connie08

Registered Users
  • Περιεχομενο (αριθμoς δημοσιευσεων)

    80
  • Μελος απο

  • Τελευταια επισκεψη

Συνεισφορα στο φορουμ

3 Neutral

Πρόσφατοι επισκέπτες του προφίλ

Το πεδίο των 'πρόσφατων επισκεπτών' είναι απενεργοποιημένο και δεν εμφανίζεται σε άλλους χρήστες ή επισκέπτες.

  1. Κορίτσια ωραία τα βιβλία που λέτε για τα πιο μικρά παιδιά, να γράψουμε όμως και για μεγαλύτερα παιδάκια; Έχετε να προτείνετε βιβλία για 9-10 ετών; Να τα διαβάζουν μόνα τους και να έχουν ωραία μηνύματα. Από τα αγαπημένα της κόρης μου είναι οι Μικρές Κυρίες (κλασικό) και η Μικρη Πριγκίπισσα. Τι άλλο προτείνετε;
  2. Γεια σου και από εμένα. Θέλω πολλά να σου γράψω αλλά θα προσπαθήσω να μη σε κουράσω. Έχω και εγώ ένα παιδάκι το οποίο τώρα είναι 10 ετών. Όλα αυτά που σκέφτεσαι και νιώθεις τα έχω νιώσει και εγώ παλιότερα, είναι φυσιολογικό αλλά πρέπει να το δουλέψεις και να τα αποβάλλεις γιατί δυστυχώς τα παιδιά καταλαβαίνουν τα πάντα. Η δική μου η κόρη είναι ένα πολύ χαρούμενο παιδί (σε σημείο που λες δηλαδή από που πηγάζει τόση χαρά), έπαιζε από μικρή μόνη της στο δωμάτιο της αν και παίζαμε πολύ και μαζί είτε οικογενειακώς είτε οι δυο μας χωρίς τον μπαμπά μας. Επειδή όμως τρελαίνεται για τα παιχνίδια της -ακόμα και τώρα που είναι πριν την εφηβεία- καθόταν και έπαιζε με τις ώρες με τα playmobil της, έκανε διαλόγους, έδινε ονόματα σε ζώα και ανθρώπους και φαινόταν ότι πέρναγε καλά. Όσο μεγάλωνε ήθελε και περισσότερη παρέα, να έρθουν φίλες της δηλαδή ή να πάμε σε αυτές. Αυτό όμως το ζητάνε και τα αγόρια της φίλης μου και ας είναι δυο, την πρήζουν όλη την ώρα να φέρουν τους φίλους τους οπότε δε ξέρω αν είναι σύμπτωμα μοναχοπαίδιων. Τώρα στο θέμα αδερφάκι, και εμένα μου ζήταγε μέχρι μια ηλικία...μέχρι που μίλησα με μια φίλη ψυχολόγο και μου είπε τα εξής: αφού δεν θα κάνεις άλλο παιδί δε πρέπει να της αφήνεις ελπίδες, πες της ότι είναι δικιά σας απόφαση να μην κάνετε άλλο παιδί γιατί δεν θέλετε, θέλετε εκείνη για παιδί και είστε ευτυχισμένοι με την απόφαση σας. Της έχω μιλήσει ότι υπάρχουν διάφορες οικογένειες, κάποιες χωρίς καθόλου παιδιά (της έδωσα παραδειγμα από τον κύκλο μας) και κάποιες με πολλά παιδιά. Όλα είναι όμορφα αρκεί να είναι ευτυχισμένοι αυτοί που ανήκουν στην οικογένεια. Αυτό βέβαια το πίστεψα και εγώ πρώτα γιατί αλλιώς δε θα το πίστευε ποτέ το παιδί μου. Είναι στιγμές που λέω αχ είναι μόνη της αλλά τις περισσότερες στιγμές λέω τι ωραία που είμαστε οι τρεις μας και τι ωραίο δέσιμο έχουμε. Αν είχα κάνει κάποια στιγμή άλλο παιδί εννοείται ότι το παιδί μου δε θα ήταν αυτό που είναι τώρα, θα είχε κάποια καλύτερα στοιχεία αλλά και κάποια χειρότερα, και εγώ θέλω το παιδί μου όπως ακριβώς είναι! Πείτε το παρηγοριά στον άρρωστο, πείτε το εγωιστικό, δε με πειράζει καθόλου, έτσι νιώθω. Ετσι και αλλιώς, τώρα πια στην εποχή μας τα μοναχοπαίδια (τουλάχιστον στον κύκλο μου) δεν είναι αυτά τα κακομαθημένα που έχουμε εμείς στο μυαλό μας...βλέπω τριγύρω μου παιδιά με αδέρφια με τρομερές ζήλιες και μάλλον κάπου φταίμε εμείς οι γονείς. Εννοείται ότι δεν είναι όλα τα παιδιά με αδέρφια έτσι, αλλά το βλέπω έντονα τον τελευταίο καιρό γύρω μου. Οπότε να και ένα καλό για εμάς τις μοναχομαμάδες Αυτό που θέλω να πω για να μη σε κουράζω άλλο είναι ότι όταν το ''ξέκοψα'' στο παιδί μου το θέμα αδερφάκι (και το πίστεψα και εγώ δηλαδή) το παιδί μου άλλαξε, αλλά άλλαξα και εγώ ... και άρχισα να βλέπω και τα όμορφα της υπόθεσης γιατί υπάρχουν και όμορφα αρκεί να τα δεις με άλλο μάτι Το βασικό είναι να μεγαλώσουμε ευτυχισμένα και καλά παιδιά είτε είναι ένα παιδί είτε είναι τέσσερα. Ελπίζω να σε βοήθησα λίγο! Συμφωνώ τόσο πολύ μαζί σου!!Μόνο που θα άλλαζα την τελευταία σου πρόταση....τα ευτυχισμένα παιδιά είναι απόρροια ευτυχισμένων και ισορροπημένων γονιών, παίζει μεγάλο ρόλο και ο πατέρας όπως και η μητέρα.

