Banoffee

Νέο Μέλος
  • Περιεχομενο (αριθμoς δημοσιευσεων)

    19
  • Μελος απο

  • Τελευταια επισκεψη

Συνεισφορα στο φορουμ

0 Neutral

Πρόσφατοι επισκέπτες του προφίλ

389 εμφανίσεις προφίλ
  1. Καλησπέρα. Μπαίνει Ιούλιος, το μωρό μπαίνει στον 5ο μήνα και ακόμη δεν βρεθήκαμε. Τους πήραμε τελευταία φορά τηλέφωνο αλλά ήταν κάπου αλλού και δεν ήρθαν. Έτσι όπως είναι τα πράγματα ακόμη πιο πολύ απομακρύνεται ακόμη περισσότερο η πιθανότητα να τους κάνω νονούς. Δεν ξέρω ίσως και απο την εμπειρία μου. εγώ δεν το θεωρώ και τόσο σημαντικό το να είσαι νονός νονά. Όλοι τρέχουν να βαφτίσουν και σχεδόν όλοι στο τέλος εξαφανίζονται, είτε βαριούνται είτε δεν θέλουν να ξοδέψουν χρόνο και χρήμα.
  2. Το έχω αναφέρει στην ίδια για κάποια πράγματα που κάνει, ήταν μπροστά και ο κουμπάρος και της είπε "καλά μωρε τι κάνεις έτσι;" αλλά μέχρι εκεί. Μας είπε ότι απλά αμελεί και ξεχνιέται γι'αυτό δεν απαντάει ή μας στήνει, αλλά συνέχισε να το κάνει και έκανε και άλλα πολλά που δείχνουν πως δεν είναι υπεύθυνο άτομο πόσο μάλλον για νονά του παιδιού μας! Μας έστειλαν δώρο στο μαιευτήριο λόγω μέτρων δεν επιτρεπόταν επισκέψεις έτσι κ αλλιώς. Ακόμη δεν βρεθήκαμε. Είχαμε πει να βρεθούμε όταν ανοίξει ο καιρός, ακόμη δεν βρεθήκαμε. Η καρδιά μου δεν μου πάει να γίνουν νονοί! Ναι αθ το πούμε ευγενικά πως θέλουμε να το βαφτίσει μια φίλη μου. Πολύ δύσκολη κατάσταση. Αυτός μπορεί να μην παρεξηγηθεί η γυναίκα του σίγουρα θα πεισμώσει θα μας κρατήσει μούτρα. Μας τρώει μέσα μας και αν είναι να μας τρώει μια ζωή μετά και να το μετανιώνουμε. Είναι δύσκολη περίπτωση. Ελπίζω να μην θέλουν και αυτοί λόγω υποχρεώσεων και εξόδων που έχουν τελευταία για να μας βγάλουν απο τη δύσκολη θέση. Δεν ξέρουμε καθόλου τι θα κάνουμε και πως θα το κάνουμε, είναι δύσκολη περίπτωση όντως. Το θέμα είναι πως θα το ανακοινώσουμε ότι θα κάνουμε άλλη νονά. Είδες; Επειδή τη ξέρω κιόλας τη γυναίκα του, θέλει να έχει λόγο σε όλα, αυτός δεν έχει άποψη θα κάνει ότι θέλει και θα είναι σαν να είναι αυτή η νονά του ακόμη και αν μας το βαφτίσει ο κουμπάρος μόνος του. Μακάρι να ήταν έστω και λίγο συνεννοήσιμη και λογική η γυναίκα του να μπορούμε να επικοινωνήσουμε και δεν θα είχα κι εγώ κανένα πρόβλημα. Σκέφτομαι πως και τον αδερφό μου τον βάφτισε παραδοσιακά ο κουμπάρος και φίλος του πατέρα μου που τους πάντρεψε και εξαφανίστηκε όταν ήταν ο αδερφός μου τριών χρονών. Για να μην παρεξηγηθεί ο νονός και η οικογένειά του του έκαναν την τιμή και αυτός εξαφανίστηκε.
