Jump to content
➔ ParentsCafe.gr
 Εάν η διεύθυνση E-Mail σας δεν υπάρχει, δεν λειτουργεί, ή σας είναι άγνωστη, παρακαλούμε στείλτε μας το νέο σας E-Mail  &  το όνομα χρήστη σας στο a d m i n i s t r a t o r @parents.org.gr ! 
  • Tell a friend

    Είναι ενδιαφέρον αυτό το θέμα συζήτησης στο Parents.org.gr; Μοιράσου το με μια φίλη ή έναν φίλο!

Recommended Posts

Δημοσιεύτηκαν
πρίν από 42 λεπτά , Έσπερος είπε:

Δεν είναι ελληνική πραγματικότητα η εξαθλίωση του κέντρου της Αθήνας, και άλλων αστικών κέντρων; Η φτώχεια έχει πολλά πρόσωπα. Υπάρχει η πιο σκληρή εικόνα της φτώχειας που οδηγεί σε περιθωριοποίηση, υπάρχει η φτώχεια του πρόσφυγα, η ανέχεια της οικογένειας της διπλανής πόρτας που τρώει μόνο ρύζι και μακαρόνια, οι άνθρωποι που βοηθιούνται από τα κοινωνικά παντοπωλεία και τις συναφείς δομές, η πίεση να πληρώσει κανείς τους λογαριασμούς, η θέρμανση με κακής ποιότητας ξυλεία για οικονομία κλπ. Εδωπέρα όμως έχω αρχίσει να πιστεύω ότι φτώχεια κάποιες θεωρούν το να μην πηγαίνει κάποιος σε ιδιωτικό ή το να του φαίνεται ακριβό το μάθημα ξιφασκίας ως εξωσχολική δραστηριότητα.

 

Νομίζω ότι αρχίζει να φαίνεται ο παραλογισμός της συζήτησης, ακόμη και για ενήλικες :)

Για κάποιους φτώχεια είναι το ότι θα απευθυνθούν στο σύλλογο γονέων για τα σχολικά είδη του παιδιού και απόλυτη φτώχεια το να χρειαστέι να τρέφονται πια μόνο από τα σισίτια. Για κάποιους άλλους φτώχεια ειναι το οικονομικό ιδιωτικό και αδιανότη φτώχεια το δημόσιο. Αν δε ακούσουν για διανομή σχολικών γευμάτων μπορεί και να νομίζουν ότι είναι ανέκδοτο.


Διαφημίσεις


  • Απαντήσεις 146
  • Πρώτη δημ/ση
  • Τελευταία Απάντηση

Περισσότερες δημοσιεύσεις

Περισσότερες δημοσιεύσεις

Δημοσιεύτηκαν

Εγω δεν έχω ιδέα πως είναι η ζωή ούτε στα βόρεια ούτε στα νότια ουτε στα δυτικά προάστια γιατί μεγάλωσα στην επαρχια, ξέρω όμως σαν την παλάμη του χεριού μου το κέντρο της Αθήνας, όπου ζω κ εργάζομαι τα τελευταία 10 χρόνια. Εξαιτίας του επαγγελματος μου έχω συναναστραφεί και ναρκομανείς, που τη μια μέρα ανταλλάσσαμε τσιγάρα κ την άλλη τους έβρισκαν νεκρούς στο παγκακι και πλούσιους με οικιακές βοηθούς κ παιδιά σε ιδιωτικά σχολεία. Πιστέψτε με φίλες μου ότι μεγαλώνοντας δεν είχα επαφή με καμία απτις 2 περιπτωσεις διαβίωσης. Ζούσα σε ενα πολύ προστατευμένο περιβάλλον μια μεσοαστικής επαρχιακης οικογένειας. Όμως οι γονείς μου φρόντισαν μέσα από τα λόγια και τις παραινέσεις τους, που πολλές φορές τότε πήγαιναν στο βροντο, μέσα από τον ευρύτερο τρόπο ζωής τους, να μου εμφυσήσουν, όχι να "αγαπάω αλλήλους" αλλά ότι υπάρχουν 7 δις άνθρωποι και επειδή έτυχε να γεννηθω με τα υπαρχοντα δεδομένα, δεν είμαι κάτι το ιδιαιτερο σε σχέση με τους άλλους. Ο καθένας θα μπορούσε να είναι στη θέση ενός συνανθρώπου του. 

Το παν είναι να διαμορφώσεις έναν άνθρωπο με κριτική ικανότητα, ώριμο και ικανό να ανταπεξέλθει σε όποια κατάσταση βρεθεί χωρίς να πελαγωνει. Το να δείξεις στο παιδι σου τις πόρνες κ τους ναρκωμανεις πώς ακριβώς θα το βοηθήσει, αν κατά τα άλλα ζει στην κοσμαρα του και ο γονιός δεν ενδιαφέρεται για μια πιο σφαιρική εκπαίδευση του; Δεν πιστεύω ότι οι προσλαμβανουσες εικόνες παίζουν τόσο ρόλο όσο η επικοινωνία παιδιου - γονεα, η οποία για μένα αποτελεί τη βαση για την ενήλικη ζωή. 

Συγγνώμη αν τα γράφω λίγο μπερδεμενα kine, είμαι της θετικής κατεύθυνσης κ δυστυχώς, παρά την 5ετους φοιτήσεως σχολή κ ενός μεταπτυχιακού ποτέ δεν κατάφερα να εκφράζω σωστα τις σκέψεις μου και να χρησιμοποιώ την ελληνική όπως θα ήθελα. Παρόλα αυτά, μπορώ να κατανοήσω τα γραφόμενα σε ένα φόρουμ και ας είναι ακαδημαϊκού επιπέδου.

