annoulen

Registered Users
  • Περιεχομενο (αριθμoς δημοσιευσεων)

    984
  • Μελος απο

  • Τελευταια επισκεψη

  • Days Won

    5

Όλα όσα δημοσίευσε η/ο annoulen

  1. αναλόγως την περιοχή. σε ενδιαφέρει ο Πειραιάς ή είστε μακριά ?
  2. Εμάς κάθε χρόνο. Και μάλιστα οι Δ, Ε και ΣΤ δημοτικού είναι στον 2ο όροφο και οι μικρότερες τάξεις στον 1ο.
  3. Αχ δεν το πιστεύω! Ακριβώς τα ίδια κ εδώ! Είναι πολλοί τελικά! Ζουν ανάμεσά μας!!!!!!!
  4. Παρηγοριέμαι! Και εγώ μια απο τα ίδια. + ότι στο παρα πέντε από το ραντεβού θα θυμηθεί να αλλάξει πχ το φίλτρο στη βρύση.
  5. Τον μεγάλο τον βοηθούσα στο σκούπισμα μέχρι και τις αρχές του νηπιαγωγείου, τον μικρό μέχρι και την Β δημοτικού. Τον μικρό ακόμα και τώρα (θα πάει Δ΄' Δημοτικού) τον ψιλο ταϊζω σε αυτά που δεν του πολυ αρέσουν. Ο μεγάλος είναι ικανός, έτσι και τρώμε πχ έξω και παραγγείλουμε ορεκτικό ή καμμιά περίεργη σαλάτα κτλ, να μην μας αφήσει ούτε να τα δοκιμάσουμε, θα φάει και του διπλανού τραπεζιού τα ορεκτικά .
  6. Δεν νομίζω να αντέχει τόσο πολύ χωρίς τουαλέτα τόση ώρα.... Δύσκολο... Εσύ βεβαια ξέρεις τις συνήθειες του. Εγώ δεν θα τον πήγαινα τελευταία στιγμή, πολύ αγχωτικό μου φαίνεται. Θα κερδίσεις κατι με ένα τέταρτο αργότερα? Κ εννοείται ότι θα κουραστει τις πρώτες μέρες, μέχρι να βρει το ρυθμό του. Ή θα κοιμαται μετά το μεσημέρι ή θα κοιμαται πολύ νωρίς το βράδυ.
  7. Από την ηλικία των 5 και πάνω περίπου, ναι, ασχολιόταν πάρα πολύ και ο καθένας μόνος του μπορώ να σου πω. Ειδικά με τα lego, μπορεί να κάθονται και 2 ώρες συνεχόμενες μέχρι να ολοκληρώσουν την κατασκευή και μετά να "παίξουν" με αυτή. Επίσης πολύ παιχνίδι ο μικρός μου με το σπιτι της πεππας, στην ηλικία του γιου σου, να το στήνει και να κάνει ρόλους κ διαλόγους. Με αυτά που επαιζαν λιγότερο ήταν με τα αυτοκινητάκια, τύπου matchbox, δεν τους πολύ άρεσαν. Και έπαιζαν ο καθένας μόνος του, παρ όλο που είναι και πολύ κοντά στην ηλικια.
  8. Είχε η πεππα παλιά έναν πύραυλο, δεν ξερω αν κυκλοφορεί ακόμα. Επίσης υπάρχουν στα playmobil. Της πεππα έχει κ ήχους αλλά δεν είμαι και σίγουρη.
  9. Μόνο τα μαλλιά βγαίνουν. Και αλλάζεις κ φορέματα στις γυναικείες φιγουρες. Χέρια πόδια δεν βγαίνουν, εκτός από μια σειρά της playmobil που έχει μια μονο φιγούρα σε ένα σακουλάκι κ είναι σαν συναρμολογουμενο. Στα "παιδάκια" playmobil δεν βγαίνει τίποτα. Επίσης στο 123 δεν βγαινει τίποτα από τις φιγουρες.
