Anna3011

Νέο Μέλος
  • Περιεχομενο (αριθμoς δημοσιευσεων)

    341
  • Μελος απο

  • Τελευταια επισκεψη

  • Days Won

    12

Anna3011 last won the day on Ιανουάριος 10

Anna3011 had the most liked content!

Συνεισφορα στο φορουμ

391 Good

1 ακόλουθος

Περισσότερα για την/τον Anna3011

  • Rank
    Νέος Χρήστης

Πρόσφατοι επισκέπτες του προφίλ

987 εμφανίσεις προφίλ
  1. Anna3011

    Φιλίες ενηλίκων

    Έτσι είναι. Γι αυτό και όταν βγαίνουμε με ζευγάρια με παιδιά (φίλοι του άντρα μου κυρίως που πλέον είμαστε μια μεγάλη παρέα) κάνουμε βάρδιες ή ελπίζουμε ότι θα την απασχολήσει κάποιο παιδάκι έστω και για λίγο. Παίρνω μαζί και μπλοκ ζωγραφικής να απασχοληθεί, ενίοτε ζωγραφίζουν και τα άλλα παιδάκια μαζί αλλά η όποια κουβέντα ενηλίκων γίνεται με πολλές διακοπές. Και εγώ το βλέπω αυτό. Οι δικές μου φίλες είναι όλες σε τελείως διαφορετική κατάσταση από εμένα, χωρίς παιδιά και υποχρεώσεις, καποιες χωρίς καν δεσμό. Δεν ξέρω αν θα μπορούσαμε να διατηρήσουμε τόσο στενή σχεση αν δε γνωριζόμασταν τόσα χρόνια (έχω διατηρήσει φίλες από το σχολείο). Τις βλέπω ουσιαστικά βράδυ, πάμε μόνες για ποτό και κρατάει τη μικρή ο άντρας μου. Δε βρισκόμαστε πλέον τόσο συχνά λογώ της αλλαγής στη δική μου ζωή και δε σου κρύβω ότι παρόλο που δεν είμαι ο τύπος που αρέσκεται να μιλάει για το παιδί του, πολλές φορές όταν βγαίνουμε αισθάνομαι ότι πλέον εκπέμπουμε σε εντελώς διαφορετικό μήκος κύματος. Για το παιδί δε μιλάω σχεδόν καθόλου όταν είμαστε μαζί. Άλλες φορές με ξεκουράζει αυτό γιατί ξεφεύγω εντελώς από τη ρουτίνα μου και άλλες φορές πιάνω τον εαυτό μου να ψιλοβαριέται με τις συζητήσεις μας.
  2. Anna3011

    Φιλίες ενηλίκων

    Εμάς η μικρή παιζει πολύ λίγη ώρα μόνη της, αντε να απασχολείται μόνη με κάτι για 5 λεπτα. Αμέσως μετά μας ψάχνει να παίξουμε μαζί. Πολλές φορές προσπαθούμε να μιλήσουμε μεταξύ μας για κάτι και μας διακόπτει, αρχίζει να λέει τα δικά της, ζητάει να παίξουμε κάτι συγκεκριμένο και αν δε δώσουμε σημασία αρχίζει τη μουρμούρα με αποτέλεσμα να μη μπορούμε πολλές φορές να μιλήσουμε. Πρόσφατα επιδίωξα να μην της κάνω πάντα το χατίρι. Της λέω σοβαρά και ήρεμα ότι ο μπαμπάς και η μαμά συζητάνε και ότι πρέπει να περιμένει να τελειώσουμε την κουβέντα και μετά θα παίξουμε. Με χαρά παρατήρησα ότι πιάνει! Μη φανταστείς για πολλή ώρα αλλά το γεγονός ότι το κατανοεί από αυτή την ηλικία με καλύπτει προς το παρόν.
  3. Είναι όπως τα λέει η Λένια, 3 δόσεις αν ξεκινήσετε πριν τα 2 έτη και 2 δόσεις μετά τα 2. Εμείς το κάναμε μόλις έκλεισε τα 2 γιατί δε θέλαμε να την επιβαρύνουμε με 3 δόσεις εφόσον δεν πήγαινε παιδικό αλλά αυτό είναι καθαρά προσωπικό. Μέχρι τώρα έχουμε κάνει τη μία δόση και δεν είχαμε καμία παρενέργεια. Σε λίγες μέρες θα κάνουμε τη δεύτερη και βλέπουμε.