  3. Γειά σας. Ο κουμπάρος παιδικός φίλος του άντρα μου αλλά και δικός μου σχεδόν 20 χρόνια! Του ζητήσαμε να μας παντρέψει όταν ήταν ακόμη ελεύθερος. Μας πάντρεψε μόνος του! Μετά απο λίγο παντρεύτηκε πολύ γρήγορα μια κοπέλα που απο την αρχή δεν είχαμε καθόλου χημεία ούτε με εμένα ούτε με τον σύζυγο. Προσπαθούσαμε να τον σεβαστούμε όμως και τα πηγαίναμε καλά αναγκαστικά. Η συμπεριφορά της απο την αρχή δεν ήταν πολύ καλή απένταντί μας, μαλλον δεν μας συμπαθούσε και πολύ, δεν σήκωνε τα τηλέφωνα, δεν απαντούσε, μας έγραφε, μας καλούσε κάπου και μας το ακύρωνε ή δεν πήγαινε καθόλου και μας έστηνε. Παρ'όλα αυτά είχε εκφράσει την επιθυμία της να βαφτίσει το παιδάκι μας όταν θα αποκτούσαμε. Ήρθε η στιγμή που κάναμε παιδάκι. Άρχισε να επικοινωνεί μαζί μας και να μας δίνει σημασία απο τότε που γέννησα στην κυριολεξία, δυο μέρες πριν τον τοκετό,ενώ τόσα χρόνια δεν σήκωνε καν τα τηλέφωνα. Δεν θέλω σε καμία περίπτωση νονά τη γυναίκα του κουμπάρου, αλλά μόνο τον κουμπάρο που μας πάντρεψε κιόλας αλλά δεν ξέρω κατα πόσο είναι αυτό εφικτό. Μπορεί να είναι μόνο αυτός ο νονός αλλά θα ενεργεί, παίρνει δώρα κλπ και η γυναίκα του σαν να είναι και αυτή νονά. Γενικά αν κάναμε νονό τον κουμπάρο θα παίρναμε πακέτο και τη γυναίκα του. Δεν τη θέλουμε σε καμία περίπτωση να γίνει η αποκλειστική νονά του παιδιού όμως είχε πει παλαιότερα. Οπότε στρεφόμαστε πλέον στο γεγονός να μην θέλουμε να βαπτίσει καν ο κουμπάρος μας το μωρό. Μπήκε στον 4ο μήνα και δεν το είδανε ακόμη, ούτε είπαν να βρεθούμε, ούτε συζήτηση κάναμε, ούτε μας είπαν κάτι αλλά ούτε κι εμείς. Ίσως περιμένουν απο εμάς κι εμείς απο αυτούς. Μας είπαν οι δικοί μας πως αν δεν προτείνουμε στον κουμπάρο να βαφτίσει θα παρεξηγηθούν σίγουρα και θα χαλάσουμε τις σχέσεις μας. Εμείς όμως με τέτοια δεδομένα δεν θέλουμε πλέον για νονό ούτε τον κουμπάρο λόγω της γυναίκα του, γιατί θα πάνε πακέτο. Όλα τα χρόνια είχε άσχημη σημπεριφορά απέναντί μας αλλά τώρα ξαφνικά άλλαξε γιατί θέλει να γίνει νονά. Τι κάνουμε λοιπόν;

  4. Διαφημίσεις


  5. Σ'ευχαριστώ πολύ να'σαι καλά να το χαίρεσαι κι εσύ το μωράκι σου! Τελικά όντως κοντά στον 2ο μήνα άρχισε να γυρνάει, όχι αμέσως, ήθελε το χρόνο του αλλά γύρναγε, πιο πολύ άνοιγε τα ματια του όπως λες. Τώρα είναι 3 μηνών και γυρίζει κανονικότατα και στην κουδουνίστρα και όταν του μιλάμε. Το άγχος μου το δημιούργησε μια φίλη που έλεγε συνεχεια ότι το δικό της γύρναγε στις 10 μέρες, ότι άλλαξε πλευρό στις 15 και ρόλαρε στον 1ο μήνα και με άγχωνε ότι το δικό μου έχει κάποιο πρόβλημα. Κακό πράγμα οι γονείς να λένε τέτοια ψέματα για το μωρό τους για να δείξουν ότι μόνο το δικά τους είναι πανέξυπνα και μας δημιουργούν άγχος. Πόσο κόντρα στη φύση να πάνε πια; Ρολάρει το μωρό στον ένα μήνα; ΜΟυ είπε ο παιδίατρος να μην συγκρίνω και ότι ξέρει απο την εμπειρία του ότι γονείς και γιαγιάδες τα έχουν πλάσει αλλιώς στο μυαλό τους. Πχ ένα μωρό που παρακολουθούσε μπουσούλησε στον 8ο και η γιαγιά του ακόμη και τώρα λέει παντού ότι μπουσούλησε στον 5ο επειδή είχε αρχίσει λίγο να κάνει την κίνηση εμπρός όταν το κρατούσαν με τον πωπό, και ξεχνούσαν ηθελημένα τις πραγματικές ηλικίες που το μωρό τους έκανε κάτι. Στο μυαλό τους έχουν ότι το μωρό μπουσούλησε στον 5ο και περπάτησε στον 8ο, κάτι που δεν ισχύει.
  6. Σας ευχαριστώ για τις απαντήσεις. Ήδη έψαξα να βρω άλλον γιατρό να πάρω δεύτερη γνώμη απλά λέω να περιμένω μέχρι τον 2ο μήνα να δούμε για την εξέλιξη που θα έχει. Ελπίζω να είναι όντως τόσο μικρό και να μην γυρνάει.
  7. Ναι, με έπαιρνε τηλέφωνο συνέχεια, μιλούσαμε ώρες στο τηλέφωνο, ναι μας έστελνε πράγματα. ΑΝ και πάλι σπάνια ερχόταν γιατί βαριόταν, όλο εμείς πηγαίναμε σχεδόν καθημερινά! Απο τότε που έμεινα έγκυος σαν να ήθελε να μου πει, τώρα μη μου πείτε για βοήθεια. Δεν με έχει ξανα πάρει τηλέφωνο παρα μόνο τον σύζυγο. Θέλει να αποφύγει τη συζήτηση τι κάνω, αν έχω κάποια ανάγκη, αν μπορεί να με βοηθήσει σε κάτι. Αυτό βλέπω. Πλέον δεν περιμένω τίποτα. Απλά έγινα ψυχρή, ευγενική μεν, απλά ψυχρή και τυπική. Δεν το επεδίωξα, απλά δεν μου βγαίνει πια. Ξενέρωσα με τη συμπεριφορά της ειδικά στη λοχεία.
