belleblue

Registered Users
    • Περιεχομενο (αριθμoς δημοσιευσεων)

      713
    • Μελος απο

    • Τελευταια επισκεψη

    • Days Won

      9

    belleblue last won the day on Ιούνιος 24

    belleblue had the most liked content!

    Συνεισφορα στο φορουμ

    328 Good

    Περισσότερα για την/τον belleblue

    • Rank
      Νέος Χρήστης

    Πρόσφατοι επισκέπτες του προφίλ

    Το πεδίο των 'πρόσφατων επισκεπτών' είναι απενεργοποιημένο και δεν εμφανίζεται σε άλλους χρήστες ή επισκέπτες.

    1. Γειά σου διάβασε εδώ https://www.stlouischildrens.org/health-resources/pulse/fainting-serious εχει μια καλή συνοψη για το τι κάνουν στο εξωτερικό. έχω ξαναακούσει ο φόβος να μπορεί να προκαλέσει τέτοια κρίση, ειδικά σε αυτή την ηλικία που το σύστημα είναι ακόμα πολύ πρωτόγονο για να διαχειριστεί τόσο απότομο φόβο - εγώ δεν θα αγχωνόμουν στην θέση σου, εφόσον δεν έχει ξανασυμβεί, αλλά και εφόσον υπήρξε συμβάν το οποίο να αιτιολογεί αυτό το έντονο συναίσθημα. Φρόντισε να ζητήσεις βοήθεια από κάποιον ειδικό για να μπορέσεις να κρατήσεις στο σπίτι τους τόνους σε χαμηλό επίπεδο ειδικά σε αυτή τη δύσκολη φάση που είσαι με το δεύτερο παιδί σου αν είδα καλά είσαι επιβεβαρυμένη...!!! ,,,, καλό κουράγιο κ δύναμη.
    2. βοηθάνε επίσης, οι πίνακες/χαρτιά, με το πλάνο ημέρας, και εβδομάδας με ζωγραφιές (πολύ απλά με μαρκαδορους και το κολλας σε μια πόρτα με σελοτειπ) θα της δώσει σταθερότητα, ασφάλεια , και θα την βοηθήσει να δεί ότι νοιάζεσαι για να κάνεις αυτή τη συμβίωση πιο καλή! επίσης ένα χαρτί που να έχει το πόσες μέρες μείνανε μεχρι να γυρισει μαμα μπαμπας, και καθε μερα να κανετε ενα κοκκινο χ στην ημέρα !!! τα οπτικά βοηθήματα όπως αυτά που περιγράφω βοηθάνε να μπορέσει ένα παιδί αυτής και καθε σχολικής ηλικίας και ενήλικες χεχε, να μπορεσουμε να κανουμε πιο χειροπιαστό ένα δύσκολο διάστημα!!
    3. Δεν θα είναι εύκολη αυτή η συμβίωση, αλλά, Προτείνω από την πρώτη μέρα να θέσεις τους κανόνες πολύ ευγενικά με θετική επιβράβευση,πχ είμαι τόσο χαρούμενη που είσαι εδώ μαζί μου και θα κάνω τα πάντα για να περάσεις καλά, αλλά θελω να σου πω ότι όπως σε κάθε σπίτι ο καθένας του αρέσει να κάνει τα πράγματα λίγο διαφορετικά, σε αυτό το σπίτι κάνω και εγώ κάποια πράγματα αλλιώς...πχ σκέψου εδώ 3χ πράγματα που για σένα είναι τα πιο σημαντικά και απαράβατα τα οποία θα πρέπει να συνηθίσει. Τα πιο σημαντικά για σένα που θα βοηθήσουν να είσαι ήρεμη μαζί της. ζύγισέ τα καλά, και δείξε της ξεκάθαρα ποιά. Όταν θες να την οριοθετήσεις να θυμηθεί να τα τηρεί, θα της το λες θετικά. Θέλεις να πάμε μετά μαζί παιδική χαρά, και να σε κάνω κούνια και μετά να πάμε στη φίλη σου? (πρέπει να είναι της ΙΔΙΑΣ ημέρας η επιβράβευση, σε αυτές τις ηλικίες, όχι