teacher40

Registered Users
  • Περιεχομενο (αριθμoς δημοσιευσεων)

    192
  • Μελος απο

  • Τελευταια επισκεψη

Συνεισφορα στο φορουμ

13 Neutral

Περισσότερα για την/τον teacher40

  • Rank
    Νέος Χρήστης

Profile Information

  • Gender
    Female
  • Location
    Αθήνα
  • Interests
    βιβλία, ταινίες

Converted

  • Περιοχή
    Αθήνα
  • Χόμπι και Ελεύθερος χρόνος
    μαγειρική, διάβασμα
  • Επάγγελμα
    φιλόλογος, υπεύθυνη χώρου εκπαιδευτικών δραστηριοτήταν
  • Έχω εμπειρία/γνώσεις σε:
    εκπαίδευση, μαθήματα δημοτικού γυμνασίου, φιλολογικά μαθήματα λυκείου, αγγλικά

Πρόσφατοι επισκέπτες του προφίλ

633 εμφανίσεις προφίλ
  1. σας ευχαριστώ όλους /όλες για τις απαντήσεις...αποφασίσαμε να πάει στο σχολείο της γειτονιάς μας τώρα που είναι μικρούλα και όταν έρθει η ώρα του γυμνασίου βλέπουμε...
  2. καλησπερα σε όλη την παρέα. έχω ένα κοριτσάκι 6 ετών, που φέτος θα ξεκινήσει το Δημοτικό. Μας ενημέρωσε η δασκάλα πριν λίγες μέρες ότι ξεκίνησαν οι αιτήσεις για τα πειραματικά σχολεία, για όποιον θέλει. Δεν το σκέφτηκα ιδιαίτερα μια και λόγω επαγγάλματος (έχω δικό μου κέντρο μελέτης στην περιοχή που μένουμε ) ξέρω πάνω κάτω πώς δουλεύουν τα σχολεία της περιοχής κι οι δάσκαλοι και κυρώς στο σχολείου που θα πάει η μικρή και δεδομένου ότι θα αναλάβω κι εγώ τη μελέτη της είμαι κάπως ήσυχη ότι θα πάει καλά. Σήμερα μας έπιασε μόνους η δασκάλα και μας είπε να το σκεφτούμε λίγο παραπάνω μήπως τη γράψουμε, γιατί έχει κάποιες ξεχωριστές ικανότητες ( είναι μπροστά μαθησιακά όπως έχει πει) και αξίζει να το σκεφτούμε. Εγώ τώρα έχω μπει στο δίλημμα: από τη μια σκέφτομαι να αξιοποιήσει στο έπακρο τις ικανότητες της γιατί αυτά είναι εφόδια για το μέλλον της. από την άλλη δε μου αρέσει η ιδέα ενός σχολείου που είναι μακριά, δε θα μπορώ να έχω άμεση επικοινωνία με το δάσκαλο και δε θα μπορεί να αναπτύξει σχέσεις γιατί τα παιδάκια θα είναι από διάφορες περιοχές. Με ενδιαφερει να ακούσω γνώμες κι εμπειρίες πάνω στο θέμα.

  3. Διαφημίσεις


  4. teacher40

    Κέντρα Μελέτης

    Έχω δουλέψει σε ένα τέτοιο κέντρο και τώρα έχω το δικό μου. θα σου πω ότι όλα εξαρτώνται από τον δάσκαλο και από το μαθητή....κατά πόσο κι οι δυο θέλουν να τελειώνουν ή να μάθει...έχω μαθητές που έμαθαν να διαβάζουν και φάνηκε όταν έφυγαν από εδώ...κι άλλου που έμαθαν στα έτοιμα....δυστυχώς...
  5. teacher40