  8. Αν είχες χάσει πρόσφατα τη νέα μαμά σου και δεν είχες ούτε αδέρφια να σε βοηθήσουν ναι, πιστεψέ με θα περίμενες μια στήριξη έστω ψυχολογική, ότι ξέρεις; Ότι θέλεις κορίτσι μου θα σε βοηθήσω, έστω να το άκουγα και δεν θα της ζητούσα ποτέ τίποτα.
  9. ΜΕτά τη γέννα με ράμματα και πάνα απο κάτω τις πρώτες 20 μέρες να κλαίω απο τον πόνο και να μη μπορώ ούτε να παώ τουαλέτα, ούτε τότε βοήθησε.Τα τζάμια ήταν μια συγκυρία τότε, κολλήσατε στα τζάμια. Ήταν του σαλονιού λόγω δυνατού αέρα και λασποβροχής που έγιναν χάλια. Δεν τα κάνω συνέχεια αυτά, απλά όταν κοιτούσες απο το παράθυρο δεν έβλεπες έξω τίποτα και είπε κιόλας "τι λάσπη είχε χάλια έγιναν τα τζάμια". Δεν πειράζει, συνήθισα μόνη μου. Εγώ και ο άντρας μου μόνο. ΑΛλά δεν μου καίγεται καρφί που μου λέει φέρτε να δούμε το μωρό ενώ αυτή δεν έρχεται! Ορίστε, αυτή τη συμπεριφορά φοβόμουν και ήταν οιωνός η συμπεριφορά στην εγκυμοσύνη που θα οδηγούσε με μαθηματική ακρίβεια εδώ που είμαστε σήμερα με το μωρό στο σπίτι! Απο τη μια δεν προλαβαίνω να κάνω φαγητό της προκοπής με νεογέννητο στο σπίτι και ειδικά όταν λείπει ο σύζυγος, παραγγέλνουμε, απο την άλλη λέει γιατί παραγγέλνετε συνέχεια. Ε πάει πολύ. Δεν της ξανα λέω τίποτα. Έχω ψυχραθεί απέναντί της και το καταλαβαίνει αλλά κάνει σαν να μη συμβαίνει τίποτα. Τα κουνιάδια μου το βλέπουν και με δικαιολογούν. Αυτό μου φτάνει να είμαι ήρεμη.
  10. Συγγνώμη που άργησα να απαντήσω. Τώρα τα διάβασα και διαβάζω ακόμη τις απαντήσεις σας. Άργησε να ανέβει η ανάρτησή μου μπορεί 2-3 μέρες και νόμιζα πως δεν την ανέβασαν και δεν ξανα μπήκα. Τώρα είδα ότι αναρτήθηκε που κάθισα στο pc μετά απο 1,5 μήνα που βρήκα λίγο χρόνο. Ο λαός λέει του παιδιού μου το παιδί είναι δυο φορές παιδί. Όταν βλέπω ότι δεν βοήθησε στο ελάχιστο στην εγκυμοσύνη ήξερα τι θα ακολουθούσε και με το μωρό. Λοιπόν σήμερα το μωρό έχει σαραντήσει. Δεν βγήκαμε καθόλου και μόλις το βγάλαμε πρώτη μέρα πήρε το γιό της και λέει να το πάμε να το δούνε!! Έπαθα σοκ. Της λέει ο άντρας μου καλά θα έρθουμε με το μωρό πρώτη μέρα, θηλάζουμε κλπ κλπ και της λέει έλα εσύ. Σε αυτές τις 40 μέρες ήρθε 2-3 φορές το μόνο που έκανε ήταν να γελάει με τον μπέμπη και να κάθεται! Εϊχα φριχτούς πόνους απο τα ράμματα απο κάτω δεν μπορούσα ούτε τουαλέτα να πάω ήμουν με το πάμπερς! Ε ερχόταν και ασχολιόταν μόνο με το μωρό, ούτε είπε να σε βοηθήσω! Ο σύζυγος στη δουλειά να λείπει όλη μέρα και θα γυρνάει και θα κάνει αυτός τα πάντα; Σκούπα δεν είχα βάλει πάνω απο μήνα και μάζεψε χνούδια το πάτωμα κάτω, χάλια, ούτε προσφέρθηκε να πει να σας βάλω μια σκούπα τώρα που δεν μπορείς. Ο σύζυγος έπλενε τα πιάτα, παραγγέλναμε απ'έξω, το μόνο που μας βοήθησε ότι έφερνε κάποιες φορές φαγητό που έφτιαξε γι'αυτούς και για μας με τον άλλο της τον γιο. Πέρασε καιρός απο την ανάρτησή μου, δεν μάλωσα μαζί της απλά ψυχράθηκα. Δεν είμαι το ίδιο θερμή όπως πριν, δεν μπορώ να συζητήσω πια μαζί της, λέω τα τυπικά. Ο κουνιάδος μου και ο σύζυγος μου έδωσαν απόλυτο δίκαιο και ότι όντως αυτό που είπε και σε αυτούς ακούστηκε σκληρό για την φάση που ήμουν και με δικαιολογούν. ΌΣο για το φαγητό πριν προλάβετε να πείτε ότι και αυτό είναι μεγάλη βοήθεια, ναι είναι, αλλά όποτε με παίρνει (βασικά δεν