Deena

Plus500
  • Περιεχομενο (αριθμoς δημοσιευσεων)

    1.751
  • Μελος απο

  • Τελευταια επισκεψη

  • Days Won

    9

Συνεισφορα στο φορουμ

501 Good

1 ακόλουθος

Περισσότερα για την/τον Deena

  • Rank
    Δοκιμή

Πρόσφατοι επισκέπτες του προφίλ

Το πεδίο των 'πρόσφατων επισκεπτών' είναι απενεργοποιημένο και δεν εμφανίζεται σε άλλους χρήστες ή επισκέπτες.

  1. Deena

    Ποτε κοιμούνται απο μόνα τους?

    Φυσικά δεν είναι υποχρεωτικό να κοιμάται το παιδί στις 8.00, απλά δεν είναι και τόσο ακραία νωρίς. Εξαρτάται και από το μέρος διαμονής φυσικά και τις συνήθειες του τόπου , στην Αθήνα ας πούμε οι οικογένειες με μικρά παιδιά μια χαρά μαζεύονται στο σπίτι τους νωρίς, κοινωνική ζωή τα απογεύματα των καθημερινών του χειμώνα απλά δεν υφίσταται (μιλάω για γονείς με μωρά ή μικρά νήπια, όχι για μεγαλύτερες ηλικίες φυσικά). Όσο για την ώρα αφύπνισης από τον μεσημεριανό ύπνο, θέλει φυσικά πειραματισμό και κυρίως συνέπεια, μπορεί το απλά λίγο νωρίτερα όντως να μην κάνει διαφορά, να θέλει αισθητά πιο νωρίς και για συνεχόμενες μέρες. Όσα κάνει ο μικρός σου είναι φυσιολογικά, αντιδρά στον ύπνο γιατί θέλει να παίξει κι άλλο, αν τον αφήσεις ποτέ δεν θα έρθει οικειοθελώς να σου ζητήσει ύπνο. Αν βλέπετε ότι για οποιονδήποτε λόγο το παιχνίδι μετά το μπάνιο τον ξεσηκώνει και αργεί πάρα πολύ, απλά μην τον αφήνετε να τριγυρνάει και να ξαναγυρνάει στα παιχνίδια του. Εξηγήστε του ξανά και ξανά ότι μετά το μπάνιο ξαπλώνουμε, πείτε καληνύχτα στα παιχνίδια πριν το μπάνιο, εν ανάγκη όταν τον δεις ότι πάει πάλι π.χ. προς το σαλόνι, πάρτον σηκωτό στο δωμάτιο. Αν δεις ότι απλά θέλει να κάνει κάτι για πολύ λίγη ώρα και όταν του πεις ότι το παιχνίδι τελείωσε σε ακούει, άφησέ τον. Αν δεν θέλεις να βγεις από το δωμάτιο, βάλε τον στην κούνια, ξάπλωσε εσύ στο κρεβάτι, αγνόησέ τον και περίμενε. Μην προσπαθείς να παρέμβεις στο κοίμισμα, στην χαλάρωση κλπ., προφανώς δεν είναι από τα παιδιά στα οποία "πιάνει", μάλλον τα ξεσηκώνει (και η κόρη μου έτσι είναι).
  2. Deena

    Ποτε κοιμούνται απο μόνα τους?

    Εγώ σε αυτή την ηλικία τα έβαζα στην κούνια και έβγαινα από το δωμάτιο, αλλά είχαν συνηθίσει έτσι από πιο νωρίς και έτσι δεν είχα αντίδραση. Και πάλι, το θέμα είναι οι αντοχές περισσότερο και όχι η παρουσία σου τόσο πολύ. Ξύπνα τον νωρίτερα το μεσημέρι, ακόμα κι αν αυτό σημαίνει ότι θα τον σηκώσεις με το που γυρίσεις από την δουλειά, θα κοιμάται έτσι πιο νωρίς και πιο γρήγορα το βράδυ. Έτσι κι αλλιώς είναι σε ηλικία που μετράτε πια αντίστροφα για το κόψιμο του μεσημεριανού ύπνου.
  3. Deena

    Ποτε κοιμούνται απο μόνα τους?

