kine

Registered Users
  • Περιεχομενο (αριθμoς δημοσιευσεων)

    692
  • Μελος απο

  • Τελευταια επισκεψη

  • Days Won

    18

Συνεισφορα στο φορουμ

352 Good

Περισσότερα για την/τον kine

  • Rank
    Νέος Χρήστης

Πρόσφατοι επισκέπτες του προφίλ

1.038 εμφανίσεις προφίλ
  1. @Mikraki2207 @Irina095 Τα δικά μου κιλά είναι σταθερά 50 από το γυμνάσιο. Και ύψος 1.60 . Την μοναδική περίδο που έχασα 3-4 κιλά ήταν λόγω της φρουτοφαγίας. Γενικά ψωμιά, μακαρόνια και αρτοσκευάσματα σε κάνουν να νιώθεις χορτάτος/φουσκωμένος, αλλά σύντομα ξαναπεινάς. Επιπλέον δεν είναι θρεπτικώς πλούσιες τροφές οπότε για μια θηλάζουσα, που έχει πολύ ανάγκη θρεπτικών στοιχείων, ειδικά τους πρώτους μήνες, μπορεί κάλλιστα να τρώει και 5 καρβέλια με μέλι και να μην χορταίνει με τίποτα. η θηλάζουσα χρειάζεται πολλά ζωικά λίπη: λιπαρά κρέατα και ψάρια, βούτυρο. Το ζωικό λίπος δίνει αίσθημα κορεσμού και ικανοποίησης και επιπλέον είναι απαραίτητα για να αφομοιωθούν λιποδιασπώμενες βιταμίνες κ.α. Μπορεί τα κιλά να μένουν ίδια, αλλά η αναλογία μυών, λίπους να αλλάζει. Αν χάνεις μυς, ακόμη και αν τα κιλά σου μοιάζουν ίδια, μπορείς κάλλιστα να αρχίσεις να αισθάνεσαι πιο κουρασμένη, ταλαιπωρημένη, λιγότερο ξεκούραστη μετά τους ύπνους κ.α. και να μην το παίρνεις χαμπάρι ότι κάτι πάει λάθος. Το γυμναστήριο, δεν πρόκειται να σε γλυτώσει, από μια λάθος διατροφή. Πρέπει αυτό που τρως να σε κάνει να αισθάνεσαι δύναμη, ενεργητικότητα, ευεξία, να σηκώνεσαι από το τραπέζι ικανοποιημένη κι όχι σκασμένη/φουσκωμένη. Αν βρεις την διατροφή που σου δίνει αυτή την αίσθηση, τότε όταν γυμνασθείς θα αισθάνεσαι ακόμη περισσότερη ενέργεια και δύναμη. Αν όχι, το γυμναστήριο, περισσεύει.
  2. Κορίτσια συγνώμη για δύο λόγους: πρώτον γιατί μπαίνω αργοπορημένα και απαντώ με μεγάλη καθυστέρηση, δεύτερον γιατί διαταράσσω την "κοινή ησυχία" και δημιουργώ αναστάτωση χωρίς όφελος. Συνοπτικά: το ίντερνετ έχει άπειρες πληροφορίες πάσης φύσεως, προσβάσιμες σε όλους όσους το χρησιμοποιούν. Κάθε πληροφορία υποβάλλεται πάντοτε στον έλεγχο και την κρίση του αναγνώστη. οτι έχει γραφτεί στη wiki είναι ήδη αναρτημένο/προσβάσιμο/αναγνώσιμο σε όλους, όπως και σε αυτό το φόρουμ και σε κάθε άλλη γωνιά του ίντερνετ. Κανείς δεν πρόκειται να πάθει κάτι, επειδή διάβασε ότι ένας παχύσαρκος έμεινε άφαγος για μήνες, προκειμένου να αδυνατίσει ή ότι το ανθρώπινο σώμα είναι ικανό να επιβιώσει, χωρίς την κατανάλωση υδατανθράκων - διότι έχει την δυνατότητα ενδογενούς παραγωγής σακχάρων για τις λειτουργίες του. Είτε το διαβάσει εδώ, είτε το διαβάσει αλλού. Ο έλεγχος της πληροφορίας είναι δυνατός και αν κάποιος γνωρίζει και μπορεί να επιβεβαιώσει ότι κάτι τέτοιο δεν ισχύει, θα ήταν χρήσιμο να με/μας πληροφορήσει άμεσα. Αν όμως είναι αληθής η πληροφορία, το να λέμε ότι πρέπει να αποκρίπτεται και να μην αναπαράγεται για λόγους "προστασίας" των παιδιών(;) είναι προτροπή για λογοκρισία και φοβία προς την διεύρυνση των γνώσεων και την ελεύθερη διακίνηση της πληροφορίας και τίποτε περισσότερο. Παρέπεμψα δια μέσου της wiki ακριβώς επειδή είναι τόσο κοινή και γνωστή πηγή πληροφοριών που την ξέρει κι ένα μικρό παιδί, όχι επειδή αποτελεί κάποιο αδιάψευστο παροχέα αδιάβλητων γνώσεων. Η κετογονική διατροφή χρησιμοποιείται και μελετάται/ερευνάται για ποικίλες ασθένειες και για απώλεια βάρους και αυτό είναι γεγονός, όχι παραπληροφόρηση. Η διαλειμματική νηστεία χρησιμοποιείται και μελετάται/ερευνάται για ποικίλες ασθένειες και για απώλεια βάρους και αυτό είναι γεγονός, όχι παραπληροφόρηση. Η διατροφή μηδενικών υδατανθράκων χρησιμοποιείται για ποικίλες ασθένεις και απώλεια βάρους και αυτό είναι γεγονός, όχι παραπληροφόρηση. Απ' όσο γνωρίζω δεν υπάρχουν έρενες με διατροφή μηδενικών υδατανθράκων, μόνο μαρτυρίες. Μια αναζήτηση στο PubMed για την κετογονική διατροφή θα δώσει αρκετά ενδιαφέροντα αποτελέσματα. Φυσικά όπως είπε και η @ΑΡΓΚ αν δεν έχεις το υπόβαθρο να αξιολογήσεις τί διαβάζεις, ίσως δεν υπάρχει καμία σκοπιμότητα να το ψάξεις. Αυτό το κρίνει ο καθένας, γνωρίζοντας τις γνώσεις του, το μορφωτικό του υπόβαθρο και την κριτική του ικανότητα. Προσωπικά, απαξιώνω (αλλά με βαριά καρδιά) τον κάθε "επιστήμονα" που αν και έβγαλε την σχολή και ασκεί το σοβαρότατο επάγγελμα του, με ελαφρά τη καρδία, δεν έχει διαβάσει και δεν σκοπεύει να διαβάσει καμία από τις επιστημονικές έρευνες που δημοσιεύονται καθημερινά παρόλο που οι γνώσεις του, δεν μπορούν να απαντήσουν/λύσουν τα ιατρικά προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι ασθενείς του. Κι έχω απευθυνθεί σε μερικές δεκάδες επιστήμονες μέχρι σήμερα. Σκοπός των αρχικών μου αναρτήσεων, ήταν να δώσω μια ιδέα σε οποιονδήποτε έχει ήδη δοκιμάσει όσα γνωρίζει περι καλής διατροφής, έχει ήδη ακολουθήσει τις οδηγίες ιατρού και διατροφολόγου και αναζητά ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΕΣ λύσεις, από τις συμβατικά προτεινόμενες. Αν οτιδήποτε αντιφάσκει την μέχρι σήμερα, αποδεκτή επιστημονική γνώση, θεωρείται "επικίνδυνο" μάλλον δεν θα έπρεπε να διερωτώμαστε για πολλά, ούτε και να αναζητούμε πληροφορίες, έξω από όσα μας είπε ο γιατρός μας, στο τελευταίο ραντεβού. Η ίδια η ανοιχτή ερώτηση σε ένα δημόσιο φόρουμ, μπορεί να είναι "επικίνδυνη" με αυτή τη λογική. Και αυτή η λογική, λυπάμαι που το ξαναλέω, μόνο σε λογοκρισία μπορεί να οδηγήσει. Σας χαιρετώ, και ειλικρινά εύχομαι, τα προβλήματα υγείας και καλαισθησίας που αντιμετωπίζει κανείς, να απαντώνται μέσα από τον ιατρό και τον διατροφολόγου του, χωρίς περαιτέρω προβλήματα, προβληματισμούς, αμφισβητήσεις και αναζητήσεις.
