Sentir...natureza

Plus500
  • Περιεχομενο (αριθμoς δημοσιευσεων)

    2.506
  • Μελος απο

  • Τελευταια επισκεψη

  • Days Won

    88

Sentir...natureza last won the day on Ιανουάριος 26

Sentir...natureza had the most liked content!

Συνεισφορα στο φορουμ

1.915 Excellent

1 ακόλουθος

Περισσότερα για την/τον Sentir...natureza

  • Rank
    Δοκιμή

Profile Information

  • Gender
    Not Telling

Converted

  • Χόμπι και Ελεύθερος χρόνος
    περπατάω, διαβάζω και ΠΑΙΖΩ!

Πρόσφατοι επισκέπτες του προφίλ

Το πεδίο των 'πρόσφατων επισκεπτών' είναι απενεργοποιημένο και δεν εμφανίζεται σε άλλους χρήστες ή επισκέπτες.

  1. Αναφέρομαι συγκεκριμένα για το νοσοκομείο της περιοχής μου που είναι φουλ παρεμβατικό και συγκεκριμένα για μενα που ήθελα να κάνω φυσικό τοκετό,χωρίς παρεμβάσεις.Φυσικα πρέπει να έχεις εμπιστοσύνη στον γιατρό σου αλλά θεωρώ θετικό και απαραίτητο η γυναίκα να ψαχτει γυρω από τον τοκετό,την φυσιολογία του,τις παρεμβάσεις και ποια είναι τα θετικά και τα αρνητικά τους πριν εμπιστευθεί τον οποιονδήποτε γιατρό.
  2. Sentir...natureza

    Ύπνος - προβλήματα με τον υπνο!!!!!

    χαχα καπως ετσι. Κι εγω αν μπορουσα θα τον εβαζα απο τις 8 αλλα δεν παει πριν τις 9.30. Παντως, το ποσο εχει χορτασει να το βλεπεις και συνολικα μεσα στην μερα. Αν εφαγε καλα ολη την ημερα μπορει να μην ξυπναει τοσο, ενω αν γενικως δεν εφαγε καλα, ακομη κι αν φαει βραδυνο 1-1.30 ωρα πριν κοιμηθει, μπορει να πεινασει στον υπνο της.
  3. Sentir...natureza

    Ύπνος - προβλήματα με τον υπνο!!!!!

    Ο μικρός μου κοντεύει τα δύο και τρώει βραδυνο μεταξύ 7.30-8 και πάει για ύπνο κατά τις 9.30 αλλά θα θηλάσει 2-3 φορές κατά τη διάρκεια της νύχτας. Τα δόντια οντως δημιουργούν πολύ ανήσυχο ύπνο.

