Anna3011

Νέο Μέλος
  • Περιεχομενο (αριθμoς δημοσιευσεων)

    219
  • Μελος απο

  • Τελευταια επισκεψη

  • Days Won

    9

Anna3011 last won the day on Σεπτέμβριος 3

Anna3011 had the most liked content!

Συνεισφορα στο φορουμ

199 Good

1 ακόλουθος

Περισσότερα για την/τον Anna3011

  • Rank
    Νέος Χρήστης

Πρόσφατοι επισκέπτες του προφίλ

699 εμφανίσεις προφίλ
  1. Άστο καλέ το παιδί να φάει όπως θέλει. Γιατί να υπάρχει πρόβλημα να ανακατεύεις το φαγητό εφόσον έτσι το προτιμά; Εγώ δε χρησιμοποίησα ποτέ πιάτο με χωρίσματα. Όλα σε ένα πιάτο, σε μια μεριά το κρέας, δίπλα το συνοδευτικό, δίπλα η σαλάτα. Παίρνει το πιρούνι της και τρώει όπως θέλει. Αν έχουμε πχ. φρέσκο ψάρι και θέλω να φάει οπωσδήποτε και τη βλέπω να μην ασχολείται, θα παίξουμε μαζί με το φαγητό της. Θα της πω έλα να κάνουμε μια ωραία μπουκιά και θα διαλέγουμε μαζί 2-3 κομματάκια να βάλουμε στο πιρούνι μας. Και ζωάκια θα ταίσουμε και κούκλες. Γενικά βέβαια είναι καλόφαγη. Για την ομάδα του φβ τα έχουμε ξανασυζητήσει. Παρόλο που δεν είμαι διατροφολόγος θεωρώ ότι το να σκέφτομαι συνέχεια να μη φάει ένα 2χρονο 3 φρούτα αλλά 2, ή να πιεί μονο μισό λίτρο γάλα, ή να τρώει απαραιτήτως 1 αβγό τη μέρα, κρέας κάθε μέρα, ποτέ ψωμί, ποτέ ζυμαρικό κτλ κτλ μου φαίνεται τουλάχιστον άρρωστο. Ξεσηκώνω που και που καμιά συνταγή και δεν ασχολούμαι περισσότερο με τις υστερίες τους. Γενικά στη βδομάδα δίνω κρέας 3-4 φορές την εβδομάδα, ψάρι 2 φορές, λαδερό ή/και όσπριο. Τις ποσότητες τις κρίνω εγώ και δόξα τω Θεώ το παιδί είναι υγειέστατο.
  2. Έχεις προσπαθήσει να ξαναπροσφέρεις το φαγητό που δεν έφαγε το απόγευμα; Για το ενδεχόμενο να μην είναι ιδιαίτερα πεινασμένος την ώρα του μεσημεριανού. Εμένα πάντως μου έχει τύχει κάποιες φορές να τρώει επιλεκτικά και λίγο για μεσημέρι και μετά απο 2-3 ώρες να αδειάζει το πιάτο.
  3. Μια χαρά είστε! Μην αγχώνεσαι καθόλου. Μόλις αισθανθεί σιγουριά θα κάνει τα πρώτα δειλά βηματάκια και μετά θα κυνηγάς.