Δημοσιεύτηκαν

Συμφωνώ με την @vtgian ως προς την τριβή με την κοινωνία. Για να γίνει αυτό όμως, πρέπει να υπάρχει και το παράδειγμα του γονιού. Κι εκεί δένει αυτό που λέω εγώ να εξοικειωθεί κανείς με την εξαθλίωση βιωματικά. Προφανώς δεν εννοώ να δεις τους άστεγους σαν αξιοθέατο για να μάθει το παιδί και να γυρίσει μετά στον κόσμο του πανευτυχές που δεν ζει έτσι. Εννοώ να μη φοβόμαστε το διαφορετικό, να μην κλεινόμαστε μόνοι μας στη γυάλα μας μην τυχόν και πάθουμε κάτι. Είναι άλλο να πεις ότι επιλέγεις να μένεις σε μια περιοχή με μια συγκεκριμένη ποιότητα ζωής ( κι εγώ σε νησί μένω εν μέρει λόγω δουλειάς και εν μέρει λόγω επιλογής, δεν μένω σε κανένα γκέτο) αλλά έχεις επαφή με το τι συμβαίνει και δεν σιχαίνεσαι πχ να πάρεις λεωφορείο να περάσεις από το κέντρο, και άλλο το να αρνείσαι συνειδητά να πας κάπου επειδή έχει τσιγγάνους, μετανάστες, ναρκομανείς, επειδή νομίζεις ότι αυτομάτως θα μολυνθείς ή θα σε κλέψουν ή δεν ξέρω κι εγώ τι.

Δημοσιεύτηκαν
24 minutes ago, Έσπερος said:

Συμφωνώ με την @vtgian ως προς την τριβή με την κοινωνία. Για να γίνει αυτό όμως, πρέπει να υπάρχει και το παράδειγμα του γονιού. Κι εκεί δένει αυτό που λέω εγώ να εξοικειωθεί κανείς με την εξαθλίωση βιωματικά. Προφανώς δεν εννοώ να δεις τους άστεγους σαν αξιοθέατο για να μάθει το παιδί και να γυρίσει μετά στον κόσμο του πανευτυχές που δεν ζει έτσι. Εννοώ να μη φοβόμαστε το διαφορετικό, να μην κλεινόμαστε μόνοι μας στη γυάλα μας μην τυχόν και πάθουμε κάτι. Είναι άλλο να πεις ότι επιλέγεις να μένεις σε μια περιοχή με μια συγκεκριμένη ποιότητα ζωής ( κι εγώ σε νησί μένω εν μέρει λόγω δουλειάς και εν μέρει λόγω επιλογής, δεν μένω σε κανένα γκέτο) αλλά έχεις επαφή με το τι συμβαίνει και δεν σιχαίνεσαι πχ να πάρεις λεωφορείο να περάσεις από το κέντρο, και άλλο το να αρνείσαι συνειδητά να πας κάπου επειδή έχει τσιγγάνους, μετανάστες, ναρκομανείς, επειδή νομίζεις ότι αυτομάτως θα μολυνθείς ή θα σε κλέψουν ή δεν ξέρω κι εγώ τι.

Πολύ σωστα αυτά.Αυτα ακριβως συζητούσαμε και σε αυτό το επιπεδο κινιοταν η ολη συζητηση μεχρι που αρχισαν τα σχολια περι του τι νοημα εχει να προσπαθήσεις να εξοικειωθουν τα παιδια με την πραγματικοτητα και γιατι δεν τα αφήνουμε να ζουν τη δικη μας πραγματικοτητα  και που αν δεν κανω λαθος συμφώνησες κι εσυ..Εγω ημουν αυτη που αναφερθηκα σε γονεις που δε μπορουν καν να διανοηθουν να πηγαινει το παιδι τους σε δημοσιο σχολειο και το κατεκρινα.

47 minutes ago, vtgian said:

Ενδιαφέρουσα συζήτηση!

 

Μπορώ να μιλήσω για το κομμάτι της ιδιωτικής εκπαίδευσης καθώς το έχω ζήσει και η ίδια για λίγο αλλά και το είδα μέσω της μεγάλης μας (γυμνάσιο-λύκειο).  Το μεγαλύτερο ποσοστό των παιδιών των ιδιωτικών καλώς ή κακώς, κυρίως λόγω της οικονομικής επιφάνειας των γονέων τείνει να ζει σε ένα "αποστειρωμένο" περιβάλλον. Δεν μιλάω για μικρά ιδιωτικά ή για το δημοτικό που μπορεί να στείλει το παιδί του μια μέση ευκατάσταση οικογένεια, αλλά για παιδιά γυμνασίου και πάνω, που τους είναι άλλωστε και πιο εύκολο να συναισθανθούν και να κρίνουν ορθολογικά. Τα παιδιά αυτά που τα γνώρισα από πρώτο χέρι συνήθως δεν έχουν καμία επαφή με τον "πραγματικό" κόσμο και τις συνθήκες που επικρατούν, τα ασχημα ακούγονται σαν κάτι λυπηρό αλλά πολύ μακρυά από τα ίδια. Η έννοια της φιλανθρωπίας ναι μεν καλλιεργείται αλλά όχι με στόχο την πραγματική βελτίωση της ζωής των συνανθρώπων, πιο πολύ ως την εκπλήρωση υποχρέωσης ενός ευκατάστατου προς τον αδύναμο. Μιλάμε στην πλειοψηφία για παιδιά που δεν έχουν μπει ούτε στο μετρό (ποιο λεωφορείο), αν πρέπει να πάνε κάπου μόνα τους παίρνουν ταξί, αγνοούν που βρίσκεται το κοντινότερο περίπτερο της γειτονιάς τους, πάνε όπου θέλουν όταν θέλουν, έχουν ό,τι ζητήσουν.

 

Γνωρίζω παράδειγμα παιδιού πολύ ευκατάστατης οικογένειας που ναι μεν οι γονείς ήταν αυτοδημιούργητοι,τα παιδιά μεγάλωσαν ας πούμε προστατευμένα. Τυχαίνει λοιπόν και βρίσκονται με το αυτοκίνητο σε φτωχογειτονιά του Πειραιά και ο γιος (11 ετών) αναφωνεί με ειλικρίνεια "αλήθεια ζουν άνθρωπο εδώ; σε αυτά τα σπίτια; γιατί δεν πάνε αλλού;" Άλλο παράδειγμα. Κάνουμε δώρο στην κόρη μας μεταχειρισμένο iphone προηγούμενης γενιάς.  Είναι πολύ χαρούμενη γι'αυτό γιατί το ήθελε καιρό. Το συζητάει με την φίλη της και πετάγεται συμμαθήτρια με γνήσια απορία "αφού σου έκαναν δώρο, γιατί δεν σου έπαιρναν το τελευταίο;" Άλλη συμμαθήτρια της κυκλοφορεί με beats ακουστικά 300ευρώ γύρω από τον λαιμό της, χωρίς καν να ενδιαφέρεται να ακούσει μουσική και όταν το κάνει ακούει χειρίστης ποιότητας mp3. 

