Μωρά από δότες σπέρματος

[ΑΡΓΚ]

πρίν από 9 λεπτά , little lamb είπε:

Αυτή την παράμετρο δεν την είχα σκεφτεί ομολογουμένως... Έχεις δίκιο, καλή δύναμη σε ό,τι αποφασίσετε!

 

Ναι ούτε κι εγώ, γι'αυτό μίλησα εξ αρχής για υιοθεσία. Απλά στην προκειμένη περίπτωση μου φαίνεται περίεργο που το παιδί έχει άλλη σχέση με τον καθένα, ενώ με την υιοθεσία θα είχε ίδια. Και το θεωρώ εντελώς διαφορετικό από ένα παιδί που προϋπήρχε όταν γνώρισες τον άλλο.

 

Και για να θέσω και κάτι άλλο που με προκαταβάλλει αρνητικά σε αυτή τη μέθοδο, είναι το αν το παιδί πρέπει να μάθει ότι γεννήθηκε έτσι ή όχι... Εκεί ειλικρινά δεν ξέρω τι γνώμη έχω. Αλλά θεωρώ πως πριν προχωρήσετε πρέπει να το σκεφτείτε και αυτό πολύ καλά @Αντουαν8

 

Μα πώς είναι δυνατό τελικά να μην το μάθει; Και μόνο για το ιατρικό ιστορικό, είναι δυνατό σαν ενήλικας να μην το ξέρει; 

[Miaxara]

5 ώρες πρίν, Αντουαν8 είπε:

Κορίτσια σας ευχαριστώ πάρα πολύ για τον χρονο σας ξέρετε ειναι κατι που δεν μπορω να μοιραστω με κανέναν ουτε με την ίδια μου την μανα...Δυστυχώς λόγω φύσεως του θέματος δεν πρέπει να γνωρίζει κανείς τιποτα σε περίπτωση που τελικα προχωρήσουμε σε αυτο!όλες οι γνώμες ειναι αποδεχτες ειλικρινά...Δεν παρεξηγώ καμια δεν ειναι ούτε απλό ουτε καθημερινό το θεμα μου αλλα δειψαω να ακουσω τις αποψεις τριτων...που δεν ειναι γιατροι!

η αληθεια ειναι οτι παραπανω εκανα μια λαθος διατυπωση...ο αντρας μου δεν ειναι ακριβως αρνητικος...απλα ειναι και αυτος στα χαμενα δεν εχει πει ξεκάθαρα οχι...ουτε ναι.

συμφωνησαμε σε ενα μηνα περιπου να το ξανασυζητησουμε λιγο πιο ξεκαθαρα πλεον....χωρις υπεκφυγές ...

Παντως ειναι πολυ αδικο το ενδεχομενο να μεινουμε χωρις παιδι...και για τους δυο!θεωρω οτι ο δοτης ειναι η μεση λύση...ουτε για μενα ειναι ευκολο να γεννησω το παιδι ενος αγνωστου...σε καμια περιπτωση δεν ειναι το ιδανικο...(μονο και μονο επειδη θα ειναι βιολογικα παιδι μου) ενω παραλληλα για το συζυγο ειναι η μονη ευκαιρια της ζωης του να μεγαλωσει ενα παιδι...που απο την πρωτη μερα της συλλειψης του θα ειναι διπλα του...

Το να κανω καταψυξη ωαριων ηταν η πρώτη μου σκέψη αλλα ο γυναικολογος μου ειναι αρνητικος....γιατι ηδη με μια εξωσωματικη και πολυ ασχημες εμπειριες απο ολη αυτη την διαδικασια και τις ορμονες μου ειπε πως ειναι κριμα να μν προχωρησουμε οσο ειναι νωρις σε σπερματεχγυση με δοτη για να μν επιβαρυνθουμε και αλλο συναισθηματικα και ψυχολογικά (οκ η διαδικασια της εξωσωματικης ειναι το τελευταιο μπροστα σ ολα τα υπόλοιπα...αλλα αυτη ηταν η γνωμη του)

@Αντουαν8Είναι λογικό να θέλει το χρόνο του ο άντρας σου. Και ο δικός μου χρειάστηκε περίπου 2 χρόνια να το χωνέψει. Μαζι θρηνήσαμε το κοινό μας βιολογικό παιδί. Πάντως από την αρχή του πρότεινα να προχωρούσαμε σε διπλή δωρεά (σπέρμα και ωάρια) για να έχουμε αυτή τη περίφημη γενετική ισότητα απέναντι στο παιδί. Δεν το ήθελε. Το εντελώς άγνωστο τον φόβιζε πιο πολύ. Ήθελε να είναι κατά το ήμισυ δικό μας. Προχωρήσαμε μόνο όταν είμασταν και οι δύο εντελώς έτοιμοι με αυτή την απόφαση. Τώρα που σου γράφω ο μπαμπας νανουρίζει τη μπεμπούλα του η οποία φωτίζεται ολόκληρη κάθε φορά που τον βλέπει. Δεν είναι το DNA που μας κάνει να αγαπάμε τα παιδιά μας και αυτά εμάς, είναι η καθημερινή τριβή μαζί τους, η έννοια που έχουμε για αυτά και η φροντίδα που τους δίνουμε. Πάρτε το χρόνο σας γιατί πρέπει να μπείτε μόνο με χαρά σε αυτή την ιστορία. Αν θες οτιδήποτε είμαι διαθέσιμη να σου πω για τη δική μας εμπειρία.

Επίσης να πας στο thread της Αζωοσπερμίας αν δεν το έχεις κάνει ήδη. Δεν είστε καθόλου μόνοι σε αυτό τον αγώνα.

Επεξεργάστηκαν 23 Φεβρουαρίου,2019 by Miaxara

[ninaki80]

8 ώρες πρίν, ΑΡΓΚ είπε:

 

Και καμια φορά, έρχονται σε ένα ζευγάρι απρόβλεπτες ασυμβατότητες, που, ιδανικά μετά από ένα διάστημα, αποφασίζουν και οι δύο αν τις αντέχουν ή όχι. Το παιδί δε γίνεται αν δεν το θέλουν και οι δύο. Δε σημαίνει ότι ο άλλος πρέπει να μείνει, υπάρχει και η επιλογή να συνεχίσει τη ζωή του μόνος/μόνη και να κάνει/υιοθετήσει παιδί χωρίς σύντροφο ή με έναν μελλοντικό σύντροφο.

Αλλά παιδί με την ελπίδα "δεν το θέλει τώρα, αλλά θα το αγαπήσει αργότερα", δεν γίνεται. 

Εγώ προσωπικά δε θα άντεχα σε μία σχέση χωρίς παιδιά, τον καταλαβαίνω τον προβληματισμό, ήταν κάτι που ήθελα πάρα πολύ στη ζωή μου, αν και δε θα με πείραζε η υιοθεσία. 

εννοειτε οτι δεν γινετε αν δεν το θελουν κ οι δυο δεν ειπα θα το αγαπησει αργοτερα ειπα θα το αποφασισει αργοτερα οτι το θελει... 

κ τοτε ισως να μην μπορει κανενας απο τους δυο. 

για να δωσω να καταλαβεις εγω πχ κ απο το σοκ της καταστασης αλλα κ απο το οτι συμποναω  τον συντροφο μου  εννοειτε οτι δεν θα θελω να κανω κατι αν δεν το.θελει αυτος. 

αλλα στο θεμα παιδιου ειναι μια θυσια που αργοτερα στο χρονο ειναι σχεδον βεβαιο οτι το 99 τα εκατο των ανθρωπων που θελουν ενα παιδι δεν θα μπορουν να την διαχειριστουν.

δηλαδη σε 10 χρονια σε δευτερη σκεψη σιγουρα θα πεις εκανα πατατα .. επρεπε να το ειχα κανει. 

η πχ μπορει σε 10 χρονια να χωρισεις να παθει κατι ο συντροφος χτυπα ξυλο κ να πεις γιατι εκανα τετοια υποχωρηση σε τετοιο θεμα. 

