Sentir...natureza

Plus500
  • Περιεχομενο (αριθμoς δημοσιευσεων)

    1.457
  • Μελος απο

  • Τελευταια επισκεψη

  • Days Won

    50

Sentir...natureza last won the day on Μάιος 24

Sentir...natureza had the most liked content!

Συνεισφορα στο φορουμ

818 Good

Περισσότερα για την/τον Sentir...natureza

  • Rank
    Δοκιμή

Profile Information

  • Gender
    Not Telling

Converted

  • Χόμπι και Ελεύθερος χρόνος
    περπατάω, διαβάζω και ΠΑΙΖΩ!

Πρόσφατοι επισκέπτες του προφίλ

Το πεδίο των 'πρόσφατων επισκεπτών' είναι απενεργοποιημένο και δεν εμφανίζεται σε άλλους χρήστες ή επισκέπτες.

  1. Sentir...natureza

    Θέλει συνέχεια αγκαλιά

    Δεν μπορουμε να βγαλουμε συμπερασματα για την προσωπικοτητα του παιδιου μονοδιαστατα, δηλαδη αν το επαιρνες αγκαλια θα ειναι ετσι, αν κοιμοταν μαζι σου θα ειναι ετσι... Ειναι καλο που γνωριζεις οτι κοιμιζες την κορη σου μεχρι 7 μηνων απο δικη σου αναγκη, αλλα δεν ισχυει το ιδιο για ολους. Το οτι θεωρεις εσυ 7 μηνων αργα να κοιμαται το βρεφος με τους γονεις του εχει να κανει με την δικη σου οπτικη, ουτε σημαινει οτι αν ενα παιδι κοιμαται με τους γονεις του μεχρι τα 6-7 χρονια δεν θα ειναι αυτονομο. Υπαρχουν πολιτισμοι που η συγκοιμιση ειναι μερος της κουλτουρας και εδω που τα λεμε μεχρι πολυ προσφατα στην ιστορια των -μεχρι στιγμης γνωσεων-16.000 χρονων του ανθρωπινου ειδους η οικογενεια κοιμοταν ολοι μαζι σε ενα δωματιο. Καταλαβαινουμε οτι αυτη η προωρη απομονωση του βρεφους ειναι κατι πολυ καινουριο και πιθανον να εχει δημιουργηθει και για διαφημιστικους λογους (με την συγκοιμιση δεν χρειαζεσαι τιποτα, με το ξεχωριστο δωματιο χρειαζεσαι ενα σωρο επιπλα και γκατζετ για να παρακολουθεις το μωρο, ενω το πιο απλο που μπορεις να κανεις ειναι να εισαι διπλα του). Δεν τα γραφω για να κρινω τις επιλογες σου, ο καθενας κανει οτι θεωρει καλυτερο για την οικογενεια του απλα ας μην βγαζουμε απλοικα συμπερασματα του τυπου: αν το παιδι ειναι απο 40 ημερων στο δωματιο του θα γινει αυτονομο ή για την ελλειψη αυτονομιας ευθυνεται το οτι το παιδι κοιμοταν με τους γονεις του μεχρι τα 6, γιατι εκτος του οτι τα ευρηματα διαφωνουν με αυτες τις δηλωσεις, δεν δημιουργουνται ανθρωποι μονο απο μια κατασταση.
  2. Τοσο μικρο μωρο ειναι σχεδον συνεχεια στο στηθος, κανουν μαραθωνιους θηλασμους. Δεν σημαινει οτι δεν χορταινει. Εφ'οσον κανετε πανες και βαζει βαρος μια χαρα τρωει. Εξαλλου ο θηλασμος δεν ειναι μονο για την τροφη. Ειναι για να ηρεμησει, να χαλαρωσει, να κοιμηθει, να νιωσει ασφαλεια, να ξεδιψασει, να ανακουφιστει (απο πονακια ή αργοτερα που θα βγαζει δοντια ή οταν θα ειναι αρρωστη). Σκεψου οτι εισασταν ενωμενες με τον ομφαλιο λωρο μεσω του πλακουντα..τωρα η συνδεση αυτη συνεχιζεται με τον θηλασμο και την κανει να νιωθει ασφαλης ακουγοντας την καρδια σου, αυτο το τυμπανο που ακουγε μεσα στην κοιλια, μυριζοντας την οικεια μυρωδια του αμνιακου υγρου. Μπορει να ειναι ετσι καθε μερα για τις πρωτες εβδομαδες και μετα ξαφνικα μια μερα να φαει 10' και να μην θελει και τοτε θα σου κακοφανει Θα πεις αποκλειεται να εφαγε τοσο γρηγορα..κι ομως απο ενα σημειο και μετα θα τρωει πολυ αποτελεσματικα σε λιγοτερη ωρα. Θα εχει κατακτηση την δεξιοτητα του θηλασμου πολυ καλα, το στηθος θα εχει προσαρμοστει στις αναγκες της κορης σου και θα παραγει ακριβως οσο γαλα χρειαζεται (δηλαδη δεν θα εισαι πρησμενη, μην νομισεις οτι δεν εχεις γαλα απλα θα εχει επελθει αυτο που λεμε "εδραιωση θηλασμου"). Αυτο που ζεις αυτες τις μερες ειναι χαρακτηριστικο των πρωτων εβδομαδων μεχρι να εδραιωθει η γαλουχια, μην σε ανησυχει. Μονο να κοιτας να τρως καλα, να ξεκουραζεσαι και να κοιμασαι οσο μπορεις, ασε τους αλλους να σε βοηθανε και εσυ επικεντρωσου στο μωρο. Ξερω σου φαινεται οτι δεν κανεις τιποτα αλλο απο το να θηλαζεις ολη μερα αλλα ερχονται καλυτερες μερες...πιστεψε με Μπορεις να ενημερωθεις εγκυρα για τον θηλασμο απο την σελιδα του Παπαβεντση (pediatros-thes.gr). Kαλη δυναμη και οτι αλλο θελησεις μην διστασεις
  3. Sentir...natureza