  4. Διαφημίσεις


  5. Υπερβολική δεν είναι η σκέψη σου, υπερβολικό είναι το άγχος σου. Και αν αυτό περιοριζόταν μόνο στο θέμα της κοινωνικοποίησης θα έλεγα οκ, αλλά εσύ πεθαίνεις στο άγχος για όλα βρε κορίτσι μου. Ειλικρινά δε μπορούσα να φανταστώ πως ένας γονιός θα χρειαζόταν να υπεραναλύσει αν πρέπει να πάει το παιδί του σε μάθημα μουσικοκινητικής και να κάνει γκάλοπ σε όλες τις μαμάδες που ξέρει, λες και επιλέγει φροντιστήριο για πανελλήνιες. Αργότερα δηλαδή στις σοβαρότερες δραστηριότητες, στις ξένες γλώσσες, στις περισσότερες επιλογες χόμπυ και φροντιστηρίων τι θα κάνεις; Πήγαινε, δες, αν ο μικρός περάσει καλά συνεχίστε, αν όχι μην ξαναπάτε. Τόσο απλά. Τώρα αν φοβάσαι ότι ο μικρός θα είναι απείθαρχος και θα χαλάσει το πρότυπο του καλού παιδιού εκπαιδευτικών (γιατί κάπου διάβασα να λες ότι φοβάσαι ενδεχόμενη "αποτυχία" του μικρού στη μουσικοκινητική και φρίκαρα - μα αποτυχία το 2χρονο;) τότε συγγνώμη αλλά εδώ έχουμε σοβαρό πρόβλημα. Είναι πραγματικά κρίμα να αποκλείεις το παιδί σου από δραστηριότητες σκεπτόμενη τι θα πει ο κάθε άσχετος ή να το χρεώνεις με αποτυχία επειδή δε φέρθηκε με την ωριμότητα που οφείλει να έχει το παιδί της καθηγήτριας. Ακόμα δεν καταλαβαίνει, στο μέλλον όμως που θα καταλάβει θα ήθελες να ζει μέσα στο άγχος προκειμένου να ικανοποιήσει τις προσδοκίες της μαμάς του που στην πραγματικότητα είναι οι προσδοκίες της γειτόνισσας;
  6. Καλά είναι και τα "πρέπει" μην τρελαθούμε και τελείως. Και καλές συνήθειες αποκτώνται και οριοθέτηση στο παιδί, δεν κάνουμε όλη μέρα ότι μας καπνίσει. Από την άλλη όμως δε θα ζορίσω και ολη την οικογένεια ούτε θα ζούμε μέσα στην πίεση συνέχεια για να έχει το παιδί, πάντα και χωρίς εξαιρέσεις, το ιδανικό πρότυπο. Αν πχ το παιδί πεινάσει ενα μεσημέρι νωρίτερα από εμάς θα φάει πρώτο και μόνο του. Δε θα καταπιεστούμε να φάμε ενώ δεν πεινάμε γιατί πρέπει να τρώμε πάντα όλοι μαζί. Ούτε θα το αφήσω προφανώς νηστικό μέχρι να αποφασίσουμε να φάμε εμείς. Και έξω θα βγούμε να περάσουμε καλά μια φορά στο τόσο και ας κοιμηθεί το βράδυ στις 11. Και γλυκό θα δώσω αν πάμε σε επίσκεψη και μας το προσφέρουν και το θέλει, παρόλο που μέσα στο σπίτι δε μπαίνει ποτέ γλυκό και προσέχω ιδιαίτερα τη διατροφή της. Αν γίνεται μια φορά στο τόσο κάποια ατασθαλία δεν αλλάζουν οι καλές συνήθειες, εγώ το βλέπω ήδη στο παιδί. Όλοι έχουμε την ανάγκη να ξεφεύγουμε από τα πρέπει μας που και που, γιατί όχι και τα παιδιά;
  7. Για να σε ξεαγχώσω ακόμα περισσότερο, πόσες οικογένειες πιστεύεις ότι στην καθημερινότητά τους το μεσημέρι στρώνουν τραπέζι και τρώνε όλοι μαζί; Προσωπικά δεν έχω καμία οικογένεια με παιδιά στον κύκλο μου που να το κάνει. Οι περισσότεροι γονείς αυτές τις ώρες δουλεύουν, ή έστω ο ένας από τους δυο, οπότε μένει το σαββατοκύριακο για οικογενειακό τραπέζι. Εγώ τα σ/κ το τηρώ, συχνά τα Σάββατα τρώμε έξω με παρέα ή και οι τρεις μας γιατί είναι όμορφη συνήθεια και για εμάς και για το παιδί. Τα σνακ συχνά δεν τα τρώει στο τραπέζι. Μπορεί να φάει και έξω αν είμαστε σε βόλτα (πχ παγκακι παιδικής χαράς) και το απογευματινό το τρώμε συχνά στον καναπέ διαβάζοντας βιβλία. Όμορφη συνήθεια και αυτή, τσιμπολόγημα και αγκαλίτσα. Γενικά θα σου πρότεινα να έχεις πάντα μια ελαστικότητα με αυτά που διαβάζεις ότι είναι καλά για το παιδί. Το να ακολουθούμε κατά γράμμα κάποιες συμβουλές μπορεί να μολοκάρει την καθημερινότητα. Πάμε και με το ένστικτό μας, όχι μόνο με το πρέπει.