  3. Τι εννοείς για να υπάρχουν; Κάποιοι θεωρούν τις φυτικές ίνες απαραίτητες για τον οργανισμό. Επίσης αναληθές. Αλλο πράγμα είναι "το κρίνω σημαντικό" κι άλλο "είναι απαραίτητο". Εξ ορισμού ΔΕΝ είναι απαραίτητο. Δεν χρειάζεται για την επιβίωση του ανθρώπινου είδους. Εν αντιθέσει με το λίπος και την πρωτεΪνη. Υπάρχει. Δεν είναι απαραίτητο όμως. Το τί σημαίνει αυτό για την λειτουργία του μεταβολισμού, είναι ερευνήσιμο και όντως ερευνάται. Για το κατά πόσο μπορεί κανείς να μείνει νηστικός για πολύ, δες αυτό: https://en.wikipedia.org/wiki/Angus_Barbieri's_fast Καταγεγραμμένα, η μεγαλύτερη περίοδος νηστείας: 382 ημέρες!!!! Χωρίς αρνητικές συνέπειες υγείας!! Απίστευτο;!

  4. Διαφημίσεις


  5. Αυτό που έγραψα είναι ότι αυτός της έδωσε τα ίδια τα χαρακτηριστικά και το όνομα της. Αυτός κατέγραψε τα στοιχεία εκείνα της διατροφής των Κρητικών και των ΝοτιοΙταλών και τα συμπύκνωσε σε αυτό που συνεχίστηκε από τότε να χαρακτηρίζεται ως μεσογειακή διατροφή. Οπότε έχει σημασία, γιατί το χάρβαντ και το κάθε χάρβαντ, δέχεται ως δεδομένα αυτά τα στοιχεία, της συγκεκριμένης έρευνας. Τον Ιπποκράτη τον ανέφερα διότι είναι μια πολύ παλιά πηγή, που έχει καταγράψει με πολλές λεπτομέρειες το είδος και τον τρόπο διατροφής του τόπου μας. Η έρευνα των 7 χωρών που αναφέρθηκε είναι η βάση της διατροφικής πυραμίδας και των διατροφικών οδηγιών που λαμβάνουμε παγκοσμίως από τη δεκαετία του 60 και του 70 και μετά. Η πυραμίδα ξεκίνησε από τις αρχές του 90. Οπότε και πάλι, το να γνωρίζεις άψογα τις διατροφικές οδηγίες, δεν βοηθά πολύ, αν αυτές βασίζονται σε έρευνες ανεπαρκείς και ψευδών δεδομένων. Παράδειγμα: Φαντάζομαι όλοι γνωρίζετε ότι κατά τη διάρκεια της νηστείας του Πάσχα, δεν καταναλώνονται ζωικά από μεγάλο μέρος του πληθυσμού, που τυχνάνει να νηστεύουν. Τα στοιχεία της έρευνας καταγράφουν τις διατροφικές συνήθειες 30 Κρητικών, κατά την περίοδο νηστείας και συμπεραίνουν ότι οι αναλογίες κρέατος σε σχέση με τα όσπρια και τα δημητριακά, είναι πολύ μικρές και φυσικά το μόνο λίπος που καταναλώνεται είναι το ελαιόλαδο. Από αυτό το δεδομένο, η έρευνα καταγράφει ότι η διατροφή των Ελλήνων, είναι υψηλή σε όσπρια και σιτηρά, λαχανικά, χαμηλή σε κρέας, χαμηλή σε κορεσμένα λίπη. Οποιος ξέρει από παραδοσιακή Κρήτη, γνωρίζει ότι τα αμνοερίφια είναι η κυρίαρχη τροφή, χωρίς φυσικά να λείπουν τα όσπρια και τα σιτηρά. Αλλά η κατανάλωση κόκκινου κρέατος και κορεσμένου λίπους, μόνο χαμηλή δεν είναι. Αυτά απλώς για να καταστήσω σαφές με ένα παράδειγμα, τί μπορεί να πηγαίνει λάθος σε μια έρευνα και σε ότι έπεται αυτής. Αν δεν ελέγξεις τα δεδομένα που έχει χρησιμοποιήσει κάθε έρευνα (στο βαθμό που μπορείς και τα κατανοείς), είναι βέβαιο ότι μπορεί να πέσεις θύμα οποιασδήποτε, επιστημονικοφανούς υπόθεσης ακόμη κι αν δεν έχει αποδειχθεί ποτέ αληθής. Υπάρχουν μεταγενέστερες πολύ εκτενείς έρευνες που έχουν προσπαθήσει να αποδείξουν την αλήθεια της υπόθεσης αυτής (το κορεσμένο λίπος προκαλεί καρδιαγγειακά) και δεν τα έχουν καταφέρει. Θέλει πολύ μελέτη το πράγμα. Δεν είναι τόσο δεδομένο και αυτονόητο όπως παρουσιάζεται. και πάλι θα αναφέρω τον Ιπποκράτη. Αν ο άνθρωπος είναι υγιής και λειτουργεί καλά με ένα ή με δύο γεύματα ημερησίως (οι ίδιοι αρχαίοι ημών πρόγονοι, ασκούνταν εντόνως και καθημερινά, δεν ήταν του καθισιού) τότε, ο άνθρωπος του 2020 τρέφεται ΥΠΕΡΒΟΛΙΚΑ σε ποσότητες και αυτές οι ποσότητες δεν μπορεί να τον ωφελούν, ακόμη κι αν τρώει αμβροσία. Μια σκέψη κάνω. Αν θέλεις την αναλογίζεσαι. Αν θέλεις την αγνοείς. Η φυσιολογία του ανθρώπου δεν έχει αλλάξει από την εποχή του Ιπποκράτη και σύμφωνα με τους υποστηρικτές της palaio, ούτε από την παλαιολιθική εποχή. Εχω μελετήσει και αυτή την προσέγγιση. Και δεν την βρίσκω γελοία όπως τη χαρακτήρισες. Νομίζω έχει πολύ καλά επιχειρήματα. Αν μη τι άλλο, κάθε σύγχρονη επιτυχημένη δίαιτα, συμφωνεί σε 2 πράγματα: Οχι επεξεργασμένα/βιομηχανοποιημένα, Οχι ζάχαρη. Δεν βρίσκω σκόπιμο να απαξιώνεις κάτι το οποίο, έχει σε πολλά σημεία ορθά διατροφικά προτάγματα. Η κετογονική είναι υψηλή σε λίπος και όχι σε πρωτεϊνη πάντως. Οι υδατάνθρακες ναι μεν αποτελούν την κυρίαρχη πηγή καυσίμου για το σώμα, δεν είναι όμως απαραίτητοι. Απαραίτητος σημαίνει ζωτικής σημασίας. Χωρίς υδατάνθρακες λοιπόν ζεις - το σώμα έχει μηχανισμούς παραγωγής σακχάρων, χωρίς την πρόσληψη σακχάρων από την τροφή. Χωρίς λίπος ΔΕΝ ΖΕΙΣ, χωρίς πρωτεϊνη επίσης ΔΕΝ ΖΕΙΣ. Εγώ βρέθηκα σε κέτωση λόγω διαλειμματικής νηστείας κι όχι κάνοντας κάποιον έλεγχο στην αναλογία λίπου-πρωτεινών-υδατανθράκων. Αφού έτρωγα μία με δύο φορές τη μέρα, περνούσαν 15-16 ώρες χωρίς πρόσληψη τροφής. Αυτό εκ των πραγμάτων σε οδηγεί σε μεταβολή της καύσης κι από σακχαρα περνάς στην καύση λίπους. Το διαπίστωσα σε εξετάσεις ρουτίνας κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης όπου βρέθηκε οξόνη στα ούρα. Γενικά, οποισδήποτε άνθρωπος περνά τουλάχιστον 12 ώρες νηστικός (από το βραδυνό μέχρι το επόμενο πρωινό γεύμα), περνά κάποιες ώρες σε κέτωση εν αγνοία του. Δεν είναι τόσο τρομερό όσο γράφεται. Συμβαίνει σε όλους μας. Εκτός και δεν περνάμε ποτέ τόσες ώρες άφαγοι. Γι' αυτό και η πρωινή γυμναστική, νηστικός είναι πολύ αποτελεσμετικότερη για την καύση λίπους, διότι ήδη ο μεταβολισμός καίει λίπος και κάνοντας άσχηση πριν τραφείς με οποιαδήποτε τροφή, εντείνεις την καύση του αποθηκευμένου στο σώμα λίπους. Κατά τα άλλα, έχεις δίκιο. Το διατροφικό σχήμα που περιγράφεις είναι αρκετά καλό για τον μέσο υγιή, νεαρό άνθρωπο. Εγώ δεν είμαι σε αυτή την κατηγορία.