 

Θέλω να πω με αυτά, ότι πολλές φορές γονείς με οικονομική επιφάνεια, θέλοντας να προσφέρουν το καλύτερο στα παιδιά τους ξεχνάνε εντελώς να τους μεταφέρουν έστω ως ιδέα τον κόπο που απαιτείται για να αποκτήσεις κάποια πράγματα. Τι σημαίνει πχ 200 ευρώ; πόσο εύκολα δίνονται; Παράλληλα θέλοντας να τα προστατέψουν από την όποια ταλαιπωρία και θεμιτό είναι (πχ γιατί να περιμένεις ένα λεωφορείο μέσα στο κρύο, να στριμωχτείς με αγνώστους) ξεχνάνε τα μαθήματα ζωής που μπορεί να πάρει ένα παιδί και ειδικά ένας έφηβος από την τριβή με την κοινωνία.

 

Δε νομίζω ότι μπορείς να μάθεις στο παιδί με κάποιον τρόπο το τι γίνεται έξω από τον κόσμο του, ειδικά σε ηλικίες μέχρι το δημοτικό που μόνο σαν βίωμα εντυπώνεται. Προσωπικά σαν παιδί έμαθα ότι η φτώχεια είναι υπαρκτή γιατί η μία θεία μου την βίωνε και μέρος των εσόδων της οικογένειας μου πήγαινε εκεί (είτε ως ψώνια, είτε ως ανάληψη υποχρεώσεων), το έβλεπα σε συμμαθητές μου που ερχόταν σχολείο με τρύπια ρούχα, το έβλεπα στη γειτονιά που ήταν αστική αλλά φτωχή. Έμαθα ότι υπάρχουν ναρκομανείς γιατί είχαμε στην πολυκατοικία μας χρόνιο χρήστη που πέθανε τελικά από υπερβολική δόση. Αντίστοιχα βίωσα την έλλειψη ορίων στο ιδιωτικό σχολείο όταν διαπίστωσα η ίδια ότι κάποιοι απλά έχουν ό,τι θέλουν, όποτε το θέλουν. Ως ενσυναίσθηση λειτουργούσε γιατί οι γονείς μας μας έμαθαν να μη τα θεωρούμε όλα δεδομένα και γιατί ερχόμουν σε επαφή με πολλά διαφορετικά περιβάλλοντα. Και πάλι όμως ως ενήλικη έφτασα στα όρια μου, όταν δυσκολεύτηκα μόλις τρεις μήνες να βρω δουλειά, όταν άλλοι παλεύουν χρόνια. Πόσο γελοίο ακούγεται αυτό ε; 

 

Νομίζω ότι μόνο με καλλιέργεια τηςν ενσυναίσθησης μπορούμε να ελπίζουμε ότι αργότερα, το παιδί μας θα δείξει ειλικρινές ενδιαφέρον για το τι συμβαίνει στον διπλανό του. Και φυσικά το κυριότερο έναυσμα είναι το δικό μας παράδειγμα.

Η ενσυναισθηση καπου πρεπει να ξεκινησει.Και είναι λογικο κι επομενο για μενα ότι θα ξεκινησει από το κοντινοτερο περιβάλλον και θα περασει σιγα σιγα και σε ένα άλλο επιπεδο.Μονη σου λες ότι προσωπικα εμαθες τι είναι η φτωχια επειδή η θειασ ου τη βιωνε και μερος των εσοδων σας πηγαινε εκει...και τι καλυτερο παράδειγμα για ένα παιδι.δεν αρκει όμως μονο να μενεις στο βοηθάμε το φιλο μας,την ξαδερφη μας.καποια στιγμη πρεπει να περασεις και στον αγνωστο ετσι δεν είναι?Τα πρωτα περι παιδιων που δε μπαινουν σε λεωφορεια και κυκλοφορουν με 200 ευρω στην τσεπη...όπως ειπε και καποια κοπελα παραπανω ...εκει δε σωζεται το πραγμα.

 


Διαφημίσεις

Δημοσιεύτηκαν
5 ώρες πρίν, kine είπε:

Είναι απλά αστείο, να κοιμάσαι στο δρόμο και να σου προσφέρουν στολισμένο δέντρο :D . Ευγενική χειρονομία σε κάθε περίπτωση, δεν αντιλέγω, αλλά περιττή!

 

Δικός μου άνθρωπος που είχε μεγαλώσει πολύ φτωχός (μάνα άρρωστη, πατέρας υποαπασχολούμενος σε περιοχή με τεράστια ανεργία) μου έλεγε ότι από τις πιο άσχημες αναμνήσεις της παιδικής του ηλικίας από όταν άρχισε να καταλαβαίνει την αξία των πραγμάτων ήταν τα δώρα που τους δίνονταν ως φιλανθρωπία τα Χριστούγεννα, για δύο λόγους:

- γιατί ήταν κυρίως τρόφιμα "πολυτελείας" για τα δεδομένα μιας φτωχής οικογένειας και με τα ίδια χρήματα θα έτρωγαν πιο λυτα για 10 μέρες  

- γιατί αναρωτιόταν γιατί δεν ένοιαζε κανέναν αν η οικογένειά του έχει να φάει τις υπόλοιπες μέρες του χρόνου.

Ο άνθρωπος αυτός έχει σαν αρχή να δίνει όσο μπορεί όπου μπορεί και ποτέ κάτι παραπάνω λόγω γιορτών, με εξαίρεση μικρά παιδάκια.

Μέχρι να γίνει αυτή η κουβεντα ομολογώ ότι και εγώ απλοϊκά σκεφτομουν ότι κάποια δωρα πέραν των απαραίτητων θα ήταν όμορφα σε τέτοιες περιστάσεις. Μετά κατάλαβα πόσο επηρεασμένη από τον δικό μου άνετο κόσμο ήταν αυτή η οπτική και ομολογώ ότι καταντράπηκα. 