  10. Ναι καταλαβαίνω πως το λές, και αυτά όμως σχετικά είναι, άλλα αργούν πιο πολύ, άλλα είναι πιο ώριμα. Ανέφερα κάπου ότι ο μικρός μου γιος ουσιαστικά έκοψε την βραδυνή πάνα στην Β' Δημοτικού ....... ο μεγάλος από 3 ετών........ πόσο θα έπρεπε να αγχωθώ εδώ ? Και αυτό δεν σημαίνει τίποτα για τις μελλοντικές τους δεξιότητες. Ο μικρός μου είναι πολύ γρήγορος στο διάβασμα (από τους πιο καλούς μαθητές στην τάξη του, ναι, το παιδί που έβρεχε το κρεβάτι του μέχρι την Β' Δημοτικού) , ο μεγάλος σέεεεεεερνεται στο σχολείο στην κυριολεξία. Όλα σχετικά είναι.
  11. Οπότε καταλαβαίνω ότι ούτε ο σύζυγός σου μπορεί να βοηθήσει, αφού κι αυτός θα είναι εξίσου και παραπάνω αγχώδης. Το να εμφανίσεις αυτοάνοσο επειδή δεν μπορείς να κάνεις παιδί, οκ. Το να εμφανίσεις αυτοάνοσο με το που γίνεσαι γονιός ...... δεν ξέρω..... Πραγματικά πιστεύω ότι πρέπει να το δείτε αυτό. Μάλλον έχετε βάλει πολύ υψηλά τον πήχυ για το παιδί σας (από τόσο μικρό) και φοβάστε μήπως δεν ανταπεξέλθει. 'Οταν το παιδί πάει δημοτικό - γυμνάσιο - εξετάσεις lower - proficiency - πανελλήνιες ? Εκεί πως θα το διαχειριστείτε όλο αυτό?
  12. ναι, το πιστεύω και εγώ αυτό, όχι ως κανόνα, αλλά σίγουρα βοηθάει. Τα παιδιά μιμούνται.
  13. θα ήταν και ο κυριότερος λόγος που θα ήμουν χαρούμενη που το παιδί μου επιτέλους θα πήγαινε σχολείο..... βάλτο στη ζυγαριά ως το πιο θετικό και ανεκτίμητο για την δική σας περίπτωση που δεν υπάρχουν συνομήλικα στον κύκλο σας.
  14. συγγνώμη αγαπητή @Έσπερος, αυτά τα λέμε εμείς τώρα στα παιδιά μας, 9 και 10 ετών, και πάλι μπορεί και να βαρεθούν. Όχι σε τετράχρονο παιδάκι. Δεν είναι και τόσο μεγάλος πια ... και έχω την αίσθηση ότι έχεις επηρεαστεί και από τις ηλικίες των μαθητών σου σε αυτό..... μπορεί και να κάνω και λάθος.
  15. Όλοι άγχος είχαμε, εννοείται. Εγώ στον μικρό ιδιαίτερα, που πήγε και πολύ μικρούλης σταθμό, 18 μηνών, τις 2 εβδομάδες πριν ξεκινήσει δεν κοιμόμουν καθόλου. Αλλά δεν είχα προδιαγράψει την αποτυχία, το πρόβλημα. Δεν το σκεφτόμουν καθόλου. Το φανταζόμουν έτσι μικρούλη (και γκρινιαρούλη που ήταν ούτως ή άλλως) να κάθεται και να κλαίει συνέχεια. Και ξέρεις τι έγινε ? όντως, έκλαιγε ΣΥΝΕΧΕΙΑ την πρώτη εβδομάδα. Μετά το συνήθισε. Και ανυπομονούσε να πάει. Έκανε χαρούλες κάθε φορά που ερχόταν το σχολικό. Όλοι τα έχουμε περάσει. Απλώς έχεις υπερβολικό άγχος, και για το αν θα περνάει καλά αλλά και πιο πολύ πιστεύω είναι για το πως θα φανεί ο γιος της καθηγήτριας στο σχολείο. Μήπως δεν ανταπεξέλθει στις προσδοκίες των άλλων για εσένα, έτσι νομίζω..... Να σου πω ότι εμένα ο μικρός μου γιος σταμάτησε την νυχτερινή ενούρηση στην Β' Δημοτικού. Και ναι, φόραγε παμπερς μέχρι τότε, γιατί είχα κουραστεί κάθε μέρα να αλλάζω σεντόνια. Νομίζω κάπου το έχω ξαναπεί. Δλδ έχει πρόβλημα ? είχε πρόβλημα ? έχω εγώ πρόβλημα? και τι έγινε ? επειδή δεν το μάθαιναν οι άλλοι ? τελικά για ποιο πράγμα πρέπει να στεναχωρηθούμε ? για τα γεγονότα ή για το πως θα φανούν στους άλλους τα γεγονότα ? Δεν τα λέω αυτά με επικριτική διάθεση, πιο πολύ για να σκεφτεις τι πραγματικά σε στεναχωρεί περισσότερο.
