samsympan

Plus500
    • Περιεχομενο (αριθμoς δημοσιευσεων)

      1.130
    • Μελος απο

    • Τελευταια επισκεψη

    • Days Won

      36

    samsympan last won the day on Σεπτέμβριος 22

    samsympan had the most liked content!

    Συνεισφορα στο φορουμ

    1.563 Excellent

    Περισσότερα για την/τον samsympan

    • Rank
      Δοκιμή

    Πρόσφατοι επισκέπτες του προφίλ

    3.030 εμφανίσεις προφίλ
    1. Επειδή αυτό ακριβώς το έθεσε ως ερώτημα γονέας στην δασκάλα μας σήμερα η απάντηση της ήταν ότι για αρχή δεν την πειράζει η ανισορροπία στο μέγεθος των γραμμάτων, ούτε η φορά γραφής, ούτε κάποια σκόρπια γράμματα με καθρεπτική γραφή. Αυτό που την νοιάζει είναι να γράφουν τα παιδιά (μην ξεχνάμε ότι για κάποια η γραφή δεν ήταν ούτε στις συχνές, ούτε στις αγαπημένες ενασχολήσεις τους στο νηπιαγωγείο). Στην πορεία φυσικά θα τα δουλέψουν όλα αυτά. Ωστόσο, δεν είναι λάθος ο γονέας να υποδείξει σημεία προς διόρθωση στο παιδί, αλλά να τα διορθώσει μόνο του! Δηλαδή: "Ξανακοίταξε το εδώ. Μήπως το μέγεθος ή φορά δεν είναι όπως εκεί (πχ δείχνουμε το γράμμα όπως είναι τυπωμένο στο βιβλίο);". Το κοιτάει, το διορθώνει. Άποψη μου τώρα αυτό που θα πω, αλλά μην τα σβήνεις εσύ. Είναι δική της προσωπική δουλειά και κόπος η εργασία της. Έχει δικαίωμα στο λάθος και ευκαιρία στη διόρθωση. Να τα σβήσει μόνη της και να το ξαναγράψει, κατόπιν επισήμανσης σου αν κρίνεις ότι πρέπει. Εγώ ντρέπομαι να σου πω να επέμβω ως εκεί στη δουλειά της. Εννοώ να πάρω εγώ την σβήστρα να σβήσω. Προσωπικό αυτό, εγώ το νιώθω έτσι, όχι οτι είναι ντροπή. Και μιλώ μόνο για το δικό μου παιδί που τα καταφέρνει καλά και δεν τολμώ να είμαι τόσο παρεμβατική (σε αυτό το κομμάτι που συζητάμε τώρα εννοώ). Αλλά ότι αν δω κάτι τρανταχτό θα το πω, ναι θα της το πω.
    2. Και συγγενόπουλο μας που το παρακολουθεί ιατρός από βρέφος, με τα ίδια συμπτώματα παίρνει την χρόνια αγωγή με κορτιζόνη όπως περιγράφει η @vtgian. Και φίλη της κόρης μας ομοίως. Και συμμαθήτριά της ομοίως. Δηλαδή κι εγώ από όσο ξέρω αυτή είναι η συνήθης πρακτική (κλασικής ιατρικής). Και ναι,τους προβληματίζει όλους αυτό σε βάθος χρόνου, ιατρούς και γονείς. Φέτος το συγγενόπουλο μας στα 8έτη σχεδόν, πρώτη φορά οι απλές μύξες δεν του έκαναν επιλοκή και δεν πήρε εισπνεόμενα. Οι γιατροί αφήνουν ένα παράθυρο, μου είπε η μητέρα, μεταξύ 8 και 13 ετών αν θυμάμαι, όπου θα φανεί αν το πρόβλημα θα εξασθενήσει-εξαλειφθεί ή θα μείνει χρόνιο. Περαστικά σας! Υπομονή!
    3. Πολύ σωστό σχόλιο κι αυτό! Συμφωνώ. Προσωπικά πλην μετρημένων ανθρώπων εγώ, δεν τα συζητάω κιόλας. Αν θέλει να μου πει ο άλλος καλώς. Αλλά σπάνια θα το αναπαράγω με λεπτομέρειες. Και αν δεν κολλάει κάπου πολύ δεν θα πω ούτε την γνώμη μου. Στρογγυλές κουβέντες που λέμε γιατί είμαι της άποψης οτι κι όλα σχετικά είναι, και ραδιοαρβύλες κυκλοφορούν και πάνω στον πόνο του ο άλλος μπορεί να πει κάτι και να κάνει κύκλο καταλήγοντας σε λάθος αφτιά και δεν θέλω να είμαι μέρος του κύκλου.

