Evouni

Νέο Μέλος
  • Περιεχομενο (αριθμoς δημοσιευσεων)

    133
  • Μελος απο

  • Τελευταια επισκεψη

Συνεισφορα στο φορουμ

37 Neutral

Περισσότερα για την/τον Evouni

  • Rank
    Νέος Χρήστης

Πρόσφατοι επισκέπτες του προφίλ

Το πεδίο των 'πρόσφατων επισκεπτών' είναι απενεργοποιημένο και δεν εμφανίζεται σε άλλους χρήστες ή επισκέπτες.

  1. Όχι δεν τους θέλω για χατήρι του άντρα μου τους λέμε να έρθουν όσους φορές το εχουμε πει. Το μόνο καλά είναι ότι δεν νιώθω υποχρεωμένη όπως όταν πηγαίνουμε τις Κυριακές για φαγητό , δεδομένου κιόλας ότι εργάζομαι κάθε φορά που είναι να έρθουν μου βγαίνει και η ψυχή να κάνω δουλειά το Σάββατο
  2. Ναι αλλά δεν έρχονται ποτε και πουθενά απαιτούν να τον βλέπουν μόνο στο σπίτι τους ..
  3. Απλά με νευριάζει όταν πηγαίνουμε εκεί που η πεθερά μου κάνει μπροστά του ακραίες εκδηλώσεις αγάπη αλλά στην ουσία δεν είναι ποτε διατεθημένη να κάνει κάτι για αυτό . Εάν την ακούσει κάποιος τι του λέει είναι εντελώς αντίθετο με όλη την στάση της επι της ουσίας και προς αυτό . Πχ παραμιλάει μόνη της όλη των ώρα «αγάπη μου παίζει μου εγώ ως γιαγιά είμαι δυο φορές μάνα σου να το ξέρεις αυτό» και τέτοια λόγια και στην πράξη εάν δεν της το πάμε σπίτι της να τον δει μόνη της δεν έρχεται ή και να έρθει έρχεται με καθυστέρηση καμίας ώρας Ασε που εάν της πεις να έρθει καπου εξω που θα παμε για μια δραστηριότητα πχ παιδική χαρά βόλτα με ποδήλατο δεν έρχεται ποτε !! Να σημειώσω ότι είναι νέα γυναίκα 55 ετών με καλή υγεία και που δεν έχει εργαστεί πόρε άρα δεν έχει ως δικαιολογία την κούραση . Με λίγα λόγια αισθάνομαι ότι ακόμα και η στάση της προς το παιδί είναι ψεύτικη

