Recommended Posts

    Καλησπερα εχω ενα γιο 2 χρονων δεν δουλευω ημαστε ολη μερα μαζι και μεχριν πριν λιγο καιρο ηταν κολιμενος πανω μου με εψαχνε αν δεν ημουν μαζι του εχει λιγο καιρο εχει κολισει με την γιαγια του οταν ειναι παρουσα εμενα με διωχνει και θελει να τα κανει ολα μαζι της νιωθω ασχημα εκεινη την ωρα που το κανει μπροστα στη πεθερα μου κ με κακοφαινετε γιατι κανει ετσι ειναι φυσιολογικο η περναει καπια φαση???

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Διαφημίσεις


    5 ώρες πρίν, Εvi είπε:

    Καλησπερα εχω ενα γιο 2 χρονων δεν δουλευω ημαστε ολη μερα μαζι και μεχριν πριν λιγο καιρο ηταν κολιμενος πανω μου με εψαχνε αν δεν ημουν μαζι του εχει λιγο καιρο εχει κολισει με την γιαγια του οταν ειναι παρουσα εμενα με διωχνει και θελει να τα κανει ολα μαζι της νιωθω ασχημα εκεινη την ωρα που το κανει μπροστα στη πεθερα μου κ με κακοφαινετε γιατι κανει ετσι ειναι φυσιολογικο η περναει καπια φαση???

    Who, θεωρώ πολύ λογικό ένα παιδάκι 2 ετών το οποίο από την έναρξη της ζωής του απολαμβάνει την απόλυτη παρουσία της μητέρας του να είναι "κολλημενο" πάνω της..

    Θα σε ρωτήσω όμως κ κάποιες άλλες λεπτομερειες: 

    1) γενικά έχεις βοήθεια; εννοώ το παιδί πέρα από τη μαμά κ φυσικά τον μπαμπά που όπως αντιλαμβάνομαι βλέπει λιγότερο λόγω εργασίας, συναναστρέφεται με άλλο πρόσωπο της οικογένειας, γιαγιά παππού ή τώρα ξεκίνησε να έχει επαφές με τη γιαγιά για να αναπτύξει αυτή τη σχέση όπως λες;

    2)εσένα σαν μητέρα σε ενοχλει-κουραζει- το ότι είναι κολλημένο πάνω σου όπως λες; ή μήπως είναι κάτι που σε ευχαριστεί γιατί θέλεις το παιδί σου να εξαρτάται από εσενα;

    Ας μη παρεξηγηθώ, ο λόγος που ρωτάω είναι για να καταλάβω τι σε προβληματίζει περισσότερο, το γεγονός ότι είναι δεμένο μαζί σου ή το ότι το παιδί προσπαθεί να χτίσει κ μια άλλη σχέση δεσίματος με τη πεθερά σου..

     

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Και ο δικός μου είναι δυο, επίσης δεν δουλεύω κι είμαστε σπίτι μαζί. Ο γιος μου με την γιαγιά του κατά καιρούς κολλάει περισσότερο. Ή επαφή τους είναι σχεδόν καθημερινή για μία δυο ώρες την φορά.

     

    Δεν ξέρω τι στάση κρατάς όταν είναι εκεί ή πεθερά σου, εγώ το βλέπω σαν ευκαιρία να κάνω απερίσπαστη δουλειές εντός κ εκτός σπιτιού κ αφού τα πούμε οι δυο μας τους αφήνω χώρο να κάνουν ότι θέλουν . Γενικα παίζουν,  ή πάνε βόλτα. 

     

     Συνήθως αφήνω τον μικρό να με αναζητησει χωρίς να τους διακόψω. Μου έχει τύχει όμως να πάω πχ να ταισω κ να μου πει πως προτιμά την γιαγιά. Κανένα θέμα! Κ ή γιαγιά του  του λέει πχ πηγαινε στην μαμά να σε ντύσει, να παιξετε κτλ.  Θέλω να πω πως δεν υπάρχει ανταγωνισμός μεταξύ μας για το ποια προτιμά ο μικρός ή ποια θα τον ηρεμήσει κτλ. 