    Θέλει συνέχεια αγκαλιά

    Διαφωνω. Απλα εγινε δεκτικος οταν αρχισε να ενδιαφερεται περισσοτερο για το τι γινεται γυρω του και να παρακολουθει. Τον ειχα βαλει και μικροτερο 2-3 φορες αλλα ισως ευθυνοταν και το καροτσι που κοιτουσε μονο μπροστα. Ειδικα μολις το σηκωσα σε ορθη γωνια το καθισμα του καροτσιου ηταν πολυ δεκτικος. Αλλα και παλι υπηρχαν στιγμες που απλα ηθελε αγκαλια και τοτε εμπαινε στον μαρσιπο. Δεν πιστευω οτι 5-6 μηνων ειναι μη αναστρεψιμες καταστασεις, τα παιδια αναπτυσσονται και αλλαζουν με ταχεις ρυθμους σε τοσο μικρες ηλικιες που δεν προλαβαινουν να παγιωθουν καταστασεις που δεν επιδεχονται αλλαγες.

  4. Διαφημίσεις


  5. Eιναι απολυτα φυσιολογικα αυτα που περιγραφεις. Οι πρωτες εβδομαδες ετσι ειναι σε πολλα (μη πω στη συντριπτικη πλειοψηφια), θα ξυπναει ανα μια ωρα, θα τρωει μια ωρα και μετα απο 5 λεπτα παλι μπορει να ζητησει..Υπομονη και δυναμη...Σε λιγες εβδομαδες θα τρωει σε 10 λεπτα και θα ξανατρωει μετα απο 2-3 ωρες ή τελοσπαντων θα φτιαξει ενα δικο της προγραμμα αλλα δεν θα γινεται αυτο που περιγραφεις, ολη μερα στο στηθος. Ετσι ειναι τα νεογεννητα, πρεπει να μαθουν να θηλαζουν, πρεπει να νιωσουν ασφαλεια στο μοναδικο οικειο μερος(το στηθος μυριζει σαν το αμνιακο υγρο), πρεπει να ηρεμησουν πιπιλωντας αλλα και να ενεργοποιησουν την παραγωγη γαλακτος (και να ρυθμισουν την παραγωγη αναλογα με τις αναγκες τους). Προσπαθησε να κοιμασαι οταν κοιμαται για να ανακτας δυναμεις. Το βραδυ που κοιμαται; Η συγκοιμηση βολευει παρα πολυ στον θηλασμο, δεν θα σηκωνεσαι καν. Να σου ζησει!
  6. Sentir...natureza