κ.εχω δει πολλες γυναικες που πχ ο συντροφος τους δεν ηθελε παιδι η το καθηστερησαν χαρη συντροφου κ μετα  οχι μονο μειναν μονες οχι μονο το μετανιωσαν αλλα εχουν κ σοβαρα θεματα ψυχολογιας

[little lamb]

4 ώρες πρίν, ΑΡΓΚ είπε:

Μα πώς είναι δυνατό τελικά να μην το μάθει; Και μόνο για το ιατρικό ιστορικό, είναι δυνατό σαν ενήλικας να μην το ξέρει; 

 

Ναι όντως... Αλλά αν κατάλαβα καλά η κοπέλα δεν θέλει να το μάθει το παιδί. Επίσης αν το μάθει μπορεί να το πάρει στραβά... Εγώ σίγουρα θα το έπαιρνα στραβά αν μάθαινα κάτι τέτοιο μεγάλη (ευτυχώς είμαι ίδια ο μπαμπάς μου κι έτσι δεν έχω αμφιβολίες  ). Καλύτερα τέτοια πράγματα να τα ξέρουν από την αρχή τα παιδιά, παρουσιασμένα εντελώς φυσικά, παρά να τα μαθαίνουν όταν μεγαλώσουν. Αλλά αν δεν θες να το ξέρουν άλλοι συγγενείς, όπως έγραψε η κοπέλα, τότε υπάρχει πιθανότητα να το πει το ίδιο το παιδί σε άλλους.

 

2 ώρες πρίν, Miaxara είπε:

Δεν είναι το DNA που μας κάνει να αγαπάμε τα παιδιά μας και αυτά εμάς, είναι η καθημερινή τριβή μαζί τους, η έννοια που έχουμε για αυτά και η φροντίδα που τους δίνουμε.

 

Μπράβο σας που καταφέρατε να πάρετε τέτοια απόφαση γιατί εγώ όπως καταλάβατε δεν θα είχα το θάρρος... Να το χαίρεστε το παιδάκι σας! Και εννοείται ότι δεν είναι το DNA που σε κάνει γονιό, αν ήταν έτσι τότε κανένας θετός γονιός δεν θα αγαπούσε το παιδί του. Εγώ αυτά που είχα γράψει τα είχα γράψει για αυτή τη γενετική ισότητα που λες (δεν ήξερα τον όρο, ούτε είχα σκεφτεί ότι μπορεί να γίνει αυτή η διπλή δωρεά που λες)

 

1 hour ago, ninaki80 είπε:

δηλαδη σε 10 χρονια σε δευτερη σκεψη σιγουρα θα πεις εκανα πατατα .. επρεπε να το ειχα κανει. 

Όντως μπορεί να συμβεί αυτό. Αλλά δεν είναι το ίδιο με αυτό:

1 hour ago, ninaki80 είπε:

κ.εχω δει πολλες γυναικες που πχ ο συντροφος τους δεν ηθελε παιδι η το καθηστερησαν χαρη συντροφου κ μετα  οχι μονο μειναν μονες οχι μονο το μετανιωσαν αλλα εχουν κ σοβαρα θεματα ψυχολογιας

 Δηλαδή με το να μην κάνουν παιδί ενώ μπορούν, επειδή δεν θέλει ο ένας. Εκεί σίγουρα το μετανιώνεις γιατί ξέρεις ότι μπορούσατε και δεν κάνατε παιδί επίτηδες. Ενώ σε πιθανό πρόβλημα νιώθεις ότι υπήρχε κάποιο πρόβλημα και δεν έγινε. 

[ninaki80]

πρίν από 25 λεπτά , little lamb είπε:

 

Ναι όντως... Αλλά αν κατάλαβα καλά η κοπέλα δεν θέλει να το μάθει το παιδί. Επίσης αν το μάθει μπορεί να το πάρει στραβά... Εγώ σίγουρα θα το έπαιρνα στραβά αν μάθαινα κάτι τέτοιο μεγάλη (ευτυχώς είμαι ίδια ο μπαμπάς μου κι έτσι δεν έχω αμφιβολίες  ). Καλύτερα τέτοια πράγματα να τα ξέρουν από την αρχή τα παιδιά, παρουσιασμένα εντελώς φυσικά, παρά να τα μαθαίνουν όταν μεγαλώσουν. Αλλά αν δεν θες να το ξέρουν άλλοι συγγενείς, όπως έγραψε η κοπέλα, τότε υπάρχει πιθανότητα να το πει το ίδιο το παιδί σε άλλους.

 

 

Μπράβο σας που καταφέρατε να πάρετε τέτοια απόφαση γιατί εγώ όπως καταλάβατε δεν θα είχα το θάρρος... Να το χαίρεστε το παιδάκι σας! Και εννοείται ότι δεν είναι το DNA που σε κάνει γονιό, αν ήταν έτσι τότε κανένας θετός γονιός δεν θα αγαπούσε το παιδί του. Εγώ αυτά που είχα γράψει τα είχα γράψει για αυτή τη γενετική ισότητα που λες (δεν ήξερα τον όρο, ούτε είχα σκεφτεί ότι μπορεί να γίνει αυτή η διπλή δωρεά που λες)

 

Όντως μπορεί να συμβεί αυτό. Αλλά δεν είναι το ίδιο με αυτό:

 Δηλαδή με το να μην κάνουν παιδί ενώ μπορούν, επειδή δεν θέλει ο ένας. Εκεί σίγουρα το μετανιώνεις γιατί ξέρεις ότι μπορούσατε και δεν κάνατε παιδί επίτηδες. Ενώ σε πιθανό πρόβλημα νιώθεις ότι υπήρχε κάποιο πρόβλημα και δεν έγινε. 

ύπηρχε προβλημα αλλα υπηρχε λυση αυτη ειναι η διαφορα. απτην στιγμη που υπαρχει λυση δεν μπορεις να πεις δεν μπορουσα. κ μην ξεχνας οτι πριν μερικα χρονια ακομα κ η εξωσωματικη ηταν ταμπου τεραστιο για τους ανδρες.

ρωτα τους γονεις σου αν ηθελε κανενας ανδρας στην εποχη τους να κανει εξωσωματικη κ ποσες γυναικες τωρα μουτζωνονται γιατι πλεον η εξωσωματικη ειναι κατι που ολοι με προβλημα καταφευγουν κ βρισκουν την υγεια τους

[little lamb]

Υπάρχει λύση αλλά δεν είναι τόσο απλή αυτή η λύση. Εσύ το έχεις στο μυαλό σου σαν κάτι απλό, εγώ σαν κάτι λιγότερο απλό, κάποιος άλλος μπορεί να το θεωρεί και αδιανόητο. Κι όμως είναι καλύτερα να το θεωρεί κάποιος απλό γιατί δεν μπαίνει σε διλήμματα. Ενώ εγώ αν τύχαινε κάτι τέτοιο θα δυσκόλευα τη ζωή μου με τις αμφιβολίες! Πάντως υποθέτω πως τότε δεν ήθελαν την εξωσωματική γιατί θεωρούσαν ότι προσβάλλεται ο ανδρισμός τους αν είχαν πρόβλημα. Εξάλλου τις γυναίκες κατηγορούσαν χωρίς να ξέρουν ποιος από τους δύο είχε θέμα. Δηλαδή ήταν για εντελώς διαφορετικό (και χαζό) λόγο, ενώ οι προβληματισμοί για δανεικό σπέρμα είναι πιο βάσιμοι, δεν είναι ακριβώς το ίδιο.

[ninaki80]

πρίν από 45 λεπτά , little lamb είπε:

Υπάρχει λύση αλλά δεν είναι τόσο απλή αυτή η λύση. Εσύ το έχεις στο μυαλό σου σαν κάτι απλό, εγώ σαν κάτι λιγότερο απλό, κάποιος άλλος μπορεί να το θεωρεί και αδιανόητο. Κι όμως είναι καλύτερα να το θεωρεί κάποιος απλό γιατί δεν μπαίνει σε διλήμματα. Ενώ εγώ αν τύχαινε κάτι τέτοιο θα δυσκόλευα τη ζωή μου με τις αμφιβολίες! Πάντως υποθέτω πως τότε δεν ήθελαν την εξωσωματική γιατί θεωρούσαν ότι προσβάλλεται ο ανδρισμός τους αν είχαν πρόβλημα. Εξάλλου τις γυναίκες κατηγορούσαν χωρίς να ξέρουν ποιος από τους δύο είχε θέμα. Δηλαδή ήταν για εντελώς διαφορετικό (και χαζό) λόγο, ενώ οι προβληματισμοί για δανεικό σπέρμα είναι πιο βάσιμοι, δεν είναι ακριβώς το ίδιο.

θα σου πω αποφαση ευκολη δεν ειναι σιγουρα, θα ταραχτεις στην αρχη .

το ερωτημα ειναι ομως θες παιδι η οχι? 