  6. @ΑΡΓΚ έχεις συχνά ην τάση να απαξιώνεις εκ των προτέρων πράγματα τα οποία δεν έχεις μελετήσει, κρίνοντας από μια γενικευτική εικόνα. Αν θέλεις να υποστηρίξεις ότι δεν έχουν καμία επιστημονική βάση όσα ανέφερα, θα πρέπει να μελετήσεις το περιεχόμενο και να ανατρέξεις στις πηγές τους και από εκεί να ελέγξεις και να κρίνεις έπειτα (κατά την κρίση και την γνώση σου), σε τί στοιχεία βασίζουν τα όσα υποστηρίζουν. Εγώ δεν ταυτίζομαι με καμία από τις δύο διατυπώσεις που ανέβασα. Είναι όμως εναλλακτικές της συνήθως θερμιδικής αντίληψης περί κιλών και μεταβολισμού και έχουν με απλό και ευανάγνωστο τρόπο εκλαϊκεύσει αρκετά επιστημονικά δεδομένα. Τα ανέβασα για όποιον ενδιαφέρεται να προβληματιστεί ή να αμφισβητήσει μια κυριαρχούσα ιδέα. Οχι για να "νικήσω" σε κάποια αντιπαράθεση. Αν θέλεις να διαβάσεις επιστημονικά δεδομένα, είσαι ικανότατη να τα αναζητήσεις και να τα μελετήσεις η ίδια. Δεν βρίσκω σκόπιμο να ανεβάζω σελίδες δημοσιεύσεων σε επιστημονικά περιοδικά, απλώς για να φαίνεται ο τίτλος μια έρευνας και να γεμίζουμε σελίδες που κανείς δεν θα μπει στον κόπο να διαβάσει. @vtgian Ο όρος "μεσογειακή διατροφή" εφευρέθηκε πριν μερικές δεκαετίες από τον ancel keys o οποίος είναι ο ίδιος που προώθησε την άποψη οτι τα κορεσμένα λιπαρά είναι υπεύθυνα για τα καρδιαγγειακά . Η έρευνα που διεξήγαγε είναι επιδημιολογική και έχει δεχτεί πολύ μεγάλη κριτική για τον τρόπο που συνέλεξε τα όποια ευρήματα του και πώς επέβαλε την θέση του, έναντι άλλων θεωρίων/υποθέσεων. Η έρευνα είναι η seven countries study. Προκαταβολικά σου λέω ότι για να ενισχύσει την θέση του, παρουσίασε τις διατροφικές συνήθειες 7 χωρών και αποσιωποίησε τα δεδομένα των υπολοίπων 20 περίπου που είχε γιατί δεν ταίριαζαν με την υπόθεση που ήθελε να επιβεβαιώσει. Στη συγκεκριμένη έρευνα λοιπόν, ο ίδιος έθεσε τα χαρακτηριστικά της μεσογειακής διατροφής, αποφασίζοντας ο ίδιος τί είναι και τί δεν είναι "μεσογειακό". Νομίζω όλοι γνωρίζουμε, ότι δεν τρέφονται με τον ίδιο τρόπο η βόρεια ελλάδα και η νότια ελλάδα και η κρήτη. Η αναλογία σιτηρών και κρεάτων, λιπαρών κορεσμένων και ελαιόλαδου, είναι κατά το δοκούν (του συγκεκριμένου). Προσωπικά, διαβάζοντας ας πούμε Ιπποκράτη, διαπίστωσα ότι δεν έτρωγαν ολικής άλεσης οι αρχαίοι ημών πρόγονοι. Το χρησιμοποιούσαν κατά περίπτωση. Επίσης δεν έτρωγαν 3 ή 5 φορές τη μέρα. Ετρωγαν μία το πολύ δυο. Ο ίδιος γράφει ότι το δεύτερο γεύμα είναι συχνά καταχρηστικό και δεν βοηθά, αλλά κάποιοι (όχι πολλοί) το συνηθίζουν και δεν αντιμετωπίζουν προβλήματα υγείας. Με αυτά θέλω να πω ότι είναι πολύ αυθαίρετη η άποψη ότι η μεσογειακή διατροφή είναι μια και συγκεκριμένη, ότι αφορά όλη τη μεσόγειο, ότι είναι εξίσου υγιηνή για όλους και ότι αυτή είναι η διατροφή αιώνων και αιώνων που έχει αποδειχτεί σταθερή και καλή. Ο τρόπος που τρώμε σήμερα, είναι υπερφαγία από κάθε άποψη για οποιονδήποτε προηγούμενο από τον σύγχρονο πολιτισμό. Εχω διαβάσει πολλές αντικρουόμενες απόψεις ως προς το ποια ποσότητα είναι αυτή που θεωρείται επαρκής και ποια είναι η υπερβολική. O Collin Campell λέει ότι είναι υπέυθυνη για τους καρκίνους η υπερκατανάλωση πρωτεϊνών. Κι άλλοι ερευνητές υποστηρίζουν, ότι είναι ανεπαρκής η ποσότητα, που ο καμπελ, θεωρεί υπερβολική. Αλλος το λέει με βάσει επιδημιολογικές μελέτες, άλλος χρησιμοποιεί πειράματα σε εργαστήρια, πάνω σε ποντίκια κι άλλα ζωντανά, άλλος δέχεται μόνο randomized controlled trials ως ικανές να αποδείξουν κάτι και να αιτιολογήσουν τα ευρήματα. Τέλος, οι ερευνητές που κάνουν τυχαιοποιημένες ελεγχόμενες δοκιμές με ανθρώπους, παρατηρούν ότι η πρωτεϊνη δεν έχει τα ίδια ωφέλει vs μειονεκτήματα, όταν συνοδεύεται από λίπος ή από υδατάνθρακα. Εν ολίγοις, το σώμα μεταβολίζει διαφορετικά κάθε στοιχείο που προσλαμβάνει και σε σχέση με ότι άλλο συνοδεύεται. Τα υποπροϊόντα του μεταβολισμού, διαφέρουν (αιματολογικά και ουρολογικά) σε μια διατροφή υψηλών υδατανθράκων, απ' ότι σε μια υψηλού λίπους όπως οι κετογονικές. Σε κάθε περίπτωση, η επονομαζόμενη μεσογειακή διατροφή είναι καλύτερη από την μέση αμερικάνικη διατροφή αφενός γιατί είναι χαμηλότερη σε υδατάνθρακες και αφετέρου γιατί είναι λιγότερο επεξεργασμένη στο σύνολο της.
