το "ταμείο" του σπιτιού

[peony]

Δεν είναι μισά μισά, όχι. Υπάρχει μαχητό τεκμήριο για το 1/3 της αποκτηθείσας περιουσίας κατά τη διάρκεια του γάμου.

 

Τέλοσπαντων, πραγματικά εκπλήσσομαι με την έκπληξη σας. Ο καθένας όπως βολεύεται και ναι, ζευγάρι με χωριστούς λογαριασμούς είναι και ζευγάρι και οικογένεια και ούτε κρύβει κάτι ο ένας από τον άλλον.

[ekavi_]

τα υπολοιπα πηγαινουν για τα παιδια.

 

 

το παν ειναι να μην πληρωνει τα παντα ο ενας κι ο αλλος να αποταμιευει το μισθο του (το εχω δει και αυτο). και στο τελος να απαιτει τα "νομιμα".

 

Σε μια υγιή και αγαπημένη οικογένεια ο καθένας συνεισφέρει ότι μπορεί παραμερίζοντας προσωπικές ανάγκες και έχοντας γνωμονα όπως λες, τα παιδιά και το μέλλον των παιδιών. Τώρα ο τρόπος που θα γίνει δεν έχει σημασία (πχ αν θα γραφτεί ή όχι το σπίτι ισομερώς και στους 2 για φορολογικούς λόγους ή οτιδήποτε κτλ) εφόσον υπάρχει εμπιστοσύνη και εφόσον κοινός στόχος είναι τα παιδιά.

 

Και εγώ έχω ακούσει το παράδειγμα που λες. Ο ένας να αποταμιεύει συνεχώς ή και να κρύβει χρήματα και ο άλλος να πληρώνει...

Συμφωνώ σε όσα έγραψες.

[sofi@p]

Δεν είναι μισά μισά, όχι. Υπάρχει μαχητό τεκμήριο για το 1/3 της αποκτηθείσας περιουσίας κατά τη διάρκεια του γάμου.

 

Τέλοσπαντων, πραγματικά εκπλήσσομαι με την έκπληξη σας. Ο καθένας όπως βολεύεται και ναι, ζευγάρι με χωριστούς λογαριασμούς είναι και ζευγάρι και οικογένεια και ούτε κρύβει κάτι ο ένας από τον άλλον.

 

α, εσένα θα σε έχω στα υποψιν, μολις ο συζυγος παρει τον κρυφο λογαριασμο του και αρχισει να τρεχει!!!! :p:p

[vtgian]

Τα τελευταία χρόνια υπάρχει μεγάλη αρθρογραφία σχετικά με την οικονομική διαχείριση ενός ζευγαριού ιδιαίτερα τώρα που δουλεύουν και οι δύο. Το συνηθέστερο μοντέλο είναι ξεχωριστοί λογαριασμοί μισθών και κοινός για αποταμιεύσεις. Αυτό δε πάει να πει ότι άλλοι τρόποι δεν είναι λειτουργικοί.

 

Είναι θέμα συνήθειας και τρόπου λειτουργίας του καθενός. Το σημαντικό είναι να μην υπάρχουν προστριβές. Τι να το κάνω αν τα έχουμε όλα κοινά και γκρινιάζουμε γιατί ο ένας επένδυσε σε κάτι που δεν ήθελε ο άλλος. Ή αν τα έχουμε όλα ωραία τακτοποιημένα ο καθένας ξεχωριστά και γκρινιάζουμε γιατί ανέλαβε ό ένας ΔΕΗ, ενώ ο άλλος το φροντιστήριο που είναι περισσότερα. Έχω παραδείγματα στον κύκλο μου και από τις δύο περιπτώσεις. Και τα δύο μου δείχνουν ανωριμότητα.

