connie08

Registered Users
  • Περιεχομενο (αριθμoς δημοσιευσεων)

    86
  • Μελος απο

  • Τελευταια επισκεψη

Συνεισφορα στο φορουμ

5 Neutral

Πρόσφατοι επισκέπτες του προφίλ

Το πεδίο των 'πρόσφατων επισκεπτών' είναι απενεργοποιημένο και δεν εμφανίζεται σε άλλους χρήστες ή επισκέπτες.

  1. Περαστικά σας εύχομαι και γρηγορα. Αν έχει μόνο πυρετό το παιδί γιατί να πάρει αντιβίωση; Ακόμα και σε 7 ημερο συνεχόμενο πυρετό δε μας έδωσε ποτέ αντιβίωση, κάναμε εξετάσεις και ήταν καθαρές οπότε περιμέναμε να κάνει τον κύκλο του η ίωση. Μια φορά που έφτασε στα αυτιά κι είχαμε δοκιμάσει όλα τα άλλα,μας έδωσε τη πρώτη αντιβίωση σε ηλικία 4 1/2 ετών. Δε ξέρω τι γίνεται φέτος με τις ιώσεις, ο ανιψιός μου 4 1/2 ετών, δεύτερη φορά παιδικό και συνέχεια ήταν άρρωστος το χειμώνα. Σίγουρα έχει να κάνει και με τον οργανισμό του παιδιού, νομίζω πως τελικά όσα περισσότερα φάρμακα παίρνει το παιδί τόσο πιο ευάλωτο γίνεται. Ξεκούραση, μπάνια πολλά το καλοκαίρι και σωστή διατροφή. Αντιβίωση μόνο αν σας το πει ο παιδίατρος (και όχι αν έχει μόνο πυρετό εννοείται)
  2. Ακριβώς αυτό το σαμπουάν κοίταζα σήμερα για να παραγγείλω της La roche poche Το ίδιο και εσείς ε; Ωχ!!! Θα ρωτήσω και τον παιδίατρο με την πρώτη ευκαιρία. Και εγώ δε θέλω από σούπερ μάρκετ

