχουν απόλυτα ιδιωτικό πορτοφόλι και συναλλαγές, το οποίο είναι τόσο δεδομένο και αυτονόητο, που δεν χρειάζεται κανείς να κρύψει κάτι, γιατί το να μεταχειριστεί ο ένας ως δικό του, το ευρώ του άλλου συζύγου, θα ήταν ανάλογο της κλοπής! Και όλα εξελίσσονται στο πλαίσιο των καθαρών συννενοήσεων, οπότε αν ένας από τους δύο έχει κάποια οικονομική αδυναμία, μπορεί να ζητήσει δανεικά από έναν φίλο ή συγγενή ή την/τον σύζυγο του! Τόσο απλό. Οι καλές συννενοήσεις κάνουν τους καλούς φίλους άλλωστε, όπως και μια συγκατοίκηση επιτυχημένη!

[Έσπερος]

πρίν από 12 λεπτά , kine είπε:

Υπάρχουν πολλοί άνθρωποι που δεν αντιμετωπίζουν τον/την σύζυγο ώς σύζυγο, αλλά ως συγκάτοικο. Μοιράζονται όσα επιθυμούν, κρατούν για τον εαυτό τους όσα δεν επιθυμούν να μοιραστούν, ανακοινώνουν τα βασικά, παραβλέπουν τα δευτερεύοντα, ο καθένας τη ζωή του, τη δουλειά του, τα οικονομικά του, τους φίλους του κτλ. και μένουν και κάποιες από κοινού υποχρεώσεις, όπως οικογενειακές συναναστροφές, παιδιά και μερικές άλλες λεπτομέρειες.

 

Αν ξεκινήσεις να αναλογίζεσαι τη χρησιμότητα του "κρυφού" ή ξεχωριστού ταμείου, μέσα από αυτή τη στάση ζωής, μια χαρά και νόημα βγάζει και λειτουργικό είναι και συμφέρον. Αν και λίγο "παλιοκαιρίτικο", νοοτροπία της γιαγιάς μου δηλαδή. Τα σύγχρονα ζευγάρια της ίδιας λογικής, αντί για κρυφό λογαριασμό, έχουν απόλυτα ιδιωτικό πορτοφόλι και συναλλαγές, το οποίο είναι τόσο δεδομένο και αυτονόητο, που δεν χρειάζεται κανείς να κρύψει κάτι, γιατί το να μεταχειριστεί ο ένας ως δικό του, το ευρώ του άλλου συζύγου, θα ήταν ανάλογο της κλοπής! Και όλα εξελίσσονται στο πλαίσιο των καθαρών συννενοήσεων, οπότε αν ένας από τους δύο έχει κάποια οικονομική αδυναμία, μπορεί να ζητήσει δανεικά από έναν φίλο ή συγγενή ή την/τον σύζυγο του! Τόσο απλό. Οι καλές συννενοήσεις κάνουν τους καλούς φίλους άλλωστε, όπως και μια συγκατοίκηση επιτυχημένη!

Αν κ με ξενίζει αυτη η λογικη, ειναι αλλο το χωριστό ταμείο, οπου θα ειναι ξεκάθαρο ποια εξοδα ειναι κοινά κ ποια ατομικά, κ αλλο το κρυφό ταμείο, οπου ο ενας (ή και οι δυο;) δεν γνωρίζει οτι ο αλλος εχει αποταμιεύσεις. Αλλο να λες οτι πηρα με τα χρηματα ΜΟΥ παπουτσια/τσάντα/κινητο (που μπορει να ειναι πανάκριβο αλλα οκ δεν το πηρα απο το κοινο ταμείο, απο τα δικα μου γιατι έκρινα οτι μπορω) κ αλλο να εχεις κρυφό λογαριασμο για κρυφα εξοδα. 

[Deena]

Εμεις ειμαςτε της νοοτροπίας "πιο κοινό ταμείο πεθαίνεις"!!!!

 

Ολοι οι λογαριασμοί είναι κοινοί, και στις κάρτες του καθενός είναι πρόσθετο μέλος ο άλλος.

 

Τα περισσότερα πάγια έξοδα πληρώνονται μέσω παγίων εντολών, όσο για αποταμίευση....χμμμ...το έχουμε ρυθμίσει με ειδικά αποταμιευτικά προγράμματα από ασφαλιστική γιατί κατά τα αλλά δεν περισσεύει τίποτα.

[ΑΡΓΚ]

2 ώρες πρίν, kine είπε:

Υπάρχουν πολλοί άνθρωποι που δεν αντιμετωπίζουν τον/την σύζυγο ώς σύζυγο, αλλά ως συγκάτοικο. Μοιράζονται όσα επιθυμούν, κρατούν για τον εαυτό τους όσα δεν επιθυμούν να μοιραστούν, ανακοινώνουν τα βασικά, παραβλέπουν τα δευτερεύοντα, ο καθένας τη ζωή του, τη δουλειά του, τα οικονομικά του, τους φίλους του κτλ. και μένουν και κάποιες από κοινού υποχρεώσεις, όπως οικογενειακές συναναστροφές, παιδιά και μερικές άλλες λεπτομέρειες.

 

Αν ξεκινήσεις να αναλογίζεσαι τη χρησιμότητα του "κρυφού" ή ξεχωριστού ταμείου, μέσα από αυτή τη στάση ζωής, μια χαρά και νόημα βγάζει και λειτουργικό είναι και συμφέρον. Αν και λίγο "παλιοκαιρίτικο", νοοτροπία της γιαγιάς μου δηλαδή. Τα σύγχρονα ζευγάρια της ίδιας λογικής, αντί για κρυφό λογαριασμό, έχουν απόλυτα ιδιωτικό πορτοφόλι και συναλλαγές, το οποίο είναι τόσο δεδομένο και αυτονόητο, που δεν χρειάζεται κανείς να κρύψει κάτι, γιατί το να μεταχειριστεί ο ένας ως δικό του, το ευρώ του άλλου συζύγου, θα ήταν ανάλογο της κλοπής! Και όλα εξελίσσονται στο πλαίσιο των καθαρών συννενοήσεων, οπότε αν ένας από τους δύο έχει κάποια οικονομική αδυναμία, μπορεί να ζητήσει δανεικά από έναν φίλο ή συγγενή ή την/τον σύζυγο του! Τόσο απλό. Οι καλές συννενοήσεις κάνουν τους καλούς φίλους άλλωστε, όπως και μια συγκατοίκηση επιτυχημένη!