  4. Διαφημίσεις


  5. Εμείς πολύ χειρότερα. Μέχρι το χρόνο ούτε καν μπουσούλημα. Μπουσούλησε και σκαρφάλωσε κοντα στους 13. Στους 15 περπάτημα με χεράκι και στους 17 απλά έφυγε μόνη της. Σιδέρωνα θυμάμαι στο σαλόνι και ξαφνικά βλέπω ένα μωρό να κόβει βόλτες λες και δε συνέβαινε τίποτα. Εμένα δυστυχώς το χέρι μου πλέον δεν το επιλέγει. Το κρατάει αναγκαστικά μόνο όταν περπατάμε σε δρόμο με κίνηση. Α και όταν της μιλάνε ξένοι και ψιλοντρέπεται.
  6. Ναι ναι είναι ωραιότατες λέξεις θα πω και εγώ ! Και εμείς κάπως έτσι ξεκινήσαμε, μάθαμε πως κάνεξ όλο το ζωικό βασίλειο και μετά είπαμε τα υπόλοιπα! @Nefeli2014έτσι ήταν και η δικιά μου για 2 μήνες τουλάχιστον. Μπορούσε να κάνει βόλτα το τετράγωνο κρατώντας χεράκι και μόλις το άφηνα κατευθείαν κάτω με τον πωπό. Σε εμάς δεν έπιασε κανένα κόλπο, κάποια στιγμή απλώς μου άφησε μόνη της το χέρι. Μια και καλή. Τώρα δε δίνει χέρι για κανένα λόγο.
  7. Κάνω ακριβώς το ίδιο με εσένα μαμά Ανέστη και νομίζω ότι κάνουμε το σωστό. Όταν ξεκίνησε η μικρή να ενδιαφέρεται για αφήγηση και ιστορίες πήγα και αγόρασα τα κλασικά παραμύθια με εικόνες και ειλικρινά όταν τα ξαναθυμήθηκα σοκαρίστηκα σκεπτόμενη πως διαχειριζόμασταν εμείς ως μικρά τις ιστορίες με μαμάδες που πέθαναν, μητριές, κακούς λύκους που θέλουν να φάνε παιδάκια και κατσικάκια και γουρουνάκια κτλ κτλ. Έλεγα λοιπόν τα δικά μου στη μικρή και συνεχίζω να τα λέω, ειδικά τώρα που αρχίζει να καταλαβαίνει καλύτερα. Αυτό που μου έκανε εντύπωση είναι ότι όταν διαβάζαμε αρχικά την κοκκινοσκουφίτσα, χωρίς καν να λέω την ιστορία, η μικρή πέρναγε μόνη της τις σελίδες που έδειχναν το λύκο, σαν να τον φοβόταν. Στη δική μου εκδοχή της κοκκινοσκουφίτσας λοιπόν, ο λύκος είναι καλός αλλά πεινάει ο καημένος και θέλει να φάει την πίτα της γιαγιάς. Για τον κυνηγό ούτε λόγος. Στο τέλος η κοκκινοσκουφίτσα του δίνει ένα κομμάτι πίτας . Έχω πάρει και εγώ βιβλία μύθους του Αισώπου και εκεί δεν προβληματίζομαι στην αφήγηση, τα διαβάζω όπως είναι. Όσο μεγαλώνει η μικρή έχω πει ότι θα ψαχτώ περισσότερο με τα παραμύθια, προς το παρόν αυτοσχεδιάζω και εκείνη δείχνει να το απολαμβάνει. Συμμετέχει κιόλας στην αφήγηση και με διορθώνει .
  8. Πνίγεσαι σε μια κουταλιά νερό βρε κορίτσι μου. Από τις κατά καιρούς αναρτήσεις σου καταλαβαίνω ότι δυσκολεύεσαι να λειτουργήσεις χωρίς προγραμματισμό είτε αυτό αφορά τον ύπνο, ή το παιχνίδι, ή το φαγητό. Αισθάνομαι ότι μπορεί να σε αποσυντονίζει το γεγονός ότι μπορεί το παιδί να επιλέξει κάτι άλλο από αυτό που έχεις εσύ στο μυαλό σου όμως δεν είναι δυνατό να έχεις ένα παιδί 20 μηνών που το μόνο που μπορεί να επιλέξει είναι αν θα πάει δεξιά ή αριστερά στη βόλτα. Παραδείγματα για προσφορά επιλογών σου δίνουμε, όχι συμβουλές για οργάνωση της κουζίνας σου. Αλλού είναι το θέμα, όχι το αν θα ψωνίσεις περισσότερα λαχανικά.
  9. Επιλογή στο κυρίως φαγητό δεν είναι απαραίτητο να δώσεις. Λογικό να έχεις εβδομαδιαίο πρόγραμμα και να οργανώνεις τις αγορές σου. Μπορείς όμως με τα φρούτα. Φέρε μπροστά του μια μπανάνα και ένα μήλο και ρώτα τον ποιό προτιμά. Επισης στη σαλάτα το μεσημέρι. Δώστου κίνητρο να δεθξει το αντικείμενο, να επικοινωνήσετε.