εγω το εχω κανει στον εαυτο μου κ βλεποντας ανθρωπους που για τετοιους λογους δεν καναν κ το μετανιωσαν κ ανθρωπους που προχωρησαν στην δωρεα κ δεν το μετανιωσε κανεις, απο αυτους που γνωριζω εγω τουλαχιστον εχω αποφασισει οτι τελικα το θελω ενος παιδιου ειναι πιο δυνατο απο καθε αλλη σχεση.

[little lamb]

Μακάρι να το αποφασίζουν και να συμφωνούν κλπ κλπ για να μην έχουν και τον καημό μετά! (Έχουμε καταλήξει να μιλάμε μόνες μας, χαχα!)

[ninaki80]

πρίν από 8 λεπτά , little lamb είπε:

Μακάρι να το αποφασίζουν και να συμφωνούν κλπ κλπ για να μην έχουν και τον καημό μετά! (Έχουμε καταλήξει να μιλάμε μόνες μας, χαχα!)

λεμε ολες τις αποψεις ομως κ εχει ενα ενδιαφερον. μακαρι να βρεθει λυση που να ειναι κ οι δυο ευτυχισμενοι

[Macgyver]

15 ώρες πρίν, Αντουαν8 είπε:

Θα το εκανα με ολη μου την καρδια αληθεια....και του το χω πει...!!

καλος η' κακως μετα απο σπερμα δοτη η' δωρεα ωαριων...το τελικο αποτελεσμα (αν θελουμε να το δουμε τελειως ρεαλιστικα) ειναι ακριβως το ιδιο=διαφορετικο DNA!

Οσο για την πρόληψη...σε αυτες τις ηληκιες και χωρις προβληματα υγειας ειναι λιγακι τραβηγμένο θεωρω ...αλλα οκ δεκτο!

Ναι είναι τραβηγμένο , αλλά πολλές φορές η πρόληψη φαίνεται «παράλογη» . 

Αφου θα το έκανες λοιπόν (κι εγώ το ίδιο , κι αν δεν υπήρχαν κάποια θέματα υγείας θα γινόμουν ευχαρίστως κ παρενθετη μητέρα ) πρέπει ήρεμα να του το πεις . Όχι απαραίτητα τώρα που ακόμα η πληγή είναι νωπή αλλά πχ το καλοκαιρακι στις διακοπές που συνήθως είμαστε πιο χαλαροί . 

Αν ο ίδιος ως άνθρωπος θα : 

1) δεχόταν μια σύζυγο που θα είχε ήδη παιδί 

2) θα δεχόταν μια σύζυγο με παιδί χωρίς προηγούμενο γάμο κ θα το υιοθετούσε

3) θα δεχόταν να προχωρήσει σε υιοθεσία γενικά 

4) θα δεχόταν παρενθετη μητρότητα με δανεικό ωάριο 

ε τότε η λύση είναι μπροστά σας :) 

οσο για τον κοινωνικό περίγυρο : κάψτε τις εξετάσεις που απέδειξαν την Αζωοσπερμια ώστε να μην τότε βρει ποτέ κανεις . 

Επιλεξτε δότη με τουλάχιστον ίδια ομάδα αίματος με το σύζυγο μην τυχόν το παιδί σας βγει με εντελώς άλλη ομάδα και κινήσει υποψίες . 

Επίσης να κρύβεστε λίγο από τον περίγυρο , να γίνετε «μη διαθέσιμοι λόγω έλλειψης χρόνου» σε υπερβολικά «κολλητές συναναστροφες» ώστε να μην εντοπίζουν χρονικά διαδικασίες στις οποίες θα υποβληθείτε εσείς . 

Να ξέρεις ότι οι κακές γλώσσες υπάρχουν πάντοτε , αλλά σε δύσκολες στιγμές φαίνεται το ήθος του ανθρώπου ;) 

[MagdaP]

Θεωρώ απόλυτα φυσιολογικό ο σύζυγος να είναι σκεπτικός. Φαντάζομαι είναι σοκ για τον καθένα (είτε άντρας είναι είτε γυναίκα) να μαθαίνει ότι δεν μπορεί να κάνει παιδιά. Φυσικά και θέλει το χρόνο του.

Από κει και πέρα θεωρώ άκρως εγωιστικο να μην δεχθεί δανεικό σπέρμα. Διαβάζω παραπάνω την αποψη ότι η υιοθεσία είναι πιο "δίκαιη" και απορώ τι σημαίνει δίκαιη; Είμαι εντελώς αντίθετη με αυτή τη λογική. Προφανώς ο καθένας έχει την άποψή του αλλά εγώ τη βρίσκω εντελώς εγωιστικη... 

Από την άλλη πλευρά δε μπορείς να πιέσεις κάποιον για κάτι τόσο σοβαρό. Ίσως θέλει το χρόνο του. Ίσως πάλι θέλετε διαφορετικά πράγματα αν δεν δεχθεί. Εννοείται πως υπάρχουν ευτυχισμένα ζευγάρια χώρις παιδιά αρκεί να είναι επιλογή και των δύο.  Πάντως εγώ προσωπικά αν μου στερουσε τη μητρότητα δε θα του το συγχωρουσα ποτέ! 

[little lamb]

5 ώρες πρίν, Macgyver είπε:

Επιλεξτε δότη με τουλάχιστον ίδια ομάδα αίματος με το σύζυγο μην τυχόν το παιδί σας βγει με εντελώς άλλη ομάδα και κινήσει υποψίες . 

 

Πού θα ξέρουν καλέ οι συγγενείς τι ομάδα αίματος έχει το παιδί; Εγώ δεν θυμάμαι καν τι έχει ο άντρας μου!

 

4 ώρες πρίν, MagdaP είπε:

Από κει και πέρα θεωρώ άκρως εγωιστικο να μην δεχθεί δανεικό σπέρμα. Διαβάζω παραπάνω την αποψη ότι η υιοθεσία είναι πιο "δίκαιη" και απορώ τι σημαίνει δίκαιη; Είμαι εντελώς αντίθετη με αυτή τη λογική. Προφανώς ο καθένας έχει την άποψή του αλλά εγώ τη βρίσκω εντελώς εγωιστικη... 

Από την άλλη πλευρά δε μπορείς να πιέσεις κάποιον για κάτι τόσο σοβαρό. Ίσως θέλει το χρόνο του. Ίσως πάλι θέλετε διαφορετικά πράγματα αν δεν δεχθεί. Εννοείται πως υπάρχουν ευτυχισμένα ζευγάρια χώρις παιδιά αρκεί να είναι επιλογή και των δύο.  Πάντως εγώ προσωπικά αν μου στερουσε τη μητρότητα δε θα του το συγχωρουσα ποτέ! 

 

Τότε θα ήταν και εγωιστικό το να μη δεχτεί η γυναίκα δανεικά ωάρια και παρένθετη μητέρα ταυτόχρονα (γιατί μόνο ταυτόχρονα αντιστοιχούν στο δανεικό σπέρμα). Αλλά οκ απόψεις είναι αυτές. Ξαναλέω ότι όσοι είναι τόσο σίγουροι είναι και πιο ευτυχισμένοι γιατί εγώ θα βασανιζόμουν από τις αμφιβολίες...

 

Αλλά σίγουρα ισχύει αυτό που λες ότι δεν μπορείς να τον πιέσεις. Όπως πρέπει να είναι επιλογή και των δύο το χωρίς παιδιά, έτσι πρέπει να είναι επιλογή και των δύο αυτές οι μέθοδοι.

 

Δεν θα του συγχωρούσες το να σου στερούσε τη μητρότητα και είναι κατανοητό αυτό. Αλλά αντίστοιχα θα δεχόσουν να δώσει ο άντρας σου σπέρμα σε παρένθετη μητέρα και χωρίς δικά σου ωάρια και να γίνει έτσι ένα παιδί που θα θεωρείται δικό σου ενώ ούτε το γέννησες ούτε είναι από δικά σου ωάρια; Αλλά να είναι του άντρα σου; (και δεν εννοώ να το είχε ήδη, αλλά να το έκανε ουσιαστικά μόνος του με αυτή τη μέθοδο). Αν δίσταζες να το κάνεις, θα σου άρεσε να σε λένε εγωίστρια και ότι στερείς από τον άλλο την πατρότητα; Αντίστοιχα εγωιστικό θα μπορούσε να θεωρηθεί το "εγώ παιδί θα κάνω, κόψε το λαιμό σου, ας μην είχες πρόβλημα, κι άμα θες μεγάλωσέ το αλλιώς φύγε", ενώ υποτίθεται ότι τα προβλήματα σε ένα ζευγάρι είναι κοινά και όχι μόνο του ενός. (Δεν λέω ότι θα χαρακτήριζα εγωιστή όποιον κάνει τέτοια μέθοδο, λέω απλά -με μια δόση υπερβολής- τι θα μπορούσε να θεωρηθεί αν θεωρούμε αντίστοιχα εγωιστή όποιον δεν θέλει να το κάνει). Εγώ θα προτιμούσα 1000 φορές υιοθεσία και να μην είναι βιολογικό παιδί κανενός, παρά κάτι τόσο περίπλοκο... Θα ένιωθα κάπως σαν να μπαίνει άλλο άσχετο πρόσωπο ανάμεσα στο ζευγάρι. Μπορεί να είμαι υπερβολική αλλά δεν μπορώ να το δω τόσο αποστασιοποιημένα ως απλά ένα υλικό. Όπως είπε και η θεματοθέτρια δηλαδή ούτε για τη γυναίκα είναι εύκολο να γεννήσει το παιδί ενός αγνώστου. Και δεν νομίζω ότι είναι τόσο εγωιστικό το να αισθάνεται κάποιος περίεργα... Και για να μη θεωρηθεί εγωιστής να πρέπει να κάνει κάτι που τον πιέζει τόσο πολύ συναισθηματικά. 