    Θέλει συνέχεια αγκαλιά

    Συμφωνω σε αυτα που λες. Δεν φαινεται καπου σε αυτα που γραφεις να μην υπαρχει η ενσυναισθηση. Ακομη και αν ζητησει αγκαλιτσες για να σου τραβηξει την προσοχη, καταλαβαινεις οτι ειναι κι αυτο μια αναγκη γιατι χρειαζεται εσενα εκεινη τη στιγμη και δεν της αρνεισαι. Κανετε αγκαλιτσες και αν δεν μπορεις να διακοψεις της λες οτι θα της "γεμισεις το κενο" σε λιγο Κι εγω γυρω στους 5-6 μηνες τον εβαλα στο καροτσι πρωτη φορα και τις περισσοτερες φορες καταληγαμε στον μαρσιπο. Οσο μεγαλωνε τοσο το δεχοταν, μεχρι και 2,5 χρονων με χαρα θα καθοταν στο καροτσι για να παμε στο μαρκετ (λογω εγκυμοσυνης γιατι δεν οδηγαω και εχει αρκετο περπατημα και φυσικα φορτωνεις τα παντα στο καροτσι). Ειναι καλο να σκεφτουμε γιατι τα μωρα θελουν αγκαλια και περπατημα ή αρνιουνται το καροτσι. Κατ'αρχην η αγκαλια ειναι παντα το καλυτερο μερος να κατσει κανεις (σκεφτειτε το περα δωθε της αιωρας και οπου "αιωρα" βαλτε "το πιο οικειο και ασφαλες προσωπο στον κοσμο". Νομιζω ευκολα γινεται αντιληπτη η απολαυση. Δευτερον, η οπτικη απο την αγκαλια ενος ενηλικα ειναι τελειως διαφορετικη απο το καροτσι ή απο τους 80-90 ποντους που ειναι το ενος-δυο χρονων. Ολα ειναι πιο ενδιαφεροντα και τα βλεπεις λες και εισαι σε τελεφερικ , οποτε και παλι το βρισκω λογικο. Προσωπικα, ενθαρρυνα με διαφορους τροπους την αυτονομια στην μετακινηση και εξερευνηση. Βεβαια, δεν χρειαστηκε ποτε γιατι συνηθως ενιωθε την ασφαλεια να εξερευνησει μονος του και κολλουσε πανω μου μονο σε καταστασεις που τον εφερναν σε δυσκολη θεση (πχ αγνωστος, δυνατος θορυβος κλπ). Αλλα ο μπαμπας που τον επαιρνε περισσοτερο αγκαλια, ακομη καποιες φορες ζηταει αγκαλια για να κατεβουνε πχ τα σκαλακια της οικοδομης ενω μπορει να τα κατεβει μονος του. Αυτο γινεται γιατι εχει γινει λιγο συνηθεια και το εχει συνδεσει με τον μπαμπα, σε μενα ποτε δεν ζηταει για τον συγκεκριμενο λογο γιατι ποτε δεν τον πηρα απο τοτε που μπορουσε να παει κρατωντας μου το χερι ή μονος του. Αλλα και παλι δεν το θεωρω κακο, εφ'οσον εγω του δινω το χωρο να το κανει μονος του τι εγινε που με τον μπαμπα κατεβαινει αγκαλια; Μηπως θα το κανει μεχρι τα 8-9;;; Εγραψα σχεδον ολες οι μαμαδες λενε οτι τα δευτερα ειναι πιο βολικα. Φυσικα υπαρχουν εξαιρεσεις, απλα επειδη εχω μιλησει με ατομα που ερχονται σε επαφη με παρα πολλους γονεις γι'αυτο εχω βγαλει το συγκεκριμενο συμπερασμα. Παντως, ο δευτερος μου ηταν πιο βολικος απο την πρωτη ημερα της γεννησης του, οποτε δεν μπορω να πω οτι ευθυνεται ο τροπος μου μεγαλωνει, απο την αρχη ηταν ετσι και απ'οτι μου ειπε ο παιδιατρος αντιλαμβανονται την ηρεμια της εμπειριας. Δεν ειχα ιδιαιτερο αγχος στον πρωτο μου, απο την αρχη ημουν ηρεμη αλλα καμια σχεση με τη δευτερη φορα. Οσο χαλαρος και να εισαι σαν ανθρωπος στο πρωτο εισαι λιγο ψαρωμενος τις πρωτες μερες.
  7. Sentir...natureza

    Θέλει συνέχεια αγκαλιά

    To προβληματικο με τις γιαγιαδες δεν ειναι η συνεχης αγκαλια, αλλα η ικανοποιηση καθε επιθυμιας του παιδιου, αυτο δηλαδη που θα το οδηγησει να γινει χειριστικο. Αν βαλεις και την διαφωνια με την μανα ως προς αυτα τα ορια τοτε το παιδι το καταλαβαινει και αντιδραει ακομη περισσοτερο. Η ελλειψη οριων κανει τα παιδια ανασφαλη, ανυπομονα (αν και για την ανυπομονησια στις μικρες ηλικιες ευθυνεται η ιδια η ηλικια) και ανικανοποιητα, οχι η ανευ ορων ενδειξη αγαπης οπως ειναι η αγκαλια. Ασε που οι περισσοτερες γιαγιαδες αυτης της γενιας ειναι της σχολης "μην το παιρνεις αγκαλια γιατι θα κακομαθει" οποτε δεν ξερω καν κατα ποσο ισχυει οτι οι γιαγιαδες εχουν συνεχεια αγκαλια τα εγγονια τους.
  8. Sentir...natureza