πιο μακρόχρονη) αν θέλεις να πάμε παιδική χαρά, θα πρέπει να μαζέψουμε το δωμάτιο. / θα πρέπει τα ρούχα σου/ διαλέξεις ... Πρόσεξε πολύ στο θέμα του φαγητού γιατί αυτό είναι το πρώτο που ελέγχουν τα παιδιά όταν θέλουν να αισθανθούν ασφάλεια. Θα της φτιάξεις2- 3 πράγματα και θα της πεις ποιό θέλει από τα τρία όπου οπωσδήποτε θα πρέπει να είναι πράγματα που ξέρει , και θα ρωτήσεις και τη μαμά πως τα θέλει συνήθως. εσύ μπορείς να τα φτιάξεις λίγο διαφορετικά, αλλά όχι να πιέσεις να τα φαει κάποιο όμως από τα τρία θα πρέπει να διαλέξει κάπως. Εάν στο θέμα του φαγητου δεν τα πάτε καλά, θα χάσεις τη μπάλα, και να ξέρεις ότι εκεί είναι που τα παιδιά αμέσως λύνονται και αισθάνονται ότι τα φροντίζεις και τα αγαπάς, όταν γεμίσει το στομαχάκι τους με κάτι που τους έχεις φτιάξει .Θα δείς ένα άλλο παιδί. Φρόντισε λοιπόν να μάθεις ποιά είναι τα αγαπημένα της φαγητά ή αγαπημένα γιαούρτια, ή μπισκότα και φρόντισε να τα έχεις για να ξέρει ότι και εσύ θέλεις μεν τους κανόνες του σπιτιού σου να τηρούνται αλλά είσαι σύμμαχος και της προσφέρεις αυτά που την κάνουν χαρούμενη. Στο πως, δηαλδή το αν ειναι ευγενική όταν τα ζητάει, αν μετά βοηθάει στο μάζεμα, ή σε κάτι άλλο, αυτά είναι οριοθέτηση που με θετικό τρόπο μπορείς κανονικά να απαιτήσεις/περιμένεις, απλά πάντα με ειλικρινή τρόπο. "εγώ σε αυτό το σπίτι δεν μπορώ να μην μου μιλάνε ωραία, παρακαλώ να μου μιλάς ωραία -" ΑΝ ΜΙΑ Φορά ενδώσεις στην μη οριοθέτηση, δεν θα σε σεβαστεί. Μόνο αν από την αρχή δείξεις ότι σε σένα, στο σπίτι σου δεν περνάει μια κακή συμπεριφορά, μόνο τότε θα το δεχτεί ως default. θα πεις από πριν πότε θα έχει επιπλέον εξτραδούρες, του στύλ παγωτό ή παιδότοπο ή τηλεόραση. αυτά είναι τα προνόμια που απολαμβάνουν τα παιδιά όταν έχουν ΄γινει όλες οι δουλειές , όχι πάντα, και ως κάτι ιδιαίτερο (εάν αυτή ειναι η φιλοσοφία σου). τα παιδιά έχουν μια χαρά την ικανότητα να προσαρμόζονται σε διαφορετικά σετ κανόνων, κακοποιητικό δεν είναι με την καμία αυτό που κάνεις, το σημαντικό είναι να οριοθετήσεις με θετικό τρόπο και αυτά που θα αφαιρείς να μην είναι οι βασικές της ανάγκες. ποτέ δεν οριοθετούμε λέγοντας, πχ, αν δεν κανεις αυτό δε θα χεις φαγητό, ή θα σου παρω το κουκλακι σου που αγαπας αμα δεμ ε ακούς. στα λέω αυτά επειδή όταν κάποιος δεν εχει παιδιά δεν ξεχωρίζει ίσως τις βασικές συναισθηματικές ανάγκες από τις επιπλέον πχ θέλω τώρα το 15ο κουκλάκι, τσαντάκι μπαλάκι απο το περίπερο... το ίδιο είναι και με την αγάπη κ τα φιλιά κ την εγγύτητα και για αυτό είναι κακό πράγμα οι φωνές γιατί αντί να εξηγούν στο παιδί τι θέλεις, διακόπτουν την ιερή σχέση μεταξύ εξαρτώμενου και φροντιστή, με αποτέλεσμα το παιδί να μπλοκάρει στεναχωριέται αντί να μαθαίνει από αυτή την συνύπαρξη.