[Macgyver]

πρίν από 22 λεπτά , little lamb είπε:

 

Πού θα ξέρουν καλέ οι συγγενείς τι ομάδα αίματος έχει το παιδί; Εγώ δεν θυμάμαι καν τι έχει ο άντρας μου!

 

 

Τότε θα ήταν και εγωιστικό το να μη δεχτεί η γυναίκα δανεικά ωάρια και παρένθετη μητέρα ταυτόχρονα (γιατί μόνο ταυτόχρονα αντιστοιχούν στο δανεικό σπέρμα). Αλλά οκ απόψεις είναι αυτές. Ξαναλέω ότι όσοι είναι τόσο σίγουροι είναι και πιο ευτυχισμένοι γιατί εγώ θα βασανιζόμουν από τις αμφιβολίες...

 

Αλλά σίγουρα ισχύει αυτό που λες ότι δεν μπορείς να τον πιέσεις. Όπως πρέπει να είναι επιλογή και των δύο το χωρίς παιδιά, έτσι πρέπει να είναι επιλογή και των δύο αυτές οι μέθοδοι.

 

Δεν θα του συγχωρούσες το να σου στερούσε τη μητρότητα και είναι κατανοητό αυτό. Αλλά αντίστοιχα θα δεχόσουν να δώσει ο άντρας σου σπέρμα σε παρένθετη μητέρα και χωρίς δικά σου ωάρια και να γίνει έτσι ένα παιδί που θα θεωρείται δικό σου ενώ ούτε το γέννησες ούτε είναι από δικά σου ωάρια; Αλλά να είναι του άντρα σου; (και δεν εννοώ να το είχε ήδη, αλλά να το έκανε ουσιαστικά μόνος του με αυτή τη μέθοδο). Αν δίσταζες να το κάνεις, θα σου άρεσε να σε λένε εγωίστρια και ότι στερείς από τον άλλο την πατρότητα; Αντίστοιχα εγωιστικό θα μπορούσε να θεωρηθεί το "εγώ παιδί θα κάνω, κόψε το λαιμό σου, ας μην είχες πρόβλημα, κι άμα θες μεγάλωσέ το αλλιώς φύγε", ενώ υποτίθεται ότι τα προβλήματα σε ένα ζευγάρι είναι κοινά και όχι μόνο του ενός. (Δεν λέω ότι θα χαρακτήριζα εγωιστή όποιον κάνει τέτοια μέθοδο, λέω απλά -με μια δόση υπερβολής- τι θα μπορούσε να θεωρηθεί αν θεωρούμε αντίστοιχα εγωιστή όποιον δεν θέλει να το κάνει). Εγώ θα προτιμούσα 1000 φορές υιοθεσία και να μην είναι βιολογικό παιδί κανενός, παρά κάτι τόσο περίπλοκο... Θα ένιωθα κάπως σαν να μπαίνει άλλο άσχετο πρόσωπο ανάμεσα στο ζευγάρι. Μπορεί να είμαι υπερβολική αλλά δεν μπορώ να το δω τόσο αποστασιοποιημένα ως απλά ένα υλικό. Όπως είπε και η θεματοθέτρια δηλαδή ούτε για τη γυναίκα είναι εύκολο να γεννήσει το παιδί ενός αγνώστου. Και δεν νομίζω ότι είναι τόσο εγωιστικό το να αισθάνεται κάποιος περίεργα... Και για να μη θεωρηθεί εγωιστής να πρέπει να κάνει κάτι που τον πιέζει τόσο πολύ συναισθηματικά. 

Η ομάδα αίματος κατά κανόνα είναι γνωστή μέσα στα πλαίσια της κοντινής οικογενειας αλλά μπορεί να μαθευτεί και από άλλους λόγους πχ ένα χειρουργείο κάποια στιγμή . Όταν θες να κρυφτείς , πρέπει να το κανεις με τρόπο έξυπνο ;) 

[Lenia16]

Προσωπικά θεωρώ πολύ σπουδαίο το γεγονός ότι η επιστήμη επιτρέπει αυτή τη στιγμή σε ανθρώπους, που αδυνατούν με φυσικό τρόπο, να αποκτήσουν παιδί μεσω άλλων οδών. Αν ο άντρας σου θέλει να γίνει πατέρας είναι -δυστυχως- ο καλύτερος τροπος με τα δεδομένα που έχετε. Το παιδί θα είναι κ των δύο, δε θα είναι δικό σου κ ενός άλλου άντρα, το βλέπετε πολύ λάθος. Επίσης, το θεωρώ εγωιστικό αν ένας από τους δύο δεν μπορεί να τεκνοποιήσει να στερεί κ από το σύντροφό του αυτό το δικαίωμα όταν υπάρχουν εναλλακτικές. Αν θέλετε πολύ ένα παιδί τότε είναι η καλύτερη λύση. Αν είστε ντεμί τότε αφήστε να περάσει κάποιο διαστημα να το επεξεργαστείτε καλύτερα κ το ξανασυζητατε αφού ωριμάσει σαν σκέψη. 

Πάντως διαφωνώ με το παράδειγμα με τα δανεικά ωάρια κ την παρένθετη, ειναι εντελώς διαφορετικό. Στη μια περίπτωση έχουμε ένα ανώνυμο δανεικό γενετικό υλικό που τοποθετείται στη σύζυγο κ το ζευγάρι ζει μαζί όλη τη διαδικασία εγκυμοσύνης τοκετού κλπ ενώ στην άλλη εμπλέκεται κ τρίτος άνθρωπος κ το ζευγάρι πουθενά, ούτε γενετικά. Πώς είναι το ίδιο; Κ στο κάτω κάτω δεν είναι μόνο πρβλ του συζύγου αλλά κ δικό της γιατί κ αυτή φαντάζομαι ονειρευοταν να κάνει παιδί με τον άντρα της με τον παραδοσιακό τρόπο, όχι να γονιμοποιηθεί εργαστηριακά από δανεικό σπερματοζωάριο. Όμως κάτι χάνεις κάτι κερδίζεις πάντα. Εγω, καθαρα προσωπική μου αποψη κ μιλώντας εκ του ασφαλούς αλλά με γνώση των λεγομένων μου, θα τα δεχομουν κ τα δυο αν δεν γινόταν διαφορετικά να τεκνοποιήσω. Έτσι κ αλλιώς -κ μην πέσετε να με φατε- δε νομίζω ότι μέχρι να ζήσεις λίγο το παιδί σου μπορείς να το αγαπήσεις. Η αγάπη έρχεται με την τριβή. Εδω αγαπάς απόλυτα ένα παιδάκι υιοθετημένο που σου είναι παντελώς άγνωστο, δε θα αγαπήσεις ένα νεογέννητο που το ζεις από εμβρυϊκό στάδιο κ δεν έχει γνωρίσει τπτ άλλο κ ουσιαστικά γεννήθηκε από σένα για σένα; 

[ninaki80]

πρίν από 29 λεπτά , little lamb είπε:

 

Πού θα ξέρουν καλέ οι συγγενείς τι ομάδα αίματος έχει το παιδί; Εγώ δεν θυμάμαι καν τι έχει ο άντρας μου!

 

 

Τότε θα ήταν και εγωιστικό το να μη δεχτεί η γυναίκα δανεικά ωάρια και παρένθετη μητέρα ταυτόχρονα (γιατί μόνο ταυτόχρονα αντιστοιχούν στο δανεικό σπέρμα). Αλλά οκ απόψεις είναι αυτές. Ξαναλέω ότι όσοι είναι τόσο σίγουροι είναι και πιο ευτυχισμένοι γιατί εγώ θα βασανιζόμουν από τις αμφιβολίες...