  7. Ειλικρινά δεν νομίζω ότι είμαι οποιαδήποτε ειδική περίπτωση. Το νόμιζα παλαιότερα, όσο δεν υπήρχε καμία θεραπεία, που να ανταποκρίνεται στην νοσηρή μου κατάσταση. Πλέον, και λόγω του ψαξίματος που κάνω, πέφτω όλο και συχνότερα σε ανθρώπους που αντιμετωπίζουν τα ίδια προβλήματα με εμένα (είτε είναι αδύνατοι είτε παχύσαρκοι) αλλά στρεφόμενοι στον ιατρό τους, αναζητούν λύση με την συμβατική σε κάθε περίπτωση μέθοδο. Συνήθως αναλγητικά. Για να είμαι ξεκάθαροι, είμαι βέβαιη ότι όταν κάποιος μειώσει την τροφή του, θα χάσει κάποιο βάρος. Αν τη μειώσει και συνεχίζει να τη μειώνει (με οποιαδήποτε ποικιλία σε υδατάνθρακες-λίπη-πρωτείνη) θα συνεχίσει να χάνει βάρος. Αλλα, αυτό απαιτεί συνήθως την αυτοσυγκράτηση του ατόμου που προσπαθεί, δηλαδή να αγνοεί την πείνα του (κομματάκι δύσκολο για όλους μας) κι αφετερου, συνήθως δεν είναι αποδοτικό μακροπρόθεσμα. Μετά από χρόνια. Για μένα, το να μην τρώω ενώ πεινάω, είναι...αδύνατο. Τρέμω, λιποθυμώ, τέλος. Και πεινούσα συνέχεια. Γι' αυτό κι έτρωγα συνέχεια. Το κάθε τρεις ώρες ήταν οριακό. Δεν άντεχα να περάσουν τρεις ώρες. Κι αν συνέβαινε είχα ημικρανίες από την καθηστέρηση πρόσληψης τροφής (οποιασδήποτε τροφής). Αυτά που έτρωγα και το πόσο και πότε έτρωγα, τα έκανα με οδηγίες γαστρενερολόγου κι όχι από το ξερό μου το κεφάλι. Οταν αύξησα το λίπος και την πρωτεϊνη, σταμάτησα να πεινάω. Πρώτη φορά στη ζωή μου. ΣΤΑΜΑΤΗΣΑ ΝΑ ΠΕΙΝΑΩ!!! Είναι απίστευτη εμπειρία για όποιον είναι αναγκασμένος να βασανίζεται με πείνα νύχτα μέρα χωρίς σταματημό. Και για μένα ήταν "εύκολο" γιατί δεν είχα κιλά να με προβληματίζουν. Κανείς δεν με κοιτούσε περίεργα αν έτρωγα όλη μέρα. Ενώ κάποιος που πεινάει ΟΛΗ ΜΕΡΑ και έχει τα κιλά του, θεωρούμε δεδομένο, ότι τρώει καταχρηστικά - γι'αυτό και είναι υπέρβαρος. Οποιαδήποτε διατροφική οδηγία, με αφήνει πεινασμένη (παρά τα αποτελέσματα της, στη μείωση βάρους) την θεωρώ ανεπιτυχή ακόμη και επιβλαβή, μακροπρόθεσμα. Το αίσθημα πείνας είναι για κάποιο λόγο εκεί που είναι. Κάτι εξυπηρετεί. Πρέπει να τρώω, ώστε να μην πεινάω. Τώρα που είμαι ήρεμη και χωρίς πείνα όλη μέρα, μπορώ να πω ότι έχει σημασία. Παλαιότερα, δεν καταλάβαινα καν ότι με καταδυναστεύει η ίδια μου η πείνα. @vtgian σου εύχομαι να συνεχίσεις και καλύτερα, εφόσον είσαι ευχαριστημένη με την διατροφή σου και το σώμα σου. Οι γνωστές διατροφικές οδηγίες, με ολική άλεση και μεσογειακή διατροφή, έχουν αποτύχει πολλαπλώς για αρκετούς (ίσως όλους όσους γνωρίζω) ανθρώπους στον κύκλο μου. Εχω πολλούς μάλιστα που έχουν προβεί και σε χειρουργεία για να αδυνατίσουν και ένα χρόνο μετά το πολύ, αναγκάζονται να ξαναψάχουν διατροφολόγους γιατί α)δεν χάνουν πλέον κιλά-ενώ δεν έχουν ακόμη φτάσει στο υγειές γι'αυτούς βάρος, β)πεινούν συνέχεια γ)ξαναρχίζουν να παίρνουν κιλά... Δύσκολα πράγματα. Ελπίζω να διατηρήσεις την κατάσταση της υγείας και του σώματος σου, μακροπρόθεσμα. ΥΓ. Δεν προτείνω σε κανέναν να τρώει τις ακραίες ποσότητες που μπορεί να ανέφερα πιο πάνω. Δεν το θεωρώ συνταγή της επιτυχίας. Το έκανα γιατί θεωρώ σημαντικό να ανταποκρίνομαι στις ανάγκες του σώματος μου και για μια δεδομένη εποχή αυτές ήταν ΤΕΡΑΣΤΙΕΣ. Ηδη, τρώω πολύ πιο λίγο γιατί δεν πεινάω τόσο
  8. Δεν ισχύουν αιώνες. Το ζήτημα δεν είναι οι νόμοι της θερμοδυναμικής, αλλά κατά πόσο αυτοί εφαρμόζονται και απαντούν στη φυσιολογία του σώματος. Αυτή η συσχέτιση είναι αρκετά πρόσφατη. Κάπου τη δεκαετία του 50 αν δεν κάνω λάθος. Το ότι εγώ τρώω τόνους και δεν παχαίνω και άλλος παχαίνει με τον αέρα, όντως κάτι λέει. Κάτι πολύ αντιφατικό, αν η θεωρία των θερμίδων, είναι τόσο απλή όσο περιγράφεται. Οι γιατροί δεν λένε τίποτα. Για τους πόνους δίνουν παυσίπονα και για τα δερματικά κορτιζόνη και αυτό είναι όλο. Ουτε θυροειδή, ούτε αναιμίες, ούτε όγκους, ούτε αλλοιώσεις στα οστά, ούτε καρδιακά προβλήματα, ούτε τίποτα. ΟΛΑ ΕΙΝΑΙ ΤΕΛΕΙΑ! Εκτός από μένα.... Δεν ήμουν ποτέ ιδιαιτέρως δραστήρια ή αθλητικός τύπος. Περπατάω πολύ γιατί μου αρέσει η βόλτα, αλλά δεν μπορώ να τρέξω χωρίς τρομερό κόπο, για ελάχιστα δευτερόλεπτα και με έντονη κούραση μετά, που δεν περνάει εύκολα. Συνήθως η σωματική κόπωση, φέρνει άμεσα και ημικρανίες. Η κετογονική έχει ιατρικά εφαρμοστεί σε παιδιά με επιληψία που δεν βλέπουν βελτίωση από την αγωγή τους. Και είναι αποτελεσματική. Πλέον εφαρμόζεται και για πολλές άλλες παθήσεις, αλλά και για χάσιμο βάρους. Προσωπικά δεν τηρώ μια αυστηρή συνταγή. Διαβάζω και μαθαίνω και εφαρμόζω ότι νιώθω ότι με κάνει να γίνομαι καλύτερα και μπορεί να έχει μακροπρόθεσμη εφαρμογή. Οχι δίαιτα δηλαδή, αλλά διατροφή. Καταναλώνω κυρίως ζωικά, κορεμσένα ζωικά λίπη, ελαιόλαδο, ξηρούς καρπούς και μέλι, και λίγα φρούτα. Ενίοτε και κάποια λαχανικά. Αποφεύγω οτιδήποτε συσκευασμένο, βιομηχανικά επεξεργασμένο, αλεύρι, ζάχαρη και σπορέλαια, όσπρια και λαχανικά-φυτικές ίνες. Είμαι στην καλύτερη κατάσταση όταν τρώω, μόνο κρέατα. Εχω μικρές ενοχλήσεις όταν τρώω λαχανικά και ιδιαιτέρως αμυλούχα. Εχω σοβαρές συνέπειες, άμεσα ορατές, όταν καταναλώνω άλευρα. Αν ενδιαφέρεται κανείς για διάβασμα: https://www.dietdoctor.com/first-law-thermodynamics-utterly-irrelevant https://physiqonomics.com/calories/