με παίρνει πια, παίρνει τον σύζυγο και ακούγεταια πο μέσα ο πεθερός μου να φωνάζει ΦΤΙΑΞΕ ΣΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΚΑΝΕΝΑ ΦΑΙ, είναι προτροπή του πεθερού μου δηλαδή να μας φτιάξει κάτι. Λέτε ότι δεν έχει την υποχρέωση, οκ αφού δεν έχει υποχρεώσεις να μην έχει και απαιτήσεις. Δηλαδή όπως λέτε εμείς είμαστε οι γονείς και εμείς αποκλειστικά θα το μεγαλώσουμε, τότε λοιπόν δεν έχουμε και καμια υποχρέωση να το βλέπουν αφού είναι δικό μας κι εμείς το κάναμε. Δεν είναι λογική αυτή. Παιδί της είναι ο άντρας μου. ΑΝ δεν την ενδιαφέρει να είναι καλά η νύφη της δεν θα είναι και το εγγόνι της. Εϊμαι μόνη μου σπίτι όταν είναι ο σύζυγος όλη μέρα στη δουλειά. Δεν προλαβαίνω να μαγειρέψω, θηλάζω αποκλειστικά, το μωρό κλαίει και δεν μπορώ να κάνω φαγητό της προκοπής και να ασχοληθώ. ΞΕκινάω να μαγειρέψω, κλαίει το μωρό είτε παο κολικούς, είτε πεινάει είτε γκρινιάζει, σβήνω τη κουζίνα αφήνω το φαί στη μέση στο τέλος παραγγέλνω. Μου λέει μετά να τρέφομαι σωστ'α και γιατί δεν τρώω ότι πρέπιε να τρέφομαι σωστά για το γάλα και το μωρό. Αφού δεν βοηθάει ας μην ασχολείται με το τι κάνω εγώ και το μωρό, δική μου δουλειά, εφόσον δεν είναι υποχρεωμένη. Δεν μπορώ να κάνω κάτι άλλο. Μόνο όταν είναι ο σύζυγος σπίτι και κρατάει λίγο το μωρό μπορώ να κάνω κάτι. Τα τζάμια που ανέφερα και σας φάνηκαν υπερβολικά, είμαστε χωρίς τέντα και είχαν απ'εξω λασποβροχή και χώματα, έμειναν σε άθλια κατάσταση είναι και στο σαλόνι οπότε γι'αυτό το είπα. Όχι να μου κάνει τη φασινα της βδομάδας. Δεν είμαι καμια παστρικιά να κάνω συνέχεια τα τζάμια. Επίσης μου πετάει συνέχεια πότε θα ξεκινήσεις τη δουλειά; Λέω πως όταν θα είναι 8 μηνών το παιδί θα ξεκινήσω κανονικά αλλά θα ζητήσω άδεια ανευ αποδοχών για να το μεγαλώσω λίγο ακόμα. Τα λίγα χρήματα που παίρνω απο τη δουλειά θα τα δίνω σε νταντά να μου κρατάει το παιδί; Στην ουσία μια τρύπα στο νερό, θα λείπω να παίρνω 500 ευρω και αυτα τα 500 θα τα δίνω στη νταντά. Δεν κάθομαι σπίτι να μεγαλώσει και το μωρό με τη μαμά του; Και τα κουνιάδια μου και ο πεθερός συμφωνούν με αυτό, η πεθερά μου όμως ξίνισε. Θέλει να δουλέψω να βγάζω και λεφτά αλλά δεν θέλει και να το κρατάει. Πριν μείνω έγκυος την καλούσα, πάλι δεν ερχόταν, βαριόταν. Πηγαίναμε μόνο εμείς συνέχεια και καλόμαθε να πάμε μόνο. ΚΑι για παρέα της έχω πει και ήρθε μια φορά στα τόσα χρόνια. Δεν της ξανα είπα μετά. ΠΟια μια ώρα καλέ τα τζάμια; Ούτε 5 λεπτά! Το τζάμι του σαλονιού ήταν χάλια απο τη λασποβροχή και απλά έτυχε τότε! Απάντησα πιο πάνω και στα σχόλια που είναι της ίδιας άποψης με τη δική σου. Ωραία κι εμε΄ςι γίναμε θυσία να φέρουμε ένα παιδί στον κόσμο δεν είμαστε υποχρεωμένοι να το πάμε να το βλέπουν. Εμείς το κάναμε εμείς θα το χαρούμε. Έτσι να σκεφτόμαστε; Ο πεθερός μου δεν είναι τέτοιος άνθρωπος απλά είναι πού μεγαλύτερος και έχει θέματα υγείας δεν μπορεί να βοηθήσει. Και το φαγητό που μας φτιάχνει καμια φορά η πεθερά μου προτροπή του πεθερού μου είναι να μας φτιάχνει και να μας βοηθάει. Έχω ακούσει να τη φωνάζει, τι κάθεσαι όλη μέρα και δεν κάνεις ένα φαι στα απιδιά να τα βοηθήσεις; Έχω καταλάβει πως όντως είναι τεμπέλα, βαριέται γενικώς και να κάνει το οτιδήποτε, να κρατάει το παιδί κλπ.