 

Αλλά σίγουρα ισχύει αυτό που λες ότι δεν μπορείς να τον πιέσεις. Όπως πρέπει να είναι επιλογή και των δύο το χωρίς παιδιά, έτσι πρέπει να είναι επιλογή και των δύο αυτές οι μέθοδοι.

 

Δεν θα του συγχωρούσες το να σου στερούσε τη μητρότητα και είναι κατανοητό αυτό. Αλλά αντίστοιχα θα δεχόσουν να δώσει ο άντρας σου σπέρμα σε παρένθετη μητέρα και χωρίς δικά σου ωάρια και να γίνει έτσι ένα παιδί που θα θεωρείται δικό σου ενώ ούτε το γέννησες ούτε είναι από δικά σου ωάρια; Αλλά να είναι του άντρα σου; (και δεν εννοώ να το είχε ήδη, αλλά να το έκανε ουσιαστικά μόνος του με αυτή τη μέθοδο). Αν δίσταζες να το κάνεις, θα σου άρεσε να σε λένε εγωίστρια και ότι στερείς από τον άλλο την πατρότητα; Αντίστοιχα εγωιστικό θα μπορούσε να θεωρηθεί το "εγώ παιδί θα κάνω, κόψε το λαιμό σου, ας μην είχες πρόβλημα, κι άμα θες μεγάλωσέ το αλλιώς φύγε", ενώ υποτίθεται ότι τα προβλήματα σε ένα ζευγάρι είναι κοινά και όχι μόνο του ενός. (Δεν λέω ότι θα χαρακτήριζα εγωιστή όποιον κάνει τέτοια μέθοδο, λέω απλά -με μια δόση υπερβολής- τι θα μπορούσε να θεωρηθεί αν θεωρούμε αντίστοιχα εγωιστή όποιον δεν θέλει να το κάνει). Εγώ θα προτιμούσα 1000 φορές υιοθεσία και να μην είναι βιολογικό παιδί κανενός, παρά κάτι τόσο περίπλοκο... Θα ένιωθα κάπως σαν να μπαίνει άλλο άσχετο πρόσωπο ανάμεσα στο ζευγάρι. Μπορεί να είμαι υπερβολική αλλά δεν μπορώ να το δω τόσο αποστασιοποιημένα ως απλά ένα υλικό. Όπως είπε και η θεματοθέτρια δηλαδή ούτε για τη γυναίκα είναι εύκολο να γεννήσει το παιδί ενός αγνώστου. Και δεν νομίζω ότι είναι τόσο εγωιστικό το να αισθάνεται κάποιος περίεργα... Και για να μη θεωρηθεί εγωιστής να πρέπει να κάνει κάτι που τον πιέζει τόσο πολύ συναισθηματικά. 

κοιτα σου ξαναλεω η υιοθεσια ειναι κατι πολυ δυσκολο. 

κ εγωιστικο δεν ειναι να θες ενα παιδι. εγω αν δεν μπορουσα εννοητε θα ελεγα στον αντρα μου να το κανουμε με δανεικα κ παρενθετη.

κ εγωιστικο δεν ειναι πχ αν ο αντρας καποιας κοπελας μεινει παραλυτος θα ζηταει απτην κοπελα να.μην ξαναπερπατησει?? οχι. ετσι ειναι κ.το παιδι αφου μπορει ο ενας απτους δυο να κανει γιατι να μην κανει? δεν ειπαμε οτι θα παει με αλλο αντρα.

μαζι θα το μεγαλωσουν τι σημαινει δικο μου κ δικο σου παιδι.? 

πρίν από 6 λεπτά , Lenia16 είπε:

Προσωπικά θεωρώ πολύ σπουδαίο το γεγονός ότι η επιστήμη επιτρέπει αυτή τη στιγμή σε ανθρώπους, που αδυνατούν με φυσικό τρόπο, να αποκτήσουν παιδί μεσω άλλων οδών. Αν ο άντρας σου θέλει να γίνει πατέρας είναι -δυστυχως- ο καλύτερος τροπος με τα δεδομένα που έχετε. Το παιδί θα είναι κ των δύο, δε θα είναι δικό σου κ ενός άλλου άντρα, το βλέπετε πολύ λάθος. Επίσης, το θεωρώ εγωιστικό αν ένας από τους δύο δεν μπορεί να τεκνοποιήσει να στερεί κ από το σύντροφό του αυτό το δικαίωμα όταν υπάρχουν εναλλακτικές. Αν θέλετε πολύ ένα παιδί τότε είναι η καλύτερη λύση. Αν είστε ντεμί τότε αφήστε να περάσει κάποιο διαστημα να το επεξεργαστείτε καλύτερα κ το ξανασυζητατε αφού ωριμάσει σαν σκέψη. 

Πάντως διαφωνώ με το παράδειγμα με τα δανεικά ωάρια κ την παρένθετη, ειναι εντελώς διαφορετικό. Στη μια περίπτωση έχουμε ένα ανώνυμο δανεικό γενετικό υλικό που τοποθετείται στη σύζυγο κ το ζευγάρι ζει μαζί όλη τη διαδικασία εγκυμοσύνης τοκετού κλπ ενώ στην άλλη εμπλέκεται κ τρίτος άνθρωπος κ το ζευγάρι πουθενά, ούτε γενετικά. Πώς είναι το ίδιο; Κ στο κάτω κάτω δεν είναι μόνο πρβλ του συζύγου αλλά κ δικό της γιατί κ αυτή φαντάζομαι ονειρευοταν να κάνει παιδί με τον άντρα της με τον παραδοσιακό τρόπο, όχι να γονιμοποιηθεί εργαστηριακά από δανεικό σπερματοζωάριο. Όμως κάτι χάνεις κάτι κερδίζεις πάντα. Εγω, καθαρα προσωπική μου αποψη κ μιλώντας εκ του ασφαλούς αλλά με γνώση των λεγομένων μου, θα τα δεχομουν κ τα δυο αν δεν γινόταν διαφορετικά να τεκνοποιήσω. Έτσι κ αλλιώς -κ μην πέσετε να με φατε- δε νομίζω ότι μέχρι να ζήσεις λίγο το παιδί σου μπορείς να το αγαπήσεις. Η αγάπη έρχεται με την τριβή. Εδω αγαπάς απόλυτα ένα παιδάκι υιοθετημένο που σου είναι παντελώς άγνωστο, δε θα αγαπήσεις ένα νεογέννητο που το ζεις από εμβρυϊκό στάδιο κ δεν έχει γνωρίσει τπτ άλλο κ ουσιαστικά γεννήθηκε από σένα για σένα; 

οντως η αγαπη ερχετε με την τριβη εχεις δικιο σε αυτο. εξαλλου ενα παιδι θα το αγαπας περισσοτερο επειδη σου μοιαζει?  

[little lamb]

πρίν από 4 λεπτά , Lenia16 είπε:

Στη μια περίπτωση έχουμε ένα ανώνυμο δανεικό γενετικό υλικό που τοποθετείται στη σύζυγο κ το ζευγάρι ζει μαζί όλη τη διαδικασία εγκυμοσύνης τοκετού κλπ ενώ στην άλλη εμπλέκεται κ τρίτος άνθρωπος κ το ζευγάρι πουθενά, ούτε γενετικά.

 

Γενετικά ο πατέρας θα εμπλεκόταν. Απλά δεν θα ζούσαν την εγκυμοσύνη, που όντως έχεις πολύ δίκιο ότι είναι σημαντικό. Εγώ έκανα τον παραλληλισμό με την έννοια ότι αν είναι μόνο παρένθετη αλλά με υλικό και των 2 γονέων τότε είναι βιολογικά και των δύο γονέων, αν είναι ξένο ωάριο και το γεννήσει η μητέρα πάλι είναι βιολογικά και των δύο (αφού το κυοφόρησε και γέννησε), ενώ με το δανεικό σπέρμα δεν είναι καθόλου βιολογικά του πατέρα. Γι'αυτό το παραλλήλισα με δανεικά ωάρια ΚΑΙ παρένθετη ταυτόχρονα, επειδή μόνο τότε δεν είναι καθόλου βιολογικά της γυναίκας. Όχι ότι είναι τραγικό, αλλά θεωρώ λογικό να κομπλάρει όποιος από τους δύο έχει το θέμα. 

