annoulen

Registered Users
  • Περιεχομενο (αριθμoς δημοσιευσεων)

    712
  • Μελος απο

  • Τελευταια επισκεψη

  • Days Won

    2

Συνεισφορα στο φορουμ

132 Good

Περισσότερα για την/τον annoulen

  • Rank
    Νέος Χρήστης

Converted

  • Περιοχή
    Νίκαια
  • Επάγγελμα
    Ιδιωτική Υπάλληλος

Πρόσφατοι επισκέπτες του προφίλ

Το πεδίο των 'πρόσφατων επισκεπτών' είναι απενεργοποιημένο και δεν εμφανίζεται σε άλλους χρήστες ή επισκέπτες.

  1. Με άγχωσες αγαπητή και μένα ! Καταλαβαίνω το σκεπτικό σου. Να σου πω μόνο ότι στο Δημοτικό, το διάλειμμα έχει σημασία όσον αφορά τους φίλους, δλδ να έχει το παιδί παρέα την ελεύθερή του ώρα. Με τα φιλαράκια του θα βρίσκονται στο προαύλιο, ακόμα και αν δεν θα είναι στα ίδια τμήματα. Αλλά ξέρεις, κάθε μητέρα αγχώνεται για διαφορετικούς λόγους για τα παιδιά της. Εμένα πχ δεν μου άρεσε η εικόνα των παιδιών μου που ήταν μόνα τους στο διάλειμμα, με έπιανε κατάθλιψη, ειδικά του μεγάλου που δεν είχε ούτε τον αδελφό του. Μου έλεγε ότι καθόταν όρθιος και έτρωγε το τοστάκι του μόνος του και έκλαιγα μέσα μου. Βέβαια όλα αυτά τακτοποιήθηκαν με τον καιρό, αλλά πήρε αρκετούς μήνες μέχρι να ενταχθεί το παιδί σε παρέες. Επίσης να πω και τα συν του ιδιωτικού νηπιαγωγείου, χωρίς να θέλω να σε μπερδέψω ακόμα περισσότερο : Και τα δύο μου τα παιδιά, στην Α΄Δημοτικού ήταν αρκετά μπροστά μαθησιακά. Και οι δύο οι δασκάλες της Α' Δημοτικού μου είπαν ότι είχε γίνει πολύ καλή προετοιμασία στο νηπιαγωγείο (στο ιδιωτικό) και τουλάχιστον γλυτώσαμε το "μαθησιακό" σοκ της μετάβασης στο Δημοτικό Σχολείο.
  2. Είσαι πρωτομάνα (υπάρχει τέτοια λέξη??), οπότε όλα φαίνονται βουνό! Τον μικρό μου τον άφησα 3 μηνών σε babysitter (είχε κ τον μεγάλο μου γιο από 8 μηνών) και 18 μηνών τον πήγαμε παιδικό. Σίγουρα βέβαια κάθε μήνας έχει διαφορά, δλδ άλλο ένα παιδί χρονιάρικο κ άλλο ένα παιδί ενάμισυ χρονών κ.ο.κ. Αρχικά ήταν πολύ δύσκολη προσαρμογή του μικρού στον παιδικό, κάθε μέρα έκλαιγε αλλά μέσα στον μήνα προσαρμόστηκε πλήρως και πέρασε σούπερ τα υπόλοιπα χρόνια εκεί μέχρι το δημοτικό. Όσο για εμένα, αυτό που σκεφτόμουν (και ακόμα και τώρα το σκέφτομαι) είναι το "'όπως όλες, έτσι κ εγώ". Για σκέψου πόσα εκατομμύρια μητέρες στον κόσμο πρέπει να το κάνουν αυτό ! Να ξέρεις, σε κάθε αλλαγή που συμβαίνει στην καθημερινότητα των παιδιών μας, μας κυριεύει το άγχος, είναι φυσιολογικό, οπλίσου με αισιοδοξία και χαμόγελο και όλα καλά θα πάνε. Έχεις ακόμα πολλές αλλαγές να αντιμετωπίσεις.
  3. @Nefeli2014 και @vtgian, από την εμπειρία μου μέχρι τώρα και εφ' όσον δεν υπάρχει θέμα ωραρίου ή κάποιο άλλο θέμα, θα άλλαζα το παιδί ΠΡΙΝ πάει Νήπιο κυρίως γιατί στο Δημοτικό πολλά πρωτάκια έχουν ήδη διαμορφώσει τις παρέες τους από το Νήπιο. Εμένα τα παιδιά μου που πήγαν ιδιωτικό παιδικό σταθμό, προνήπιο και νήπιο, ζορίστηκαν αρκετά να ενταχθούν σε παρέες στην Α' Δημοτικού (στο Δημόσιο Σχολείο), γιατί υπήρχαν ήδη διαμορφωμένες παρέες παιδιών από το Δημόσιο Νηπιαγωγείο της περιοχής που ανήκουμε και δεν είχε πάει κανένα παιδάκι από το ιδιωτικό νηπιαγωγείο στο Δημόσιο Δημοτικό που υπαγόμαστε. Και ενώ είχα "δει το έργο" από τον μεγαλύτερό μου γιο, δεν αλλάξαμε το μικρό από ιδιωτικό σε δημόσιο λόγω ωραρίου και για να έχουμε το κεφάλι μας ήσυχο τουλάχιστον με το ένα παιδί....... Όσο για το πολιτισμικό σοκ που λέτε, ναι όσο πιο μεγάλο είναι το παιδί, τόσο μεγαλύτερο το σοκ αλλά νομίζω ότι το μεγαλύτερο σοκ το παθαίνουμε εμείς οι γονείς και όχι τα παιδιά. Επίσης νομίζω ότι το παιδάκι που είναι γραμμένο στο Χ δημοτικό, "τραβάει" το αδελφάκι του, δηλαδή δεν χωρίζονται. Δεν ξέρω όμως αν αυτό ισχύει σε όλες τις περιπτώσεις, το λέω για τα δικά μου τα παιδιά που έχουμε 2 όμορα Δημοτικά Σχολεία και δικαιωματικά ο μικρός πήγε εκεί που ήταν ο μεγάλος ενώ για τον μεγάλο, είχαμε κλήρωση στην Α Δημοτικού για το ποιο σχολείο θα πάει. Και στο ερώτημα της @vtgian, νομίζω ότι είναι καλύτερες δύο μικρές αλλαγές παρά μία μεγάλη....