    Κέντρα Μελέτης

    η αδυναμία των παιδιών να κατανοήσουν κείμενο στο γυμνάσιο - λύκειο όντως υπάρχει αλλά οφείλεται στο ότι έχουν μάθει στην εικόνα με τα κινητά. ΑΝ διαβάσουν κείμενο αυτό θα είναι από κινητό ή τάμπλετ....είναι άλλου είδους ανάγνωση
  6. πήγα αυτή την εβδομάδα μόνη στη σύμβουλο, μετά από δική της προτροπή. της είπα ότι αν χωρίσω πιθανόν να βρεθεί κάποιος άλλος να με γεμίζει αλλά νιώθω ότι θα είναι κομματάκια ευτυχίας αυτό...κ εκείνη μου είπε ότι έχω μια πολύ εξιδανικευμένη εικόνα της οικογένειας. ναι...και δε βρίσκω που είναι το κακό. Μου είπε ότι θα πρέπει να δώσω μια ευκαιρία όχι σε εκείνον...να αποδείξει ότι δε θα το ξανακάνει...αλλά σε εμένα να δω καθαρά τις προσπάθειες και τις αλλαγές που κάνει, χωρίς να προσπαθώ να διαβάσω κάτι πονηρό ή κακό από πίσω και να δω αν με αυτές μπορώ εγώ να το αφήσω πίσω. κι οι δυο δεν επικοινωνούσαμε άμεσα τις ανάγκες μας αλλά προσπαθούσαμε να μαντέψουμε τι θέλει ο άλλος να κάνουμε. μου είπε ότι αυτό δε μπορώ να το ελέγξω αν θα αλλάξει κι αν θα μπορεί πιο εύκολα να μου εκφράζει τα συναισθήματά του. πχ...κάποια στιγμή ειπωθηκε ότι του έλειπα κι ήθελε να περάσουμε χρόνο μαζί οι δυο μας όπως πριν το παιδί. αυτό δεν το εξέφρασε ποτέ έτσι....γιατί αν το είχε κάνει θα είχα λιώσει και θα το είχα φροντίσει. το εξέφρασε σαν ή εγώ ή το παιδί...ή τουλάχιστον το μετέφρασα εγω έτσι...θα μου πεις κι εσύ ζαβή είσαι; δεν το κατάλαβες;όχι....μου είπε να λέω εγώ ξεκάθαρα τι με πειράζει και πως νιώθω. το αν θα το ξανακάνει και το αν θα τον εμπιστευτώ είτε αυτόν είτε οποιονδήποτε εξαρτάται από ένα δικό μου πια κομμάτι....αυτά περίπου....αυτή τη βδομάδα θα πάει εκείνος μόνος...και μετά το πάσχα πάλι μαζί.
  7. Σκεφτόμουν εδώ και μέρες να ανοίξω ένα θέμα αλλά μετά κι από την προτροπή μια κοπέλας το αποφάσισα. Εδω κι ένα χρόνο η ζωή μου έχει γίνει άνω κάτω, δε με αναγνωρίζω, έχω πει και έχω κάνει πράγματα που ποτέ δεν περίμενα ότι θα κάνω, έφτασα ένα βήμα πριν πάρω το παιδί και τα πράγματά μου και φύγω. Με τον άντρα μου γνωριζόμαστε από το 2009, παντρευτήκαμε το 2012. Όταν τον γνώρισα είχε τη μαμά του κατάκοιτη, για 6 μήνες βγαίναμε φιλικά αλλά με πολλά υπονοούμενα από μέρους του, 200 μηνύματα τη μέρα...τώρα φεύγω για δουλειά, τώρα σχόλασε, τώρα έφαγα, τώρα κοιμάμαι τώρα ξύπνησα...τα φτιάξαμε μετά από 6 μήνες, όπως είπε δίσταζε γιατί δεν ήξερα πόσο θα τραβήξει η κατάσταση με τη μητέρα του και δεν ήξερε αν έπρεπε να κάνει σχέση. Τέλος πάντων....τα φτιάξαμε....ήμουν πολύ ευτυχισμένη, γιατί είχαμε τα ίδια ενδιαφέροντα, θάλασσα, σινεμά, θέατρο, παρέα με φίλους, ρομαντικός, καλός, με πρόσεχε....πεθαίνει η μαμά του το 2011 και λέμε να περιμένουμε να χρονίσει και να παντρευτούμε. Στο μεταξύ μένουμε κι οι δυο άνεργοι με διαφορά 6 μηνών (πρωτα εκείνος) αλλα με τη βοηθεια των γονιών μου κάνουμε ανακαίνιση το σπίτι, μαζεύει κι εκείνος χρήματα και παντρευόμαστε. Τα του γάμου θα πω ότι τα έψαξε όλα εκείνος. εγώ βαριέμαι φριχτά τα ψαξίματα, οπότε....βρήκε υποψήφιους χώρους κλπ κι εγώ είπα τη γνώμη μου. Μαζί αποφασίσαμε, απλά του άφησα το ψάξιμο. Στο μεταξύ το χρόνο πριν το γάμο, παθαίνει 4-5 κολικούς νεφρού και αρχίζουμε να ψαχνόμαστε. έξι μήνες μετά το γάμο μας ανακοινώνουν χρόνια νεφρική ανεπάρκεια, αγνώστου αιτιολογιας, συνεπώς δεν ξέρουμε πώς να το αντιμετωπίσουμε απλά το παρακολουθούμε. Έχει και κάτι ύποπτους όγκους που δεν τους λές και σοβαρούς, δεν τους λες και αθώους....