 

Δεν νομίζω ότι είναι ακριβώς το ίδιο το ξεχωριστό με το κρυφό. Το να πει ένα ζευγάρι ότι πληρώνουμε π.χ. τα έξοδα της οικογένειας μαζί, αλλά ο καθένας έχει ένα λογαριασμό για προσωπικά έξοδα, που μπορεί να αγοράζει από ρούχα ως συλλεκτικά γραμματόσημα, ως και τίποτα απολύτως αλλά να αποταμιεύει, δεν είναι το ίδιο με το να νιώθεις την ανάγκη να κρύβεις κάπου ένα κομπόδεμα.

[Silky]

2 γυναικες γνωρίζω που έχουν κρυφό ταμείο. Στην μια περίπτωση δουλεύουν και οι 2 αυτή στο δημόσιο όποτε το εισόδημα είναι φανερό και εκεινος ελεύθερος επαγγελματίας όποτε υπάρχουν βδομαδες που μπορεί να βγάλει 1-2 χιλιάρικα μπορεί και τίποτα.Εχουν 2 παιδιά. Αυτός κρατάει όσα θέλει για τον εαυτό του μιας και μπορεί και κρύβει όσα θέλει. Αυτό είναι «φανερό» στον περίγυρο μιας και μέρα παρά μέρα είναι έξω με αντροπαρέα για τσίπουρα μεζέδες μπυρες ενώ πάντα παίρνει καινούριο κινητό. Ο μισθός της πάει καταρχάς στους λογαριασμούς και μετά σουπερμάρκετ. Κρατάει καβάτζα διότι όταν θα ζητήσει από τον σύζυγο αυτός μπορεί να μην έχει μιας και τα περίσσεια τα τρώει στο αυτοκίνητο, στο σκάφος, εξοδους κλπ. Δεν παίρνει ρούχα ομως όποτε αν αυτή ζητήσει ενα Χ ποσό για ρούχα πχ υπάρχει γκρίνια μιας και αυτος «έχει να πάρει ρούχα κάτι χρόνια», το ότι τρώει κανα 200 αρι την βδομάδα σε τσιγάρα και βόλτες δεν πιάνονται.  Ο καθένας κάνει την ζωή του, μάλλον αυτός κάνει ζωάρα και αυτή τρώει στην μάπα δουλειές σπιτιού, δουλειά και παιδιά! Παλιά την θεωρούσα θύμα, τώρα καταλαβαίνω ότι προτιμάει αυτήν την κατάσταση από το να χωρίσει και έχει βρει την λύση της κρυφής καβάτζα.

Δευτερο ζευγάρι αυτος ελεύθερος επαγγελματίας αυτή πρώην κομμώτρια σταμάτησε να εργάζεται διότι εργαζόταν στο σπίτι και ο σύζυγος γκρίνιαζε που όταν γυρνούσε σπίτι έβρισκε κόσμο. Δυο παιδιά στην εφηβεία. Κρυφό ταμείο για τον ίδιο λόγο μόνο που μετά βιας τα βγάζουν πέρα και αυτή στα κρυφά κάνει χτενίσματα για να μπορεί να έχει χρήματα για δώρα, κοινωνικες υποχρεωσεις κάτι έξτρα για τα παιδιά κλπ. Το κοινό και στα δυο είναι ότι ο σύζυγος μπορεί και κρύβει λεφτά και η σύζυγος παρόλο που το καταλαβαίνει (πόσες φορές να σε κεράσουν; ) αδυνατεί να αντιμετωπίσει τον σύζυγο, το να συζητήσουν ως ζευγάρι μοιάζει αδιανόητο διότι υπάρχουν συσσωρευμένα προβλήματα που αν ξεκινήσουν να τραβήξουν την κλωστή του κουβαριού θα τους πλακώσει ένας τόνος μαλλί. 

Δεν υπάρχει δηλαδή υγιής σχέση.

[Macgyver]

23 ώρες πρίν, ΑΡΓΚ είπε:

 

Αν υπάρχει εμπιστοσύνη, το να έχω 2 προσωπικούς λογαριασμούς ο ένας εκ των οποίων στα νησιά Κέιμαν, λίγα χρήματα σε μια θυρίδα και μερικά ακόμη θαμμένα στο πάρκο (για να λύσω και το θέμα της εμπιστοσύνης στο τραπεζικό σύστημα) λογικά δεν είναι πρόβλημα, αφού ο σύζυγος π.χ. δε θα με απειλήσει για να του τα δώσω. Αν έχουμε φτάσει στο σημείο να φοβάμαι ότι θα με δείρει ή θα με εκβιάσει με απόπειρα αυτοκτονίας ή δεν ξέρω τι άλλο για να τα πάρει να τα παίξει στα χαρτιά, τότε όντως χρειάζεται πια ο κρυφός λογαριασμός, ο δικηγόρος και το πλάνο διαφυγής, αλλά φαντάζομαι δεν είναι αυτό το σενάριο που προσπαθούμε να καλύψουμε σε αυτή την κουβέντα.

Χαχαχα  με έκανες όμως κ γέλασα  πριν φτάσεις σε ένα σημείο , πρέπει να έχεις φροντίσει όμως  των φρονίμων τα παιδιά ΠΡΙΝ πεινάσουν μαγειρεύουν . Αν περιμένω ποτέ θα με δείρει , κερατώσει , πεθάνει κλπ σώθηκα !!! Ο κάθε άνθρωπος κάνει λοιπόν τα κουμάντα του . Κατ’ εμε η πολύ «εμπιστοσύνη» είναι «άγνοια κινδύνου» . 