    4. Διαφημίσεις


    5. Γειά σου, είναι ΠΑΡΑ πολύ νωρίς για να υπάρχει πίεση στην ομιλία , για μένα, η παιδαγωγός δεν θα έπρεπε να ρωτάει 3 φορές , το ότι νευριάζει είναι χαρακτηριστικό για το ότι εκείνη κάνει κάτι λάθος!
    6. ευχαριστώ! ήλπιζα να ακούσω μήπως έκανε κάποιος προσφατα έρευνα αγοράς και έχει ήδη αυτή την πληροφορία, μήπως έχει πραγματικά διαφορά μεταξύ μεγάλων καταστημάτων και μικρότερων !
    7. Γεια σας! πρεπει να βαφτει ένα ακίνητο κ ψαχνουμε απο ποιο μερος στην αθηνα θα πετυχουμε καλυτερη τιμη σε αποχρωση μετριας ποιότητας, ούτε τη πιο φτηνη ούτε την πιο ακριβή! Ρωτάω μήπως κ έχει κανει κανεις ερευνα αγορας τελευταια. Πχ θα ηταν αρκετά πιο φτηνο απο καποια αλυσίδα καταστηματων ή ειναι ιδιες οι τιμες με μικροτερα καταστηματα με ειδη χρωματοπωλειου; Απο το τηλεφωνο δυστυχως δεν λενε τιμη, κ φυσικα ο χρονος δεν υπαρχει. Ελπιζω στην βοηθεια σας:-)
    8. Κάποιες φορές δηλαδή ακόμα κ η αποφασιστική αντιμετώπιση της κατάστασης από τους γονείς βοηθάει στο να αισθανθεί το παιδί ασφαλεια
    9. Το φαγητό είναι ένας τρόπος να ελέγχου τα παιδιά τι τους συμβαίνει, σε ένα περιβάλλον που εκείνη τη στιγμή περιέχει πολλές αλλαγές .ειναι ένα coping mechanism όποτε προσπαθούμε να μην τους το πάρουμε κ τα βοηθάμε μέσα από αυτό να αισθανθούν καλύτερα δηλαδή δεν τα πολεμάμε αλλά τους δίνουμε την επιλογή, για να αισθάνονται έλεγχο. Πχ, θες όταν σε πάρω να φάμε α ή β ? αυτο και η τουαλέτα είναι κατά κόρον βασικές ανάγκες που συνήθως τα παιδιά ελέγχουν , όταν αισθάνονται ότι άλλου δεν έχουν τον έλεγχο η ότι δεν αισθάνονται ασφάλεια. Η ασφάλεια έρχεται κ κάποιες φορές κ απο τα σαφή όρια στο σπίτι, συναισθηματικά ή κ συμπεριφοριστικα στους γονείς η στο παιδί,..
    10. Γεια σου εκεί θα διαφωνήσω ως προς το ότι σε αυτή την ηλικία ακόμα κ στις πιο ιδανικές συνθήκες θα ειναι η προσαρμογή περισσότερους μήνες, εννοώντας ότι μέχρι να πάει το παιδί χαρούμενο εκεί θα περάσουν μήνες ... ή απλά θα κρυβει το άγχος ...
    11. γειά σου, προσπαθησε να παρεις μια κολοκύθα , δεν ξερω αν υπαρχουν αυτη την εποχη... κοβεις κομματια , κοβεις φλούδα, (θελει καλο μαχαίρι) βραζεις μια φορα εβδομαδα, τη βαζεις σε παγακια καταψυξη. σε καθε γευμα βαζεις απο 2 παγακια. ειναι φανταστική πηγή βιταμινών και φυτικων ινών που κανουν τα κακακια να γλυστράνε. μη μενεις μόνο σε αυτα που λενε τα ιδια και τα ιδια και τα ιδια. ρώτα κ παιδίατρο θα δεις θα σου πει μια χαρα ειναι και η κολοκυθα.
