Πειθαρχία....μήπως ήρθε η ώρα για δράση;

[little lamb]

Δεν είπα ότι διαβάζουμε μόνο 3-4 το μήνα. Για καινούργια είπα. Εγώ πολύ θα ήθελα να της δίνω και 10 καινούργια το μήνα, και βασικά έχω για να το κάνω γιατί τα αγοράζω μαζεμένα και τα κρατάω για να τα δίνω σταδιακά. Αλλά είχα την εντύπωση ότι δεν είναι καλό να τους δίνουμε συνεχώς καινούργια πράγματα. Τώρα έχω καμιά δεκαριά δηλαδή που δεν έχει δει κι έλεγα να τα δώσω σταδιακά μέχρι το Σεπτέμβρη ας πούμε. Αλλά έλεγα στο μεταξύ να πάρω τουλάχιστον 5 με αφήγηση (τύπου Τικ και Τελα, Έλμερ) που δεν έχουμε αρκετά.

 

 

Τώρα θυμήθηκα ότι βλέπω κατά καιρούς να ανησυχούν γονείς που τα μωρά τους (μηνών μέχρι ενάμισι) δεν κάθονται να ακούσουν αφήγηση, γυρνάνε τις σελίδες κλπ και μου φαινόταν φυσιολογικό να μην κάθονται να ακούν ένα μπίρι μπίρι σε αλαμπουρνεζικα! Και όλοι λένε ότι είναι φυσιολογικό να μην κάθεται να ακούσει και ότι απλά είναι σημαντικό να έρχεται σε επαφή με τα βιβλία. Κι η δικιά μου μετά τα ενάμισι εκατσε χωρίς να πηγαίνει σε όποια σελίδα θέλει, και φανταστείτε δεν κάνω συνεχόμενη αφήγηση όπως είπα. Τα δικά σας δηλαδή κάθονταν από κάτω των ενάμισι να ακούσουν κανονική ανάγνωση μιας ιστορίας απ'την αρχή ως το τέλος;

[ΑΡΓΚ]

πρίν από 19 λεπτά , little lamb είπε:

Δεν είπα ότι διαβάζουμε μόνο 3-4 το μήνα. Για καινούργια είπα. Εγώ πολύ θα ήθελα να της δίνω και 10 καινούργια το μήνα, και βασικά έχω για να το κάνω γιατί τα αγοράζω μαζεμένα και τα κρατάω για να τα δίνω σταδιακά. Αλλά είχα την εντύπωση ότι δεν είναι καλό να τους δίνουμε συνεχώς καινούργια πράγματα. Τώρα έχω καμιά δεκαριά δηλαδή που δεν έχει δει κι έλεγα να τα δώσω σταδιακά μέχρι το Σεπτέμβρη ας πούμε. Αλλά έλεγα στο μεταξύ να πάρω τουλάχιστον 5 με αφήγηση (τύπου Τικ και Τελα, Έλμερ) που δεν έχουμε αρκετά.

 

 

Mα ναι αυτό λέω, 3-4 κανούρια το μήνα είναι πολλά. Με την έννοια ότι τα μωρά και νήπια τρελαίνονται για επανάληψη, και τους κάνει και καλό. Άλλο που εμείς βαριόμαστε.

πρίν από 20 λεπτά , little lamb είπε:

Τώρα θυμήθηκα ότι βλέπω κατά καιρούς να ανησυχούν γονείς που τα μωρά τους (μηνών μέχρι ενάμισι) δεν κάθονται να ακούσουν αφήγηση, γυρνάνε τις σελίδες κλπ και μου φαινόταν φυσιολογικό να μην κάθονται να ακούν ένα μπίρι μπίρι σε αλαμπουρνεζικα! Και όλοι λένε ότι είναι φυσιολογικό να μην κάθεται να ακούσει και ότι απλά είναι σημαντικό να έρχεται σε επαφή με τα βιβλία. Κι η δικιά μου μετά τα ενάμισι εκατσε χωρίς να πηγαίνει σε όποια σελίδα θέλει, και φανταστείτε δεν κάνω συνεχόμενη αφήγηση όπως είπα. Τα δικά σας δηλαδή κάθονταν από κάτω των ενάμισι να ακούσουν κανονική ανάγνωση μιας ιστορίας απ'την αρχή ως το τέλος;

 

Καζαντζάκη, όχι Μικρές ιστοριούλες, λίγες σελίδες με λίγο κείμενο και φυσικά με τις διαφορετικές φωνές και ήχους, εκεί γύρω στα 2 κάθονται.

[little lamb]

πρίν από 19 λεπτά , ΑΡΓΚ είπε:

Mα ναι αυτό λέω, 3-4 κανούρια το μήνα είναι πολλά. Με την έννοια ότι τα μωρά και νήπια τρελαίνονται για επανάληψη, και τους κάνει και καλό. Άλλο που εμείς βαριόμαστε.

 

Α νόμιζα το είπες για λίγα! 3-4 στο δίμηνο δίνω, γιατί το πάω εναλλάξ με παιχνίδι, ένα μήνα παιχνίδι, ένα βιβλία. Χοντρικά κατά μέσο όρο εννοείται αυτά, δεν έχω κανένα πρωτόκολλο

Κάθε μέρα κοιτάει καμία δεκαριά πάντως. Και μαζί "διαβάζουμε" σίγουρα 3

 

πρίν από 50 λεπτά , Έσπερος είπε:

Τα έμμετρα έχουν λόγο που εινι έμμετρα. Βοηθάνε πολύ κ την απομνημόνευση. Ο αρκουδάκος πχ μ αρέσει, όχι για την ηλικία μας φυσικά. εμείς έχουμε κ πολλά παραμυθοτραγουδα που αρέσουν σε μια φίλη κ μας έκανε δώρο παρα πολλά που εμένα δν μ αρέσουν πολυ, αλλά πάλι του μικρου του αρέσουν κ έχει μάθει πολλά. 

 

Σου φαίνεται μπεμπε για τριών δηλαδή; Γιατί κάποιες από τις θεματικές του πχ το κάστρο των ιπποτών, το διάστημα, το αεροπλάνο, το ράλι, η περίφημη Πυροσβεστική έχουν λέξεις και έννοιες που μια χαρά τις εξηγείς πρώτη φορά στα 3 (όχι ότι δεν τις καταλαβαίνει πιο πριν, αλλά θέλω να πω δεν έχει ξεπεραστεί η ηλικία). Πχ οι θυρεοί του κάστρου, ο τροβαδούρος, η έννοια του αγώνα (αγώνας αλόγων στο κάστρο, αγώνας αυτοκινήτων στο ράλι), η καρό σημαία τερματισμού, η εκτόξευση, ο ιμάντας για τις βαλίτσες, το ότι η φωτιά μπορεί να γίνει καταστροφική κλπ. Εκτός αν εννοείς μπεμπέ για το ότι είναι έμμετρα, οι εικόνες όμως παίρνουν πολλή ανάλυση για χρόνια. Είναι επίτηδες τόσο λεπτομερείς για συνεχή εμπλουτισμό του λεξιλογίου.

[Mama_Anesti_]

Δεν έχω το χρόνο να διαβάσω όλα τα σχόλια δυστυχώς και διάβασα κάποιες σκόρπιες φράσεις ελπίζω να επιασα σωστά το νόημα. 

 

Εγώ συμφωνώ με την @little lamblamb και κάπως έτσι έκανα κι εγώ. Δηλαδή σε ένα κείμενο με πόλλες άγνωστες λέξεις δεν τις εξηγουσα όλες μαζί αλλά κάποιες με την απλή έννοια και την σωστή λέξη για να την ακουει πχ  έπεφτε πολλη βροχή, καταιγίδα. Τις επόμενες φορές ασχολουμουν με τις υπόλοιπες. 

 

Έχω διαβάσει κι εγώ κείμενο ως έχει αλλά αμφιβάλλω αν καταλάβαινε τι έλεγα. 

 

Αυτό που είπες little lamb με τους αριθμούς έτσι το είχα κι εγώ στο μυαλό μου, πως η ουσία είναι να μάθει να τα μέτρα και όχι να απαγγέλλει τους αριθμούς. Όμως το παιδί δεν το αντιλαμβανόταν έτσι. Έπρεπε πρώτα να μάθει το "ποιηματάκι" των αριθμών για να μάθει μετά να τα μετρα βλέποντας τα!

 

Στο γιο μου από 26 μηνών που αποθηλασε του διαβάζω παραμύθι πριν τον ύπνο. Καθόταν και το άκουγε με προσοχη, δεν έσκιζε σελίδες, χάζευε τις εικονες. Κάποιες φορές ήθελε να τις περνά γρήγορα αλλά εξηγουσα πως οι σελίδες έχουν γράμματα που δεν προλαβαίνω να τα διαβάσω. Ίσως να ήταν και η ώρα που βοηθησε στο να είναι ήρεμος, γιατί είναι μια στιγμή χαλάρωσης λίγο πριν να κοιμηθεί. 