  10. Αυτό με τα αγγλικά το έχω σκεφτεί και εγώ και έχω αποφασίσει να το κόψω όταν θα είναι σε θέση να παρακολουθεί και να καταλαβαίνει απόλυτα τις συζητήσεις μας. Προς το παρόν που είναι 21 μηνών πετάμε σκόρπιες αγγλικές λέξεις για να συνεννοηθούμε, (πχ. αν ψάχνουμε την πιπίλα την ονοματίσουμε στα αγγλικά γιατί αν πούμε τη λέξη πιθανό να την αναζητήσει) και ελπιζουμε ότι δεδομένου ότι ήδη υπάρχουν άγνωστες για αυτή λέξεις στις προτάσεις μας, δε θα την ξενίσουν λίγες λέξεις αγγλικές. Αργότερα θα πρέπει να συνεννοούμαστε σε άλλο δωμάτιο, υποθέτω θα έχουμε και περισσότερες ευκαιρίες να το κάνουμε γιατί θα επιζητά και εκείνη ιδιωτικότητα και δε θα είναι συνέχεια κολλημένη πάνω μας στο παιχνίδι. Για τα παιχνίδια που λες νομίζω ότι είναι θέμα ηλικίας. Το ακούω συνέχεια από φίλες με λίγο μεγαλυτερα παιδάκια από το δικό μου. Παράδειγμα, 4χρονο κοριτσάκι φίλης που δε δεχόταν να δώσει στη δικιά μου ένα μωρουδίστικο παιχνίδι που είχε 2-3 χρόνια να παίξει γιατί "είναι δικό μου και το θέλω σπίτι μας" .
  11. Θα συμφωνήσω απόλυτα με τα κορίτσια πιο πάνω. Εστίασε στην παρούσα φάση στη μη λεκτική επικοινωνία, δώστου κίνητρο να δείχνει με το δάχτυλο. Έτσι θα μπορείς να δεις τι καταλαβαίνει και τι όχι. Ζήτα του να δείξει τα διαφορετικά είδη φαγητού στο πιάτο του (κρέας, πατάτα κτλ), τα χρώματα, τα μέρη του σώματος στο μπάνιο, τα αντικείμενα στο σπίτι ή στο βιβλίο. Κάποια στιγμή είχα διαβάσει ένα άρθρο όπου ένας αναπτυξιολόγος έλεγε ότι δεν ανησυχεί καθόλου να μην έχει ξεκινήσει να μιλά ένα μωρό 18 μηνών, αρκεί να είναι σε θέση να παρακολουθεί πχ την ιστορία ενός παραμυθιού δείχνοντας με το δάχτυλο. Του διαβάζεις πχ. τη Χιονάτη, λες το παραμύθι κανονικά και ρωτάς ενδιάμεσα, που είναι η Χιονάτη, που είναι ο νάνος, το μήλο κτλ. Αν δείχνει να παρακολουθεί και να χρησιμοποιεί το δαχτυλάκι του είσαι μια χαρά. Οι λέξεις θα έρθουν σιγά σιγά.
  12. Σε σχέση με το τι καταλαβαίνουν, πάντα έχω στο μυαλό μου ότι καταλαβαίνουν πολύ περισσότερα από όσα φανταζόμαστε, οπότε αν υπάρχει έστω και μικρή πιθανότητα να καταλάβει κάτι που δε θέλω προτιμώ να αναβάλουμε την κουβέντα με τον άντρα μου ή να χρησιμοποιήσουμε αγγλικές λέξεις για να συνεννοηθούμε. Συχνά πάντως παρεμβαίνει στις συζητήσεις μας, ακόμα και όταν δείχνει ότι παίζει και δε μας ακούει. Τον Αύγουστο πχ. μπαίνοντας στη θάλασσα ρωτάω τον άντρα μου αν βρίσκει τη θάλασσα κρύα για να πάρω την απάντηση από τη μικρή "όχι καλή είναι". Κάπου εκεί κατάλαβα ότι έχω μπροστά μου ένα μικρό άνθρωπο που ακούει καταλαβαίνει και συμμετέχει. Οπότε στις συζητήσεις θα σου πρότεινα να είσαι προσεκτική. Γενικά πάντα της μιλούσα σαν να καταλαβαίνει και ας ήξερα ότι πολλά από όσα λέω πιθανό να πηγαίνουν στο βρόντο. Στα παραμύθια πχ. χρησιμοποιώ και λέξεις που λογικά δεν τις ξέρει, όμως μου φτάνει που πιάνει το γενικό νόημα. Δεν ξέρω αν αυτό εννοείς σε σχέση με το πως της μιλάω. Σε θέματα βόλτας γενικά δεν πιέζω. Αν είναι απορροφημένη από το παιχνίδι τη ρωτάω αν θέλει βόλτα και αν πει όχι θα την αφήσω να παίξει. Αν πρέπει όντως να φύγουμε δε δίνω επιλογή απλά το κάνω λίγο δελεαστικό για να αφήσει το παιχνίδι της με χαρά (πχ. πάμε στο σπίτι του τάδε φίλου μας που θα έχει και παιδάκια να παίξετε κτλ κτλ). Στο φαγητό (σνακ κυρίως και φρούτα) και στα ρούχα πλέον έχω ξεκινήσει να δίνω επιλογές. Μόνο 2 επιλογές όμως γιατί αλλιώς δε σωζόμαστε. Εμένα πάντως η δικιά μου συχνά μου ζητάει φαγητό και ανάλογα με την ώρα επιλέγω τι θα δώσω. Δε θα δώσω πχ. ψωμί πριν το κύριο γεύμα και θα της εξηγήσω γιατί, αλλά αν το ζήταγε πχ. πριν το σνακ θα έδινα ένα κομματάκι ή θα έβαζα στο ψωμί και λίγο μέλι με ταχίνι και θα γινόταν αυτό το σνακ της. Δεν έγινε και τίποτα να αλλάξει η αρχική σκέψη.