  11. Καλησπέρα σας! Έχω ένα αγοράκι 42 ημερών. Δεν έχω βρει άρθρα πολλά για αυτισμό σε αυτή την ηλικία των βρεφών αλλά είναι κάτι που με προβληματίζει πολύ και δεν το παρατήρησα παρα μόνο εδώ και λίγες μέρες που έκανα μια συζήτηση με φίλη ότι η μικρούλα της γυρνούσε στην κουδουνίστρα απο τον 1ο μήνα. Μην πέσετε να με φάτε σας παρακαλώ, ρωτάω εδώ να μου πείτε εμπειρίες ή γνώμες να ξέρω αν είναι δείγμα αυτισμού ή όχι. Ενώ μας κοιτάει κανονικά, έχει βλεμματική επαφή, μας ακολουθεί με το κεφάλι αριστερά δεξιά όταν το κοιτάμε, ακολουθεί πχ μια μπανάνα που του έβαλα χθες αριστερά δεξιά πάνω κάτω, άρχισε να χαμογελάει, όταν του τραγουδάω επίσης χαμογελάει άλλες φορές όχι, ίσως αντανακλαστικά ίσως να είναι και τυχαίο, αλλά δεν γυρίζει το κεφαλάκι του όταν χτυπάω την κουδουνίστρα, δεν δείχνει ενδιαφέρον να γυρίσει όταν του μιλάω εγώ ή ο μπαμπάς του. Κ¨αποιες φορές ίσως με το ζόρι και να γυρίσει να κοιτάει όπως χθες που ήρθα απ'έξω και λέω "που ειναι ο μπεμπάκος μου;" και γύρισε να με ψάξει. Χάρηκα πολύ εκείνη τη στιγμή. ΕΝώ όλη την υπόλοιπη μέρα και σήμερα είχε το κεφάλι του αριστερά, του χτυπούσα την κουδουνίστρα, του φώναζα του μιλούσα, είχα ένα αρκουδάι με φωτάκι, τίποτα δεν γυρνούσε. Πήρα τον παιδίατρο αν και χθες εκεί είμασταν και του είπα ότι δεν έφυγε η ανησυχία μου. Δεν γυρνάει, αν γυρνάει το κάνει σπάνια. Μου λέει σε παρακαλώ σου είπα ήδη πως κάτω απο 2μηνών είναι πολύ μικρό για να ανταποκρίνεται σε όλα αυτά. (μάτια και ακοή όλα άψογα). Του λέω 15 μέρες κλείνει δυο μήνες είναι δυνατόν να αλλάξει; Μήπως είναι ένα σημάδι; Απο την αρχή της γέννησής του είχε μια προτίμηση με το κεφαλάκι αριστερά και γενικά του αρέσει να κοιμάται έτσι, προσπαθούμε να του το γυρίζουμε και δεξιά να συνηθίζει αλλά πάλι το γυρνάει. Τώρα έχει λίγες μέρες που το γυρνάει μόνος του και απο την άλλη. Ο γιατρός λέει πως φταίει αυτό. Αλλά όταν ακολουθούσε τη μπανάνα το γυρνούσε μόνος του αριστερά δεξιά, στη φωνή μας και στην κουδουνίστρα γιατί δεν γυρνάει; Είμαι μόνη σπίτι σήμερα, τον έχω αγκαλίτσα και κλαίω μόνη μου. Δεν ξέρω τι να υποθέσω. Τουλάχιστον αν είναι κάτι να το ψάξω απο τώρα, όσο πιο νωρίς γίνεται, να αλλάξω γιατρό, δεν ξέρω. Ο γιατρός με λέει υπερβολική εγώ δεν ξέρω είμαι πολύ αγχώδης και κάνω έτσι ή είναι ένστικτο ότι κάτι δεν πάει καλά;
  12. Κορίτσια καλημέρα. Έχω ένα πρόβλημα τελευταία με την πεθερά μου που δεν ξέρω με ποιον να το μοιραστώ. Γεννάω σε 2 βδομάδες σε ιδ.