Δημοσιεύτηκαν

Πέραν των τοποθετήσεων που αφορούν το τι ορίζουμε ως φτώχια ή ευμάρεια και πως θα πρέπει να δείχνουμε ή όχι την έγνοια μας για τους εκάστοτε συναθρωπους μας, οι οποίες νομίζω δεν απαντούν στον αρχικό προβληματισμό, αλλά προέκυψαν ως παρακλάδια της συζήτησης, βλέπω ότι υπάρχουν δύο απόψεις.

Η μια υιοθετείται από τη μεγάλη πλειοψηφία των συμμετεχόντων που λέει, ότι οποιες και αν είναι οι συνθήκες ζωής των παιδιών μας, ωφελεί και έχουμε χρέος ως γονείς να τα αναθρεφουμε πολυδιάστατα και μακριά από γυάλες.

Και η άλλη υποστηρίζει πώς αυτή η απόψη δεν έχει να προσθέσει κάτι, εφόσον ο τρόπος σκέψης ορίζεται εξολοκλήρου από τις εκάστοτε συνθήκες ζωής και άρα περιττεύει η παραπάνω προσέγγιση.

Ο τρόπος που σε αντιμετωπίζει η ζωή είναι ένας ανελέητος καθρέφτης του τρόπου που εσύ αντιμετωπίζεις τη ζωή.

Δημοσιεύτηκαν

@Αννα 35 αυτό που υποστηρίζω είναι ότι ο προβληματισμός σου, από μόνος του υποδηλώνει την επίγνωση ότι έχουν περιορισμένες προσλαμβάνουσες τα παιδιά αυτής της ζωής, που εσύ περιέγραψες έστω κι αφαιρετικά, στο πρώτο σου σχόλιο. Και στο συγκεκριμένο ερώτημα, που έκανες αρχικά, λέω πως ΝΑΙ, είναι περιορισμένες οι προσλαμβάνουσες και είναι λίγο-πολύ κλεισμένα στην γυάλα κι άρα είναι λογικό κι επόμενο, να μην έχουν ιδέα για τα κοινωνικά προβλήματα, μη προνομιούχων ανθρώπων. Δεν κατηγορώ κανέναν γι' αυτό, απλά επισημαίνω ότι είναι πολύ λογικό και καθόλου περίεργο, αφού αυτή τη ζωή κάνει, αυτή τη ζωή να καταλαβαίνει! 

 

Αφού λοιπόν γίνει η αποδοχή ότι ένα παιδί που μεγαλώνει έτσι, όπως υποθέτουμε ότι υπονοείς με τις περιγραφές σου, ζει όντως μέσα στη γυάλα του μικρόκοσμου του, μπορούμε να πάμε στο επόμενο βήμα και να συζητάμε για το πώς ανατρέπεται αυτό, εάν θέλουμε να ανατραπεί και γιατί ευθείς εξαρχής δημιουργήθηκε αυτή η γυάλα ή αλλιώς αποστείρωση. 

 

@Niki81 νομίζω παρερμήνευσες ή ίσως δεν ήταν αρκετά επεξηγηματικός ο λόγος μου, αλλά όταν ρωτώ "γιατί να μάθει ένα παιδί κάτι διαφορετικό από αυτό που ζει", δεν υπονοώ με την ερώτηση μου, ότι Δεν χρειάζεται να μάθει κάτι άλλο. Αντιθέτως, προσπαθώ να κάνω σαφές, ότι ΑΝ οι γονείς έχουν κοινωνικές ευαισθησίες και τριβή με την κοινωνία που τους περιβάλλει, τότε τα παιδιά τους έχουν κι αυτά την αντίληψη της κοινωνικής πραγματικότητας (αυτή που αντιστοιχεί φυσικά στην ηλικία τους και την ικανότητα κατανόησης τέτοιων διαφοροποιήσεων). ΑΝ όμως τα παιδιά, δεν έχουν καμία κοινωνική ευαισθησία ή έστω επίγνωση της πραγματικότητας, τότε οι γονείς μάλλον δεν συνειδητοποιούν ότι οι ίδιοι δημιουργούν κι αναπαράγουν μια αποστειρωμένη κοινωνικά πραγματικότητα για τα παιδιά τους.

 

Εν κατακλείδι, είναι αντιφατικό, από τη μια να ζεις αποστασιοποιημένος από τον κοινωνικό περίγυρο (για τον οποίο όμως είσαι ευαισθητοποιημένος) και από την άλλη να προσπαθείς να διδάξεις στα παιδιά σου, την κοινωνική ευαισθησία για τη φτώχεια.

Δημοσιεύτηκαν

Συμφωνώ με το συμπέρασμά σου, Άννα.

 

Θα ήθελα (αν έχει κλέισει ο προηγούμενος κύκλος) να θέσω και ένα ακόμα ζήτημα, το ανάποδο.

Τι όφελος και όχι τι χρέος θα έχουν τα παιδιά μας από μια πολυδιάστατη ανατροφή, όσο βέβαια αυτή είναι εφικτή.

 

Στην πολιτική τους τοποθέτηση: δεν θα βρεις εύκολα ανθρώπους που έχουν μια κάπως σφαιρική εικόνα του κόσμου να περιχαρακώνονται γύρω από τις δικές τους, οικείες κλίκες, να γίνονται φοβικοί με το διαφορετικό, να καταλήγουν να ξεσπούν το θυμό και την απογοήτευσή τους ψηφίζοντας κάτι σαν ...Χρυσή Αυγή;.

Να θυμίσω εδώ, ότι, όλες οι μορφές κλίκας, ακόμα κι αυτή του φασισμού προωθούν την φροντίδα και την περιφρούρηση των ομοίων, και μάλιστα πολύ έντονα. Το πρόβλημα εντοπίζεται με τους μη όμοιους. Αυτό για εκείνες που πιστεύουν ότι αν τα παιδιά μας σέβονται και συναισθάνονται τους συμμαθητές τους και μόνο είναι αρκετό.