    Θέλει συνέχεια αγκαλιά

    Ειχες ενα τετοιο παιδι και εκανες αυτο που ειναι το καλυτερο να κανει ο γονιος, αυτο που εγραψα και παραπανω Γνωρισες την κορη σου και εμαθες τα κουμπια της. Εψαξες την πραγματικη αιτια, δεν χαρακτηρισες απλα το παιδι "γκρινιαρικο" και γι'αυτο βρηκες τι ηταν τελικα αυτο που την ευχαριστουσε, την βοηθησες να βρει τον εαυτο της
  9. Sentir...natureza

    Θέλει συνέχεια αγκαλιά

    Μα δεν νομιζω οτι υπαρχει παιδι που ΠΟΤΕ δεν καθεται ουτε για λιγο ΠΟΥΘΕΝΑ, ουτε στους 5 μηνες, ουτε στους 8, ουτε στους 12. Αν το παιδι μου δεν καθοταν ΠΟΤΕ και ΠΟΥΘΕΝΑ ουτε για λιγα λεπτα συνολο την ημερα (αναλογως και την ηλικια) τοτε θα εψαχνα αλλα αιτια. Ισως ψυχολογικα, ισως τραυματα απο την γεννηση ή κατι που μπορει να το επηρεασε βαθια. Γενικως, υπαρχουν αυτα που ειναι πιο βολικα και μπορουν να απασχολουνται αρκετη ωρα μονα τους (παρ'ολο που κι αυτα θα περασουν μερες που θα θελουν περισσοτερη αγκαλια), υπαρχουν αυτα που τα λεμε "υψηλων αναγκων" που αποζητανε περισσοτερο την σωματικη επαφη και ολα τα ενδιαμεσα. Υπηρχαν μερες που ο "μεγαλος" μου δεν καθοταν πουθενα μονος του, νομιζω ολοι το εχουμε περασει αυτο...αν εννοειτε τετοια κατασταση τοτε απλα διαφωνω. Αν εννοειτε να ειναι στην ιδιοσυγκρασια του να μην καθεται πουθενα και με τιποτα τοτε απλα θα προσπαθουσα να καταλαβω τι εχει να μου "πει" αυτος ο ανθρωπος που εχω απεναντι μου. Αυτο δεν ισχυει γιατι ατομα που φορανε πολυ τα παιδια τους σε μαρσιπο (ισχυει και στην δικη μου περιπτωση) δεν φαινεται να εχουν καποια κινητικη καθυστερηση, το αντιθετο θα ελεγα. Φυσικα και ειναι θεμιτο να παιρνεις στοιχεια απο διαφορες φιλοσοφιες και να τις προσαρμοζεις στις αναγκες της οικογενειας σου και των ατομων που την αποτελουν. Παντως δεν νομιζω οτι αυτοι που ακολουθουν AP δεν εχουν μομπιλ στο σπιτι Ουτε οτι αυτοι που ακολουθουν μοντεσσοριανη εκπαιδευση δεν φορουν το μωρο τους, εκτος κι αν ειναι φανατικοι τι να πω. Η μοντεσσοριανη μεθοδος παντως παρ'ολο που εχει παρα πολλα θετικα, δεν ειναι ιδανικη. Εχει ενα μεγαλο μειονεκτημα και αυτο ειναι η ελλειψη κοινωνικοποιησης. Ισως γιατι η μεθοδος αναπτυχθηκε αρχικα για να αναπτυξουν δεξιοτητες ατομα με ειδικες αναγκες, που πιθανον να μην ειχαν την ικανοτητα για κοινωνικη αναπτυξη. Ισως γιατι η μεθοδος στοχευει περισσοτερο στην γνωστικη αναπτυξη και δεξιοτητων αυτονομιας και καθολου στην ψυχοκοινωνικη αναπτυξη. Πιστευω οτι αν ηταν να ακολουθησουμε μονο την μοντεσσοριανη εκπαιδευση θα φτιαχναμε παιδια ρομποτακια που υπαρχουν μονο για να φερουν εις περας μια εργασια σωστα.
  10. Sentir...natureza

