annoulen

Registered Users
  • Περιεχομενο (αριθμoς δημοσιευσεων)

    613
  • Μελος απο

  • Τελευταια επισκεψη

  • Days Won

    2

annoulen last won the day on Ιανουάριος 9

annoulen had the most liked content!

Συνεισφορα στο φορουμ

75 Neutral

Περισσότερα για την/τον annoulen

  • Rank
    Νέος Χρήστης

Converted

  • Περιοχή
    Νίκαια
  • Επάγγελμα
    Ιδιωτική Υπάλληλος

Πρόσφατοι επισκέπτες του προφίλ

Το πεδίο των 'πρόσφατων επισκεπτών' είναι απενεργοποιημένο και δεν εμφανίζεται σε άλλους χρήστες ή επισκέπτες.

  1. Να την κάνεις. Εγώ πάντως έκανα, 2 φορές, χωρίς δεύτερη σκέψη. Ήμουν 40 ετών στην πρώτη εγκυμοσύνη και 41,5 στη δεύτερη. Κ όλα πήγαν καλά, με λίγη προσοχή μετά. Εάν το πρώτο σου παιδάκι είναι πολύ μικρό και θέλει αγκαλιές και τέτοια, χρειάζεται για καμμιά βδομαδούλα να βρείς κάποιον για βοήθεια.
  2. καλημέρα, σου απάντησα και σε άλλο θέμα. έχω ακούσει πολύ καλά λόγια για την Πλαστελίνη καθώς και για το Παλατάκι αλλά δεν έχω προσωπική εμπειρία.
  3. Καλημέρα, έχω ακούσει πολύ καλά λόγια για την ΠΛΑΣΤΕΛΙΝΗ καθώς και για το ΠΑΛΑΤΑΚΙ. Εκ πείρας μπορώ να πω μόνο για το ΡΟΖ ΣΥΝΝΕΦΑΚΙ, αλλά νομίζω ότι δεν παίρνει από τόσο μικρά.