    Εστίασε σε αυτό, μην τον αφήνεις να ξυπνά αργά το μεσημέρι....οι πρώτες μέρες θα είναι σούπερ δύσκολες και εκνευριστικές το απόγευμα αλλά θα συνηθίσει σιγά-σιγά. Εννοείται ότι θα χρειάζεται ενδεχομένως να τον βάζεις αρκετά νωρίς το βράδυ. Αν εξακολουθήσει να κοιμάται μέχρι τις 15.00 ή τις 15.30 δεν υπάρχει περίπτωση να κοιμηθεί το βράδυ πριν τις 22.00, όσο πάει θα γίνεται και πιο αργά γιατί οι αντοχές όσο μεγαλώνει βαίνουν αυξανόμενες. Τα δικά μου λίγο πριν τα 2,5 κοιμόντουσαν 12.30 - 13.15 στον σταθμό και το βράδυ έφταναν να κοιμούνται στις 23.00. Αν δεν μπορείς να περιορίσεις τον μεσημεριανό ύπνο, χίλιες φορές να τον βάζεις αργότερα για ύπνο, παρά να στριφογυρνάει 1 ώρα. Και όμως, τον χειμώνα μια ώρα ύπνου στις 7.30 - 8.00 είναι η καλύτερη για ένα μικρό παιδί 2 ετών, έτσι κι αλλιώς έχει νυχτώσει. Από την στιγμή που μπορείτε να προσαρμόσετε το πρόγραμμά σας να έχετε τελειώσει όσες εξωτερικές δουλειές κ.λπ. έχετε πιο νωρίς, είναι ιδανική ώρα.

  4. Διαφημίσεις


  5. Το πιστεύω ότι τον ενοχλεί, το κάνει και ο δικός μου σύζυγος μερικές φορές (να με ρωτάει δηλαδή πράγματα σχετικά με το τί να κάνει με τα παιδιά) και με ενοχλεί αφάνταστα, θα ήθελα να νιώθω ότι μπορεί να πάρει πρωτοβουλία χωρίς να βραχυκυκλώνει. Σκέψου ότι ο δικός μου δεν το κάνει και συνέχεια (όπως λες ότι κάνεις εσύ), αλλά και πάλι είναι πολύ εκνευριστικό. Πέραν αυτού τώρα που είναι και λίγο άσχετο, διαβάζοντας εδώ και κάποιες μέρες το θέμα, θα ήθελα να πω και κάτι άλλο. Πρέπει σίγά-σιγά να συμφιλιωθείς με την ιδέα ότι το παιδί, όπως όλα τα παιδιά, για τον οποιονδήποτε λόγο, θα έχει είτε προσωρινά είτε μόνιμα κάποιες ελλείψεις/αδυναμίες. Όσο δεν συναναστρέφεται συνομίληκα και περνά τον χρόνο του εκ περιτροπής με 3 ενήλικες θα έχει έλλειψη κοινωνικοποίησης και αλληλεπίδρασης. Όσο το καθημερινό του πρόγραμμα είναι προκαθορισμένο χωρίς εκπλήξεις και χωρίς ανάγκη να επικοινωνήσει οποιαδήποτε επιθυμία ή ανάγκη του, θα έχει αδυναμία στον λόγο και πιθανόν έλλειμμα στην φαντασία. Ένα παιδί που από μωρό "διαβάζει" αφηγηματικά παραμύθια με τους γονείς του, θα έχει για πολλά χρόνια πιο πλούσιο λεξιλόγιο από τον γιο σου, πιθανόν βέβαια να μην τρώει μόνο του μέχρι τα 3, γιατί οι γονείς του το ταϊζουν διαβάζοντάς του παραμύθια κοκ. Θέλω να αναφερθώ στο παράδειγμα του γιου μου, ο οποίος έχει από μικρός πολύ πλούσιο λόγο και είναι πολύ δυνατός σε "γνωστικές" δεξιότητες (δεν ξέρω αν χρησιμοποιώ τον σωστό όρο), σε κάθε βαθμίδα στην οποία έχει φοιτήσει μέχρι στιγμής μας έχει επισημανθεί η ανάγκη ειδικής εκπαιδευτικής αντιμετώπισης λόγω των δεξιοτήτων