    Θέλει συνέχεια αγκαλιά

    Oρια στην αγκαλια βρε κοριτσια; Δεν μπορω να το αντιληφθω. Εγω στην περιπτωση που περιγραφεις θα τον επαιρνα αγκαλια αφου γκρινιαζε. Κατ'αρχην ειναι 7 μηνων, αν δεν μπορεις να του αποσπασεις την προσοχη με κατι για να μπορεσεις τουλαχιστον να φας, τοτε μαλλον πραγματικα χρειαζεται μια αγκαλια. Αλλα εγω γενικως αν μου εδειχνε οτι θελει αγκαλια δεν του αποσπουσα την προσοχη αλλα ικανοποιουσα την επιθυμια του (εκτος αν ηταν λιγο δυσκολη η φαση, πχ τουαλετα ή φαγητο οπως γραφεις), αλλιως νιωθω οτι ξεγελας την αναγκη του. Δεν ικανοποιειται, απλα κουκουλωνεται, οποτε μενει ενα κενο που δεν καλυφθηκε ποτε, εγω ετσι το αντιλαμβανομαι. Αλλα ακομη και αργοτερα (μετα τους 8-9 μηνες), αν θελει κατι που δεν μπορει να παρει (πχ κατι επικινδυνο) ή θελει να παει καπου που δεν μπορει να παει ειναι αδιαπραγματευτο κι ας κλαιει (παρ'ολο που παλι μπορεις να αποσπασεις την προσοχη με ενα παιχνιδι μεχρι 1,5 χρονων σιγουρα), αρα δεν μαθαινει οτι μπορει να χρησιμοποιησει χειριστικα το κλαμα. Αυτο που θελω να πω ειναι αλλο να κλαιει για αγκαλια και να τον παιρνεις και αλλο να κλαιει για κατι που δεν τον αφηνεις να παρει και μετα απο λιγο να το δινεις. ΕΤΣΙ μαθαινει οτι οταν κλαιει στο τελος θα καταφερει αυτο που θελει και καταληγεις με ενα παιδι με πολλες κρισεις θυμου για το παραμικρο.
  11. Sentir...natureza

