Μάρμελ

Νέο Μέλος
  • Περιεχομενο (αριθμoς δημοσιευσεων)

    10
  • Μελος απο

  • Τελευταια επισκεψη

Συνεισφορα στο φορουμ

6 Neutral

Πρόσφατοι επισκέπτες του προφίλ

Το πεδίο των 'πρόσφατων επισκεπτών' είναι απενεργοποιημένο και δεν εμφανίζεται σε άλλους χρήστες ή επισκέπτες.

  1. Τελικά υπάρχουν τρομερές δυσκολίες παντού. Υπάρχουν όμως κ δυνατοί άνθρωποι που με σύνεση κ ψυχραιμία συνεχίζουν μπροστά. Εύχομαι υγεία, σε κάθε σπιτικό. Υγεία αγάπη σε καθε οικογένεια κ λίγη τύχη σε όλους μας. Ευχαριστώ για την στήριξη κ τις συμβουλές σας . Ομολογώ ότι ακολούθησα κάθε συμβουλή σας. Με βοηθήσατε έστω κ αν άργησα. Σας είμαι τόσο πολύ ευγνώμων.
  2. Vegan,καλημέρα, Αυτό δεν το γνώριζα ίσως να πρέπει να ρωτήσω. Είναι πολύ σημαντική η πληροφορία που μου δίνεις. Σε ευχαριστώ πάρα πολύ!
  3. Βρίσκω μεγάλη παρηγοριά κ δύναμη που μου γράφεται. Προσπάθησα πολύ να βοηθήσω τους αλλου κ ξεχασα τη ζωη μου.Συμπέρασμα, είμαι εγώ καλά είναι κ η οικογένεια. Αγαπώ τον πατέρα μου αλλά αγαπώ κ την οικογένεια που έχω δημιουργήσει, το παιδάκιμου κ τον άντρα μου. Είναι αρκετά καλός κ τόσα χρόνια υπομένει πολλά. Προσπαθούσε τόσο καιρο να μου δείξει ότι τον είχα αφήσει,όμως εγώ δεν έβλεπα. Άρχισα να είμαι πιο κοντά του κ βλέπω ότι είμαστε καλύτερα από παλιά. Είναι δύσκολη η περίπτωση μου, αλλά ίσως να μην ήρθε κ το τέλος του κόσμου. Πλέον, μπορώ να είμαι πιο δυνατή ακόμη, κ όλα αυτά χάρη στις πολύτιμες συμβουλές σας. Ευχαριστώ πάρα πολύ! Τόσο καιρό δεν είχα μοιραστεί τίποτα με κανένα κ κοντεύα να σκάσω. Τελικά όταν μοιράζεσαι τις σκέψεις κ τους προβληματισμούς σου πάντα κάπου θα καταλήξεις...!