  4. Διαφημίσεις


  5. Εγω το ειχα ξεκαθαρισει και στην γυναικολογο μου οτι αν χρειαστει να παω στο δημοσιο νοσοκομειο της περιοχης θα αναγκαστω να παω με δικηγορο για να μπορεσω να υπερασπιστω τα δικαιωματα μου Δυστυχως, ειμαστε σε μια χωρα που αν θελουμε να εχουμε ελευθεριες και σεβασμο στον τοκετο πρεπει να παλεψουμε.
  6. Φυσικά υπάρχουν και οι δυο περιπτώσεις.Γι'αυτο έγραψα άλλωστε Η παραθεση μου αφορά κυριως την επιλογή των γυναικών να ζήσουν έναν τοκετό όπως τον επιθυμούν και να έχουν το "δικαίωμα" να ελπίζουν ότι θα αντιμετωπιστουν με σεβασμό και όπως φαντάζονται. Επιπλέον, αν έχεις κάποιες επιθυμίες είναι πιο εύκολο να υλοποιηθούν ιδιωτικά παρά σε ένα νοσοκομείο που ακολουθεί συγκεκριμένα πρωτόκολλα. Η δυνατότητα επιλογής είναι αυτό που κάνει όλη την διαφορά.Σε μια μητέρα που θέλει να έχει επιλογές πιθανότατα το δημόσιο να είναι "κόλαση", ενώ σε κάποια που απλά πάει να γεννησει,χωρις να έχει ψαχτει ιδιαίτερα,χωρις προσδοκίες,δεν θα της κάνει κάποια διαφορά.Πιστευω ότι οι περισσοτερες το καταλαβαίνουν εκ των υστέρων αν ακούσουν άλλες εμπειρίες ή αν ο δεύτερος τοκετός (το περιβάλλον,ο σεβασμός κλπ)είναι τελείως διαφορετικός-με την καλή έννοια- από τον πρώτο. Επίσης,ίσως στις μεγάλες πόλεις έχεις καλύτερες πιθανότητες να ζήσεις καλη εμπειρία σε δημόσιο απ'ότι στην επαρχία, χωρίς αυτό να αναιρεί το ότι ο τοκετός στην Ελλάδα είτε δημόσια είτε ιδιωτικα είναι σε γενικές γραμμές αναχρονιστικός, ακολουθώντας την υπεριατρικοποιηση που ξεκίνησε η Αμερικη αυξάνοντας έτσι τις πιθανότητες τραυματικων εμπειριων.
  7. Το πλανο τοκετου βοηθαει παρα πολυ. Δεν ειναι θεμα ρομαντισμου αλλα συνειδητων αποφασεων και επιθυμιων που βοηθανε την μητερα να εχει λογο στον τοκετο της, φυσικα εφ'οσον ολα βαινουν καλως. Επιθυμιες μπορει να υπαρχουν για ολα τα ειδη του τοκετου, φυσικο, με επισκληριδιο, καισαρικη επειγουσα ή προγραμματισμενη ωστε η γυναικα να νιωσει οτι δεν ειναι απλα αντικειμενο αλλα μπορει να εχει λογο σε αυτο που της συμβαινει. Και σιγουρα το να φανταζεσαι τον τοκετο σου (ακομη και να τον οραματιζεσαι οπως εγραψα) δεν ειναι "ρομαντισμος" αλλα καλλιεργεια πιστης. Για να καταλαβεις τι εννοω, οταν ενα παιδι θελει να καταφερει κατι, το αποθαρρυνεις λεγοντας του "μην το σκεφτεσαι καν γιατι αν τελικα δεν γινει ετσι θα απογοητευτεις"; Αν καλλιεργηθει μεσα σου η "αποτυχια" τοτε ειναι λογικο και αναμενομενο να "αποτυχεις", (το βαζω σε εισαγωγικα γιατι η εκβαση του τοκετου οποια κι αν ειναι αυτη, δεν ειναι αποτυχια απλα για να γινει αντιληπτο αυτο που λεω), δεν αφηνεις καν περιθωριο για κατι διαφορετικο, προδιαθετεις την κατασταση. Καποιοι ανθρωποι χρειαζονται την ελπιδα, την καλλιεργεια της πιστης και οπως εγραψα θεωρω οτι ο τροπος που σκεφτομαστε (κυριως ασυνειδητα) επηρεαζει κατα πολυ τα γεγονοτα της ζωης μας και τις εμπειριες μας και ο διαλογισμος ειναι ενας τροπος να ερθουμε σε επαφη με τον εσωτερο εαυτο μας, αυτον που συνηθως δεν του δινουμε σημασια ή δεν τον ακουμε καν, δινοντας του την ευκαιρια να μας μιλησει ωστε να ερθουμε σε επαφη με τις σκεψεις μας που υπαρχουν βαθια και κατ'επεκταση να καταλαβουμε τους λογους που αντιδρουμε με συγκεκριμενο τροπο (πχ προδιαγεγραμμενη εκβαση του τοκετου). Για το ελληνικο δημοσιο νοσοκομειο ισως ειναι ετσι. Αυτο ομως δεν σημαινει οτι επειδη ειναι ετσι αναχρονιστικη η μαιευτικη φροντιδα στην Ελλαδα δεν μπορουμε να θελουμε να αλλαξουμε την κατασταση. Το πόσο θα επηρεαστει η γυναικα απο την αλλαγη των σχεδιων της εχει να κανει με αρκετους