Gkely

Γιαγιά απαιτεί να της πηγαίνουμε το μωρό και να φεύγουμε

    Recommended Posts

    Καλησπέρα κορίτσια, θέλω τη γνώμη σας σε κάτι που έχει προκύψει. Θα πω περιληπτικά για να μην κουράσω ότι αισθάνομαι ότι την έχω πατήσει στο θέμα πεθερά. Έχω παντρευτεί το μοναχοπαίδι της, έναν εξαιρετικό άνθρωπο και έχουμε φτιάξει την οικογένειά μας. Τον έχει μεγαλώσει η πεθερά μου μόνη της, μαζί με τη μαμά της θα έλεγα (γιαγιά του άντρα μου) , αφού χώρισε με τον άντρα της. Ο άντρας μου έχει μεγαλώσει ακούγοντας πόσο κακό μπαμπά είχε (εν τω μεταξύ πέθανε). Απ όταν αποφασίσαμε να παντρευτούμε έδειξε ένα πρόσωπο αντιπροσωπευτικής κακιάς πεθεράς, με ατάκες και λόγια που με πλήγωσαν, με έκαναν να κλάψω κλπ. Απρόσεκτη κατόπιν με το μωρό (γιατί να πλένει τα χέρια της αφού κάπνισε για να το πιάσει, γιατί να μην το φιλάει στο στόμα, αφού είναι η γιαγιά του, μια τρέλα). Στον άντρα μου τα λέω όλα και πάντα αναγνωρίζει ότι η μητέρα του φέρεται άσχημα, προσπαθεί να της απαντάει αλλά πάντα μέσα σε ένα πλαίσιο μεταξύ αστείου και σοβαρού. Επίσης, προσπαθεί να δημιουργεί καταστάσεις ώστε να αισθάνομαι εγώ ασφαλής. Για παράδειγμα, ερχόταν η πεθερά μου σπίτι να δει το μωρό από νεογέννητο (ασχολίαστο καθόταν 5-6 ώρες, της παίρναμε σουβλάκια και δεν βοήθησε ποτέ σε τίποτα), και με το που άνοιγα την πόρτα μου έλεγε αυστηρά ¨ήρθα να δω την εγγονή μου", χωρίς να με χαιρετήσει, χωρίς να μου μιλήσει καθόλου μέχρι να επιστρέψει ο άντρας μου απ τη δουλειά. Άλλαξε αυτό, της είπε ο άντρας μου να έρχεται αφού γυρίσει εκείνος απ τη δουλειά με μια δικαιολογία.  Σας λέω ένα παράδειγμα για να καταλάβετε το πλαίσιο. Πολλά τέτοια και με περισσότερες χοντράδες. Οι γονείς μου της φέρονται εξαιρετικά και με έχουν συμβουλέψει όσο πιο κακιά γίνεται τόσο πιο καλά να φέρομαι, για να μην στεναχωριέται ο άντρας μου. Αναγνωρίζω ότι έχει φοβερό κόλλημα με τον άντρα μου, του μιλάει κάπως, εννοώ αγάπη μου, κούκλε μου, τι όμορφο γιο που έχω, του χαϊδεύει τα μαλλιά, τεσπα, μάλλον δικαιολογημένη συμπεριφορά. Στο θέμα μας. Έρχεται και της πηγαίνουμε το μωρό να το βλέπει όποτε ζητήσει, πάντα καθόμαστε 2-3 ώρες, μπορεί να βρεθούμε 1,2 φορές τη βδομάδα, μπορεί 1 στις 2 βδομάδες, όπως βγει από το πρόγραμμά της και του άντρα μου (ακόμα δεν έχω γυρίσει στη δουλειά). Εδώ και καιρό ζητάει να της πάμε το μωρό και να φύγουμε. Να της αφήσουμε το μωρό εκεί. Το μωρό είναι 14 μηνών, σε λίγες μέρες ξεκινάω δουλειά και είμαστε στη φάση προσαρμογής με την κοπέλα που θα το κρατάει. Ως τώρα, δεν έχει μείνει ποτέ με κάποιον άλλον εκτός από εμένα και τον άντρα μου, δεν έτυχε, ούτε το επιδιώξαμε. Δεν αισθανθήκαμε την ανάγκη να κάνουμε κάτι χωρίς το παιδί μας. Σημειώνω ότι και η μητέρα μου και η πεθερά εργάζονται. Στην τελευταία επίσκεψη, το μωρό αποκοιμήθηκε στο αμάξι πηγαίνοντας εκεί. Φτάσαμε, μου λέει θα την ξυπνήσω, θέλω να δω το μωράκι μου. Απαντάω "εσείς θα θέλατε να κοιμάστε και να έρθουμε να σας ξυπνήσουμε;" και μου ανταπαντά αν μου αφήσεις το μωράκι μου ναι. Πολλά τέτοια, μέχρι που κάποια στιγμή λέει απευθυνόμενη στον άντρα μου: Μιλάω στον γιο μου και δεν απευθύνομαι στην Ντίνα, πότε θα αρχίσετε να μου τη φέρνετε και να φεύγετε; Αυστηρά, με ύφος. Ο άντρας μου κάτι είπε του τύπου κάτσε να προσαρμοστεί με την κοπέλα, μη βιάζεσαι, λίγο σοκαρίστηκε. Η γιαγιά από πίσω την υποστήριζε, ναι ναι να στη φέρουν και να φύγουν, να μείνετε μόνες σας.  Ήθελα τόσο πολύ να μιλήσω να πω κάτι αλλά δεν ήμουν προετοιμασμένη και δεν ήξερα μην τα κάνω θάλασσα. Να πω ότι, προφανώς θα θέλουμε κάποια στιγμή να την αφήσουμε στις γιαγιάδες αλλά όχι έτσι. Αισθάνθηκα απαίτηση να απομακρυνθώ από το παιδί μου. Αισθάνθηκα πολύ άσχημα. Θέλω το παιδί μου να μεγαλώσει σε μια ευρύτερη οικογένεια με γιαγιάδες, παπούδες, θείες κλπ., να πάρει αγάπη και από αλλού, αλλά έτσι; Με απαίτηση να βλέπονται χωριστά τα μέλη της οικογένειας; Να πω επίσης, ότι όταν το βλέπει το παίζει για λίγο και κατά τα άλλα αναλώνεται στις ατάκες και τις παρατηρήσεις και τις μπηχτές. Επίσης, κουτσαίνει, δεν περπατάει καλά, δεν μπορεί να ανέβει σκάλες, έχει κινητικά θέματα. Τι να απαντήσω την επόμενη φορά; Δεν την εμπιστεύομαι, ούτε για την ασφάλεια του μωρού, ούτε για το τι μπορεί να του λέει. Αλλά το κυριότερο μπορεί να απαιτεί να αποχωριστεί ένα μωρό από τη μαμά του και τον μπαμπά του με το έτσι θέλω;