  3. Διαφημίσεις


  4. Η κόρη μου είναι 10 1/2 , ποτέ δεν είχε πρόβλημα λιπαρότητας, της αγόραζα πάντα από το φαρμακείο. Τα τελευταία χρόνια της έπαιρνα της kloran τα παιδικά με διαφορα αρώματα και ήταν μια χαρα. Της πήρα για αλλαγή της απιβιτα το παιδικό με πορτοκαλί και ήταν χάλια. Τα στεγνωναμε με πιστολάκι και ήταν σαν αλουστα. Τωρα χρησιμοποιεί τα δικά μας και εκτός από το δικό μου το απιβιτα της, τα αλλά της είναι εντάξει. Δηλαδή και εσενα ξαφνικά σου εμφάνισε λιπαρότητα; Ολα αυτά που δοκιμάσατε ήταν για μεγάλους ή παιδικά; Και δεν κάνανε δουλειά; Να μην μπω καν στο κόπο να τα αγοράσω δηλαδή ε;
  5. @little lamb το ξέρω, τα έχω κάνει όλα!Δεν έχει σχέση το proficiency με το Advanced
  6. @lisbet συμφωνω με αυτό που λες. Αν πήραμε εμείς πτυχία Cambridge τότε, χωρίς καμία βοήθεια από γονείς , μια χαρά μπορούν και τα παιδιά μας τώρα που και πιο εύκολα είναι και έχουν εμάς αν χρειαστούν επιπλέον βοήθεια. Αν είναι να κάνει μία γλώσσα, ας την κάνει σωστά και ας πάρει το σωστό πτυχίο, που μιας και μιλάμε για αγγλικά αυτό είναι του Cambridge. Θα είμαι πολύ ευχαριστημένη αν πάρει και το Advanced , για παραπάνω δεν νομίζω ότι χρειάζεται (καθαρά προσωπική γνώμη) ή μπορεί να κάνει μαθήματα επιπέδου proficiency χωρίς όμως το άγχος των εξετάσεων, απλά για να ανεβάσει το επίπεδο του
  7. @little lamb @Chrysoum πόσο μα πόσο συμφωνώ μαζί σας. Όντως το Proficiency δεν είναι για παιδιά 15-16 ετών, δύσκολες έννοιες που ούτε στα ελληνικά δε μπορούσαμε να τα διαχειριστούμε. Και όταν στα 20 βγαίνουν εξωτερικό δε μπορούν ούτε να μιλήσουν. Πηρα το lower γ γυμνασίου και έδωσα για Proficiency β λυκείου (πάντα για cambride μιλάω, στην εποχή μας δίνανε για το αμερικάνικο μόνο αυτοί που δεν ήταν καλοί και απλά θέλανε το χαρτί). Δε το πήρα και σταμάτησα τις προσπαθειες επειδή ξεκινούσα προετοιμασία για πανελλήνιες. Στα 25 έκανα μαθήματα για λίγους μηνες και πηρα πανεύκολα το Advanced. Στο παιδί μου δεν έχω σκοπό να να το πιέσω για Proficiency, αντιθέτως θα το αποτρέψω, δε του χρειάζεται το χαρτί πιστεύω σε κάτι. Να διδάξεις πλέον δε μπορείς με αυτό (και είναι λογικότατο!) μόνο μόρια στο δημόσιο που δε νομίζω μέχρι τότε να το ενδιαφέρει. Αν του αρεσουν πολύ μπορεί να πάρει το Advanced, μόνο όμως αν το θέλει το ίδιο. Έτσι και αλλιώς αν είναι να πάει να σπουδάσει έξω χρειάζεται ειδικές πιστοποιησεις που το proficiency δε καλύπτει. Άσε που έχουν βγει ένα σωρό που ούτε ξέρω τα ονομάτα τους... ποιος ο λόγος να δίνουν για αυτά τα πτυχία τα παιδιά δεν έχω καταλάβει. Ξένη γλώσσα ξεκίνησε φέτος στο σχολείο και πάει πολύ καλά. Βοηθάω λίγο όσο μπορώ αλλά γενικά έχουν καλή δασκάλα και τους έχουν μάθει αρκετά. Δε σκέφτομαι να της ξεκινήσω δεύτερη γλώσσα, ας κάνει το άθλημα της και αν θέλει πιο μεγάλη μπορεί να ξεκινήσει (αφού θα έχει κατασταλάξει σε τι της αρέσει και τι χρειάζεται) . Αν μου το ζητησει όμως το ίδιο το παιδί τότε θα προσπαθησω πάρα πολύ να ξεκινησει την γλώσσα που θέλει.