 

Στην ασφάλειά τους: αν νομίζεις ότι η χειρότερη συμφορά της ζωής είναι να αρνηθεί η μαμά να σου πάρει το IPhone378, μπορείς πιο εύκολα να κάνεις και μια μυτιά κόκα που σου έφερε ο κολλητός, να κολλήσεις το πόδι στο γκάζι του κάμπριο, να φερθείς ανεύθυνα με το σώμα σου, κι άλλα πολλά. Αν όλη σου η ζωή έχει περάσει στο αποστειρωμένο-οπου-δεν-χωρουν-ευτράπελα μικρόκοσμο της οικογένειας και των ομοίων σου. Δεν είναι τυχαίο ότι τόσα παιδιά ευπόρων οικογενειών έχουν καταστραφεί.

 

Στην επιλογή επαγγέλματος: αν είσαι βέβαιος ότι η ζωή είναι έτσι ούτως ή άλλως, γιατί να κοπιάσεις να μορφωθείς και να διεκδικήσεις μια επαγγελματική καταξίωση;

 

Οι τρόποι να γίνει αυτό και να αποκτήσουν τα παιδιά αυτή τη σφαιρική παιδεία είναι μια καλή συζήτηση, σίγουρα δεν πρόκειται για κάτι εύκολο, είναι πολύ πιο περίπλοκο από το "φάε το φαϊ σου γιατί τα παιδάκια στην Αφρική πεινάνε" φράση που, ούτως ή άλλως δεν είχε ποτέ νόημα.

Insanity is doing the same thing over and over again and expecting different results.

Albert Einstein

Δημοσιεύτηκαν

 

πρίν από 25 λεπτά , kine είπε:

ΑΝ όμως τα παιδιά, δεν έχουν καμία κοινωνική ευαισθησία ή έστω επίγνωση της πραγματικότητας, τότε οι γονείς μάλλον δεν συνειδητοποιούν ότι οι ίδιοι δημιουργούν κι αναπαράγουν μια αποστειρωμένη κοινωνικά πραγματικότητα για τα παιδιά τους.

Αυτό το συμπέρασμα είναι λίγο αυθαίρετο και δεν αντικατοπτρίζει την πραγματικότητα. Είναι σα να λες "αν τα παιδιά είναι κλέφτες τότε φταίνε οι γονείς που τους έμαθαν να κλεβουν". Δε λαμβάνεις υπόψη σου τις διαφορές στην προσωπικότητα και την ιδιοσυγκρασία των ατόμων. Ένα παιδί μπορεί να εκλάβει με διαφορετικό τρόπο ένα ερέθισμα από το ίδιο του το αδερφάκι. Εκτός αυτού, τη διαμόρφωση της προσωπικότητας και του χαρακτήρα επηρεαζουν πολλοί εξωγενεις παράγοντες που ξεπερνούν την επιδραση των γονεικων προτύπων. Εδω έρχεται να "κουμπωσει" η άποψη που διατύπωσα προηγουμένως, ότι αν ως γονιός έχεις δώσει τα απαραίτητα εφόδια στο παιδί σου, τότε σε κάθε πτυχή της ζωής του θα μπορεί να ανταποκριθεί κατάλληλα. 

Γνωρίζω πλούσιους που ξοδεύουν αλογιστα και πλούσιους που θεωρούν περιττό να αγοράσουν ακριβά ρούχα και κινητά, πλούσιους που κρύβουν την οικονομική τους ευμάρεια για να μην τους ματιασουν και πλούσιους που επιδεικνύονται. Αντίστοιχα, φτωχούς που δε ντρέπονται και ζητούν βοήθεια και φτωχούς που προσπαθούν να ζήσουν σαν πλούσιοι. Φτωχούς κομπλεξικους και φτωχούς πιο λαρτζ και από τους πιο ευκατάστατους. Όλα είναι θέμα νοοτροπίας και αντίληψης της ζωής. Όπως δε γίνεται να είμαστε ολοι όμορφοι ή άσχημοι, έτσι δε γίνεται να είμαστε κ ολοι πλούσιοι ή αντίστοιχα, φτωχοι, εξυπνοι, μορφωμένοι κοκ. Δεν ξέρω γιατί αλλά μου φαίνεται πάρα πολύ φυσιολογικό το να υπάρχουν τέτοιες κοινωνικές διαφορές και δεν καταλαβαίνω γιατί πρέπει να εξισωθούμε όλοι σαν άνθρωποι. Το θέμα είναι να έχεις μια στιβαρή προσωπικότητα με γερές βάσεις κοινωνικής νοημοσύνης και να μπορείς να βρεις τη θέση σου στην κοινωνία, να έχεις το γνώθι σαυτον ούτως ώστε να μην ξυπνήσεις μια ωραία πρωία κ αναλογιστείς "τι στο καλό κάνω εγώ σ αυτόν εδώ τον κοσμο;".


Διαφημίσεις

Δημοσιεύτηκαν
πρίν από 33 λεπτά , kine είπε:

@Αννα 35 αυτό που υποστηρίζω είναι ότι ο προβληματισμός σου, από μόνος του υποδηλώνει την επίγνωση ότι έχουν περιορισμένες προσλαμβάνουσες τα παιδιά αυτής της ζωής, που εσύ περιέγραψες έστω κι αφαιρετικά, στο πρώτο σου σχόλιο. Και στο συγκεκριμένο ερώτημα, που έκανες αρχικά, λέω πως ΝΑΙ, είναι περιορισμένες οι προσλαμβάνουσες και είναι λίγο-πολύ κλεισμένα στην γυάλα κι άρα είναι λογικό κι επόμενο, να μην έχουν ιδέα για τα κοινωνικά προβλήματα, μη προνομιούχων ανθρώπων. Δεν κατηγορώ κανέναν γι' αυτό, απλά επισημαίνω ότι είναι πολύ λογικό και καθόλου περίεργο, αφού αυτή τη ζωή κάνει, αυτή τη ζωή να καταλαβαίνει! 

 

Αφού λοιπόν γίνει η αποδοχή ότι ένα παιδί που μεγαλώνει έτσι, όπως υποθέτουμε ότι υπονοείς με τις περιγραφές σου, ζει όντως μέσα στη γυάλα του μικρόκοσμου του, μπορούμε να πάμε στο επόμενο βήμα και να συζητάμε για το πώς ανατρέπεται αυτό, εάν θέλουμε να ανατραπεί και γιατί ευθείς εξαρχής δημιουργήθηκε αυτή η γυάλα ή αλλιώς αποστείρωση. 