 

 

 

 

 

[Έσπερος]

1 hour ago, little lamb είπε:

Σου φαίνεται μπεμπε για τριών δηλαδή; Γιατί κάποιες από τις θεματικές του πχ το κάστρο των ιπποτών, το διάστημα, το αεροπλάνο, το ράλι, η περίφημη Πυροσβεστική έχουν λέξεις και έννοιες που μια χαρά τις εξηγείς πρώτη φορά στα 3 (όχι ότι δεν τις καταλαβαίνει πιο πριν, αλλά θέλω να πω δεν έχει ξεπεραστεί η ηλικία).

σαν εικόνα κ εμπλουτισμός λεξιλογίου είναι φυσικά κ για άλλες ηλικίες, αλλά σαν αφήγηση, όχι δεν το θεωρώ γθα τριών. μάλιστα αυτό με τον ιππότη θα το ήθελα γιατί μ αρέσουν οι ιππότες αλλά σκέφτομαι ότι όταν το ανακάλυψα ήταν ήδη αργά. 

 

πρίν από 17 λεπτά , Mama_Anesti_ είπε:

Αυτό που είπες little lamb με τους αριθμούς έτσι το είχα κι εγώ στο μυαλό μου, πως η ουσία είναι να μάθει να τα μέτρα και όχι να απαγγέλλει τους αριθμούς. Όμως το παιδί δεν το αντιλαμβανόταν έτσι. Έπρεπε πρώτα να μάθει το "ποιηματάκι" των αριθμών για να μάθει μετά να τα μετρα βλέποντας τα!

Ο γιος μου μετράει κ μέχρι το 1000 αν τον αφήσω, δλδ έχει μπει στη λογική κ της εκατοντάδας, προφανώς δεν είναι κάτι απτό, όμως τριψήφιους βλέπει κ σε σελίδες βιβλίων κ χαίρεται πολύ να αναγνωρίζει, όπως κ σε πινακίδες αυτοκινήτων κάνει συνδυασμούς διαβάζοντας ανά  δυο ή τρία ψηφία κ του αρέσει κ μάλιστα έχει απομνημονεύσει από 2-3 αυτοκίνητα της γειτονιάς ένα μέρος της πινακίδας κ όταν περναει ένα λέει ότι πέρασε το 38 ή το 52!!!! ο άντρας μου δεν θυμάται ούτε τη δίκη μας πινακίδα κ τα έμαθε ο μικρός! 

[Anna3011]

1 hour ago, little lamb είπε:

 

Σου φαίνεται μπεμπε για τριών δηλαδή; Γιατί κάποιες από τις θεματικές του πχ το κάστρο των ιπποτών, το διάστημα, το αεροπλάνο, το ράλι, η περίφημη Πυροσβεστική έχουν λέξεις και έννοιες που μια χαρά τις εξηγείς πρώτη φορά στα 3 (όχι ότι δεν τις καταλαβαίνει πιο πριν, αλλά θέλω να πω δεν έχει ξεπεραστεί η ηλικία). Πχ οι θυρεοί του κάστρου, ο τροβαδούρος, η έννοια του αγώνα (αγώνας αλόγων στο κάστρο, αγώνας αυτοκινήτων στο ράλι), η καρό σημαία τερματισμού, η εκτόξευση, ο ιμάντας για τις βαλίτσες, το ότι η φωτιά μπορεί να γίνει καταστροφική κλπ. Εκτός αν εννοείς μπεμπέ για το ότι είναι έμμετρα, οι εικόνες όμως παίρνουν πολλή ανάλυση για χρόνια. Είναι επίτηδες τόσο λεπτομερείς για συνεχή εμπλουτισμό του λεξιλογίου.

Ναι και η κόρη μου ούτε που δίνει σημασία σε τέτοιου είδους βιβλία. Τα Τικ και Τέλα ας πούμε ήταν τα αγαπημένα της στα 2, εδώ και πολύυυ καιρο δεν υπάρχει περίπτωση να τα αγγίξει. Τώρα θέλει πιο πλούσια αφήγηση, πιο σύνθετες ιστορίες και δε συγκινείται τόσο με την εικόνα πιά, τη νοιάζει η ιστορία. Γι αυτό που λες για τον αριθμό βιβλίων πάντως θα συμφωνήσω με την @ΑΡΓΚ ότι όσα βιβλία και να πάρεις, λίγα θα είναι τα αγαπημένα τους που σε βάζουν να τα διαβάζεις κάθε μέρα, τα απομνημονεύουν και κάνουν και απαγγελία, ενώ πολλά από αυτά που άρεσαν σε εσένα και τους τα πήρες πήγαν άκλαυτα. Εγώ παίρνω βιβλία σχετικά συχνά γιατί της αρέσει από μωρό πολύ το διάβασμα αλλά πηγαίνω βιβλιοπωλείο όταν βλέπω ότι θέλουμε ανανέωση, όχι με πρόγραμμα.

[ΑΡΓΚ]

1 ώρα πρίν, little lamb είπε:

 

Σου φαίνεται μπεμπε για τριών δηλαδή; Γιατί κάποιες από τις θεματικές του πχ το κάστρο των ιπποτών, το διάστημα, το αεροπλάνο, το ράλι, η περίφημη Πυροσβεστική έχουν λέξεις και έννοιες που μια χαρά τις εξηγείς πρώτη φορά στα 3 (όχι ότι δεν τις καταλαβαίνει πιο πριν, αλλά θέλω να πω δεν έχει ξεπεραστεί η ηλικία). Πχ οι θυρεοί του κάστρου, ο τροβαδούρος, η έννοια του αγώνα (αγώνας αλόγων στο κάστρο, αγώνας αυτοκινήτων στο ράλι), η καρό σημαία τερματισμού, η εκτόξευση, ο ιμάντας για τις βαλίτσες, το ότι η φωτιά μπορεί να γίνει καταστροφική κλπ. Εκτός αν εννοείς μπεμπέ για το ότι είναι έμμετρα, οι εικόνες όμως παίρνουν πολλή ανάλυση για χρόνια. Είναι επίτηδες τόσο λεπτομερείς για συνεχή εμπλουτισμό του λεξιλογίου.

 

Μπορείς να χρησιμοποιήσεις τα βιβλία με όποιο τρόπο θες φυσικά. Αν είναι σαν πίνακας, να κοιτάτε τις εικόνες και να αναλύετε την ιστορία, θα είναι ωραίο θέμα μη σου πως και πολλά χρόνια μετά.

Αλλά για να χρησιμοποιήσεις την αφήγηση, τα παιδάκια όσο μεγαλώνουν τόσο πιο "παραμύθι" θέλουν για να τους κεντρίσει το ενδιαφέρον.

[little lamb]

@Έσπερος Πάρτε καλέ τους ιππότες, μια χαρά είναι! Κάπου είχα δει ότι ο αρκουδακος αρέσει ακόμα και σε παιδιά πρώτης δημοτικού επειδή έχει αυτά τα μικρά στιχάκια και χαίρονται που μπορούν να τα διαβάζουν μόνα τους χωρίς να κουράζονται. Οι πολλές χρήσεις που λέει η Αργκ.

 

Για τους αριθμούς και τα γράμματα κι εμάς αναγνωρίζει οπτικά, σαν εικόνα δηλαδή και λέει ας πούμε "οχτώ" ή "κάπα" (η έμπνευση της ήρθε από τον τροχό της τύχης, οκ δεν είμαι και πολύ περήφανη για την ανοιχτή τηλεόραση αλλά είπαμε, θνητοί είμαστε) και φυσικά δεν είναι κακό που τα αναγνωρίζει αλλά σκέφτομαι ότι καλύτερα να αντιληφθεί πρώτα ότι δεν είναι απλως σχήματα άλλα σύμβολα που αναπαριστούν κάτι (ήχο, ποσότητα) και μετά να τα παρουσιάσουμε όλα. Φυσικά αν ρωτάει δεν την αποθαρρύνω. Απλά δίνω προτεραιότητα σε άλλα, πχ χρώματα, που αναγνωρίζει ήδη 5-6. Σχήματα δεν έχουμε πει ακόμα. Ότι μετράμε ποσότητα το έχει καταλάβει και προσπαθεί να μετρήσει, αλλά ότι το σύμβολο αναπαριστά ποσότητα προφανώς όχι, σαν εικονα-σχημα το βλέπει.