[kine]

On 3/11/2018 at 7:12 ΜΜ, ΑΡΓΚ είπε:

Δεν νομίζω ότι είναι ακριβώς το ίδιο το ξεχωριστό με το κρυφό. Το να πει ένα ζευγάρι ότι πληρώνουμε π.χ. τα έξοδα της οικογένειας μαζί, αλλά ο καθένας έχει ένα λογαριασμό για προσωπικά έξοδα, που μπορεί να αγοράζει από ρούχα ως συλλεκτικά γραμματόσημα, ως και τίποτα απολύτως αλλά να αποταμιεύει, δεν είναι το ίδιο με το να νιώθεις την ανάγκη να κρύβεις κάπου ένα κομπόδεμα.

 

Το ίδιο δεν είναι ως πράξη. Προφανώς, το ένα είναι κρυφό και το άλλο φανερό. Αυτό που επισημαίνω είναι ότι τα δύο αυτά όσο κι αν μοιάζουν να διαφέρουν, είναι όμοια στην ρίζα τους: το ζευγάρι δεν είναι ΜΑΖΙ αλλά είναι υπό προϋποθέσεις και υπό όρους "μαζί". Σε μια άλλη εποχή (την οποία κάποιοι/ες ακόμη τη ζουν) το κρυφό είχε το νόημα του. Τώρα δεν χρειάζεται απόκρυψη αφού ευθέως και από την έναρξη της σχέσης οι δύο προφυλάσσουν τον εαυτό τους, από οποιαδήποτε περιττή οικονομική επιβάρυνση, έχοντας ήδη ως δεδομένο ότι ο καθένας τρώει ότι βγάζει κι όπως καταλαβαίνει και αποπληρώνουν και από κοινού ορισμένα έξοδα του σπιτιού. Κανείς δεν παρεμβαίνει στα οικονομικά κανενός, από ορισμού της σχέσης έτσι κι αλλιώς. Ποια η ανάγκη του κρυφού λοιπόν; 

 

Το αίτιο όμως πίσω από αυτές τις πρακτικές (είτε του κρυφού, είτε του ξεχωριστού) είναι η επιλεκτικότητα των συζύγων για τα όσα μοιράζονται. 

 

Προσωπικά δεν με σοκάρει το κρυφό, περισσότερο από το ξεχωριστό γιατί είναι απλώς διαφορά εποχής κι όχι διαφορά στην ποιότητα της σχέσης. Και στις δύο περιπτώσεις, η ουσία είναι πως οι σύζυγοι θεωρούν τον άλλο "έξοδο", διακινδύνευση, πιθανή απειλή και αισθάνονται πιο ασφαλείς με το να έχουν οικονομική ευελιξία ανά πάσα στιγμή, χωρίς να χρειαστεί να βασιστούν στον άλλο. Απλώς το ξεχωριστό ταμείο, είναι πολιτικώς ορθό σύμφωνα με τα μέτρα της σημερινής εποχής - όπως ήταν και το κρυφό κομπόδεμα για πολλές νοικοκυρές της προηγούμενης εποχής.

[Έσπερος]

Σαν βαθύτερη νοοτροπία δεν διαφέρει, οντως. Ηθικά ομως ειναι αλλο να υπαρχουν χωριστα ταμεία εν γνωσει και των δυο, αλλο να υοαρχει κρυφό ταμείο σε προβληματικές περιπτωσεις οπως αυτες που προαναφέρθηκαν κ αλλο να υπαρχει προληπτικα, επειδη ετσι πιστεύουμε οτι ειναι το σωστο κ δεν εχουμε εμπιστοσυνη. Το τελευταιο ειναι καθαρη εξαπάτηση κ αναρωτιεμαι πως θα ενιωθε η αλλη πλευρα αν το μάθαινε- εννοειται αν η αλλη πλευρα ηταν άμεμπτη σε αυτε τα θέματα.

[ΑΡΓΚ]

2 ώρες πρίν, kine είπε:

 

Το ίδιο δεν είναι ως πράξη. Προφανώς, το ένα είναι κρυφό και το άλλο φανερό. Αυτό που επισημαίνω είναι ότι τα δύο αυτά όσο κι αν μοιάζουν να διαφέρουν, είναι όμοια στην ρίζα τους: το ζευγάρι δεν είναι ΜΑΖΙ αλλά είναι υπό προϋποθέσεις και υπό όρους "μαζί". Σε μια άλλη εποχή (την οποία κάποιοι/ες ακόμη τη ζουν) το κρυφό είχε το νόημα του. Τώρα δεν χρειάζεται απόκρυψη αφού ευθέως και από την έναρξη της σχέσης οι δύο προφυλάσσουν τον εαυτό τους, από οποιαδήποτε περιττή οικονομική επιβάρυνση, έχοντας ήδη ως δεδομένο ότι ο καθένας τρώει ότι βγάζει κι όπως καταλαβαίνει και αποπληρώνουν και από κοινού ορισμένα έξοδα του σπιτιού. Κανείς δεν παρεμβαίνει στα οικονομικά κανενός, από ορισμού της σχέσης έτσι κι αλλιώς. Ποια η ανάγκη του κρυφού λοιπόν; 

 

Το αίτιο όμως πίσω από αυτές τις πρακτικές (είτε του κρυφού, είτε του ξεχωριστού) είναι η επιλεκτικότητα των συζύγων για τα όσα μοιράζονται. 

 

Προσωπικά δεν με σοκάρει το κρυφό, περισσότερο από το ξεχωριστό γιατί είναι απλώς διαφορά εποχής κι όχι διαφορά στην ποιότητα της σχέσης. Και στις δύο περιπτώσεις, η ουσία είναι πως οι σύζυγοι θεωρούν τον άλλο "έξοδο", διακινδύνευση, πιθανή απειλή και αισθάνονται πιο ασφαλείς με το να έχουν οικονομική ευελιξία ανά πάσα στιγμή, χωρίς να χρειαστεί να βασιστούν στον άλλο. Απλώς το ξεχωριστό ταμείο, είναι πολιτικώς ορθό σύμφωνα με τα μέτρα της σημερινής εποχής - όπως ήταν και το κρυφό κομπόδεμα για πολλές νοικοκυρές της προηγούμενης εποχής.