μαιευτήριο, ευτυχώς θα μπορεί να είναι συνοδός για όσο καθίσω ο σύζυγος, επίσης πήρε ήδη άδεια σχεδόν μήνα για να μείνει σπίτι όσο θα είμαι λεχώνα για να με βοηθάει. Η μαμά μου δυστυχώς έφυγε πριν λίγο καιρό απο τη ζωή. Όπως καταλαβαίνετε δεν θα έχω τη βοήθεια της. Η πεθερά μου 9 μήνες δεν ήρθε μια φορά να με βοηθήσει, ακόμη και όταν είχα δει λίγο αίμα στις αρχές και μου είπε ο γιατρός να μείνω λίγες μέρες ξάπλα. Τα κάναμε όλα μόνοι μας εγώ με τον σύζυγο! ΑΚόμη και σήμερα που είμαι 8,5 μηνών της ζήτησε ο σύζυγος να έρθει να καθαρίσει κάτι που εγώ δεν μπορούσα και δεν ήρθε! Όταν της είπα πως το σπίτι θέλει κάποιες δουλειές όπως πχ τα τζάμια που δεν μπορώ να σκύψω να τα κάνω μου είπε να πάρω γυναίκα να με βοηθήσει! Εκεί τα έχασα, πείσμωσα, στενοχωρήθηκα, πικράθηκα! Είχαμε καλές σχέσεις όλα τα χρόνια αλλά ήταν η πρώτη φορά που δεν μπόρεσα να χωνέψω αυτό που είπε! Εϊναι 60 χρονών, κάθεται εδώ και 10 χρόνια που βγήκε στη σύνταξη, δεν έχει άλλες υποχρεώσεις εγγόνια κλπ, όλη μέρα βλέπει τηλεόραση. Η νύφη της γεννάει και δεν ήρθε να τη βοηθήσει μια φορά! Στο πρώτο της εγγόνι, χωρίς υποχρεώσεις χωρίς τίποτα! Εϊμαστε 10 λεπτά απόσταση με τα πόδια. Μέχρι τώρα τους επισκεπτόμασταν εμείς αλλά λέω φτάνει δε γίνεται μόνο να πάμε. Ε λοιπόν χθες φέραμε μπογιατζή να βάψει το δωμάτιο του μωρού, και ενώ τα κάναμε όλα μόνοι μας. καθαρίσαμε, τακτοποιήσαμε κλπ με παίρνει τηλέφωνο και τι μου λέει; Θα έρθω αύριο μόλις τελειώσει ο μπογιατζής να δω το δωμάτιο πως έγινε!!! Ε εντάξει έγινα τούμπο αλλά κρατήθηκα! Της λέω ότι δεν θα μπορέσω γιατί έχω να πάω κάπου αλλά να συνεννοηθεί με τον γιό της αν θέλει να έρθει. 9 μήνες δεν ήρθε αλλά τώρα θέλει να δει το δωμάτιο έτοιμο! Μετά μου λέει ε να βοηθήσω και σε τίποτα αν χρειαστεί μετά το βάψιμο! Τι να χρειαστεί της λέω; Πριν μέρες σου είπαμε για βοήθεια και δεν ήρθες! Τώρα είναι όλα στην εντέλεια και δεν θα χρειαστούμε κάτι, ο μπογιατζής θα στρώσει, θα βάψει θα φύγει και όλα καλά! Σας είχαμε ζητήσει βοήθεια πριν λίγο καιρό και δεν ήρθατε. Δεν είπε τίποτα, παρα μόνο, "καλά". Περίμενα γενικά μια άλλη στάση γνωρίζοντας πως δεν έχω και τη μαμά μου, ούτε αδερφή να με βοηθήσει. Δυστυχώς είχα προσδοκίες. Πλέον πήρα απόφαση πως δεν πρόκειται κανείς να με βοηθήσει! Μόνο εγώ και ο άντρα μου, κανένας άλλος! Θα τα καταφέρουμε μόνοι μας όπως και τόσο καιρό χωρίς βοήθεια! Έχω ξενερώσει απίστευτα σε σημείο που αποφεύγω να σηκώνω τηλέφωνο (γιατί μόνο τηλέφωνο παίρνει), δεν θέλω πλέον πολλά πολλά. Εκείνος είπε πως θα της μιλήσει μήπως καταλάβει. Έχω πεισμώσει τόσο που δεν θέλω ούτε μετά το μαιευτήριο να έρθει για βοήθεια σπίτι! Ξέρω πως μόνο για το μωρό θα έρχεται και όχι για να βοηθήσει. Είμαι υπερβολική; Είναι οι ορμόνες; Είναι όντως απαράδεκτη η συμπεριφορά της; Πάντως και ο σύζυγός μου συμφώνησε πως ήταν απαράδεκτο να μου πει να πληρώσω γυναίκα να με βοηθήσει τη στιγμή που η ίδια κάθεται και επίσης το ότι δεν ήρθε ποτέ 9 μήνες, παρά μόνο βολεύτηκε να πάμε εμείς να τους επισκεπτόμαστε! Έκανε φαγητό σήμερα και με πήρε τηλέφωνο να έρθει να μου το φέρει, ήταν αφορμή να έρθει μάλλον, αλλά απο εγωισμό και μόνο δεν το δέχτηκα και είπα πως μαγείρεψα για δυο μέρες και δεν χρειάζεται να μας φέρει τίποτα.