  4. Διαφημίσεις


  5. καλημέρα, αν κοιμάται το μεσημέρι, πρέπει να μεταθέσετε σταδιακά και την ώρα του μεσημεριανού ύπνου. Δλδ αν κοιμάται 1 με 3 ας πούμε, πρέπει να το κάνετε 2 με 4 κ μετά 3 με 5. Το οποίο σημαίνει ότι πρέπει να μεταθέσετε και την ώρα του μεσημεριανού φαγητού. Εγώ στη θέση σας θα το άλλαζα ανά τέταρτο και ανά 3 μέρες περίπου. Δλδ πχ Δευτέρα ένα τέταρτο αργότερα, Τρίτη και Τετάρτη ίδια ώρα και μετά την Πέμπτη ξανά ένα τέταρτο αργότερα. Αλλαγή την Δευτέρα πάλι. Κάπως έτσι για να μην του φανεί η αλλαγή. Δεν ξέρω αν λειτουργήσει, μία ιδέα σου είπα. Και όλα αυτά υπό την προϋπόθεση ότι έχεις το παιδί μαζί σου και όχι σε σταθμό γιατί εκεί τηρείται συγκεκριμένο ωράριο μεσημεριανού ύπνου.
  6. Ξέχασα να σου απαντήσω σε αυτό. Η αλήθεια είναι ότι κ εγώ το είχα διαβάσει, αλλά σε εμάς δεν ισχύει, υπό την έννοια ότι ο γιος μου δεν τρώει σχεδόν καθόλου τυριά ούτε πίνει γάλα , εν τούτοις είναι δυσκοίλιος. Οπότε νομίζω ότι όλα σχετικά είναι. Είναι θέμα οργανισμού πιστεύω.
  7. καλημέρα και από εμένα. Ο μικρός μου γιος έχει χρόνια δυσκοιλιότητα, σχεδόν από γεννησιμιού του, είναι τώρα σχεδόν 7 ετών. Θέλει πολύ υπομονή. Κ εγώ, όπως λες και εσύ πάνω, σε συνδυασμό με το φάρμακο, καθόμασταν με τις ώρες στην τουαλέτα, ο μικρός στη λεκάνη και εγώ στο χείλος της μπανιέρας και δίπλα μας βιβλία, μπλοκ ζωγραφικής, μαρκαδόροι, τις ασκήσεις του από το σχολείο (σημειώνω ότι του αρέσουν - ευτυχώς), τάμπλετ , ναι, ναι, ό,τι μπορείτε να φανταστείτε προκειμένου να είναι πιο ευχάριστες αυτές οι "μαρτυρικές" ώρες. Αφού φανταστείτε, είχαν μία συζήτηση στο σχολείο για το διάβασμα εξωσχολικών βιβλίων, και τους ρώτησε η δασκάλα "πότε διαβάζετε παραμυθάκια ή κόμικς?" και ο γιος μου είπε "όταν πάμε στην τουαλέτα" !! Έχουμε περάσει από πολλά φάρμακα, φυτικές ίνες, από το hyfiber, τελικά καταλήξαμε στο miralax, το οποίο το θεωρώ το πιο αποτελεσματικό από όλα και το οποίο το παίρναμε για περίπου 3 χρόνια, στην αρχή καθημερινά, μετά σταδιακά σταδιακά το αραιώναμε, τώρα είμαστε στη φάση μία φορά στον 1,5 μήνα περίπου όταν "μπουκώνει". Εννοείται κατόπιν οδηγιών παιδογαστρεντερολόγου και σε συνδυασμό με προσπάθεια βελτίωσης της διατροφής (προσπάθεια, το τονίζω) μαζί με all bran, χυμούς πορτοκάλι με δαμασκηνόνερο μέσα, χαμομήλι με μέλι, βραστό μπρόκολο ή κουνουπίδι με ωμό λάδι σε καθημερινή βάση, ντοματίνια, ροδάκινα με το φλούδι, λιναρόσπορο όπου μπορούσα να το βάζω και τέτοιες διάφορες αλχημείες. Για καλή μου τύχη, ο γιος μου, ενώ ας πούμε δεν τρώει ούτε μπάμιες, ούτε μελιτζάνα, τρώει όμως όλα τα ανωτέρω, με πίεση μεν αλλά τα τρώει. Πρέπει να πειραματιστείτε λίγο με τις τροφές, για να δείτε με ποια βοηθιέται στην τουαλέτα. Α! και πρέπει να περπατάει πολύ. Να κινείται. Ποδήλατο ή τρέξιμο ή περπάτημα ή κολυμβητήριο, όχι στατική γυμναστική (δλδ όχι πχ καράτε). Αν χρειάζεσαι άλλη πληροφορία, πες μου, το έχω "δουλέψει" πολύ το θέμα.
  8. annoulen

    διακοπες με μωρο

    Θα συμφωνήσω με την ΑΡΓΚ, δεν θα το έλεγα και καθαρά στο Τολό, συγκρίνοντάς το πάντα με άλλες παραλίες της Νότιας Πελοποννήσου. Τώρα αν το συγκρίνουμε με πχ το Πόρτο Ράφτη, θα σου έλεγα ναι, είναι καθαρά.
  9. Έχω φίλη που είχε τα παιδιά της στο Γελαστό Πορτοκάλι και ήταν πολύ ικανοποιημένη. Προσωπική συμβουλή, δες και λίγο το δικό σου ένστικτο, εικονοποίησε το παιδί σου στους 2 αυτούς σταθμούς και δες τι θα σου άρεσε.
  10. Πραγματικά έχω μείνει !!!! Αν δεις το πρώτο σχόλιό μου στην ανάρτησή σου είναι τα θέματα υγείας, γιατί αυτά είναι ΣΟΒΑΡΑ ΘΕΜΑΤΑ τελικά. Το εγωιστής είναι πολύ επιεικής χαρακτηρισμός, σόρρυ κιόλας. Και πραγματικά σε θαυμάζω αγαπητή ΑΡΓΚ, που τόσο καιρό διαβάζω τις εμπεριστατωμένες σου απόψεις και τα ουσιαστικά σου σχόλιά στο parents, για την απίστευτη ψυχραιμία (και μεγαλοψυχία να το πω???) που δείχνεις, ή τουλάχιστον αυτή που μας αφήνεις να δούμε.
  11. annoulen