πολύ τρέξιμο με όλο αυτό...πολλές αγωνίες....τέλος πάντων....έβγαλα κι εγώ ένα ινομύωμα που είχα και κάναμε το παιδάκι μας πανεύκολα.... κι εκεί...άρχισε ο μεγάλος κατήφορος....αυτός σα νέος μπαμπάς δεν πολυσυμμετείχε, τον έπιασε και μια φοβερή αγωνία να μη χάσουμε τις συνήθειές μας σα ζευγάρι..., εγώ πάλι την είδα 100% μαμά και φυσικά δε μετανιώνω γι'αυτό.....λίγο για να μην τον ξεβολέψω, λίγο για να μην τον πιέσω, λίγο γιατί θύμωσα που δε βοηθούσε και δεν ήθελα να ζητήσω βοήθεια, το πήρα όλο πάνω μου και απευθυνόμουν για βοήθεια στη μαμά μου , που μένει και δίπλα. Εϊναι κι αυτή δυναμική και επεμβατική (με την καλή έννοια, αλλά τελικά ούτε αυτό είναι καλό) , ο άντρας μου παραγκωνίστηκε. Θεωρώ ότι γι' αυτό φταίγαμε όλοι. Κι εγώ που μουλάρωσα κι η μάνα μου που όλα τα παίρνει πάνω της κι εκείνος που βολεύτηκε. Οι καβγάδες μας λοιπόν που πάντα υπήρχαν γίνανε πια καθημερινοί....μέχρι και για το αν έχει ήλιο ή όχι. Μου έσπαγε τα νεύρα και μόνο που τον έβλεπα. Κ επειδή βλέπω νεύρα....και ένστικτο θα πω....γιατί δε μπορώ να πω ότι έλειπε....σπίτι δουλειά, δουλειά σπίτι....ψάχνω κινητά...και βρίσκω μηνύματα σε μια άλλη...δεν πρόλαβα να διαβάσω πολλά...μόνο αγάπη μου και μωρό μου...και του τρίβω το κινητό στη μούρη. Του λέω ακούω: την έχεις ερωτευτεί; Μου λέει όχι. Τι είναι αυτό; Μαλώναμε συνέχεια. φεύγω σε μια έξαλλη κατάσταση...έχει έρθει και μια ξαδέρφη του σπίτι...του ζητάω όταν γύρισα να της στείλει μήνυμα μπροστά μου ότι τελείωσε και μου είπε όχι....γιατί μπορεί να είναι ο άντρας της σπίτι και να μην καταστρέψει και το δικό τους σπίτι...φτάνει ένα. Κοιμηθήκαμε όπως όπως και το πρωί του λέω να της κάνει αποκλεισμό επαφής και να διαγράψει το νούμερό της. το έκανε. μετά από 3 μέρες θα έκανε χειρουργείο γιατί στο μεταξυ είχε διαγνωστεί με κακοήθεια στο ένα νεφρό το οποίο δε λειτουργούσε. Μαζεύω τα κομμάτια μου και πάω μαζί του στο χειρουργείο. Να σημειώσω ότι δεν έχει συγγενείς , μανα πατέρα αδέρφια. Μου είχε πει η ξαδέρφη του που ήταν μπροστά στο περιστατικό ότι θα πήγαινε αυτή αν δεν ήθελα να πάω και δε θα με κατηγορούσε κανείς. περνά το χειρουργείο, είμαστε....πότε έτσι πότε αλλιώς...έρχεται η καραντίνα....περνά ήρεμα....βοηθά με το παιδί, κάνουμε βόλτες την απασχολεί για να δουλέψω και να έχω ηρεμία...και πως μου έρχεται και ψάχνω το κινητό και βλέπω στα αποκλεισμένα ένα δικό της απάντηση μετά το χειρουργείο "όλα πήγαν καλά ????δόξα τω θεώ περίμενα από χθες με έφαγε η αγωνία τρόμαξα μην ανησυχείς είναι νωπό παυσίπονα περνεις υποθέτω να προσεχες σε παρακαλώ πολύ εγώ δεν σου στέλνω το λόγο τον ξέρεις" . και από τότε....γιατί ΠΡΟΦΑΝΩΣ αυτός της έστειλε πρώτος ότι όλα πήγαν καλά με το χειρουργείο. Τον ρωτώ..δεν παραδέχτηκε ποτέ ότι έστειλε αυτός...θεωρώ ότι δεν είχε δει καν την απάντησή της γιατί θα είχε φροντίσει να το σβήσει...με τα πολλά είπε ότι της έστειλε γιατί έδειξε ανθρώπινο ενδιαφέρον μετά το χειρουργείο κι αυτό ήταν. Η αλήθεια είναι ότι το μήνυμα είχε ημερομηνία 30/1, το βρήκα απρίλιο και ήταν το μοναδικο΄. από τότε είμαι άνω κάτω...