    12. πριν 3 χρονια αρχισα με διαλλειματικη, αλλά αυτό που έκανε τη διαφορα δεν ήταν οι ώρες, αλλά το πόσες ώρες πριν τον ύπνο το τελευταίο γεύμα....... εγω εδώ και πανω απο 1 χρόνο δεν τρώω τιποτα μετα τις 18.00, καποιες φορές κ τις 16.00 ή 17.00. τρώω όμως ΟΤΙ γουστάρω, πριν όλες τις ώρες.. πρωινα πασας, τηγανητά, λάδια βούτυρα στο ΜΑΞ μεσημερια ΦΟΥΛ μερίδες, γλυκα κ ότι θες. ΟΤΙ θες . Στην αρχή απλώς φροντιζα να τρώω σαλάτα ως τελευταίο γεύμα γιατι με κραταγε. ήταν απλώς θεμα συνηιθειας του οργανισμού, γιατί τώρα πλέον δεν προσέχω τίποτα δηλ το τελευταίο γεύμα τρώω ότι ναναι , κ πάλι χάνω, και δε νιωθω καμία πείνα. Δηλαδή δεν μιλάμε για διαιτα. !! έφτασα τώρα στο νούμερο που είχα πριν 10 χρόνια! (+34 κιλα είχα...) ο μεταβολισμόςπου καίει λιπος κ η αυξητική ορμόνη που επισης επιδιορθωνει τα κυτταρα, αυξάνεται όταν στο σώμα δεν υπαρχει ινσουλίνη, και κορτιζολη. είναι ανταγωνιστριες ορμόνες, καπως έτσι. ρώτα καποιον παθολόγο για επιβεβαίωση γιατί ΔΕΝ είμαι γιατρός. όταν πας στο κρεβάτι, κ το σώμα έχει τελειώσει χώνεψη , άρα χαμηλωμενη ινσουλινη, και κορτιζολη γιατί πανε αν θυμαμαι καλά μαζι, δηλαδή όσο τρώς αυξάνεται και το στρές του οργανισμού από αυτή την διαδικασία της χώνεψης κ παραγωγής των διαφόρων ουσιών που τα όργανα πρέπει να δημιουργήσουν για να χωνέψεις. άρα πας ήρεμη στο κρεβάτι, έχοντας τελειώσει αυτη η διαδικασια. τελειος ύπνος, τελειο χάσιμο κιλών. Πολλά πελεγκρίνο και σουρωτές σε βραδυνες εξόδους και ΕΓΩ χαρούμενη! ΑΠΛΑ! αλλά θέλει πολύ καιρό να συνηθίσεις και να κανεις ελάχιστες εξαιρέσεις. μόλις πας να κανεις εξαιρεση θα δεις ποσο ασχημα θα σαισθανθείς και πόσο καλό κανει αυτό το πράγμα. έκανε χρόνο να συνηθίσει το σώμα σε αυτή την οργάνωση του φαγητού, όμως να ξέρεις στους 6-7 μήνες σταμάτησαν ΟΛΑ τα προδιαβητικά συμπτώματα όπως υπογλυκαιμίες, τρέμουλα αν δεν έτρωγα μεχρι την χ ώρα το πρωί, ή αν περναγαν πολλές ώρες αναμεσα στα γευματα.... διαρκής ανάγκη για σνάκινγκ κλπ κλπ κλπ!!!! το σώμα τωρα το αισθάνομαι όπως όταν ήμουν μικρή, όπου δεν είχε σημασία πότε και τί έτρωγα. έτσι είναι μια φυσιολογική κατάσταση των οργανων, δεν κλατάρουν μόλις κανεις κατι διαφορετικό.
    13. γειά σου. σαν midlife crisis ακουγεται που συμβαίνει σε πολλές οικογένειες. Εσυ θα φροντίσεις να εξηγήσεις στα παιδιά σου ότι ο μπαμπας τους δεν ήταν πάντα έτσι, ότι ελπίζεις ότι θα συνέλθει κάποια στιγμή και θα είναι πάλι ο μπαμπάς που ήξεραν, κ ο σύζυγος που ήξερες. Μέχρι να το κάνει έχεις ευθύνη να κοιτάξεις εσένα και τα παιδιά, εφόσον αυτός δεν είναι πια ικανός να σταθεί στο προηγούμενο ύψος του. Σαν να πολυβολεύτηκε ο άντρας σου και να μην έχει καταλάβει τι έχει, και τι θα σημαίνει να το χάσει. Αυτο ονομάζεται και αχαριστία, πλεονεξία κλπ. βρες τη λέξη. Όσοι δεν ξέρουν τι σημαίνει απώλεια,..... δυσκολεύονται να κρατήσουν αυτές τις αξίες στην ζωή τους. Αδύνατο να κάνεις ΕΣΥ έναν άλλο άνθρωπο, να μην είναι αχάριστος πλεονεκτης κλπ. Δεν έχεις τέτοια δυναμη. Δεν είσαι υπερανθρωπος, δεν είσαι healer και δεν εχεις τετοια ευθυνη. Ο καθένας γεννιέται μόνος του και εχει ευθύνη του εαυτού του. Μάθε στα παιδιά σου ότι η ζωή ΣΕ ΤΙΜΩΡΕΙ όταν ΞΕΧΝΑΣ να εχεις την ευθύνη των πράξεων σου και των προστατευόμενων σου ατόμων, και κοιτάς τη