    Επεξεργάστηκαν by Gkely

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Διαφημίσεις


    πρίν από 44 λεπτά , Gkely είπε:

    Καλησπέρα κορίτσια, θέλω τη γνώμη σας σε κάτι που έχει προκύψει. Θα πω περιληπτικά για να μην κουράσω ότι αισθάνομαι ότι την έχω πατήσει στο θέμα πεθερά. Έχω παντρευτεί το μοναχοπαίδι της, έναν εξαιρετικό άνθρωπο και έχουμε φτιάξει την οικογένειά μας. Τον έχει μεγαλώσει η πεθερά μου μόνη της, μαζί με τη μαμά της θα έλεγα (γιαγιά του άντρα μου) , αφού χώρισε με τον άντρα της. Ο άντρας μου έχει μεγαλώσει ακούγοντας πόσο κακό μπαμπά είχε (εν τω μεταξύ πέθανε). Απ όταν αποφασίσαμε να παντρευτούμε έδειξε ένα πρόσωπο αντιπροσωπευτικής κακιάς πεθεράς, με ατάκες και λόγια που με πλήγωσαν, με έκαναν να κλάψω κλπ. Απρόσεκτη κατόπιν με το μωρό (γιατί να πλένει τα χέρια της αφού κάπνισε για να το πιάσει, γιατί να μην το φιλάει στο στόμα, αφού είναι η γιαγιά του, μια τρέλα). Στον άντρα μου τα λέω όλα και πάντα αναγνωρίζει ότι η μητέρα του φέρεται άσχημα, προσπαθεί να της απαντάει αλλά πάντα μέσα σε ένα πλαίσιο μεταξύ αστείου και σοβαρού. Επίσης, προσπαθεί να δημιουργεί καταστάσεις ώστε να αισθάνομαι εγώ ασφαλής. Για παράδειγμα, ερχόταν η πεθερά μου σπίτι να δει το μωρό από νεογέννητο (ασχολίαστο καθόταν 5-6 ώρες, της παίρναμε σουβλάκια και δεν βοήθησε ποτέ σε τίποτα), και με το που άνοιγα την πόρτα μου έλεγε αυστηρά ¨ήρθα να δω την εγγονή μου", χωρίς να με χαιρετήσει, χωρίς να μου μιλήσει καθόλου μέχρι να επιστρέψει ο άντρας μου απ τη δουλειά. Άλλαξε αυτό, της είπε ο άντρας μου να έρχεται αφού γυρίσει εκείνος απ τη δουλειά με μια δικαιολογία.  Σας λέω ένα παράδειγμα για να καταλάβετε το πλαίσιο. Πολλά τέτοια και με περισσότερες χοντράδες. Οι γονείς μου της φέρονται εξαιρετικά και με έχουν συμβουλέψει όσο πιο κακιά γίνεται τόσο πιο καλά να φέρομαι, για να μην στεναχωριέται ο άντρας μου. Αναγνωρίζω ότι έχει φοβερό κόλλημα με τον άντρα μου, του μιλάει κάπως, εννοώ αγάπη μου, κούκλε μου, τι όμορφο γιο που έχω, του χαϊδεύει τα μαλλιά, τεσπα, μάλλον δικαιολογημένη συμπεριφορά. Στο θέμα μας. Έρχεται και της πηγαίνουμε το μωρό να το βλέπει όποτε ζητήσει, πάντα καθόμαστε 2-3 ώρες, μπορεί να βρεθούμε 1,2 φορές τη βδομάδα, μπορεί 1 στις 2 βδομάδες, όπως βγει από το πρόγραμμά της και του άντρα μου (ακόμα δεν έχω γυρίσει στη δουλειά). Εδώ και καιρό ζητάει να της πάμε το μωρό και να φύγουμε. Να της αφήσουμε το μωρό εκεί. Το μωρό είναι 14 μηνών, σε λίγες μέρες ξεκινάω δουλειά και είμαστε στη φάση προσαρμογής με την κοπέλα που θα το κρατάει. Ως τώρα, δεν έχει μείνει ποτέ με κάποιον άλλον εκτός από εμένα και τον άντρα μου, δεν έτυχε, ούτε το επιδιώξαμε. Δεν αισθανθήκαμε την ανάγκη να κάνουμε κάτι χωρίς το παιδί μας. Σημειώνω ότι και η μητέρα μου και η πεθερά εργάζονται. Στην τελευταία επίσκεψη, το μωρό αποκοιμήθηκε στο αμάξι πηγαίνοντας εκεί. Φτάσαμε, μου λέει θα την ξυπνήσω, θέλω να δω το μωράκι μου. Απαντάω "εσείς θα θέλατε να κοιμάστε και να έρθουμε να σας ξυπνήσουμε;" και μου ανταπαντά αν μου αφήσεις το μωράκι μου ναι. Πολλά τέτοια, μέχρι που κάποια στιγμή λέει απευθυνόμενη στον άντρα μου: Μιλάω στον γιο μου και δεν απευθύνομαι στην Ντίνα, πότε θα αρχίσετε να μου τη φέρνετε και να φεύγετε; Αυστηρά, με ύφος. Ο άντρας μου κάτι είπε του τύπου κάτσε να προσαρμοστεί με την κοπέλα, μη βιάζεσαι, λίγο σοκαρίστηκε. Η γιαγιά από πίσω την υποστήριζε, ναι ναι να στη φέρουν και να φύγουν, να μείνετε μόνες σας.  Ήθελα τόσο πολύ να μιλήσω να πω κάτι αλλά δεν ήμουν προετοιμασμένη και δεν ήξερα μην τα κάνω θάλασσα. Να πω ότι, προφανώς θα θέλουμε κάποια στιγμή να την αφήσουμε στις γιαγιάδες αλλά όχι έτσι. Αισθάνθηκα απαίτηση να απομακρυνθώ από το παιδί μου. Αισθάνθηκα πολύ άσχημα. Θέλω το παιδί μου να μεγαλώσει σε μια ευρύτερη οικογένεια με γιαγιάδες, παπούδες, θείες κλπ., να πάρει αγάπη και από αλλού, αλλά έτσι; Με απαίτηση να βλέπονται χωριστά τα μέλη της οικογένειας; Να πω επίσης, ότι όταν το βλέπει το παίζει για λίγο και κατά τα άλλα αναλώνεται στις ατάκες και τις παρατηρήσεις και τις μπηχτές. Επίσης, κουτσαίνει, δεν περπατάει καλά, δεν μπορεί να ανέβει σκάλες, έχει κινητικά θέματα. Τι να απαντήσω την επόμενη φορά; Δεν την εμπιστεύομαι, ούτε για την ασφάλεια του μωρού, ούτε για το τι μπορεί να του λέει. Αλλά το κυριότερο μπορεί να απαιτεί να αποχωριστεί ένα μωρό από τη μαμά του και τον μπαμπά του με το έτσι θέλω;