    4. Διαφημίσεις


    5. Συμφωνώ! Εμας σήμερα έφερε για εργασία για το σπίτι 3σελ. φωτοτυπίες και μια σελ.στο τετράδιο μαθηματικών... γκουχ λέω από μέσα μου. Κυρίως γιατί τις προηγούμενες μέρες είχε 1 σελ. αντε και καμια ασκησούλα. Την ρωτάω: "Για αύριο είναι;" μου απαντά με μια φυσικότητα ναι! Εν τελει χωρις να πω κάτι, έπιασε και τα ετοίμασε στο 15' πριν στρώσω τραπέζι... "Για να μην τα έχω μετά" είπε. Φιουυυ ξεφύσηξα από μέσα μου. Αλλά ξέρω πολύ καλά οτι το παιδί μου δεν είναι ακριβώς η νόρμα σε αυτό το κομμάτι κι απόψε θα υπάρχει θέμα με συμμαθητές της και λογικό. Παιδιά που θα σηκωθούν 10 φορές από το τραπέζι πριν τελειώσουν την εργασία, παιδιά που θέλουν χρόνο στην γραφή, γονείς που θα γυρίσουν αργά από την εργασία τους και αντε ταλαιπωρημένοι να τσεκάρουν αν,τι και πως το παιδί διάβασε, κλπ κλπ. Συνάντηση έχουμε την επόμενη εβδομάδα. Και γενικά η περιρρέουσα ατμόσφαιρα είναι αρνητική προς το διδακτικό προσωπικό του σχολείου μας (χτισμένη τα τελευταία έτη από γονείς μεγαλυτέρων μαθητών) και από την μία το θεωρώ άδικο (είναι πολύ νωρίς οι γονείς πρωτακίων να κρίνουμε ακόμη) από την άλλη ανησυχώ παραπάνω από ότι από μόνη μου, που αναγνωρίζω πως είμαι πεσιμίστρια επί του θέματος (μωρέ κάτι ξέρουν κάτι ξέρουν). Κρίμα πάντως εκατέρωθεν.
    6. Ευχαριστώ για τις απαντήσεις σας. Έτσι είναι όπως είπατε. Έτσι για να μοιραστώ κι εγώ την εμπειρία μας (είναι κι από τις λιγότερο συχνές η περίπτωση μας), εμείς πέρυσι, νήπιο (5μήνες πριν τα 6έτη), ξεκινήσαμε Αγγλικά Prejunior. Με ιδιαίτερα διαδικτυακά μαθήματα. Ήταν ένα project που ξεκίνησε με ένα ερωτηματικό και για διαφόρους λόγους, κυρίως: - ιδιοσυγκρασίας του παιδιού (της άρεσε, το ήθελε, είναι το παιδί που θα κάτσει να ασχοληθεί με την καθιστική δραστηριότητα στο τραπέζι, είναι προχωρημένη για την ηλικία της στην ανάγνωση-γραφή) - αλλά και συγκυρίας (εξοικείωση με εξαποστάσεως σχολικό μάθημα λόγο covid). Και δούλεψε πολύ καλά για εμάς. Πραγματικά το παιδί απέκτησε μια πολύ καλή βάση στα Αγγλικά. Κατέκτησε το αντίστοιχο λεξιλόγιο για το επίπεδο, λύθηκε η γλωσσίτσα της, απέκτησε σωστή προφορά (η καθηγήτρια μας ήταν native speaker), αντιλαμβάνεται περισσότερα από όσα έμαθε, προς το τέλος έκαναν μικρούς διαλόγους, πλέον διαβάζει κάποιες άγνωστες αγγλικές λέξεις καθώς αναγνωρίζει τα γράμματα-φωνήματα, και όλα αυτά με χαρά και παιχνίδια. Το θέμα είναι φέτος, Α'Δημοτικού, δεν μπορούμε να συνεχίσουμε με την καθηγήτριά μας (για προσωπικό της λόγο). Επίσης, όσο κι αν δούλεψε άριστα το εξ'αποστάσεως μάθημα σε εμάς, το θεωρώ σαφώς λύση ανάγκης και υποδεέστερο του αντίστοιχου δια ζώσης. Και τέλος, ακόμη και το πιο οικονομικό ιδιαίτερο είναι σαφώς ακριβότερο από το φροντιστήριο. Μακάρι να μπορούσαμε να το υποστηρίξουμε σε βάθος χρόνου, αλλά ακολουθεί και η μικρή, και λοιπές ανάγκες και είναι ένα θέμα. Οπότε, στο