 

Για τα βιβλία (και θα κλείσω σιγά σιγά το εκτός θέματος) θα σας πω ένα παράδειγμα: κοιτούσα μόλις τώρα ένα βιβλίο με αφήγηση που είχα πάρει κι ελεγα να το βγάλω τον Ιούνιο. Λέει για ένα ποντικάκι που πάει για ύπνο. Το είχα πάρει για να είναι κατανοητό και λόγω υπεροχης εικονογράφησης. Λέει λοιπόν ότι δεν νυστάζει, το κάνει η μαμά μπάνιο, ακόμα δεν νυστάζει, του δίνει γάλα, ακόμα δεν νυστάζει, του διαβάζει παραμύθι. Όλα κατανοητά ως εδώ. Μετά όμως που του λέει όνειρα γλυκά, το ποντικάκι ρωτάει "κι αν δεν δω γλυκά όνειρα;" κι αρχίζει συζήτηση για τα όνειρα. Του λέει να ευχηθεί ή να φανταστεί (δεν θυμάμαι) ότι βλέπει το τάδε και το τάδε. Αυτό ας πούμε δεν είναι δυσνόητο για 2 ετών; Θα το διαβάζατε; Επίσης λέει ότι φοβάται κ σκέφτομαι ότι μπορεί να της μπουν ιδέες ότι υπάρχει κάτι να φοβηθεί. Θέλω να πω ότι ίσως αυτό το σημείο είναι για παιδάκια που ήδη φοβούνται τη νύχτα. Κάτι παρόμοιο είχα ακούσει για το Τικ και Τελα, ότι είναι διδακτικά για κάποιες συμπεριφορές πχ ζήλια, φόβο, κλάμα αν σπάσει το μπαλόνι κ.α. που ίσως είναι για παιδάκια που τα βιώνουν ήδη, αλλιώς μπορεί να φοβηθούν κάτι ή να νιώσουν κάτι που αν δεν το έβλεπαν στο βιβλίο δεν θα  συνέβαινε (ακόμα).

[Έσπερος]

πρίν από 6 λεπτά , little lamb είπε:

@Έσπερος Πάρτε καλέ τους ιππότες, μια χαρά είναι! Κάπου είχα δει ότι ο αρκουδακος αρέσει ακόμα και σε παιδιά πρώτης δημοτικού επειδή έχει αυτά τα μικρά στιχάκια και χαίρονται που μπορούν να τα διαβάζουν μόνα τους χωρίς να κουράζονται. Οι πολλές χρήσεις που λέει η Αργκ.

 

Για τους αριθμούς και τα γράμματα κι ένας αναγνωρίζει οπτικά, σαν εικόνα δηλαδή και λέει ας πούμε "οχτώ" ή "κάπα" (η έμπνευση της ήρθε από τον τροχό της τύχης, οκ δεν είμαι και πολύ περήφανη για την ανοιχτή τηλεόραση αλλά είπαμε, θνητοί είμαστε) και φυσικά δεν είναι κακό που τα αναγνωρίζει αλλά σκέφτομαι ότι καλύτερα να αντιληφθεί πρώτα ότι δεν είναι απλως σχήματα άλλα σύμβολα που αναπαριστούν κάτι (ήχο, ποσότητα) και μετά να τα παρουσιάσουμε όλα. Φυσικά αν ρωτάει δεν την αποθαρρύνω. Απλά δίνω προτεραιότητα σε άλλα, πχ χρώματα, που αναγνωρίζει ήδη 5-6. Σχήματα δεν έχουμε πει ακόμα.

 

Για τα βιβλία (και θα κλείσω σιγά σιγά το εκτός θέματος) θα σας πω ένα παράδειγμα: κοιτούσα μόλις τώρα ένα βιβλίο με αφήγηση που είχα πάρει κι ελεγα να το βγάλω τον Ιούνιο. Λέει για ένα ποντικάκι που πάει για ύπνο. Το είχα πάρει για να είναι κατανοητό και λόγω υπεροχης εικονογράφησης. Λέει λοιπόν ότι δεν νυστάζει, το κάνει η μαμά μπάνιο, ακόμα δεν νυστάζει, του δίνει γάλα, ακόμα δεν νυστάζει, του διαβάζει παραμύθι. Όλα κατανοητά ως εδώ. Μετά όμως που του λέει όνειρα γλυκά, το ποντικάκι ρωτάει "κι αν δεν δω γλυκά όνειρα;" κι αρχίζει συζήτηση για τα όνειρα. Του λέει να ευχηθεί ή να φανταστεί (δεν θυμάμαι) ότι βλέπει το τάδε και το τάδε. Αυτό ας πούμε δεν είναι δυσνόητο για 2 ετών; Θα το διαβάζατε; Επίσης λέει ότι φοβάται κ σκέφτομαι ότι μπορεί να της μπουν ιδέες ότι υπάρχει κάτι να φοβηθεί. Θέλω να πω ότι ίσως αυτό το σημείο είναι για παιδάκια που ήδη φοβούνται τη νύχτα. Κάτι παρόμοιο είχα ακούσει για το Τικ και Τελα, ότι είναι διδακτικά για κάποιες συμπεριφορές πχ ζήλια, φόβο, κλάμα αν σπάσει το μπαλόνι κ.α. που ίσως είναι για παιδάκια που τα βιώνουν ήδη, αλλιώς μπορεί να φοβηθούν κάτι ή να νιώσουν κάτι που αν δεν το έβλεπαν στο βιβλίο δεν θα  συνέβαινε (ακόμα).

Κοιτα να δεις για τους αριθμούς ώρες ώρες σκυλομετανιώνω όπως τώρα που έχουμε πει τρεις φορές σερί τι θα κάνουμε όταν είναι 1.30, 2.30, 3.30 μέχρι τις 12.30 γιατί έκανα το μεγάλο λάθος να πω ότι στις 5.30 θα πάμε στη θάλασσα. 
 

«όνειρα γλυκά» δεν έχετε πει στο παιδί; δεν έχει ακούσει ξανά τη λέξη; καταλαβαίνω το σκεπτικό σου γιατί το είχα κ εγω αλλά από ένα σημείο κ μέτα είναι δεσμευτικό. πάντως μια τάση τέτοιου διδακτικού προγραμματισμού την έχω κ εγω αλλά ευτυχώς βαρέθηκα να ασχοληθώ τόσο για να κάνω πλάνο κ έτσι τη γλιτώσαμε, γιατί κατά κει θα το πήγαινα κ εγω! 

[little lamb]

Όχι δεν έχουμε πει γιατί κοιμάται θηλάζοντας  Ο άντρας μου της λέει καληνύχτα, φιλάκια κλπ. Γενικά ποτέ δεν τη χρησιμοποιούσα σαν φράση πάντως, ούτε τον άντρα μου είχα ακούσει να τη λέει. Αλλά το θέμα δεν είναι η φράση, η φράση είναι σαν το "καληνύχτα". Το έγραψα για την έννοια του ονείρου, που σκέφτεται το ποντικάκι τι θα δει κλπ. Αυτό εννοώ είναι δυσνόητο.

Δεν τα κάνω με προγραμματισμό πάντως, ούτε πλάνο κάνω, ούτε κάποιο άγχος έχω, απλό μου φαίνεται: απλά όταν πάω στο βιβλιοπωλείο ή παραγγέλνω σκέφτομαι ότι θα πάρω αυτά που είναι για μόνο τώρα και θα ξεπεραστούν σύντομα, κι αυτά που έχουν περιθώριο θα τα πάρω αργότερα. (Ή παίρνω και για αργότερα, απλά δεν τα εμφανίζω). Γιατί αλλιώς αυτα που είναι για μόνο τώρα θα περάσει η ώρα τους κ δεν θα τα πάρω (αν κάτι μου αρέσει πολύ προφανώς, όχι ο,τι βιβλίο υπάρχει και δεν υπάρχει για τώρα). Τώρα που το σκέφτομαι, και στα ρούχα το κάνω, πχ Ιούνιο της φοράω τα περσινά που τον Σεπτέμβρη μπορεί να μην της κάνουν, και από Ιουλιο αρχίζω τα καινούργια! 

[ΑΡΓΚ]

Διάβαζα κάποτε μία θεωρία, που αν θυμάμαι καλά λέγεται η θεωρία του Πυγμαλίωνα (βαριέμαι να το ψάξω). Η θεωρία λέει ότι τα παιδιά πλάθονται με βάση τις προσδοκίες μας. Aν δηλαδή οι γονείς θεωρούν αυτονόητο ότι το παιδί θα σπουδάσει, είναι στόχο που πετυχαίνουν όλα σχεδόν τα παιδιά αυτών των οικογενειών. Αν η δασκάλα έχει δυσκολότερες απαιτήσεις, τα παιδιά τα πηγαίνουν καλύτερα κλπ.  Τα λέω συνοπτικά προφανώς, έχει πολλές σχετικές μελέτες σε παιδιά, και φαντάζομαι και τον αντίλογο.

Αν και δε θα έφτανα να διαβάσω φιλοσοφία στο δίχρονο, πιστεύω κι εγώ ότι αν θεωρούμαι ότι το παιδί μπορεί και λίγο παραπάνω, συνήθως καλό του κάνει. Δεν εννοώ να απαιτούμε το παραπάνω αλλά σε τέτοιες περιπτώσεις "θα το καταλάβει ή όχι ακόμη", εγώ σίγουρα θα πήγαινα με το αισιόδοξο "μια χαρά θα τα καταλάβει τα βιβλία".