    Πω πω νευρίασα μόνο που διάβασα όλα αυτά.. φαντάζομαι πως θα νιώθεις εσύ.. εγώ δεν θα συμφωνήσω με τους γονείς σου για την συμβουλή τους. Κ εσύ άνθρωπος είσαι κ δεν μπορείς να ανέχεται τα πάντα απλά για να μην στεναχωριεται ο άντρας σου.. εσένα ποιος σε σκέφτεται πως νιώθεις? Στη θέση σου θα έκανα μια συζήτηση με τον άντρα μου για το τι με ενοχλεί, να δω κ αυτός αν σκέφτεται έτσι κ να κάνει μια συζήτηση με τη μάνα του. Αν από τη συζήτηση δεν έβαζε μυαλό θα άρχιζαν να απαντώ κ εγώ στην πεθερά όπως της αρμόζει. Τι σημαίνει δλδ ότι οπότε θέλει να δει τι μωρό κατευθείαν πάτε να το βλέπει? Θα πηγαίνετε οπότε μπορείτε, όχι να σας χορεύει στο ταψί. Κ τι σημαίνει γιατί να πλύνει τα χέρια για να τον πάρει αγκαλιά?? Γιατί πολύ απλά εσυ είσαι η μαμα του κ εσύ ορίζεις τους κανόνες σε ότι αφορά το παιδί σου. Κ πότε θα αφήνετε μονο του το μωρό στη γιαγιά?? Πολύ απλά όταν είναι αρκετά μεγάλο ώστε να ζητάει το ίδιο να κάθεται μόνο του.. Μέχρι τότε έχει ανάγκη να είναι με την μαμά του κ μόνο όταν χρειαστεί θα το αφήσεις είτε στη μαμά σου είτε στην πεθερά σου.. που η αλήθεια είναι εγώ στη θέση σου ούτε κ αν χρειαζόταν θα το άφηνα στην πεθερά απ' τη στιγμή που φέρεται έτσι. Μακάρι κ ο σύζυγος πάντως να είναι με την μεριά σου κ να μην υπάρχουν τσακωμοί.

    • Μου αρέσει 3

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    1 ώρα πρίν, Gkely είπε:

    Αλλά το κυριότερο μπορεί να απαιτεί να αποχωριστεί ένα μωρό από τη μαμά του και τον μπαμπά του με το έτσι θέλω;

     Καταλαβαίνω πως νιώθεις κ πόσο δύσκολο σου είναι να αποχωριστείς το παιδί σου πρωτη φορά. Νιώθεις έντονα συναισθήματα για τον αποχωρισμό και φοβάσαι. Ή πρώτη φορά δεν πρέπει να είναι απότομη για το μωρό κ πιεστική για σενα. Το σημαντικό είναι να γίνει με δική σου πρωτοβουλία κ όχι επειδή κάποιος το απαιτεί. 

    Βασικά δεν βλέπω το λόγο ανησυχίας σου. Επειδή ή πεθερά σου ζήτησε κάτι τετοιο δεν πάει να πει πως θα γίνει κιόλας αν δεν θέλεις. Πες της ευγενικά πως την ευχαριστεις αλλά δεν θες να την κουράζεις ή πες πως όταν νιώθεις έτοιμη να αφήσεις το παιδί θα το κάνεις! 

    • Μου αρέσει 1

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Κοίτα,εγω δε θα μπω καν στγ διαδικασία να σχολιάσω ότι έχει γίνει,γτ θα νευριάσω και εγώ,θα σου πω απλά οτι σε καταλαβαίνω και ότι έχεις δίκιο. Το να αφήσεις τη μικρή 1-2 ώρες δε λέει κάτι,ΑΛΛΑ θα πρέπει να είναι μια απόφαση που θα πάρετε το ζευγάρι και θα γίνει όταν και οπως θέλετε εσείς.. Μιλα με τον άντρα σου γτ απ ότι κατάλαβα έχετε τις ίδιες απόψεις.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Εγω ειχα τσαντιστεί και μονο διαβαζοντας τον τιτλο..

    Χωρις πολλες αναλυσεις για την παράνοια αυτης της γυναικας θα πω οτι απο αποψη ασφαλειας για να μεινει μονο του μαζι της δεν βλεπω κανενα Θεό..θα κανει οτι της ερθει στον εγκεφαλο με το παιδι και δεν θα εχει και κανεναν να την φρεναρει..ακου θελει να το φιλαει στο στομα..ουτε εγω δεν το εκανα ποτε αυτο στα παιδια μου που ειμαι και μαμα τους..μου σηκωθηκε η τριχα..!