  16. "εγω θεωρώ ότι σε πολλά πράγματα το παιδί μου είναι πιο πίσω από τα συνομήλικα" και έτσι να είναι, συμβαίνει σε πάρα πάρα πολλά παιδιά. άλλα ειναι πιο προχωρημένα/αναπτυγμένα/ώριμα, οπότε τα υπόλοιπα αναγκαστικά είναι "πιο πίσω" "σίγουρα το δικό μου παιδί έχει κάποιες ιδιαιτερότητες που δεν έχουν αλλά όπως ότι δεν έχει αδέρφια, τα ξαδέρφια του είναι αλλού, δεν έχουμε κυκλο με συνομήλικα παιδιά, δεν είμαστε από αυτό το μέρος, είναι κ στο τέλος του χρόνου κ δεν έχει πάει σχολείο" όπως και πολλά πολλά παιδιά "έχει το ιδανικό προφίλ για να έχει πρόβλημα",..... "τα προβλήματα που θα προκύψουν". Το να μην δημιουργηθεί κανένα πρόβλημα δεν το σκέφτεσαι κάν? Και πρόβλημα να δημιουργηθεί, και τι έγινε δηλαδή ? Μήπως τελικά θα σε βοηθούσε καλύτερα η ανωνυμία της μεγάλης πόλης ? τροφή για σκέψη......
  17. και σε εμενα.... πω πω @Έσπερος, και μόνο από τον τρόπο που τα λες, φαίνεται το άγχος σου. μην το σκέφτεσαι, όσο το σκέφτεσαι το διογκώνεις στο μυαλό σου. Μήπως να βάλεις μια τελεία και να συνεχίσεις την συζήτηση γύρω στις 20 σεπτεμβρίου ?
  18. Ένας λόγος παραπάνω να συμμετέχει σε ομάδα. συμπληρώνω λέγοντας ότι όλα τα παιδάκια είναι αδέξια εάν δεν έχουν ποτέ συμμετέχει σε ομάδες και εάν δεν συναναστρέφονται συχνά συνομήλικά τους.
  19. Ναι κατανοητό έτσι όπως το λές, αλλά πραγματικά δεν θα του έδινα καθόλου σημασία..... Γενικά προσπαθώ να μπω στο τριπάκι "''όπως όλοι, έτσι κ εμείς"... και με βοηθάει αυτό. Γιατί κ εγώ και το άγχος πάμε πολύ παρέα, να ξέρεις. Δλδ θέλω να σου πω ότι εν μέρει σε καταλαβαίνω, απλώς , τώρα, ούσα μητέρα μεγαλύτερων παιδιών, καταλαβαίνω ότι έδινα σημασία σε πράγματα μη σημαντικά. Και σίγουρα, για αυτά που με αγχώνουν τώρα, μετά από κάποια χρόνια θα πω "κοιτα να δεις για ποια πράγματα αγχωνόμουν." Όλα θα πάνε καλά, θα δεις.
  20. ισχύει, άρα πως θα κοινωνικοποιηθεί ? και επίσης, και εμείς στο σπίτι ακόμα και τώρα, τα παιδιά μου τρώνε στο χαμηλό τραπεζάκι του σαλονιού, βλέποντας τηλεόραση (ναι, ναι) και στο οποίο τραπεζάκι του σαλονιού κάνουν, εδώ και χρόνια, παρα, πάρα, πάρα πολλες δραστηριότητες, από Lego και ζωγραφική μέχρι έκθεση στα αγγλικά. Σωστό, λάθος δεν ξέρω, αλλά συμβαίνει. Και δεν τρελαίνομαι να το αλλάξω, έχω άλλα θέματα να αγχωθώ. Get out of the box. έχω μπλούζα που το λέει.