παραγοντες: ποσο ακαμπτη ειναι στις επιθυμιες της, ποσο συνειδητα αποφασισε κατι, ποσο εχει πληγωθει απο προηγουμενο τοκετο και αν εχει γινει καποια προσπαθεια να επουλωθει το προηγουμενο της τραυμα, τι εμπειριες εχει ζησει πχ στην δικη της γεννηση, και τοσα αλλα που συνθετουν την ανθρωπινη ψυχοσυνθεση. Γενικως, πιστευω πως η ιδανικη κατασταση ειναι: συλλογιζεσαι τι θα ηθελες, βρισκεις τα ιδανικα για εσενα ατομα που θα ειναι διπλα σου στον τοκετο (επαγγελματιες, κοντινο προσωπο κλπ) και απο εκει και περα εισαι ανοιχτος στο να αλλαξει κατι στο πλανο σου αν χρειαστει. Προσωπικα, μεχρι και που γεννησα τον μικρο μου, αν κατι πηγαινε τελειως αντιθετα απο αυτο που επιθυμουσα θα ηθελα σιγουρα καποια βοηθεια για να διαχειριστω την εμπειρια. Αυτο ομως δεν σημαινει για μενα οτι θα ηταν προτιμοτερο να παω μεσα στην αγνοια για να μην νιωσω ασχημα αργοτερα. Ουτε σημαινει οτι επειδη εζησα δυο εμπειριες πολυ κοντα σε αυτο που ηθελα, θα συμβιβαστω και δεν θα αποζητησω κατι ακομη πιο κοντα σε αυτο που φανταζομουν σε εναν πιθανο μελλοντικο τοκετο. Επισης, θεωρω (οπως εγραψα και παραπανω) οτι ειναι διαφορετικο να βιωσεις κατι μεσα στην αγνοια σου (πχ ασχημη εμπειρια σε δημοσιο νοσοκομειο ή σε κακο ιδιωτη) απο το να δημιουργησεις τις καλυτερες προϋποθεσεις και να νιωθεις πως εκανες ο,τι περνουσε απο το χερι σου. Μπορει και στις δυο περιπτωσεις να χρειαστει καποια βοηθεια για να επουλωθει η ψυχη και γιατι πρεπει αυτο να ειναι αρνητικό; Αν μη τι αλλο, οι εντονες εμπειριες (ειτε καλες ειτε κακες) αν τις "διαχειριστουμε" σωστα μπορουν να σταθουν σαν οδηγοι για να γινουμε καλυτεροι ανθρωποι, να αφυπνιστουμε, να ανυψωσουμε την συνειδηση μας. Φυσικα, δεν προσπαθω να δημιουργησω πλασματικη εικονα για την φυση του τοκετου (πονος κλπ) αλλα ειναι ευρεως αποδεκτο στη συγχρονη μαιευτικη οτι το περιβαλλον του τοκετου (η συμπεριφορα των παρευρισκομενων, ο σεβασμος κλπ) παιζουν καθοριστικο ρολο στο πως αντιλαμβανεται η ιδια η επιτοκος αυτο που συμβαινει. Κολαση θα γινει οχι επειδη η μητερα ζηταει σεβασμο στις επιλογες της αλλα επειδη ειναι ετσι το συστημα. Λενε οτι η γνωση ειναι ευχη και καταρα, και στη συγκεκριμενη περιπτωση οντως μπορει να ειναι καταρα για μια γυναικα που εχει γνωσεις αλλα δεν εχει την δυνατοτητα να γεννησει ιδιωτικα και αναγκαζεται να παει στην "κολαση" του δημοσιου νοσοκομειου. Παρ'ολα αυτα ειναι απολυτα κατανοητο το οτι μια γυναικα θα θελει να "υποτιμησει" την συναισθηματικη διασταση του τοκετου σαν ασπιδα εναντια στην απογοητευση. Οταν μιλαμε για εκπληρωση προσδοκιων δεν εννοουμε με καθε κοστος. Εννοειται οτι πρωτα θα κοιταξεις την επιβιωση αλλα διαφωνω στο να κοιταμε μονο αυτο. Μπορει καποιες γυναικες οπως εσυ να εχουν μοναδικη προσδοκια την επιβιωση του μωρου ή της μαμας κατα τον τοκετο αλλα δεν σημαινει οτι ολα τα υπολοιπα δεν ειναι μειζονος σημασιας. Προσωπικα, θα ηθελα οι επαγγελματιες που ασχολουνται με τον τοκετο να μην εχουν σαν μοναδικο γνωμονα την επιβιωση του μωρου και θλιβομαι που στη χωρα μας στην πλειοψηφια δεν τους ενδιαφερει τιποτα αλλο. Η ζωη δεν ειναι απλα επιβιωση, ειναι τοσα πολλα αλλα και μια τοσο σημαντικη στιγμη στη ζωη του ανθρωπου οπως ειναι η δημιουργια της ιδιας της ζωης θα επρεπε κατα τη γνωμη μου να αντιμετωπιζεται με τον απαραιτητο σεβασμο στην ιδια την υπαρξη της και οχι απλα σαν ενα δοντι που πρεπει αν βγει. Οταν δινουμε σημασια οχι μονο στον προορισμο αλλα κυριως στο ταξιδι τοτε αποκτα νοημα η ζωη Με συγχωρειτε για το κατεβατο!
  8. Sentir...natureza