ΑΛΛΑ συμφωνώ 100% ότι δεν παίζει ρόλο το αν είναι βιολογικό σου στο να το αγαπήσεις και ότι η αγάπη έρχεται με την τριβή (γι'αυτό εξάλλου είπα από την αρχή για υιοθεσία). Εξάλλου και με τους συζύγους μας δεν έχουμε βιολογική συγγένεια, με την τριβή τους αγαπήσαμε!  Κι εγώ που προβληματίζομαι τόσο με αυτές τις μεθόδους, εννοείται πως θα το αγαπούσα αν το έκανα, δεν τίθεται θέμα ως προς αυτό. Μόνο ως προς το πόσο άνετα νιώθεις στην ιδέα για να το πραγματοποιήσεις. Μετά εννοείται ότι το αγαπάς! Κι ένα μωρό που θα το άφηναν στην πόρτα μου θα το αγαπούσα (καλά δεν γίνονται πια αυτά, το λέω ως παράδειγμα).

 

Μπράβο σας πάντως που τα έχετε τόσο ξεκάθαρα στο μυαλό σας! Εγώ αν μου τύχαινε νομίζω θα έμενα χωρίς παιδί τελικά...

[Lenia16]

πρίν από 2 λεπτά , little lamb είπε:

 

Γενετικά ο πατέρας θα εμπλεκόταν. Απλά δεν θα ζούσαν την εγκυμοσύνη, που όντως έχεις πολύ δίκιο ότι είναι σημαντικό. Εγώ έκανα τον παραλληλισμό με την έννοια ότι αν είναι μόνο παρένθετη αλλά με υλικό και των 2 γονέων τότε είναι βιολογικά και των δύο γονέων, αν είναι ξένο ωάριο και το γεννήσει η μητέρα πάλι είναι βιολογικά και των δύο (αφού το κυοφόρησε και γέννησε), ενώ με το δανεικό σπέρμα δεν είναι καθόλου βιολογικά του πατέρα. Γι'αυτό το παραλλήλισα με δανεικά ωάρια ΚΑΙ παρένθετη ταυτόχρονα, επειδή μόνο τότε δεν είναι καθόλου βιολογικά της γυναίκας. Όχι ότι είναι τραγικό, αλλά θεωρώ λογικό να κομπλάρει όποιος από τους δύο έχει το θέμα. 

ΑΛΛΑ συμφωνώ 100% ότι δεν παίζει ρόλο το αν είναι βιολογικό σου στο να το αγαπήσεις και ότι η αγάπη έρχεται με την τριβή (γι'αυτό εξάλλου είπα από την αρχή για υιοθεσία). Εξάλλου και με τους συζύγους μας δεν έχουμε βιολογική συγγένεια, με την τριβή τους αγαπήσαμε!  Κι εγώ που προβληματίζομαι τόσο με αυτές τις μεθόδους, εννοείται πως θα το αγαπούσα αν το έκανα, δεν τίθεται θέμα ως προς αυτό. Μόνο ως προς το πόσο άνετα νιώθεις στην ιδέα για να το πραγματοποιήσεις. Μετά εννοείται ότι το αγαπάς! Κι ένα μωρό που θα το άφηναν στην πόρτα μου θα το αγαπούσα (καλά δεν γίνονται πια αυτά, το λέω ως παράδειγμα).

 

Μπράβο σας πάντως που τα έχετε τόσο ξεκάθαρα στο μυαλό σας! Εγώ αν μου τύχαινε νομίζω θα έμενα χωρίς παιδί τελικά...

Εγω πάλι μάλλον θα χώριζα. Γιατί πάντα θα έβλεπα τον άντρα μου ως αυτόν που μου στάθηκε εμπόδιο στη μητρότητα. Θα έβλεπα παιδάκια κ θα κατηγορούσα τον άντρα μου που ο εγωισμός του δεν μου επέτρεψε να αποκτήσω κ εγώ. Κ θα κατηγορούσα κ εμένα που δεν έφυγα όταν μπορούσα. Κ τότε θα χαλούσε η σχέση δια πάντως. Όταν ένας άνθρωπος προτιμά την υιοθεσία από το δανεικό γενετικό υλικό σημαίνει ότι είναι ιδιοτελής κ επειδή δεν μπορεί αυτός να κάνει παιδί προτιμά να μην κάνει ούτε ο σύντροφός του. Μου φαίνεται πολύ βαρύ. Εάν ο ένας θέλει πάντα ετσι; Γιατί αν δεν καίγεται κάνεις τότε εννοείται μένεις χωρίς παιδί κ κάνεις ζωαρα!

[MagdaP]

Εννοείται ότι θα δεχομουν δανεικά ωαρια και παρενθετη αν ήταν ο μοναδικός τρόπος να γίνω μανούλα! Για το λόγο αυτό βρίσκω εγωιστικο το αντίθετο. 

Για μένα τα πράγματα είναι απλά. Το ιδανικό είναι ένα ζευγάρι να αποκτά τα παιδιά του με φυσικό τρόπο και να έχουν το γενετικό υλικό και των δύο. Στην περίπτωση όμως που ένας από τους δύο έχει πρόβλημα πρέπει να αντιμετωπιστει το συγκεκριμένο πρόβλημα. Η περίπτωση της υιοθεσιας για μένα θα ερχόταν τελευταία αφού είχα εξαντλησει κάθε αλλο τρόπο. Ας μην ξεχνάμε πόσο χρονοβόρα και δύσκολη διαδικασία είναι. Από τη στιγμή που υπάρχει η λύση του δοτη σπέρματος δε βρίσκω το λόγο να μπει κανείς στην πολύ δύσκολη διαδικασία της υιοθεσιας. Και όσο περίεργο κι αν ακούγεται καλύτερα το παιδί να έχει γενετικό υλικό τουλάχιστον από τον έναν παρά από κανέναν από τους δύο. Αυτό βρίσκω εγωιστικο, επειδή δε μπορεί να έχει το δικό μου dna να μην έχει και του/της συζύγου.  Και όπως ειπώθηκε και παραπάνω με αυτό τον τρόπο ζει το ζευγάρι όλη τη διάρκεια της εγκυμοσύνης. 

[ninaki80]

πρίν από 16 λεπτά , little lamb είπε:

 

Γενετικά ο πατέρας θα εμπλεκόταν. Απλά δεν θα ζούσαν την εγκυμοσύνη, που όντως έχεις πολύ δίκιο ότι είναι σημαντικό. Εγώ έκανα τον παραλληλισμό με την έννοια ότι αν είναι μόνο παρένθετη αλλά με υλικό και των 2 γονέων τότε είναι βιολογικά και των δύο γονέων, αν είναι ξένο ωάριο και το γεννήσει η μητέρα πάλι είναι βιολογικά και των δύο (αφού το κυοφόρησε και γέννησε), ενώ με το δανεικό σπέρμα δεν είναι καθόλου βιολογικά του πατέρα. Γι'αυτό το παραλλήλισα με δανεικά ωάρια ΚΑΙ παρένθετη ταυτόχρονα, επειδή μόνο τότε δεν είναι καθόλου βιολογικά της γυναίκας. Όχι ότι είναι τραγικό, αλλά θεωρώ λογικό να κομπλάρει όποιος από τους δύο έχει το θέμα. 

ΑΛΛΑ συμφωνώ 100% ότι δεν παίζει ρόλο το αν είναι βιολογικό σου στο να το αγαπήσεις και ότι η αγάπη έρχεται με την τριβή (γι'αυτό εξάλλου είπα από την αρχή για υιοθεσία). Εξάλλου και με τους συζύγους μας δεν έχουμε βιολογική συγγένεια, με την τριβή τους αγαπήσαμε!  Κι εγώ που προβληματίζομαι τόσο με αυτές τις μεθόδους, εννοείται πως θα το αγαπούσα αν το έκανα, δεν τίθεται θέμα ως προς αυτό. Μόνο ως προς το πόσο άνετα νιώθεις στην ιδέα για να το πραγματοποιήσεις. Μετά εννοείται ότι το αγαπάς! Κι ένα μωρό που θα το άφηναν στην πόρτα μου θα το αγαπούσα (καλά δεν γίνονται πια αυτά, το λέω ως παράδειγμα).

 

Μπράβο σας πάντως που τα έχετε τόσο ξεκάθαρα στο μυαλό σας! Εγώ αν μου τύχαινε νομίζω θα έμενα χωρίς παιδί τελικά...

