Sentir...natureza

Plus500
  • Περιεχομενο (αριθμoς δημοσιευσεων)

    1.594
  • Μελος απο

  • Τελευταια επισκεψη

  • Days Won

    56

Sentir...natureza last won the day on Αύγουστος 24

Sentir...natureza had the most liked content!

Συνεισφορα στο φορουμ

923 Good

1 ακόλουθος

Περισσότερα για την/τον Sentir...natureza

  • Rank
    Δοκιμή

Profile Information

  • Gender
    Not Telling

Converted

  • Χόμπι και Ελεύθερος χρόνος
    περπατάω, διαβάζω και ΠΑΙΖΩ!

Πρόσφατοι επισκέπτες του προφίλ

Το πεδίο των 'πρόσφατων επισκεπτών' είναι απενεργοποιημένο και δεν εμφανίζεται σε άλλους χρήστες ή επισκέπτες.

  1. Πατησα το βραβειο, οχι για να σε ευχαριστησω αλλα γιατι η παραθεση σου αξιζει βραβειο Ασχετο με το θεμα αλλα με αφορμη την συζητηση για την αγκαλια θυμηθηκα ενα βιντεο που ειχα δει με μια υπεροχη ιδεα ενος δασκαλου που θα ηταν τελειο αν εφαρμοζοταν παντου. Ελπιζω η διαχειριση να το εμφανισει
  2. To κοσμο θα τον γνωρισει. Δεν πιστευω οτι για να αντεχει ενα παιδι την σκληροτητα που θα συναντησει μεγαλωνοντας πρεπει να τον παρουσιαζουμε σκληρο στα παραμυθια, αλλα ουτε να το κραταμε σε αγνοια για τα κακα που συμβαινουν. Εχω συζητησει πολλα θεματα για τον κοσμο μας και το παιδι γνωριζει οτι δεν ειναι αγγελικα φτιαγμενος, αλλα να διηγουμαστε ιστοριες και παραμυθια που προωθουν τετοιες αξιες και στερεοτυπα σαν να τα "δεχομαστε" γιατι ετσι ειναι νομιζω οτι ασυνειδητα βοηθανε το παιδι να το θεωρει κατι αποδεκτο και φυσιολογικο και ειναι πιο απιθανο να αντιδρασει. Νομιζω πως η @ΑΡΓΚ απαντησε στο τελευταιο σου ερωτημα που αφορουσε το να λες ολες τις εκδοχες, οχι μονο το κλασσικο τελος. Τουλαχιστον εγω αυτο καταλαβα και γι'αυτο πατησα οτι μου αρεσει η δημοσιευση. Δεν πιστευω οτι επειδη το παραμυθι εχει ενα συγκεκριμενο τελος δεν μπορουμε να το αλλαξουμε. Επιβαλλεται θα ελεγα διοτι βλεποντας διαφορες πτυχες αναπτυσσεται η φαντασια, η κριτικη σκεψη και αποβαλλεται η μονοδιαστατη οπτικη. Ολα αυτα που εγραψες παραπανω ειναι πολυ ωραια παραδειγματα για να