 

Προσωπικά εμείς βολευόμαστε με το να τα έχουμε όλα κοινά. Το σημαντικότερο πλεονέκτημα αυτού του τρόπου είναι ότι αν πάθει κάτι ένας από τους δυο μας, δεν θα έχουμε φασαρίες με τα κληρονομικά (αποδοχή κληρονομιάς, φορολογία κλπ) Αυτό βέβαια αποδείχτηκε καταστροφικό στον πρώτο γάμο του άντρα μου, καθώς η πρώην του εκμεταλλευόμενη επαγγελματικό ταξίδι του εν διαστάσει συζύγου της, εξαφάνισε κυριολεκτικά ότι είχε το σπίτι! Επίσης τα χρήματα που είχε δώσει ο σύζυγος για τον εξοπλισμό του πατρικού της στο χωριό (εξ'αρχής στο όνομά της) πήγαν άκλαυτα και του έμειναν και οι δόσεις για τα ηλεκτρικά.

Από την άλλη, κανείς από τους δυο μας δεν μπορούσε να σκεφτεί το νέο γάμο με ξεχωριστά πορτοφόλια. Ίσως γιατί και οι γονείς μας έτσι είναι και τα έχουν καταφέρει περίφημα με αυτόν τον τρόπο.

 

Αυτό που λειτουργεί, είναι για τον καθένα μας και το καλύτερο και το ευκολότερο.

 

(πάλι έκθεση ιδεών έγραψα...

[manoulina]

Αυτό είναι λίγο γελοίο...

 

Μετά θα μετράνε και πόσο ρεύμα έκαψε ο καθένας...

 

Ναι... γελοίο μου φαίνεται κι εμένα... Να σκεφτείς οτι κατά τον ίδιο τρόπο ξοδεύουν χρήματα για το παιδί τους, για τις διακοπές τους κλπ.

 

Όταν έχουν να πάρουν ένα δώρο, ανάλογα ποιανού είναι το πρόσωπου που γιορτάζει αυτός πληρώνει και το δώρο. Αν για παράδειγμα γιορτάζει μια φίλη της συζύγου ψωνίζει εκείνη το δώρο με δικά της χρήματα.

Έχω πολλά ακόμη τέτοια παραδείγματα.

 

Δεν είναι απλά γελοίο, είναι τραγικό και δεν λέγεται οικογένεια αυτό.

[ekavi_]

Ναι... γελοίο μου φαίνεται κι εμένα... Να σκεφτείς οτι κατά τον ίδιο τρόπο ξοδεύουν χρήματα για το παιδί τους, για τις διακοπές τους κλπ.

 

Όταν έχουν να πάρουν ένα δώρο, ανάλογα ποιανού είναι το πρόσωπου που γιορτάζει αυτός πληρώνει και το δώρο. Αν για παράδειγμα γιορτάζει μια φίλη της συζύγου ψωνίζει εκείνη το δώρο με δικά της χρήματα.

Έχω πολλά ακόμη τέτοια παραδείγματα.

 

Δεν είναι απλά γελοίο, είναι τραγικό και δεν λέγεται οικογένεια αυτό.

 

Όχι, δεν λέγεται οικογένεια, ούτε καν συγκατοίκηση... Δεν ξέρω πως να το χαρακτηρίσω... Και σίγουρα δεν είναι και λειτουργικό. Κάποια στιγμή θα φαγωθούν μεταξύ τους...

[love4]

Βρε κοριτσια...ποσο με ξενιζουν ολα αυτα περι διαφορετικων λογαριασμων...αν το καναμε εμεις θα ενιωθα τοσο απομακρυσμενη απο τον αντρα μου...ποτε δε καθισα να σκεφτω τετοια πραγματα, αν θελω ενα ζευγαρι παπουτσια με ποιανου λεφτα θα τα παρω...τα λεφτα που βγαζει ο αντρας μου τα νιωθω 100% λεφτα μου οπως κι εκεινος αντιστοιχα νιωθει για τα λεφτα που βγαζω εγω...

[xena]

Στη μέση όλα. Ο,τι εισόδημα μπει στο σπίτι, είτε από μισθό ή από δώρο ή από επίδομα, όλα μαζί τα διαχειριζόμαστε. Ρωτάω όταν θέλω να κάνω μία αγορά αξίας ή να πάρω χρήματα απ' το ταμείο και το ίδιο κι ο σύζυξ.

