Mama_Anesti_

Plus500
  • Περιεχομενο (αριθμoς δημοσιευσεων)

    1.378
  • Μελος απο

  • Τελευταια επισκεψη

  • Days Won

    25

Mama_Anesti_ last won the day on Αύγουστος 11

Mama_Anesti_ had the most liked content!

Συνεισφορα στο φορουμ

659 Good

1 ακόλουθος

Περισσότερα για την/τον Mama_Anesti_

  • Rank
    Δοκιμή

Πρόσφατοι επισκέπτες του προφίλ

1.537 εμφανίσεις προφίλ
  1. Και γω δεν θα έλεγα κατι για τα σκισμενα ρουχα. Ειδικά αν το παιδί είναι συνεσταλμένο νομίζω θα το "κουμπωσει" περισσότερο μία τετοια παρατήρηση. Σε ανύποπτο χρόνο πχ όταν τακτοποιειτε την ντουλάπα μπορείς να της πεις κατι του στυλ "τα ρούχα μας τα προσέχουμε, τα πλένουμε, τα σιδερωνουμε!" ώστε να το έχει έστω σαν άκουσμα. Εγω λυπάμαι να πετάξω ρούχα, όσα διορθώνονται τα φτιάχνω είτε εγώ είτε ή πεθερά μου με την ραπτομηχανή.
  2. Μπράβο της! Είναι πολύ σημαντικό που καταφέρνει και ντυνεται-ξεντυνεται μόνη της και δεν είναι ούτε δυο! Φτου φτου να μην την ματιασω! Είναι μεγάλο κατόρθωμα πιστεύω βλέποντας τον δικό μου που δυσκολεύεται ακόμα. Βασικά στην αρχή που έδειξε ενδιαφέρον δεν είχα την υπομονη και τον χρονο να περιμένω και τον εντυνα εγώ για πιο γρήγορα. Αργοτερα, όταν τον παροτρυνα βαριοταν, εκνευριζοταν και δεν είχε υπομονή. Τελευταία προσπαθώ να τον ιντριγκαρω με παιχνιδια και πολλή επιβράβευση. Πράγματι βλέπω διαφορα και κάθε φορά τα καταφέρνει όλο και καλύτερα! Ψάχνω τρόπους να τον διευκολυνω για αυτό σε ρωτησα! Ευχαριστώ!