τελειωσουν οι ιστοριες χαριζοντας ενα ηθικο διδαγμα, προβαλλοντας τις σωστες αξιες για την εποχη μας γιατι ας μην ξεχναμε οι εποχες που φτιαχτηκαν αυτα τα παραμυθια ηταν πολυ σκληρες, ουτε λογος για ενσυναισθηση ή σεβασμος στα ζωα. Επιπλεον, οι ιστοριες αυτες φτιαχνονταν ως επι το πλειστον για να τις διαβαζουν οι μεγαλοι και αργοτερα εγιναν κλασσικα παραμυθια για παιδια.
  3. Φυσικα, οι γιατροι. Ή μηπως να φοβουνται οτι θα κατηγορηθουν κι αυτοι για παιδεραστια; Δεν ειρωνευομαι, απλως για να καταλαβετε το σκεπτικο μου. Και ας μην ξεχναμε οτι στατιστικα, τα περισσοτερα περιστατικα σεξουαλικης κακοποιησης γινονται απο συγγενεις οποτε αν το παρουμε ετσι ολοι ειμαστε παιδεραστες μεχρι αποδειξεως του εναντιου. Παντως, εγω τον μεγαλο μου (3,5 χρ και τον μικρο εννοειται) γυμνο τον αφηνω στη θαλασσα σχεδον καθε φορα. Ακομη και στο σπιτι πολλες φορες μενει γυμνος μετα την τουαλετα ή το μπανιο, κι αν ερθουν επισκεψεις (παντα κοντινοι) μπορει να ντυθει, μπορει και οχι, οπως νιωθει και αναλογως την περισταση. Δεν θελω να νιωθει ασχημα για το πιο φυσικο πραγμα στον κοσμο, το σωμα του. Σε ολη του τη ζωη φασκιωμενος θα ειναι, ας το γνωρισει τωρα που δεν υπαρχει ακομη η ντροπη. Φυσικα εχουμε συζητησει για την περιπτωση που καποιος θα τον ενοχλει και δεν θα του αρεσει, ετσι κι αλλιως ειναι πολυ επιφυλακτικος με τους ξενους: για σωματικη επαφη ουτε λογος, ουτε κολλα πεντε δεν θελει να κανει και ειμαι ευχαριστημενη. Πιστευω οτι θα καταλαβει αν δεν του αρεσει κατι και θα αντιδρασει, αλλα δεν θελω να μπω σε λεπτομερειες του τυπου "ειναι απαγορευμενο μερος και δεν θα αφηνεις κανεναν να σε ακουμπαει εκει" γιατι αμεσως κανω τα γεννητικα οργανα κατι "ιδιαιτερο" και διαφορετικο απο το υπολοιπο σωμα. Αυτος ο "αλλος" θα πρεπει να σεβεται το σωμα του ολοκληρο, οχι μονο τα γεννητικα του οργανα. Οπως και να 'χει, απο μονος του τραβιεται οταν του πιανω το τσουτσουνι πχ για να το ανοιξω λιγο οσο παει (ακομη δεν εχει αποκαλυφθει) στο μπανιο. Μολις πριν λιγο καιρο εμαθε να το κανει μονος του.