[irin]

πρίν από 8 λεπτά , ΑΡΓΚ είπε:

Διάβαζα κάποτε μία θεωρία, που αν θυμάμαι καλά λέγεται η θεωρία του Πυγμαλίωνα (βαριέμαι να το ψάξω). Η θεωρία λέει ότι τα παιδιά πλάθονται με βάση τις προσδοκίες μας. Aν δηλαδή οι γονείς θεωρούν αυτονόητο ότι το παιδί θα σπουδάσει, είναι στόχο που πετυχαίνουν όλα σχεδόν τα παιδιά αυτών των οικογενειών. Αν η δασκάλα έχει δυσκολότερες απαιτήσεις, τα παιδιά τα πηγαίνουν καλύτερα κλπ.  Τα λέω συνοπτικά προφανώς, έχει πολλές σχετικές μελέτες σε παιδιά, και φαντάζομαι και τον αντίλογο.

Αν και δε θα έφτανα να διαβάσω φιλοσοφία στο δίχρονο, πιστεύω κι εγώ ότι αν θεωρούμαι ότι το παιδί μπορεί και λίγο παραπάνω, συνήθως καλό του κάνει. Δεν εννοώ να απαιτούμε το παραπάνω αλλά σε τέτοιες περιπτώσεις "θα το καταλάβει ή όχι ακόμη", εγώ σίγουρα θα πήγαινα με το αισιόδοξο "μια χαρά θα τα καταλάβει τα βιβλία".

Και να μην τα καταλαβει δεν πειραζει! Οταν μιλησει απλα θα τους εκπληξει με το λεξιλογιο του!

 

πρίν από 44 λεπτά , little lamb είπε:

 

Δεν τα κάνω με προγραμματισμό πάντως, ούτε πλάνο κάνω, ούτε κάποιο άγχος έχω, 

δεν τα κανεις με προγραμματισμο αλλα εχεις κρυμμενο βιβλιο που θα το εμφανισεις..τον Ιουνιο! Δηλ μια εβδομαδα πριν ειναι κακο να εμφανιστει;;  για προγραμματισμος μου ακουγεται.

[vicky86]

6 ώρες πρίν, little lamb είπε:

Το ότι είναι βρεγμένο το καταλαβαίνει, αφού το πιάνει και λέει ότι είναι μούσκεμα. Αλλά στενοχωριέται παρα πολύ που είναι μούσκεμα και αυτό που δεν καταλαβαίνει είναι το ότι αν περιμένουμε θα στεγνώσει ας πούμε. Ή τι πειράζει που είναι μούσκεμα. Δεν είναι ρούχα που θέλει να φορέσει πάντως, είναι παιχνίδια ή κάτι πετσετακια με καρτούν που τα έχει για παιχνίδια, σκεπάζει τα λούτρινα κλπ. Οπότε όταν τα βλέπει απλωμένα λογικό είναι να είναι πειρασμός. Προσπαθώ να μην τα βλέπει όταν τα απλώνω ή να τα βάζω στο έξω σκοινί κι από πίσω κάτι μεγάλο να τα κρύβει αλλά δεν γίνεται πάντα. Η πλάκα είναι ότι στην πραγματικότητα όντως δεν πειράζει και τόσο που είναι μούσκεμα, αφού δεν θα τα φορέσει. Το μόνο θέμα είναι ότι θα λερωθούν όταν τα ακουμπήσει στο πάτωμα βρεγμένα ας πούμε. Οπότε και πάλι ουσιαστικά είναι μια επιθυμία δικιά μου.

 

Όσο για το "καταλαβαίνει", είχαμε κάνει κι αλλού τέτοια συζητηση, μια φορά παλι για συμπεριφορές και μία για τα βιβλία. Δεν εννοώ ότι δεν καταλαβαίνει τι της λέω. Καταλαβαίνει ότι της λέω να μην το πάρει αλλά μέχρι εκεί. Δεν καταλαβαίνει ότι το βρεγμένο κάποια στιγμή θα στεγνώσει ή ότι το ύφασμα δεν καθαρίζει εν αντιθέσει με άλλο υλικό οπότε στο ένα μπορεί να γράψει κ στο άλλο όχι. Ε αυτά σε ένα παιδί 3-4 που μιλάει υποθέτω τα εξηγείς πιο εύκολα. 

 

Και στα βιβλία ας πούμε, ανοίγω παρένθεση τώρα, εγώ εξακολουθώ να μην της διαβάζω το κείμενο όπως είναι, τα λέω με δικά μου λογια. Και απορώ που λένε ότι διαβάζουν παραμύθια από μηνών. Δεν λέω ας πούμε καταιγίδα, λέω βροχή, όταν εμπεδώσει το βροχή θα πάμε στο καταιγίδα. Ούτε αφηρημένες έννοιες, πχ στην λίμνη των κύκνων που λέει η κοπέλα μεταμορφώθηκε σε κύκνο, δεν το λεω. Ούτε στην ωραία κοιμωμένη ότι οι νεράιδες έδιναν ευχές και η μάγισσα κατάρα κλπ  (καλά αυτό δεν το λέω και για να μην αναφερθώ στην κακία ακομα. Μια φορά είπα ότι η μάγισσα είπε στο μωράκι κακά πράγματα και μου λέει "μπέμπα κακά μπάνιο πάνα"  ) Ή ας πούμε έχουμε ένα βρεφικό με τους θεούς του Ολύμπου σαν ποιηματάκια και λέει "αυτοί είναι οι 12 του Ολύμπου οι θεοί, που κυβερνούσαν όλη τη γη". Δεν της το διαβάζω, τι θα καταλάβει από το κυβερνούσαν; Ή λεει ένα άλλο ότι τα ζώα ήταν πρόθυμα να βοηθήσουν τον Έλμερ. Δεν το λέω το πρόθυμα. Ή το "βρες με" για το διάστημα που λέει "με ταχυτητα μεγαλη στο διάστημα πετούν και στον διαστημικό σταθμό κάτι τώρα κυνηγούν". Εγώ δεν λέω καν διάστημα, λεω ότι ο πύραυλος πάει ψηλά όπως το αεροπλανο. Απορώ που λένε ότι στα 2 τα έχουν ξεπεράσει αυτά τα βιβλία τα κινούμενα και μουσικά και πάνε πλέον σε "κανονικά". Εχουν τόσα ακόμα να εξηγήσεις αυτά τα βιβλια. Εγώ τον αρκουδακο τώρα αρχιζω να της τον παίρνω, έχει τόσα πολλά στην εικονογράφηση που ακόμα δεν ξέρει τι είναι. Και έχει και έννοιες όπως πειρατής, ιππότης που τώρα μπορούμε να αρχίσουμε να εξηγούμε τι είναι, πιο πριν δεν είχε νοημα. Όλο ζωάκια ή παιδάκια στο σπίτι,στην παιδική χαρά, στο σουπερμάρκετ και τέτοια της επαορνα, συν τα μουσικά. Ακόμα και για την πυροσβεστική που έγραφα στο θέμα τότε, ακόμα δεν της το πήρα το βιβλίο. Αφού δεν ξέρει τι είναι η φωτιά (ξέρει από το κεράκι μόνο) πώς θα εξηγήσω την πυροσβεστική; Τον παπουτσωμένος γάτο που λέει "δωσ'μου μπότες  και καπέλο κι εγώ πλούτη θα σου φέρω", ενώ η εικονογράφηση ειναι ωραια για την ηλικία της (ντύνεται ο γάτος κλπ και μπορούμε να λέμε γι'αυτο), την ιστορία δεν της τη διαβάζω, τι θα καταλάβει για το οτι ήταν φτωχός και ο γάτος τον έκανε πλούσιο; Τίποτα. Για να σας προλάβω, δεν την κρατάω πίσω,λέει γύρω στις 150 λέξεις και βάζει 3-4 σε σειρά (όχι υποκείμενο ρήμα αντικείμενο αλλά τις συνδυάζει). Απλά μου φαίνεται λογικό να το πηγαίνουμε σταδιακά. Πχ στα ζώα, δεν θα πω ακόμα τον κροταλία και το ανακοντα κι ας τον έχει το βιβλίο, θα πω φίδι. Γενικά υποκατηγορίες δεν λέω, πχ αρουραίος, σπουργιτι. Ή ξερω'γω η αντιλόπη και η γαζέλα, δεν ξεχωρίζουν από το ελάφι εύκολα, γιατί να την μπερδέψω; Τον χαμαιλέοντα τον λέω σαύρα, όταν βεβαιωθω ότι κατάλαβε τη γενική κατηγορία σαύρα θα μπω στην υποκατηγορία. Εντάξει μπορεί να είναι λίγο υπερβολή εκ μέρους μου αλλά εξίσου υπερβολή είναι και το ότι έχουν ξεπεράσει αυτά τα βιβλία επειδή έχουν κινούμενα μέρη. Ή παιχνίδια που τραγουδάνε την αλφαβήτα και θεωρούνται εκπαιδευτικά, παρόλο που είναι γνώστης εταιρείας, ακόμα τα θεωρω χωρίς νόημα αφού δεν καταλαβαίνει τι είναι το γράμμα, ότι αναπαριστά έναν ήχο. Αναγνωρίζει κάποια γράμματα και αριθμούς οπτικά επειδή μας ρώτησε, αλλά όσο δεν καταλαβαίνει ότι αναπαριστούν ήχους και ποσότητες δεν το ενισχύω, έχει τόσα άλλα να μάθει πιο πριν. Όταν "μετράει" θέλω να έχουμε όντως αντικείμενα μπροστά κ να δείχνουμε τι είναι το ένα, τα δύο, τα τρία, όχι να τα λέει έτσι απ' έξω χωρίς να τα καταλαβαίνει. Προφανώς δεν θα πάθει κάτι αν πάρει γνώσεις ανακατεμένες ούτε είναι κάτι βασικό για το πώς θα εξελιχθεί σαν άνθρωπος. Ούτε τα κάνω τόσο εμμονικα οσο φαίνονται τώρα που τα ξαναδιαβάζω. Απλά θεωρώ ότι αν πάμε ήδη στα παρακάτω χάνει άλλα που είναι για τώρα. Τα παρουσιάζω κάπως με σειρά τα βιβλία. Πχ πρώτα αυτό που έχει γενικά τα όργανα, μετά αυτό που τα χωρίζει σε έγχορδα, πνευστά κλπ, κι ας είναι και τα δυο βιβλία για βρέφη. Και αυτό που τα χωρίζει σε έγχορδα και πνευστά δεν το έχω πάρει ακόμα κι ας λένε ότι 2 χρόνων το έχουν ξεπεράσει επειδή είναι βιβλιο με κουμπί μουσικης. (Οπότε να δεν ακολουθώ απόλυτα τις ομάδες  )