 

 

 

Kine, με συγχωρεις, αλλά είχα την αίσθηση πως πριν απαντήσεις είχες διαβάσει τις τοποθετήσεις που μεσολάβησαν ανάμεσα στην αρχική δική μου και τη δική σου, γιατί αυτό το επόμενο βήμα που αναφέρεις διαχέεται σε όλη τη συζήτηση. Παρερμήνευσα λοιπόν.

 

Απαντώντας στο ερώτημα που θέτεις γιατί δημιουργήθηκε η γυάλα, να σου πω ότι τα δύο μεγάλα μου παιδιά είναι τεσσάρων ετών και το μικρό 3 μηνών, οπότε λογικό είναι να βρίσκονται σε γυάλα. Απλά θέλησα χάριν της συζήτησης να γενικευσω έναν προβληματισμό.

Ο τρόπος που σε αντιμετωπίζει η ζωή είναι ένας ανελέητος καθρέφτης του τρόπου που εσύ αντιμετωπίζεις τη ζωή.

Δημοσιεύτηκαν (επεξεργάστηκε)

Καλά βρε @Αννα 35 προφανώς δεν μιλάω κυριολεκτικά για τα παιδιά σου, στο εδώ και τώρα. Υποθετική ήταν η ερώτηση σου και κάπως βασισμένη σε μια μελλοντολογία με δεδομένα του σήμερα. Πάνω σε αυτό το πλαίσιο μιλάμε ούτως ή άλλως. Και δεν καταλαβαίνω γιατί κάθε φορά που θα προσπαθήσει μια συζήτηση να πάει παρακάτω, να μπει λίγο πιο βαθυά σε αιτιάσεις και νοηματοδότηση, που ξεφεύγει από το εύπεπτο "όλες οι μανούλες κάνουν το καλύτερο για τα παιδάκια τους" κι "ο καθένας να κοιτά το σπίτι του" , πρέπει να αισθάνεται θιγμένος, όποιος δεν ταυτίζεται με την μία ή την άλλη σκοπιά. 

 

Το επόμενο βήμα, δεν μπορεί να σταθεί, αν δεν έχει προηγηθεί το πρώτο σκέλος - συνειδητοποίηση, αποδοχή, κατανόηση της πραγματικότητας που ΟΝΤΩΣ ζούμε και αναπαράγουμε.

 

 

1 hour ago, Lenia16 είπε:

Είναι σα να λες "αν τα παιδιά είναι κλέφτες τότε φταίνε οι γονείς που τους έμαθαν να κλεβουν". Δε λαμβάνεις υπόψη σου τις διαφορές στην προσωπικότητα και την ιδιοσυγκρασία των ατόμων.

 

Εχεις απόλυτο δίκιο. Απλώς θεωρώ δεδομένο ότι εφόσον μιλάμε για τι μπορεί να κάνει ένας γονέας ως προς το ζήτημα, απαντούμε ως προς τον γονέα και μόνο. Δεν έχει νόημα εν προκειμένω, να αναλύσουμε τι μπορεί να κάνει το σχολείο ή ο δήμος ή μια τηλεοπτική καμπάνια ενημέρωσης κι ευαισθητοποίησης για τη φτώχεια. Μιλάμε για το κομμάτι που αντιστοιχεί στον γονέα. Σε ότι αφορά την κλοπή, αν ένας γονιός είναι κλέφτης, δεν απορούμε που και το παιδί έχει εξοικείωση με τις κλοπές. Απορούμε περισσότερο αν το παιδί τελικά, αποστραφεί την εν λόγω πρακτική.

Στην ίδια αναλογία, αν ένας γονιός ζει στην ευμάρεια της οικονομικής του άνεσης, δεν πρέπει να μας φαίνεται περίεργο που και το παιδί είναι "στον κόσμο του". Πιο πολύ θα μας κάνει εντύπωση όταν ένα παιδί έχει κοινωνικές ευαισθησίες κι αγωνίες, ενώ ο γονέας του είναι σπάταλος ή ανεύθυνος με το χρήμα.

Ολες οι εκδοχές είναι πιθανές. Την ποικιλία των παραγόντων που επιδρούν στη διαμόρφωση του χαρακτήρα μας, δεν μπορούμε να την ελέγξουμε. Αλλά η συζήτηση στρέφεται γύρω από την μεταχείριση του γονέα ως προς το ζητούμενο.

 

 

Είπα νωρίτερα ότι ο τρόπος για να ενισχύσεις την ευαισθησία ενός παιδιού, είναι να μάθει ΠΡΩΤΑ να νοιάζεται και να φροντίζει τον διπλανό του. Οποιος είναι αυτός. Για ένα ευκατάστατο παιδί, που ζει στο προάστιο και δεν έχει δει το μάτι του όχι άστεγο, αλλά ούτε επαγγελματία ζητιάνο, είναι λογικό και επόμενο, ο διπλανός του να είναι ένας συμμαθητής, ο αδερφός, ο φίλος. Και μιλάμε για παιδιά. Και για το μέτρο της κατανόησης τους και των δυνατοτήτων τους. Ο άστεγος, η πόρνη, το αφρικανάκι, αλλά και ο άνεργος, χαμηλοσυνταξιούχος ή άπορος κτλ. είναι έξω από τις δυνατότητες του. Ο συμμαθητής είναι πραγματικός, χειροπιαστός, αληθινός και άμεσος πλησίον. Από κει ΞΕΚΙΝΑΕΙ. Δεν μπορείς να προσπερνάς τον διπλανό και να περνάς απευθείας στον απέναντι. Και επειδή μιλάμε για ΠΑΙΔΙΑ, ο διπλανός ειναι ο γείτονας και ο συμμαθητής και ο αδερφός και η οικογένεια. Ετσι λειτουργεί!