νομιζω οτι απλα εμεινες εγκυος πριν προλαβεις να ανχωθεις για το ποτε θα γινεις μανα. αν καθηστερουσες  λιγο τοτε θα τα εβλεπες ολα πολυ διαφορετικα. κ σιγουρα κ εσυ η θα χωριζες η θα προχωρουσες σε οποια μεθοδο υπαρχει. 

αν δεν το νιωσεις δεν θα το καταλαβεις αυτο το ανχος. την πιθανοτητα δηλαδη να μεινεις χωρις παιδι. 

[little lamb]

πρίν από 2 λεπτά , ninaki80 είπε:

νομιζω οτι απλα εμεινες εγκυος πριν προλαβεις να ανχωθεις για το ποτε θα γινεις μανα. αν καθηστερουσες  λιγο τοτε θα τα εβλεπες ολα πολυ διαφορετικα. κ σιγουρα κ εσυ η θα χωριζες η θα προχωρουσες σε οποια μεθοδο υπαρχει. 

αν δεν το νιωσεις δεν θα το καταλαβεις αυτο το ανχος. την πιθανοτητα δηλαδη να μεινεις χωρις παιδι. 

 

Ότι έμεινα εύκολα ισχύει. Αλλά είχα πολύ άγχος από πριν για το αν θα μείνω (ήθελα πάρα πολύ παιδιά), επειδή ο άντρας μου είναι αρκετά πιο μεγάλος (και ήταν παράδοξο το πώς έμεινα εύκολα παρά το άγχος και την ηλικία). Όμως εξ αρχής ήξερα όταν επέλεξα αυτόν για σύζυγο ότι μπορεί να έχουμε πρόβλημα στην τεκνοποιία λόγω ηλικίας, γι'αυτό και σκεφτόμουν στο μυαλό μου το αν θα έκανα ή όχι τέτοια μέθοδο. Οι προβληματισμοί δηλαδή δεν μου προέκυψαν τώρα που διάβασα το θέμα, τους είχα. Και ευτυχώς δεν χρειάστηκε (δεν λέω μεγάλη κουβέντα γιατί δεν έχω γεννήσει ακόμα και ποτέ δεν ξέρεις τι φέρνει η ζωή). 

 

πρίν από 18 λεπτά , Lenia16 είπε:

Εγω πάλι μάλλον θα χώριζα. Γιατί πάντα θα έβλεπα τον άντρα μου ως αυτόν που μου στάθηκε εμπόδιο στη μητρότητα. Θα έβλεπα παιδάκια κ θα κατηγορούσα τον άντρα μου που ο εγωισμός του δεν μου επέτρεψε να αποκτήσω κ εγώ. Κ θα κατηγορούσα κ εμένα που δεν έφυγα όταν μπορούσα. Κ τότε θα χαλούσε η σχέση δια πάντως. Όταν ένας άνθρωπος προτιμά την υιοθεσία από το δανεικό γενετικό υλικό σημαίνει ότι είναι ιδιοτελής κ επειδή δεν μπορεί αυτός να κάνει παιδί προτιμά να μην κάνει ούτε ο σύντροφός του. Μου φαίνεται πολύ βαρύ. Εάν ο ένας θέλει πάντα ετσι; Γιατί αν δεν καίγεται κάνεις τότε εννοείται μένεις χωρίς παιδί κ κάνεις ζωαρα!

 

Εγώ πάλι δεν θα τον θεωρούσα εγωιστή, ούτε ακριβώς εμπόδιο, γιατί θα το θεωρούσα πρόβλημα του ζευγαριού (με τη λογική ότι ένα ζευγάρι είναι μαζί σε όλα). Αλλιώς είναι σαν να λες ότι είναι πρόβλημα του άλλου. Δηλαδή πιο άσχημα μου χτυπάει το "αν δεν μπορεί ο ένας γιατί να μην κάνει ούτε ο άλλος". Γιατί όταν θα αποφάσιζα ότι θέλω να περάσω τη ζωή μου με αυτόν τον άνθρωπο, θα σήμαινε ότι αποδέχομαι και το όποιο πρόβλημα είχε, δεν θα έλεγα οκ αυτός έχει πρόβλημα αλλά εγώ θέλω παιδί κ θα κάνω ο κόσμος να χαλάσει (πιο εγωιστικό μου φαίνεται αυτό, είναι σαν να λέμε ότι τους παντρευόμαστε μόνο για να μας κάνουν παιδί). Αν ήταν έτσι, τότε ισχύει αυτό που λέει η macgyver ότι ελέγχεις από πριν και δεν δεσμεύεσαι με αυτόν τον άνθρωπο, βρίσκεις άλλον που να μην έχει πρόβλημα. Ή κάνεις παιδί μόνη σου εξ αρχής με δότη.

Αλλά αν κάποια είναι εντελώς σίγουρη, όπως η @MagdaP, ότι θα έκανε δανεικά ωάρια+παρένθετη μαζί, τότε της βγάζω το καπέλο και θα είχε χίλια δίκια να θυμώνει που ο άντρας της δεν δέχεται. Αν η ίδια δεν θα το έκανε, τότε δεν έχει δίκιο να κατηγορεί τον άντρα της ότι της στερεί κάτι. Γιατί δεν είμαι σίγουρη ότι όλες όσες θα το ζητούσαν από τον άντρα τους θα ήταν διατεθειμένες να κάνουν το αντίστοιχο (αυτό ήθελα να διατυπώσω από την αρχή αλλά δεν μου έβγαινε σε μια πρόταση κι έγραψα 100 μηνύματα για να το εξηγήσω!) Εγώ λοιπόν για τον εαυτό μου είμαι μία από αυτές που δεν είναι σίγουρες αν θα το έκαναν (όχι επειδή δεν θα είχε το δικό μου dna -σιγά μην έχανε η ανθρωπότητα αν δεν διαιωνιζόμουν  - απλά θα μου φαινόταν περίεργο να έχει το dna μιας άσχετης και του άντρα μου), γι'αυτό και δεν θα θεωρούσα εγωιστή τον άντρα μου σε αντίστοιχη περίπτωση. (Η πλάκα είναι ότι ούτε η θεματοθέτρια θεωρεί εγωιστή τον δικό της, αντιθέτως μοιάζει και η ίδια προβληματισμένη και συζητάμε τζάμπα ένα θέμα που δεν τέθηκε!)

 

Όμως επειδή απ'ό,τι βλέπω μόνο εγώ το βλέπω έτσι και δεν έχει γράψει καμία άλλη κάτι παρόμοιο με εμένα, ίσως το βλέπω εγώ λάθος. (Και γι'αυτό λέω ότι εγώ θα έχανα τελικά αν έμενα χωρίς παιδιά ενώ θα μπορούσα με τέτοια μέθοδο) (Ίσως φταίει που έχω παραδείγματα μεγάλων πια ζευγαριών χωρίς παιδιά που είναι πάρα πολύ αγαπημένοι και δεμένοι και δεν μπορώ να φανταστώ ότι θα το έβλεπαν ποτέ ως πρόβλημα μόνο του ενός -ίσως επειδή δεν είχαν και μια τέτοια ευκαιρία της επιστήμης)

[Έσπερος]

πρίν από 2 λεπτά , little lamb είπε:

Ίσως φταίει που έχω παραδείγματα μεγάλων πια ζευγαριών χωρίς παιδιά που είναι πάρα πολύ αγαπημένοι και δεμένοι και δεν μπορώ να φανταστώ ότι θα το έβλεπαν ποτέ ως πρόβλημα μόνο του ενός -ίσως επειδή δεν είχαν και μια τέτοια ευκαιρία της επιστήμης

Για κάποια ζευγάρια ισχύει αυτό, για κάποια δεν ισχύει. Εγώ δεν μπορώ να με φανταστώ σε γάμο χωρίς παιδιά. Ανύπαντρη χωρίς παιδιά, ναι, θα το φανταζόμουν --και καμιά φορά το "ζηλεύω". Σε γάμο με τον οποιονδήποτε, όχι μόνο με τον άντρα μου. Θεωρώ ενοχλητικούς τους συμβιβασμούς που κάνεις σε γάμο (ή σε σοβαρή σχέση τύπου συγκατοίκησης) αν δεν γίνονται για ένα παιδί. Εγωιστικό ή όχι, είναι η άποψή μου. 

[little lamb]

πρίν από 2 λεπτά , Έσπερος είπε:

Θεωρώ ενοχλητικούς τους συμβιβασμούς που κάνεις σε γάμο (ή σε σοβαρή σχέση τύπου συγκατοίκησης) αν δεν γίνονται για ένα παιδί.