  4. Διαφημίσεις


  5. Σε ευχαριστώ, βλέπεις είναι λίγο δύσκολο! Δεν μπορεί τις πολλές μετακινήσεις. είναι, ναι μεν αυτοεξυπειρετούμενος, αλλά κουράζεται αμέσως. Και μονίμως φοβάται να είναι μόνος. Οπότε που μπορώ εγώ ανά 15 μέρες να τον πηγαίνω σε δημόσιο νοσοκομείο κ να περίμενει. Μακάρι, να υπήρχε ένα ίδρυμα για τέτοιες περιπτώσεις με έμπειρους γιατρούς να μένει κ να τον βοηθούν σε όλα κ ψυχολογικά κ σωματικά κ να αναλαμβάνουν κ χημειοθεραπείες. Κ ας ήταν μετά πληρωμής.
  6. Αγαπητέ kotsifiko, προσπαθώ πολύ για το παιδί μου.Τα κάνω όλα μόνη μου γι' αυτό. Αλλά, ίσως έχεις δίκιο! Δεν έχω μιλήσει ποτέ με κάποιον ειδικό.
  7. Ο πατέρας μετά την αφαίρεση σαρκώματος ήταν σε πολλή κακή κατάσταση. Ήταν να κάνει κ 2ο χειρουργείο, αλλά μας είπαν πως είναι ανεγχειρητος! Τον γιατρό αυτό μας τον σύστησε ο χειρουργός του κ μπορώ να πω ότι με διάφορες θεραπείες που δοκίμασε τον έφερε σε μια σταθερή κατάσταση. Δεν μπορώ να τον αλλάξω, δεν ξέρω κ φοβάμαι. Δεν είναι κ εύκολος στην μετακίνηση, διότι λόγω άνοιας έχει τρομερές φοβίες δεν περπατάει με καμία ευκολία, είναι αρκετά εξασθενημένος. Γι' αυτό κ ήθελα να πάει κάπου , να τον βοηθήσουν , να έχει κάτι να περιμένει κ να προσπαθήσει να συνελεύθει λιγάκι. Κ ναι, 700 ευρώ πάνε σε εισαγωγή μερικών ωρών στην κλινική που πάει, στον ιατρό κ στις θεραπείες ανά 15 μέρες. Κ χαλάλι του θα τα έδιναν κ σε ένα ειδικό μέρος αρκεί να μπορούσε να τα έχει όλα !
  8. Κ δεν φτάνει κ αυτό σήμερα ανακάλυψα ότι κ ο άντρας μου έχει αρχίσει κ ψάχνεται κ με άλλες γυναίκες.!!! Νομίζω δεν την παλεύω πια. Λύση μηδέν! Εγκλωβισμένη κ προδομένη από όλους όσους πίστεψα. Δεν ξέρω πια τι μπορώ κ τι έχω δύναμη να κάνω. Δεν έχω κ πουθενά να πάω με έναν πατέρα σε αυτή την κατάσταση κ ένα παιδάκι κ χωρίς την δυνατότητα να μπορώ να δουλέψω. Ζω την απόλυτη φρίκη. Αναρωτιέμαι τι κακό έχω κάνει κ τα πληρώνω όλα αυτά. Έλεος!!!Αν υπάρχει Θεός, έλεός!
  9. Καλησπέρα, επιτέλους νιώθω μια ανακούφιση που κάποιος καταλαβαίνει κ δίνει σημασία στο πρόβλημα μου.Δυστυχως, αυτόν τον καιρό δεν είμαστε κ τόσο καλά οικονομικά για να μπορώ να φέρω κάποιον να με βοηθάει. Μένουμε στο ίδιο σπίτι ( του συζύγου μου), με την διαφορά ότι εκείνος έχει το διαμέρισμα του στο ισόγειο κ εμείς είμαστε από πάνω. Δεν ειναι εύκολο να χειριστείς ενα άτομο με άνοια, συνέχεια ζητάει το γιό του, μιλάει άσχημα στον εγγονό του κάποιες φορές, τον άντρα μου τον θεωρεί εχθρό του κ έχει φαντασιώσεις ότι προσπαθεί να του κάνει κακό,..γενικά είναι λίγο παρανοϊκή η κατάσταση. Εγώ κάνω την νοσοκόμα την ψυχολόγο, την μαγείρισσα, την καθαριότητα, τους γιατρούς τα πάντα. Από την άλλη πρέπει να τρέχω το παιδί σε δραστηριότητες, να το διαβάζω, να παίζω κ να γελάω μαζί του όσο μπορώ. Με τον άντρα μου, ενώ αγαπιόμαστε δυστυχώς, έχουμε χαθεί. Δεν μπορώ να πω ότι τα καταφέρνω υπάρχουν πολλές φορές που κατάρρεω κρυφά μόνη μου. Πραγματικά, όμως, δεν βρίσκω λύση! Ευχαριστώ που μοιράστηκες τον χρόνο σου μαζί μου, μου έδωσες λίγο κουράγιο. Μάλλον πρέπει έτσι να συνεχίσω.