Αν ο συμμαθητής έχει άνεργο πατέρα ή η θεία έχει οικονομικές δυσκολίες ή ο γείτονας είναι πρεζάκι και πουλάει τα παράθυρα του σπιτιού του, για να βγάλει λίγα χρήματα, είναι λογικό, να έχει καλύτερη αντίληψη και ευαισθησία για την φτώχεια και την ανέχεια των άλλων, ακόμη κι αν το σπίτι του έχει όλα τα καλά. Αν έχει αναπαραστάσεις φτώχειας από την τηλεόραση ή από καμιά ταινία/βιβλίο, είναι λογικό να είναι αρκετά μυωπική η κατανόηση του, για την πραγματική φτώχεια, στις ρεαλιστικές της διαστάσεις. 

 

Επεξεργάστηκαν by kine
Δημοσιεύτηκαν
πρίν από 10 λεπτά , kine είπε:

Απλώς θεωρώ δεδομένο ότι εφόσον μιλάμε για τι μπορεί να κάνει ένας γονέας ως προς το ζήτημα, απαντούμε ως προς τον γονέα και μόνο. Δεν έχει νόημα εν προκειμένω, να αναλύσουμε τι μπορεί να κάνει το σχολείο ή ο δήμος ή μια τηλεοπτική καμπάνια ενημέρωσης κι ευαισθητοποίησης για τη φτώχεια. Μιλάμε για το κομμάτι που αντιστοιχεί στον γονέα.

Σύμφωνοι, όμως ο,τι κάνει ο γονέας επηρεάζεται και από το περιβάλλον. Η οικογένεια είναι ένα ανοικτό σύστημα που αλληλεπιδρά με την υπόλοιπη κοινωνία. Το καλύτερο που έχει να κάνει ο γονέας λοιπόν, κατ' εμε, είναι να μεταλαμπαδευσει στο παιδι του την ικανότητα να φιλτράρει τις εισρεουσες πληροφορίες και εικόνες και να το αναγει σε άτομο που βλέπει αντικειμενικά τον κόσμο και όχι υπό το πρίσμα της εκάστοτε οικονομικής ή κοινωνικής κατάστασης στην οποία βρίσκεται.

Ίσως πρέπει το θέμα που άνοιξε η @Αννα 35 να το αντιστρέψουμε και να σκεφτούμε αν οι γονείς σε οικονομική δυσχέρεια εχουν τη δυνατότητα να αναρωτιούνται κάτι αντιστοιχο για τα δικά τους παιδιά. 

Δημοσιεύτηκαν

Έχουν, το παρακάτω ποτέ δεν τελειώνει. Ένας Ευρωπαίος σε οικονομική δυσχέρεια είναι βασιλιάς σε σχέση με ένα παιδί του τρίτου κόσμου. Κι εκείνο αντίστοιχα είναι πολύ καλά αν ζει σε μέρος με φάρμακα και νερό, σε μέρος χωρίς πόλεμο, και ούτω καθεξής.

Insanity is doing the same thing over and over again and expecting different results.

Albert Einstein

Δημοσιεύτηκαν

@ΑΝΝΑ24 έχεις δίκιο, απλά εννοούσα αν χρειάζεται να σκεφτούν πως να εξοικειωσουν τα παιδιά τους με τον πλουτο, το αντίθετο δλδ από αυτό που συζηταμε εδώ. Πάντως, το ποστ σου με έκανε να μειδιασω και να σκεφτώ ότι τα west world problems μας έχουν κατακλύσει και αν αναλογιστούμε πόσο τυχεροί είμαστε θα τρομάξουμε..


Διαφημίσεις

Δημοσιεύτηκαν (επεξεργάστηκε)

Το κατάλαβα, δεν ήταν μομφή για σένα, προς Θεού.

Η αλήθεια είναι ότι ΕΙΜΑΣΤΕ τυχεροί, και θυμώνω κάποιες φορές που με μανδύα την κρίση και τα (υπαρκτά) προβλήματά μας πειθόμαστε οι Έλληνες ότι είμαστε οι πιο δυστυχείς του κόσμου.

Και μιας και μιλάμε για ενσυναίσθηση, αναρωτιέμαι συχνά αν όλοι αυτοί οι παπούδες που χτυπιούνται (δίκαια, επαναλαμβάνω) στα δελτία ειδήσεων για τη σύνταξη, αν θα δίνανε ένα δεκαράκι τσακιστό για το παιδί στη Σομαλία που πεθαίνει από AIDS επειδή οι εταιρείες δεν βγάζουν παιδικά φάρμακα και οι γιατροί αυτοσχεδιάζουν στις δόσεις των ενηλίκων. Αλλά ζητάνε, διαρρηγνύοντας τα ιμάτιά τους μπροστά στις κάμερες, ο κόσμος όλος να ασχοληθεί με το δικό τους πρόβλημα.

 

Αυτό μου δίνει μια ιδέα: έτσι κι αλλιώς έγινε σαφές εδώ ότι η καθεμιά μας αλλού βάζει τον πήχη της ευμάρειας, σημειώθηκαν και μεγάλες διαφορές. Ίσως τελικά το θέμα δεν είναι καθόλου ταξικό, δεν πιάνει τα τεκνά ΒΠ με τα IPhones, αλλά τον κάθε έναν άνθρωπο, συμπεριλαμβανομένου του παππού στις ειδήσεις του STAR CHANNEL.

Πόσο στ' αλήθεια μπορούμε, μικροί μεγάλοι, να βλέπουμε πέρα από τη μύτη μας.

Επεξεργάστηκαν by ΑΝΝΑ24

Insanity is doing the same thing over and over again and expecting different results.

Albert Einstein

Δημοσιεύτηκαν

 

13 hours ago, ΑΡΓΚ said:

Δικός μου άνθρωπος που είχε μεγαλώσει πολύ φτωχός (μάνα άρρωστη, πατέρας υποαπασχολούμενος σε περιοχή με τεράστια ανεργία) μου έλεγε ότι από τις πιο άσχημες αναμνήσεις της παιδικής του ηλικίας από όταν άρχισε να καταλαβαίνει την αξία των πραγμάτων ήταν τα δώρα που τους δίνονταν ως φιλανθρωπία τα Χριστούγεννα, για δύο λόγους:

- γιατί ήταν κυρίως τρόφιμα "πολυτελείας" για τα δεδομένα μιας φτωχής οικογένειας και με τα ίδια χρήματα θα έτρωγαν πιο λυτα για 10 μέρες  

- γιατί αναρωτιόταν γιατί δεν ένοιαζε κανέναν αν η οικογένειά του έχει να φάει τις υπόλοιπες μέρες του χρόνου.