εχες παρα πολυ ελευθερο χρονο η μου φαινεται;

.......

να μου πεις το μυστικο

ζαλιστηκα λιγο απο την περιγραφη σου

στο θεμα δ εχω γραψει γτ με εχουν καλυψει πολλες κοπελες

πχ συμφωνω απολυτα με την αννα

δ μπορω να μην δω ομως κ τις δυσκολιες κυριως σε οσες εχουν περισσοτερα απο ενα παιδια,κ μαλιστα οχι μωρα

σιγουρα η αργκ εχει εμπειρια,οποτε το σεβομαι

κ για αλλη μια φορα θα πω ilaeira γραφεις φοβερα!

εγω μαλλον ειμαι αυστηρη.κ τα παιδια αρκετα συνεργασιμα

η ηλικια 2-3 θεωρω ειναι η δυσκολοτερη για ορια,γτ δ ειναι μωρο να αποσπας μονο την προσοχη,αλλα δ ειναι κ αρκετα μεγαλο να αντιλαμβανεται πολλα πραγματα(οχι οτι δ καταλαβαινει,απλα διαχειριζεσαι δυσκολοτερα τις ματαιωσεις)

καλα το κλαμα κ η γκρινια δ σταματανε ποτε...μην ελπιζετε

[little lamb]

πρίν από 28 λεπτά , irin είπε:

 

δεν τα κανεις με προγραμματισμο αλλα εχεις κρυμμενο βιβλιο που θα το εμφανισεις..τον Ιουνιο! Δηλ μια εβδομαδα πριν ειναι κακο να εμφανιστει;;  για προγραμματισμος μου ακουγεται.

 

Ενδεικτικά Ιούνιο, όχι 1η Ιουνίου! Επειδή δίνω εναλλάξ ένα μήνα παιχνίδι, ένα βιβλία, το έγραψα παραπάνω. Δέκα βιβλία έχω κρυμμένα, δεν θα τα βγάλω όλα μαζί, όλοι το λένε αυτό για τα σταδιακά. Όταν λέω Ιούνιο λοιπόν, εννοώ με την επόμενη φουρνιά απλά.

 

@ΑΡΓΚ δεν τα λέω υποτιμώντας τις ικανότητες, αλήθεια. Ίσα ίσα που είναι και αρκετά προχωρημένο παιδί για την ηλικία της (απ'ο,τι μας λένε) αν εξαιρέσουμε τα κινητικά (σκαρφάλωμα και τέτοια). Απλά δεν μ'αρεσει και η βιασύνη, που τη βλέπω πολύ σε πολλούς γονείς.

 

πρίν από 19 λεπτά , vicky86 είπε:

εχες παρα πολυ ελευθερο χρονο η μου φαινεται;

.......

να μου πεις το μυστικο

 

Χαχα γράφω πολύ θηλάζοντας ή το βράδυ που χαλαρώνω. Αλλά ναι κολλάω και χάνω χρόνο, το ομολόγησα και πιο πριν

[vicky86]

πρίν από 27 λεπτά , little lamb είπε:

 

Ενδεικτικά Ιούνιο, όχι 1η Ιουνίου! Επειδή δίνω εναλλάξ ένα μήνα παιχνίδι, ένα βιβλία, το έγραψα παραπάνω. Δέκα βιβλία έχω κρυμμένα, δεν θα τα βγάλω όλα μαζί, όλοι το λένε αυτό για τα σταδιακά. Όταν λέω Ιούνιο λοιπόν, εννοώ με την επόμενη φουρνιά απλά.

 

@ΑΡΓΚ δεν τα λέω υποτιμώντας τις ικανότητες, αλήθεια. Ίσα ίσα που είναι και αρκετά προχωρημένο παιδί για την ηλικία της (απ'ο,τι μας λένε) αν εξαιρέσουμε τα κινητικά (σκαρφάλωμα και τέτοια). Απλά δεν μ'αρεσει και η βιασύνη, που τη βλέπω πολύ σε πολλούς γονείς.

 

 

Χαχα γράφω πολύ θηλάζοντας ή το βράδυ που χαλαρώνω. Αλλά ναι κολλάω και χάνω χρόνο, το ομολόγησα και πιο πριν

εννοω κ για την τοσο πολυ μεγαλη αναλυση για τα βιβλια βαση ηλικιας κ εννοιων

[little lamb]

πρίν από 9 λεπτά , vicky86 είπε:

εννοω κ για την τοσο πολυ μεγαλη αναλυση για τα βιβλια βαση ηλικιας κ εννοιων

 

Ε αυτό δεν θέλει χρόνο! Κάποιες φορές που πήγα βιβλιοπωλείο τα είδα και τα θυμαμαι, οπότε παραγγέλνω αναλόγως

Έχει να κάνει και με τα ενδιαφέροντα του καθενός επίσης. Τα παιδικά βιβλία μου αρέσουν πολύ, τα έψαχνα από πριν κάνω παιδι όταν ήταν να πάρω κάποιο δώρο πχ. Και κάποτε ήθελα να γίνω νηπιαγωγός. Αν με ρωτήσεις όμως για καλλυντικά ή αρώματα είμαι καρα-ασχετη όπως είδαμε όλοι σε άλλο θέμα πρόσφατα!! Ούτε μάρκες ξέρω ούτε τίποτα.

[vicky86]

πρίν από 31 λεπτά , little lamb είπε:

 

Ε αυτό δεν θέλει χρόνο! Κάποιες φορές που πήγα βιβλιοπωλείο τα είδα και τα θυμαμαι, οπότε παραγγέλνω αναλόγως

Έχει να κάνει και με τα ενδιαφέροντα του καθενός επίσης. Τα παιδικά βιβλία μου αρέσουν πολύ, τα έψαχνα από πριν κάνω παιδι όταν ήταν να πάρω κάποιο δώρο πχ. Και κάποτε ήθελα να γίνω νηπιαγωγός. Αν με ρωτήσεις όμως για καλλυντικά ή αρώματα είμαι καρα-ασχετη όπως είδαμε όλοι σε άλλο θέμα πρόσφατα!! Ούτε μάρκες ξέρω ούτε τίποτα.

ουτε αυτο ακριβως εννοω

μου φαινεται πολυ περιεργο να καθομαι να αλλαζω ολες τις λεξεις οταν κανω αναγνωση

η να σκεφτομαι οτι δ θα μιλησω για πυροσβεστικη γτ δ ξερει τι ειναι η φωτια

την περιπολια την μαθανε τα δικα μου απο τα paw patrol.κ το περιπολικο φυσικα

[little lamb]

Δεν τα εννοούσα έτσι. Τελικά όσα κατεβατα κι αν γράψουμε, ο γραπτός λόγος ποτέ δεν θα δινει αυτό που εννοούμε. Δεν αλλάζω λέξεις, και μάλιστα κατόπιν σκέψης για το τι θα πω. Απλά τις περισσότερες φορές δεν διαβάζω καν το κείμενο, λέω όλη την ιστορία με δικά μου λογια. Σε αυτό συνέβαλε και το ότι αρχικά δεν είχε την υπομονή να κατσει να ακούσει όλη τη σελίδα, οπότε την έλεγα πιο περιληπτικά. Όταν κάποια στιγμή άρχισα να διαβάζω, μπορεί να έκοβα κάτι. Όπως στο ότι αναβει το πλυντήριο, να έκοβα το "στο πρόγραμμα για τα χρωματιστά". Άλλη φορά μπορει να διάβαζα αυτό κ να έκοβα κάτι άλλο. Όπως τύχει, αυθόρμητα, όχι με κάποιο σχέδιο, αλλά κυρίως σε άγνωστα πράγματα. Ή άλλες φορές ξεκινάω να διαβάζω όπως τα λέει και από κάποιο σημείο και πέρα επειδή έχουμε αρχίσει να επεξεργαζόμαστε τις εικόνες το υπόλοιπο πάει έτσι, με δική μου αφήγηση. Μετά κάποια σελίδα μπορεί να τη διαβάσω όπως είναι περίπου. Δεν είχα φανταστεί ότι θα σας φαινόταν τόσο περίεργο αυτό, εμένα ίσα ίσα μου φαίνεται πιο αυθόρμητο από το να το διαβάζουμε όλο αυτολεξεί από την αρχή ως το τέλος.