  4. Διαφημίσεις


  5. Aυτη ειναι η παραλογια που δεν μπορω να χωνεψω. Προσωπικα, δεν σταθηκα τοσο στην αυτοεξυπηρετηση οσο στο οτι δεν μπορουμε να τα ακουμπησουμε γιατι θα μας πουνε παιδεραστες. Εκτος απο εκπαιδευτικοι - δεν μου αρεσει και η λεξη- ειναι και παιδαγωγοι. Λογικα δεν ειναι παιδεραστες αλλα ανθρωποι που νοιαζονται για τα παιδια και θελουν να τα φροντισουν, να τα καθοδηγησουν, να γινουν οι μεντορες τους και οι "γονεις" αν θελετε που λειπουν αυτες τις ωρες. Αν ειναι να σκεφτομαστε αν πεσουμε σε παιδεραστη-δασκαλο τοτε να μην πηγαινουμε καν τα παιδια στο σχολειο, γιατι εγω δεν θα ηθελα ουτε να το κοιταει ο παιδεραστης. Αυτο το σκεπτικο δυσκολευομαι να το αντιληφθω. Ο καθενας μπορει να ειναι παιδεραστης, γιατι να κατηγορειται αμεσως ο παιδαγωγος που ειναι η δουλεια του να συναναστρεφεται με μικρα παιδια και ειναι πολυ πιθανο να χρειαστει καποια στιγμη να βοηθησει ενα 4χρονο-5χροονο-6χρονο σε καποιο ατυχημα;
  6. Kαλα την Αμερικη δεν την εχω σαν προτυπο δημιουργιας ασφαλους δεσμου με τα παιδια, ουτε σαν προτυπο εκπαιδευτικου συστηματος οποτε δεν με αφορα ιδιαιτερα αν αγκαλιαζουν ή οχι οι εκπαιδευτικοι τα παιδια και δεν θα την δω σαν παραδειγμα. Αναφερομαι στο κομματι του να εισαι ανθρωπος, αγαπητος δασκαλος και να αναπτυσσεις σχεσεις αγαπης με τους μαθητες σου, οι οποιες περιλαμβανουν και την αγκαλια. Ανεφερες το προεδρικο διαταγμα και οτι αναφερεται η αυτοεξυπηρετηση, γι'αυτο σου ειπα να παραθεσεις συγκεκριμενα αρθρο κλπ. Η αυτοεξυπηρετηση δεν αναφερεται πουθενα σε καποιο αρθρο. Λογικα εννοειται απο καποια ηλικια και μετα, αλλα αν χρειαστει καποιες φορες το παιδι βοηθεια θα επικαλεστει ο δασκαλος την σεξουαλικη κακοποιηση; Δεν ειπαμε να το αγγιξει με γυμνο χερι στα γεννητικα οργανα, αλλα αν τα κανει πανω του και χρειαστει βοηθεια για να καθαριστει το 4-5 χρονο θα φωναξουν τον γονιο; Αδιανοητο μου ακουγεται. Αλλο να ειναι 8-9-10 χρονων, που ειναι και απιθανο να συμβει και αλλο στις μικρες ηλικιες που βρισκονται ακομη υπο προσαρμογη στο σχολικο περιβαλλον.
  7. Τα περισσοτερα κλασσικα δεν του τα εχω διαβασει καν απο επιλογη (πχ δε γνωριζει τη Κοκκινοσκουφιτσα, τη σταχτοπουτα), αλλα αν ερθει κατι στο δρομο μας εννοειται οτι παραφραζω, επεξηγω, "διορθωνω" τα κακως κειμενα του παραμυθιου (πχ κακος λυκος κλπ). Προσφατα εμαθε για τα τρια γουρουνακια και την επομενη κιολας του διαβασα τα τρια μικρα λυκακια. Αν ερθει η στιγμη που θα μαθει την Κοκκινοσκουφιτσα θα του διαβασω και τη Σκουφοκοκκινιτσα Οπως του εχω διαβασει τον Τζιτζικα και τον Μερμηγκα ετσι φροντισα να προμηθευτω και τον Φρεντερικ του Λιο Λεονε, ωστε να βλεπει και την αλλη πλευρα. Απεφευγα να του διαβαζω κλασσικα