    διακοπες με μωρο

    Εμείς σε παλαιότερο σχετικό δίλημμα, προτιμήσαμε να κάνουμε αυτό που λες, δλδ να πάμε διακοπές στο νησί από το οποίο κατάγομαι, με ό,τι θετικό και αρνητικό συνεπάγεται αυτό δλδ : περισσότερες ημέρες, δωρεάν σπίτι, φύλαξη των παιδιών κάποια βράδια από τους γονείς μου, συνύπαρξη με τους γονείς μου, μαγείρεμα μηδέν για εμένα, ταβερνάκια στο νησί, τοπίο ίδιο με αυτό που βλέπω στις διακοπές μου εδώ και εκατό χρόνια (!!! - αστειεύομαι εννοείται, και μιλάμε για τέλειο τοπίο απλώς είναι το ίδιο) κτλ. Η προοπτική να πάμε σε άλλο μέρος όσο μεγαλώνουν τα παιδιά όχι ότι απομακρύνεται, απλώς δημιουργούνται άλλα θέματα του στύλ : οικονομικά, θέματα υγείας στην οικογένεια, τα παιδιά μου τώρα έχουν δημιουργήσει φίλους εκεί που παραθερίζουμε σταθερά ενώ όπου αλλού και να πάμε θα είναι μόνα τους κ.λ.π. Πιο πολύ το βλέπω για κανένα τετραήμερο το χειμώνα στο εξωτερικό μαζί με τα παιδιά.
  12. ΑΡΓΚ, δεν μπορώ εκ πείρας να σε συμβουλεύσω κάτι, παρά μόνο να σου στείλω μήνυμα συμπαράστασης για την εξέλιξη αυτή στην οικογένειά σου. Και να σου ευχηθώ να είστε καλά στην υγεία σας εσύ, τα παιδάκια σου ΚΑΙ ο πατέρας τους (για πολλούς λόγους το λέω αυτό και είναι ουσιαστική ευχή).
  13. Πρέπει να το ψάξεις πολύ. Δεν σημαίνει ότι παντού είναι έτσι, αλλά, απ' ότι έχω ακούσει, συνήθως είναι έτσι. Εάν δεν θέλεις δάσκαλο σπίτι, ψάξε και στα φροντιστήρια της περιοχής σου και στα κέντρα μελέτης μήπως κάνουν "ιδιαίτερα" εντός του φροντιστηρίου/κέντρου μελέτης - το έχω ακούσει αυτό για μαθήματα αγγλικών, μπορεί να το κάνουν και σε αυτές τις περιπτώσεις. Στην περιοχή μας επαγγελματικό βανάκι έχει μόνο ένα κέντρο μελέτης, το οποίο όμως δεν εξυπηρετούσε για μεταφορά από το σχολείο στο κέντρο (που ήθελα εγώ).
  14. Υπάρχουν κέντρα με διάφορες τιμές, διαφορετικά ωράρια, διαφορετική αποτελεσματικότητα, διαφορετικό αριθμό μαθητών. Πρέπει να πας μόνη σου στα κέντρα της περιοχής σου και να δεις αυτό που ταιριάζει περισσότερο με τα δικά σου θέλω. Επίσης να κάνεις κ έρευνα σε γονείς που πάνε τα παιδιά τους σε τέτοια κέντρα. Ενδεικτικά θα σου πω για τα κέντρα της περιοχής μου. Περίπου 100 € το μήνα για το παιδί, 2 με 3 ώρες καθημερινά (2 με 4 ή 2 με 5 ή 3 με 5), γύρω στα 8 παιδάκια σε κάθε τάξη. Τα παιδιά της κάθε τάξης των κέντρων μελέτης είναι διαφόρων σχολικών τάξεων, σε άλλα κέντρα βάζουν τις μικρότερες τάξεις μαζί, σε άλλα κέντρα βάζουν πρωτάκια με εκτάκια ή κάπως έτσι. Για το αν εστιάζουν εξατομικευμένα σε κάθε παιδί, έχω ακούσει και θετικά και αρνητικά για αυτό (από μητέρες που πάνε τα παιδιά τους σε διάφορα κέντρα). Προσωπική εμπειρία δεν έχω, αν και το είχα ψάξει αρκετά, γιατί τελικά δεν καταλήξαμε σε κέντρο μελέτης, καθ' όσον τα κέντρα που έχουμε στην περιοχή μου δεν διαθέτουν επαγγελματικό μεταφορικό μέσο (και δεν ήθελα να τα βάζω στο Ι.