Ξέρω αρκετούς/ές με κρυφούς λογαριασμούς. Δεν μ'αρέσει, κρύβει ανασφάλεια που δεν έχω δώσει το δικαίωμα να έχει ο σύντροφος και πονηριά από πλευράς του.

Σε μια οικογένεια έχουμε να αντιμετωπίσουμε τόσα πολλά μαζι, έχουμε να εξορκίσουμε τόσα προβλήματα κι έχουμε να κουβεντιάσουμε άλλα πολλά που δεν προφταίνουμε, κυρίως όταν ο χρόνος είναι λίγος, που είναι κουραστικό να είσαι με σύντροφο που ίσως κρύβει κάτι, που θέλει τον δικό του λογαριασμό, χρόνο, χώρο,* που δεν είναι ξεκάθαρος σε κάποια έξοδα κλπ κλπ. Απα πα παααα...

* Μιλάω για εκείνα τα αλαμπουρνέζικα που ακούω από κάποιους που θέλουν και την πίτα ολόκληρη και τον σκύλο χορτάτο!

[vtgian]

Στη μέση όλα. Ο,τι εισόδημα μπει στο σπίτι, είτε από μισθό ή από δώρο ή από επίδομα, όλα μαζί τα διαχειριζόμαστε. Ρωτάω όταν θέλω να κάνω μία αγορά αξίας ή να πάρω χρήματα απ' το ταμείο και το ίδιο κι ο σύζυξ.

Ξέρω αρκετούς/ές με κρυφούς λογαριασμούς. Δεν μ'αρέσει, κρύβει ανασφάλεια που δεν έχω δώσει το δικαίωμα να έχει ο σύντροφος και πονηριά από πλευράς του.

Σε μια οικογένεια έχουμε να αντιμετωπίσουμε τόσα πολλά μαζι, έχουμε να εξορκίσουμε τόσα προβλήματα κι έχουμε να κουβεντιάσουμε άλλα πολλά που δεν προφταίνουμε, κυρίως όταν ο χρόνος είναι λίγος, που είναι κουραστικό να είσαι με σύντροφο που ίσως κρύβει κάτι, που θέλει τον δικό του λογαριασμό, χρόνο, χώρο,* που δεν είναι ξεκάθαρος σε κάποια έξοδα κλπ κλπ. Απα πα παααα...

* Μιλάω για εκείνα τα αλαμπουρνέζικα που ακούω από κάποιους που θέλουν και την πίτα ολόκληρη και τον σκύλο χορτάτο!

 

Και εμείς έτσι είμαστε και μου φαίνεται τρομερά πολύπλοκο να τα χωρίζεις όλα, όπως έγραψες και εσύ ο χρόνος είναι τόσο λίγος για αναλύσεις. Εμένα μου φαίνεται εξωπραγματικό να μη τα μοιράζεσαι όλα, άλλωστε πέρα από τα χρήματα όλες οι προσπάθειες είναι κοινές. Μετράει κανείς πόσο προσφέρει ο/η σύζυγός πχ στο πλύσιμο των πιάτων και προσφέρει ανάλογα στο σίδερο;

Βέβαια φαίνεται από τη κουβέντα ότι το κοινό σύστημα δεν ικανοποιεί κάποια ζευγάρια. Αν τα βρίσκουν αλλιώς και δεν έχουν γκρίνιες, εμένα μου περισσεύει...