    Ενταξει, περασε δυσκολα οταν ηταν νεα και μεχρι ενα σημειο δειξτε κατανοηση αλλα αυτο δεν σημαινει οτι πρεπει να την αφησετε να κανει μαυρη τη ζωη σας.

    Επιπλεον ολη αυτη η φορτιση που συγκεντρωνεις μεσα σου προκειμενου να εισαι η ταπεινη και σεμνή νυφη καποια στιγμη θα εκραγεί και ισως εχει κακες επιπτωσεις στην οικογενεια σου γι αυτο φροντισε να θεσεις ορια οσο ειναι καιρος.

    Δεν σου λεω τι θα εκανα εγω γιατι θα πρεπει να γινεις εντελως αλλος ανθρωπος για να τα εφαρμοσεις ("Μπουρλότο!" που ελεγε και η Νοταρά!)

    Απορώ πως στις μερες μας υπαρχουν ακομα τετοια μυαλά..

    Επεξεργάστηκαν by Ιόλη2015
    • Μου αρέσει 3

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites




    Nα μην απαντήσεις τίποτα, αυτός που πρέπει να απαντήσει είναι ο άντρας σου. Αν δεν μπορεί, ή δε θέλει, εκεί έχετε πια θέματα στο σπίτι σας ως αντρόγυνο.

    • Μου αρέσει 1

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Συμφωνω ΑΠΟΛΥΤΑ με την Αργκ. Αφού δεν λέει τίποτα ο άντρας σου , τότε έχετε θέμα ως αντρόγυνο . 

    Αυτο που μπορείς να κανεις εσυ είναι να σταματήσεις τις ανωτερότητες και να γεμίσεις το προγραμμα σου τόσο , ώστε να να μην χωράνε επισκέψεις σε η από γιαγιά κλπ . 

    Επισης ξεκαθάρισε στην κοπέλα που θα το κρατάει ότι ΔΕΝ ανοίγει την πόρτα σε κανέναν , ούτε σε ΓΙΑΓΙΑ ! 

    Παιζει πολύ μεγάλο ρόλο να καταλάβει ότι δεν δικαιούται να προσβάλει τη μάνα του εγγονιου της , διαφορετικά θα έχει προβληματα τόσο ο γιος της , όσο και η ίδια . 

    Το πάνω χέρι πάντοτε το έχουμε εμείς ως μανάδες των παιδιών μας. Αυτό δεν μπορεί να το αλλάξει καμία γιαγιά , ούτε και να έχει απαιτήσεις , διότι μπορείς απλά να την δημιουργήσεις και εσυ με πλάγιους τρόπους προβληματα :) 

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    εσύ δε χρειάζεται να κάνεις τίποτα παραπάνω από το να απομακρυνθείς μαζί με το παιδί σου μέχρι να της μιλήσει ο άντρας σου. είναι δικό του θέμα, αυτός πρέπει να βάλει τα όρια εσύ ό, τι κάνεις θα χρησιμοποιηθεί εναντίον σου. το πιο ασφαλές είναι να κρατήσεις απόσταση. 


    3Ks2p2.png

     

     

    tIAPp2.png

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Από κακές πεθερές άλλο τίποτα. Μια από τα ίδια η δικιά μ. Με σχόλια άσχημα αλλά για μένα. Αποτελεσμα: μετακόμισα σε άλλη πόλη. Κ γελάω εγώ τώρα διότι έμαθε από κάπου πως έφυγα διότι δεν μπορούσα να την βλέπω άλλο. Δε το αρνήθηκα. Πάρε τον άντρα σ κ φύγε. εκεί είχαμε δικό μας σπίτι. Εδώ είμαστε σε ενοίκιο. Είμαστε βέβαια πολύ κοντά στη δουλειά. Εγώ βέβαια κ πριν π μέναμε δίπλα δίπλα δε την χαιρετουσα καν. Ο άντρας μου μαζί μου σε όλα. Πρέπει να μπουν όρια. 

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Σας ευχαριστώ πολύ για τις απαντήσεις σας, τις διάβασα όλες με προσοχή. Μίλησα ξανά με τον άντρα μου και θα της μιλήσει. Ελπίζω να μη γίνουν χειρότερα τα πράγματα και να της πει ό,τι πρέπει. 

    • Μου αρέσει 3

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Διαφημίσεις


    καλησπερα!!σε καταλαβαινω απολυτα!!εγω αυτο που εχω να σου πω ειναι "απο μακρια και αν μπορειτε αγαπημενοι"!!το ιδιο κανω εγω με τα πεθερικα μου!!τωρα ειμαστε στο απο μακρια και οχι αγαπημενοι!!ετσι κ εμενα " γτ να πλυνουμε τα χερια μας??τι εχουμε σκατα??το σωστο ειναι το μωρο να το φιλας στο στομα ,να μην του αποστειρωνεις τα μπουκαλια για να ερχεται σε επαφη με μικροβια ωστε να εχει καλο ανοσοποιητικο και αν πεσει κατω η πιπιλα εννοειται δεν θα του την δωσεις απο κατω,θα την περασεις απο το στομα σου και τοτε θα του την δωσεις!!!!"αυτα απο την αρχη που γεννησα να μου εχουν σπασει τα νευρα!! αν ο αντρας σου συμφωνει μαζι σου δεν τιθεται κανενα θεμα αφου σε καταλαβαινει εσυ θα κοιτας την οικογενεια σου και την ψυικη σας ηρεμια και ασε τους αλλους να λενε οτι θελουν!!!