πάρτη σου, ακόμα και έαν έχεις κουραστεί, ακόμα και εάν εχεις βαρεθεί, ακόμα και εάν δεν εχεις κοιμηθεί, ακόμα και εάν έχεις ο καημένος midlife crisis. Η ζωή δεν έχει ελαφρυντικά. Το να φύγεις εσύ με τα παιδιά /να χωρίσετε, θα είναι μια αυτόματη συνέπεια δικών του πραξεων και το πως αντιδρά κανείς στην εικόνα ανθρώπου που δεν σέβεται αυτό που έχει ούτε καν για τον ίδιο του τον εαυτό, πρώτα από όλα. είναι μάθημα για τα παιδιά. Το πως θα είναι μετά από 5 χρόνια όταν θα εχει συνελθει και θα κλαίει παρακαλώντας σε , κανοντας τα πάντα για να σου δείξει ότι έγινε καλά, και όντας πάλι καλός μπαμπάς για τα παιδιά του, επέλεξε εσυ, το αν θα σε βρεί εσένα ήρεμη single ή στo σπιτι στα πατώματα επειδή 5 χρόνια καθόσουν σα μαμακας να τον κοιτάς να νομίζει ότι έχει την πολυτέλεια να είναι αχάριστος σε αυτή την σύντομη και για τόσους τόσους άδικη ζωή !! Σου αξίζει να προσέξεις τον ευατό σου και να κοιτάξεις και λίγο μόνο τις δικές σου ανάγκες αντί όλων των άλλων. Δείξε ΚΑΙ αυτό το μάθημα στα παιδιά σου. Κάποια στιγμή τελειώνει η υπομονή, και πρεπει να τελειώνει πριν γινόμαστε ράκος, κ φτάνουμε σε σημεία κακά.
    14. θα αλλάξεις ψυχολόγο, και θα βρεις μια που να σου κάνει ειδική συμπεριφοριστική θεραπεία,/ δηλαδη να σου δώσει εργαλεία για να μπορείς να καταπολεμήσεις το άγχος, και να καταλάβεις από που προέρχεται. Δεν δικαιολογείται κάποιος να σε εχει 10 χρόνια με χαπι για το άγχος χωρις να εχεις βρει αιτια και να απελευθερωθείς από αυτό. δεν ειναι όλα στο μυαλό σου, κάτι σου έχει προκληθεί σε σημείο να μη μπορείς να ελέγξεις τα συναισθήματά σου, προφανώς κάποιο τραύμα, ή cptsd. ψάξε στο ίντερνετ τι είναι το c-ptsd . η ψυχολογία έχει αλλάξει το utube εχει φοβερά βίντεο με καινούριες τεχνικές που βοηθάνε , αλλά θέλει να εχεις και θεραπευτή που να σε βοηθήσει στο να βρείς λύσεις. χρειάζεσαι reparenting, όταν εχεις μεγαλώσει και δεν σου εχουν δωσει εργαλεία οι γονείς σου στο να νιώθεις καλά χωρίς άλλα βοηθήματα. ο περισσότερος κόσμος κάτι έχει, αλλά όχι, δεν εινια στο μυαλό σου, είναι κάποιο τραύμα που πρεπει να λύσεις. αν δεν το λύσεις τώρα που εχεις χρόνο πριν γεννηθεί το μωρό, πριν μεγαλώσει πολύ, θα εχεις προβλήματα στην διαπαιδαγώγησή του γιατί σε διαβεβαιώ, (έχω περαρσει αυτα που γραφω παραπανω για αυτο γραφω για αυτα) θα είναι 100 φορές πιο δυνατό όταν έρθει το μωρό, και θα επηρεάσεις την ΖΩΗ του εάν εσυ δε λύσεις τα θέματα που σου εχουν εναποθεσει οι παλιότεροι. Εάν δεν θέλεις να συνεχισεις στην επόμενη γενιά το θέμα σου και να βαρύνεις μια αθώα ζωη με θέματα των προηγουμένων, κάνε το σωστό. ψάξου για άλλη ψυχολόγο. ενημερώσου. Τα παιδιά θέλουν ασφάλεια και αισθάνονται εαν ο γονέας νιωθει ανασφάλεια ή άγχος, και το ερμηνεύουν ότι είναι απροστάτευτα, με αποτέλεσμα να εχουν τα ίδια φοβίες αγωνίες και με τη σειρά τους c-ptsd.
    15. προσυπογράφω!!!! !! asteraki μειται !