παραμυθια οταν ηταν μικρος (πριν τα 2-2,5) που δεν μπορουσαμε να συζητησουμε και να σχολιασουμε αυτα που διαβαζουμε και βλεπω οτι τωρα αν βρεθει κατι παρομοιο στο δρομο του (πχ ο λυκος εφαγε την γιαγια) θα του κανει εντυπωση και θα προβληματιστει αρκετα ωστε να μου αραδιασει αποριες. Αλλωστε, ο στοχος μου δεν ηταν να μην τον φερω ποτε σε επαφη, αλλα οταν τον φερω να ειναι σε μια κατασταση που δεν θα εχει "συνηθισει" στην σκληροτητα και στα στερεοτυπα των κλασσικων παραμυθιων ωστε να προβληματιστει διαβαζοντας τα.
  8. Το λεει ξεκαθαρα ο νομος οσον αφορα τους παιδικους σταθμους, για το νηπιαγωγειο δεν βρηκα κατι αλλο εκτος απο αυτο που παρεθεσα αλλα συγκεκριμενα εψαχνα αυτο που της ειπαν για την σωματικη επαφη (λογω παιδεραστιας) γιατι αυτο ηταν που με σοκαρε. Προσωπικα, αν ο παιδαγωγος μου μιλησει ξεκαθαρα πχ " Καλο θα ειναι να αυτοεξυπηρετειται γιατι ετσι διευκολυνεται το εργο μας, δεν χρειαζεται να αφησω τα υπολοιπα παιδια, αυξανεται η αυτοπεποιθηση, η υπευθυνοτητα κλπ κλπ, αλλα αν χρειαστει βοηθεια φυσικα θα την προσφερω (και δεν θα το αφησω να περιμενει γυμνο να ερθεις να το ντυσεις εσυ)" τοτε εννοειται οτι χρηζει της εκτιμησης και του σεβασμου μου. Αλλα δικαιολογιες περι παιδεραστιας και ψεματα περι νομοθεσιας με κανουν εξαλλη γι'αυτο εγραψα εδω μηπως εχω παραλειψει να κοιταξω καποιο αρθρο και μου διεφυγε κατι, αλλα απ'οτι φαινεται ζουμε (και παλι) μεσα στη παραλογια.
  9. Toυς ειπανε οτι αν προκυψει τετοιο θεμα θα πρεπει να ερθει ο γονεας να το βοηθησει. Μπορεις να μου πεις συγκεκριμενα αρθρο και παραγραφο; Γιατι στο προεδρικο διαταγμα 79/2017 δεν αναφερει κατι συγκεκριμενο. Το μονο που βρηκα οσον αφορα την υγιεινη των μαθητων ειναι στο αρθρο 12, παραγραφος 1: Η εφημερία αφορά την επιτήρηση των μαθητών κατά τη διάρκεια της προσέλευσης και της αποχώρησής τους από το σχολείο, την ώρα των διαλειμμάτων, της σίτισης στο ολοήμερο πρόγραμμα, τη μέριμνα για την προστασία και τη σωματική ακεραιότητά τους, τον έλεγχο καθαριότητας των σχολικών χώρων και οτιδήποτε έχει σχέση με την υγιεινή και την ασφάλεια των μαθητών. Πουθενα δεν γραφει οτι το να σκουπιζονται μονα τους ή το να μην φορανε πανες ειναι βασικη προυποθεση εγγραφης στο σχολειο. Αν υπαρχει καπου να μου το υποδειξεις και ευχαριστως να παραδεχτω το λαθος μου. Εξαλλου, δεν μιλαμε για παιδια 7-8-9 χρονων, αλλα για παιδια 4-5 που ισως καποιες φορες να χρειαστουν βοηθεια. Πως μπορει ο παιδαγωγος να αρνηθει να βοηθησει με τη δικαιολογια να μην την αποκαλεσουν παιδεραστη;;;; Ειναι δυνατον; Μονο εμενα μου φαινεται τοσο παραλογη αυτη η δηλωση; Εισαι εκπαιδευτικος, το πιο πιθανο ειναι να μην εισαι παιδεραστης. Αν ειναι ετσι δεν πρεπει καν να τα πλησιαζουν τα παιδια, ουτε να τους μιλανε γιατι κανενας γονεας δεν θα ηθελε να μιλαει στο παιδι του ενας παιδεραστης. Και να μην μιλησω για πραξεις αγαπης και φροντιδας οπως ειναι η αγκαλια. Η μηπως κι αυτη απαγορευεται για να μην κατηγορηθει ο παιδαγωγος;