[koula09]

Εγω δε δουλευω,ειμαι σπιτι με το μωρο και ο αντρας μου ειναι σε μια δουλεια που πληρωνεται καθε μερα...Αυτος δηλαδη φερνει τα λεφτα στο σπιτι αλλα συνηθως εγω τα κραταω.Οτι ξοδεψω θα του το πω για να ξερει (ειτε αν ειναι κατι για το σπιτι ειτε για γενικα) αλλα εχω καταλαβει οτι κανει καποια ''κρυφα'' εξοδα να το πω? βασικα οτι ξοδευει καθημερινως λεφτα σε προποτζιδικα...μπορει τη μια μερα να ειναι 3-4 ευρω,και την αλλη 30 (καλα οταν ειδα το δελτιο με τα 30 φρικαρα γιατι για να βγαλει 30 ευρω πρεπει να δουλεψει 12 ωρες).Με πειραζει αλλα μερικες φορες νιωθω οτι δε μπορω να του πω και πολλα γιατι στην τελικη αυτος τα βγαζει....

[lucia]

Εγω δε δουλευω,ειμαι σπιτι με το μωρο ...

 

..

 

 

νιωθω οτι δε μπορω να του πω και πολλα γιατι στην τελικη αυτος τα βγαζει....

 

 

Αν ανατρέξεις σε θέματα με αμοιβές νταντάδων, θα δείς πώς για 8ώρη φύλαξη του παιδιού συν ψιλοδουλιές στο σπίτι θα έδινες γύρω στα 400 ευρώ, αν δε λέω λίγα. Οπότε όχι φίλη μου δεν τα βγάζει αυτος, και τα δικά σου εργατικά είναι στην ουσία.

 

Αυτό από μια μαμά που προσέχει αποκλειστικά τα παιδιά της απ'τις 9 που φεύγει ο μπαμπάς μεχρι 7-8 το απόγευμα που σχολάει. Μαγείρεμα μεσημέρι βράδυ, ταίσμα, ξεσκάτισμα, πλύσιμο πιάτων, πλυντήριο, άπλωμα, σουπερμάρκετ όλο πάνω μου, παιδική χαρά πρωί απόγευμα και φυσικά δημιουργική απασχόληση στο σπίτι - λυπάμαι αλλά δεν τα βγάζει ο άντρας μου, τα βγάζουμε μαζί!

[katerina2]

Εγω δε δουλευω,ειμαι σπιτι με το μωρο και ο αντρας μου ειναι σε μια δουλεια που πληρωνεται καθε μερα...Αυτος δηλαδη φερνει τα λεφτα στο σπιτι αλλα συνηθως εγω τα κραταω.Οτι ξοδεψω θα του το πω για να ξερει (ειτε αν ειναι κατι για το σπιτι ειτε για γενικα) αλλα εχω καταλαβει οτι κανει καποια ''κρυφα'' εξοδα να το πω? βασικα οτι ξοδευει καθημερινως λεφτα σε προποτζιδικα...μπορει τη μια μερα να ειναι 3-4 ευρω,και την αλλη 30 (καλα οταν ειδα το δελτιο με τα 30 φρικαρα γιατι για να βγαλει 30 ευρω πρεπει να δουλεψει 12 ωρες).Με πειραζει αλλα μερικες φορες νιωθω οτι δε μπορω να του πω και πολλα γιατι στην τελικη αυτος τα βγαζει....

 

http://www.prolipsis.gr/index.php?id=24,183,0,0,1,0

http://www.kethea.gr/FAQ/tabid/72/language/el-GR/Default.aspx?QuestionID=35&AFMID=524

[annoulen]

Αν ανατρέξεις σε θέματα με αμοιβές νταντάδων, θα δείς πώς για 8ώρη φύλαξη του παιδιού συν ψιλοδουλιές στο σπίτι θα έδινες γύρω στα 400 ευρώ, αν δε λέω λίγα. Οπότε όχι φίλη μου δεν τα βγάζει αυτος, και τα δικά σου εργατικά είναι στην ουσία.

 

Αυτό από μια μαμά που προσέχει αποκλειστικά τα παιδιά της απ'τις 9 που φεύγει ο μπαμπάς μεχρι 7-8 το απόγευμα που σχολάει. Μαγείρεμα μεσημέρι βράδυ, ταίσμα, ξεσκάτισμα, πλύσιμο πιάτων, πλυντήριο, άπλωμα, σουπερμάρκετ όλο πάνω μου, παιδική χαρά πρωί απόγευμα και φυσικά δημιουργική απασχόληση στο σπίτι - λυπάμαι αλλά δεν τα βγάζει ο άντρας μου, τα βγάζουμε μαζί!