 

Αν εννοείς ότι παλιότερα η γυναίκα δεν είχε περιουσία ή αμειβόμενη εργασία και όχι απλά ξεχωριστό ταμείο δεν είχε, αλλά ήταν απόλυτα στο έλεος του συζύγου της, και με το νόμο, τότε ναι, σίγουρα, υπάρχει αλλαγή νοοτροπίας  

[Belmar]

On 11/2/2018 at 12:00 AM, Έσπερος said:

Πώς κρατιέται κρυφό ταμείο; με απορια ρωταω. Γιατι το ζευγαρι μεσες ακρες ξερει ο ενας τον μισθό του αλλου. Και ξερει κ τα εξοδα που γινονται. Ακομα κ προσωπικα πραγματα να αγοράζει καποιιος,  αυτα δεν μενουν κρυφα.   Και δεν εννοω οτι διαρκως ελέγχει ο ενας τις αγορές του αλλου. Αλλα γενικα δεν μπορω να φανταστω να μην υπαρχει μια εικονα της χρηματικής κινησης σε ενα σπίτι και απο τους δυο συζύγους. Και που ειναι αυτα τα κρυφα χρηματα; σε μυστικό λογαριασμο; δεν ειναι λιγο περιεργα ολα αυτα; δεν ειναι σαν παραβίαση της εμπιστοσυνης; 

 

ο αντρας μου ειναι στην κατηγορια του ανοιχτοχέρη σε πραγματα του παιδιου κ του σπιτιου. βεβαια ειναι κ αγχώδης οποτε καμια φορα το γυρναει στο αλλο ακρο. εχουμε χρηματα στην ακρη σε λογαριαςμους που δεν ακουμπάμε, δεν θυμομαστε καν το πιν των καρτών που τους αντιστοιχούν. αυτην την εποχη ειμαστε πιεσμένοι λογω απανωτών εξόδων και εχουμε φαει ολες τις αποταμιεύσεις των προσωπικών λογαριασμών μας. Δεν εχουμε κοινο γιατι παντρευτήκαμε ακριβώς στην κήρυξη των capital controls και τότε δεν γινοταν. μετα βολευτήκαμε ετσι κ εχουμε ατυπα μοιρασει τα εξοδα για να υπαρχει μια ισορροπια. αυτη την εποχη λοιπον που μετράμε την παραμικρή αγορα γιατι οριακα καλύπτουμε τον μηνα, βλεπω οτι καπου παρασύρεται, γθα το σκιτι κ το παιδι. όποτε καθυστερώ κάποιες αγορές που θα ήθελα να κανω, κ για μενα κ για το παιδι κ για το σπίτι, για να μην βρεθουμε ξαφνικα με άδειους λογαριασμούς. Δεν λεω κατι,  ουτε όμως κρύβω το υπολοιπο μου. Κ

 

Για τις τυπικές ερωτησεις απαντάω:

Πώς κρατιέται κρυφό ταμείο. Μα κανένας δεν φύτρωσε όταν παντρεύτηκε. Υπάρχουν λογαριασμοί και πριν τον γάμο, οπότε κάποιος από αυτούς μένει χωρίς να τον ξέρει ο άλλος.

 

Επιπλέον δεν σημαίνει ότι κάνει κανένας κρυφές αγορές. Κρυφό ταμείο είναι το ταμείο "ανάγκης" για όταν πραγματικά τα πράγματα φτάσουν στο απροχώρητο οικονομικά. Δεν είναι το ταμείο που θα το χρησιμοποιήσεις για να πάρεις ένα μπουφάν π.χ.

 

Τώρα όσο για τα έσοδα, ποιός είπε ότι όλοι είναι μισθωτοί; Υπάρχουν πολλοί ελ. επαγγελματίες όπου τα έσοδα δεν είναι τόσο στάνταρ.

 

Εγώ λέω ότι αν μια γυναίκα έχει άντρα πολύ ανοιχτοχέρη, καλύτερα να κάνει το κουμάντο της για να μη βρεθεί προ εκπλήξεων αν ω μη γέννητο χρειαστεί.

[Έσπερος]

2 ώρες πρίν, Belmar είπε:

 

Για τις τυπικές ερωτησεις απαντάω:

Πώς κρατιέται κρυφό ταμείο. Μα κανένας δεν φύτρωσε όταν παντρεύτηκε. Υπάρχουν λογαριασμοί και πριν τον γάμο, οπότε κάποιος από αυτούς μένει χωρίς να τον ξέρει ο άλλος.

 

Επιπλέον δεν σημαίνει ότι κάνει κανένας κρυφές αγορές. Κρυφό ταμείο είναι το ταμείο "ανάγκης" για όταν πραγματικά τα πράγματα φτάσουν στο απροχώρητο οικονομικά. Δεν είναι το ταμείο που θα το χρησιμοποιήσεις για να πάρεις ένα μπουφάν π.χ.

 

Τώρα όσο για τα έσοδα, ποιός είπε ότι όλοι είναι μισθωτοί; Υπάρχουν πολλοί ελ. επαγγελματίες όπου τα έσοδα δεν είναι τόσο στάνταρ.

 

Εγώ λέω ότι αν μια γυναίκα έχει άντρα πολύ ανοιχτοχέρη, καλύτερα να κάνει το κουμάντο της για να μη βρεθεί προ εκπλήξεων αν ω μη γέννητο χρειαστεί.