  8. Κορίτσια ωραία τα βιβλία που λέτε για τα πιο μικρά παιδιά, να γράψουμε όμως και για μεγαλύτερα παιδάκια; Έχετε να προτείνετε βιβλία για 9-10 ετών; Να τα διαβάζουν μόνα τους και να έχουν ωραία μηνύματα. Από τα αγαπημένα της κόρης μου είναι οι Μικρές Κυρίες (κλασικό) και η Μικρη Πριγκίπισσα. Τι άλλο προτείνετε;
  9. Γεια σου και από εμένα. Θέλω πολλά να σου γράψω αλλά θα προσπαθήσω να μη σε κουράσω. Έχω και εγώ ένα παιδάκι το οποίο τώρα είναι 10 ετών. Όλα αυτά που σκέφτεσαι και νιώθεις τα έχω νιώσει και εγώ παλιότερα, είναι φυσιολογικό αλλά πρέπει να το δουλέψεις και να τα αποβάλλεις γιατί δυστυχώς τα παιδιά καταλαβαίνουν τα πάντα. Η δική μου η κόρη είναι ένα πολύ χαρούμενο παιδί (σε σημείο που λες δηλαδή από που πηγάζει τόση χαρά), έπαιζε από μικρή μόνη της στο δωμάτιο της αν και παίζαμε πολύ και μαζί είτε οικογενειακώς είτε οι δυο μας χωρίς τον μπαμπά μας. Επειδή όμως τρελαίνεται για τα παιχνίδια της -ακόμα και τώρα που είναι πριν την εφηβεία- καθόταν και έπαιζε με τις ώρες με τα playmobil της, έκανε διαλόγους, έδινε ονόματα σε ζώα και ανθρώπους και φαινόταν ότι πέρναγε καλά. Όσο μεγάλωνε ήθελε και περισσότερη παρέα, να έρθουν φίλες της δηλαδή ή να πάμε σε αυτές. Αυτό όμως το ζητάνε και τα αγόρια της φίλης μου και ας είναι δυο, την πρήζουν όλη την ώρα να φέρουν τους φίλους τους οπότε δε ξέρω αν είναι σύμπτωμα μοναχοπαίδιων. Τώρα στο θέμα αδερφάκι, και εμένα μου ζήταγε μέχρι μια ηλικία...μέχρι που μίλησα με μια φίλη ψυχολόγο και μου είπε τα εξής: αφού δεν θα κάνεις άλλο παιδί δε πρέπει να της αφήνεις ελπίδες, πες της ότι είναι δικιά σας απόφαση να μην κάνετε άλλο παιδί γιατί δεν θέλετε, θέλετε εκείνη για παιδί και είστε ευτυχισμένοι με την απόφαση σας. Της έχω μιλήσει ότι υπάρχουν διάφορες οικογένειες, κάποιες χωρίς καθόλου παιδιά (της έδωσα παραδειγμα από τον κύκλο μας) και κάποιες με πολλά παιδιά. Όλα είναι όμορφα αρκεί να είναι ευτυχισμένοι αυτοί που ανήκουν στην οικογένεια. Αυτό βέβαια το πίστεψα και εγώ πρώτα γιατί αλλιώς δε θα το πίστευε ποτέ το παιδί μου. Είναι στιγμές που λέω αχ είναι μόνη της αλλά τις περισσότερες στιγμές λέω τι ωραία που είμαστε οι τρεις μας και τι ωραίο δέσιμο έχουμε. Αν είχα κάνει κάποια στιγμή άλλο παιδί εννοείται ότι το παιδί μου δε θα ήταν αυτό που είναι τώρα, θα είχε κάποια καλύτερα στοιχεία αλλά και κάποια χειρότερα, και εγώ θέλω το παιδί μου όπως ακριβώς είναι! Πείτε το παρηγοριά στον άρρωστο, πείτε το εγωιστικό, δε με πειράζει καθόλου, έτσι νιώθω. Ετσι και αλλιώς, τώρα πια στην εποχή μας τα μοναχοπαίδια (τουλάχιστον στον κύκλο μου) δεν είναι αυτά τα κακομαθημένα που έχουμε εμείς στο μυαλό μας...βλέπω τριγύρω μου παιδιά με αδέρφια με τρομερές ζήλιες και μάλλον κάπου φταίμε εμείς οι γονείς. Εννοείται ότι δεν είναι όλα τα παιδιά με αδέρφια έτσι, αλλά το βλέπω έντονα τον τελευταίο καιρό γύρω μου. Οπότε να και ένα καλό για εμάς τις μοναχομαμάδες Αυτό που θέλω να πω για να μη σε κουράζω άλλο είναι ότι όταν το ''ξέκοψα'' στο παιδί μου το θέμα αδερφάκι (και το πίστεψα και εγώ δηλαδή) το παιδί μου άλλαξε, αλλά άλλαξα και εγώ ... και άρχισα να βλέπω και τα όμορφα της υπόθεσης γιατί υπάρχουν και όμορφα αρκεί να τα δεις με άλλο μάτι Το βασικό είναι να μεγαλώσουμε ευτυχισμένα και καλά παιδιά είτε είναι ένα παιδί είτε είναι τέσσερα. Ελπίζω να σε βοήθησα λίγο! Συμφωνώ τόσο πολύ μαζί σου!!