  3. Διαφημίσεις


  4. Και τα παπουτσοπαντοφλακια που λεω εγώ (Bobux)είναι δερμάτινα, πολύ μαλακα και εύκαμπτα. Από κάτω είναι σαν καστορινα. Όταν μικρή η δικη μου ήταν της μόδας και τα είχα πάρει από έξω. Τώρα βλέπω ότι υπάρχουν στην Ελλάδα. Για αυτό τα πρότεινα στη φίλη μου. Κανονικά παπούτσια νομιζω πως είναι βαριά και το ποδαράκι που δεν περπατάει ακόμα. Εμεις είχαμε πεδιλακια κανονικά τότε αλλά περπατούσε κανονικά το παιδί. Για τις κάλτσες που λέτε, ποτέ δεν της έβαλα στον ύπνο, ούτε όταν ήταν μωράκι. Σας ευχαριστώ πολύ!
  5. Δεν λέω για να μπουσουλήσει στη παιδική χαρά αλλά θέλει ας πούμε να ανεβαίνει την τσουλήθρα γιατί να είναι με τις κάτσες; Ή και στην αυλή ακόμα που έχουν γιατί να είναι με κάλτσες; Δεν είναι όμως και για παπούτσι, αφού ακόμα δεν περπατάει
  6. Γεια σας κορίτσια! Για πείτε εσείς που τα έχετε πιο πρόσφατα γιατί εγώ τα έχω ξεχάσει...για μωρό 9 μηνών που μπουσουλάει και περπατάει μόνο αν του κρατάς τα χεράκια τι παπούτσια φοράμε; Πχ στην παιδική χαρά τι να βάλει το παιδί που δεν περπατάει αλλά και που δεν θέλουμε να λερώσουμε τις κάλτσες. Σκέφτηκα τα παπουτσια-παντόφλες τύπου bobux, εγώ τέτοια είχα στην κόρη μου για το σπίτι όταν περπάταγε καλά, αλλά δε τα φοράγαμε έξω γιατί τότε είχε κανονικά παπούτσια. Για ένα μωρό όμως που δε περπατάει μόνο του τι είναι καλύτερο; Δεδομένου ότι ξέρω ότι δε κάνει να φοράει παπούτσια ακόμα, θα ήταν μια λύση αυτά τα παπουτσοπαντοφλάκια;
  7. Δεν γνωρίζω τι γίνεται τώρα, αυτό που λέω έγινε πριν 8 χρόνια...τώρα είναι μεγάλο το παιδί μου, είναι στο δημοτικό. Τότε πάντως δεν είχαμε τέτοιο θέμα, και επειδή στον δήμο μας παίρναν μόνο μέσω γνωστού παιδιά, είχα κάνει με το εσπα για να είμαι σίγουρη, Συμφωνώ με τα κορίτσια για την ηλικία. Και εμένα τέλος του χρόνου είναι γεννημένη και δεν είχε ποτέ προβλήματα, ίσα ίσα που πάντα έπαιζε με μεγαλύτερα παιδάκια γιατί μπορούσε να συμβαδίσει άνετα μαζί τους. Εξάλλου σε αυτή την ηλικία που λες 3 μήνες δεν είναι διαφορά.
  8. Λένια μου χαίρομαι πολύ που προσαρμόστηκε το κοριτσάκι σου. Έχεις δικαίωμα επιλογής σε ποιο από τους δύο σταθμούς να πάει το παιδί; Να σου πω την δική μας εμπειρία. Όταν ήταν 2 1/2 το δικό κορίτσι είχαμε κάνει αίτηση για παιδικό ουσιαστικά σε 2 σταθμούς, στον έναν μέσω εσπα και και στον άλλο μέσω δήμου. Αρχικά μας πήραν μέσω έσπα σε έναν σταθμό καινούριο, 10 λεπτά με το αυτοκίνητο από το σπίτι μας. Το παιδί ξεκίνησε (είχε ξαναπάει βρεφονηπιακό οπότε δεν είχε πρόβλημα προσαρμογής ιδιαίτερο), έκανε φίλες, γνώρισε τις δασκάλες και όλα καλά. 3 βδομάδες περίπου μας ειδοποιούν από τον δήμο (που σημειωτέον είχε βάλει μέσο ο πεθερός για να μπει) ότι την πήραν, ο σταθμός 2 λεπτά με το αυτοκίνητο. Το συζητάω με τις δασκάλες της, τους ζητάω λίγες μέρες πριν απορρίψω τη θέση μέσω εσπα και ξεκινάει στο σταθμό του δήμου. 