Ενταξει αν ενας γαμος ξεκινησει με απόκρυψη περιουσιακών στοιχείων δεν το λες κ γερή βαση εμπιστοσυνης. Ουτε θεωρω λογικο να ειναι ο ενας ελεύθερος επαγγελματίας κ ο αλλος να μην ξερει αν οι δουλειες του πανε καλα. δεν βλέπεις αν ο άλλος είναι προβληματισμένος; ή αν δουλεύει Φουλ δεν εικάζεται ότι θα υπάρχουν οι ανάλογες απολαβές; 

 

κ επειδη εδω ειμαστε γυναικες μονο κ το βλεπουμε μονόπλευρα, πώς θε μας ακουγοταν το αντιθετο; αντρας με κρυφούς λογαριασμούς γιατι θεωρει τη γυναικα του σπατάλη; θα τον λέγαμ προνοητικο κ μυαλωμένο;

[Belmar]

On 11/5/2018 at 5:11 PM, Έσπερος said:

Ενταξει αν ενας γαμος ξεκινησει με απόκρυψη περιουσιακών στοιχείων δεν το λες κ γερή βαση εμπιστοσυνης. Ουτε θεωρω λογικο να ειναι ο ενας ελεύθερος επαγγελματίας κ ο αλλος να μην ξερει αν οι δουλειες του πανε καλα. δεν βλέπεις αν ο άλλος είναι προβληματισμένος; ή αν δουλεύει Φουλ δεν εικάζεται ότι θα υπάρχουν οι ανάλογες απολαβές; 

 

κ επειδη εδω ειμαστε γυναικες μονο κ το βλεπουμε μονόπλευρα, πώς θε μας ακουγοταν το αντιθετο; αντρας με κρυφούς λογαριασμούς γιατι θεωρει τη γυναικα του σπατάλη; θα τον λέγαμ προνοητικο κ μυαλωμένο;

 

Δεν ξεκινάει ένας γάμος με απόκρυψη περιουσιακών.

Ξεκινάει μια γνωριμία αρχικά με έναν ενδιαφέροντα άνθρωπο που σου "κάνει" από όλες τις απόψεις. Φυσικά δεν έχετε μιλήσει για περιουσιακά ακόμα

Αυτός ο άνθρωπος λοιπόν φαίνεται ότι έχει "τρύπια χέρια" με καλή όμως πρόθεση, δηλαδή ότι έχει το σκορπάει και δυσκολεύεται πάρα πολύ να αποταμιεύσει.

Κάπου εκεί μπορεί μια γυναίκα να πει ώπα, καλός χρυσός αλλά πρέπει να κάνω το κουμάντο μου γιατί αν το πάμε σοβαρά με αυτόν μπορεί κάποια στιγμή να μην έχουμε να φάμε.

 

Τώρα για το αν πάνε οι δουλειές καλά ή όχι, εννοείται ακούς και συμπαραστέκεσαι στον άνθρωπό σου.

Αλλά δεν έχει αυτό κάποια σχέση με αυτό που συζητάμε. 

 

Όσο για το αντίστροφο που λες, για το πως θα μας φαινόταν το αντίστροφο σενάριο, εγώ λέω ότι ένας γάμος είναι δύο άνθρωποι που αγαπούν ο ένας τον άλλο και αλληλοσυμπληρώνονται. Συμπληρώνουν ο ένας τις αδυναμίες του άλλου και φροντίζουν για το κοινό καλό, την οικογένειά τους και τα παιδιά τους.

Αν η αδυναμία του άλλου είναι να μην αποταμιεύει, πρέπει ο άλλος που τον συμπληρώνει να αποταμιεύει αυτός.

Όπως αντίστοιχα ο άντρας συμπληρώνει τις αδυναμίες της γυναίκας και εκείνη αισθάνεται τυχερή που τον έχει, έτσι και η γυναίκα πρέπει να συμπληρώνει τις αδυναμίες του άντρα ώστε να μην βρεθεί η οικογένεια προ εκπλήξεως. Έτσι λοιπόν αν μια γυναίκα είναι σπάταλη, ναι, θα χαρεί που ο άντρας τηε μπορεί να ξελασπώσει μια δύσκολη περίπτωση και πίστεψέ με, θα το εκτιμήσει. Από το να φαληρίσουν όλοι μαζί σίγουρα είναι προτιμότερο.

 

 

 

[Silky]

Άλλα ντα άλλων, η αδυναμία αποταμίευσης με το «σπαταλάω ότι υπάρχει και δεν υπάρχει με αποτέλεσμα η σύζυγος να κρατάει ξεχωρο ταμείο, που αν μάθω για αυτό θα το αδειάσω και αυτό δε πα να χουμε παιδιά,σκυλιά, οποτε είναι μυστικό» ουδεμία σχέση έχει. Επισης αυτό το «αλληλοσυμπληρώνονται», η γυναίκα πρέπει να φροντίζει για την οικογένεια ( γιατί προφανώς ο άλλος είναι ανίκανος) κ.ο.κ. ανήκουν στο1980. 

Μην πάμε να δικαιολογήσουμε το ψέμα σε έναν γάμο με το ότι «είναι για καλό» όποτε όλα καλά. Η σχέση είναι προβληματική. Τώρα περί ορέξεως κολοκυθόπιτα.

[Έσπερος]

2 ώρες πρίν, Belmar είπε:

 

Δεν ξεκινάει ένας γάμος με απόκρυψη περιουσιακών.

Ξεκινάει μια γνωριμία αρχικά με έναν ενδιαφέροντα άνθρωπο που σου "κάνει" από όλες τις απόψεις. Φυσικά δεν έχετε μιλήσει για περιουσιακά ακόμα

Αυτός ο άνθρωπος λοιπόν φαίνεται ότι έχει "τρύπια χέρια" με καλή όμως πρόθεση, δηλαδή ότι έχει το σκορπάει και δυσκολεύεται πάρα πολύ να αποταμιεύσει.

Κάπου εκεί μπορεί μια γυναίκα να πει ώπα, καλός χρυσός αλλά πρέπει να κάνω το κουμάντο μου γιατί αν το πάμε σοβαρά με αυτόν μπορεί κάποια στιγμή να μην έχουμε να φάμε.

 

Τώρα για το αν πάνε οι δουλειές καλά ή όχι, εννοείται ακούς και συμπαραστέκεσαι στον άνθρωπό σου.

Αλλά δεν έχει αυτό κάποια σχέση με αυτό που συζητάμε. 

 

Όσο για το αντίστροφο που λες, για το πως θα μας φαινόταν το αντίστροφο σενάριο, εγώ λέω ότι ένας γάμος είναι δύο άνθρωποι που αγαπούν ο ένας τον άλλο και αλληλοσυμπληρώνονται. Συμπληρώνουν ο ένας τις αδυναμίες του άλλου και φροντίζουν για το κοινό καλό, την οικογένειά τους και τα παιδιά τους.

Αν η αδυναμία του άλλου είναι να μην αποταμιεύει, πρέπει ο άλλος που τον συμπληρώνει να αποταμιεύει αυτός.