     

     Ακόμα,  μήπως έγινε κάτι τελευταία που του άλλαξε την ρουτίνα, πχ ελειψες ξαφνικά ? Εμένα όταν επαθα σκωληκοειδίτιδα, ο μικρός ήταν  εννέα μηνών και όταν επέστρεψα μου κρατούσε για μέρες μούτρα και δεν με ήθελε καθολου. 

     

    Βασικά πιστεύω πως είναι φάση, ίσως και να του λείπει ή γιαγιά, ίσως απλά θέλει κ κάποιον άλλο να παιξει. Μην αγχωνεσαι, είναι παροδικο.  

     

    • Μου αρέσει 2

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    16 ώρες πρίν, psilengo είπε:

    Who, θεωρώ πολύ λογικό ένα παιδάκι 2 ετών το οποίο από την έναρξη της ζωής του απολαμβάνει την απόλυτη παρουσία της μητέρας του να είναι "κολλημενο" πάνω της..

    Θα σε ρωτήσω όμως κ κάποιες άλλες λεπτομερειες: 

    1) γενικά έχεις βοήθεια; εννοώ το παιδί πέρα από τη μαμά κ φυσικά τον μπαμπά που όπως αντιλαμβάνομαι βλέπει λιγότερο λόγω εργασίας, συναναστρέφεται με άλλο πρόσωπο της οικογένειας, γιαγιά παππού ή τώρα ξεκίνησε να έχει επαφές με τη γιαγιά για να αναπτύξει αυτή τη σχέση όπως λες;

    2)εσένα σαν μητέρα σε ενοχλει-κουραζει- το ότι είναι κολλημένο πάνω σου όπως λες; ή μήπως είναι κάτι που σε ευχαριστεί γιατί θέλεις το παιδί σου να εξαρτάται από εσενα;

    Ας μη παρεξηγηθώ, ο λόγος που ρωτάω είναι για να καταλάβω τι σε προβληματίζει περισσότερο, το γεγονός ότι είναι δεμένο μαζί σου ή το ότι το παιδί προσπαθεί να χτίσει κ μια άλλη σχέση δεσίματος με τη πεθερά σου..

     

    Kαλησπερα και ευχαριστω για την απαντηση το παιδι την βλεπει καθημερινα μενουμε διπλα ημαστε σε χωριο μου φαινετε παραξενω μεχρι περσυ τ καλοκαιρι ο μικρος ηθελε κ μρνα στ παιχνιδι με τη γιαγια του ρξω στην αυλη αλλα τωρα που βγενουμε εξω δεν με θελει με διωχνει και οταν λυπει για λιγο απτα ματια του η γιαγια του την αναζηταει ρπιμονα και ενω ειμαι μπροστα δρν μου δινει καθολου σημασια δεν ξερω γιατι μολις μπουμε μεσα ειναι παλι κολιμενος μαζι μου αυτο με προβληματιζει 

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    14 ώρες πρίν, Mama_Anesti_ είπε:

    Και ο δικός μου είναι δυο, επίσης δεν δουλεύω κι είμαστε σπίτι μαζί. Ο γιος μου με την γιαγιά του κατά καιρούς κολλάει περισσότερο. Ή επαφή τους είναι σχεδόν καθημερινή για μία δυο ώρες την φορά.

     

    Δεν ξέρω τι στάση κρατάς όταν είναι εκεί ή πεθερά σου, εγώ το βλέπω σαν ευκαιρία να κάνω απερίσπαστη δουλειές εντός κ εκτός σπιτιού κ αφού τα πούμε οι δυο μας τους αφήνω χώρο να κάνουν ότι θέλουν . Γενικα παίζουν,  ή πάνε βόλτα. 

     

     Συνήθως αφήνω τον μικρό να με αναζητησει χωρίς να τους διακόψω. Μου έχει τύχει όμως να πάω πχ να ταισω κ να μου πει πως προτιμά την γιαγιά. Κανένα θέμα! Κ ή γιαγιά του  του λέει πχ πηγαινε στην μαμά να σε ντύσει, να παιξετε κτλ.  Θέλω να πω πως δεν υπάρχει ανταγωνισμός μεταξύ μας για το ποια προτιμά ο μικρός ή ποια θα τον ηρεμήσει κτλ. 