  9. Ισχύει. Αλλά εξαρτάται από το είδος του γεύματος που τρώει κανείς. Στην εγκυμοσύνη, για κάποια περίοδο έκανα αποκλειστηκά κρεοφαγία. Μόνο κρέας, αυγά κι ενίοτε λίγο γιαούτρι ή τυρί. Εκείνη την περίοδο, έτρωγα μόνο ένα γεύμα την ημέρα (οποιαδήποτε ώρα ένιωθα πείνα, συνήθως κάποια ώρα πριν το μεσημέρι) και δεν μπορούσα να φάω τίποτε άλλο μετά. Απλά δεν πεινούσα. Οποτε προσπαθούσα να φάω κατι παραπάνω, απλά κατέβαινε με το ζόρι κι ένιωθα ότι έκανα υπερβολή-δεν το χρειαζόμουν. Μόλις γέννησα και λόγω θηλασμού, αμέσως ένιωθα να πεινάω πολύ συχνότερα και έτρωγα συχνότερα, όπου αυτό σήμαινε ότι για τους πρώτους μήνες μια τυπική ημέρα, μπορεί να έτρωγα 3 γεύματα από 3 μοσχαρίσιες μπριζόλες του μισού κιλού με 100 γρ. βούτυρο έκαστη. Σταδιακά (μετά τον 4ο μήνα) σταμάτησα να πεινάω τόσο και μείωσα τις ποσότητες. Αλλά 3 γευματα. Πλεόν (8 μηνών το παιδί και θηλάζουμε ακόμη), πεινάω σαφώς λιγότερο. Τρώω 2 φορές τη μέρα και πολύ πιο νορμάλ ποσότητες φαγητού. Μια ολόκληρη μοσχαρίσια, δεν την φέρνω βόλτα πια. Καλή χρονιά κιόλας! Ευτυχώς για μένα, δεν χρειάστηκε ποτέ να απασχοληθώ με το βάρος μου ή το σώμα μου. Ετρωγα πάντα όπως ήθελα και ήμουν πάντοτε σταθερή στα κιλά μου εκτός ελαχίστων εξαιρέσων που επανήλθα χωρίς να καταλάβω γιατί. Δυστυχώς για μένα, η υγεία μου δεν είναι το ίδιο σταθερή όπως τα κιλά μου . Για την ακρίβεια έχει πτωτική τάση εδώ και πάνω από μια δεκαετία με πολλά αυτοάνοσα, πολλές εξετάσεις, πολλές ειδικότητες ιατρών, πολλούς συμβατικούς και άλλους εναλλακτικούς κάθε προέλευσης, πολύ πόνο και καμία ανακούφιση. Το ευτυχές είναι ότι είμαι όρθια, το δυστυχές είναι ότι τις μισές ημέρες της ζωής μου, μπορώ μετά βίας να αυτοεξυπηρετηθώ. Κι έτσι, όταν έκανα το πρώτο μου παιδί, τερμάτισα. Γιατί όταν ήμουν μόνη και με τον σύζυγο, απλώς υπέφερα μέχρι να συνέλθω. Με ένα βρέφος όμως, δεν είχα την πολυτέλεια της ξεκούρασης, της αδράνειας, έστω να σέρνομαι στο πάτωμα προσπαθώντας να φτάσω στο κρεβάτι μου να ξαπλώσω. Εχω παιδί - ΠΡΕΠΕΙ να μπορώ να ανταποκριθώ στις ανάγκες του 24/7 και δεν έχει day off. Γιατί τα λέω όλα αυτά; Γιατί το ζήτημα του βάρους μπορεί να πειράζει ευαίσθητες χορδές για πολλούς ανθρώπους, αλλά η χρόνια αξασθένιση της υγείας, ενός νέου ανθρώπου, με τέλειες εξετάσεις και χωρίς καμία έξοδο διαφυγής από το καταρρέον σώμα του, είναι ζήτημα εξίσου σοβαρό, που πληγώνει εξίσου σοβαρά και που δεν θα έπρεπε να το παίρνει καθόλου ελαφρά οποιοσδήποτε συνομιλητής, επειδή έχει κιλά ή δυσκολεύεται να χάσει κάποια ή παλεύει με την ζυγαριά του πολλά χρόνια. Ο καθένας έχει τις δυσκολίες του. Μην υποτιμάς των άλλων, επειδή έχεις τα δικά σου. Προσωπικά, δεν "αγόρασα" καμία λύση από κανέναν επίδοξο οτιδήποτε. Εψαξα, διάβασα, πειραματίστηκα πολλαπλώς, κατέγραψα, ξαναμελέτησα, ξαναπειραματίστηκα και ακόμη ψάχνω, διαβάζω, μαθαίνω και πειραματίζομαι για να βρω την υγεία μου. Οσο τη βρω, στο βαθμό που μπορώ να τη βρω. Παίρνω κάθε θέση και τη μελετώ με την ίδια προσοχή όπως και οποιαδήποτε άλλη. Η παρέμβαση στη διατροφή μου, ήταν το μοναδικό πράγμα που έκανε την καθημερινότητα μου να αλλάξει έστω και λίγο προς το θετικότερο. Και αυτός είναι κι ο λόγος που πιάστηκα από αυτό και το έχω λιώσει στο διάβασμα και στο ψάξιμο. Γιατί όντως η διατροφή αλλάζει το μεταβολισμό κι αυτό δεν αφορά μόνο τις καύσεις και τις θερμίδες που ανέφερες (συγνώμη αλλά δεν έχω χρόνο να ασχοληθώ με τη θερμοδυναμική και τη σχέση της με τη φυσιολογία του σώματος), αλλά και την ορμονολογική μας κατάσταση και τη λειτουργία του πεπτικού και πολλά άλλα. Είμαι ανοιχτή στο να ακούσω οποιαδήποτε θέση και να την λάβω σοβαρά υπόψιν και στο βαθμό που με πείθει με την επιχειρηματολογία της, να προσπαθήσω να την εφαρμόσω και να δω αν όντως ισχύει. Η θεωρία με τις θερμίδες, ΔΕΝ με είχε πείσει ποτέ (χωρίς να μπορώ να επιχειρηματολογήσω τότε κατά αυτής) διότι απλούστατα, όλη μου τη ζωή καταναλώνω ΠΟΛΛΕΣ παραπάνω θερμίδες από αυτές που είναι απαραίτητες για τη συντήρηση του βάρους μου. Οι ποσότητες μπισκότων, ζάχαρης, τσουρεκιών, σοκολάτας, παγωτού κ.α. που κατανάλωνα καθημερινά από τα παιδικά μου χρόνια είναι ΤΕΡΑΣΤΙΕΣ. Και όπως ξανα είπα, το βάρος μου ήταν πάντοτε σταθερό. Οπότε, δεν μου ήταν τόσο δύσκολο να την προσπεράσω, να μελετήσω μια άλλη διατροφική τοποθέτηση (όπως της χορτοφαγίας, όπως του βιγκανισμού, όπως της LCHF, όπως της κετογονικής, όπως της gaps, όπως της resistant starch, όπως της zero carb, όπως της oxalates free και άλλων διαφορων....) και να ελέγξω την επιχειρηματολογία, την εφαρμοσιμότητα αλλά και την αποτελεσματικότητα, ως προς τα προβλήματα που αντιμετωπίζω. Προφανώς, όταν τρέφομαι με έναν τρόπο και αυτός βελτιώνει δραματικά την κλινική μου εικόνα, θα εμβαθύνω προς την συγκεκριμένη κατέυθυνση και θα αναζητήσω περαιτέρω τους βιολογικούς μηχανισμούς που επεξηγούν την βελτιώση της κλινικής μου εικόνας. Τώρα, το τί λέει ο γιατρός....δυστυχώς με αφήνει παγερά αδιάφορη, για να μην πω και ελαφρώς εκνευρισμένη, μιας και έχω ξοδέψει πολύ χρόνο, πολύ χρήμα και πολύ κόπο πηγαίνοντας από τον έναν στον άλλο και σε κάθε πιθανή ειδικότητα και σε κάθε πιθανή εξέταση, για να επιστρέφω πάντοτε μπροστά σε έναν γιατρό με τα πτυχία και τα όλα του, να μου λέει "αφού οι εξετάσεις είναι καλές, τότε ΔΕΝ ΕΧΕΙΣ ΤΙΠΟΤΑ". Και γιατί γιατρέ μου λιποθυμώ στα καλά καθούμενα; και γιατί δεν μπορώ να αναπνεύσω και γιατί έχω τέτοια πίεση και γιατί έχω εκζέματα και πληγές σε όλο μου το σώμα και γιατί έχω ημικρανίες 30 ημέρες το μήνα και γιατί πονάνε τα σωθηκά μου και μόνο με το άγγιγμα και γιατί δεν μπορώ να σηκωθώ από το κρεβάτι μετά από 10 ώρες ύπνου; και γιατί και γιατί και γιατί...; ΔΕΝ ΕΧΕΙΣ ΤΙΠΟΤΑ! Πάνε σε νευρολόγο.... Δυστυχώς για όλους τους προηγούμενους γιατρούς, ο νευρολόγος λέει κι αυτός ότι είμαι μια χαρά Τελοσπαντων, πολλά είπα πάλι. Συνοψίζοντας, εχω ακολουθήσει κάθε συμβατικό ιατρό και κάθε φαρμακευτική αγωγή που μου δόθηκε και ποτέ δεν βρήκα καμία βοήθεια. Εχω ακολουθήσει και αρκετούς εναλλακτικούς επίσης με αποτελέσματα αντίστοιχα ανύπαρκτα. Και μια μέρα διαβάζω σε ένα αρθράκι ότι μπορεί η μείωση της ζάχαρης να βελτιώσει την χρονίζουσα ημικρανία...ε, ο πνιγμένος από τα μαλλιά του πιάνεται! Αυτό ήταν η αρχή. Ολα τα υπόλοιπα είναι ιστορία. Κάνω διατροφικές παρεμβάσεις μέχρι να βρω την υγεία μου. Και οι τόνοι κορεσμένου λίπους που τρώω (αλλη μια φορά που ο υπολογισμός των θερμίδων δεν συνάδει με την πραγματικότητα) δεν έχει αυξήσει το βάρος μου. Είμαι ακόμη στα ίδια 50 κιλά που ήμουν πάντοτε. Απλά πιο υγιής. Καλή χρονιά και πάλι σε όλους/ες μας Ελπίζω ο καθένας να βρει την υγεία του, κι ας τον βρει από όποιον δρόμο μπορεί.