Όπως αντίστοιχα ο άντρας συμπληρώνει τις αδυναμίες της γυναίκας και εκείνη αισθάνεται τυχερή που τον έχει, έτσι και η γυναίκα πρέπει να συμπληρώνει τις αδυναμίες του άντρα ώστε να μην βρεθεί η οικογένεια προ εκπλήξεως. Έτσι λοιπόν αν μια γυναίκα είναι σπάταλη, ναι, θα χαρεί που ο άντρας τηε μπορεί να ξελασπώσει μια δύσκολη περίπτωση και πίστεψέ με, θα το εκτιμήσει. Από το να φαληρίσουν όλοι μαζί σίγουρα είναι προτιμότερο.

 

 

 

 Μαεγώ  η ίδια είπα ότι αν είναι να υπάρχει θέμα αποταμίευσης και η γυναίκα προτιμά να σωθεί ο γάμος όπως όπως αντί να ρισκάρει να το λύσει, καταλαβαίνω ότι το κρυφό ταμείο είναι μια λύση. Δεν το δέχομαι σε καμία περίπτωση όμως ως φυσιολογικό μέτρο που λαμβάνεται προληπτικά. ΌΠως δεν δέχομαι ότι μεταξύ της πρώτης γνωριμίας και το γάμου δεν θα υπάρξει γνώση των περιουσιακών στοιχείων των δύο πλευρών. Και φυσςικά και του μισθού και των εσόδων ενός ελεύθερου επαγγελματία. ΑΚόμα κι εκεί καταλαβαίνεις αν οι δουλειές πάνε καλά. 

[kotsifikos]

Αν ο άντρας μου πάντως σπαταλούσε χρήματα για την καλοπέραση του-μας, και άφηνε το σπίτι μας και την οικογένεια μας χωρίς τα βασικά, φοβάμαι πως το τελευταίο που θα με ένοιαζε θα ήταν η καλή του πρόθεση, καθώς θα μου δημιουργούσε τεράστια ανασφάλεια για το τι έπεται. Στο σπίτι μας διαχειριζόμαστε μαζί τα οικονομικά μας, φροντίζουμε και οι δύο για τα πάντα και πάντα γνωρίζουμε πόσα χρήματα υπάρχουν αν υπάρχουν και που.

Συμφωνώ απόλυτα με την silky, μην προσπαθήσουμε να δικαιολογήσουμε το ψέμα σε μία οικογένεια, αν βλέπουμε πως ο σύντροφος μας σκορπάει χρήματα και δεν νοιάζεται για το τι θα φάει το παιδί του αύριο ποιος ο λόγος να μείνουμε μαζί του? Προσωπικά δεν θα μπορούσα να μείνω με έναν άνθρωπο που δεν βάζει την οικογένεια του πάνω από όλα και όλους.

Επεξεργάστηκαν 9 Νοεμβρίου,2018 by kotsifikos

[Έσπερος]

Μα  φυσικα! Εδώ μπερδεύουμε τον ανοιχτοχέρη κ αυτόν που δεν μπορεί να προγραμματίσει, με τον ανεύθυνο που δεν μπορεί να κρατηθεί μακριά από τις αποταμιεύσεις! Τον πρώτο είναι απλά ελαττωμα. Χαριτωμένο ιςως αν γίνεται για το καλό του σπιτιού απο εναν δοτικό ανθρωπο, αλλά ενοχλητικό κ ίσως αυτοκαταστροφικό αν το κάνουν και οι δυο. Αυτό δεν χρειάζεται ψέματα και κρυφα. Ίσως λίγο τρίξιμο στα δόντια από την άλλη πλευρά κ αυστηρότητα στην αποταμίευση. Το άλλο όμως είναι άρρωστο κ ανεύθυνο κ εγωιστικό. Δεν πιστεύω ότι εκεί το μόνο πρόβλημα θα είναι τα λεφτά για να κουκουλωθεί με το κρυφό ταμείο , αλλά ας το δεχτούμε εκει ως ιδιαιτερη περιπτωση με την επίγνωση οτι ειναι κι αυτο μερος της παθογένειας. 

[elemaxi]

Πάντως η μόνη περίπτωση του ''κρυφού ταμείου'' εντός γάμου που γνώρισα, ήταν από ένα πολύ φιλικό μου πρόσωπο το οποίο το ζούσα καθημερινά για αρκετά χρόνια και αυτή τη στιγμή είναι διαζευγμένοι. Ο σύζυγος σπάταλος, να τα θέλει όλα τώρα και άκοπα, χωρίς καμιά προτεραιότητα στη ζωή του και η σύζυγος συνέχεια να ξελασπώνει χάρη στο υψηλό της εισόδημα και φυσικά χάρη στη αναγκαστική απόκρυψη μέρους των χρημάτων. Δεν λέω ότι δεν υπήρχαν κι άλλα προβλήματα στον γάμο τους, αλλά γνωρίζω από την ίδια την κοπέλα γιατί μου το είχε αναφέρει αρκετές φορές ότι ένιωθε τεράστια ανασφάλεια μαζί του και όχι μόνο οικονομική, ώσπου ήρθε κι έσκασε....Αυτά για το κρυφό ταμείο.

 

Απ' την άλλη εγώ με τον σύζυγο έχουμε ο καθένας το ταμείο του και τα λεφτά του αφού εργαζόμαστε και οι δύο και οι μισθοί μας είναι σχεδόν ίδιοι. Έχουμε συμφωνήσει να κάνουμε το κουμάντο μας προκειμένου να καλύπτουμε τα κοινά έξοδα του σπιτιού και τις ανάγκες των παιδιών και από κει και πέρα ότι περισσεύει (που τα τελευταία χρόνια όλο και λιγοστεύει) στον καθένα τα κρατάει και τα κάνει ότι θέλει. Έτσι δεν χρειάζεται εγώ να δώσω εξηγήσεις στον σύζυγο γιατί π.χ. θέλω να πάρω και δεύτερο ζευγάρι παπούτσια (κάτι για το οποίο στο παρελθόν τσακωνόμασταν) αλλά ούτε ο σύζυγος θα μου δώσει λογαριασμό γιατί π.χ. αποφάσισε να πάρει το πανάκριβο ρολόι που του άρεσε. Δεν στερήθηκε τίποτα από την οικογένεια και είμαστε όλοι χαρούμενοι. Εμείς αυτή τη ισορροπία βρήκαμε και έτσι πορευόμαστε. Δεν νιώθω όμως ότι δεν μπορώ να στηριχτώ στον σύζυγο σε δύσκολη οικονομικά στιγμή, ούτε νιώθω ότι στην περίπτωση χτύπα ξύλο διαζυγίου θα βάλει χέρι στα αποταμιευμένα χρήματα. Τρέφουμε μεγάλο σεβασμό ο ένας προς τον άλλον και προτεραιότητα είναι πάντα τα παιδιά μας.  