     

     Ακόμα,  μήπως έγινε κάτι τελευταία που του άλλαξε την ρουτίνα, πχ ελειψες ξαφνικά ? Εμένα όταν επαθα σκωληκοειδίτιδα, ο μικρός ήταν  εννέα μηνών και όταν επέστρεψα μου κρατούσε για μέρες μούτρα και δεν με ήθελε καθολου. 

     

    Βασικά πιστεύω πως είναι φάση, ίσως και να του λείπει ή γιαγιά, ίσως απλά θέλει κ κάποιον άλλο να παιξει. Μην αγχωνεσαι, είναι παροδικο.  

     

    Καλησπερα και ευχαριστω για την απαντηση οταν παιζουν εξω ειμαι κ εγω παρον δεν με αναζητα καθολου μεχρι περσυ ηθελε και μενα στ παιχνιδι με τη γιαγια του και που λειπω να κανω καμια δουλεια δεν θα με αναζητησει ενω οταν ημαστε εξω κ χασει τη γιαγια του απτα ματια του κανει σαν τρελος αμα δεν τη βρει και με διωχνει με προβληματιζει το οτι ενω με ηθελε μαζι του πλεον με διωχνει δεν με αναζητα και οταν μπουμε μεσα ειναι κολιμενος μαζι μου μολις ειναι παρουσα κ η πεθερα μου και μεσα δεν υπαρχω εγω δεν εχει αλαξει τιποτα στη καθιμερινοτητα του

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites




    3 ώρες πρίν, Εvi είπε:

    Kαλησπερα και ευχαριστω για την απαντηση το παιδι την βλεπει καθημερινα μενουμε διπλα ημαστε σε χωριο μου φαινετε παραξενω μεχρι περσυ τ καλοκαιρι ο μικρος ηθελε κ μρνα στ παιχνιδι με τη γιαγια του ρξω στην αυλη αλλα τωρα που βγενουμε εξω δεν με θελει με διωχνει και οταν λυπει για λιγο απτα ματια του η γιαγια του την αναζηταει ρπιμονα και ενω ειμαι μπροστα δρν μου δινει καθολου σημασια δεν ξερω γιατι μολις μπουμε μεσα ειναι παλι κολιμενος μαζι μου αυτο με προβληματιζει 

    Εύη μου θεωρώ ότι δεν υπάρχει λόγος ανησυχίας, πάντα με τη ταπεινή μου γνώμη φυσικά, και εγώ έχω ένα γιο 4 ετών, γενικά περνάνε τα παιδιά διακυμάνσεις τις φάσεις τους δηλαδή.

    θυμάμαι μια περίοδο γύρω στα 2 που λες κ το παιδί τρελαίνονταν να μένει με τους γονείς μου, πλέον δε θέλει να μας αποχωριζεται τόσο γιατί έχει μεγαλώσει κ νιώθει μεγαλύτερη την ανάγκη των γονέων του.

    Επίσης σκέψου μήπως το τελευταίο διάστημα η πεθερά σου του κάνει κάποια χατίρια κ τον έχει γλυκανει;

    πχ να πάμε να δούμε τις κατσικουλες του γείτονα (μιας κ είστε στο χωριό το λεω) ή μήπως του παίρνει καραμέλες κτλ;

    Γενικά πάντως μη σε τρομάζει τόσο η ιδέα αυτή, ίσως το παιδί νιώθει την ανάγκη να εξερευνήσει τα όρια του για λίγο κ αυτό είναι φυσιολογικό να μην αγχώνεσαι! πίστεψε με κανένας δεν αντικαθιστά τη παρουσία της μαμάς!