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Εμένα η γνώμη είναι γιατί έχω και εγώ ένα μωράκι και η αλήθεια είναι ότι όταν δεν έχεις εμπιστοσύνη ακόμα και να το αφήσεις δεν θα μπορείς να ησυχάσεις..Και εγώ καμιά φορά όταν ήταν πιο μικρή που την άφηνα για κάποιες ώρες στην πεθερά μου για να την δει έκανε αλλά ντα λα..Και μετά σιγά σιγά το εκοψα..Πλέον το παιδί πάει μόνο με τους γονείς του.Διγουρα κάποια στιγμή που μπορεί και εσύ να πεις το ναι θα γίνει αλλά όχι φυσικά με αυτόν τον τρόπο..Δεν μπορεί να απαιτεί να της αφήσεις το μωρό και να σηκωθείς και να φύγεις..Αν δεν θες να το κάνεις θα πρέπει να βρει έναν τρόπο να το περάσεις με έναν ωραίο τρόπο και να γίνει αυτό που θες εσυ..

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Δεν ξέρω αν ειναι το σωστό θέμα αλλα θα ηθελα την άποψη σας. Το τελευταίο χρονικό διάστημα καθε φορα που πηγαίνουμε στα πεθερικά μου,τουλ 3 φορές την εβδομάδα απο τις οποίες οι δυο ειναι σκ που δε δουλεύει η πεθερά μου,μου ζητανε να αφησω τη μικρή εκει (15μηνων). Ειτε για να κοιμηθεί το βράδυ,ειτε για να κατσουν μαζι το μεσημέρι,αδιαφορώντας για το αν θέλει να κοιμηθεί πχ. Εγώ απο την αλλη ναι μεν καταλαβαινω οτι θέλουν να τη δουν ομως τη βλέπουν συνέχεια,οπως ειπα παμε 3 φορες τουλάχιστον και τις υπόλοιπες μέρες περνάει η πεθερα μου μαζί με τη γιαγια του αντρα μου και γενικά δε θελω να αφήνω το παιδι αν δεν υπάρχει κάποιος λόγος. Πχ να έχουμε μια υποχρέωση και αναγκαστικά να μείνει εκει (έχει τύχει 2 φορές). Επιπλεον επειδή είμαι έγκυος στο δεύτερο , κατι το οποίο δεν ξέρουν ακόμα,νοιώθω σα να μου στερούν το παιδί μου. Δεν ειναι ότι δεν την αφήνω ποτέ,δλδ μπορεί να την αφήσω να παίξει με τη γιαγιά της κ εγώ να πάω σπίτι να ασχοληθώ με κάτι άλλο για να τους δώσω χρόνο ή μπορεί να παω για καφέ που δεν ήταν στο πρόγραμμα. Αν πάλι δεν έχω κατι να κάνω είμαι μαζι τους και φερομαι σα να μην υπάρχω για να μη νομίζω οτι επεμβαινω και μπαίνω αναμεσαν τους. Θα μιλησω μονο αν κάτι δε μου αρέσει πχ να τη "μαλώσει" χωρίς λογο και σε κάτι σοβαρό για εμενα να μην πει τπτ ή αν κάτι ειναι αντίθετο με τους κανόνες μας (που μου τη λεει κιολας γτ εκείνη είναι η γιαγιά)

     

    Και στο δια ταυτα , είμαι υπερβολική;; Εσεις τι θα κάνατε στη θεση μου και πώς θα το διαχειριζοσασταν;

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Καταρχάς πριν πω οτιδήποτε να διευκρινίσω ότι θεωρώ την σχέση γιαγιάς εγγονιου σημαντική μεν με κάποια όρια δε. 

    Τι θα πει ζητούν να αφήσω την μικρή εκεί; Θα την αφήνεις όταν εσύ κρίνεις και όταν εσύ θέλεις ολόκληρο το βράδυ η πολλές ώρες. Εσύ θέτεις τα όρια του χρονοδιαγράμματος. Μπορεί κάποιες φορές να σε εξυπηρετήσουν πράγμα πολύ θετικό ,εγώ ας πούμε ποτέ δεν το είχα αυτό με τα πεθερικά μου και ας μην έχουν άλλες υποχρεώσεις, αλλά τις ώρες που εσύ θέλεις να τις περνάς με το παιδί σου θα τις περνάς. Δηλαδή , ήρθαμε να σας δούμε βόλτα 2-3 ώρες και επιστρέφουμε σπίτι γιατί θέλουμε μαζί μας την μικρη. Οι λόγοι είναι αυτονοητοι, το μωρό είναι μικρό και χρειάζεται τον χώρο του. Ειναι σημαντικό που σας βοηθάει έστω και για τις ώρες που θέλεις να κάνεις δουλειές αλλά θα πρέπει να της δώσεις να καταλάβει πως δεν είναι πάντα έτσι. Ούτε φυσικά και κατάχρηση από μεριά σας. Να μπούνε όρια με λίγα λόγια, από τον άντρα σου;; Από εσένα αν έχεις το θάρρος;; Από κάποιον ,διαφορετικά θα αιωρείται μια κατάσταση και θα δημιουργήσει προστριβές άνευ λόγου. Όλα αυτά με ωραίο τρόπο φυσικα.

    Το να σου την πει για κάτι που αφορά το παιδί σου ,μπροστά στο παιδί σου ή να κάνει του κεφαλιού της χωρίς να υπολογίζει την γνώμη σου /σας είναι κάτι που και αυτό θα πρέπει να μπει σε όριο. Γιατί σήμερα κάνει αυτό αύριο θα κάνει κάτι άλλο αν δεν μπουν τα πράγματα στη θέση τους. Ο άντρας σου ως γιος θα πρέπει να της μιλήσει και να της δώσει να καταλάβει ότι εσείς ως γονείς που ζείτε το παιδί ξέρετε καλύτερα τις συνήθειες του ,τα ωράρια του, τον τρόπο που λειτουργεί τέλος πάντων...

    Από τα λεγόμενα σου πάντως δεν βλέπω να συμβαίνει κάτι τόσο ακραίο...με συζήτηση μαζί της και ωραίο αλλά ορθό κοφτό τρόπο θα βρεθεί άκρη.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    πρίν από 2 λεπτά , Dust pink είπε:

    Καταρχάς πριν πω οτιδήποτε να διευκρινίσω ότι θεωρώ την σχέση γιαγιάς εγγονιου σημαντική μεν με κάποια όρια δε. 