  10. Κι εγω θα σου ελεγα να μιλησεις με καποιον ψυχολογο αμεσα, μπορεις να κανεις μια πρωτη κινηση παιρνοντας τηλεφωνο στη γραμμη ψυχολογικης υποστηριξης νεων μητερων "Φαιναρετη" τηλ. 210 9319054 και να μιλησεις, να πεις πως αισθανεσαι. Επισης, επικοινωνησε αμεσα με εναν συμβουλο θηλασμου, ο οποιος ειναι ο πιο αρμοδιος για να σου δωσει οδηγιες σχετικα με την επιστροφη στον αποκλειστικο θηλασμο. Εν τω μεταξυ, συνεχισε να θηλαζεις οποτε θελει το μωρο και για οσο θελει. Ο πονος στις θηλες δεν ειναι αποτελεσμα λαιμαργιας του μωρου, αλλα κακης τοποθετησης του μωρου στο στηθος κατι το οποιο επισης θα λυθει στο ραντεβου σου με τον συμβουλο θηλασμου οπου θα σου δειξει πως να τον βαζεις σωστα και να πιανει καλα. Αν θελεις αναζητησε στο youtube "deep latch at breastfeeding" για να δεις σε βιντεο πως να πιανει καλα το μωρο. Δεν θελουμε να πιανει μονο την θηλη, αλλα σχεδον ολη τη θηλεα αλω, κατι που επιτυγχανεται με ενα "μπουκωμα" του μωρου με το στηθος μολις ανοιξει καλα το στομα του. Αν δινεις ξενο δινε το μετα απο πολυωρο θηλασμο και απεφυγε το μπουκαλι. Αν δινεις πιπιλα, σταματα την. Επισης, τα ξυπνηματα ειναι φυσιολογικα και η ανησυχια του μωρου δεν σημαινει οτι οφειλεται αποκλειστικα στην μη υπαρξη γαλακτος στο στηθος. Οπως και να 'χει επικοινωνησε αμεσως με αυτους τους δυο ειδικους και αν υπαρχει θεληση, επιμονη και υπομονη απο μερους σου θα τα καταφερεις! Αν παλι δεις οτι ζοριζεσαι πολυ και καταθλιπτεσαι μην το παλευεις, κανε οπως νιωθεις για να ειναι καλα εσυ πρωτα απ'ολα
  11. Αποφασισα να γραψω να ρωτησω τις αποψεις σας γιατι σημερα σοκαριστηκα λιγο με μια συζητηση που εκανα με μια φιλη. Η κορη της ξεκινησε πριν λιγες μερες τα προνηπια και αυτα που της ειπαν οι παιδαγωγοι ειναι ανηκουστα για μενα (και για οποιον τα ακουσε) και ηθελα να τα μεταφερω. Κατ'αρχην της ειπανε οτι θα πηγαινουνε οι ιδιοι και το πρωινο και το μεσημεριανο (ενταξει αυτο δεν ειναι τραγικο). Της ειπανε οτι το παιδι θα πρεπει να ειναι σε θεση να τα κανει ολα μονο του, δηλαδη να αυτοεξυπηρετειται 100%: βγαλσιμο ρουχων (αν πχ λερωθουν τα ρουχα με φαγητο)και παπουτσιων, σκουπισμα (στη τουαλετα), βαλσιμο ρουχων, ετοιμασια φαγητου. Αν το παιδι κανει κακα πανω του θα πρεπει να ερθει ο γονεας να το καθαρισει και να το αλλαξει αν δεν μπορει το παιδι να καθαριστει μονο του γιατι λεει εχουν ακουστει πολλα και δεν θελουν να κατηγορηθουν για παιδεραστια . Η ιδια δικαιολογια χρησιμοποιειται γενικα για το ντυσιμο-ξεντυσιμο, γιατι λεει οι καινουριες οδηγιες λενε οτι δεν πρεπει να ερχεται σε επαφη με το σωμα του παιδιου η παιδαγωγος. Εγω προσωπικα δεν βρηκα καποια τετοια νομοθεσια. Κι αλλα μου ειπε αλλα δεν τα θυμαμαι τωρα, θα συμπληρωσω αν θυμηθω κατι (οταν ξεπερασω το σοκ). Τι λετε γι'αυτο;