  13. Μια χαρά είστε, μη μιλάς καθόλου αφού μαζεύει παιχνίδια τις μισές φορές . Εμένα ήδη (21 μηνών) δε μαζεύει τα παιχνίδια της για κανένα λόγο. Άντε να μαζέψει ένα αν της το πω και μετά με παρατάει και φεύγει. Εκεί όμως που δεν κάνει εκπτώσεις είναι στους λεκέδες. Τρέχει αμέσως να πάρει πετσέτα να σκουπίσει. Τις προάλλες χαζολογούσαμε με παραμύθια στον καναπέ και τρώγαμε ροδάκινο. Της πέφτει ένα κομμάτι, βλέπει το λεκέ και πάει γραμμή στην κουζίνα, φέρνει πετσέτα και αρχίζει να τρίβει τον καναπέ με μανία. Ή που το έχω καταστρέψει το παιδί με την εμμονή μου με την καθαριότητα ή που είναι φάση και θα περάσει .
  14. Λοιπόν Νεφέλη αυτό με την αλλαγή των παιχνιδιών για να μη βαριέται, όλο λέω να το κάνω και όλο ξεχνιέμαι με αποτέλεσμα να έχουμε παιχνίδια που ούτε τα ακουμπάει πια. Θα το κάνω όμως γιατί μάλλον πιάνει το κόλπο. Και εμείς έχουμε γεμίσει παιχνίδια, μας είχε πιάσει μια περίοδο ψύχωση και παίρναμε ότι μας φαινόταν ότι βοηθάει στην ανάπτυξη και στις δεξιότητες κτλ., έχουμε κατά καιρούς και αρκετά δώρα, μας έδωσε και η ανιψιά μας πολλά δικά της και γίνεται χαμός στο σπίτι. Βλέποντας ωστόσο με τι ασχολείται τελικά η μικρή θα συμφωνήσω με @Mama_Anesti_ότι δεν είναι απαραίτητα τελικά τα πολλά παιχνίδια για να το κρατάς απασχολημένο. Για παράδειγμα, πρόσφατα της πήρε ο νονός της μια κουζίνα να μαγειρεύει. Δε θα πω ότι δεν παίζει. Και την κατσαρόλα ανακατεύει και το ταψί στο φούρνο βάζει και κάνει πως σερβίρει τις κούκλες της κτλ κτλ. ομως πολύ περισσότερο θα ασχοληθεί κάνοντας το βοηθό στο πραγματικό μαγείρεμα. Πλένουμε μαζί λαχανικά, τα περιεργάζεται, παρακολουθεί τι κάνω, της εξηγώ, ρίχνει πράγματα στην κατσαρόλα και περνάει πολύ ευχάριστα η ώρα της. Και γενικά όταν βλέπει εμένα ή τη γιαγιά της που την κρατάει το πρωί να κάνουμε δουλειές όλο και ένα χέρι βοηθείας θα μας δώσει .
  15. 3-4 χρόνια περιορισμού λόγω "πολυτέλειας" στάνταρ ωρών ύπνου, προσωπικά μου φαίνονται πολλά . Γι αυτό σου λέω, είναι θέμα οπτικής. Στο γράφω όχι για να αλλάξεις γνώμη, αλλά για να αποδεχτείς κάπως τη γνώμη του άντρα σου. Κάποιους η πλήρης προβλεψιμότητα τους χαλαρώνει, άλλους τους δεσμεύει. Και για να μην παρεξηγηθώ, εννοείται ότι τα ψώνια και τις λοιπές "χαμαλοδουλιές" τις κάνω σε ώρες που βολεύουν το παιδί. Δε θα κανονίσω πχ. σουπερμάρκετ την ώρα που τρώει ή κοιμάται. Η διασκέδαση όμως δεν προγραμματίζεται.
  16. Εγώ θα συμφωνήσω με τον άντρα σου στο θέμα ευελιξίας τα σ/κ. Προσωπικά θεωρώ απίστευτα καταπιεστικό να μη μπορώ πχ. να πάω μια εκδρομή ή σε ένα φιλικό σπίτι για φαγητό, ή σε οτιδήποτε κανονίσει η παρέα επειδή η μικρή κοιμάται συγκεκριμένο 2ωρο το μεσημέρι ή τρώει αναγκαστικά την τάδε ώρα. Ας πάει το πρόγραμμα πίσω μια φορά στο τόσο, ας μην κοιμηθεί μετά όσο θα έρεπε, ας πάρω σνακ μαζί μου, ποσώς με ενδιαφέρει η όποια αλλαγή, αφού όλη η οικογένεια θα έχει περάσει καλά την ημέρα της. Τις καθημερινές ο ύπνος της είναι στάνταρ αφού και το πρόγραμμα της οικογένειας είναι συγκεκριμένο και απαιτητικό (δουλεύουμε πολλές ώρες και ξυπνάει νωρίς). Το χρειαζόμαστε και εμείς το πρόγραμμα τότε.