35 παιδιά μέσα σε ένα δωμάτιο όσο το σαλόνι μας. Προσαρμογή μηδέν...αφήνεις το παιδί έξω από την πόρτα και φεύγεις. Το ίδιο και όταν πας να το πάρεις, χτυπάς κουδούνι- στο δίνουν- φεύγεις. Το παιδί μου και πάλι δεν διαμαρτυρήθηκε με την αλλαγή. Μέσα μου όμως πνιγόμουν...να πιέζει λίγο ο σύζυγος ότι βάλαμε μέσο και δε θα πάει το παιδί; Είναι κοντά μας, θα μπει πιο εύκολα και του χρονου κλπ κλπ. Μέσα μου όμως συνέχιζα να πνίγομαι...ένιωθα ότι δεν κάνει αυτός ο σταθμός για εμάς. Την άφησα μια βδομάδα, ρώτησα το παιδί ποιο προτιμάει, μίλησα με τις προηγούμενες φοβερές δασκάλες της και επιστρέψαμε στο παλιό μας σταθμό. Δεν άκουσα κανέναν, μόνο το ένστικτο μου και το παιδί μου που διάλεξε το πρώτο μεγάλο σταθμό. Οπότε κάνε αυτό που πιστεύεις εσύ καλύτερο, δες και τις καινούριες δασκάλες και σκέψου ποιες ταιριάζουν καλύτερα στο παιδί σου.
  9. Μπράβο σας! Όσο μεγαλώνουν και οι δυο θα δεις ότι θα γίνονται πιο εύκολα τα πράγματα. Το σοκ της μεγάλης που ήρθε το μωρό στην καθημερινότητα σας είναι τεράστιο και θέλει χρόνο για να προσαρμοστεί. Λογικότατο να ζηλεύει και καλύτερα να το δείχνει παρά να το κρατάει μέσα της. Όσο το μωρό μεγαλώνει και φτιάχνει το πρόγραμμά του και όσο η μεγάλη μεγαλώνει και ωριμάζει όλα θα γίνονται πιο εύκολα. Προς το παρόν υπομονή κι όλα θα γίνουν!
  10. Εχω γράψει ένα ποστ και έχω παραθέσει δύο λινκς αλλά είναι λέει ακόμα σε απόκρυψη, δε ξέρω γιατί...έχω διαβάσει λοιπόν ότι ο ύπνος πριν τις 9 μπορεί να συνδεθεί ακόμα και με την νόσο του Αλτσχάιμερ στις μεγάλες ηλικίες, οπότε κάποια σχέση θα έχει και με την ''νοητική'' ή ίσως με την συγκέντρωση δε ξέρω....πάντως από γιατρούς παιδίατρους έχω ακούσει 3 συγκεκριμένες περιπτώσεις όπου στις 2 υπήρχε κάποιο μικρό πρόβλημα με την ανάπτυξη τους (ήταν 2 χρόνια πίσω σύμφωνα με την ειδική εξέταση που κάνανε) , παίρνανε αυξητική ορμόνη και η αυστηρή οδηγία του γιατρού ήταν να κοιμούνται πολύ νωρίς. Στην άλλη περίπτωση το κορίτσι μια χαρά ψηλό είναι αλλά επειδή θέλει να ψηλώσει πολύ (κάνει κάποιο άθλημα που το χρειάζεται) της είπε η παιδίατρος: πολυ νωρίς ύπνο, καλή διατροφή και άσκηση. Τώρα τι να σας πω; Δε σημαίνει ότι όποιος δε τα κάνει θα μείνει κοντός ή θα είναι χαζός στο σχολείο αλλά αν μπορεί να βοηθηθεί το παιδί με αυτά γιατί να μη τα κάνουμε (εφόσον μπορούμε). Ξαναγράφω και εδώ μέχρι να εμφανιστεί το μήνυμα μου ότι ουδέποτε συνέδεσα την ομιλία με τον ύπνο. Έχει σχέση όμως με την συγκέντρωση, την μνήμη, την ανάπτυξη γενικά. Δε μίλησα συγκεκριμένα για το παιδί της της κοπέλας που άνοιξε το θέμα και ουδέποτε είπα ότι έχει πρόβλημα. Για να μη παρεξηγηθώ δηλαδή...