    Τι θα πει ζητούν να αφήσω την μικρή εκεί; Θα την αφήνεις όταν εσύ κρίνεις και όταν εσύ θέλεις ολόκληρο το βράδυ η πολλές ώρες. Εσύ θέτεις τα όρια του χρονοδιαγράμματος. Μπορεί κάποιες φορές να σε εξυπηρετήσουν πράγμα πολύ θετικό ,εγώ ας πούμε ποτέ δεν το είχα αυτό με τα πεθερικά μου και ας μην έχουν άλλες υποχρεώσεις, αλλά τις ώρες που εσύ θέλεις να τις περνάς με το παιδί σου θα τις περνάς. Δηλαδή , ήρθαμε να σας δούμε βόλτα 2-3 ώρες και επιστρέφουμε σπίτι γιατί θέλουμε μαζί μας την μικρη. Οι λόγοι είναι αυτονοητοι, το μωρό είναι μικρό και χρειάζεται τον χώρο του. Ειναι σημαντικό που σας βοηθάει έστω και για τις ώρες που θέλεις να κάνεις δουλειές αλλά θα πρέπει να της δώσεις να καταλάβει πως δεν είναι πάντα έτσι. Ούτε φυσικά και κατάχρηση από μεριά σας. Να μπούνε όρια με λίγα λόγια, από τον άντρα σου;; Από εσένα αν έχεις το θάρρος;; Από κάποιον ,διαφορετικά θα αιωρείται μια κατάσταση και θα δημιουργήσει προστριβές άνευ λόγου. Όλα αυτά με ωραίο τρόπο φυσικα.

    Το να σου την πει για κάτι που αφορά το παιδί σου ,μπροστά στο παιδί σου ή να κάνει του κεφαλιού της χωρίς να υπολογίζει την γνώμη σου /σας είναι κάτι που και αυτό θα πρέπει να μπει σε όριο. Γιατί σήμερα κάνει αυτό αύριο θα κάνει κάτι άλλο αν δεν μπουν τα πράγματα στη θέση τους. Ο άντρας σου ως γιος θα πρέπει να της μιλήσει και να της δώσει να καταλάβει ότι εσείς ως γονείς που ζείτε το παιδί ξέρετε καλύτερα τις συνήθειες του ,τα ωράρια του, τον τρόπο που λειτουργεί τέλος πάντων...

    Από τα λεγόμενα σου πάντως δεν βλέπω να συμβαίνει κάτι τόσο ακραίο...με συζήτηση μαζί της και ωραίο αλλά ορθό κοφτό τρόπο θα βρεθεί άκρη.

    Όχι δε συμβαίνει τπτ ακραίο. Ο άντρας μου αν κ καμιά φορά μπορεί να θέλει να την αφήσουμε αν με βλέπει μαγκωμενη λέει απο μονος του οτι εχει σπίτι η μικρη κ εννοείται δε χωράει αντίδραση. Όσον αφορά τα εκατέρωθεν όρια ακόμα έχουμε κάποια κενά και αυτό γτ η γιαγιά μπερδεύει λίγο το εγγόνι με δικό της παιδί,αλλα ειναι κάτι που διορθώνεται και είναι διαχειρίσιμο πλέον. Απλά αναρωτιόμουν αν είμαι εγω η τρελή της υπόθεσης... Βλέπω πχ φίλους που αφήνουν τα παιδιά ολη μέρα κ νύχτα στη γιαγιά απλα κ μόνο για να βγουν βόλτα. Οκ να γίνει κ αυτό αλλά όχι κατ' επανάληψη. Γι'αυτό σκέφτομαι μήπως τελικα κάνω κάτι λάθος; Μήπως η σκέψη ότι θα μοιράζω το χρόνο μου με κανει να παραφερομαι.. Απλά γτ δε θέλω να είμαι λάθος και θέλω να είμαι δίκαιη..

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Διαφημίσεις


    Αφού η γιαγιά απλά ζητάει ευγενικά και δέχεται το όχι, μην το υπεραναλύεις. Καλά κάνεις και δεν αφήνεις το παιδί χωρίς λόγο, και καλά κάνεις και δεν έρχεσαι και σε αντιπαράθεση αφού γενικά συνεννοείστε. Απλά αγνόησέ το, μην το σκέφτεσαι.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    δ θεωρω οτι εισαι υπερβολικη.εφοσον για αναγκη την εχετε αφησει κ εφοσον βλεπονται συχνα δ υπαρχει λογος για περαιτερω

    (αν ειδικα εβλεπα συμπεριφορες που δ μου αρεσουν δ θα ηθελα να τους αφησω μονους)

    σημασια εχει κ η αποψη του συζηγου σου.κ καλυτερα ισως να μιλησει αυτος στην μαμα του

    ειδικα με το δευτερο καλο ειναι να κρατιουνται καποιες ισορροπιες.

    επισης προσωπικα δ θα μου αρεσε αν η κουβεντα γινοταν μπροστα στην μικρη,η οταν συνηθιζουν να λενε εγγονουλα μου να πουμε την μαμα να μεινεις εδω;γτ αν κιολας η μικρη περναει καλα μαζι της,καποια στιγμη θα πει ναι το παιδι

    Επεξεργάστηκαν by vicky86

    z05y1ebwohf5jra3.pngkk3v7ypa2n0kj0uy.png

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    πρίν από 17 λεπτά , Elfer είπε:

    Όχι δε συμβαίνει τπτ ακραίο. Ο άντρας μου αν κ καμιά φορά μπορεί να θέλει να την αφήσουμε αν με βλέπει μαγκωμενη λέει απο μονος του οτι εχει σπίτι η μικρη κ εννοείται δε χωράει αντίδραση. Όσον αφορά τα εκατέρωθεν όρια ακόμα έχουμε κάποια κενά και αυτό γτ η γιαγιά μπερδεύει λίγο το εγγόνι με δικό της παιδί,αλλα ειναι κάτι που διορθώνεται και είναι διαχειρίσιμο πλέον. Απλά αναρωτιόμουν αν είμαι εγω η τρελή της υπόθεσης... Βλέπω πχ φίλους που αφήνουν τα παιδιά ολη μέρα κ νύχτα στη γιαγιά απλα κ μόνο για να βγουν βόλτα. Οκ να γίνει κ αυτό αλλά όχι κατ' επανάληψη. Γι'αυτό σκέφτομαι μήπως τελικα κάνω κάτι λάθος; Μήπως η σκέψη ότι θα μοιράζω το χρόνο μου με κανει να παραφερομαι.. Απλά γτ δε θέλω να είμαι λάθος και θέλω να είμαι δίκαιη..