    Ύπνος - προβλήματα με τον υπνο!!!!!

    Συμφωνώ σε ο, τι έγραψες μόνο να σχολιάσω πάνω σ'αυτο, μπορεί όντως να πεινάνε. Αυτό που μπορείς να δοκιμάσεις @Marchmom είναι να του δίνεις κάτι ελαφρύ πριν κοιμηθεί, πχ γιαούρτι, φρούτο, τραχανά κλπ για να δεις αν είναι από τη πείνα οι αφυπνίσεις.
  9. Χμμ...δεν θα ελεγα οτι ειναι το ιδιο. Αρχικα, οταν μιλαμε για γιογκα, μιλαμε για ενα ολοκληρο συστημα φιλοσοφιας, εναν τροπο ζωης και οχι απλα ασκησης. Πολλοι ανθρωποι στη δυση κανουν ασκησεις της γιογκα σαν τροπο εκγυμνασης, διατασεων κλπ αγνοωντας την πνευματικη διασταση αυτης της φιλοσοφιας. Δεν ειναι κατακριτεο απλα δεν ειναι γιογκα, ειναι γυμναστικη. Υπαρχουν πολλα ειδη γιογκα κι ενα απο αυτα ειναι η nidra (μαλλον αυτο εννοεις), η οποια ομως εχει να κανει με βαθια χαλαρωση, με μια κατασταση συνειδησης παρομοια με αυτη του υπνου (με σκοπο μακροπροθεσμα την κατασταση συνειδησης "σαμαντι"). Αυτο που προτεινα στην @jellyfishch ειναι οραματισμος (αυτοκαθοδηγουμενος στη συγκεκριμενη περιπτωση) και ειναι ενα ειδος διαλογισμου. Οχι τοσο για χαλάρωση, περισσοτερο για να "εκπαιδευσει" τον εγκεφαλο της να πιστεψει και να διωξει τις τοξικες σκεψεις που της παιρνουν την ελπιδα Πιστευω πολυ οτι η δυναμη του νου, της σκεψης, ασκει τεραστια επιρροη στη ζωη μας, καθοριστικη θα ελεγα για τις εκφανσεις της.
  10. Εμάς τα αρσενικά της οικογένειας κατουρανε καθιστά οπότε δεν υπάρχει θέμα πιτσιλιας
  11. Yπαρχει e-mail [email protected] Mια απο τις εκπροσωπους ειναι η μαια Κωνσταντινα Νουσια με την οποια μπορεις να επικοινωνησεις για να δεις αν αναλαμβανει ακομη δραση το παρατηρητηριο τηλ 6945 995 222 και e-mail [email protected] και [email protected] . Απ'οτι θυμαμαι, πριν κανα-δυο χρονια σταματησε να κανει δρασεις το παρατηρητηριο αλλα τοτε δεχονταν ακομη καταγραφη περιστατικων, σαν την μοναδικη τελευταια τους αρμοδιοτητα.
  12. Σου το ειχα ξαναπει στο παρελθον (πριν ξαναμεινεις εγκυος) αλλα πιστευω πως χρειαζεται να πιστεψεις Να πιστεψεις οτι ολα θα πανε οπως τα φανταζεσαι. Βαλε μουσικη χαλαρωτικη για διαλογισμο, σβησε τα φωτα, αναψε κανενα κερακι και χαλαρωσε, επικεντρωσου στην αναπνοη για λιγη ωρα και μετα φαντασου την ημερα του τοκετου σου. Οπως θα την ηθελες. Μπορει να ερχονται οι ασχημες σκεψεις στο μυαλο σου, της συνειδητοποιεις, τις φανταζεσαι σαν συννεφο και αφηνεις τον ανεμο να τις παρει μακρυα. Συνεχεια, συνεχεια να φανταζεσαι εκεινη την ημερα. Θα το γνωριζεις ηδη φανταζομαι αλλα αυτο που εζησες στο νοσοκομειο καμια