σήμερα, συνεχίζουμε Junior A (πιθανόν και B για εφέτος ...;!) σε φροντιστήριο αλλά ευτυχώς σαν ιδιαίτερο (2παιδάκια). Κι αυτό ένα project με ερωτηματικό. Μιας και το παιδί, όπως είπα, τώρα ξεκίνησε Α'Δημοτικού. Ξέρω πως η πλειοψηφία γονέων και εκπαιδευτικών έχει ενστάσεις σχετικά με την πρώιμη έναρξη. Το έχω μελετήσει το θέμα σχετικά. Το έχω συζητήσει και με την προηγούμενη και με την νυν καθηγήτρια της αναλυτικά. Εννοείται χωρίς πίεση στο παιδί κι όσο τραβάει με χαρά, προχωράμε και αναλόγως πράττουμε. Θα δούμε πως θα εξελιχθεί.
    7. Δε γνωρίζω για τη συγκεκριμένη κλινική αλλά η κατάσταση που περιγράφετε είναι μια πραγματικότητα που λίγο πολύ όλοι έχουμε συναντήσει σε κάποια συνθήκη υγείας δική μας/συγγενούς-φίλου. Ο λόγος σας είναι εκφρασμένος με τρόπο που με άγγιξε. Προσωπικά έχω καταλήξει ότι αυτού του είδους τα φαινόμενα δεν θα εκλείψουν αλλά τουλάχιστον πρέπει να εξασκηθούμε να μιλάμε με αμεσότητα, ψυχραιμία και χωρίς συναισθηματισμούς (εννοώ να διαφυλάττουμε την ψυχολογία μας) ορθά κοφτά στους υπευθύνους και να κοινοποιούμε τις εμπειρίες αυτές (όπως και κάνατε). Να σας ζήσει το παιδάκι!
    8. Είναι δυνατόν. Θέλει μελέτη όμως από τον δάσκαλο, θέλει χρόνο, θέλει διάθεση, θέλει κίνητρο, θέλει προγραμματισμό, θέλει υποστήριξη, θέλει... θέλει...
    9. Πολύ σημαντικό ζήτημα αυτό! Έγκειται στην ικανότητα του δασκάλου να εφαρμόσει διαφοροποιημένη παιδαγωγική εντός της τάξης για ΟΛΟΥΣ τους μαθητές. Και για αυτούς που στην έναρξη της χρονιάς εξασκούνται στις γραμμές και τους κύκλους και αυτούς που λύνουν σταυρόλεξα. Όμως, πίσω στην πραγματική ζωή, "τα άκρα" είναι συνήθως ριγμένα με ότι αυτό συνεπάγεται. Και φυσικά εντός της τάξης ουδεμία αρμοδιότητα έχει κάποιος πλην του δασκάλου (και σωστό, καλώς/κακώς αυτό είναι το σωστό). Θέλω την άποψη σας. Σε αυτές τις περιπτώσεις στον μαθητή που εξασκείται στα πρώτα βήματα, τον βοηθάμε, του προτείνουμε (και οι δάσκαλοι) δραστηριότητες για να εξοικειωθεί, να μπει σε ρυθμό κλπ.Τον μαθητή που έχει κατακτήσει ήδη κάποιες δεξιότητες, αν στην τάξη δεν του προσφέρεται αυτό το κάτι πιο κατάλληλο για την περίπτωση σου (συμβαίνει) πως τον καλύπτουμε; Με μια εξωσχολική δραστηριότητα που να τον ιντριγκάρει, να τον εισάγει σε αυτό το επόμενο βήμα που έχει ανάγκη, μάλλον; Με δραστηριότητες του εύρους δυνατοτήτων του στο σπίτι, σωστά; Με συνδυασμό αυτών ακόμη καλύτερα; Με τι άλλο;
    10. @mama16 έτσι καταλαβαίνω κι εγώ. Έτσι είναι λογικά.
    11. Χαίρετε! Θα μπορούσατε να μου πείτε: α) στο φροντιστήριο ξένων γλωσσών χρεώνουν 9μήνες/έτος παρακολούθηση; και β) τους μήνες πχ Χριστουγέννων/Πάσχα/αργιών εξοφλείται το πλήρες ποσό του μήνα (παρόλου που είναι λιγότερες μέρες παρακολούθηση); Ευχαριστώ πολύ!