 

Άσχετο με το θέμα ίσως, αλλά δηλαδή εμείς που κάνουμε όλα τα παραπάνω + 8 ώρες εργασίας εκτός σπιτιού γιατί αλλιώς "δεν βγαίνουμε", τι πρέπει να πούμε δηλαδή ?

(Σημειώνω ότι στην περίπτωσή μου, τα παιδιά ΑΝΑΓΚΑΣΤΙΚΑ πάνε παιδικό σταθμό από τις 7.30 πμ - 5 μ.μ., σουπερμάρκετ πάει ο σύζυγος κ, εννοείται, ούτε κουβέντα φυσικά για παιδική χαρά τις καθημερινές. )

[lucia]

δηλαδή εμείς που κάνουμε όλα τα παραπάνω + 8 ώρες εργασίας εκτός σπιτιού γιατί αλλιώς "δεν βγαίνουμε", τι πρέπει να πούμε δηλαδή ?

 

Kοίτα. Ειλικρίνα θα σε ρωτήσω. Χωρίς ίχνος βοηθειας από γιαγιοπαππούδες? Ούτε τα ΣΚ? Αν ναι, τότε να πείς πώς είστε ηρωίδες και πρώτη εγω σας βγάζω το καπέλο, ειλικρινά δε ξέρω πως επιτυγχάνεται κάτι τέτοιο από εργαζόμενες μαμάδες που επιστρέφουν στο σπίτι στις 5-6, εκτός κι αν κάθε μέρα κοιμάσαι 2 τη νύχτα. Μόνο το πλυντήριο να βάλεις μάζεμα το χτεσινό και άπλωμα το σημερινό (προσωπικά βάζω ένα τη μέρα), το μαγείρεμα, την τακτοποίηση του σπιτιού, ένα μπάνιο να κάνεις, μισή ώρα να μιλήσεις με τον άντρα σου, ορίστε.

Τα παραπάνω πάντως δεν αναιρούν την άποψή μου πως το μεγάλωμα των παιδιών είναι εργατικά, αυτό που έγραψα στην κοπέλα που τις λέει ο άντρας της «εγώ τα βγάζω». Μιλάω για ηλικίες των δικών μου παιδιών που σε θέλουν συνέχεια εκεί, σε παίρνουν από πίσω και δε μπορείς να κάνεις τίποτα, όχι μεγαλύτερα να είναι κλεισμένα σʼένα δωμάτιο κ να παίζουν. Σήμερα πχ απ τις 8, μόλις τώρα στις 3.30 κάθισα λίγο που κοιμηθηκαν. Δεν είναι ότι κάθεσαι, αυτό εννοώ. Τι διαφορά θα είχε απʼτο να ήμουν σʼένα γραφείο? (εντάξει βγήκα τελείως οφ τόπικ)

[MarianS]

Άσχετο με το θέμα ίσως, αλλά δηλαδή εμείς που κάνουμε όλα τα παραπάνω + 8 ώρες εργασίας εκτός σπιτιού γιατί αλλιώς "δεν βγαίνουμε", τι πρέπει να πούμε δηλαδή ?

(Σημειώνω ότι στην περίπτωσή μου, τα παιδιά ΑΝΑΓΚΑΣΤΙΚΑ πάνε παιδικό σταθμό από τις 7.30 πμ - 5 μ.μ., σουπερμάρκετ πάει ο σύζυγος κ, εννοείται, ούτε κουβέντα φυσικά για παιδική χαρά τις καθημερινές. )

 

Αλήθεια κάθονται τοσες ωρες χωρις να κλαινε; Και όταν αρρωσταινουν τι κανεις; Παιρνεις άδεια; Εχω το ίδιο πρόβλημα.

[annoulen]

για την MARIAN S και για τη LUCIA.