σχεση δεν θα εχει με αυτο που θα ζησεις τωρα, ακομη κι αν γινει παλι καισαρικη( https://www.youtube.com/watch?app=desktop&v=m7FcNq2LcEo). Αυτο να σκεφτεσαι, οτι θα κανεις ο,τι περναει απο το χερι σου. Αισθανεσαι καλυτερα οταν το σκεφτεσαι αυτο; Το να εχεις τους καταλληλους ανθρωπους διπλα σου ειναι ευλογια. Εφ'οσον αποφασισες να το πας ιδιωτικα, τοτε εσυ θα επιλεξεις το team σου και θα νιωθεις γεματη οτι εφτιαξες τις καλυτερες συνθηκες που θα μπορουσες να φτιαξεις.
  13. Κι εμενα μια χαρα μου φανηκε, γι'αυτο και δεν εδωσα σημασια στο οτι ο γιος μου μου τα μετεφερε λιγο διαφορετικα (το ειχα στο μυαλο μου οτι μπορει να μην ισχυουν στο 100% τα λεγομενα του). Φυσικα! Δεν περιμενω το τελειο! Ειμαι αρκετα ευχαριστημενη (και ανακουφισμενη θα τολμησω να πω) μετα απο την σημερινη μας κουβεντα. Ηταν μαλλον η πρωτη φορα που την γνωρισα, που εμαθα εστω και λιγο για το πως λειτουργει μεσα στη ταξη. Θεωρω πως οσο περισσοτερο εμβαθυνουμε τοσο καλυτερα θα ειναι γιατι φαινεται συζητησιμος ανθρωπος.
  14. Νομιζω πως σε τοκετο που γινεται σε οργανωμενο μερος (πχ νοσοκομειο, μαιευτηριο) δεν μπορεις να την αποφυγεις. Υπαρχουν γυναικες που σε τοκετο σε σπιτι την αρνουνται ή σε μαιευτηριο βαζουν οριο πχ 1 φορα καθε 2-3 ωρες και οχι απο ολο το προσωπικο. Πιστευω οτι ειναι μια αρκετα χρησιμη, μικρη παρεμβαση που δειχνει την εξελιξη του τοκετου (γινεται στο σταδιο της διαστολης και μπορουν να καταλαβουν και το πως κατεβαινει το μωρο) ομως δεν χρειαζεται να γινεται πολυ συχνα γιατι οντως προκαλει δυσχερεια. Επισης, το πώς θα γινει εχει μεγαλη σημασια για το επιπεδο δυσφοριας. Αρχικα, αν γινεται με σεβασμο νιωθεις κι εσυ καλυτερα: σε ρωτησε η μαια πριν το κανει; πηρε την αδεια σου ευγενικα ή ειπε "ελα να σε μετρησω"; Σε προετοιμασε με υπομονη πχ "Μολις εισαι ετοιμη παρε μια βαθια ανασα" ή εχωσε το χερι της μεσα με το που ανοιξες τα ποδια; Ολα αυτα εχουν τεραστια σημασια στην αντιληψη του πονου και στο ποσο εισαι διατεθειμενος να τον αντεξεις. Αυτο που εκανα εγω ηταν να τους πω να περιμενουν να περασει η συσπαση πρωτα και καθομουν σε σταση που οντως πονουσε λιγοτερο (απο την 40η εβδομαδα ηδη στο ιατρειο της γυναικολογου μου το δοκιμασα και δεν ειχε αντιρρηση): αντι να εχω απλα ανοιχτα τα ποδια, επιανα τα γονατα, τα σηκωνα και τα εφερνα προς την κοιλια μου (βασικα στο πλαϊ απο την κοιλια μου γιατι ειναι πρακτικα αδυνατο να λυγιζεις πανω στην κοιλουμπα). Ετσι δεν πονουσα καθολου. Επισης, παιζει πολυ ρολο το χερι. Υπαρχουν τα "μαλακα" χερια που