  4. Διαφημίσεις


  5. Μπορεί, ναι, δε λέω...... Στο επόμενο ραντεβού μας θα ξαναρωτήσω.
  6. Το ότι θα πρέπει να αποφασίσουμε για το αν θα παίρνει το παιδί μας χημικά σκευάσματα για τα επόμενα 5 χρόνια. Αυτό. Σαν ιδέα μου φαίνεται "κάπως". Άσχετα εάν είμαστε με αντισταμινικά εδώ και 5 μήνες......
  7. αγαπητές @ΑΡΓΚ, @Summer love και @Sentir...natureza, σας ευχαριστώ για τις πληροφορίες. Θα τα λάβουμε όλα υπ΄οψιν και βλέπουμε. καλή σας ημέρα.
  8. ΑΡΓΚ τι έκανες εσύ για την κνίδωση ? έκανες ανοσοθεραπεία ?
  9. Σίγουρα από το Orchestra, έχω πάρει, έχει διάρκεια ενός έτους και είναι μόνο για το κατάστημα από το οποίο έκανες την αλλαγή.
  10. Καλημέρα @ΑΡΓΚ, είχα που είχα τους ενδοιασμούς μου, τώρα με αυτό, αποθαρρύνθηκα εντελώς...... Σε ευχαριστώ πολύ πάντως.
  11. Ωραία, σε ευχαριστώ για την πληροφορία, καλή μέρα.
  12. Επαναφέρω το θέμα. Υπάρχει κάποιο μέλος εδώ που αντιμετώπισε αλλεργία μέσω ομοιοπαθητικής ιατρικής? Ο γιος μου, σχεδόν 9 ετών, έχει χρόνια κνίδωση με δερμογραφισμό, κατόπιν σχετικών ραντεβού με αλλεργιολόγο (πήγαμε κ σε δημόσιο νοσοκομείο και σε ιδιωτικό αλλεργιολόγο) βρήκαμε ότι έχει αλλεργία στα ακάρεα και παίρνε αντισταμινικά από τον Σεπτέμβριο. Τα συμπτώματα έχουν υποχωρήσει κάπως αλλά δεν μπορούμε να σταματήσουμε τα αντισταμινικά εάν δεν εξαλειφθούν. Με το που μειώσαμε τη δόση, το παιδί "φούντωσε" πάλι. Ο αλλεργιολόγος του δημοσίου νοσοκομείου μας πρότεινε ανοσοθεραπεία, αλλά διστάζουμε να το πάρουμε απόφαση. Σκεφτήκαμε με τον σύζυγο την ομοιοπαθητική, αλλά θα ήθελα να ακούσω κάποιες γνώμες. Σας ευχαριστώ.
  13. Αγαπητή @little lamb είσαι νέα μαμά, οπότε θα σου πω ότι όταν μεγαλώνουν τα παιδιά, ο ρυθμός ανάπτυξης είναι πιο αργός. Δεν θα αλλάζεις νούμερα κάθε 3 ή 6 μήνες αλλά κάθε χρόνο μέχρι ας πούμε τα 4-5 και μετά περίπου κάθε 1,5 χρόνο. Δεν ξέρω εάν μπορείς να το καταλάβεις αυτό, οι άλλες μαμάδες με μεγαλύτερα παιδιά σίγουρα καταλαβαίνουν τι εννοώ. Αν δεις πολλές εταιρείες έχουν μεγέθη πχ 3-4 και μετά 5-6. Θέλω να σου πω, μην αγχώνεσαι για την "σωστή εποχή", δεν υπάρχει περίπτωση να μην το χρησιμοποιήσεις. Και