    Θέλει συνέχεια αγκαλιά

    Eννοειται πως αν ειναι ετοιμη η μαμα να καταρρευσει δεν χρειαζεται να ειναι αυτοκολλητη με το βρεφος, αλλα το "ανταποκρινομαι στην αναγκη του βρεφους για αγκαλια" με το "προλαβαινω καθε κλαμα" ειναι διαφορετικο. Επισης, ειναι αλλο να κρατας αγκαλια συνεχεια ενα βρεφος 2-6-8-10 μηνων και αλλο να ικανοποιεις καθε αιτημα ενος 2χρονου. Και το "συνεχεια" ειναι σχετικο. Φυσικα, θα του δινεις τον χωρο και τον χρονο να ανακαλυψει τον κοσμο, αλλα οταν ζηταει αγκαλια το πιο συνετο ειναι να το παρεις. Παιδοψυχολογος που τον εκτιμαω ιδιαιτερα ειχε πει "Τον αφηνεις να παιζει...αν γκρινιαξει λιγο-παραπονιαρικα περιμενεις...αν κλαψει ανταποκρινεσαι και τον παιρνεις αγκαλια" (το ειχε πει για 7 μηνων βρεφος) και μια παιδοψυχιατρος της σχολης μας, μας ελεγε συνεχως "αγκαλια, αγκαλια, αγκαλια. Ακομη κι αν ειναι 7 μηνων, 7 χρονων, 17 ή 27..αν ζητησει αγκαλια..θα αγκαλιαζετε τα παιδια σας...". Δεν μπορω να αγνοησω τετοιες δηλωσεις απο ατομο που δουλευε με παιδια που ειχαν αναπτυξει ψυχολογικα θεματα. Προσωπικα, το να ειναι "κολλημενο" το παιδι με τον φροντιστη του τα πρωτα χρονια δεν το θεωρω περιεργο. Το να ειναι "κολλημενο" 12-15 χρονων...μαλλον θα ελεγα οτι κατι τρεχει με τις ανασφαλειες του. Πιστευω οτι η εφηβεια ειναι το πρωτο πραγματικο ανοιγμα των φτερων και καθε αποφυγη κοινωνικων επαφων με συνομιληκους θα μου χτυπουσε καμπανακι. Συμφωνω με αυτα σου τα λογια αλλα δεν καταλαβαινω αυτο: Ορια στην αγκαλια; Προσωπικα, στην ενσυναισθηση δεν εχω ορια. Ακομη κι αν ο μικρος μου περναει μια κριση θυμου (πολυ σπανιο φαινομενο) επειδη θελει πχ να του παρω ενα παιχνιδι και του το αρνουμαι, θα τον αγκαλιασω (αν θελει, παλαιοτερα δεν ηθελε οταν ηταν θυμωμενος-τωρα την ζηταει ο ιδιος συνηθως) για να τον παρηγορησω. Προσπαθω να μην τον αγνοω. Παρ'ολο που το ειχα κανει παλαιοτερα, απο ενα σημειο και μετα μου φαινοταν πολυ σκληρο να κλαιει κι εγω να τον αγνοω. Οποτε, τον αγκαλιαζω και του δειχνω οτι καταλαβαινω τον "πονο" του και θα ειμαι διπλα του, αλλα το αιτημα του απορριπτεται. Αν ενδιαφερει και η δικη μου περιπτωση, τον μεγαλο μου τον μεγαλωσα τους πρωτους 3 μηνες στην αγκαλια μου. Μετα οσο καθοταν με παιχνιδακια (ελαχιστα). Οταν αρχισε να μπουσουλαει τον επιανε να θελει αγκαλια μονο οταν αισθανοταν ανασφαλεια ή περνουσε δυσκολες φασεις (πχ δοντια, αλμα κλπ). Περνουσε καποιες ωρες στον μαρσιπο (πχ σε καποιους ημερησιους υπνους ή αν ηθελα να κανω δουλειες και δεν καθοταν) αλλα αν ηταν ηρεμος μονος του δεν τον "ενοχλουσα" περνοντας τον αγκαλια. Πλεον, ειναι ενα παιδακι επιλεκτικο στις σχεσεις του με τα παιδια, ντροπαλο με τους μεγαλους (εκτος κι αν καποιος του κανει "κλικ") και επιφυλακτικο με τους ξενους. Αλλα οταν κανει παρεα με παιδακια, ειναι γλυκος, εξηγει, μοιραζεται (τις περισσοτερες φορες ), δεν χτυπαει και ειναι δικαιος. Δεν θα μπορουσα να ζητησω τιποτα παραπανω. Φυσικα και δειχνει μια προτιμηση στο προσωπο μου αλλα γιατι ειναι κακο αυτο;;; Επισης, μετα τα 2 ειναι πολυ ευκολος στον υπνο...στο δωματιο του χωρις προβλημα, ξυπναει σπανια και ποτε δεν εχει αρνηθει να παει για υπνο με κλαματα κλπ. Δεν εκλαιγε σχεδον ποτε σαν βρεφος ουτε ειναι γκρινιαρης (αν και δεν μου αρεσει αυτη η λεξη) οσο μεγαλωνει. Νομιζω η χρυση τομη ειναι: πολλη αγκαλια οσο ειναι μικρο βρεφος. Οσο μεγαλωνει μονο οταν το ζηταει αλλα παντα οταν το ζητησει. Nα προσθεσω οτι ειναι λιγο απλοικα τα συμπερασματα που βγαινουν. Φυσικα και δεν ευθυνεται για την αναπτυξη της ενσυναισθησης και την διαμορφωση της προσωπικοτητας μονο η απουσια ή οχι της σωματικης επαφης. Ειναι πολυ πιο περιπλοκο το ζητημα αλλα η αγκαλια και ανταποκριση στις αναγκες του αναπτυσσομενου ατομου ειναι ενα μερος (σημαντικο) αυτου.
  12. Sentir...natureza

    Θέλει συνέχεια αγκαλιά

    Συμφωνω μαζι σου και η αληθεια ειναι οτι δεν ειναι τυχαιο πως σχεδον ολες οι μαμαδες λενε οτι το δευτερο παιδι ηταν πιο βολικο μωρο. Λιγο η ελλειψη του αγχους της πρωταρας μαμας, λιγο η υπαρξη της ηρεμιας της εμπειριας (που πιστευω οτι και τα παιδια την αντιλαμβανονται). Σιγουρα παιζει ρολο η ιδιοσυγκρασια του παιδιου αλλα ποσο τυχαιο πια σχεδον ολες οι μαμαδες να λενε οτι τα δευτερα ειναι πιο βολικα;;;
  13. Sentir...natureza