  21. Πρέπει να λάβεις υπ' όψιν σου και μία μεγάλη μερίδα παιδιών τα οποία όχι μόνο ευγενικά και σοβαρά δεν είναι στο σπίτι, αλλά βγάζουν και κάκιστες συμπεριφορές ΜΟΝΟ στο σπίτι. Τα δικά μου παιδιά είναι έτσι, το λέω. Και πάρα πολλοί συμμαθητές των παιδιών μου, και πολλά παιδάκια στον κύκλο μας. Ό,τι γκρίνια υπάρχει, θα τη βγάλουν κυρίως στη μητέρα τους και στο σπίτι. Ενώ στο σχολείο ή σε ξένα σπίτια, αυτά τα ίδια παιδιά (και τα δικά μου, ξαναλέω) είναι "τύπος και υπογραμμός", δεν ξεφεύγουν από όρια, δεν δημιουργούν θέματα και αταξίες κλπ. Δεν είναι όλα τα παιδάκια οριοθετημένα στο σπίτι και από την "καταπίεση", από συσσώρευση ενέργειας να το πω, από οτιδήποτε άλλο, πάνε στο σχολείο και τα κάνουν όλα μαντάρα.
  22. Δεν είναι ιδανικό. Η κολλητή μου δεν πήγε ούτε καν νηπιαγωγείο (δεκαετία 1980) και πέρασε με υποτροφία στις πανελληνιες. Είναι όμως υποχρεωτικό. Οπότε νομίζω ότι όλοι οι γονείς προσπαθούμε να βρούμε τα θετικά του. Όπως γίνεται και στα περισσότερα υποχρεωτικά πράγματα στη ζωή μας και στη ζωή των παιδιών μας. Ούτε να ξυπνάνε τα παιδιά 11 μήνες τον χρόνο στις 630 το πρωί είναι ιδανικό. Στα δικά μου παιδια αναφέρομαι και πιστεύω και σε πάρα πάρα πολλά παιδιά στην Ελλάδα, που έχουν γονείς εργαζόμενους full time χωρίς γιαγιάδες κ παππούδες να τα παίρνουν το καλοκαίρι. Ομως παραμυθιαζομαι κ εγώ ότι περνάνε όμορφα στα θερινά camp. Και μπορεί όντως να περνάνε όμορφα. Εάν ξεκινήσω και το "σοιχτιριζω" (έτσι γράφεται??) , δεν θα με βγάλει πουθενα. Και θα περάσω και την άρνηση μου στα παιδιά, και θα είναι χειρότερα μετά. Υ. Γ. Εντάξει φέτος κ πέρσι δεν ξυπνούσαν 630 για όλη τη χρονιά, αναφερομαι στις προηγούμενες χρονιές.
  23. Συμφωνώ και επαυξάνω! Και που είστε (και είμαι) ακόμα! Απλώς αυτό που βλέπω στην @Έσπερος είναι και μια ανησυχία για το πως θα φανεί στους άλλους η όποια δυσκολία προσαρμογής/ η οποία μη καλή "επίδοση" του μικρού. Κατανοητό βέβαια, λόγω του κλειστού κοινωνικού περιβάλλοντο που ζει. Κατάγομαι κ εγώ από μικρό νησί κ ψιλοκαταλαβαίνω πώς ειναι. Κατά τα άλλα, προχθές ο 10χρονος γιος μου έκανε την εξής διαπίστωση: ότι αν μπορούσα να τους τυλίξω αυτόν και τον αδελφό του με αφρολέξ για να πηγαίνουν έτσι βόλτες με ποδήλατα, θα το έκανα!!
  24. αμαν ! την πατήσαμε ! κατ' αρχάς εγώ, αν και εμβολιασμένη, δεν θα μπω σε εσωτερικό χώρο για να φάω. δεν ξέρω για πόσα χρόνια, πάντως φέτος σίγουρα όχι. δεν φοβάστε να είστε τόση ώρα χωρίς μάσκα σε χώρο εσωτερικό που είναι και οι άλλοι χωρίς μάσκα τόσην ώρα ? ή είμαι υπερβολική ?