επίσης αφού έχετε ρούχα απο ξαδελφάκι, πάρε για πιο μεγάλες ηλικίες, πάρε μπουφάν για 6 ετών πχ. Όταν τα παιδί θα πάει σχολείο, η φθορά στα ρούχα θα είναι μεγαλύτερη, να το ξέρεις. Και ναι, εγώ μετά από την εμπειρία μου με τις βαπτίσεις των δικών μου παιδιών, παίρνω πάντα δώρα παιχνίδια στις υπόλοιπες βαπτίσεις ό,τι αξίας θα έπαιρνα και ρούχα.
  14. Να σου ζήσει ! "Σπάσε" τα ρούχα σε διάφορα μεγάλα νούμερα και διαφορετικά ρούχα ώστε να τα χρησιμοποιήσεις ούτως ή άλλως πχ ένα παλτό για 3 ετών, 1 παλτό για 5 ετών, δύο φόρμες για 3 ετών, 2 φόρμες για 4 ετών, ένα μπουφάν για 3 ετών, ένα μπουφάν για 5 ετών κ.ο.κ. Στις μεγαλύτερες ηλικίες (στα προνηπιακά εννοώ) τα μεγέθη είναι διαφορετικά. Εγώ έτσι είχα κάνει κ στα δύο μου τα παιδιά και είχα ρούχα βασικής γκαρνταρόμπας μη σου πω μέχρι και το νήπιο.
  15. Καλημέρα Άννα. Ο μεγάλος μου γιος ξεκίνησε να τραυλίζει στην ηλικία των 3,5 ετών. Πήρε 6 μήνες, με έξαρση στον 4ο και στον 5ο μήνα και μετά του έφυγε, ενώ ήδη είχα ξεκινήσει να τον πηγαίνω λογοθεραπεία. Θεωρώ ότι πρέπει αρχικά να μην δίνεις σημασία και να της μιλάτε κανονικά. Επίσης πρέπει να της μιλάτε αργά και σταθερά. Για αρχή όλο αυτό και το πιο πιθανό είναι να της φύγει. Εάν όμως επιμείνει ή επιδεινωθεί μετά από περίπου 5 μήνες, τότε θα πρέπει να ζητήσετε βοήθεια από ειδικό. Παραθέτω με αντιγραφή μια απάντηση που είχα δώσει σε άλλο μέλος μήπως βοηθηθείς. Καλή συνέχεια και όλα καλά να πάνε! Καλή σου μέρα. Σε εμάς συνέβη το εξής (θαύμα) : Το παιδί μου (4 ετών) τραύλιζε περί τους 5 μήνες και κάποια στιγμή έφτασε στο αποκορύφωμα (τραυλισμός σε ΚΑΘΕ λέξη καθώς και ΑΠΟΦΥΓΗ ΟΜΙΛΙΑΣ). Περάσαμε ΠΟΛΥ ΔΥΣΚΟΛΕΣ μέρες, με εμένα να κλαίω κρυφά καθημερινά κ παράλληλα να έχουμε ξεκινήσει το τρέξιμο με ραντεβού σε δημόσια νοσοκομεία για την έγκριση και την αναζήτηση του κατάλληλου κέντρου λογοθεραπείας. Περίπου 10 ημέρες πριν ξεκινήσουμε τις συνεδρίες λογοθεραπείας, τυχαία, και εγώ κ ο συζυγός μου παρατηρήσαμε μία ΑΝΕΠΑΙΣΘΗΤΗ βελτίωση στο λόγο του (μόνο εμείς το καταλαβαίναμε). Με το που ξεκινήσαμε λογοθεραπεία, το παιδί με τις πρώτες 2 (ΔΥΟ!!!) συνεδρίες