  10. Ευτυχώς, αυτή η θεωρία έχει καταρριφθεί γιατί είναι λανθασμένη. Εχει σημασία τί είδους θερμίδες καταναλώνεις γιατί κάθε θερμίδα μεταβολίζεται διαφορετικά στο σώμα. Δεν είναι μαθηματικά + - και τέλος. Είναι μεταβολισμός. Ενας άνθρωπος ο οποίος έχει θερμιδικές απαιτήσεις και ανάγκη από λίπος (όπως μια θηλάζουσα), τρώγωντας τις "σωστές" θερμίδες μπορεί κάλλιστα να βρεθεί να υποσιτίζεται θρεπτικά. Δηλαδή να μην επαρκεί η τροφή να θρέψει το σώμα σε επίπεδο θρέψης (βιταμίνες ιχνονοστοιχεία κ.α.). Αυτό βάζει το σώμα σε κατάσταση "άμυνας", αυτοσυντήρησης δηλαδή. Και αυτοσυντήρηση σημαινει καίω όσο το δυνατόν λιγότερα, γιατί πρέπει να επιβιώσω με την ελάχιστη τροφή. Εν ολίγοις, έχω αργό μεταβολισμό, δεν καίω όπως θα περίμενα. Για εμένα είναι όλα ακριβώς αντίθετα. Δεν δυσκολεύτηκα να χάσω τίποτα. Ούτε την πρώτη ούτε την δεύτερη φορά. Τρώω άπειρο λίπος, ακριβώς επειδή το σώμα μου το χρειάζεται κι αν του το στερώ, δεν αισθάνομαι καλά (στο πρώτο παιδί άρχισα να πέφτω πολύ σε βάρος, λόγω αυτού και κακού φαγητού εν γένει). Δεν έχω κανει ποτέ γυμναστική στη ζωή μου , πέραν από το να ανταποκρίνομαι στις ανάγκες τις καθημερινότητας και λίγο χορό που είχα κάνει 2 σεζόν κάποτε. Δεν έχω περίοδο εδώ και κάτι χρόνια αφού ήρθε 2,5 χρόνια μετά την πρώτη γέννα και αμέσως ξανα έμεινα έγκυος και τώρα είναι 8 μηνών το παιδί και δεν έχω ακόμη. Μείωσε ψωμιά, μακαρόνια κτλ. Προσφέρουν ελάχιστα έως καθόλου, από θρεπτικά στοιχεία, σε αφήνουν γρήγορα πεινασμένο και μεταβολίζονται ως σακχαρα, οπότε ανεβάζουν προκαλούν αποθήκευση λίπους. Αν αντικαταστήσεις αυτά με καλύτερες πιο θρεπτικές τροφές (ζωικά) θα είσαι πολύ καλύτερα και σωματικά και σε κιλά. Ο μεταβολισμός "χαλάει" υπό την έννοια ότι δεν καίει πάντοτε με τον ίδιο τρόπο ή τον ίδιο ρυθμό. Αλλάζει ας το πούμε καλύτερα. Εϊναι ομοιόσταση και φυσιολογία. Οπως οτιδήποτε άλλο στο σώμα, μπορεί να λειτουργεί καλά, καλύτερα ή να μην λειτουργεί καθόλου καλά. Και το πώς τρέφεται, κοιμάται και ζει την ημέρα του κανείς, επηρεάζει ΚΑΙ τον μεταβολισμό όπως και οποιοδήποτε άλλο παράγοντα της υγείας. CALORIES, FAT OR CARBOHYDRATES? WHY DIETS WORK (WHEN THEY DO). https://garytaubes.com/calories-fat-or-carbohydrates/
  11. Οχι βρε κορίτσι μου. Το ίδιο πράγμα είναι να χτυπάει ως αντίδραση μέσα στο σπίτι, επειδή πχ. τελείωσε το παιδικό που βλέπει και ξενέρωσε και το ίδιο είναι να χτυπήσει ένα παιδί παίζοντας μεταξύ τους, επειδή ττην τραμπούκισε;; Δεν έχω μία άντίδραση για κάθε κατάσταση. Αν αυτό σε δυσκολεύει να το αποδεχτείς, επειδή θεωρείς καλύτερο να έχεις ΜΙΑ αντίδραση για κάθε περίσταση, οκ. Οι δικές μου οι αντιδράσεις ποικίλουν και ως προς το είδος της αντίδρασης μου και ως προς το χρόνο που θα επέμβω. Κάθε παράδειγμα που έχω γράψει, έχει διαφορετικό χαρακτήρα. Οπότε μην παραθέτεις το ένα που λέει, μπήκα μπροστά με το άλλο που λέει, δεν έκανα τίποτα και ψάχνεις για αντιφάσεις. Το είδος της αντίδρασης κρίνεται με βάση τί βιώνει το παιδί, τί αποκομίζει εμπειρικά τι δεδομένη στιγμή, στο δεδομένο περιβάλλον, με τα δεδομένα γεγονότα. Φιλτράρω τις δικές μου αντιδράσεις προσπώντας να είμαι ελάχιστα παρεμβατική. Ελάχιστα σε μια περίπτωση μπορεί να είναι, δεν κάνω τίποτα και σε μια άλλη, πιάνω τα χέρια για να μην εξελιχθεί σε επώδυνη χειροδικία (είτε για την κόρη μου, είτε για κάποιον άλλο). Αν λέμε το ίδιο πράγμα, δεν υπάρχει λόγος να αντιπαρατίθεσαι. Προσωπικά έχω την γνώμη ότι δεν είναι το ίδιο πράγμα και γι'αυτό συμπληρώνω επεξηγώντας την προοπική μου. Αλλά αν εσύ το βρίσκεις όμοιο, είναι απολύτως κατανοητό από εμένα και αποδεκτό.