αυτών. Κοιτώντας πίσω στα βρεφικά και νηπιακά του χρόνια εύκολα εντοπίζω αυτά που κάναμε και συμβάλλαμε στην ανάπτυξη των δεξιοτήτων αυτών, ταυτόχρονα όμως εντοπίζω και όσα μας ξέφυγαν, όπως η αυτοεξυπηρέτηση στην οποία υστερεί και θα πάρει καιρό ακόμα ώστε να έρθει στο ίδιο επίπεδο με τους συνομιλήκους του ή η διεκδικητικότητα και η υπεράσπιση του εαυτού του απέναντι στα άλλα παιδιά (δεξιότητα την οποία στερούνταν όταν μπήκε στον σχολικό στίβο αλλά γρήγορα κατέκτησε). Δεν υπάρχει παιδί που οι γονείς του είχαν "επιτυχία" σε όλα κατά την ανατροφή του, σε όλους μας κάτι ξεφεύγει, αλλά αυτό δεν είναι λόγος να αυτομαστιγωνόμαστε και να ζούμε με το συνεχές άγχος ότι κάτι δεν κάνουμε καλά. Φυσικά, αυτό δεν σημαίνει ότι δεν πρέπει να προσπαθείς για το καλύτερο. Δεν είμαι της άποψης ότι τα παιδιά μεγαλώνουν μόνον με τις καλές προθέσεις, χρειάζονται και πράξεις και αυτοαμφισβητήσεις και ανοιχτό μυαλό. Επίσης, όπως διάβασα πρόσφατα σε ένα βιβλίο γονεϊκότητας, το ευτυχές είναι ότι κατά την ανατροφή των παιδιών, για κάθε λάθος που κάνεις και σκέφτεσαι "Θα έπρεπε να το είχα κάνει αλλιώς/Να είχα πει κάτι άλλο κλπ", θα παρουσιαστεί σίγουρα και σύντομα και άλλη ευκαιρία να κάνεις κατι διαφορετικά/πιο σωστά.
  6. Δεν έχω άμεση εμπειρία, ξέρω από γνωστούς μου ότι είχαν επισκεφθεί Γεννάδιο και Εκπαιδευτήρια Ζώη και κατέληξαν στο δεύτερο, από το οποίο ήταν και πολύ ευχαριστημένοι, ωστόσο δεν έμειναν στην πορεία γιατί είχαν θέμα με την απόσταση (μένουν κοντά στον Υμηττό). Κατά τα άλλα ωστόσο, δεν είχαν κανένα απολύτως παράπονο από το σχολείο στον έναν χρόνο που φοίτησε το παιδί στο νηπιαγωγείο εκεί.
  7. Ασχολείσαι άραγε με θέματα που αφορούν μόνο εσένα άμεσα? Με κάτι άλλο πέραν του τί θα μαγειρέψεις (αφού πάρεις το ΟΚ του συζύγου), πώς θα ντύσεις το παιδί, με τί θα παίξει το παιδί, πότε θα ξυπνήσει, θα φάει και θα κοιμηθεί? Καταλαβαίνω την δυσκολία των πρώτων χρόνων του παιδιού, τα έχω ζήσει επί δύο πρόσφατα αλλά η αφοσίωση και η ενασχόληση έχει και τα όριά της, ειλικρινά φαίνεται ότι έχεις πέσει πάνω στο παιδί και έχει χαθεί κάθε ισορροπία. Και δεν εννοώ τόσο από πρακτικής άποψης, όσο από συναισθηματικής. Χρειάζεσαι, κατά την γνώμη μου επειγόντως : Να δημιουργήσεις κύκλο ανθρώπων, με τους οποίους θα βλέπεσαι χωρίς δικαιολογίες. Να αρχίσεις να συζητάς και ενίοτε να τσακώνεσαι με τον άντρα σου και όχι απλά να τον ρωτάς τί να κάνεις και αν διαφωνείς να μην λες τίποτα για να μην τσακωθείτε. Να φέρεις το παιδί σου σε επαφή με άλλα παιδιά, δεν γίνεται ένα δίχρονο παιδί να συναναστρέφεται μόνο ενήλικες.
  8. Deena