Χ. του πατέρα της ιδιοκτήτριας ας πούμε), οπότε προτίμησα το ολοήμερο στο σχολείο με ό,τι θετικό και αρνητικό έχει αυτή η λύση. Δεν ξέρω εάν το κέντρο μελέτης το χρειάζεσαι για ενίσχυση της μελέτης του παιδιού (καθαρά φροντιστηριακό δλδ) ή ως λύση για το παιδί για μετά το σχόλασμα στις 1.15 εάν εργάζεσαι. Γιατί αλλιώς το ψάχνεις στην 1η (που εγώ θα προτιμούσα δασκάλα στο σπίτι) και αλλιώς στην 2η περίπτωση .
  15. Ευτυχώς που υπάρχει και το parents και μαθαίνουμε διάφορα ήθη και έθιμα !!!!! Παρόλο που ανήκω στους "κλασσικούς" τύπους, δλδ έδωσα στα παιδιά μου τα ονόματα των παππούδων με μεγάλη μου χαρά και χωρίς καθόλου δεύτερες σκέψεις, αυτά τα 2 που αναφέρεις πρώτη φορά μου τα ακούω !!!!
  16. Δεν ξέρω να σου προτείνω κάτι, πάρα μόνο να σου στείλω ένα μήνυμα συμπαράστασης. Και μπράβο σου που έχεις τόσο γλυκές σκέψεις για την πεθερά σου. Επειδή είχαμε την γιαγιά μου με άνοια/ αλζχάιμερ (ή και τα δύο μαζί), περίπου 10 χρόνια κράτησε, καταλαβαίνω πόσο δύσκολο είναι. Και νομίζω πως είναι εξίσου δύσκολο για τον φροντιστή όσο και για τον ίδιο τον ασθενή. Σας αναγνωρίζει η πεθερά σου ? Ειναι αυτο-εξυπηρετούμενη στην τουαλέτα και στο φαγητό (να φάει εννοώ όχι να μαγειρεύει)? Νομίζω το μόνο που μπορείτε να κάνετε είναι βολτούλες με τα πόδια και χέρι χέρι. Να κάτσετε σε μία πλατεία να φάτε ένα παγωτό ή κάτι τέτοιο. Ή να πάτε με το μωράκι σου σε παιδική χαρά να βλέπει και τα υπόλοιπα παιδάκια. Το μωράκι σου θα την απασχολήσει κ μόνο που θα το βλέπει, θα του παίζει, είναι μία καλή απασχόληση. Η πεθερά σου είναι σαν μωρό τώρα, να το ξέρεις. Μαμ, κακά και νάνι. Ο πεθερός σου σίγουρα χρειάζεται βοήθεια, έστω και για κάποιες ώρες την ημέρα, είτε με κάποια κυρία είτε με συγγενικό πρόσωπο. Πρέπει να μην την αφήνετε μόνη της καθόλου. Μπορεί άθελά της να προξενήσει ζημιά στον εαυτό της ή να βάλει φωτιά ή να αφήσει την βρύση να τρέχει συνέχεια κλπ. Εμάς η γιαγια μας είχε φύγει 2 φορές από το σπίτι. Και μετά αρχίσαμε και κλειδώναμε τα πάντα. Δυστυχώς είναι ασθένεια "περίεργη", δλδ ναι δεν πονάει σωματικά κλπ αλλά έχει άλλα δύσκολα σημεία προς αντιμετώπιση και χειρισμό. Δεν ξέρω που μένετε, αλλά στην Αθήνα κατά καιρούς γίνονται και σεμινάρια για φροντιστές ατόμων με άνοια, δεν ξέρω αν θα σας ενδιέφερε να παρακολουθήσετε κάτι τέτοιο. Και επίσης νομίζω ότι ο πεθερός σου δικαιούται και επίδομα φροντιστή, δεν είμαι σίγουρη για αυτό, παλιά τουλάχιστον υπήρχε, να το ψάξετε. Καλή δύναμη σας εύχομαι και να χαίρεσαι το παιδάκι σου.