Μόνο που θα άλλαζα την τελευταία σου πρόταση....τα ευτυχισμένα παιδιά είναι απόρροια ευτυχισμένων και ισορροπημένων γονιών, παίζει μεγάλο ρόλο και ο πατέρας όπως και η μητέρα.
  10. Και τα παπουτσοπαντοφλακια που λεω εγώ (Bobux)είναι δερμάτινα, πολύ μαλακα και εύκαμπτα. Από κάτω είναι σαν καστορινα. Όταν μικρή η δικη μου ήταν της μόδας και τα είχα πάρει από έξω. Τώρα βλέπω ότι υπάρχουν στην Ελλάδα. Για αυτό τα πρότεινα στη φίλη μου. Κανονικά παπούτσια νομιζω πως είναι βαριά και το ποδαράκι που δεν περπατάει ακόμα. Εμεις είχαμε πεδιλακια κανονικά τότε αλλά περπατούσε κανονικά το παιδί. Για τις κάλτσες που λέτε, ποτέ δεν της έβαλα στον ύπνο, ούτε όταν ήταν μωράκι. Σας ευχαριστώ πολύ!
  11. Δεν λέω για να μπουσουλήσει στη παιδική χαρά αλλά θέλει ας πούμε να ανεβαίνει την τσουλήθρα γιατί να είναι με τις κάτσες; Ή και στην αυλή ακόμα που έχουν γιατί να είναι με κάλτσες; Δεν είναι όμως και για παπούτσι, αφού ακόμα δεν περπατάει
  12. Γεια σας κορίτσια! Για πείτε εσείς που τα έχετε πιο πρόσφατα γιατί εγώ τα έχω ξεχάσει...για μωρό 9 μηνών που μπουσουλάει και περπατάει μόνο αν του κρατάς τα χεράκια τι παπούτσια φοράμε; Πχ στην παιδική χαρά τι να βάλει το παιδί που δεν περπατάει αλλά και που δεν θέλουμε να λερώσουμε τις κάλτσες. Σκέφτηκα τα παπουτσια-παντόφλες τύπου bobux, εγώ τέτοια είχα στην κόρη μου για το σπίτι όταν περπάταγε καλά, αλλά δε τα φοράγαμε έξω γιατί τότε είχε κανονικά παπούτσια. Για ένα μωρό όμως που δε περπατάει μόνο του τι είναι καλύτερο; Δεδομένου ότι ξέρω ότι δε κάνει να φοράει παπούτσια ακόμα, θα ήταν μια λύση αυτά τα παπουτσοπαντοφλάκια;
  13. Δεν γνωρίζω τι γίνεται τώρα, αυτό που λέω έγινε πριν 8 χρόνια...τώρα είναι μεγάλο το παιδί μου, είναι στο δημοτικό. Τότε πάντως δεν είχαμε τέτοιο θέμα, και επειδή στον δήμο μας παίρναν μόνο μέσω γνωστού παιδιά, είχα κάνει με το εσπα για να είμαι σίγουρη, Συμφωνώ με τα κορίτσια για την ηλικία. Και εμένα τέλος του χρόνου είναι γεννημένη και δεν είχε ποτέ προβλήματα, ίσα ίσα που πάντα έπαιζε με μεγαλύτερα παιδάκια γιατί μπορούσε να συμβαδίσει άνετα μαζί τους. Εξάλλου σε αυτή την ηλικία που λες 3 μήνες δεν είναι διαφορά.
  14. Λένια μου χαίρομαι πολύ που προσαρμόστηκε το κοριτσάκι σου. Έχεις δικαίωμα επιλογής σε ποιο από τους δύο σταθμούς να πάει το παιδί; Να σου πω την δική μας εμπειρία. Όταν ήταν 2 1/2 το δικό κορίτσι είχαμε κάνει αίτηση για παιδικό ουσιαστικά σε 2 σταθμούς, στον έναν μέσω εσπα και και στον άλλο μέσω δήμου. Αρχικά μας πήραν μέσω έσπα σε έναν σταθμό καινούριο, 10 λεπτά με το αυτοκίνητο από το σπίτι μας. Το παιδί ξεκίνησε (είχε ξαναπάει βρεφονηπιακό οπότε δεν είχε πρόβλημα προσαρμογής ιδιαίτερο), έκανε φίλες, γνώρισε τις δασκάλες και όλα καλά. 3 βδομάδες περίπου μας ειδοποιούν από τον δήμο (που σημειωτέον είχε βάλει μέσο ο πεθερός για να μπει) ότι την πήραν, ο σταθμός 2 λεπτά με το αυτοκίνητο. Το συζητάω με τις δασκάλες της, τους ζητάω λίγες μέρες πριν απορρίψω τη θέση μέσω εσπα και ξεκινάει στο σταθμό του δήμου. 