  8. Δυστυχώς αυτό που εγώ καταλαβαίνω είναι ότι λίγα πράγματα μπορείς να κάνεις για να επηρεάσεις τον ύπνο του παιδιού και να τον προσαρμόσεις στο τι βολεύει γενικά την οικογένεια. Η κόρη μου είχε για πολύ καιρό το πρόγραμα ύπνου 9:30-7:30 και 2 ώρες ύπνο το απόγευμα, σύνολο 12 ώρες την ημέρα. Σταδιακά μείωνε τον απογευματινό μέχρι που τον έκοψε. Πλέον ξυπνάει 8:30 και κοιμάται 8:30 το βράδυ, 12 ώρες σύνολο πάλι, προφανώς οι ανάγκες σε ώρες δεν άλλαξαν αλλά πλέον το πάει σερί. Και εκεί που εσύ θα μου έλεγες ότι η ώρα του βραδινού ύπνου της είναι εξαιρετική λόγω αυξητικής ορμόνης και λοιπών θεωριών περί ανάπτυξης, εγώ θα σου πω ότι μας έχει κόψει τα πόδια στην καθημερινότητα αυτή η αλλαγή. Πρώτον ο άντρας μου που την πάει στη μαμά μου πριν το γραφείο τρέχει σαν τρελός το πρωί να προλάβει γιατί η μικρή δεν ξυπνάει με τίποτα και εκείνος προφανώς δε μπορεί να πηγαίνει ότι ώρα θέλει στο γραφείο, δεύτερον η μαμά μου που την έχει όλη μέρα δε μπορεί πλέον να χαλαρώσει λίγο το μεσημεράκι αφού η μικρή δεν κοιμάται, τρίτον αντιμετωπίζω πολύ περισσότερη γκρίνια πριν τον ύπνο γιατί είναι πια κατάκοπη από τη συνεχή δραστηριότητα της ημέρας και τέταρτον τη βλέπω πολύ λιγότερη ώρα ημερησίως αν σκεφτείς ότι γυρνάω σπίτι 6 το απόγευμα και κοιμάται 8μιση. Εγώ λοιπόν, επειδή πολλά συμβαίνουν και τα γούστα τους αλλάζουν θα σου πρότεινα για άλλη μια φορά να μην ασχοληθείς. Εμείς μόνο υπνωτισμό δεν έχουμε προσπαθήσει να της κάνουμε για να κοιμάται το μεσημέρι. Τίποτα. Θα κάνει αυτό που θέλει και πιθανότατα αυτό που έχει ανάγκη. Γι αυτό χαλάρωσε και αγχώσου με άλλα, κάτι θα βρεις εσύ (btw το πρόγραμμα του γιού σου το ζηλεύω).
  9. Ναι το ακούσαμε και αυτό ... Ναι μιλάει πολύ καλά για την ηλικία της. Και πάρα πολύ επίσης. Πολυλογού θα μας βγει...
  10. Με όλη αυτή την ανάλυση πως ακριβώς εννοείς ότι "χαλάρωσες"; Δηλαδή όλες τις υπόλοιπες μέρες που δεν είσαι χαλαρή τι ακριβώς γίνεται στο κεφάλι σου;;; Έσπερος συγκεντρώσου! Είναι απογευματάκι, εσύ αραχτή στον καναπέ, ο σύζυγος να κοιμάται και το παιδί να παίζει μόνο του (αυτό πάλι πώς το καταφέρνετε;;;), συνθήκες που γενικά δε χαρακτηρίζουν τη μέση οικογένεια που τέτοια ώρα τρέχει σαν τρελή και εσύ αντί να χαζολογάς στο κινητό απροβλημάτιστη προσπαθείς να προβλέψεις το υπόλοιπο της μέρα του παιδιού και να πετύχεις το στόχο του ύπνου του. Πάω στοίχημα ότι σκέφτεσαι και πόσες κουταλιές γιαούρτι θα φάει το απόγευμα και προβληματίζεσαι και ελαφρώς για το πότε θα βιδώνει απόλυτα σωστά τα καπάκια! Σοβαρά τώρα, όλο αυτό το άγχος το απέκτησες με το παιδί ή πάντα στη ζωή σου έψαχνες να βρεις κάποιο πρόβλημα για να ανησυχείς;Ότι και αν συμβαίνει παντως είναι καιρός να το αντιμετωπίσεις γιατί το παιδί μεγαλώνει και του την περνάς όλη αυτή την τσίτα ακόμη και αν θεωρείς ότι προσποιείσαι καλά και δε σε καταλαβαίνει.