  11. Πουθενά δε γράφω ότι το παιδάκι σου έχει κάποιο θέμα, αλίμονο, πως θα μπορούσα να έλεγα κάτι τέτοιο; Ακομα και αν πίστευα ότι υπάρχει θέμα (που επαναλαμβάνω δεν το πιστεύω) δε θα σου το έγραφα ποτέ και μάλιστα κατά αυτό τον τρόπο. Ουτε είπα ότι επειδή κοιμάται αργά έχει πρόβλημα στην ομιλία. Ο ύπνος πριν τις 9 βοηθάει στην σωστή ανάπτυξη όλων των παιδιών. Υπάρχουν έρευνες που συνδέουν τον ύπνο των παιδιών μέχρι και με το Αλτσχάιμερ σε μεγάλη ηλικία .... και εννοειται και με την απόδοση στο σχολείο. Δεν ξέρω πως γίνονται οι λογοθεραπείες αλλά φαντάζομαι κάνει κάποιες ασκήσεις το παιδί... ο σωστός ύπνος βοηθάει στη συγκέντρωση όποτε και στην καλύτερη απόδοση. Αν και υπάρχουν παντού αυτά τα άρθρα στο Ίντερνετ, και μου κάνει εντύπωση που δε τα έχεις διαβασει ποτέ, σου παραθέτω δυο λινκς από τα πρόχειρα που βρήκα: [edit admin αναζήτηση με τις λέξεις "γιατί να κοιμούνται τα παιδιά νωρίς why children should sleep early"] Τελος, με συγχωρείς αν νομίζεις ότι σε έθιξα, σίγουρα δεν ήταν αυτός ο σκοπός μου. Παντως δεν έγραψα όλα αυτά που αναφέρεις. Καλη συνέχεια.
  12. Θα συμφωνήσω και εγώ με την Deena. Δεν είχα καταλάβει ότι κάνεις όλη την ρουτίνα του ύπνου εσύ δηλαδή μπάνιο κτλ. Νόμιζα ότι την παραλαμβάνεις έτοιμη από τον μπαμπά της. Anyway, συμφωνώ απόλυτα με όσα σου προτείνει. Νομίζω πως έτσι και αλλιώς είναι σαν μια ηλικία που θα μπορούσε να κοιμάται και μόνη της...οπότε εάν είναι μπανιαρισμένη, ταϊσμένη και με τις πυτζάμες της στο κρεβατάκι της όταν έρχεσαι εσύ, κάθεσαι λίγο μαζί της για τα νέα σας αφού σου αρέσει αυτή η ρουτίνα (το καταλαβαίνω γιατί και εμένα μου αρέσε αυτή η ώρα με την κόρη μου, λες και περίμενε το βράδυ στο σκοτάδι για να πούμε διάφορα) της λες καληνύχτα και φεύγεις. Ή αν σου φαίνεται βουνό την κοιμίζεις και 10:30 είσαι έτοιμη να δεις και τον άντρα σου. Το μωρό νομίζω ότι ο απογευματινός ύπνος είναι πολύ αργοπορημένος...7-9 δε τον λες απογευματινό. Μπορεί να πάει πχ στις 8 κατευθείαν για βραδινό ύπνο ή αν αλλάξει τον απογευματινό να πάει στις 9. Έχε υπόψη σου ότι για την καλύτερη ανάπτυξη των παιδιών, νοητική και γενικότερη, το παιδί (ειδικά τα πιο μικρά) πρέπει να κοιμόνται το πολύ 9 η ώρα για να εκκρίνεται η ορμόνη της ανάπτυξης. Μπορεί δηλαδή να σας βοηθήσει και στην ομιλία που είστε λίγο πίσω. Συμφωνώ και εγώ με τα διαφορετικά δωμάτια, καλό θα είναι να ξεκινήσεις τουλάχιστον το μωρό να κοιμάται μόνο του. Για να μη έχεις τα ίδια με την μεγάλη όσο αφορά τον ύπνο.