  4. Διαφημίσεις


  5. Σ ευχαριστώ πολύ !! Με έκανες να νιώσω καλύτερα με αυτά που μου λες !! Ξέρεις είναι βαρυ φορτίο να νιώθεις παράλληλα και αδικημένος και ένοχος για τα άσχημα αισθήματα σου !!
  6. Ευχαριστώ που μοιράστηκες μαζί μου την ιστορία σου και που με καταλαβαίνεις !!!
  7. Για να μην παρεξηγηθώ απλά θα ήθελα να πω ότι η αντίδραση του κάθε ανθρώπου απέναντι σε μια κατάσταση είναι συνάρτηση από πολλά πράγματα όπως τα βιώματα που έχει , τις καταστάσεις που ζει , τον ψυχισμό του κλπ κλπ Εγώ προσωπικά τα τελευταία χρόνια έχω βιωσει πολλά που με έχουν κουράσει ψυχολογικά . Για να γίνω πιο συγκεκριμένη .. μια εβδομάδα πριν τον γάμο μου παθαίνει ο μπαμπάς μου έμφραγμα με αποτέλεσμα την ημέρα που εγώ παντρεύομαι αυτός ήταν στην εντατική ( ευτυχώς τώρα είναι καλά ) , μετά έρχονται δυο αποβολές που μου στοίχισαν πολύ , στην τριτη μου εγκυμοσύνη λόγω των προηγούμενων αποβολών ζούσαμε με το άγχος και τον φόβο μην γίνει κάτι , αφού γέννησα μετά από ένα χρόνο ήρθε και ο καρκίνος και εδώ και δυο χρόνια η μεγάλη μου μάχη . Σε οοοολα αυτά ήταν απόντες , σε όλα όμως !! Απλά κάποια στιγμή είσαι τόσο κουρασμένος μέσα σου που έστω και μια κουβέντα μπορεί να σε βγάλει εκτός εαυτού !! Δεν ξέρω εάν είμαι καλή ή κακιά ,λογική ή παράλογη ,υπερβολική ή όχι , αυτό που ξέρω είναι οτι είμαι ευάλωτη κουρασμένη και μπουχτισμένη!!
  8. Γιατί λόγω καραντίνας και απαγόρευσης κυκλοφορίας πέρασαν διαστήματα που δεν τους βλέπαμε και οταν είπαμε να πάμε να τους δούμε ο άντρας μου μίλησε στον πατέρα του και του είπε ότι το παιδί πλέον μεγαλώνει και καταλαβαίνει και οτι θα ήθελε να τον φωνάζει με το όνομα του . Λίγο ότι δεν τον έβλεπαν για κάποια διαστήματα λίγο ότι το παιδί καταλαβαίνει και αυτό θα έχει αντίκτυπο και στην σχέση του παιδιού με αυτόν τον έπιασε και τον αποκάλεσε με το μικρό του . Τρία χρόνια τον φώναζε με διαφορά υποκοριστικά όπως μικρέ / όμορφε / χλιμιτζουρα (έξαλλη εγώ με αυτό ) / άτιμε / ή με το επιθετικό του μερικές φορές .
  9. Η στάση τους άλλαξε μόλις γέννησα και τους είπαμε ότι στο παιδί θα δώσουμε ένα ουδέτερο δικό μας όνομα όχι ότι πριν ήταν κοντά μας αλλά τουλάχιστον δεν είχαμε μουρμούρες . Απλά πίστευαν και θεωρούσαν δεδομένο από μόνοι τους ότι το παιδί θα πάρει το όνομα του πεθερού μου . Οποτε εδώ και 3 χρόνια έχουμε μουρμούρες και γκρίνιες Όταν λέω βάζουν λόγια εννοώ ότι μιλάνε μπροστά μου στο παιδί σαν να μην είμαι μπροστά πχ γιατί έκανες τοςες μέρες να έρθεις να λες στην μαμα ότι θες να με βλέπεις να πεις στην μάνα σου να με παίρνει τηλ να σε ακούω να πεις στην μάνα σου να σε αφήσει μόνο και να φύγει και τέτοια