    12. Με όλο τον σεβασμό αφού αρχές καλοκαιριού λέγατε: Και μιλάμε για μια χρόνια κατάσταση. Με τις εξάρσεις και τις υφέσεις της, αλλά χρόνια. Και μιλάμε για ένα παιδί 8+ ετών. Πως γίνεται να λέτε: α) ότι δεν αντιλαμβάνεται την διαφορετικότητα της; β) ότι δεν αντιλαμβάνονται οι γύρω την διαφορετικότητα της; Οι γύρω, οι φίλοι, οι συμμαθητές, καινούργιες γνωριμίες στο σχολείο, στις δραστηριότητες, στο πάρτυ που θα την καλέσουν, κλπ που θα μιλήσουν μαζί της για ώρα, θα κάνουν παρέα, δεν θα παρατηρήσουν τα κινητικά και ηχητικά τικ;! Πως γίνεται;! Και επίσης να σημειώσω οτι σας απασχολεί εξ'αρχής μην εισπάξει το παιδί κοροϊδία (και λογικό). Όμως στην καθημερινότητα δεν είναι μόνο το σούσουρο, το περίεργο βλέμμα, το γελάκι. Είναι και η ειλικρινής απορία. Δεν θα την ρωτήσει κάποιος στην παρέα, γιατί τινάζεται έτσι και κάνει ήχους; Το παιδί δεν ξέρει να απαντήσει για την κατάσταση της; Να εξηγήσει; Να είναι ψύχραιμη και χαλαρή και με δυο λόγια να πει "μου συμβαίνει το και το"; Ένα παιδί Τρίτης-Τετάρτης Δημοτικού, που έχει επισκεφθεί ειδικούς και έχει κάνει συνεδρίες λογοθεραπείας-ψυχοθεραπείας βρίσκεται σε άγνοια ως προς το τι πραγματικά του συμβαίνει (πρακτικά, γενικά πχ να μπορεί να πει"έχω μια νευρολογική ιδιαιτερότητα για αυτό κλπ κλπ");! Παράδειγμα εγώ στα παιδία μου από βρέφη όταν πηγαίναμε στον γιατρό τους εξηγούσα που και γιατί πάμε. Στην αρχή καταλάβαιναν την ήρεμη φωνή της μαμάς, μετά συνέδεσαν και το που πάμε και περίπου τι κάνουμε κι αργότερα κατανόησαν την όλη διαδικασία. Σήμερα 4 και 6 ετών, δεν υπάρχει περίπτωση να μην ρωτήσουν λεπτομερώς όταν τους πω θα πάμε στον τάδε γιατρό, γιατί, πως, τι θα κάνει, για ποιον λόγο, κλπ. Και μιλώ και για τις δύο. Και οι γιατροί πάντα όταν συναντούν τα παιδιά, τους εξηγούν με απλά λόγια τι ιατρικούς χειρισμούς θα τους κάνουν, για ποιον λόγο, κλπ. Είναι πρωτόκολλο. Έτσι είναι υποχρεωμένος να λειτουργεί ο ειδικός. Εξηγεί πρώτα στον ασθενή, ενημερώνει τι θα κάνει και γιατί. Που θα εξετάσει. Τι θα αγγίξει. Ποια δραστηριότητα, παιχνίδι, άσκηση θα κάνουν και γιατί. Μου κάνει φοβερή εντύπωση η σιωπή που αναφέρετε ως διακριτικότητα από μεριάς σας κι από μεριά όλων των ειδικών που επισκεφθήκατε. Και φυσικά δεν εννοώ να μιλάτε όλη μέρα για τα τικ της! Αν είναι δυνατόν. Αλλά εδώ περιγράφετε πχ έναν νευρολόγο ο οποίος έχει απέναντι του ένα παιδί 8 χρονών, το εξετάζει και δεν του εξηγεί τι και πως, σε γενικές γραμμές και με λόγια κατανοητά για το ίδιο... Ή μια παιδοψυχίατρο που βλέπει το παιδί 1χρόνο και αυτό που αποκομίζει το παιδί είναι ότι παίζουν κάποια παιχνίδια (όπως μας έχετε περιγράψει παραπάνω) χωρίς να αναφέρεται στο γιατί και με τι στόχο. Πραγματικά, δεν ξέρω... Ο ομοιπαθητικός παιδίατρος που πρότεινε σκεύασμα για το παιδί δεν της εξήγησε γιατί την εξέτασε και γιατί να το παίρνει; Το παιδί παίρνει κάτι κι αυτό που γνωρίζει είναι πχ ότι παίρνει "βιταμίνες"; Συγγνώμη για το σχόλιο. Δεν χρειάζεται να απαντήσετε. Αγνοήστε το εαν δεν βρίσκεται λογική σε αυτό που λέω.