  13. Διάβασα όλο το ποστ αν και μου κούρασαν λίγο τα off topic σχόλια (με όλη την καλή διάθεση αλλά ήταν πολλά τα άτιμα ). Νομίζω πως πριν γίνει οποιαδήποτε συζήτηση καλό είναι να αναφέρουμε την ηλικία του παιδιού γιατί αλλιώς είναι αν το παιδί πάει α δημοτικού και αλλιώς αν πάει τετάρτη. Δεν ισχύουν νομίζω τα ίδια πράγματα. Το παιδί μου πάει Πέμπτη δημοτικού, είναι μαζί με τα περισσότερα παιδιά από το νήπιο. Αυτό σημαίνει ότι οι γονείς έχουν γνωριστεί και ξαναγνωριστεί κι το παιδί έχει κατασταλάξει με ποιους θα κάνει παρέα άρα και οι γονείς αυτών των παιδιών ίσως να κάνουμε ήδη παρέα. Με αυτούς που κάνουμε παρέα λογικό είναι να είμαστε μαζί και στα πάρτυ μας. Τα παιδιά μας πια είναι αρκετά μεγάλα, γνωρίζουμε τους γονείς και τις οικογένειες οπότε νομίζω μου έχουν εμπιστοσύνη αλλά και τους έχω για να πάει το παιδί στο πάρτυ χωρίς τον γονέα. Εξάλλου τα παιδιά σας δεν πηγαίνουν σε σπίτια φίλων σας χωρίς εσάς για να παίξουν; Δεν έρχονται παιδιά σπίτι σας; Τι διαφορά έχει το πάρτυ; Αν γίνεται σπίτι το πάρτυ αλλιώς είναι να προσέχεις μόνο τα παιδιά και τα φαγητά τους, τη μουσική τους, τη διασκέδασή τους και αλλιώς και τους γονείς. Άσε που έχουν όλο το σπίτι στη διάθεσή τους και περνάνε καλύτερα. Επίσης, ειλικρινά δε καταλαβαίνω την λογική : κάλεσε πιο λίγα παιδιά στο πάρτυ και υπολόγισε και τα αδερφάκια. Δηλαδή τα 10χρονα παιδιά πρέπει να έχουν και τα 5 χρονα μες τα πόδια τους; Γιατί; Επειδή έτσι είναι το σωστό; Δεν είναι μόνο το οικονομικό...και γιατί σας φαίνεται εγωιστικό να θέλει συγκεκριμένα 15 παιδιά στο πάρτυ του; Δεν έχει το δικαίωμα να το κάνει; Ποιος το απαγορεύει δηλαδή; Θυμάμαι μια χρονιά γράφαμε τα παιδιά που ήθελε στο πάρτυ. Λοιπόν τα παιδιά ήταν 10 και τα αδέρφια 12!!!! Ε λοιπόν δεν κάναμε πάρτυ...για να μην παρεξηγηθούμε όπως λέτε δε το κάναμε καθόλου. Και επειδή ήταν α δημοτικού και δε μπορούσα να πω στους άλλους γονείς μη φέρετε τα αδερφάκια, το ίδιο το παιδί προτίμησε να μη το κάνει γιατί δεν ήθελε άσχετα παιδάκια διαφόρων ηλικιών στο πάρτυ του. Φέτος έχω πάντως το ίδιο θέμα...θέλω να της κάνω κάτι αλλά δε ξέρω πως θα το διατυπώσω στις προσκλήσεις. Η ιδέα με τα καρτελάκια ήταν πολύ ωραία!
  14. Και εγώ πιστεύω ότι αυτό είναι το πραγματικό δίλημμα. Εκεί τι κάνεις οεό; Και σε ποια ηλικία φαίνεται το πραγματικό ταλέντο; Και εγώ δε ξέρω αν αξίζουν όλες οι θυσίες, γιατί πρέπει να γίνουν πολλές οικογενειακές θυσίες για να κάνει πρωταθλητισμό το παιδί. Ενα άθλημα σίγουρα πρέπει να κάνει το παιδί, κάτι που θα τον ευχαριστεί και θα τον διασκεδάζει. Τώρα όλα τα άλλα μάλλον είναι για εμάς τους γονείς. Διάβασα ένα ωραίο άρθρο σχετικά με αυτό, θα σας το παραθέσω, νομίζω πως ταιριάζει γάντι στο θέμα! http://www.novasports.gr/podosfairo/ispania/article/318651/o-gios-sou-den-einai-o-mesi/
  15. Τι βάρβαρα ωράρια είναι αυτά βρε κορίτσια;;;6:30;;Ούτε ο άντρας μου για τη δουλειά δε ξυπνάει αυτή την ώρα Εγώ την ξυπνάω 7:30, χουζουρεύει και 5 λεπτά και 8:05 το αργότερο φεύγουμε από το σπίτι, περπατάμε 2 ολόκληρα λεπτάκια και φτάνουμε στο σχολείο μες τη τρελή χάρα συνήθως
  16. connie08