τον χαστούκισα, τον στήνω κάθε τόσο στον τοίχο, έκανα κι εγώ μια γνωριμία και τον πλήρωσα με το ίδιο νόμισμα και φρόντισα να το μάθει...έπεσα πολύ χαμηλά....γιατί εγώ δεν είμαι αυτή η γυναίκα. πάμε σε σύμβουλο γινόμαστε μαλλιοκούβαρα...η αλήθεια είναι ότι κάθε φορά που φεύγουμε βλέπω ότι σκέφτεται αυτά που λέμε και προσπαθεί να τα εφαρμόσει....αλλά δεν ξέρω τι να πιστέψω. νομίζω ότι ΤΩΡΑ ξεμουδιάζω από όλο αυτό, έκοψα κάθε επικοινωνία με αυτόν που γνώρισα, γιατί τον τελευταίο χρόνο ήταν το αποκούμπι μου....άπειρες ώρες συζητήσεων για τον άντρα μου, όποτε συνέβαινε το καθετί το συζητούσα μαζί του. Τώρα σκέφτομαι ότι πρέπει ΜΟΝΗ να σταθώ στα πόδια μου και να δω αν μπορώ να τον συγχωρήσω ή όχι. Η μάλλον όχι να τον συγχωρήσω...αυτό δεν πρόκειται....να του δώσω ευκαιρία να δω αν κατάλαβε το λάθος του όντως. Γιατί; γιατί δε θέλω να χωρίσω...για όλους τους λόγους που μπορεί να μη θέλει να χωρίσει κάποιος και γιατί δε θέλω να τον αφήσω μόνο με την υγεία του να χειροτερεύει και γιατί δε νομίζω ότι θα είμαι ευτυχισμένη και χώρια.... με συγχωρείτε για το τεράααααααααααστιο θέμα....θέλω κυρίως να ακούσω όσες έδωσαν ευκαιρία και δε διαψεύστηκαν....οι άλλες είναι πολλές το ξέρω
  8. εγώ είχα επιχειρήσει στα 2 αφού ρώτησα την παιδιάτρο. Μου είχε πει είναι νωρίς, αλλά δε χάνεις τίποτα, δοκιμασε αλλά χωρίς πίεση. Της πήρα ωραία βρακάκια αλλά έκλαιγε ότι θέλει την πάνα της οπότε το αφήσαμε. Νέα προσπάθεια την επόμενη χρονιά, στα 3. Της βγάλαμε την πανίτσα κι έτρεχε στο γιογιό αλλα τα εκανε στη διαδρομή. Στενοχωρήθηκε κι ήθελα να βάλει πανίτσα. Δεν την πιέσαμε. Μετά από καμιά 10ρια μέρες κι αφού της είχα πάρει ένα βιβλίο με αυτοκόλλητα και ενα άλλο που λεγόταν "θέλω το γιογιό μου", το οποίο ήταν αστείο και το διαβάζαμε το βράδυ κι έδινα και εγώ πιο πολύ έμφαση στο αστείο της υπόθεσης, βγάλαμε μια μέρα την πάνα κι έβαλα το γιογιό στο σαλόνι, δίπλα εκεί που έπαιζε. Την πρώτη φορά που της έφυγαν τα τσίσα την πήρα και την έβαλα πάνω στο γιογιό γελώντας για να μην τρομάξει. και λέει "ααα, τώρα κατάλαβα". πηγαινε την υπόλοιπη μέρα στο γιογιό κι φεύγανε όλο και λιγότερα τσισάκια πάνω της....κολλάγαμε κι αυτοκόλλητα στο βιβλίο και τέλος. ποτέ κανένα ατυχημα έξω... και είχε ήδη κόψει και τη νυχτερινή αλλα από ΔΙΚΗ ΜΟΥ ανασφάλεια της τη φόραγα επι 2-3 μήνες. ένα βράδυ που πηγα με τον άντρα μου σινεμά και την κράτησε η μαμά μου, , ξέχασε να της βάλει πάνα τη νύχτα κι έτσι κόπηκε κι η βραδινή. ατύχημα ποτέ ούτε τι νύχτα παρά μόνο μια φορά που είχε πιει λίτρα νερό το απόγευμα και 2 φορές ξύπνησε τη νύχτα και μου είπε ότι θέλει τσίσα
  9. Δεν εχω διαβασει το θεμα στο οποιο αναφερεσαι ουτε ξερω τι εχει συμβει αλλα περναω κ εγω μια πολυ δυσκολη περιοδο με τον αντρα μου, απο τα λεγομενα σου πιστευω οτι ζησαμε οαρομοια πραγματα κ θα ηθελα να μιλησουμε. Αν διαβαζεις ακομα το φορουμ κ δεις το μηνυμα μου στειλε μου σε παρακαλω
  10. Θα σας φανει παραξενο αλλα εμενα συνηθως η διαθεση μου φτιαχνει στη δουλεια. Εχω κεντρο μελετης για παιδια δημοτικου κ γυμνασιου κ πιλλεςβφορες παω χαλια κ φευγω μια χαρα. Τωρα αυτη την εποχη που εχω ισοπεδωθει...προσπαθω βολτα...διαβασμα...μαγειρεμα
  11. teacher40