  12. @ΑΡΓΚ Δεν υπονοούσε απόλυτη μη παρέμβαση. Ανέφερα όπως θυμάμαι, ότι η δασκάλα έπιασε τα χέρια του παιδιού μαλακά και του είπε ότι δεν μπορεί να χτυπάει, όταν έκανε αυτή την εμφανή κίνηση χειροδικίας. Δεν ήταν όμως παρεμβατική καθόλη την εξέλιξη του περιστατικού. Εν ολίγοις, δυσκολεύεσαι να αφομοιώσεις την υποκειμενικότητα στην κρίση για το πότε παρεμβαίνω και πώς. ΔΕΝ υπάρχει μια αντίδραση για όλες τις περιστάσεις. Οπως ανέφερα, χρειάζεται κρίση και διακριση από τον γονέα, προσπαθώντας την ελάχιστη παρέμβαση (όχι την μηδενική όπως θέλεις να μεταφράζεις τα λεγόμενα μου, ώστε να ταιριάξουν στην αντίληψη σου). Και η κρίση αυτή έχει σαν φίλτρο τί θα αποκομίσει το παιδί με αυτή την εμπειρία κι όχι τί θα διδάξει ο ενήλικας. Επειδή με τη θεωρία, αντιλαμβάνομαι ότι μπερδεύεσαι μιας και δεν φαντάζομαι ότι είναι σκόπιμη η παρερμηνεία, να έρθουμε πάλι στο παράδειγμα. Αν η κόρη μου αμυνθεί χειροδικώντας ΔΕΝ ΘΑ ΕΠΕΜΒΩ. Αλλά δεν θα της διδάξω ότι πρέπει να απαντά με χειροδικία στη χειροδικία. Διαφέρει λοιπόν, το τι θα πω με το τι θα κάνει το παιδί. Το παιδί θα κάνει άλλοτε αυτό που θέλω κι άλλοτε κάτι διαφορετικό σύμφωνα με τις παρορμήσεις του. Εγώ θα παρέμβω μόνο όταν θεωρώ ότι βλάπτεται το παιδί. Τέλος, δεν σχολιάζω ούτε τον μέσο γονιό, ούτε εσένα, ούτε τη Λενια ούτε κανέναν άλλο. Διαβάζω ένα παράδειγμα συμπεριφοράς, μια κατάσταση, έναν προβληματισμό και προτείνω αυτό που κατανοώ ως βέλτιστο τρόπο επίλυσης, του συγκεκριμένου προβλήματος/προβληματισμού. Δεν κάνω προσωπική αντιπαράθεση με κανέναν γονιό γιατί όπως είπες, δεν γνωρίζω τον άνθρωπο ή το παιδί του ή την κατάσταση τους. Συζητάμε κυρίες μου, δεν μετράμε τις παιδαγωγικές μας! Ξανα είπα νομίζω, ότι δεν ξεκινάμε όλοι από την ίδια αφαιτηρία. Οπότε δεν έχουμε όλοι τα ίδια ιδανικά, αλλά ακόμη κι αν έχουμε τα ίδια ιδανικά, δεν χρησιμοποιούμε όλοι τα ίδια μέσα. Πάνω σε αυτά συζητάμε. Θεωρώ δεδομένο ότι όταν κάποιος μου απευθύνει μια ερώτηση, κυριολεκτικά ΘΕΛΕΙ μια απάντηση. Δεν ξέρω γιατί αυτή η απάντηση εκλαμβάνεται ως προσπάθειας προώθησης μιας θέσης. Μπορείς να πεις καλύτερα "δεν συμφωνώ, η πρακτική σου πιστεύω δεν βγάζει πουθενά και δεν θα την πρότεινα ποτέ σε κανέναν γιατί δεν με εκφράζει καθόλου". Κι αυτό είναι απόλυτα δεκτό και κατανοητό
  13. χαχαχα....χαρά στην υπομονή σου @Sentir...natureza Ετσι που τα παρέθεσες ωραία ωραία είμαι κι εγώ πεπεισμένη ότι πολύ καλά τα λέω. Η περίληψη είναι εξαιρετική. Την ακαδημαϊκή καριέρα την έχεις σκεφτεί; Εχεις τα προσόντα, να το ξέρεις . Γνωρίζεις ότι είναι εξαιρετικά προσβλητική τοποθέτηση. Λυπάμαι πολύ αν αισθάνεσαι ότι έχω πρόθεση, ή έχει κάποιος άλλος, να σου αλλάξει την άποψη. Βρισκόμαστε σε διάλογο γιατί υποτίθεται αποζητούμε τις άλλες απόψεις και καλλιεργούμε τις δικές μας, μέσα από τον διάλογο.
  14. ΥΓ. Και λίγο πιο λιανά να το πώ: όταν η κόρη μου χτυπάει, τη σταματάω ΑΜΕΣΑ. Αν δεν ακούσει στο όνομα της, της πιάνω τα χέρια και κυρίως δουλεύω με το βλέμμα που σκοτώνει (διαθέτω ένα πολύ καλό). Οταν την χτυπάνε, μπαίνω μπροστά. Αν όμως κάποιος τη σκουντήσει ή της πάρει παιχνίδι, ή την σπρώξει και μπει μπροστά στη σειρά ή της πάρει την κούνια κτλ κτλ κτλ. ΔΕΝ επεμβαίνω. Την αφήνω να το υποστεί. Αν χαλαστεί πολύ, της εξηγώ τι και γιατί έγινε, το συζητάμε λίγο μέχρι να της φύγει η στεναχώρια. Αν δεν χαλαστεί πολύ, κάνω σαν να μην το είδα και το συζητάμε μόνο όταν θα το φέρει αυτή στην κουβέντα και πιο πολύ αφήνω αυτήν να μιλήσει και δεν παίρνω θέση. Ακούω. Αν πεταχτεί στο δρόμο, την έχω μαγκώσει με τη μία. Αν όμως τρέχει προς το δρόμο, περιμένω μέχρι το τελευταίο βήμα της γιατί πιστεύω ότι θα σταματήσει κυριολεκτικά στην άκρη του πεζοδρομίου, αλλά δεν θα περάσει. Και 99% όταν σταματά. Κάποιες φορές έχει χρειαστεί να φωνάξω ή να πεταχτώ να την κρατήσω, γιατί δεν κατάλαβε ότι είναι σε διάβαση.
  15. @Lenia16 @ΑΡΓΚ Εχει ήδη ειπωθεί, αλλά ας το γράψω κι εγώ άλλη μία. Πουθενά δεν πρότεινα μια στάση αποστασιοποίησης, αδιαφορίας, μηδενικής παρέμβασης κτλ. Το ξέρω ότι γράφω πολλά μαζί, αλλά νομίζω είναι χρήσιμο να διαβαστεί ολόκληρος ο συλλογισμός, πριν προβεί κανείς σε απαντήσεις και αντιπαραθέσεις. Εκτός κι αν, το είδος της παρέμβασης και ο τρόπος της καθοδήγησης που προτείνω, στα δικά σας μάτια είναι απόλυτη μη παρέμβαση. Εμένα μου φαίνεται σαφώς πιο ήπια αλλά όχι ανύπαρκτη. Κατά τα άλλα και μιας και έχει προχωρήσει αρκετά η κουβέντα και νομίζω έχει πολύ καλό περιεχόμενα στα περισσότερα ποστ, το μόνο που θέλω να επισημάνω είναι πως ίσως το πιο σημαντικό στις όποιες παρεμβάσεις-συζητήσεις-προτροπές κτλ είναι το πνεύμα με το οποίο εισάγεται σε αυτές ο ενήλικας. Τα ίδια λόγια μπορούν να έχουν διαφορετικό περιεχόμενο, όταν εκφράζονται με διαφορετική καρδιά. Τα παιδιά αισθάνονται πώς νιώθουμε για όσα συμβαίνουν. Αν συμβουλεύεις το παιδί για να σε ακούσει η διπλανή σου στο πάρκο, το παιδί το ξέρει. Το νιώθει. Γνωρίζει μέσα του, την αδιαφορία σου για το συμβάν αυτό καθε αυτό. Αν κάνεις κήρυγμα για να "το βάλεις στη θέση του", το παιδί γνωρίζει τα συναισθήματα σου. Νιώθει ότι αισθάνεσαι την ανάγκη να του επιβληθείς κι όχι να το καθοδηγήσεις. Αν κάνεις κήρυγμα από φόβο ότι θα πάθει κάτι, το παιδί αισθάνεται το φόβο σου, την αγωνία σου. Νιώθει ότι δεν εμπιστεύεσαι τις ικανότητες του και την αντίληψη του. Αν του μιλάς συνέχεια, γιατί δεν έχεις συνηθίσει τη σιωπή, το παιδί αισθάνεται την αμηχανία σου. Δεν θα το πει ποτέ, αλλά νιώθει ότι του μιλάς για σένα, όχι για αυτό. Αν του μιλάς αργά και σταθερά, κρατώντας μέσα την οργή σου, νιώθει ότι σιγοβράζεις. Ξέρει μέσα του ότι