Δεν κατάλαβα ακριβώς τι εννοείς

[Lisbet]

Κι εγώ νομίζω πως, στην περίπτωση της κοπέλας, ή θα το έπαιρνα απόφαση ότι η μόνη περίπτωση να αποκτήσουμε κάποτε παιδί θα ήταν η υιοθεσία (γι' αυτό και θα ξεκινούσα άμεσα τη διαδικασία) ή θα χώριζα.

 

Σε καμία περίπτωση δε θα υπέβαλα ούτε το σύζυγό μου, ούτε τον εαυτό μου στη διαδικασία της απόκτησης του παιδιού ενός αγνώστου. Προσωπικά, δε μου φτάνει το "είναι δικό μου παιδί". Θέλω να είναι και παιδί του ανθρώπου που αγαπάω και ζω μαζί του. Εννοείται πως αν ήμουν εγώ αυτή που είχε το πρόβλημα, επίσης δε θα δεχόμουν δανεικά ωάρια, το βρίσκω τερατώδες να μου επιβάλλει κάποιος να γεννήσω το παιδί μιας ξένης. Εκεί κατά 99% θα χώριζα, δε θα μπορούσα να ζω με το φόβο ότι κάποτε ο σύζυγος θα μου χρεώσει τη στέρηση της πατρότητας. Εκτός αν ήταν πολύ χλιαρός στο θέμα του παιδιού - αλλά δε νομίζω πως θα παντρευόμουν έναν τέτοιον άνθρωπο, γιατί, όπως είπε και η Έσπερος, για μένα γάμος σημαίνει οικογένεια., αλλιώς απλά συζώ κι έχουμε κι οι 2 την ησυχία μας.

[Έσπερος]

1 hour ago, little lamb είπε:

Δεν κατάλαβα ακριβώς τι εννοείς

Όταν είσαι με κάποιον σημαίνει ότι κανείς συμβιβασμούς σε θέματα πχ διασκέδασης, φιλων, διακοπων, διαχειρισης χρηματων κ  χρονου κλπ. απο τη στιγμη που δεν ταιριάζεις σε ολα, δεν εχεις κοινο εργασιακό ωραριο, Προέρχεσαι απο οικογενεια με διαφορετικες συνηθειες κα. Αυτα ολα τα βρισκω επιβαρυντικά κ καταπιεστικά για μενα αν δεν ειναι να τα κανεις μεσα σε μια οικογενεια με παιδια. Αν είναι να μην έχω παιδιά, θα προτιμούσα μια πιο χαλαρή σχέση όπου θα είχα πλήρη ελευθερία κινήσεων. Οποτε ναι, κι εγω αν για καποιον λογο δεν επρόκειτο να κανουμε παιδια, ή θα άλλαζα τη μορφή της σχέσης, ή θα χωριζα. 

[ninaki80]

1 hour ago, little lamb είπε:

 

Ότι έμεινα εύκολα ισχύει. Αλλά είχα πολύ άγχος από πριν για το αν θα μείνω (ήθελα πάρα πολύ παιδιά), επειδή ο άντρας μου είναι αρκετά πιο μεγάλος (και ήταν παράδοξο το πώς έμεινα εύκολα παρά το άγχος και την ηλικία). Όμως εξ αρχής ήξερα όταν επέλεξα αυτόν για σύζυγο ότι μπορεί να έχουμε πρόβλημα στην τεκνοποιία λόγω ηλικίας, γι'αυτό και σκεφτόμουν στο μυαλό μου το αν θα έκανα ή όχι τέτοια μέθοδο. Οι προβληματισμοί δηλαδή δεν μου προέκυψαν τώρα που διάβασα το θέμα, τους είχα. Και ευτυχώς δεν χρειάστηκε (δεν λέω μεγάλη κουβέντα γιατί δεν έχω γεννήσει ακόμα και ποτέ δεν ξέρεις τι φέρνει η ζωή). 

 

 

Εγώ πάλι δεν θα τον θεωρούσα εγωιστή, ούτε ακριβώς εμπόδιο, γιατί θα το θεωρούσα πρόβλημα του ζευγαριού (με τη λογική ότι ένα ζευγάρι είναι μαζί σε όλα). Αλλιώς είναι σαν να λες ότι είναι πρόβλημα του άλλου. Δηλαδή πιο άσχημα μου χτυπάει το "αν δεν μπορεί ο ένας γιατί να μην κάνει ούτε ο άλλος". Γιατί όταν θα αποφάσιζα ότι θέλω να περάσω τη ζωή μου με αυτόν τον άνθρωπο, θα σήμαινε ότι αποδέχομαι και το όποιο πρόβλημα είχε, δεν θα έλεγα οκ αυτός έχει πρόβλημα αλλά εγώ θέλω παιδί κ θα κάνω ο κόσμος να χαλάσει (πιο εγωιστικό μου φαίνεται αυτό, είναι σαν να λέμε ότι τους παντρευόμαστε μόνο για να μας κάνουν παιδί). Αν ήταν έτσι, τότε ισχύει αυτό που λέει η macgyver ότι ελέγχεις από πριν και δεν δεσμεύεσαι με αυτόν τον άνθρωπο, βρίσκεις άλλον που να μην έχει πρόβλημα. Ή κάνεις παιδί μόνη σου εξ αρχής με δότη.

Αλλά αν κάποια είναι εντελώς σίγουρη, όπως η @MagdaP, ότι θα έκανε δανεικά ωάρια+παρένθετη μαζί, τότε της βγάζω το καπέλο και θα είχε χίλια δίκια να θυμώνει που ο άντρας της δεν δέχεται. Αν η ίδια δεν θα το έκανε, τότε δεν έχει δίκιο να κατηγορεί τον άντρα της ότι της στερεί κάτι. Γιατί δεν είμαι σίγουρη ότι όλες όσες θα το ζητούσαν από τον άντρα τους θα ήταν διατεθειμένες να κάνουν το αντίστοιχο (αυτό ήθελα να διατυπώσω από την αρχή αλλά δεν μου έβγαινε σε μια πρόταση κι έγραψα 100 μηνύματα για να το εξηγήσω!) Εγώ λοιπόν για τον εαυτό μου είμαι μία από αυτές που δεν είναι σίγουρες αν θα το έκαναν (όχι επειδή δεν θα είχε το δικό μου dna -σιγά μην έχανε η ανθρωπότητα αν δεν διαιωνιζόμουν  - απλά θα μου φαινόταν περίεργο να έχει το dna μιας άσχετης και του άντρα μου), γι'αυτό και δεν θα θεωρούσα εγωιστή τον άντρα μου σε αντίστοιχη περίπτωση. (Η πλάκα είναι ότι ούτε η θεματοθέτρια θεωρεί εγωιστή τον δικό της, αντιθέτως μοιάζει και η ίδια προβληματισμένη και συζητάμε τζάμπα ένα θέμα που δεν τέθηκε!)

 

Όμως επειδή απ'ό,τι βλέπω μόνο εγώ το βλέπω έτσι και δεν έχει γράψει καμία άλλη κάτι παρόμοιο με εμένα, ίσως το βλέπω εγώ λάθος. (Και γι'αυτό λέω ότι εγώ θα έχανα τελικά αν έμενα χωρίς παιδιά ενώ θα μπορούσα με τέτοια μέθοδο) (Ίσως φταίει που έχω παραδείγματα μεγάλων πια ζευγαριών χωρίς παιδιά που είναι πάρα πολύ αγαπημένοι και δεμένοι και δεν μπορώ να φανταστώ ότι θα το έβλεπαν ποτέ ως πρόβλημα μόνο του ενός -ίσως επειδή δεν είχαν και μια τέτοια ευκαιρία της επιστήμης)

καταρχας το.ανχος δεν εμποδιζει την συλληψη ειναι μυθος γιατι ετσι δεν θα εμενε εγκυος κανεις ολοι εχουμε διαφορα ανχοι κ.ολοι θεωριτικα σκεφτομαστε οτι μπορει να μην μπορεσουμε να κανουμε παιδι αλλα οπως ειπα θεωρητικα ...βεβαια εσυ το τερματισες χα χα γιατι να μην μπορει ο ανθρωπος να κανει παιδι εκτος αν ειναι 80 χρονων.!!!απλα το βλεπεις πολυ εξω απτο χορο νομιζω δεν εισαι λαθος στις αποψεις σου οι αποψεις σου ειναι σωστες απλα δεν το εχεις ζησει το θεμα για να το.σκεφτεις πιο πραγματικα τα γεγονοτα οποτε σου φαινετε καπως αν προσπαθουσες ομως χρονια θα ηταν λυτρωση.