 

[Belmar]

Μάλιστα, βγάλατε όλες το συμπέρασμα για ελαττωματικό γάμο.

 

ΟΚ.  

 

Σταματάω τη συζήτηση, άλλωστε ήταν αναμενόμενο ότι θα πέφτατε όλες με τα μούτρα.

 

Ο μόνος λόγος άλλωστε που το ανέφερα δεν ήταν σίγουρα για να πάρω έγκριση, αλλά για να πω και την άλλη πλευρά και κυρίως διότι ίσως το διαβάσει κάποια γυναίκα με αντίστοιχο θέμα και βοηθηθεί.

 

Καλή συνέχεια σε όλες.

 

 

[erin0000]

On 2/11/2018 at 6:08 ΜΜ, Macgyver είπε:

Λοιπόν εγώ θα διαφωνήσω καλή η εμπιστοσύνη , αλλά το κρυφό ταμείο είναι κάτι «απαραίτητο» για πολλούς λόγους . 

Πρωτα από όλα δεν θεωρώ ότι πρέπει να υπάρχει απόλυτη γνώση των οικονομικών του καθενός εκτός κι αν εργάζονται μαζί στη δίκη τους δουλειά . 

Εμεις οι γυναίκες πρέπει να φροντίζουμε για «κρυφά» χρήματα , όχι μόνο γιατί μπορεί να ξελασπώσουν σε δύσκολη στιγμή , αλλά γιατί μπορεί να χρειαστούν σε «κρυφό έξοδο» .

και αντίστοιχα οι έξυπνοι άντρες πρέπει να μεριμνούν αντίστοιχα . 

Εμενα πχ έχει συμβεί να γίνει κατάσχεση σε λογαριασμό από τράπεζα που παραβίασε εντολή δικαστηρίου . Η τράπεζα παραβίασε - αλλά εγώ μέχρι να πάρω τα χρήματα μου πίσω, πέρασε ένα χρονικό διάστημα στο οποίο άν δεν είχα κρυφό ταμείο , δεν θα μπορούσα να εξυπηρετήσω τις υποχρεώσεις μου . Εννοείται ότι όταν αποκαταστάθηκε το πρόβλημα , Επανηλθε και το κρυφό ταμείο . 

Αν είχα έναν σύζυγο σπάταλο πχ η με ροπή σε περιττά έξοδα , επίσης θα με έσωζε ένα κρυφό ταμείο . 

Αν μου έβγαινε κάποια προσωπική ζημιά κάπου , παρομοίως κλπ . 

Τέλος (δυσάρεστο) θα με έσωζε σε περίπτωση κακού διαζυγίου γιατί αν μου άδειαζε τους κοινούς λογαριασμούς , θα είχα χρήματα να κινηθώ  

 

Στην αρχή νόμιζα ότι αστειευόσουν... Μα είναι δυνατόν να ξεκινάς σε έναν γάμο, χωρίς να έχεις εμπιστοσύνη στον άλλον για τα οικονομικά και ξεκινώντας με την πρόθεση να έχεις κρυφά χρήματα;; και για ποιο λόγο αυτό πρέπει να το κάνουν οι γυναίκες συγκεκριμένα και όχι οι άντρες;;

 

Επίσης δεν χρειάζεται όλοι οι λογαριασμοί να είναι κοινοί εάν φοβάσαι κακό διαζύγιο. Μπορείς να έχεις πχ το λογαριασμό της μισθοδοσίας σου, αλλά όχι να κρύβεις το περιεχόμενο ή το πόσα παίρνεις... Άλλωστε δεν κάνετε κοινή δήλωση στην εφορία;;  ή την κρύβεις και αυτήν;

 

Ειλικρινά δεν θα μπορούσα να ζω κρύβοντας συνέχεια από τον σύζυγο το πόσα παίρνω ή το πόσα έχω ή να κρύβω χρήματα στο στρώμα... Ας μην παντρευόμουν εάν θα ήταν τέτοιες οι συνθήκες.

 

Συμφωνώ σε αυτά που είπε η Έσπερος. Άλλο πχ χωριστοί λογαριασμοί, άλλο λογαριασμός αποταμίευσης, άλλο κάποιου είδους συμφωνία, άλλο "κρυφό"... το κρυφό είναι εξαπάτηση... 

 

Ήξερα μια περίπτωση που η σύζυγος δεν δούλευε. Της έδινε χρήματα ο σύζυγος για τις υποχρεώσεις, ψώνια, μικροέξοδα, προσωπικά έξοδα κτλ... Ε λοιπόν εκείνη καθόταν και έβγαζε από τη μύγα ξίγκι για να βγάζει και έξτρα κέρδος... πχ της έδινε να ψωνίσει ένα δώρο για κάποιο πάρτυ; (λέμε τώρα). Πήγαινε και έπαιρνε ό,τι πιο φθηνιάρικο και έλεγε στον σύζυγο ότι ξόδεψε πχ τα διπλά και τρίδιπλα  και τα υπόλοιπα τα κράταγε μασούρι... Ο σύζυγος προφανώς την εμπιστευόταν και δεν καθόταν να κάνει έλεγχο στις αποδείξεις. Πίστευε ό,τι του έλεγε. Και τον δούλευε κανονικά... Η ίδια τα έλεγε και περηφανευόταν πόσο έξυπνη είναι...