έχεις μπουχτίσει μαζί του και με τα επαναλαμβανόμενα ατοπήματα του. Κι από την άλλη, αν είσαι γεμάτος αγάπη, ανοχή και εμπιστοσύνη, ακόμη κι αν λες πολλά, το παιδί ξέρει τις προθέσεις σου, σε αισθάνεται και νιώθει από που προέρχονται όσα ακούει, ακόμη κι αν δεν "ακούει" αυτά καθαυτά τα λόγια σου. Οπότε, το σημαντικό δεν είναι ΤΙ λέμε. Το σημαντικό είναι ΠΩΣ το λέμε και κυρίως ΠΩΣ ΑΙΣΘΑΝΟΜΑΣΤΕ για όσα λέμε και όσα συμβαίνουν. Με τί πνεύμα περιβάλλουμε το παιδί και όσα συμβαίνουν. Η πρακτική της ελάχιστης παρέμβασης (ελάχιστο στα μέτρα του καθενός και σύμφωνα με τις δυνάμεις και την αντίληψη του), ρίχνει το βάρος της σε κάτι πιο ουσιαστικό από το λόγο. Λέει με απλά λόγια ότι το παιδί δεν μαθαίνει από τα λόγια που του προφέρουμε, αλλά από τη ζωή που ζει. Οτι καλύτερο έχεις να διδάξεις στα παιδιά σου, είναι να γίνεις η καλύτερη εκδοχή του εαυτού σου, να κάνεις αυτοκριτική, να ωριμάζεις, να γίνεσαι μεγαλόκαρδος και πράος και έτσι να ρουφίξουν τα παιδιά σου, τη ζωή σου, τον τρόπο σου, το πνεύμα που καθοδηγεί τις πράξεις σου. Είναι πολύ πιο εύκολο να λέμε τι πρέπει να κάνουμε και πολύ δύσκολο να είμαστε όντως, αυτά που διδάσκουμε ως σωστά και πρέποντα. Πάρτε παράδειγμα: είμαστε κατά της βίας, δεν χτυπάμε, δεν χτυπάμε, δεν χτυπάμε.....μέχρι που το χτύπησαν 5-6 φορές το παιδί στο σχολείο και του είπα "χτύπα". Αν είμαι όντως ήπιος και δεν ασκώ βία, δεν την προτείνω γιατί δεν μου βγαίνει να το προτείνω, ακόμη κι αν αισθάνομαι ότι το παιδί μου βάλλεται. Απλά δεν μου βγαίνει. Αλλά όταν προτείνω τη μη βία, γιατί μου φαντάζει ωραία, χωρίς όμως να το ζω μέσα μου, έρχεται μια στιγμή, που αποκαλύπτεται η ασυνέχεια όσων λέω, με όσα είμαι/αισθάνομαι. Και για όλο το μήνυμα που παρέθεσες μαζί με το παραπάνω. Η κόρη μου δεν είναι καθόλου ξεχωριστή. Είναι πολύ κοινή. Είναι τόσο κοινή, ώστε να γράφει στα άγραφα πολλούς κανόνες, όπως κάθε άλλο παιδί της ηλικίας της, παρά τις προσπάθειες μου για το αντίθετο. Είναι τόσο κοινή και τετριμένη ώστε να κάνει περίπου όσα κάνουν όλα τα παιδιά γύρω μας, περισσότερο ή λιγότερο. Εγώ από την άλλη προσπαθώ να κάνω αρκετά διαφορετικά, απ' ότι οι περισσότερες μαμάδες που ξέρω, ως προς το πώς αντιμετωπίζω τις καθημερινές μας δυσκολίες. Οχι γιατί οι άλλες μαμάδες δεν αγαπούν τα παιδιά τους όπως εγώ το δικό μου. Μπορεί να αγαπούν περισσότερο και καλύτερα από μένα. Απλώς γιατί έχω την περιέργεια και την υπομονή να μελετάω την ανθρώπινη συμπεριφορά και παίρνω μεγάλη χαρά και ικανοποίηση, όταν διαπιστώνω ότι κάτι απ' όσα κάνω είναι περιττό ή άστοχο. Κάθε φορά (και είναι πολλές) που βρίσκομαι σε τέλμα μη μπορώντας να προχωρήσω αρμονικά την συνύπαρξη μου με την οικογένεια μου, αναζητώ νέες ιδέες, τρόπους, σκέψεις.....και τελικά πάντα κάτι βρίσκω. Κάτι εφαρμόσιμο, κάτι αληθινό, κάτι που εναρμονίζεται με την κοσμοθεωρία μου και μπορώ να δουλέψω πάνω σε αυτό. Το να προσπαθώ να ακούω περισσότερο, να μιλάω λιγότερο, να μην δίνω βοήθεια χωρίς να μου τη ζητήσει, να έχω εμπιστοσύνη στις δυνάμεις της, να την παρατηρώ και να την αφήνω να λειτουργεί, να παρεμβαίνω άμεσα και δραστικά όταν πρέπει, να υποχωρώ όταν κάνω λάθος, να βάζω ελάχιστους κανόνες και να τους τηρώ σταθερά, να είμαι ευέλικτη όταν χρειάζεται, να είμαι σταθερή όταν επιβάλλεται, να της δίνω το λόγο όταν έχει λόγο, αλλά να της ξεκαθαρίζω πότε ο λόγος της, δεν αρμόζει κ.α. πολλά, είναι πράγματα που μου ταιριάζουν, με εκφράζουν και για εμάς λειτουργούν προς το καλύτερο κι όχι προς το χάος και το μπάχαλο που υπονοείς και σκιαγραφείς για το μέλλον της μικρής αννούλας πίσω από τα σίδερα. (φυσικά δεν παίρνω όρκο ότι θα έχει ένα καθαρό ποινικό μητρώο εφόρου ζωής, αλλά δεν ξέρω ποιος αφελής μπορεί να έχει τέτοιες βεβαιότητες)
  16. Εγώ δεν θα πρότεινα τίποτα έξω από αυτό το οποίο κάνετε εσείς συνήθως. Χωρίς να κρίνω την στάση σας γενικά, το πιο σημαντικό είναι να είστε πραγματικοί, αληθινοί και οικείοι με όσα ζήτε. Πλέον η ζωή συμπεριλαμβάνει και το παιδί και είναι κι αυτό μέρος του πολιτισμικού περιβάλλοντος του σπιτιού σας. Αν δεν σας λέει και πολλά η όλη ιστορία, κρατήστε το έτσι. Αν θέλετε να πάρετε δώρα, πείτε ότι είναι γιορτή και αφορμή για ένα δώρο! Γιατί να περιπλέκονται τα πράγματα; Αν εσείς δεν έχετε ιδέα για το τί σημαίνει χριστιανικά χριστούγεννα, γιατί πρέπει να δώσετε στο παιδί, ένα μήνυμα χριστουγέννων που δεν είναι δικό σας, αλλά το κατασκευάσατε αποκλειστικά για να το δώσετε στο παιδί; Σκέψου αν του προσφέρεις κάτι με όλα αυτά. Διαφωνώ πλήρως με φανταστηκές ιστορίες περί ταράνδων, ξωτικών, τζακιών κ.α. ανάλογα. Δεν βλέπω σε τί ωφελείται το παιδί, ακούγοντας από τους γονείς του να αναπαράγουν μυθοπλασίες, σαν να είναι πραγματικές και να τις στηρίζουν με κάθε τρόπο, σαν να εξαρτάται η χαρά μιας γιορτής, από αυτές τις μυθοπλασίες. Περαν τούτου, γνωρίζω πολλά παιδιά που τους κρύβανε χροοοοονια το μυστικό, ότι τα δώρα τα αγόρασε ο μπαμπάς και δεν τα τύλιξε ένα ξωτικό, αλλά η κοπέλα στο ταμείο του παιχνιδάδικου και είναι πραγματικά λυπηρό, στα 8 και στα 10 ένα παιδί ακόμη, να προσπαθεί να πείσει τους γονείς του, να του επιτρέψουν να ομολογεί, ότι ο σαντα-κλάους ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ!!! (Προσωπικά ΒΑΡΙΕΜΑΙ όλο το εμπορικό κομφούζιο των χριστουγέννων. Η πραγματική ύπαρξη των χριστουγέννων είναι το μόνο που με αφορά και όσα έχω να πω ή να μην πω στο παιδί, είναι όσα όντως συμβαίνουν τα χριστούγεννα στην εκκλησία: είναι γιορτή, η γιορτή της γέννησης του Χριστού, με αφορμή αυτό το χαρμόσυνο γεγονός, γιορτάζουμε με την οικογένεια και τους φίλους μας. Τόσο απλά.)