 

Και για την πυροσβεστική δεν είναι ότι δεν έχω μιλήσει ποτέ, μάλιστα έχει και μια μικρή πυροσβεστικουλα παιχνίδι με 2 πυροσβέστες εδώ και καιρό. Και την τσουλαει, τους βάζει κι ανεβαίνουν τη σκάλα κλπ. Και στον δρόμο που είδαμε μια φορά πυροσβεστική της την έδειξα ενθουσιωδώς και είπα ότι είναι σαν το παιχνίδι της. Απλά για φωτιά δεν είχα πει. Και το βιβλίο του Αρκουδακου που δείχνει τη φωτιά, τους ανθρώπους (τα ζωάκια) στα παράθυρα κ τους πυροσβέστες που τους σώζουν μου φάνηκε too much  ακόμη. Χτες που έδειχνε η τηλεόραση τις φωτιές αναγνώρισε τους πυροσβέστες και τους έλεγε. Τη στολή δηλαδή, όχι το τι κάνουν. Και μετά έκανε πως φυσάει προς την τηλεόραση, όπως το κεράκι και της είπα ότι θα σβήσουν τη φωτιά. Μέχρι εκεί ομως, δεν έχω πει ότι μπορεί να κινδυνεύσουν άνθρωποι κλπ, που το βιβλίο το δείχνει. Πρόσφατα είδα σε μαγαζί το βιβλίο του Τιμου στην πυροσβεστική που ως κείμενα είναι για λίγο μεγαλύτερα απ' ο,τι ο Αρκουδακος και μου άρεσε περισσότερο, γιατί είναι για μια ηλικία που γίνεται λίγο πιο κατανοητο το τι κάνει ο πυροσβέστης. Παρουσιάζει τι έχει το όχημα κλπ. Μάλιστα δεν δείχνει καν φωτιά σε σπίτια ας πούμε, ανάβει μια μικρή ο πυροσβέστης για να τη σβήσει να δείξει στα παιδιά. Οπότε για πυροσβεστική αν πάρω θα πάρω αυτό 

 

 

[ΑΡΓΚ]

πρίν από 39 λεπτά , little lamb είπε:

Δεν τα εννοούσα έτσι. Τελικά όσα κατεβατα κι αν γράψουμε, ο γραπτός λόγος ποτέ δεν θα δινει αυτό που εννοούμε. Δεν αλλάζω λέξεις, και μάλιστα κατόπιν σκέψης για το τι θα πω. Απλά τις περισσότερες φορές δεν διαβάζω καν το κείμενο, λέω όλη την ιστορία με δικά μου λογια. Σε αυτό συνέβαλε και το ότι αρχικά δεν είχε την υπομονή να κατσει να ακούσει όλη τη σελίδα, οπότε την έλεγα πιο περιληπτικά. Όταν κάποια στιγμή άρχισα να διαβάζω, μπορεί να έκοβα κάτι. Όπως στο ότι αναβει το πλυντήριο, να έκοβα το "στο πρόγραμμα για τα χρωματιστά". Άλλη φορά μπορει να διάβαζα αυτό κ να έκοβα κάτι άλλο. Όπως τύχει, αυθόρμητα, όχι με κάποιο σχέδιο, αλλά κυρίως σε άγνωστα πράγματα. Ή άλλες φορές ξεκινάω να διαβάζω όπως τα λέει και από κάποιο σημείο και πέρα επειδή έχουμε αρχίσει να επεξεργαζόμαστε τις εικόνες το υπόλοιπο πάει έτσι, με δική μου αφήγηση. Μετά κάποια σελίδα μπορεί να τη διαβάσω όπως είναι περίπου. Δεν είχα φανταστεί ότι θα σας φαινόταν τόσο περίεργο αυτό, εμένα ίσα ίσα μου φαίνεται πιο αυθόρμητο από το να το διαβάζουμε όλο αυτολεξεί από την αρχή ως το τέλος.

 

Και για την πυροσβεστική δεν είναι ότι δεν έχω μιλήσει ποτέ, μάλιστα έχει και μια μικρή πυροσβεστικουλα παιχνίδι με 2 πυροσβέστες εδώ και καιρό. Και την τσουλαει, τους βάζει κι ανεβαίνουν τη σκάλα κλπ. Και στον δρόμο που είδαμε μια φορά πυροσβεστική της την έδειξα ενθουσιωδώς και είπα ότι είναι σαν το παιχνίδι της. Απλά για φωτιά δεν είχα πει. Και το βιβλίο του Αρκουδακου που δείχνει τη φωτιά, τους ανθρώπους (τα ζωάκια) στα παράθυρα κ τους πυροσβέστες που τους σώζουν μου φάνηκε too much  ακόμη. Χτες που έδειχνε η τηλεόραση τις φωτιές αναγνώρισε τους πυροσβέστες και τους έλεγε. Τη στολή δηλαδή, όχι το τι κάνουν. Και μετά έκανε πως φυσάει προς την τηλεόραση, όπως το κεράκι και της είπα ότι θα σβήσουν τη φωτιά. Μέχρι εκεί ομως, δεν έχω πει ότι μπορεί να κινδυνεύσουν άνθρωποι κλπ, που το βιβλίο το δείχνει. Πρόσφατα είδα σε μαγαζί το βιβλίο του Τιμου στην πυροσβεστική που ως κείμενα είναι για λίγο μεγαλύτερα απ' ο,τι ο Αρκουδακος και μου άρεσε περισσότερο, γιατί είναι για μια ηλικία που γίνεται λίγο πιο κατανοητο το τι κάνει ο πυροσβέστης. Παρουσιάζει τι έχει το όχημα κλπ. Μάλιστα δεν δείχνει καν φωτιά σε σπίτια ας πούμε, ανάβει μια μικρή ο πυροσβέστης για να τη σβήσει να δείξει στα παιδιά. Οπότε για πυροσβεστική αν πάρω θα πάρω αυτό 

 

 

 

Να κάνω μία αφελή ερώτηση; Διαβάζεις η ίδια, λογοτεχνία; Σε ευχαριστεί το διάβασμα σαν διασκέδαση και όχι σαν εκμάθηση πληροφοριών;

Αν ναι, θα το ανέλυες ποτέ τόσο για εσένα;

Αν όχι, για ποιο λόγο διαβάζεις στο παιδί;

[little lamb]

Ανά διαστήματα διαβάζω, όχι σαν μόνιμο χόμπι, αναλόγως το βιβλίο. Είμαι πολύ επιλεκτική και για εμένα, και στα βιβλία και στις ταινίες, δεν θα πω "ας ψάξω μια ταινία να δω", θα δω μόνο συγκεκριμένες, εποχής ας πούμε (Βούλγαρη, πολιτικη κουζίνα, τέτοια). Και στα βιβλία το ίδιο,δεν θα ξεκινήσω οτιδήποτε. Προ παιδιού διάβαζα περισσοτερο, πάλι συγκεκριμένα όμως. Με τη μικρή δεν είναι τόσο εύκολο πάντα, πιο πολύ ίντερνετ κοιταω. Από μικρή, παιδί και έφηβη μου άρεσαν όμως πολύ και τα βιβλία με πληροφορίες, πχ τα πλοία, τα τραίνα, το σώμα, οι πλανήτες, ιστορικά κλπ. Τέτοια και παιδικα πάντα μου άρεσαν. Από μόλις τελείωσα το σχολείο και μέχρι να κάνω παιδί, η καλύτερή μου ήταν κάθε Χριστούγεννα που έπαιρνα βιβλια τέτοιου τύπου στα μικρά μου ξαδέρφια (δημοτικο-γυμνασιο). Καθόμουν με τις ώρες στο βιβλιοπωλείο να τα ξεφυλλισω και να διαλέξω και μου άρεσαν όλα!