  12. Μήπως ο τόνος σου είναι λίγο διδακτικός και δεν του αφήνει την επιλογή του λάθους; Για παράδειγμα αντί να πεις "δείξε μου το παπάκι" προτίμησε να πεις με χρώμα στη φωνή σου "που είναι το παπάκι; το βλέπεις κάπου; ας το ψάξουμε μαζί!" η αντί να διορθώσεις λέγοντας "αυτό είναι το ροζ" πες πάλι με παιχνιδιαρικο χρώμα στη φωνή σου "αυτό δεν μου φαίνεται για κόκκινο, για ψάξε λίγο καλύτερα" και δείξε ένα άλλο χρώμα (όχι κοκκινο) ρωτώντας τον "μήπως είναι αυτό;". Τα γράφω απλά για να πάρεις μια ιδέα για το πως να του επικοινωνεις αυτό που θέλεις. Ο τόνος της φωνής μας, το χρώμα, το ύφος σε συνδυασμό με τα λόγια που χρησιμοποιούμε δίνουνε πολλαπλά μηνύματα για το πως τα αντιλαμβανομαστε. Αν αντιληφθεί το παιδί ότι ρωτάμε κάτι για να δούμε τι θα απαντήσει είναι απόλυτα λογικό να κουμπωνεται, να αντιδράει κλπ. Για να ανοιχτεί και να εκφράζεται είναι βασικό το να νιώθει ότι δεν θα κρίνουν την απάντηση του. Ότι ρωτάνε γιατί ενδιαφέρονται να ακούσουν αυτά που έχει να πει και όχι για να δούνε αν ξέρει τι του γίνεται. Πάντως, κι εμένα ο μεγάλος μου μετά τα 2 άρχισε να μιλαει(στη γλώσσα του), μετά τα 2,5 πήρε φορά, με προτάσεις και συντακτικό και σωστούς χρόνους! Πλέον στα 3,5 μπορεί να λέει ιστορίες για ώρες (έχει και πολλή φαντασία!). Πότε δεν αγχωθηκα, δεν έκανε ούτε τα μισά από αυτά που γράφονται στο διαδίκτυο αλλά έβλεπα ότι με το παιδί επικοινωνουσαμε κανονικά με το δάχτυλο, με φωνές, κραυγές, μουγκρισματα κλπ. Βέβαια, από το έτος και μετά μιμοταν πολλούς ήχους ζώων, μηχανών κλπ αλλά λέξεις άρχισε να λέει μετά τα 2. Όσον αφορά τις επιλογές θα συμφωνήσω με ό, τι έχει ειπωθει. Θα πρέπει λίγο να χαλαρώσεις με τον προγραμματισμό γιατί θα ζοριστεις πολύ όσο το παιδί θα μεγαλώνει και θα διεκδικεί τη θέση του στην οικογένεια . Κι εγώ ήμουν αρκετά του προγραμματισμού και τα έχανα λίγο όταν δεν γινόταν αυτό που είχα στο μυαλό μου, αλλά το δούλεψα μέσα μου και άρχισα να προσαρμοζομαι στις όποιες αλλαγές, να δίνω τον χώρο για επιλογές και κατ'επεκταση για τη διαμόρφωση της καθημερινοτητας (της ζωής του εν τέλει) και να κάνω αυτό που με βοηθούσε πάντα : να αποστασιοποιουμαι και να βλέπω την "μεγάλη εικόνα" και πόσο ασήμαντα ήταν αυτά για τα οποία κατανάλωνα τόση ενέργεια.