  13. Banoffee

    Σαλπιγγογραφία

    Καλησπέρα. Μετά απο 11 μήνες προσπαθειών για μωράκι και αφού κάναμε όλες τις εξετάσεις και οι δύο, ορμονικές κλπ και ήταν όλες φυσιολογικότατες, έκανα χθες υστεροσαλπιγγογραφία σε ιδιωτικό ακτινοδιαγνωστικό κέντρο. Με αυτά που διάβαζα είχα κατατρομάξει και δεν ήταν τελικά τίποτα. Ένα τσιμπιματάκι στην αρχή που μπήκε ο καθετήρας και μετά απλά καθώς έμπαινε το υγρό ένιωθα μια ενόχληση χαμηλά στη κοιλιά όπως όταν έχεις περίοδο. Σηκώθηκα μετά απο λίγο και αυτό ήταν. Πολύ λίγο ροζ υγρό έβγαλα εκείνη τη στιγμή αλλά μετά μέχρι και τώρα τίποτα. Βγήκε και αυτή φυσιολογική, δεν είχα βουλωμένες σάλπιγγες καθώς μου είπε ο ακτονολόγος ότι το υγρό έμπαινε πολύ εύκολα χωρίς να βρίσκει αντίσταση και φάνηκε και μετά στις πλάκες που πήρα. Το μόνο που μου είπε πως μπορεί να είναι πολύ σημαντικός παράγοντας, ότι η τρυπούλα του τραχήλου ήταν σχεδόν κλειστή ενώ το φυσιολογικό είναι σαν τη μύτη ενός στιλό! Φανταστείτε ότι το σπέρμα πρέπει να περάσει απο εκεί πρώτα, μετά να πάει στη μήτρα και τις σάλπιγγες. Είχε καμία αντίστοιχη εμπειρία με τον τράχηλο; Ο γιατρός ήταν τόσο βέβαιος ότι τον επόμενο βαριά τον μεθεπόμενο μήνα θα είμαι έγκυος γιατί ήταν όλα φυσιολογικότατα και με παραξένεψε η τόση σιγουριά του. Είπε πως ήταν πολύ δύσκολο να εισέλθει το σπέρμα απο την τόσο στενή τρυπούλα του τραχήλου. Λέτε;
  14. Καλησπέρα. ΓΡάφω μετά απο πολύ καιρό και αφού κάναμε καινούριο σπερμοδιάγραμμα και ορμονικές εξετάσεις. Απο τα 10.000.000 έχουμε φτάσει στα 24.000.000 ανά ml και γενικά ήταν άριστες οι εξετάσεις. Εκείνη τη βδομάδα που είχε κάνει το πρώτο σπερμοδιάγραμμα, κάποιες μέρες πριν είχε περάσει γρίπη ο σύζυγος και μας είπε ο γιατρός ότι γι'αυτό ήταν τόσο χαμηλά. Επίσης οι ορμονικές βγήκαν άριστες. ΚΑι ερχόμαστε σε εμένα. Εφόσον δεν υπάρχει πρόβλημα απο τον σύζυγο αρχίζω να εστιάζω σε δικά μου θέματα. Πριν δύο χρόνια που είχα κάνει εξετάσεις προγεννητικού ελέγχου βγήκαν επίσης άριστες. Ανατομία και φυσιολογία μήτρας και σαλπιγγών όλα φυσιολογικά! Αρχίζω να σκέφτομαι το xeforapid που παίρνω την πρώτη κάθε μήνα της περιόδου μου, λόγω ανυπόφορου πόνου. Μόνο αυτό με πιάνει. Διαβάζω στις παρενέργειες και έλεγε πως μπορεί να βλάψει τη γονιμότητα. Είχα ρωτήσει τον γυναικολόγο μου παλαιότερα και μου είπε ότι δεν επηρεάζει με ένα χάπι το μήνα και να μην ανησυχώ. Εγώ παίρνω ένα κάθε μήνα απο τα 19 μου. Ρώτησα ξανά τον γυναικολόγο και μου είπε να μην φοβάμαι δεν επηρεάζει τη γονιμότητα, επηρεάζει μόνο αν το πάρω μια ημέρα πριν την ωορρηξία, πράγμα που δεν συμβαίνει καθώς το παίρνω μόνο στην περίοδο για τον πόνο. Θέλω να σας ρωτήσω όσες παίρνατε xeforapid αντιμετωπίσατε θέμα γονιμότητας; Υπήρχαν γυναίκες που έπαιρναν xeforapid και χωρίς πρόβλημα έκαναν παιδί; Δεν ξέρω τι άλλο πια να σκεφτώ. Πήγαμε στο γιατρό και σε γυναικολόγο και ανδρολόγο και μας είπε είναι όλα καλά και θα έρθει το πολυπόθητο. Γιατί όμως δεν έρχεται; Μήπως αγχωθήκαμε και οι δύο τόσο πολύ;
  15. Σ'ευχαριστώ. Διάβασα με προσοχή όλα όσα γράφεις και θα προσπαθήσω να εφαρμόσω κάποια πράγματα όπως το να μην συγκρίνω εμάς με άλλα ζευγάρια και να συνειδητοποιήσω ότι τελικά, ίσως να μην μπορέσω να συλλάβω με τον φυσιολογικό τρόπο που όλες φανταζόμασταν. Βέβαια μέχρι να σου έρθει, νομίζεις ότι δεν θα συμβεί σε σένα. Κι όμως να που συμβαίνει. Αν δεις το πρώτο μου σχόλιο, τον Σεπτέμβριο όταν ξεκινήσαμε για παιδί, ήμουν τόσο σίγουρη που έψαχνα γιατρό (αυτομουτζώνομαι). Ε έλεγα πιάνουν όλοι με τη μια, θα πιάσουμε κι εμείς. Βήμα βήμα απο δω και στο εξής, να γίνει η σύλληψη μετά να πάει καλά, μετά ένα ένα.