35 παιδιά μέσα σε ένα δωμάτιο όσο το σαλόνι μας. Προσαρμογή μηδέν...αφήνεις το παιδί έξω από την πόρτα και φεύγεις. Το ίδιο και όταν πας να το πάρεις, χτυπάς κουδούνι- στο δίνουν- φεύγεις. Το παιδί μου και πάλι δεν διαμαρτυρήθηκε με την αλλαγή. Μέσα μου όμως πνιγόμουν...να πιέζει λίγο ο σύζυγος ότι βάλαμε μέσο και δε θα πάει το παιδί; Είναι κοντά μας, θα μπει πιο εύκολα και του χρονου κλπ κλπ. Μέσα μου όμως συνέχιζα να πνίγομαι...ένιωθα ότι δεν κάνει αυτός ο σταθμός για εμάς. Την άφησα μια βδομάδα, ρώτησα το παιδί ποιο προτιμάει, μίλησα με τις προηγούμενες φοβερές δασκάλες της και επιστρέψαμε στο παλιό μας σταθμό. Δεν άκουσα κανέναν, μόνο το ένστικτο μου και το παιδί μου που διάλεξε το πρώτο μεγάλο σταθμό. Οπότε κάνε αυτό που πιστεύεις εσύ καλύτερο, δες και τις καινούριες δασκάλες και σκέψου ποιες ταιριάζουν καλύτερα στο παιδί σου.
  15. Μπράβο σας! Όσο μεγαλώνουν και οι δυο θα δεις ότι θα γίνονται πιο εύκολα τα πράγματα. Το σοκ της μεγάλης που ήρθε το μωρό στην καθημερινότητα σας είναι τεράστιο και θέλει χρόνο για να προσαρμοστεί. Λογικότατο να ζηλεύει και καλύτερα να το δείχνει παρά να το κρατάει μέσα της. Όσο το μωρό μεγαλώνει και φτιάχνει το πρόγραμμά του και όσο η μεγάλη μεγαλώνει και ωριμάζει όλα θα γίνονται πιο εύκολα. Προς το παρόν υπομονή κι όλα θα γίνουν!
  16. Εχω γράψει ένα ποστ και έχω παραθέσει δύο λινκς αλλά είναι λέει ακόμα σε απόκρυψη, δε ξέρω γιατί...έχω διαβάσει λοιπόν ότι ο ύπνος πριν τις 9 μπορεί να συνδεθεί ακόμα και με την νόσο του Αλτσχάιμερ στις μεγάλες ηλικίες, οπότε κάποια σχέση θα έχει και με την ''νοητική'' ή ίσως με την συγκέντρωση δε ξέρω....πάντως από γιατρούς παιδίατρους έχω ακούσει 3 συγκεκριμένες περιπτώσεις όπου στις 2 υπήρχε κάποιο μικρό πρόβλημα με την ανάπτυξη τους (ήταν 2 χρόνια πίσω σύμφωνα με την ειδική εξέταση που κάνανε) , παίρνανε αυξητική ορμόνη και η αυστηρή οδηγία του γιατρού ήταν να κοιμούνται πολύ νωρίς. Στην άλλη περίπτωση το κορίτσι μια χαρά ψηλό είναι αλλά επειδή θέλει να ψηλώσει πολύ (κάνει κάποιο άθλημα που το χρειάζεται) της είπε η παιδίατρος: πολυ νωρίς ύπνο, καλή διατροφή και άσκηση. Τώρα τι να σας πω; Δε σημαίνει ότι όποιος δε τα κάνει θα μείνει κοντός ή θα είναι χαζός στο σχολείο αλλά αν μπορεί να βοηθηθεί το παιδί με αυτά γιατί να μη τα κάνουμε (εφόσον μπορούμε). Ξαναγράφω και εδώ μέχρι να εμφανιστεί το μήνυμα μου ότι ουδέποτε συνέδεσα την ομιλία με τον ύπνο. Έχει σχέση όμως με την συγκέντρωση, την μνήμη, την ανάπτυξη γενικά. Δε μίλησα συγκεκριμένα για το παιδί της της κοπέλας που άνοιξε το θέμα και ουδέποτε είπα ότι έχει πρόβλημα. Για να μη παρεξηγηθώ δηλαδή...