συνήλθε και στο τέλος του μήνα μιλούσε κανονικά. :D:D:D:D Μεσολάβησε ο Αύγουστος (τα κέντρα λογοθεραπείας είναι κλειστά) το παιδάκι μας συνέχισε να μιλάει κανονικά και τώρα τον Σεπτέμβρη, αφού τον αξιολόγησε και αναπτυξιολόγος, αποφασίσαμε να τον σταματήσουμε γιατί δεν υπάρχει ΠΙΑ ανάγκη θεραπείας. Μας είπε ότι εάν ξαναπαρουσιαστεί, να περιμένουμε 6 μήνες μήπως του φύγει πάλι από μόνο του κ μετά να το δούμε από ψυχολογικής πλευράς. Σημειώνω ότι ο μικρότερος γιος μου, μιμούνταν και "τραύλιζε" κ ακόμα κ τώρα το ψιλοσυνεχίζει αλλά δεν με ανησυχεί. Πάντως πιστεύω ότι, τουλάχιστον στη δική μας περίπτωση, όπως πολλοί παράγοντες συνετέλεσαν την έναρξη του τραυλισμού, έτσι και πολλοί παράγοντες συνετέλεσαν και στην άμεση εξάλειψή του. Υπάρχει άλλο (μικρότερο) αδελφάκι? μήπως υπάρχει πίεση από το σχολείο/νήπιο/ παιδικός σταθμός, από συμμαθητές ? Βιάζεται να μιλήσει ? Είναι ντροπαλός ? υπάρχει ή υπήρχει κάποιος στην οικογένεια που τραυλίζει? πάντως εάν googlαρεις το θέμα θα βρεις πάρα πολλά. Γνώμη μου είναι να ξεκινήσεις από τώρα τις διαδικασίες για ραντεβού σε δημόσιο νοσοκομείο (είναι αρκετά χρονοβόρες) ώστε να εξασφαλίσεις την έγκριση για λογοθεραπείες και ας είναι αχρείαστη. Τέτοιες εγκρίσεις δίνει το ΠΑΙΔΩΝ, το ΑΤΤΙΚΟ, το Τζάνειο, το Μιχαλήνειο (κ άλλα που δεν ξέρω προς αθήνα μεριά). Το βασικότερο πάντως που χρειάζεται είναι πολύ ΑΓΑΠΗ (που είμαι σίγουρη ότι υπάρχει σε όλες τις μητέρες)......... Σου εύχομαι καλή δύναμη, το έχω περάσει, είναι δύσκολο και είμαι στη διάθεσή σου εάν θέλεις να ρωτήσεις οτιδήποτε.
  16. Καλημέρα, αν θέλεις μπορείς να δοκιμάσεις αυτό το ρόφημα, μισό μέρος χαμομήλι (όχι αυτό από τα φακελάκια όμως) στο οποίο βράζεις μέσα και 2 από τα μουλιασμένα δαμάσκηνα, μισό μέρος το νεράκι από τα μουλιασμένα δαμάσκηνα και μία κουταλιά της σούπας μέλι. SOS όταν μουλιάζεις τα δαμάσκηνα να μην έχεις βάλει πολύ νερό, δλδ ίσα να τα σκεπάζει, για να μην είναι πολύ αραιωμένο. Και επίσης όταν σουρώνεις το χαμομήλι, πίεσε και τα βρασμένα δαμάσκηνα στο σουρωτήρι για να βγάλουν και τον χυμό τους. Να το πιει ζεστό όμως. Βοηθάει πάρα πολύ.