  16. Να'σαι καλά όλα αυτά που λες και απο προσωπική εμπειρία είναι ενθαρρυντικά. Ίσως αυτό το άγχος να μας "σκοτώνει". Δεν πίνει κανείς απο τους δυο. Δλδ ένα ποτηράκι κρασί στις δυο βδομάδες και αν πιούμε και δεν φάμε μόνο. Επίσης κάπνιζε παλαιότερα, εγώ δεν κάπνισα ποτέ. Θέλω να πω πως το άγχος ίσως να είναι ο αποκλειστικός παράγοντας που μας πάει πίσω. Κι εκεί σκέφτομαι (λάθος μου) μα καλά οι άλλοι με καταχρήσεις, αλκόολ, άπειρα τσιγάρα και οι δύο και πιάνουν με τη μια. Κι εμείς να μη μπορούμε. Σταμάτησε να κάνει ζεστά ντούς, δεν πίνει, δεν καπνίζει. Τι να πω. Μόνο το άγχος μπορώ να σκεφτώ. ΚΑι το θέμα είναι ότι ξεκινήσαμε πολύ χαλαρά, απλά αφεθήκαμε χωρίς άγχος. Περνούσε όμως ο καιρός και όταν για μήνες βλέπαμε ότι δεν πιάνουμε, τότε μας ήρθε το άγχος. Δε γίνεται να μην αγχωθείς. Και όταν παίρνεις κ τα αποτελέσματα αγχώνεσαι ακόμη περισσότερο. Ελπίζω σύντομα να απαντήσω σε αυτό το νήμα, ότι τελικά τα καταφέραμε. Σ'ευχαριστώ πολύ! Είναι ο ανδρικός εγωισμός. Αυτό του λέω κι εγώ, αν είχε αζωοσπερμία, καθόλου παραγωγή δλδ σπερματοζωαρίων και 0 κινητικότητα τι θα έκανε. Ήδη βλέπω πως έχουμε πολλούς μήνες που προσπαθούμε σχεδόν χρόνο κ δεν μπορούμε και δίνει διορία μέχρι τα Χριστούγεννα. Εγώ αγχώνομαι γιατί κάτι μέσα μου μου λέει πως προσπαθούμε μάταια και θα χάνουμε και άλλο χρόνο. Όπως έγραψα και πιο πάνω στο προηγούμενο σχόλιό μου, όλα τα γνωστά μας ζευγάρια, φίλοι συγγενείς έπιασαν σχεδόν αμέσως, άντε το πολύ στον 3ο μήνα βαριά και αναπόφευκτο είναι να συγκρίνω εμάς με τους άλλους. Αυτό ειδικά είναι ότι συγγενικό μας ζευγάρι, με το που πήραν την απόφαση έπιασαν, αυτός όλη μέρα στα χημικά, 3 πακέτα τσιγάρα τη μέρα σαν φουγάρο, η κοπέλα το ίδιο. Κάθε βράδυ πίνανε ουίσκι και μπύρες. Δηλαδή λέω τελικά είναι θέμα φύσης και όχι καταχρήσεων, δε γίνεται δηλαδή. ΚΑι όλοι οι φίλοι μας καπνίζουν, πίνουν, ξενυχτάνε και έπιασαν με τη μία. Μετά όταν σου λένε οια γιατροί το τσιγάρο σκοτώνει το σπέρμα, το αλκόολ σκοτώνει το σπέρμα, η κακή διατροφή, τα ζεστά ντούς και χίλια δυο, και ο άλλος όλη μέρα στη σάουνα με ουίσκια και τσιγάρα κάνει το ένα παιδί πίσω απο το άλλο, ε δηλαδή πως να νιώσω εγώ μετά; Ποιές καταχρήσεις και ποια τσιγάρα; Εϊναι απλά στη φύση, γενετικό να υπάρχει θέμα παραγωγής σπερματοζωαρίων και όλα τ'αλλα είναι ιστορίες να'χαμε να λέγαμε. Συγγνώμη αν έχω ένα ύφος κάπως, αγανακτισμένη είμαι με όλη τη κατάσταση. Τελικά κατάλαβα ότι όντως είναι μια κατάσταση που είναι γραφτό να σου συμβεί, είτε κάνεις καταχρήσεις είτε όχι. Δε πα να κάνεις καυτά ντούς, δε πα να καπνίζεις, να πίνεις σαν αλκοολικός, να δουλεύεις σε λατομεία, να αναπνέεις καρκινογόνα όλη μέρα, αν είναι στο dna σου να έχεις κινητικότητα και δυνατό σπέρμα θα έχεις. Είναι στο αίμα, είναι στη φύση είναι στο dna. Νιώθω πως με τιμωρεί η μοίρα γιατί πάντα έλεγα ότι "όποτε θέλουμε θα κάνουμε παιδί εμείς που είμαστε υγιείς, εδώ κάνουν οι άλλοι με τόσα προβλήματα" ΜΕγάλο μου λάθος. Ποτέ δε ξέρεις τι σου φέρνει η μοίρα. Μακάρι σύντομα να γράψω ότι τα καταφέραμε κι εμείς, όπως πολλές ιστορίες που διάβασα κατα καιρούς και να τα διαβάζω όλα αυτά και να γελάω.