Αυτά όμως δεν έχουν να κάνουν με το γιατί διαβάζω στη μικρή. Επειδή εγώ δεν έχω μια καλή συνήθεια, πρεπει να μην δώσω το ερέθισμα στο παιδί; Δηλαδή επειδή εγώ χαζεύω στο ίντερνετ, πρεπει να της δίνω τάμπλετ ας πούμε; Το θυμάμαι ότι λες ότι τα παιδιά τελικά θα κάνουν ό,τι κι εμείς, το είχες πει και σε θέματα διατροφής, αυτό όμως δεν σημαίνει ότι δεν πρέπει να δίνουμε ερεθίσματα. Μπορει της μικρής να της αρέσει. Στην οικογένειά μου διάβαζαν όλοι φανατικά, δεν το μιμηθηκα. Και έκανα άλλα που δεν τα έκαναν εκείνοι. Βιβλία στο παιδί και η κουτση Μαρία παίρνει, ακόμα και άνθρωποι που δεν έχουν αγγίξει βιβλίο μετά την τρίτη λυκείου. Και φυσικά δεν εννοώ ότι το κάνω μόνο για το ερέθισμα και το χτίσιμο της συνήθειας. Μου αρέσει όταν διαβάζουμε, όπως και με τα παιχνίδια. Εντάξει στην 86427η φορά το ίδιο βαριέμαι, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι δεν μου αρέσει γενικά. Και κάποιος μπορεί να μην έκανε ποτέ χειροτεχνίες ας πούμε, αλλά με το παιδί να κάνει.

[ΑΡΓΚ]

πρίν από 22 λεπτά , little lamb είπε:

Ανά διαστήματα διαβάζω, όχι σαν μόνιμο χόμπι, αναλόγως το βιβλίο. Είμαι πολύ επιλεκτική και για εμένα, και στα βιβλία και στις ταινίες, δεν θα πω "ας ψάξω μια ταινία να δω", θα δω μόνο συγκεκριμένες, εποχής ας πούμε (Βούλγαρη, πολιτικη κουζίνα, τέτοια). Και στα βιβλία το ίδιο,δεν θα ξεκινήσω οτιδήποτε. Προ παιδιού διάβαζα περισσοτερο, πάλι συγκεκριμένα όμως. Με τη μικρή δεν είναι τόσο εύκολο πάντα, πιο πολύ ίντερνετ κοιταω. Από μικρή, παιδί και έφηβη μου άρεσαν όμως πολύ και τα βιβλία με πληροφορίες, πχ τα πλοία, τα τραίνα, το σώμα, οι πλανήτες, ιστορικά κλπ. Τέτοια και παιδικα πάντα μου άρεσαν. Από μόλις τελείωσα το σχολείο και μέχρι να κάνω παιδί, η καλύτερή μου ήταν κάθε Χριστούγεννα που έπαιρνα βιβλια τέτοιου τύπου στα μικρά μου ξαδέρφια (δημοτικο-γυμνασιο). Καθόμουν με τις ώρες στο βιβλιοπωλείο να τα ξεφυλλισω και να διαλέξω και μου άρεσαν όλα!

Αυτά όμως δεν έχουν να κάνουν με το γιατί διαβάζω στη μικρή. Επειδή εγώ δεν έχω μια καλή συνήθεια, πρεπει να μην δώσω το ερέθισμα στο παιδί; Δηλαδή επειδή εγώ χαζεύω στο ίντερνετ, πρεπει να της δίνω τάμπλετ ας πούμε; Το θυμάμαι ότι λες ότι τα παιδιά τελικά θα κάνουν ό,τι κι εμείς, το είχες πει και σε θέματα διατροφής, αυτό όμως δεν σημαίνει ότι δεν πρέπει να δίνουμε ερεθίσματα. Μπορει της μικρής να της αρέσει. Στην οικογένειά μου διάβαζαν όλοι φανατικά, δεν το μιμηθηκα. Και έκανα άλλα που δεν τα έκαναν εκείνοι. Βιβλία στο παιδί και η κουτση Μαρία παίρνει, ακόμα και άνθρωποι που δεν έχουν αγγίξει βιβλίο μετά την τρίτη λυκείου. Και φυσικά δεν εννοώ ότι το κάνω μόνο για το ερέθισμα και το χτίσιμο της συνήθειας. Μου αρέσει όταν διαβάζουμε, όπως και με τα παιχνίδια. Εντάξει στην 86427η φορά το ίδιο βαριέμαι, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι δεν μου αρέσει γενικά. Και κάποιος μπορεί να μην έκανε ποτέ χειροτεχνίες ας πούμε, αλλά με το παιδί να κάνει.

 

Αν το θέμα είναι το παιδί να αγαπήσει το διάβασμα, η αλήθεια είναι ότι τα παιδικά/μπεμπέ βιβλιαράκια δεν πολυδουλεύουν. Αυτο που είπες: όλοι παίρνουν βιβλία στα παιδιά τους όταν είναι μικρά αλλά σπάνια η σχέση με το βιβλίο χτίζεται έτσι γιατί μετά δε συνεχίζει συνήθως, ενώ πολύ περισσότερο διαβάζουν τα παιδιά που έχουν συνεχή ερεθίσματα με βασικό το να βλέπουν άλλους να διαβάζουν. Και προφανώς εγγύηση δεν υπάρχει.

Αλλά δε ρωτάω γι αυτό. Αν εσένα όπως λες σου αρέσουν τα βιβλία με πληροφορίες, γιατί δεν αγοράζεις αντίστοιχα στο παιδί, αντί για βιβλία με ποιηματάκια κλπ. Ώστε να μη χρειάζεται να το αναλύεις; Υπάρχουν πολύ όμορφα βιβλία με έμφαση στην εικόνα πιο πολύ και σίγουρα το μικρό σου είναι σε καλή ηλικία και θα είναι πιο εύκολο να μη φιλτράρεις αλλά να λες απλά ό,τι θες να τονίσεις.

[Fenia27]

Εμείς ξεκινήσαμε να πηγαίνουμε στην  βιβλιοθήκη του Δήμου η οποία εχει καταπληκτική παιδική βιβλιοθήκη (ήταν κλειστή βέβαια λόγω κοβιντ) και τα αφήνω να διαλέγουν βιβλία...εγώ σαν παιδί ήμουν βιβλιοφαγος δεν μπορούσαν οι γονείς μου να με κάνουν να κοιμηθώ νωρίς για το σχολείο... πλέον έχω σταματήσει να διαβάζω τόσο λόγο χρόνου...στα παιδιά πάντως διαβάζω πολύ και μου αρέσει και με συγκινεί και εμένα η αφήγηση.... βιβλία κυρίως για μεγαλύτερη ηλικία όπως ο μάγκας δράκος που τους άρεσε πολύ, ο μικρός πρίγκιπας, ο πλατερο και εγώ, διαβάζω πάρα πολλά του Τριβιζά αλλά και κλασικά παραμύθια.....τα νηπιακα βιβλία δέν τα προτιμώ πλεον ...αν και φυσικά τα διαβάσαμε μέχρι τα δύο και κάτι...κοιτάω πλέον μαζί με τα μυνήματα κάθε βιβλίου να μου αρέσει και ο τρόπος αφήγησης οι περιγραφές της φύσης των συναισθημάτων...η αίσθηση που αφήνουν και σε ταξιδεύουν...

[little lamb]

πρίν από 50 λεπτά , ΑΡΓΚ είπε:

 

Αν το θέμα είναι το παιδί να αγαπήσει το διάβασμα, η αλήθεια είναι ότι τα παιδικά/μπεμπέ βιβλιαράκια δεν πολυδουλεύουν. Αυτο που είπες: όλοι παίρνουν βιβλία στα παιδιά τους όταν είναι μικρά αλλά σπάνια η σχέση με το βιβλίο χτίζεται έτσι γιατί μετά δε συνεχίζει συνήθως, ενώ πολύ περισσότερο διαβάζουν τα παιδιά που έχουν συνεχή ερεθίσματα με βασικό το να βλέπουν άλλους να διαβάζουν. Και προφανώς εγγύηση δεν υπάρχει.

Αλλά δε ρωτάω γι αυτό. Αν εσένα όπως λες σου αρέσουν τα βιβλία με πληροφορίες, γιατί δεν αγοράζεις αντίστοιχα στο παιδί, αντί για βιβλία με ποιηματάκια κλπ. Ώστε να μη χρειάζεται να το αναλύεις; Υπάρχουν πολύ όμορφα βιβλία με έμφαση στην εικόνα πιο πολύ και σίγουρα το μικρό σου είναι σε καλή ηλικία και θα είναι πιο εύκολο να μη φιλτράρεις αλλά να λες απλά ό,τι θες να τονίσεις.

 

Α ναι, ο,τι έχουμε με ποιηματάκια βασικά για τις εικόνες και τις πληροφοριες τα πήρα, πχ αρκουδακος. Δεν το πήρα για "λογοτεχνία". Καθαρά με ποιηματακια ή πιο φιλοσοφικά τύπου "θα σ'αγαπώ ο,τι κι αν γίνει" δεν έχουμε ακόμα. Κάτι παραμύθια, Αίσωπος και μυθολογία με κινούμενα μέρη που έχουμε είναι με ποιηματάκια, αλλά εκεί ούτως ή άλλως για να πεις την ιστορία πρεπει να πεις και δικά σου στο ενδιάμεσο γιατί είναι πολύ αποσπασματικά, 4-5 δίστιχα.