    Οικογενειακη συμβουλος

    Οι κοπελες που πηγατε σε συμβουλο γαμου σωσατε τελικα το γαμο σας; ειμαι κ εγω σε απελπιστικη κατασταση...ειναι η τελευταια μιυ ελπιδα.
  12. αχ...κορίτσια....εγώ έχασα φίλη από πριν παντρευτώ βασικά...αλλά ιδίως μετά....όλο δε μπορεί....δουλεύει πολύ.....δεν της στάθηκα στα δύσκολα....αφού πάντα είχε άλλες να της σταθούν....και φυσικά πάντα είναι επικριτική απέναντί μου...δε θέλω φίλες να μου λένε τι καλή και σωστή που είμαι ...κάθε άλλο...αλλα κακά τα ψέματα...όταν ο άλλος μας το λέει με αγάπη φαίνεται
  13. αχ παιδιά δεν φαίνεται φως στο τούνελ. και ξέρετε γιατί; γιατί υπάρχει πολύς κοσμος που δεν πιστεύει τίποτα και δεν τηρεί κανένα μέτρο και σκέφτεται πώς θα ξεγελάσει. ποιος εγγυάται ότι αν με ένα θετικό σελφ τεστ μείνω εγώ στο σπίτι όπως πρέπει; δυστυχώς η ατομική ευθύνη που λένε όντως είναι σημαντική γιατί δε μπορεί να έχει ο καθένας μας να έχει από πίσω του έναν αστυνομικό΄.
  14. κορίτσια νομίζω ότι όπως παντού έτσι κι εδώ η χρυσή τομή είναι το μέτρο....ασχολούμαστε τόσο όσο...ούτε τη ΝΑΣΑ θα στείλουμε τα παιδάκια μας ούτε θα τα αφήσουμε στην τύχη τους εντελώς.
  15. κι η δικιά μου παζλ ούτε να πλησιάσει μέχρι που πήγε προνήπιο....κι όπως λες ό,τι δεν μπορεί, δεν είναι έτοιμη ,μαθησιακά να το αφομοιώσει αρνείται να της το μάθω...τώρα που είναι νήπιο θέλει να κάνει μέχρι και πολλαπλασιασμούς...(πχ 2*8 και προσθέσεις αφαιρέσεις τύπου 25+3 ή 27-9) με τη βοηθειά μου φυσικά...ξέρω απο την πείρα μου με παιδιά ότι ως κ β δημοτικού μπορεί να ζορίζονται σε αυτά. τα παιδάκια έχουν το ρυθμό τους...ακολουθήστε τα ...αν είναι κάτι ανησυχητικό θα σας το πουν
  16. Οι δασκαλες ξερουν....τα πρωτα δειγματα φαινονται απο τοτε....ο καθενας κανει ο,τι πιστευει...φυσικα κ δεν ειναι κακο να ασχοληθει κανεις...αλλα δε χρειαζονται υπερβολες....εγω προτεινω τι σειρα ειμαι 3,4, 5 κ μπορω αρχιζω δραστηριοτητες μια νεα σειρα i school κ γενικα κυκλοφορουν παρα πολλα