  11. Ε αν είναι να ταίσετε και να ποτίσετε όλο το μαντρί μέχρι να μπει στο κουτί σε καταλαβαίνω. Και εγώ μόνη θα το μάζευα . Για το μάζεμα πάντως και εγώ γενικά επιδιώκω να της περάσω τη συνήθεια να μαζεύει τα παιχνίδια της, πιο πολύ να σου πω την αμαρτία μου, από φόβο μήπως μου βγει ακατάστατη σαν τον άντρα μου και κυνηγάω δύο αντί για έναν . Συνήθως μαζεύουμε παρέα τα παζλ, τα τουβλάκια, τα playmobil αλλά όχι πάντα, ούτε είμαι από πίσω της να τη βάζω αυστηρά να μαζεύει το παιχνίδι που άφησε όταν πάει να πιάσει κάποιο άλλο. Είμαι άλλωστε εγώ η ίδια αρκετά ψυχαναγκαστική με την τακτοποίηση, δε θέλω να περάσω το δικό μου κόλλημα και στο παιδί. Η μικρή είναι σχεδόν πάντα πρόθυμη να μαζέψει αλλά μόνη της δε θα το κάνει, όχι πως έχω και την απαίτηση. Αν πάντως λείψω από το σπίτι για 1-2 ώρες και μείνει να παίζει με τον πατέρα της βρίσκω το σπίτι βομβαρδισμένο όταν γυρίσω, είναι όλα τα παιχνίδια πεταμένα. Χάος.
  12. Γενικά προσπαθώ να βάζω κάποια όρια, προκειμένου να αποκτήσει κάποιες καλές συνήθειες όπως πλύσιμο χεριών πριν και μετά το φαγητό, δοντάκια, ελάχιστα γλυκά στη διατροφή, πολύ λίγη ώρα σε οθόνες ή και καθόλου, ρουτίνα ύπνου κτλ. Αυτά τα ακολουθεί γιατί τα έμαθε από νωρίς. Αλλά σε γενικές γραμμές είμαι χαλαρή, δεν την πιέζω ιδιαίτερα στην καθημερινότητα, δεν είμαι της λογικής να λέω όχι για να μάθει το όχι και να μην κακομάθει αλλά όταν όντως υπάρχει σοβαρός λόγος.
  13. Όχι δε νομίζω ότι κάνεις κάτι λάθος. Με τον ίδιο τρόπο γλιτώνουμε και εμείς τις παραξενιές και το κλάμα. Εμείς τον τελευταίο μήνα βιωνουμε έντονη γκρίνια σε φάσεις (εκεί που λέγαμε ότι έχουμε το πιο καλόβολο παιδάκι), που με έχει πείσει ότι ναι, τα terrible twos τελικά υπάρχουν! Μπορεί κα ξεκινήσει τρελή γκρίνια και ενίοτε γοερό κλάμα επειδή δε θέλει το πορτοκαλί ποτήρι αλλά το ροζ, δε θέλει πιρούνι αλλά κουτάλι, δε θέλει μπρόκολο αλλα ντομάτα. Προχθές δε μπορούσα να την ηρεμήσω επειδή δεν ήθελε την οδοντόβουρτσά της που είναι ροζ αλλά απαιτούσε να της βρω μπλε οδοντόβουρτσα για να ταιριάζει λέει με τη μπλε μπλούζα της . Αρχικά ξεκίνησα με την κλασική μου τακτική που περιλαμβάνει ήρεμη εξήγηση με επιχειρήματα. Κάποτε έπιανε, τώρα ούτε καν. Μετά το έπαιξα σκληρή, του τύπου μη φας αμα δε θέλεις κτλ κτλ. Χειρότερο κλάμα. Πλέον ξεκινάω να της λέω κάτι άσχετο, αρχίζω μια κουβέντα περί ανέμων και υδάτων, της λεω ξαφνικά ένα παραμύθι και ξεχνιέται αμέσως. Θεωρώ ότι είναι φάση που αργά ή γρήγορα θα περάσει οπότε εφαρμόζω αυτό ακριβώς που θα την κάνει να ηρεμήσει.
  14. @little lamb εμείς την ντύσαμε κουνέλι πέρυσι. Ηταν φόρμα με καλυμμένο και το κεφαλάκι, μόνο το προσωπάκι έμενε ακάλυπτο. Από μαγαζί με εποχιακά την πήραμε, την έπλυνα στα ευαίσθητα πριν τη βάλει (οι οδηγίες έγραφαν για στεγνό καθάρισμα - τίποτα δεν έπαθε) και δεν είχαμε κανένα θέμα. Ήταν βέβαια πολύ ζεστή οποτε στα παιδικά πάρτυ που πήγαμε τη φόρεσε για λίγο έτσι για την πλάκα και μετά έμεινε με τα ρουχαλάκια της.
  15. Anna3011