 

Αν εννοείς αυτά που είναι μόνο λέξεις έχουμε και μερικά τέτοια πχ με ζώα, αλλά είναι αυτά που είπα ότι έχουν τον κροταλία, το αρμαντιλο, μέχρι κι ένα ζώο "καπυμπάρα" έχουν, ή δύσκολα οχήματα, οπότε πάλι τα λέω λίγα λίγα!! Αλλά εντάξει δεν γίνεται να έχεις μόνο τέτοια και να μην ξέρει το παιδί τι είναι μια ιστορία ή ένα παραμύθι! Είτε διαρκέσει είτε όχι.

 

Πριν λίγο πάντως της έβγαλα 4 καινούργια, επηρεαστηκα από τη συζήτηση! Όχι 4 μαζεμένα, δύο είναι κάτω που τα είδε ήδη, κι άλλα δύο πάνω στο δωμάτιο που τα βλέπει πιο σπάνια. Μόνο ένα όμως είχα με αφήγηση, το ποντικάκι που κοιμάται που έλεγα. Είχα σκοπό όμως ούτως ή άλλως σύντομα να έπαιρνα κι άλλα τύπου Τικ και Τελα, Τίμος, Έλμερ κλπ. Τα άλλα που έβγαλα είναι ένας Αίσωπος με κινούμενα μέρη σαν του αρκουδακου, ένας Αρκουδακος κι ένα άλλο που λέγεται "ευτυχία είναι" και σε κάθε σελίδα έχει με υπέροχη εικονογράφηση κάτι που είναι ευτυχία, πχ να κοιτάς το ηλιοβασίλεμα, να σε γαργαλανε οι γονείς, να κάνεις ποδήλατο κλπ. Και μαντεψτε, σε αυτό θεωρούσα δεδομένο ότι αρχικά δεν θα ασχολιομουν με την ευτυχία και να λέμε απλά τι κάνουν τα παιδάκια-ζωακια! Να πω και την ευτυχία ε;

 

 

πρίν από 7 λεπτά , Fenia27 είπε:

Εμείς ξεκινήσαμε να πηγαίνουμε στην  βιβλιοθήκη του Δήμου η οποία εχει καταπληκτική παιδική βιβλιοθήκη (ήταν κλειστή βέβαια λόγω κοβιντ) και τα αφήνω να διαλέγουν βιβλία...εγώ σαν παιδί ήμουν βιβλιοφαγος δεν μπορούσαν οι γονείς μου να με κάνουν να κοιμηθώ νωρίς για το σχολείο... πλέον έχω σταματήσει να διαβάζω τόσο λόγο χρόνου...στα παιδιά πάντως διαβάζω πολύ και μου αρέσει και με συγκινεί και εμένα η αφήγηση.... βιβλία κυρίως για μεγαλύτερη ηλικία όπως ο μάγκας δράκος που τους άρεσε πολύ, ο μικρός πρίγκιπας, ο πλατερο και εγώ, διαβάζω πάρα πολλά του Τριβιζά αλλά και κλασικά παραμύθια.....τα νηπιακα βιβλία δέν τα προτιμώ πλεον ...αν και φυσικά τα διαβάσαμε μέχρι τα δύο και κάτι...κοιτάω πλέον μαζί με τα μυνήματα κάθε βιβλίου να μου αρέσει και ο τρόπος αφήγησης οι περιγραφές της φύσης των συναισθημάτων...η αίσθηση που αφήνουν και σε ταξιδεύουν...

 

Μικρή διάβαζα κι εγώ πολύ, κυρίως γυμνάσιο-λυκειο. Μου άρεσε Λότη Πέτροβιτς, Άλκη Ζέη, Ζωρζ Σαρή, τέτοια. Μεταφρασμένα όχι, δεν ξέρω γιατί. Αντάλλαζα και με συμμαθήτριες κλπ. Και πάλι όμως σε σύγκριση με την αδερφή μου θεωρουμουν ότι διάβαζα λίγο, εκείνη τα ξεκοκκαλιζε. Σε σύγκριση με τον μέσο όρο παιδιών, μάλλον διάβαζα πολύ.

[Ilaeira]

3 ώρες πρίν, little lamb είπε:

 

Αν εννοείς αυτά που είναι μόνο λέξεις έχουμε και μερικά τέτοια πχ με ζώα, αλλά είναι αυτά που είπα ότι έχουν τον κροταλία, το αρμαντιλο, μέχρι κι ένα ζώο "καπυμπάρα" έχουν, ή δύσκολα οχήματα, οπότε πάλι τα λέω λίγα λίγα!!

 

Τώρα μου θύμισες... Έχουμε όλη τη σειρά με το κρυφτούλι (στη θάλασσα, στη ζούγκλα κλπ) και πρόσφατα έφερε ο σύζυγος περιχαρής στο σπίτι το καινούργιο που βγήκε με τους δεινόσαυρους. Εκτός από τους mainstream έχει και πιο άγνωστα μοντέλα, τόσο που ξεκινήσαμε να το διαβάζουμε και σκόνταφτα στα ονόματά τους! Του λέω τι έφερες άνθρωπε μου, αυτό εγώ θα το διάβαζα στο Δημοτικό. (Στο μεταξύ τους βαριέμαι πολύ τους δεινόσαυρους.) Δεν πειράζει, μου λέει, αυτό θα μας φτουρήσει κιόλας, θα το κρατήσουμε ακόμα κι όταν θα πάει νήπια, είναι εκπαιδευτικό. Τώρα ζω για τη στιγμή που εγώ ακόμα θα τα συλλαβίζω κι ο μικρός θα με διορθώνει. 

[Super.mum]

5 ώρες πρίν, ΑΡΓΚ είπε:

Διάβαζα κάποτε μία θεωρία, που αν θυμάμαι καλά λέγεται η θεωρία του Πυγμαλίωνα (βαριέμαι να το ψάξω). Η θεωρία λέει ότι τα παιδιά πλάθονται με βάση τις προσδοκίες μας. Aν δηλαδή οι γονείς θεωρούν αυτονόητο ότι το παιδί θα σπουδάσει, είναι στόχο που πετυχαίνουν όλα σχεδόν τα παιδιά αυτών των οικογενειών. Αν η δασκάλα έχει δυσκολότερες απαιτήσεις, τα παιδιά τα πηγαίνουν καλύτερα κλπ.  Τα λέω συνοπτικά προφανώς, έχει πολλές σχετικές μελέτες σε παιδιά, και φαντάζομαι και τον αντίλογο.

Αν και δε θα έφτανα να διαβάσω φιλοσοφία στο δίχρονο, πιστεύω κι εγώ ότι αν θεωρούμαι ότι το παιδί μπορεί και λίγο παραπάνω, συνήθως καλό του κάνει. Δεν εννοώ να απαιτούμε το παραπάνω αλλά σε τέτοιες περιπτώσεις "θα το καταλάβει ή όχι ακόμη", εγώ σίγουρα θα πήγαινα με το αισιόδοξο "μια χαρά θα τα καταλάβει τα βιβλία".

Σύμφωνο με αυτά που γράφεις και θα πω ότι ξέρω πολλές περιπτώσεις που οι γονείς στην ουσία πιστεύανε στα παιδιά τους και τους λέγανε «θα τα καταφέρεις» , «είσαι πολύ καλή/καλός σε αυτό που κανείς» , «το έχεις με το διάβασμα σίγουρα θα περάσεις εκεί που λέμε» , «είσαι πολύ καλός θα βρεις μια αξία σύζυγο». Και όντως όλα αυτά τα παιδιά τα καταφέρνανε γινόντουσαν πετυχημένοι. Όχι μόνο στα επαγγελματικά αλλά και στα συζυγικά αλλά και ως άνθρωποι. Θεωρώ πραγματικά ότι ο γονιός παίζει μεγάλο ρόλο. Ξέρω πραγματικά γονείς που βλέπω να λένε στα παιδιά τους (που είναι τώρα έφηβοι η γύρο στα 18) «δεν παίζει να περάσεις είσαι τεμπελα» , «θα σε διώξουν από την δουλειά αφού είσαι στον κόσμο σου» , «σιγά μην μπεις σε αυτή την σχολή και ανοίξεις εσυ βιβλίο» και πολλές άλλες τέτοιες φράσεις που πραγματικά μπορεί τα συγκεκριμένα παιδιά να είναι λίγο πιο ατίθασα αλλά δεν θεωρώ ότι αξίζει να ακούει κανενα τέτοια λόγια. Λέω στον συγκεκριμένο γονιό «πιστέψτε στις δυνατότητες που έχει , πείτε της ποσο καλή είναι και ότι μπορεί να τα καταφέρει» και η μάνα αυτή μου απαντάει και πάλι αρνητικά « δεν υπάρχει περίπτωση να την πάρουν σε αυτή την σχολή θα πάει να βόσκει πρόβατα με το κεφάλι που έχει». Δεν ξέρω όπως κ να έχει μου ακούγονται άσχημα όλα αυτά