  10. Ο άντρας μου έχει αδυναμία στην μάνα του και είναι δύσκολο πολύ και για αυτόν … δέχεται να μην πηγαίνουμε κάθε Κυριακή αλλά όταν πάω να του κάνω κουβέντα δείχνει να δυσανασχετεί λίγο . Του παραδέχομαι ότι είναι εντάξει με το να μην έχουμε πολλά πολλά αλλά ίσως επειδή νιώθει ότι είναι στην μεση προσπαθεί να αποφεύγει πολλές συζητήσεις μαζί μου πάνω σε αυτό το θέμα . Η πεθερά μου γενικά είναι λίγο παραπάνω εκδηλωτική μαζί του (του στέλνει μηνύματα καθημερινά τον ρωτάει συνέχεια εάν είναι καλά στέλνεις καρδούλες του λέει ότι τον αγαπάει και τέτοια σαχλά ) αλλά στην ουσία είναι απούσα από τα πάντα ακόμα και προς αυτόν . Απλά πολλές φορές καταλαβαίνω ότι δεν θέλει ή δεν τον βολεύει η αλήθεια . Έχεις δίκιο αλλά πραγματικά ντρέπομαι που το λέω αλήθεια μην με κρίνεται αλλά υπάρχουν στιγμές που νιώθω προδομένη στην εικόνα του άντρα μου και του παιδιού μου μα δείχνουν αγάπη προς αυτούς . Εντάξει το παιδί είναι μωρό αλλά για τον άντρα μου σκέφτομαι «καλά πως είναι δυνατόν να έχεις τέτοια συναισθήματα για αυτούς όταν εμένα μου φέρθηκαν έτσι μήπως δεν με αγαπάς αρκετά ;» Και κατευθείαν νιώθω σχήμα για τον εαυτό μου και για τις σκέψεις μου .
  11. Αχ ποσο πολύ σ´ευχαριστώ !! Πραγματικά υπάρχουν στιγμές που νιώθω εγώ ο κακός άνθρωπος σε όλο αυτό !!! Νιώθω και τύψεις από πάνω που τα δικά μου αισθήματα γίνονται αιτία να μην βλέπουν το παιδί όσο συχνά θέλουν . Η αλήθεια ποτε δεν είπαν να βοηθήσουν με το παιδί , ούτε καν όταν είχα χειρουργεία δεν το κρατούσαν με διάφορες δικαιολογίες ! Απλά για αυτούς το παιδί είναι μόνο παιχνίδι για δυο ώρες την Κυριακή
  12. Σας ευχαριστώ πολύ που μου απαντήσατε @kotsifikos & @Ilaeira η αλήθεια είναι ότι όταν σου συμβαίνει κάτι τέτοιο θεωρείς κατά κάποιον τρόπο δεδομένη την ψυχολογική στήριξη του οικογενειακού σου περιβάλλοντος . Το ξέρω ότι τίποτα δεν είναι δεδομένο αλλά δε τέτοιες φάσεις ψάχνεις στήριγμα και δύναμη από παντού . Ο άντρας μου τους αγαπάει πολύ και το σέβομαι μέχρι ένα σημείο και μπορώ να πω ότι όταν πέφτει κάτι στην αντίληψη του τους βάζει στην θέση τους . Τα λόγια προς το παιδί μπαίνουν όταν αυτός πάει σε κάποιο άλλο δωμάτιο του σπιτιού και δεν είναι μπροστά . Τότε αρχίζουν να λένε στο παιδί μπροστά μου «να λες στην μάνα σου να σε φέρνει να βλέπεις την γιαγιά που σε αγαπάει» «άντε να μεγαλώσεις λίγο να σε αφήνει η μάνα σου να κοιμάσαι μαζί μας» «να μας παίρνεις τηλ να μιλάμε να το ζητάς από την μαμα σου» και πολλά ακόμα . Αυτό που με στεναχωρει είναι ότι νευριάζω και στο τέλος της ημέρας καταλήγουμε με τον άντρα μου να υπάρχει ένταση στο σπίτι εξαιτίας τους , ο μόνος λόγος που μαλώνουμε είναι αυτοί . Οποτε πάω να του πω κάτι μου λέει «έλα βρε αγάπη μου αμάν δεν έχεις κάτι άλλο να ασχοληθείς Ασε να λένε γονείς μου είναι έχεις δίκιο αλλά το θες να τους βγάλω από την ζωή μου» και κάπου εκεί κλείνει το θέμα μέχρι μα γίνει πάλι κάτι . Το καλό είναι ότι έχει συμφωνήσει να τους βλέπουμε κάθε δεύτερη Κυριακή αλλά και πάλι όταν πάμε σπίτι τους ο κόμπος στο στομάχι από το παράπονο μου με βασανίζει . Σωστά λέτε ότι με αυτό που πέρασα θα πρέπει να δίνω προτεραιότητα στην υγεία μου αλλά π ψυχισμός μου ειναι ευάλωτος πολύ και είμαι αρκετά πιο ευαίσθητη από παλιά . Σας ευχαριστώ ξανά και ξανά που μπήκατε στον κόπο να μου απαντήσετε τόσο όμορφα χωρίς να με κρίνετε εάν κάτι που γράφω φαίνεται υπερβολικό !!