    Ύπνος - προβλήματα με τον υπνο!!!!!

    Εγώ πάλι που είμαι στην κατηγορία "γάλα αντλημένο και τάισμα με μπιμπερό" πάλι δεν κοιμόμουν . Σρα η αυνία παίζει παντού! Η κόρη μου με τον συνδυασμό που σκοτώνει "γοπ και κολικοί" κοιμόταν επί 4 μήνες αποκλειστικά πάνω μου (μόνο εκεί ηρεμούσε) με ύπνους 10-20 λεπτών, οι οποίοι διακόπτονταν απο σπαρακτικό κλάμα και εμένα να τρέχω κάτω από απορροφητήρες ή να την κουνάω πάνω κάτω μπας και ηρεμήσει. Εκείνη η "μαγική" περίοδος ήταν σαφώς διδακτική αφού έμαθα πως ο άνθωπος μπορεί να επιβιώσει με 3 ώρες ύπνου σπαστά την ημέρα, ενώ υπήρξαν και κάποιες στιγμές που με θολωμένο κεφάλι είχα σκεφτεί ότι έκανα λάθος που γέννησα και πως δεν είναι η μητρότητα για εμένα (να σημειωθεί εδώ ότι η μικρή έγινε απόλυτα συνειδητά και με πολύ κόπο). Όλα αυτά τα λέω γλυκιά μου @Sansa για να κατανοήσεις όλες τις κοπέλες που μπορεί να σου φάνηκε ότι δικαιολόγησαν τον άντρα σου. Δεν είναι ότι δεν καταλαβαίνουν την απόγνωση που νιώθεις, είναι που ξέρουν πόσο διαφορετικά είδαν τα πραγματα όταν το πάρτυ των ορμονών της λοχείας πέρασε και γι αυτό σου λένε να προσπαθήσεις να δεις και την άλλη πλευρά με ηρεμία. Προφανώς και καμιά μας δεν ξέρει τι γίνεται στο σπίτι σου, πως ήταν η σχέση με τον άντρα σου πριν το παιδί ούτε τους χαρακτήρες σας. Το χαρακτήρα του άντρα σου τον γνωρίζεις εσύ μόνο. Αν ήταν ένας άνθρωπος τρυφερός και συναισθηματικός μαζί σου πριν το παιδί μάλλον η συμπεριφορά του σήμερα δηλώνει ότι και αυτός είναι φρικαρισμένος και χρειάζεται λίγο χρόνο να αποδεχτεί τη νέα κατάσταση. Εκεί πας με συζήτηση και σιγά σιγά βρίσκετε τους ρυθμούς σας. Αν πάλι ήταν αδιάφορος πάντα γιατί τώρα να αλλάξει; Δες την κατάσταση όσο πιο ψύχραιμα μπορείς και φρόντισε αρχικά για την αλλαγή του ύπνου του παιδιού προκειμένου να καταπολεμήσεις την αυπνία. Αυτό προηγείται. Σε κάθε περίπτωση όλες θεωρώ οτι σε καταλαβαίνουν απλά προσπαθούν να σου δώσουν τροφή για σκέψη μήπως και αποφύγεις το "σκοτωμό" με τον άντρα σου λόγω ορμονών και νύστας ! Εύχομαι να λυθούν τα προβλήματα το συντομότερο!
  16. Anna3011

    Ύπνος - προβλήματα με τον υπνο!!!!!

    Οποιαδήποτε μανούλα θεωρεί ότι κρίνεται από άγνωστες μαμάδες σε ένα φόρουμ, ας αναλογιστεί ότι ο μοναδικός κριτής που αξίζει να λάβει υπόψη είναι το ίδιο της το παιδί. Όλοι οι υπόλοιποι δε θα έπρεπε καν να την απασχολούν . Προσωπικά μόνο αυτή την κριτική φοβάμαι όταν έρθει...