    Θα κανεις οπως νιωθεις. Τι κι αν οι αλλοι (φιλοι) αφηνουν τα παιδια τους; Αφου εσυ δεν θελεις να την αφησεις ακομη, δεν υπαρχει λογος να πιεζεσαι. Εξαλλου, ειναι 13 μηνων ακομη, δεν ειναι τοοοοσο σημαντικο να κοιμηθει στην γιαγια. Αργοτερα (σε καποια χρονια δηλαδη) θα το ζηταει η ιδια και θα το βιωνει διαφορετικα απ'οτι τωρα, που ειναι πιθανο να της λειψεις κιολας. Μην σκας, αφου ο συζυγος ειναι συμμαχος, ολα τ'αλλα θα ερθουν οταν τα αποφασισετε εσεις!

    Επεξεργάστηκαν by Sentir...natureza

     

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    πρίν από 47 λεπτά , Dust pink είπε:

    Θα την αφήνεις όταν εσύ κρίνεις και όταν εσύ θέλεις ολόκληρο το βράδυ η πολλές ώρες. Εσύ θέτεις τα όρια του χρονοδιαγράμματος.

    Όταν δλδ αυτή θέλει οι παππούδες πρέπει να είναι απικο, είτε λίγες ώρες είτε ολόκληρο βράδυ αλλά αυτοί δε δικαιούνται να έχουν λογο... Ωραίο σκεπτικό βρε @Dust pink.

    @Elfer κ εγώ συμφωνω με τη σεντιρ. Μπορείς να τους ευχαριστείς για την προσφορά τους να την κρατήσουν αλλα ακόμη είναι μικρουλα κ δεν μπορείτε να αποχωριστείτε η μία την άλλη. Κ αν κ όταν νιώσεις έτοιμη την αφήνεις.


    ofbHp2.png
     
     

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    πρίν από 24 λεπτά , Lenia16 είπε:

    Όταν δλδ αυτή θέλει οι παππούδες πρέπει να είναι απικο, είτε λίγες ώρες είτε ολόκληρο βράδυ αλλά αυτοί δε δικαιούνται να έχουν λογο... Ωραίο σκεπτικό βρε @Dust pink.

    @Elfer κ εγώ συμφωνω με τη σεντιρ. Μπορείς να τους ευχαριστείς για την προσφορά τους να την κρατήσουν αλλα ακόμη είναι μικρουλα κ δεν μπορείτε να αποχωριστείτε η μία την άλλη. Κ αν κ όταν νιώσεις έτοιμη την αφήνεις.

    Θα ήταν καλύτερα να διαβάζεις προσεκτικότερα από το να απομονώνεις σκέτες φράσεις που παραποιούν το όλο νόημα 

    Η @Elfer είπε ότι έτυχε 2 φορές να αφήσει το παιδί λόγω υποχρεώσεων στην πεθερά . Αν τώρα οι 2 φορές στους 15 μήνες ζωής του παιδιού είναι "οπότε μας βολεύει" ,τι να πω; Είπε επίσης ότι επειδή η πεθερά της δουλεύει πάνε τα σκ, της αφήνει το παιδί και πρόκειμενου να δώσει χρόνο σε γιαγιά εγγόνι πάει σπίτι της.  Προφανώς η κοπέλα για να ανοίγει ένα θέμα, σημαίνει ότι κάτι την ενοχλεί στην όλη στάση. Όχι κάτι σημαντικό απαραίτητα αλλά κάτι δεν της καθεται καλα και για μένα είναι λογικό να κόβεις παράλογες απαιτήσεις. 

    Στο δικό μου ποστ αντίστοιχα είπα ,να μην γίνονται καταχρήσεις ,που σημαινει να μην εκμεταλλεύονται οπότε τους συμφέρει.. Γεγονός φυσικά που δεν απομόνωσες. Δεν θα απομονώσω φράσεις γιατί δεν έχει νόημα. Όποιος διαβάζει διαβάζει. Και επίσης δεν θεωρώ κακό να μπαίνουν όρια σε κάτι που ενοχλεί  . Και λυπάμαι που το λεω αλλά μία γιαγιά όχι, δεν έχει δικαίωμα να απαιτεί ολονύκτια βρέφους χωρίς να υπολογίζει την γνώμη των γονιών του και τις ανάγκες του. Και ας το έχει κρατήσει 2 φορές στους 15 μήνες...

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Αρχικά να πω όπως είπε κ η @Dust pink δεν είναι κάτι τρομερό ο προβληματισμός μου όμως το σκέφτομαι διπλά γτ θέλω να είμαι εντάξει απέναντι τους αφού μόνο τα πεθερικά μου είναι κοντά και όπως ήδη ειπώθηκε αν χρειαστούμε κάτι,ειδικά για το παιδί είναι διατεθειμένοι (η πεθερά μου δλδ γτ ο πεθερός μου δεν το'χει ο άνθρωπος). @Sentir...natureza μ'αρέσει όπως το έθεσες κ μάλλον κάπως ετσι θα το πασαρω κ εγώ αν δυσκολευτω.. Σίγουρα με τον ερχομό του μωρού θα μπλέξουμε πάλι αλλα εκεί ξέρω πώς θα το διαχειριστώ.. Τουλάχιστον έχω κάποιο πλάνο .