    Ψυχολογία νονάς/ου

    Θα συμφωνήσω με τη ραβ. Για μένα πρώτα πρέπει να είναι φίλος και μετά κουμπάρος. Δε μπορώ να συνηθίσω ακόμα και τώρα την κολλητή μου, που είμαστε μαζί από το σχολείο να τη πω κουμπάρα, θα την πω φίλη μου, κολλητή μου, αδερφή μου και στο τέλος θα πω ότι είναι και νονά της κόρης μου. Ομοίως και με τον φίλο του άντρα μου που μας πάντρεψε.Πρώτα είναι φίλος μας αδερφικός και μετά κουμπάρος. Και αυτό που λες για τους θείους, νομίζω ότι είναι τόσο δυνατός ο δεσμός του θείου/θείας που υπερτερεί του νονού. Για αυτό και προτιμώ ο νονός να είναι φίλος και όχι συγγενής και ειδικά τόσο κοντινός όσο ο θείος. Καθαρά προσωπική άποψη εννοείται αυτό. Δε χωράνε παρεξηγήσεις και μικροπρέπειες. Η φίλη μου ήδη με έχει ρωτήσει 3 φορές τι θέλω για το Πάσχα και της έχω πει ό,τι θέλεις και προπαντώς μη ξοδεύεσαι. Μια φορά της είπα πάρτης μπουφάν αφού επιμένεις και έδωσε 100 ευρώ για ένα μπουφάν, από τότε (και αφού την έβρισα) είπα δε σου ξαναλέω τίποτα. Αλλά όντως δεν είναι τραγικό αν ο νονός θέλει να ρωτήσει το βαφτιστήρι του για κάποιες προτιμήσεις του. Εγώ όταν την είδα πριν λίγο καιρό τη ξαναρώτησα για το αγαπημένο της χρώμα (μήπως κι άλλαξε) για να ψάξω να βρω μια όμορφη χειροποίητη λαμπάδα στα αγαπημένα της χρώματα. Δε το βρίσκω ούτε εγώ τραγικό. Τέλος να πω ούτε και εγώ βρίσκω κοπέλες σε αυτό το θέμα που να ζητάνε τρελά πράγματα από τους νονούς. Ισα ίσα που έχει διατηρηθεί πολύ καλό το επίπεδο και μπράβο μας