    Θέλει συνέχεια αγκαλιά

    To μπρουμυτα εχει συνδεθει με την αισθηση ασφαλειας και εχει δωθει και μια εξηγηση στο οτι η κοιλιακη χωρα του ανθρωπου ειναι το πιο ευαλωτο σημειο και αρα προσπαθει ενστικτωδως να το προστατευσει. Γι'αυτο οταν ειναι μπρουμυτα συνηθως νιωθουν οτι ολα ειναι καλα, μιας και εχουν τον "ελεγχο" των ζωτικων τους οργανων..απιστευτο κι ομως λογικο. Ακομη κι οταν θελουμε να διαλογιστουμε ή να προσευχηθουμε, σπανια το κανουμε ανασκελα συνηθως σκυβουμε χαμηλα για να νιωσουμε ευκολοτερα την ηρεμια μας... Μπορει να ειναι και πονακια απλα θεωρησα ενδιαφερον να γραψω αυτη την εξηγηση
  14. Sentir...natureza

    Θέλει συνέχεια αγκαλιά

    Εγω τον πρωτο μου (που τιναζοταν συνεχως και ξυπνουσε) τον εβαζα στο πλαι. Τωρα τον δευτερο τον εβαζα μπρουμυτα καποιες φορες και οντως κοιμοταν περισσοτερο. Πλεον, ειναι 3 μηνων, εδω και 2 εβδομαδες γυρναει απο ανασκελα-μπρουμυτα οποτε γυρναει μονος του και συνεχιζει να κοιμαται. Γενικως, το μπρουμυτα αποφευγεται στα νεογεννητα αλλα θεωρω οτι αν τον παρακολουθεις δεν υπαρχει θεμα γιατι αν δυσκολευτει να σηκωσει το κεφαλι (βεβαια τα νεογεννητα το σηκωνουν εστω και για λιγα δευτερολεπτα αν ειναι να παρουν ανασα-ειναι μηχανισμος επιβιωσης) θα τον δεις. Μηπως ομως για σιγουρια να προτιμησεις για λιγο καιρο ακομη να τον βαζεις στο πλαι με κατι πισω απο την πλατη του να τον στηριζει; Επισης, βοηθαει πολυ στην αισθηση της ασφαλειας (για να μην τιναζεται πολυ) να ειναι τα ποδια υπερυψωμενα με κατι απο κατω που να ακουμπαει και τον ποπο, σαν φωλιτσα. Παρ'ολα αυτα κανε μια ερωτηση και τον παιδιατρο σου.
  15. Aρχικα το οτι απανταει στα γκγκ και στα μπρρ κτλ σημαινει οτι μιλαει. Ακομη και τα αγκου που κανει ενα μωρο 40 ημερων ειναι ο τροπος επικοινωνιας του. Θελω να πω οτι δεν μιλανε ασυναισθητα, αλλα απο την αρχη συνειδητα. Επισης, δεν θεωρω κακο να λες πχ μαμ γιατι θα της ειναι πιο ευκολο να το πει. ΑΛΛΑ τα μαμ, νανι κλπ πρεπει να σταματανε οταν το παιδι ειναι σε θεση να πει (ή να προσπαθησει να πει) την κανονικη λεξη, δηλαδη μετα το ετος σιγουρα. Να σου πω την αληθεια κι εγω απο την αρχη μιλουσα κανονικα, αλλα μολις αρχισα να λεω καμια λεξη στα "βρεφικα" ειδα οτι του ερχοταν πιο ευκολο. Κανονικη λεξη μην περιμενεις να ακουσεις για αρκετο καιρο. Ακομη κι οταν αρχισει να μιλαει περισσοτερο θα ειναι μια δικη της διαλεκτος που θα την καταλαβαινεις μονο εσυ, η μαμα της Σιγα, σιγα και χωρις φανερες διορθωσεις απο μερους σας (μονο επαναλαμβανοντας σωστα την λεξη) θα αρχισει να λεει τις κανονικες λεξεις που χρησιμοποιουμε οι ενηλικες. Ο γιος μου αρχισε να μιλαει με δικη του διαλεκτο (δηλαδη οχι τα universal μπαμπαμπα, μαμαμα, παπαπα) μετα τα 1,5-2 χρονια και πηρε φορα γυρω στα 2,5. Πλεον, 3 χρονων τον καταλαβαινουν ολοι και διηγειται ολοκληρες ιστοριες. Οσον αφορα τη σχεση με το περπατημα, περπατουσε στηριζομενος απο τους 8 μηνες και χωρις υποστηριξη στους 10. Σιγουρα δεν μπορει ενα παιδι να τα κανει ολα ταυτοχρονα. Σε κατι θα δωσει περισσοτερη βαση και οπως φαινεται η μικρη σου τωρα δινει βαση στην κινητικη και οχι στην γλωσσικη αναπτυξη. Ξερω παιδακι που μιλησε γρηγορα αλλα αργησε να περπατησει. Αφου μπουσουλουσε και μιλουσε...ηταν πολυ περιεργο Δωσε χρονο...εσυ μιλα οπως θες, ειτε κανονικα ειτε βρεφικα...το παιδι καποια στιγμη οταν θα ειναι ετοιμο θα μιλησει. Ειστε 7 μηνων, οχι 27! Αυτο που βοηθαει ειναι να επαναλαμβανεις αυτα που λεει και φυσικα να την "προκαλεις" να μιλησει λεγοντας πρωτη εσυ το μπαμπαμπα.
  16. Sentir...natureza