    ΩΡΛ (ΠΑΙΔΟΩΡΛ)

    Κι εγώ έχω καλή εμπειρία από παιδοΩΡΛ, έχουν τον τρόπο τους και κάνουν τα παιδιά να συνεργάζονται.
  9. Το γεγονός είναι ότι οι μύξες μπορεί να διαρκέσουν πολλές μέρες, ακόμα και εβδομάδες, οπότε δεν μπορείς να κάνεις και πολλά περισσότερα από το φροντίζεις να ανακουφίζεις το παιδί από τα συμπτώματα, είτε αυτό σημαίνει επιμονή στον καθαρισμό, είτε επιλογή πιο δραστικών σκευασμάτων (αντισταμινικά, εισπνεόμενα κ.λπ.), είτε (το συχνότερο) συνδυασμό όλων αυτών. Στην αντίστοιχη ηλικία τα δικά μου είχαν κυριολεκτικά μύξες όλο τον χειμώνα, με ενδιάμεσα διαστήματα μερικής βελτίωσης (όχι εξαφάνισης) των συμπτωμάτων. Έκανα ορό 4 φορές την ημέρα στο σπίτι, έδινα και βάζανε και στον σταθμό, φυτικό σιρόπι κάθε μέρα πρωί - βράδυ, στα μεγάλα ζόρια έδινα aerius τα βράδια για 5-6 μέρες και πάλι το μόνο που κατάφερνα ήταν να μην αρρωστήσουν σοβαρότερα, δηλ. να μην κάνουν ωτίτιδα κλπ και να μην κάνουν πυρετό και έτσι δεν έχαναν και σχολείο γιατί είχα και θέμα αν έπρεπε να μένουν μέρες στο σπίτι.
  10. Δες το σύστημα της nasaline για τον καθαρισμό της μύτης, προσωπικά δεν το έχω δοκιμάσει, αλλά μου έχουν πει άλλοι γνωστοί πολύ καλά σχόλια, ειδικά για τις περιπτώσεις παιδιών που δεν συνεργάζονται και δεν φυσάνε. Ρώτα και την γιατρό για κάποιο σιρόπι που μαλακώνει και ρευστοποιει τις εκκρίσεις μήπως σας βοηθήσει...και για το aerius φυσικά. Βήχει κιόλας το παιδί?
  11. Υπομονή, ο χειμώνας έτσι είναι... Παντως, από τις τρεις βασικές επιπλοκές που μπορεί να κάνει το μπούκωμα (ωτίτιδα, βρογχίτιδα, λαρυγγιτιδα), «ψηφίζω» ωτίτιδα δαγκωτό...χίλιες φορές προτιμότερη.
  12. Τα περισσότερα και μεγαλύτερα δίνουν, π.χ. το mothercare και τα lapin, όπως και το Attica. Όπου δεν μπορείς να πάρεις πιστωτικά, πάρε πράγματα που σίγουρα χρειάζεσαι, π.χ. ρούχα τωρινής ηλικίας ή καλοκαιρινά 12-18 που σίγουρα θα φορεθούν από την άνοιξη και μετά. Άλλαξε επίσης όλα τα φουστανάκια, παλτουδάκια, πουκαμισάκια κλπ, είναι εντελώς αχρείαστα για καιρό ακόμα.
  13. Πάρε τώρα όσα χρειάζεσαι για την ηλικία της και με τις υπόλοιπες αλλαγές τo καλύτερο είναι να πάρεις πιστωτικά από τα καταστήματα και να ψωνίζεις σταδιακά ανάλογα με τις ανάγκες σας.
  14. Εγώ θα πρότεινα να μην "προγραμματιστείτε" τόσο πολύ την περίοδο των γιορτών, έχετε την ευκαιρία να κάνετε πράγματα που δεν κάνετε τον υπόλοιπο χρόνο, πηγαίνετε σε κανέναν παιδότοπο, σε κάποιο χριστουγεννιάτικο χωριό, σε κάποια παράσταση για νήπια κλπ, γιορτές είναι, ευκαιρία να χαλαρώσετε.
  15. Η προσωπική μου άποψη είναι ότι αυτά τα "παλιομοδίτικα" όπως τα λέμε δεν κάνουν κακό, τις περισσότερες φορές τα παιδιά τα απολαμβάνουν γιατί παίρνουν έξτρα προσοχή, έπαινο κλπ. Οι περισσότεροι γονείς - ειδικά στο πρώτο παιδί - εκνευριζόμαστε με αυτά κυρίως γιατί προέρχονται από παππούδες-γιαγιάδες και λοιπούς συγγενείς, όπου πάντα μα πάντα υπάρχει ένας ανταγωνισμός που υποβόσκει, π.χ. η γιαγιά μαθαίνει λέξεις και άλλα πράγματα στο παιδί όταν το κρατάει και μετά κάνει επίδειξη στην μαμά - νύφη ή μπροστά σε τρίτους κλπ. Αυτά εκνευρίζουν την μαμά (ειδικά την πρωτομαμά) αλλά το παιδί δεν βλάπτεται σε τίποτα. Όταν - και εάν - πιεστεί, πίστεψέ με, δεν πάει να λέει και να ζητάει ο οποιοσδήποτε, το παιδί δεν θα ανταποκρίνεται. @BabyCute που είσαι εσύ καλέ?
  16. Δεν θυμάμαι, αργεί ακόμα νομίζω. Πρώτα θα ξεκινήσει να μετράει ένα - ένα και αρκετά αργότερα να βλέπει π.χ. τέσσερα ζωάκια και να καταλαβαίνει ότι είναι τέσσερα χωρίς να τα μετρήσει. Παρ' όλα αυτά μπορεί σύντομα να βλέπει το 9 και να το αναγνωρίζει και να το λέει αλλά χωρίς αίσθηση της αρίθμησης. Επίσης, έχω την αίσθηση ότι αρχικά η αρίθμηση έρχεται από την εμπειρική - βιωματική παρατήρηση της καθημερινότητας του παιδιού, π.χ. η κόρη μου πρώτα "έμαθε" ακούγοντάς το συνέχεια ότι στην οικογένειά μας είμαστε 4, μετά ότι είμαστε 2 μεγάλοι και 2 παιδιά και μετά ότι 2+2 = 4 και το τελευταίο δεν το κατέχει ακόμα αυτόματα.