λεμε που δεν νιωθεις τιποτα και τα αγαρμπα που σε πονανε περισσοτερο κι απο την ιδια την συσπαση. Τα εχω ζησει και τα δυο και η διαφορα ειναι τεραστια. Δεν ξερω αν παιζει καποιο ρολο το μηκος των δαχτυλων ή ητανε τυχαιο που η γυναικολογος μου και η μια μαια ειχαν μακρυα δαχτυλα και δεν πονουσα, ενω μια αλλη μαια με κοντα δαχτυλα με πεθανε. Αλλα επειδη στα συγκεκριμενα προσωπα επαιξε πολυ ρολο και η ενδειξη ή οχι σεβασμου (οι πρωτες δυο εδειχναν σεβασμο ενω η τριτη οχι) τοτε ισως οφειλεται εκει το οτι στη μια περιπτωση δεν πονουσα και στην αλλη επρεπε να σφιγγω κατι ή να βγαζω ηχο. Οπως και να ΄χει, η εξεταση για την διαστολη ειναι καλο να γινεται αλλα με σεβασμο, με οριο και οχι καθε μιση ωρα και με τροπο που σε κανουν να αισθανεσαι ενα κομματι κρεας.
  15. Για να ενημερωσω, μου απαντησε οτι το διαλειμμα κραταει μιση ωρα και τον αφησε στην αλλη νηπιαγωγο για 3-4 λεπτα και μετα βγηκε εξω. Οτι χρησιμοποιουν συνεπειες (δινοντας μου παραδειγματα φυσικων συνεπειων) για τις συμπεριφορες που ενοχλουν. Την ρωτησα πως συνδεεται η ελλειψη διαλειμματος με την φυσικη συνεπεια γιατι δεν μπορω να αντιληφθω την συνδεση και μου απαντησε οτι παιρνει καποιο προνομιο απο το παιδι και η συμπεριφορα του ηταν χρονικα κοντα με το διαλειμμα, οποτε και επραξε ετσι. Μου ειπε οτι εχει μιλησει ηδη με τους γονεις του και δεν θεωρει σωστο να μου λεει τετοιες λεπτομερειες για ενα αλλο παιδι. Της απαντησα οτι δεν με ενδιαφερει να μου πει προσωπικα δεδομενα απλα λογω του οτι δεν βρεθηκαμε κατ'ιδιαν ακομη δεν ξερω πως λειτουργει στην ταξη, τι γινεται με την πειθαρχια, τι προηγειται της ελλειψης διαλειμματος(αν ειναι η εσχατη λυση)κλπ πραγματα τα οποια θα ρωτουσα αν βρισκομασταν. Μου εδειξε εναν πινακα επιβραβευσης, μου ειπε οτι φυσικα τα εχει δοκιμασει ολα και ειναι η εσχατη λυση(εδω λιγο αντιφασκε σε σχεση με το πρωτο σκελος της απαντησης, οτι χρησιμοποιειται γενικως σαν φυσικη συνεπεια αλλα μπορει να ενιωσε στριμωγμενη και να το ειπε). Εν τελει, καταλαβα το σκεπτικο της, δεν μου φανηκε αντιπαιδαγωγικη η προσεγγιση της και της απαντησα σε ερωτηση της, οτι δεν θεωρω υπερβολικα τα 4 λεπτα απλα δεν μπορω να συνδεσω την ελλειψη χρονου διαλειμματος με την φυσικη συνεπεια. Μου φανηκε λιγο να "πειραχτηκε" αλλα πραγματικα δεν ειχα ιχνος επιθεσης, προσπαθησα πολυ να μην φανω οτι κανω κριτικη και απλα οτι ηθελα να καταλαβω. Επισης, μου ειπε οτι μπορουμε να κανουμε ιδιωτικες συναντησεις μεσω webex και οποτε θελω να το κανονισουμε. Τι λετε για ολα αυτα;