    Ύπνος - προβλήματα με τον υπνο!!!!!

    Πως τα πατε; Βελτιωθηκε καθολου ο υπνος της; Μηπως εχετε ανοιχτη την τηλεοραση κατα τη διαρκεια της ημερας; Μηπως "υπερφορτωνεται" με ερεθισματα (πχ πολυχρωμα μομπιλ, παιχνιδια κλπ) και δυσκολευεται να ηρεμησει; Ισως ητανε το αλμα αναπτυξης των 12 εβδομαδων που την επηρεασε. Εχεις δοκιμασει μαρσιπο αγκαλιας; Τα εχω περασει κι εγω...πρωινος τυπος ο πρωτος μου...5, 5.30, 6. Ξυπναει 7 και κανω παρτι! Φυσικα και πολλα ξυπνηματα κατα τη διαρκεια της νυχτας. Μεχρι τα 2 χρ σιγουρα 3 φορες την νυχτα, μετα 1-2 ή και κανενα. Αυτο που ειδα οτι βοηθησε καποιες φορες ειναι να κοιμαται λιγο πιο αργα για βραδυ, αλλα δεν υπαρχει εγγυηση οτι θα πετυχει γιατι μπορει να φερει τα αντιθετα αποτελεσματα λογω μη επαρκους ξεκουρασης. Εδω και καποιες μερες αρχισα να κατεβαζω λιγο τα πατζουρια για να μην ξυπναει με το πρωτο φως της ημερας και προς το παρον πιανει. Αλλα ακομη και τωρα 3 χρονων ξυπναει νωρις. Οποτε ισως πρεπει να αποδεχτεις οτι ειναι στην ιδιοσυγκρασια του μικρου σου και να κανεις λιγο υπομονη...φυσικα θα κοιμασαι μαζι του στον πρωινο του υπνο για να ανακτας δυναμεις. Εχω και ενα βρεφος 3 μηνων...οποτε καταλαβαινεις οτι αν δεν κοιμηθω καλα και ξυπνησω και χαραματα ειμαι σαν ζομπι. Γι'αυτο για να νιωσεις καλυτερα...απολαυσε οσο υπνο μπορεις που εχεις μονο ενα να ξυπναει (και οχι αλλο ενα που ξυπναει μολις κοιμηθει τελικα ο πρωτος ) και κοιμησου οποτε βρισκεις ευκαιρια! Καλη δυναμη! Επισης, βρες κατι να κανεις για τον εαυτο σου.. πανε μια βολτα μονη σου να χαλαρωσεις. Γενικως, προσπαθησε να αποφευγεις τις πολλες απαγορευσεις. Φτιαξε το σπιτι σου "φιλικο προς τα παιδια" για να μπορει να εξερευνει με την ησυχια της κι εσυ να μην εισαι συνεχεια απο πισω της. Ειστε σε ηλικια που κορυφωνεται το αγχος αποχωρισμου...και πολλα αλλα μπορει να συμβαινουν παραλληλα και ταυτοχρονα (δοντια, ανασφαλειες, καινουρια κατορθωματα) και φυσικα επηρεαζεται και ο υπνος. Ειναι λογικο να ειναι "ουριτσα" γιατι θελει συνεχως επιβεβαιωση για να μαθει τον κοσμο με την ασφαλεια της μαμας. Οσον αφορα το φαγητο φυσικα επηρεαζεται απο τα δοντια (δινε της σκληρες τροφες για να ανακουφιζεται, αγγουρι, φρυγανιες, μηλο κα), αλλα και οι προτιμησεις τους αλλαζουν συνεχως. Μπορει να σταματησει να τρωει κρεας και μια μερα ξαφνικα να αρχισει παλι να το τρωει..