  13. Ο άντρας μου μιλάει κάθε μέρα μαζί τους και πολλές φορές δίνει και το παιδί να μιλήσει . Εγώ του είπα ότι μέχρι μια με δυο φορές τον μήνα αντέχω να τους βλέπω . Δείχνει να το δέχεται . Ντρέπομαι να το πω αλλά υπάρχουν στιγμές που νιώθω προδομένη δηλαδή ότι μετά από αυτό εάν με αγαπάει δεν θα ήθελε ούτε να τους ξαναδεί αλλά μετά προσπαθώ να σκέφτομαι οτι ειναι γονείς του και το δέχομαι . Δεν ξέρω πως να διαχειριστώ το συναίσθημα που έχω μέσα μου !! Αυτό που σε καθε τραπέζι υπάρχει αυτό το δήθεν αλλά μέσα σου ξέρεις τα πραγματικά αισθήματα και δεν μιλάς .
  14. Δεν είχαμε πολλά πολλά ποτε μπορώ να πω . Με τον άντρα μου είμαστε 9 χρόνια μαζί . Πριν το παιδί και το θέμα του ονοματος δεν είχαμε θέματα , υπήρχε μια καλή αλλα τυπική σχέση μαζί τους . Ο πεθερός μου τώρα που πήγε 3 ετών αποφάσισε να τον φωνάξει με το όνομα του για πρώτη φορά . Ο άντρας μου αυτό το είδε σαν μεγάλη κίνηση από αυτούς και γλύκανε μαζί τους ! Για εμένα όμως δεν αλλάζει κάτι . Δεν θέλω να πηγαίνει μόνο το παιδί γιατί του βάζουν λόγια , με τρόπο πάντα , ακόμα και μπροστά μου οποτε καλύτερα να είμαι εκεί .
  15. Ευχαριστώ πολύ !! Μου δίνει δίκιο εξάλλου μόνος του ήταν έξω από τα χειρουργεία και περίμενε (οι γονείς μου κρατούσαν το παιδί) ούτε σε αυτόν στάθηκαν . Αυτός όμως είναι γονείς του και ρουά αγαπάει και θέλει επαφές μαζί τους .
  16. Καλησπέρα σας , έχω μια πικρία μέσα μου και θα ήθελα μια γνώμη πως μπορώ να την διαχειριστώ!! Έχουμε ένα παιδάκι 3 ετών στο οποίο μαζί με τον άντρα μου αποφασίσαμε να δώσουμε ένα ουδέτερο όνομα. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα τα πεθερικά μου να αντιδράσουν άσχημα δημιουργώντας κατά καιρούς πολλές φασαρίες, ως ένα σημείο οκ το περίμενα . Αυτό όμως που με έχει πικράνει και δεν μπορώ να ξεπεράσω είναι ότι πέρασα ένα πολύ σοβαρό πρόβλημα υγείας .. ναι καρκίνο πλέον το λέω δυνατά .. έχω κάνει 8 χειρουργεία ,τέσσερεις τετραήμερους κύκλους χημειοθεραπείας , 30 ακτινοβολίες και τώρα κάθε 3 μηνες κάνω εξετάσεις για τυχόν μετάσταση . Το παράπονο μου είναι ότι σε οοοοολο αυτό όχι μόνο δεν μου στάθηκαν αλλά ούτε καν ήρθαν να με δουν στο νοσοκομείο . Τώρα που τα δύσκολα πέρασαν είναι σα να μην τρέχει τίποτα και θέλουν να πηγαίνουμε εκεί τις Κυριακές να τρώμε σα να μην τρέχει τίποτα . Το θέμα του ονόματος φαίνεται να το αποδέχονται σιγά σιγά και να σταματούν οι φασαρίες αλλά αυτό που νιώθω μέσα μου δεν μπορεί να φύγει . Θα μου πείτε παππούδες είναι έχουν δικαίωμα να βλέπουν το παιδί οκ αλλά εγώ πνίγομαι όταν τους βλέπω γιατί νιώθω θυμό μέσα μου που σε κάτι τόσο σοβαρό δεν μας στάθηκαν για ένα όνομα !! Δεν θέλω να το συζητήσω μαζί τους για δυο λόγους 1ον δεν υπάρχει δικαιολογία να έχω περάσει τόσα και να μην έχουν έρθει ούτε επίσκεψη να με δουν και 2ον δεν γυρίζει ο χρόνια πίσω και αυτο δεν αλλάζει πια Πως μπορώ να διαχειριστώ όλη αυτή την πικρία την στιγμή που λόγω ιδιότητας δεν μπορώ να τους βγάλω από την ζωή μου ;;