 

Οι γονείς του συζύγου έχουν αποβιώσει. Οι γονείς μου βοηθάνε 1) όταν αργώ να σχολάσω κ πρέπει κάποιος να παραλάβει τα παιδιά από το σχολικό (περίπου 1 φορα την εβδομαδα) 2) όταν είναι άρρωστα κ δεν μπορώ ούτε εγώ ούτε ο σύζυγος να πάρω άδεια 3) όταν έχουν μαγειρέψει μουσακά - γεμιστά (που θέλουν χρόνο) κ μου στέλνουν ταπεράκι

Τα ΣΚ, με δική μου επιλογή, γιατί οι ανθρώποι είναι πολύ πρόθυμοι, δεν τους δίνω τα παιδιά, παρά μόνο σε ανάγκη (π.χ. κάποιος γάμος), μιλάμε για μία φορά το χρόνο. Δεν βγαίνουμε με τον άνδρα μου οι δύο μας κ δεν έχουμε και το μισάωρο συζήτησης καθημερινά που λέτε.

Το σπίτι, όχι αχούρι εντελώς αλλά σχεδόν μονίμως ακατάστατο, αξεσκόνιστο, ασκούπιστο κλπ. Προτεραιότητα έχουν τα ρούχα μας (πλυντήριο από Πέμπτη, δυστυχώς το ΣΚ μαζεύονται όλα + σίδερο, διότι τις καθημερινές δεν υπάρχει κουράγιο κ χρόνος). Μαγειρεύω τα ΣΚ κ μετά μία τετάρτη ή πέμπτη κ τις λοιπες μέρες κάτι πρόχειρο (τοστ, ντάκος, ομελέτα). Τα παιδιά τρώνε το μεσημέρι στο σταθμό.

Τα παιδιά (προνήπιο κ προ-προνήπιο) έρχονται κουρασμένα κ με γκρίνια (είναι κ αυτά εργαζόμενα εκτός σπιτιού).

Τα ΣΚ ξυπνάω από μόνη μου 630-700 το αργότερο γιατί μόνο τότε μπορώ να ασχοληθώ λίγο με το σπίτι κ με τα παιδιά μου γιαυτό κ δεν τα δίνω στους γονείς μου.

Έχω έρθει κ στην άλλη όχθη (σπίτι με 6μηνο ΟΑΕΔ στο πρώτο παιδί και 4 μήνες άδεια κύησης κ λοχείας στο 2ο παιδί). Εντάξει κουράζεσαι, μάλλον να το πω καλύτερα, είσαι μόνιμα απασχολημένη με τις δουλειές του σπιτιού αλλά βρε κορίτσια, μην συγκρίνουμε την δουλειά στο σπίτι με την δουλειά + εκτός + εντός σπιτιού......εκτός κ έχεις εσωτερική οικιακή βοηθό.

Σέβομαι όλες τις μανούλες, έχουμε τα ίδια άγχη, φόβους, χαρές κ λύπες αλλά καλύτερα να εκφέρουμε άποψη όταν έχουμε προσωπική εμπειρία και από τις δύο καταστάσεις.

[MarianS]

Πολύ απαιτητικό πρόγραμμα, να εισαι παντα καλα να το καταφέρνεις. Κι εγω καπως ετσι με βλεπω όταν αρχισω δουλεια πλην του ότι εγω δεν εχω ουτε μια φορα την εβδομαδα καποιον δικο μου να παραλαμβανει το παιδι η να το κρατα όταν είναι αρρωστο κ δεν μπορω ουτε γω ουτε ο αντρας μου. Μονο κανα φαι 1-2 φορες το μηνα από τη μητερα μου.

[annoulen]

Πολύ απαιτητικό πρόγραμμα, να εισαι παντα καλα να το καταφέρνεις. Κι εγω καπως ετσι με βλεπω όταν αρχισω δουλεια πλην του ότι εγω δεν εχω ουτε μια φορα την εβδομαδα καποιον δικο μου να παραλαμβανει το παιδι η να το κρατα όταν είναι αρρωστο κ δεν μπορω ουτε γω ουτε ο αντρας μου. Μονο κανα φαι 1-2 φορες το μηνα από τη μητερα μου.