 

 

[mama16]

πρίν από 12 λεπτά , erin0000 είπε:

 

Στην αρχή νόμιζα ότι αστειευόσουν... Μα είναι δυνατόν να ξεκινάς σε έναν γάμο, χωρίς να έχεις εμπιστοσύνη στον άλλον για τα οικονομικά και ξεκινώντας με την πρόθεση να έχεις κρυφά χρήματα;; και για ποιο λόγο αυτό πρέπει να το κάνουν οι γυναίκες συγκεκριμένα και όχι οι άντρες;;

 

Επίσης δεν χρειάζεται όλοι οι λογαριασμοί να είναι κοινοί εάν φοβάσαι κακό διαζύγιο. Μπορείς να έχεις πχ το λογαριασμό της μισθοδοσίας σου, αλλά όχι να κρύβεις το περιεχόμενο ή το πόσα παίρνεις... Άλλωστε δεν κάνετε κοινή δήλωση στην εφορία;;  ή την κρύβεις και αυτήν;

 

Ειλικρινά δεν θα μπορούσα να ζω κρύβοντας συνέχεια από τον σύζυγο το πόσα παίρνω ή το πόσα έχω ή να κρύβω χρήματα στο στρώμα... Ας μην παντρευόμουν εάν θα ήταν τέτοιες οι συνθήκες.

 

Συμφωνώ σε αυτά που είπε η Έσπερος. Άλλο πχ χωριστοί λογαριασμοί, άλλο λογαριασμός αποταμίευσης, άλλο κάποιου είδους συμφωνία, άλλο "κρυφό"... το κρυφό είναι εξαπάτηση... 

 

Ήξερα μια περίπτωση που η σύζυγος δεν δούλευε. Της έδινε χρήματα ο σύζυγος για τις υποχρεώσεις, ψώνια, μικροέξοδα, προσωπικά έξοδα κτλ... Ε λοιπόν εκείνη καθόταν και έβγαζε από τη μύγα ξίγκι για να βγάζει και έξτρα κέρδος... πχ της έδινε να ψωνίσει ένα δώρο για κάποιο πάρτυ; (λέμε τώρα). Πήγαινε και έπαιρνε ό,τι πιο φθηνιάρικο και έλεγε στον σύζυγο ότι ξόδεψε πχ τα διπλά και τρίδιπλα  και τα υπόλοιπα τα κράταγε μασούρι... Ο σύζυγος προφανώς την εμπιστευόταν και δεν καθόταν να κάνει έλεγχο στις αποδείξεις. Πίστευε ό,τι του έλεγε. Και τον δούλευε κανονικά... Η ίδια τα έλεγε και περηφανευόταν πόσο έξυπνη είναι...

 

 

Τραγική η γυναίκα... Μόνο αυτό έχω να πω!!!

[Αννα 35]

Εμείς έχουμε καθιερώσει μια πρακτική που μας εξυπηρετεί στο έπακρον.

Καταρχάς ο καθένας μας έχει έναν προσωπικό λογαριασμό καταθέσεων, όπου αρχικά υπήρχαν χρήματα, τα οποία είχαμε αποταμίευση ατομικά πριν το γάμο μας. Δεν κρατάμε το περιεχόμενο τους κρυφό, ωστόσο δεν αφορά τον άλλον η κίνηση ή μη κίνησή του, το πώς ή αν επενδύονται, κοκ.

 

Στη συνέχεια δημιουργήσαμε άλλους τέσσερις λογαριασμούς. Ο ένας είναι ο κοινός οικογενειακός αποταμίευσης, ο δεύτερος είναι αυτός που χρησιμοποιείται για την κάλυψη των εξόδων της οικογένειας και οι άλλοι δύο είναι οι λογαριασμοί που καλύπτουν τα ατομικά έξοδα του συζύγου και τα δικά μου, στους οποίους κάθε αρχή του έτους καταθέτουμε ένα συγκεκριμένο ίσο ποσό. Στην περίπτωση που έως το τέλος του έτους δεν έχουν ξοδευτεί αυτά τα ποσά, τα καταθέτουμε ο καθένας στον ατομικό λογαριασμό αποταμιεύσεων του αντίστοιχα.

 

Με τον τρόπο αυτό διατηρούμε τρόπον τινά και την οικονομική μας ανεξαρτησία, έχοντας παράλληλα και οικονομική συμπλευση.

[bobonela]

1 hour ago, Αννα 35 είπε:

 

Στη συνέχεια δημιουργήσαμε άλλους τέσσερις λογαριασμούς. Ο ένας είναι ο κοινός οικογενειακός αποταμίευσης, ο δεύτερος είναι αυτός που χρησιμοποιείται για την κάλυψη των εξόδων της οικογένειας και οι άλλοι δύο είναι οι λογαριασμοί που καλύπτουν τα ατομικά έξοδα του συζύγου και τα δικά μου, στους οποίους κάθε αρχή του έτους καταθέτουμε ένα συγκεκριμένο ίσο ποσό. Στην περίπτωση που έως το τέλος του έτους δεν έχουν ξοδευτεί αυτά τα ποσά, τα καταθέτουμε ο καθένας στον ατομικό λογαριασμό αποταμιεύσεων του αντίστοιχα.

 

 

Επειδή αυτό το θέμα είναι πολύ πρόσφατα συζητημένο και στο δικό μου σπίτι,  έχω μία απορία σχετικά με το λογ/σμό για την κάλυψη των εξόδων της οικογένειας.  Σε αυτόν το λογ/σμό μπαίνουν χρήματα αυτόματα από μισθοδοσία?  Φαντάζομαι όχι. 

Βάζετε εσείς αυτοβούλως κάποιο συγκεκριμένο ποσό μισά-μισά? 

Αν υπάρχει διαφορά εισοδήματος μεταξύ των δύο συζύγων, πάλι μισά-μισά μπαίνουν?  

Αυτό βέβαια αφορά στην περίπτωση που δεν μπαίνουν αυτόματα οι μισθοδοσίες στον λογ/σμό που είπα πριν.

 

Θα μου είναι χρήσιμες οι πληροφορίες αυτές, μήπως κι εμείς βγάλουμε άκρη...