    13. Καλημέρα! Θέλω να σας πω, ασχέτως αν συμφωνώ με την προσέγγιση σας ή όχι (ξέρετε την οπτική μου), ότι από την πρώτη στιγμή φαίνεται πως είσαστε γονείς με ενδιαφέρον και αγάπη για το παιδί σας! Συγχαρητήρια. Αυτό είναι πολύ σημαντικό. Η αγάπη το πιο σημαντικό! Εύχομαι να εξελιχθούν τα πράγματα έτσι κι ακόμη περισσότερο να δείτε τα πράγματα με τέτοιο τρόπο, ώστε να μην βιώνετε συνεχείς απογοητεύσεις στο θέμα αυτό. Να επιβραβεύετε τους εαυτούς σας και να απολαμβάνετε την καθημερινότητα με την οικογένεια σας! Καλημέρα.
    14. Τα πήραμε κι εμείς πρόσφατα τα ποτηράκια kalas του ikea. Σε σούπερ μάρκετ και λοιπά μαγαζιά δεν μου άρεσαν τα αντίστοιχα πλαστικά διότι έβρισκα τραχιά την επιφάνεια στα χείλη του ποτηριού. Δηλαδή όταν την "έτρεχα" με τα δάχτυλα το πλαστικό δεν μου φαινόταν αρκετά λείο. Είναι ποιοτικά τα kalas και όμορφα αισθητικά. Το μόνο που θα ήθελα να έβγαιναν και με χερουλάκι για πιο μικρά παιδάκια, αλλά ok μια χαρά είναι κι έτσι. Καλημέρα!
    15. Δηλαδή αν πάρεις το "μεγάλο" σετ playmobil στη βαφτιστήρα και τις φιγούρες στο σακουλάκι για τα άλλα δύο, θα είναι ok; Δεν θα ζηλεύουν; Εγώ παιδιά πάντα ρωτάω στους φίλους-συγγενείς (και σχεδόν πάντα στους λιγότερο οικείους). Αλλά ρωτάω γενικά κατηγορίες, πχ ρούχο, παπούτσι, χειροτεχνία, βιβλίο, επιτραπέζιο αλλά όχι συγκεκριμένα ποιό ακριβώς. Εκτός από βαφτιστήρια που δεν έχω κανένα θέμα να μου στείλουν και ακριβώς ποιο θέλουν απευθείας ή αφού τους στείλω εγώ 2-3 επιλογές. Αλλά αλήθεια δεν μου έχει τύχει ποτέ να ζητήσουν κάτι σε αυτό το budget...γκουχ γκουχ λέτε όσο μεγαλώνουν να φτάσουμε σε αυτά τα ποσά... γκλουπ γκουχ γκουχ
    16. Καλημέρα! @Lenia16 συμφωνώ κι εγώ με τα κορίτσια. Κι εγώ όταν πάω δώρο σε παιδάκι με αδερφάκια (είτε βαφτιστήρι-Πάσχα, είτε σε γενέθλια, γιορτές, κλπ) πάντα έχω και "μικρότερο-οικονομικότερο" για το/τα αδερφάκια. Συνήθως κάτι αναλώσιμο. Πχ γραφική ύλη (ειδικά αν είναι παιδάκι σχολείου ένα σημειωματάριο ωραίο κι ένα στυλό, τετράδια πιο ιδιαίτερα, κλπ), ζωγραφικά, play doh, μπλοκ/υλικά χειροτεχνίας, ή βιβλίο αν τους αρέσουν, κλπ. Τέτοια πράγματα. Δεν ξέρω πως σου φαίνεται σαν σκέψη τα αναλώσιμα. Ίσως κάποιος τα θεωρεί πιο ευτελή δώρα. Εγώ έχω καταλήξει ότι είναι καλύτερα (κι εγώ τέτοια ζητάω αν με ρωτήσουν) γιατί αφενός είναι χρήσιμα και αφετέρου δεν πιάνουν χώρο μακροχρόνια κάτι σημαντικό για ένα μέσο νοικοκυριό με παραπάνω από ένα παιδάκια, συν του ότι συνήθως παιχνίδια πχ έχουν πολλά αν είναι 2-3 αδερφάκια. Επίσης πάντα σχεδόν ρωτάω τι θα χρειάζονταν/θα ήθελαν για το παιδάκι με γιορτή κι αν πχ ζητήσουν ρούχο, θα πάρω για το/τα αδερφάκι/α κάτι οικονομικότερο από το ίδιο μαγαζί πχ καλτσάκια, ένα t-shirt/μακό καλό-οικονομικό, κοκαλάκια/τσιμπιδάκια/λαστιχάκια ή σετάκια πχ 3 για 2, προσφορές που έχει σε αλυσίδες ρούχων συνήθως. Αυτά σαν σκέψεις.