 

Κ για να σου απαντήσω κ εδώ αγαπητή MarianS, νομίζω ότι όταν θα ξεκινήσεις την δουλειά, πρέπει να αναισθητοποιηθείς λίγο όσον αφορά τις δουλειές του σπιτιού, γιατί αλλιώς δεν βγαίνει. Ας έχει κ το φωτιστικό λίγη σκόνη, ας έχουν δακτυλιές τα τζάμια για καμμιά εβδομάδα, άσε κ καμμία πετσέτα της κουζίνας (ας πούμε) ασιδέρωτη, δεν έγινε κ τίποτα...... Καλο κουράγιο, κ περαστικά στο παιδάκι σου που ξέχασα να σου γράψω στο άλλο μήνυμα.

[Summer mommy]

για την MARIAN S και για τη LUCIA.

 

Οι γονείς του συζύγου έχουν αποβιώσει. Οι γονείς μου βοηθάνε 1) όταν αργώ να σχολάσω κ πρέπει κάποιος να παραλάβει τα παιδιά από το σχολικό (περίπου 1 φορα την εβδομαδα) 2) όταν είναι άρρωστα κ δεν μπορώ ούτε εγώ ούτε ο σύζυγος να πάρω άδεια 3) όταν έχουν μαγειρέψει μουσακά - γεμιστά (που θέλουν χρόνο) κ μου στέλνουν ταπεράκι

Τα ΣΚ, με δική μου επιλογή, γιατί οι ανθρώποι είναι πολύ πρόθυμοι, δεν τους δίνω τα παιδιά, παρά μόνο σε ανάγκη (π.χ. κάποιος γάμος), μιλάμε για μία φορά το χρόνο. Δεν βγαίνουμε με τον άνδρα μου οι δύο μας κ δεν έχουμε και το μισάωρο συζήτησης καθημερινά που λέτε.

Το σπίτι, όχι αχούρι εντελώς αλλά σχεδόν μονίμως ακατάστατο, αξεσκόνιστο, ασκούπιστο κλπ. Προτεραιότητα έχουν τα ρούχα μας (πλυντήριο από Πέμπτη, δυστυχώς το ΣΚ μαζεύονται όλα + σίδερο, διότι τις καθημερινές δεν υπάρχει κουράγιο κ χρόνος). Μαγειρεύω τα ΣΚ κ μετά μία τετάρτη ή πέμπτη κ τις λοιπες μέρες κάτι πρόχειρο (τοστ, ντάκος, ομελέτα). Τα παιδιά τρώνε το μεσημέρι στο σταθμό.

Τα παιδιά (προνήπιο κ προ-προνήπιο) έρχονται κουρασμένα κ με γκρίνια (είναι κ αυτά εργαζόμενα εκτός σπιτιού).

Τα ΣΚ ξυπνάω από μόνη μου 630-700 το αργότερο γιατί μόνο τότε μπορώ να ασχοληθώ λίγο με το σπίτι κ με τα παιδιά μου γιαυτό κ δεν τα δίνω στους γονείς μου.

Έχω έρθει κ στην άλλη όχθη (σπίτι με 6μηνο ΟΑΕΔ στο πρώτο παιδί και 4 μήνες άδεια κύησης κ λοχείας στο 2ο παιδί). Εντάξει κουράζεσαι, μάλλον να το πω καλύτερα, είσαι μόνιμα απασχολημένη με τις δουλειές του σπιτιού αλλά βρε κορίτσια, μην συγκρίνουμε την δουλειά στο σπίτι με την δουλειά + εκτός + εντός σπιτιού......εκτός κ έχεις εσωτερική οικιακή βοηθό.

Σέβομαι όλες τις μανούλες, έχουμε τα ίδια άγχη, φόβους, χαρές κ λύπες αλλά καλύτερα να εκφέρουμε άποψη όταν έχουμε προσωπική εμπειρία και από τις δύο καταστάσεις.