  10. Καλημέρα σας, Αποφάσισα να σας γράψω, μήπως κάποιος διαβάσει και μπορέσει να με βοηθήσει. Είμαι 24 χρόνια με τον άντρα μου και έχουμε ένα πανέμορφο αγοράκι 7 μισή χρονών. Εδώ και δύο χρόνια, έχω φέρει στο σπίτι μας και φροντίζω τον 78χρονο πατέρα μου. Για να σας κάνω μια σύντομη εισαγωγή, ο πατέρας μου πότε, δεν δέχτηκε τον σύζυγό μου και πάντα μας δημιουργούσε πολύ σοβαρά προβλήματα. Ο πατέρας μου τον Δεκέμβριο του 2020 διαγνώστηκε με επιθετικής μορφής κακοήθης σαρκώμα στο αριστερό μέρος κοντά στον οισοφάγο. Κολλάει covid 19, στο νοσοκομείο, όπου και εγχειρίστηκε με covid-αφού το φρόντισε ο σύζυγός μου- και εκ τότε, ως εκ θαύματος επιβιώνει και ζει σε σταθερή πλέον κατάσταση. Σε αυτήν την στάσιμη κατάσταση βοήθαει, η κάθε 15 μέρες χημειοθεραπεία που κάνει μέχρι και σήμερα. Ο πατέρας μου παίρνει 350 σύνταξη και δίνω και εγώ ως άγαμη θυγατέρα σε αυτόν αλλά 350 ευρώ (εδώ και πολλά χρόνια, από τότε που πέθανε η μητέρα μου), για να μπορεί να ζει αξιοπρεπώς. Και τα 700 ευρώ πάνε στις χημειοθεραπείες που κάνει. Εγώ πλέον δεν αντέχω άλλο, ούτε ψυχικά αλλά και σωματικά να ανταπεξέλθω. Δεν έχω βοήθεια από κανέναν συγγενή. Ο αδερφός μου, έκοψε κάθε επαφή μαζί του και μαζί μου, από τότε που αρρώστησε ο πατέρας μου.Αυτο έγινε όταν μια μέρα έμεινε μόνος στο σπίτι μας, να τον προσέχει και μας έκλεψε τα τελευταία μας λεφτά, όπου και φυλάγαμε να ανοίξουμε μια επιχείρηση. Από τότε ζω μια κόλαση!! Ο πατέρας μου έπαθε κατάθλιψη, καθώς, επίσης προχώρησε κατά πολύ και η άνοια που είχε.Εγώ παραλίγο να χωρίσω με τον άντρα μου, και οι καβγάδες και τα προβλήματα πάνε και έρχονται. Όπως είπα και προηγουμένως, έχω και ένα παιδάκι 7 μισή χρονών και δεν θέλω πια να βλέπει τα όσα γίνονται , γιατί υποφέρει και αυτό. Θέλω πολύ να ηρεμήσω την κατάσταση. Κάνω ότι περνάει από το χέρι μου να μην επιβαρύνω τον άντρα μου και το παιδί μου, αλλά είναι σχεδόν ακατόρθωτο. Και συν της άλλης, πρέπει να αρχίσω και να δουλεύω. Έχω ψάξει διάφορα κέντρα ανακουφιστικής φροντίδας και κάποιους οίκους ευγηρίας, δεν γίνεται τίποτα όμως. Είτε μου ζητάνε πολλά λεφτά, είτε την υπογραφή του πατέρα μου, όπου αυτός δεν μένει λεπτό χωρίς εμένα. Αν πήγαινε σε κάποιο οίκο ευγηρίας και εκείνος στην πορεία θα ήταν πιο ευτυχισμένος, καθώς θα τον επισκέπτομουν συχνά και θα έχει κάτι να περιμένει πλέον με χαρά. Τη χαρά που δεν έχει ποτέ. Γιατί τελευταία έχω αρχίσει και χάνω και εγώ την ψυχραιμία μου και δεν τον βοηθάω ούτε εκείνον, αλλά κάνω και κακό στην οικογένειά μου. Νομίζω ότι δεν υπάρχει καμία λύση στο πρόβλημα μου ! Μακάρι κάποιος να μπορούσε να μου πει κάτι, δεν έχω γνώση που πρέπει να απευθυνθώ και τι άλλο να κάνω και βρίσκομαι σε απόλυτο αδιέξοδο. Συγνώμη αν αυτά που γράφω ακούγονται υπερβολικά και ίσως και σκληρά, είναι όμως η δική μου καθημερινότητα.