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    πρίν από 13 λεπτά , Elfer είπε:

    Αρχικά να πω όπως είπε κ η @Dust pink δεν είναι κάτι τρομερό ο προβληματισμός μου όμως το σκέφτομαι διπλά γτ θέλω να είμαι εντάξει απέναντι τους αφού μόνο τα πεθερικά μου είναι κοντά και όπως ήδη ειπώθηκε αν χρειαστούμε κάτι,ειδικά για το παιδί είναι διατεθειμένοι (η πεθερά μου δλδ γτ ο πεθερός μου δεν το'χει ο άνθρωπος). @Sentir...natureza μ'αρέσει όπως το έθεσες κ μάλλον κάπως ετσι θα το πασαρω κ εγώ αν δυσκολευτω.. Σίγουρα με τον ερχομό του μωρού θα μπλέξουμε πάλι αλλα εκεί ξέρω πώς θα το διαχειριστώ.. Τουλάχιστον έχω κάποιο πλάνο .

    Βρε @Elfer δεν θέλεις για τον α,β ,γ λόγο το μωρό σου να κοιμηθεί όλο το βράδυ στην γιαγιά , τουλάχιστον όχι ακόμη ,στο μέλλον ίσως ,μπορεί, θα δείξει όταν έρθει εκείνη η ώρα θα δεις. Αν το ήθελες θα το είχες κάνει,το μωρό δηλαδή ήδη θα είχε κοιμηθεί. Είναι απολύτως κατανοητοί οι λόγοι σου ,από μέρους μου τουλάχιστον. 

    Γιατί να μην μπουν προς το παρόν έστω από κάποιον με όμορφο τρόπο όρια ξεκάθαρα σε αυτή την γιαγιά έτσι ώστε να μην ελπίζει ότι σε ένα μήνα ,μια εβδομάδα, μια μέρα μπορεί και να κοιμηθεί με το παιδί ή να το κρατήσει με τις ώρες, εφόσον δεν προτίθεσαι για κάτι τέτοιο ;; Για να καταλάβει και εκείνη ότι προς στιγμήν αυτό που σκέφτεται η θέλει δεν είναι εφικτό.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    1 ώρα πρίν, Dust pink είπε:

    Βρε @Elfer δεν θέλεις για τον α,β ,γ λόγο το μωρό σου να κοιμηθεί όλο το βράδυ στην γιαγιά , τουλάχιστον όχι ακόμη ,στο μέλλον ίσως ,μπορεί, θα δείξει όταν έρθει εκείνη η ώρα θα δεις. Αν το ήθελες θα το είχες κάνει,το μωρό δηλαδή ήδη θα είχε κοιμηθεί. Είναι απολύτως κατανοητοί οι λόγοι σου ,από μέρους μου τουλάχιστον. 

    Γιατί να μην μπουν προς το παρόν έστω από κάποιον με όμορφο τρόπο όρια ξεκάθαρα σε αυτή την γιαγιά έτσι ώστε να μην ελπίζει ότι σε ένα μήνα ,μια εβδομάδα, μια μέρα μπορεί και να κοιμηθεί με το παιδί ή να το κρατήσει με τις ώρες, εφόσον δεν προτίθεσαι για κάτι τέτοιο ;; Για να καταλάβει και εκείνη ότι προς στιγμήν αυτό που σκέφτεται η θέλει δεν είναι εφικτό.

    Ναι δεν ειναι κακό οπως το λες.. Μάλλον πρέπει να το πω όπως το λέω κ στη μαμα μου,οτι όσο δε συντρέχει σοβαρός λόγος το παιδί εχει σπίτι κ οικογένεια,απλα κ ξεκάθαρα. Ούτως ή άλλως πρόθεση μου είναι μεγαλώνοντας κ αφού το επιθυμεί και η ίδια να μένει κάνα Σάββατο.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Κανεις δεν είναι ακριβώς όπως τον θελουμε σε αυτή τη ζωή . 

    Προσωπικα αν είχα κάποιον τόσο κοντινό που να θέλει να κου το κρατήσει για να βγω ένα βράδυ , πολύ θα το ήθελα !!!! 

    Ο κάθε γονιός όμως επιλέγει για το παιδί του αυτό που θέλει . 

    Δεν είναι θέμα υπερβολής . 

    3 φορές την εβδομάδα επίσκεψη ειναη πολλές πάντως ! Απορώ πως αντέχεις :) εγώ θα ειχα «κλατάρει» 

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    πρίν από 23 λεπτά , Macgyver είπε:

    Κανεις δεν είναι ακριβώς όπως τον θελουμε σε αυτή τη ζωή . 

    Προσωπικα αν είχα κάποιον τόσο κοντινό που να θέλει να κου το κρατήσει για να βγω ένα βράδυ , πολύ θα το ήθελα !!!! 

    Ο κάθε γονιός όμως επιλέγει για το παιδί του αυτό που θέλει . 

    Δεν είναι θέμα υπερβολής . 

    3 φορές την εβδομάδα επίσκεψη ειναη πολλές πάντως ! Απορώ πως αντέχεις :) εγώ θα ειχα «κλατάρει» 

    Συν όσες έρχονται... Και εννοείται χωρίς ενημέρωση.. Απλά χτυπάω κ μπαίνω.. Είναι κ η γιαγιά απο κάτω κ να Θέλουμε να γλυτώσουμε δε γίνεται.. Τέσπα... Εχω κουραστεί με αυτό το θέμα αλλά δεν πρόκειται να το καταλάβουν πότε γτ το θεωρούν σπίτι τους,αφου έμεναν εκεί που μένουμε 25 χρόνια κ κάναμε τράμπα σπιτιών πρίν 1,5 χρόνο περίπου..

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Εγγραφείτε ή συνδεθείτε για να σχολιάσετε

    Για να δημοσιεύσετε ένα σχόλιο θα χρειαστεί να είστε εγγεγραμμένο μέλος. Είναι δωρεάν.

    Δημιουργήστε νέα εγγραφή

    Κάντε εγγραφή να συμμετάσχετε στις συζητήσεις - είναι εύκολη και γρήγορη!

    Δημιουργήστε νέα εγγραφή

    Σύνδεση

    Έχετε ήδη έναν λογαριασμό χρήστη; Συνδεθείτε εδώ.

    Συνδεθείτε τώρα