  3. Διαφημίσεις


  4. Μου φαίνεται πολύ παραξενο! Ειδικά στην φάση των terrible twos ό,τι και να τα ρωτήσεις όχι θα πούνε! Το ορθότερο είναι ένα ανοιχτό τάπερ ή φαγητό στο πιάτο όπως ειπες και το παιδί να φάει όσο θέλει! Να σε ρωτησω κάτι πρακτικό μιας και προσπαθώ να μάθω τον δικό μου να ντύνεται, την αφήνεις να τα βάλει εξ ολοκλήρου μόνη της ή της βάζεις πχ τα ποδαρακια? Επίσης ντύνεται καθιστή ή όρθια? Μπλούζα πως βάζει? Πρώτα χερακια ή κεφάλι?
  5. Ροκφόρ σκέτο ή με ψωμί πιστεύω πως δεν θα του αρέσει γιατί έχει ιδιαίτερη γεύση, και εγώ τα τελευταία χρόνια το τρώω. Για ένα κομματάκι σε σάλτσα τυριων για μακαρονια αναρωτιομουνα. Ή αλήθεια είναι ότι δεν γίνεται εύκολα αγαπητό τυρί αλλά τελικα αποκτα λάτρεις!
  6. Εμένα μετά τα δυο λύθηκε σε αυτά που λες, πιο πριν προσεχε πολύ τα βήματα του, αν του επεφτε οτιδήποτε κάτω απ το τραπέζι έσκυβε αργά μόνος του προσέχοντας μην χτυπήσει το κεφάλι του. Και ακόμη ενώ μπορεί να ανεβοκατεβει σκάλες χωρίς βοήθεια ή να κάνει ποδηλατο πχ πατίνι δεν μπορεί να κάνει, βασικά δεν έχει εξασκηθεί και πολύ γιατί δεν έχουμε στο σπίτι μας.
  7. Δεν βρήκα κάποιο πιο κοντινό θέμα στην ηλικία μας και στο ζήτημα οπότε γράφω εδώ. Αν δεν ταιριάζει ή ανάρτηση μου ας μεταφερθεί. Λοιπόν, κορίτσια, ποτέ δώσατε μανιτάρια κ ροκφόρ στα παιδιά σας? Εμείς τα χρησιμοποιούμε και τα δύο για σάλτσες αλλα δεν δίνω στον μικρό. Θα μπορούσε άραγε να δοκιμάσει ή είναι πολύ μικρός?
  8. Εγώ απ όσα είπα με την παιδίατρο κατάλαβα πως τα κύρια γευματα στερεων μετά το χρόνο είναι πέντε. Πρωινό, δεκατιανο, μεσημεριανο, απογευματινο, βραδυνο. Εγώ δίνω καθε μέρα αυγό για δεκατιανο και πρωινό δημητριακά με γάλα ή τοστ, σπιτικά πιτακια, κέικ, σάντουιτς με αγγουράκι κ γαλοπούλα, μέλι με ψωμάκι, ψωμί με ντομάτα κασέρι ή ανθότυρο. Κι εγώ να σου πω την αλήθεια δίνω βάση στο πρωινό γιατί πιστεύω πως τότε ο οργανισμός χρειάζεται περισσότερη ενέργεια. Παρ όλα αυτά κ το βραδυνό είναι σημαντικό για να καλύπτονται οι αναπτυξιακές τους ανάγκες κι ας είναι κάτι μικρο. Αν υπάρχει ζήτημα με το βάρος συζήτησε το με την παιδίατρο καλύτερα!
  9. Ή αλήθεια είναι ότι είναι οφελημο για το παιδί να συναναστρέφεται με περισσότερα ατομα απ τους γονείς του στην καθημερινότητα του. Μαθαίνει να συνυπάρχει, να προσαρμόζεται, να λειτουργεί και με άλλους φροντιστές ή και με παιδια. Επίσης μεγάλη σημασία έχει ο χώρος. Αν ένα παιδί βρεθεί σε άγνωστο περιβάλλον με τους γονείς του προσαρμόζεται καλύτερα, αν εκείνοι λείψουν δυσκολεύουν τα πράγματα. Στην περίπτωση μας δεν σκέφτομαι διανυκτέρευση σε άλλο σπίτι, αλλά αυτό που ειπες, κάποια νύχτα που θα έχει κοιμηθεί και αφού του εχω μιλήσει νωριτερα να λειψουμε για λίγες ώρες. Αλλά επειδή δεν θέλουμε να επιβαρυνουμε στην παρούσα φάση την γιαγια το αφήνουμε για αργότερα.
  10. Βραδυνό μετά τα δυο σκεφτεσαι να εισαγεις? Το συζητησες με τον παιδίατρο?
  11. Ο δικός μου είναι τρία παρά τρεις μήνες. Με την γιαγιά μπορεί να μείνει πολλές ώρες μόνος στο δικό μας σπίτι. Έχει χρειαστεί μόνο δυο φορές να τον αφήσω όλη μέρα και δεν είχε κανένα πρόβλημα γιατί ήταν στο χώρο του. Αντίθετα στο σπίτι της γιαγιάς του που είναι ένα γνώριμο περιβάλλον και την γιαγιά του την βλέπει καθημερινά δεν μένει χωρίς εμένα παραπάνω από μισαωρο. Ίσως έχει να κάνει με τον μικρότερο χώρο, την έλλειψη παιχνιδιών δεν ξέρω ακριβώς. Αρχίζει την γκρίνια και δεν ξέρει τι θέλει, οταν επιστρεψω είναι εντάξει και παίζουμε κανονικα! Μιας και αναφέρθηκε, εμείς για βράδυ, πέρα από κάποιες νυχτες πού περασα πριν δυο χρόνια στο νοσοκομείο, δεν τον έχουμε αφήσει να βγούμε οι δυο μας. Ίσως είναι καιρός να γίνει κι αυτό!