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    4 ώρες πρίν, Εvi είπε:

    Καλησπερα και ευχαριστω για την απαντηση οταν παιζουν εξω ειμαι κ εγω παρον δεν με αναζητα καθολου μεχρι περσυ ηθελε και μενα στ παιχνιδι με τη γιαγια του και που λειπω να κανω καμια δουλεια δεν θα με αναζητησει ενω οταν ημαστε εξω κ χασει τη γιαγια του απτα ματια του κανει σαν τρελος αμα δεν τη βρει και με διωχνει με προβληματιζει το οτι ενω με ηθελε μαζι του πλεον με διωχνει δεν με αναζητα και οταν μπουμε μεσα ειναι κολιμενος μαζι μου μολις ειναι παρουσα κ η πεθερα μου και μεσα δεν υπαρχω εγω δεν εχει αλαξει τιποτα στη καθιμερινοτητα του

    Φάση είναι λοιπον, ίσως να του κάνει καποια χατηρια όπως αναφερθηκε. Ακόμα εμείς οι μαμαδες είμαστε δεδομένες για τα παιδιά και ψάχνουν να παίξουν με διαφορετικά άτομα. Ο δικός σου παίζει με άλλα παιδακια, με θειους-θειες κτλ?

     

    Μήπως διαμαρτύρεται όταν την χάνει απ τα μάτια του γιατί εκείνη δεν του έχει εξηγήσει πως όταν φεύγει πχ πάει σπίτι   και θα ξανάρθει? Μήπως προσπαθεί να φύγει χωρίς να την καταλάβει? Αυτό κάνει ή δική μου αλλά εφόσον έχω εξηγήσει στον μικρό δεν έχει καθόλου θέμα. 

     

    Όπως και να χει προσπάθησε να μην νιώθεις αγχωμενη, όταν σε διώχνει μιλά του ήρεμα και εξήγησε του πως ή γιαγιά θα έρθει πάλι αύριο. Γενικά μείνε ήρεμη, πες του την αλήθεια με απλά λόγια κ θα το ξεπεράσει.

     

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    1 ώρα πρίν, kotsifikos είπε:

    Να ρωτήσω κάτι άσχετο?? Είναι κακό να αγαπάει την γιαγιά και να την θέλει κοντά του?

    Καμία δεν μπορεί να πάρει την θέση σου, Μάνα είναι μόνο μία. Ίσα ίσα είναι υγιές να μπορεί να συνυπάρχει και με άλλα άτομα πέρα από σένα, να θέλει να παίζει και να μένει μαζί τους, και εμένα έτσι είναι ο γιος  μου, όταν είναι με τα πεθερικά ή τους γονείς μου κάνει σαν να μην υπάρχω γύρω του, όμως καθόλου δεν με ενοχλεί για τους εξής λόγους:

    1. Γιατί όλοι του δείχνουν την αγάπη τους και εκείνος ανταποδίδει.

    2. Γιατί βρίσκω λίγο χρόνο να κάνω πράγματα που τον γιο μου αδυνατώ να τα κάνω (και σκέψου δεν είναι δύο είναι 3 1/2 ετών).

    3. Γιατί με ανακουφίζει το γεγονός πως ξέρω ότι μπορεί να περάσει καλά και χωρίς εμένα.. (είτε για να μπορέσω κάποια στιγμή να βγω με τον άντρα μου, είτε γιατί -χτύπα ξύλο άνθρωποι είμαστε- μπορεί κάποια στιγμή κάτι να μου τύχει και να μην μπορώ να είμαι δίπλα του για κάποιες ημέρες) .

    Θα το πω όσο πιο σωστά μπορώ να το πω, είναι λίγο εγωιστικό εμείς οι μαμάδες να μην θέλουμε τα παιδιά μας να είναι καλά χωρίς εμάς, να θέλουμε να μας ζητούν και να ψάχνουν την αγκαλιά μας, είναι κακό να θέλουμε συνεχώς την επιβεβαίωση τους...αλίμονο...παιδιά μας είναι, εννοείται πως μας χρειάζονται.