  13. Αρχικα ψυχραιμια... Έχουν γεννηθεί μωρά και 4.5 κιλά (και περισσότερο) χωρίς να υπαρχει κανένα θέμα. Το μωρό δεν "είναι" 3,900, αλλά υπολογίζεται τόσο μέσω του υπερηχου, ο οποίος μπορεί να έχει απόκλιση ακόμη και 500 γραμμαρια! Οι μετρήσεις δεν είναι ακριβείς, πάντα υπάρχουν μικρές αποκλίσεις ακριβώς γιατι είναι κατά προσέγγιση. Τι σε αγχώνει ακριβώς;
  14. Απόλυτα φυσιολογικό. Εφ'οσον δεν υπάρχει κάποια ανησυχία από την πλευρά του γιατρού, ούτε άλλες ενδειξεις πρόωρου τοκετού τότε δεν χρειάζεται να κάνετε κάτι. Είναι οι απαραίτητες προπαρασκευαστικες συσπάσεις που προετοιμαζουν το σώμα (και το μωρό) για τον τοκετό.
  15. Οι 6 μηνες για ενα 2χρονο ειναι το 1/4 της ζωης του, δεν ειναι και λιγο να λειπεις απο τον ενα σου γονεα το 1/4 της πιο ευαισθητης περιοδου της ζωης σου. Για τον παππου και την γιαγια, συμφωνω οτι ειναι σημαντικη η επαφη αλλα οχι σημαντικοτερη απο αυτη του μπαμπα. Εξαλλου, για ενα παιδι που τους βλεπει σπανια δεν ειναι παρα αγνωστοι, ενω ο μπαμπας του ειναι πολυ σημαντικο προσωπο και καλο ειναι να πηγαινουμε με γνωμονα την πραγματικοτητα του παιδιου. Ποιος θα λειψει περισσοτερο στο παιδι; Η επαφη με τον μπαμπα ή με τους παππουδες (που δεν τους ξερει κιολας);
  16. Πριν καποιους μηνες ειχαμε κι εμεις την επιλογη να φυγει ο συζυγος για δουλεια για 6-8 μηνες αλλα υστερα απο πολληηηη συζυτηση καταληξαμε στο οτι δεν αξιζε να ειναι τοσο καιρο χωρια απο εμας (ειδικα απο τον μεγαλο ο οποιος θα ηταν 3 χρονων). Αυτο που με προβληματιζε ιδιαιτερα ηταν η απουσια του μπαμπα σε αυτα τα τοσο σημαντικα πρωτα χρονια και το οτι το παιδι δεν μπορει να αντιληφθει ακριβως για ποιον λογο γινεται οτι γινεται. Αν ηταν 8-9 χρονων θα ημουν πιο δεκτικη αλλα πιστευω οτι κατα τα πρωτα χρονια οι λιγοι μηνες κανουν διαφορα. Δεν εχουν την ιδια βαρυτητα που εχουν σε εμας τους ενηλικες καθως για την αναπτυξη των μικρων παιδιων ειναι αρκετα μεγαλο διαστημα καθως αναπτυσσονται διαφορετικα και ο χρονος κυλαει αλλιως, δεν ξερω αν γινομαι αντιληπτη. Φυσικα, δεν το μετανιωσαμε γιατι αυτους τους μηνες που εμεινε τελικα ανεπτυξαν πολυ στενη σχεση και δεν μπορει πλεον να φανταστει πως θα ηταν διαφορετικα. Εμπειρια απο φιλη : η κορη της (2,5 χρ) χωριστηκαν με τον μπαμπα της για 4 μηνες. Πολλες φορες απεφευγε να μιλαει στην βιντεοκληση, ηταν θυμωμενη μαζι του και τωρα που ξανασμιξανε ειναι αυτοκολλητη πανω του και αγχωνεται πολυ οταν πρεπει να τον αποχωριστει. Ο μπαμπας απο την αλλη λογω των τυψεων και της ελλειψης επαφης της κανει σχεδον ολα τα χατιρια κατι που επισης δημιουργει προβληματα. Γνωμη μου, εφ'οσον δεν τιθεται θεμα επιβιωσης δεν θα το εκανα. Ισως αν ηθελα εγω να ξεκουραστω ή να περασει το παιδι καποιο χρονο με τους παππουδες να πηγαινα το πολυ για ενα μηνα, αλλα οχι περισσοτερο.