  12. Νομίζω ότι συμβαίνει αυτό που λες. Επειδή δεν εκφράζεται με λέξεις δεν έχετε την λεκτική επικοινωνία και ίσως κι εσυ απ την μεριά σου να τον βλέπεις σαν μωρο για αυτό το λόγο. Αν ο δικός μου δεν μιλούσε δεν θα ήμουν σίγουρη για το πόσα αντιλαμβάνεται από αυτά που συμβαινουν γύρω του και ίσως να με προβληματίζε και ο τρόπος που θα έδειχνε την δυσαρεσκια του. Δηλαδη, δεν θα μου έλεγε "μαμά δεν θέλω, ή δεν μ αρέσει αυτό" αλλά θα έκλαιγε ίσως και να φώναζε. Αλλα θα ήταν και ο μονοδικος τρόπος να εκφραστεί οπότε θα ήταν αναμενόμενη αντίδραση. Κινητικά μου φαίνεται πολύ αναπτυγμενος ο δικός σου και ανεξάρτητος σε κάποια θεματα αυτοεξυπηρετησης. Ή σχέση του γιου σου με τους ξένους, δεν με προβληματίζει γιατί ο δικός μου είναι ένα κλειστο παιδί που θέλει το χρόνο του για να ανοιχτει και το έχω αποδεχτεί πια ως φυσιολογικό. Στο ευρύτερο οικογενειακό μου περιβάλλον έχω παιδάκι που μιλησε μετά τα δυο με ελάχιστες λέξεις αλλά κινητικά είναι πιο μπροστά και απ τον δικό μου που είναι μισό χρόνο μεγαλύτερός. Για να καταλάβεις κάνει πατίνι κρατώντας το χερούλι και κουνα το ποδαράκι χωρίς βοήθεια και ο δικός μου ανεβαίνει πάνω και θέλει εγώ να τον σπρωξω.
  13. Τον δικό μου όπως έχω ξαναπει τον ταιζω, οπότε δεν έχω εμπειρία σε παιδάκια που τρωνε μόνα τους κ αρνούνται το φαγητό που τους προσφερεται. Με το μπούκωμα σίγουρα δεν θα έχεις αποτέλεσμα. Όταν λες αφαγια τι τρώει μέσα στην μέρα δηλ? Για το ψωμί θα μπορούσες να το διαπραγματευτείς. Δηλαδή, να του ελεγες φάε λίγο φαγακι πρωτα κ μετά θα σου δώσω ψωμάκι. Παντως όλες νομίζω εχουμε χάσει την υπομονή μας κάποια στιγμή στο τραπέζι, κι αυτό ανθρώπινο είναι. Σκεψου θετικά κ την επόμενη φορά θα είσαι προετοιμασμένη με καλή διάθεση, αυτό προσπαθώ να κάνω εγώ αντίστοιχα.
  14. Το έχω κι εγώ αυτό! Πολλές φορές μου φαίνεται πως χαίρομαι εγώ περισσότερο για τα παιχνίδια ή τα ρουχαλακια του. Γενικά μου αρέσει κ να ταξινομω το κάθε είδος ξεχωριστά σε κουτακια, να οργάνωνω την ντουλάπα του πχ σε ρούχα που θα φορέσει κ του χρόνου, ρούχα που δεν του κάνουν κτλ κ καθετι καινούργιο το χαίρομαι κ ας είναι ένα εσώρουχο ή καλτσακι! Κάποια στιγμή σαν γονείς πεσαμε κι οι δυο στην παγίδα να αγοράζουμε παιχνίδια που ίσως του κινούσαν το ενδιαφέρον. Θυμάμαι χαρακτηριστικά μία μεγάλη σβουρα που την πήραμε γύρω στο χρόνο γιατί είδαμε πως την κοίταζε ο μικρός. Τότε δεν της έδωσε πολύ σημασία αλλά πια την παίζει κ ευτυχώς όλα τα παιχνίδια που παίρνανε τότε πιάσαν τόπο αργότερα.
  15. Το κάνω κι εγώ αυτό που λες με τα ρούχα του τα δειχνω με ενθουσιασμό, σχολιαζουμε τα χρώματα, τα σχέδια, τις στάμπες. Απ την μία για να εκτιμά όλα τα είδη δώρων κι απ την άλλη για να τα βάλει γιατί αν ένα ρουχο η ζευγάρι παπούτσια το πάρει στραβά (ή και παιχνίδι τώρα που το σκέφτομαι) δεν το θέλει μετά με τίποτα! Και αυτό το κάνουμε για να αποκτήσει ενδιαφέρον και για φαγητά που δεν τρώει. Μπορώ να πω ότι πετυχαίνει σε βαθος χρόνου. Ακομα, δεν είναι λίγες οι φορές που φορτώνει κρεμμύδια, πατάτες και ό,τι ζαρζαβατικά εχουμε στην καρότσα του ποδηλάτου του και παίζει : "πουλαω πατατες! Ένα ευρώ!" φωνάζει!
  16. Ούτε κι ο δικός μου ζητάει παιχνίδια κ είναι τρία παρά, μόνο τα γνωστά αυγά έκπληξη αν τα δει στο σούπερ. Έχει τύχει να πάμε σε παιχνιδιάδικο κ να μην θέλει τίποτα! Αντίθετα εμένα μου αρέσει να του αγοράζω παιχνίδια, πάντως κοιτάζω να είναι κάποιο παιχνίδι ή βιβλίο του γούστου του ή της ηλικίας του. Τα παιχνίδια μας δεν είναι παρά πολλά. Γεμίζουν δύο καναπεδακια μπαουλακια. Κατά διαστήματα ανακυκλωνω μεταξύ τους τα παιχνίδια. Τα λουτρινα πριν ένα μήνα συγκίνησαν το ενδιαφέρον του μικρού μου και ολο παίζει με αυτά ενώ πριν σημασία δεν τα έδινε! Α κ σήμερα ανακάλυψε ξανά το ποδήλατο και τα αυτοκινητακια που τα καβαλας. Παιχνίδι μπορεί να γίνει μεσα στην μερα μία συσκευασια, ένα άλμπουμ, τα βρεφικα ρουχαλακια-παπουτσακια (ντύνει τα λουτρινα) ακόμα κ η ηλ.σκουπα ή σφουγγαρίστρα. Εχω μαζέψει τα πολύ βρεφικα κουδουνίστρες, μασητικα και τα υπόλοιπα καλύπτουν μεγάλη γκάμα ηλικιών. Αφού έρχεται και ο δεκαχρονος ξάδελφος του και παίζουν είτε με πλειμομπιλ, αυτοκινητακια ή μπάσκετ, ποδοσφαιρο. Για τον υπερκαταναλωτισμο και την στέρηση που ειπώθηκαν δεν πιστεύω πως ευθύνονται τα πολλά ή ελάχιστα αγαθά αλλά ο τρόπος των γονιων, να χειριστούν την εκάστοτε κατάσταση, τα λόγια, το συναίσθημα που αποκομίζει το παιδί.