    16. μπράβο, ευχαριστώ! Θα ήθελα να συμπληρώσω , ότι μετά από χρόνια ενασχόλησης με το αντικείμενο, γιατί κάπως κατάλαβα ότι μεγάλωσα διαφορετικά, έχω φτάσει στην έννοια εσωτερικευμένος μισογυνισμός . Η μαμά, από την γέννηση ,όταν βλέπει αρνητικά το γυναικείο φύλο, έτσι θα αντιμετωπίζει και το παιδί της και θα προκαλέσει το να μη μπορέσει εκείνο, να ταυτιστεί με το γυναικείο φύλο. Αυτό είναι ήδη μια προυπόθεση για πολλά χρόνια προβλημάτων. Μισογυνισμό δεν έχουν μόνο οι άντρες προς τις γυναίκες. Συνήθως προέρχεται από την προηγούμενη γενιά και εάν η ίδια η μαμά έχει επίσης δεχτεί αρνητικά πρότυπα για το γυναικείο φύλο και θετικά για το αρσενικό. πχ Το να είσαι γυναικα είναι αρνητικό αδύναμο και μειονέκτημα, και ανάποδα στο αρσενικό. Δυστυχώς χρειάστηκαν πολλά χρόνια για να καταλάβω τι σημαίνουν όλα αυτά και για να βρώ τον εαυτό μου και να θέλω να είμαι γυναίκα. Παράλληλα κάτι που επισης βίωσα είναι όταν η μητέρα βιώνει την εμφάνιση μιας δεύτερης γυναίκας στο σπίτι, ως ανταγωνισμό. Αν ρώταγα τώρα τη μητερα μου δεν προκειται να απαντούσε θετικά σε αυτό. Δεν το παραδέχεται αυτό κανένας. Το παιδί όμως, το ξέρει ΠΟΛΥ καλά. Δεν είναι κάτι συνειδητό, είναι όμως ένα αρνητικό συναίσθημα που έχει πολύ βαθειά προέλευση, ... Εάν αισθάνεσαι τοσο αρνητικά για αυτή την ζωή, μην την φέρεις στην ζωή. Μην το κάνεις αυτό σε ένα μωρό παιδί που δεν ευθύνεται για το κόσμο στο οποίο γεννιέται, για τις δυσκολίες που ήδη έχει το να είσαι γυναίκα, εάν με το που γεννηθεί ήδη είναι μη επιθυμητό απλώς επειδή έχει το συγκεκριμένο φύλο. Να μη χρειάζεται να αποδείξει κάτι που δεν αποδεικνύεται. Είναι βαριά αυτά που γράφω αλλά επειδή το έζησα σου λέω την ωμή αλήθεια. Too many times i have felt I should have never been born! κάποιες φορές πιο ευκολα τα αγγλικά. Επίσης, να σκεφτείς και τι προτυπο δινεις ως μητέρα στο αγόρι σου. και εγώ δεν τα πηγαινα καλά με γυναίκες μέχρι που κατάλαβα γιατί . Ο μισογυνισμός, θα περάσει στο αγόρι σου και θα πιστεύει ότι οι γυναίκες είναι κάτι κακό και περίεργο και λάθος. Ότι και εάν συμβεί στην εγκυμοσύνη σου όπως και να εξελιχθεί ΑΥΤΗ τη στιγμή ήδη επηρεάζεις το αγόρι σου, με το τρόπο που εσύ δεν τα πας καλά με τις γυναίκες και δεν τις θέλεις. Αν αγαπάς εσύ το να είσαι γυναικα, αγαπήσεις και εσύ άλλες γυναίκες ως φίλες, ΄τότε θα μπορέσει και εκείνο να αγαπήσει αργότερα το να είναι σύντροφος μιας γυναίκας. Ακόμα και εάν υπερβάλλω στα παραπάνω, και μόνο αυτό ελπίζω να σε προβληματίσει, και να σε κάνει να σκεφτείς για όλα αυτά, με σκοπό να αισθανθείς και εσύ καλύτερα ως γυναίκα. Δεν τα γράφω για να σε κατακρίνω αλλά για να σου δείξω την πτυχή του πως είναι ένα παιδί που μεγαλώνει με αυτού του είδους την διάκριση, για να μπορέσεις να τα δείς αυτά και να συμβάλεις σε μια επόμενη γενιά απαλλαγμένη από αυτά τα πράγματα.