    Δεν ειπα οτι ειναι κακο απλα αλαξε αποτομα η συμπεριφορα του προς εμενα οταν ειναι παρουσα κ η γιαγια αυτο με προβλιματιζει δεν εχει αλαξει τιποτα στην ρουτινα του 

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    8 ώρες πρίν, Εvi είπε:

    Δεν ειπα οτι ειναι κακο απλα αλαξε αποτομα η συμπεριφορα του προς εμενα οταν ειναι παρουσα κ η γιαγια αυτο με προβλιματιζει δεν εχει αλαξει τιποτα στην ρουτινα του 

    το παιδακι σου μεγαλωνει κ ειναι φυσιολογικο πλεον να μην θελει μονο την μαμα του συνεχεια. προφανως κ η γιαγια του κανει τα χατιρια κ επισης ειναι φυσιολογικο να θελει να αλλαζει κ αυτο την.ρουτινα του με αλλους ανθρωπους που δεν του λενε κ πολλα μη σε διωχνει απο ενθουσιασμο προφανως να δειξει τα κατορθωματα του σε αλλους ανθρωπους που δεν βλεπει κ ισως σε διωχνει γιατι θελει να κανει κ πραγματα που ισως εσυ του εχεις πει οχι... δεν σημαινει οτι του εχεις κανει κατι απλα μεγαλωνει κ περναει διαφορες φασεις κ πονηρευει κιολας κ κανει τα δικα του. 

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Διαφημίσεις


    Βρε κοριτσια σας εχει τυχει το παιδακι σας οταν βλεπει τη γιαγια να τη θελει παντου μαζι σας? 

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Τα δικά μου παιδιά μεγαλώνοντας πέρασαν από πολλές φάσεις.

    Να θέλουν μόνο τη γιαγιά και να στραβώνουν όταν πήγαινα να τα πάρω, να μας θέλουν και τις δυο μαζί, να μην θέλουν να πάνε στη γιαγιά για να μην ξεκολλήσουν από πάνω μου, να τους είναι αδιάφορο, μετά πάλι να επιδιώκουν να πάνε, να είναι μόνο σε εσωτερικό χώρο με τη γιαγιά, να είναι μόνο σε εξωτερικό χώρο με τη γιαγιά κτλ. Ό,τι να ναι. Το θέμα είναι πως σε όλες αυτές τις φάσεις που περνούν κατά καιρούς, να μην το παίρνει καμιά από τις δυο μας προσωπικά και να μην υποκύπτουμε σε καπρίτσια...

     

     

    • Μου αρέσει 1

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    On 19/4/2019 at 1:48 ΜΜ, erin0000 είπε:

    Τα δικά μου παιδιά μεγαλώνοντας πέρασαν από πολλές φάσεις.

    Να θέλουν μόνο τη γιαγιά και να στραβώνουν όταν πήγαινα να τα πάρω, να μας θέλουν και τις δυο μαζί, να μην θέλουν να πάνε στη γιαγιά για να μην ξεκολλήσουν από πάνω μου, να τους είναι αδιάφορο, μετά πάλι να επιδιώκουν να πάνε, να είναι μόνο σε εσωτερικό χώρο με τη γιαγιά, να είναι μόνο σε εξωτερικό χώρο με τη γιαγιά κτλ. Ό,τι να ναι. Το θέμα είναι πως σε όλες αυτές τις φάσεις που περνούν κατά καιρούς, να μην το παίρνει καμιά από τις δυο μας προσωπικά και να μην υποκύπτουμε σε καπρίτσια...

     

     

    Ακριβως κ μενα τα ιδια αρα δεν ειμαι η μονη που τ παιδι της κανει ετσι

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Εγγραφείτε ή συνδεθείτε για να σχολιάσετε

    Για να δημοσιεύσετε ένα σχόλιο θα χρειαστεί να είστε εγγεγραμμένο μέλος. Είναι δωρεάν.

    Δημιουργήστε νέα εγγραφή

    Κάντε εγγραφή να συμμετάσχετε στις συζητήσεις - είναι εύκολη και γρήγορη!

    Δημιουργήστε νέα εγγραφή

    Σύνδεση

    Έχετε ήδη έναν λογαριασμό χρήστη; Συνδεθείτε εδώ.

    Συνδεθείτε τώρα