 

Σε νιώθω ... Δε φαντάζεσαι ποσό! Κι εγώ μια από τα ίδια!

[Summer mommy]

Kοίτα. Ειλικρίνα θα σε ρωτήσω. Χωρίς ίχνος βοηθειας από γιαγιοπαππούδες? Ούτε τα ΣΚ? Αν ναι, τότε να πείς πώς είστε ηρωίδες και πρώτη εγω σας βγάζω το καπέλο, ειλικρινά δε ξέρω πως επιτυγχάνεται κάτι τέτοιο από εργαζόμενες μαμάδες που επιστρέφουν στο σπίτι στις 5-6, εκτός κι αν κάθε μέρα κοιμάσαι 2 τη νύχτα. Μόνο το πλυντήριο να βάλεις μάζεμα το χτεσινό και άπλωμα το σημερινό (προσωπικά βάζω ένα τη μέρα), το μαγείρεμα, την τακτοποίηση του σπιτιού, ένα μπάνιο να κάνεις, μισή ώρα να μιλήσεις με τον άντρα σου, ορίστε.

Τα παραπάνω πάντως δεν αναιρούν την άποψή μου πως το μεγάλωμα των παιδιών είναι εργατικά, αυτό που έγραψα στην κοπέλα που τις λέει ο άντρας της «εγώ τα βγάζω». Μιλάω για ηλικίες των δικών μου παιδιών που σε θέλουν συνέχεια εκεί, σε παίρνουν από πίσω και δε μπορείς να κάνεις τίποτα, όχι μεγαλύτερα να είναι κλεισμένα σʼένα δωμάτιο κ να παίζουν. Σλοήμερα πχ απ τις 8, μόλις τώρα στις 3.30 κάθισα λίγο που κοιμηθηκαν. Δεν είναι ότι κάθεσαι, αυτό εννοώ. Τι διαφορά θα είχε απʼτο να ήμουν σʼένα γραφείο? (εντάξει βγήκα τελείως οφ τόπικ)

 

Στο γραφείο έχεις κάποιον που σε ελέγχει, που λογοδοτείς, που δε μπορείς να πεις με πονάει η κοιλιά μου και δε δουλεύω! Όπως πχ όταν είσαι σπίτι σου!

[lucia]

Στο γραφείο έχεις κάποιον που σε ελέγχει, που λογοδοτείς, που δε μπορείς να πεις με πονάει η κοιλιά μου και δε δουλεύω! Όπως πχ όταν είσαι σπίτι σου!

 

 

Έχεις όμως κι ένα μισθό παραπάνω, για να επανέλθουμε στο θέμα του τόπικ!

[Summer mommy]

Έχεις όμως κι ένα μισθό παραπάνω, για να επανέλθουμε στο θέμα του τόπικ!

 

Ε βέβαια! Μα αυτός ειναι και ο βασικός λόγος που δουλεύεις!

[annoulen]

Ε βέβαια! Μα αυτός ειναι και ο βασικός λόγος που δουλεύεις!

 

Συμφωνώ και συμπληρώνω - είναι ο ΜΟΝΑΔΙΚΟΣ λόγος που (εγώ τουλάχιστον) δουλεύω!!!

[Summer mommy]

Εγω δουλεύω και για μένα, γιατί αισθάνομαι πιο ισορροπημένη ... Έκατσα στα παιδιά μου όπως περιέγραψες κι εσυ μέχρι 9 μηνών στο πρώτο και μέχρι 4,5 στο δεύτερο με πολλή αγάπη αλλα όταν επέστρεψα στη δουλειά μου ήμουν ο εαυτός μου πια και οχι μόνο μαμα! Τρέχω όμως από το πρωί ως το βράδυ!

[katerinag]

Συμφωνώ και επαυξάνω… εγώ δε θα μπορούσα να σκεφτώ τον εαυτό μου χωρίς τη δουλειά μου…