Ο άνθρωπος αυτός έχει σαν αρχή να δίνει όσο μπορεί όπου μπορεί και ποτέ κάτι παραπάνω λόγω γιορτών, με εξαίρεση μικρά παιδάκια.

Μέχρι να γίνει αυτή η κουβεντα ομολογώ ότι και εγώ απλοϊκά σκεφτομουν ότι κάποια δωρα πέραν των απαραίτητων θα ήταν όμορφα σε τέτοιες περιστάσεις. Μετά κατάλαβα πόσο επηρεασμένη από τον δικό μου άνετο κόσμο ήταν αυτή η οπτική και ομολογώ ότι καταντράπηκα. 

 

Μην ανυσηχεις εχω μαθει όταν κανω κατι να το κανω σωστα χωρις να προσβαλλω κανεναν.Υπαρχουν χιλιαδες τροποι να βοηθήσεις καποιον αν θελεις χωρις καν να φανεις.και ειδικα τα Χριστούγεννα είναι η πιο ομορφη εποχη και ετσι ομορφα αξιζει να τη ζουν όλα τα παιδακια.Τα υπολοιπα είναι να χουμε να λεμε.

8 hours ago, ΑΝΝΑ24 said:

 

Αυτό μου δίνει μια ιδέα: έτσι κι αλλιώς έγινε σαφές εδώ ότι η καθεμιά μας αλλού βάζει τον πήχη της ευμάρειας, σημειώθηκαν και μεγάλες διαφορές. Ίσως τελικά το θέμα δεν είναι καθόλου ταξικό, δεν πιάνει τα τεκνά ΒΠ με τα IPhones, αλλά τον κάθε έναν άνθρωπο, συμπεριλαμβανομένου του παππού στις ειδήσεις του STAR CHANNEL.

Πόσο στ' αλήθεια μπορούμε, μικροί μεγάλοι, να βλέπουμε πέρα από τη μύτη μας.

Πολύ δυσκολα.Και θα σου πω και κατι άλλο.Μιλαμε και διαβαζουμε ολοι γι ατην ενσυναισθηση και ακουω πολλες μαμαδες να καμαρωνουν για το πως μεγαλωνουν τα παιδια τους με εσυναισθηση..εννοωντας ότι μπαινουν στη θεση του παιδιου και κατανοουν το πως συμπεριφέρεται.Η ενσυναισθηση όμως είναι και το να την περασεις στο παιδι σου.να μαθεις το παιδι σου να μπαινει στη θεση του αλλου.Και μιλαω για τις μαμαδες γιατι περιμενω από μια μανα να εχει την ικανοτητα να δειχνει περισσοτερη ευαισθησια.Και βλεπω ακομα και στο σχολειο των παιδιων μου..παιδακια με προβλήματα και οικογενειακα και οικονομικα πως περιθωριοποιούνται και πως αντιμετωπίζονται από τις υπολοιπες μαμαδες πρωτίστως.και καμια σχεση δεν εχει η οικονομικη κατασταση των μαμαδων.Ολα είναι θεμα νοοτροπίας και παιδειας.

Και αντι τοσες μαμαδες να κατσουμε κατω να δουμε πως μπορούμε να βοηθήσουμε αυτά τα παιδια...αντι να μαθουμε στα παιδια μας πως να προσεγγισουν αυτά τ απαιδια..πως να γινουν φιλοι μαζι τους...καθόμαστε και αναλωνόμαστε στοπως θα καταφέρουμε να φυγουν τα παιδια αυτά από τα σχολεια για να μην επηρεαζουν τη μορφωση των δικων μας παιδιων.

 

 

Δημοσιεύτηκαν
18 ώρες πρίν, Deena είπε:

 

Αν οι επιλογές μου είναι να κρατήσω ένα εξάχρονο στο ροζ συννεφάκι του ή να το κατεβάσω στο κέντρο της Αθήνας να δει τους άστεγους και τους ναρκομανείς, προσωπικά θα το κρατήσω στο συννεφάκι του προς το παρόν και δεν θα φοβάμαι ότι μεγαλώνει σε γυάλα.

 

 

Μα δεν θα το κατεβάσεις στο κέντρο συγκεκριμένα για αυτόν τον σκοπό. Αλλά ούτε και θα αποφύγεις το κέντρο μην τυχόν και δει κανένα ζητιάνο... (που παρεπιπτόντως πολλοί από αυτούς είναι επαγγελματίες)

Ένα παιδί μπορεί να κατέβει στο κέντρο για χίλιους δυο λόγους. Ανάλογα με το τι θα συναντήσει θα κάνεις και σχετική κουβέντα στα πλαίσια της ηλικίας του. Τέτοιου είδους κουβέντα κάνουμε πάντως με τα παιδιά είτε τα πάω στο κέντρο, είτε τα πάω Δυτικά ή Ανατολικά, είτε τα πάω στα Βόρεια Προάστια (και λέγοντας βόρεια δεν εννοώ το Μαρούσι...). Σε κάθε περιοχή θα συναντήσεις διάφορα "φαινόμενα" που μπορούν να γίνουν αφορμή για κουβέντα ή παραδείγματα προς αποφυγή.

Δημοσιεύτηκαν

@Niki81 πραγματικά θα ήθελα να μου πεις, πώς γίνεται να χρειάζεται κανείς το δέντρο με τα στολίδια και να είναι αυτή η συγκεκριμένη ενέργεια, μέρος της προσφοράς προς έναν άνθρωπο που αντιμετωπίζει προβλήματα φτώχειας ή έστω οικονομικές δυσκολίες. Γιατί όπως είπες, για να χρειάζεσαι-θέλεις δέντρο, ώστε να χαρείς τα Χριστούγεννα, έχεις εννοείται το σπίτι, την τροφή, την θέρμανση, την ένδυση, την υπόδυση κι άρα, έχεις ένα κάποιο εισόδημα, ακόμη κι αν είναι ταμείο ανεργίας ή βοήθεια από την εκκλησία ή οτιδήποτε. Αλλά το 2017(!) όπου βρίσκεις δέντρα, στολίδια και κάθε μορφής διακοσμητικά σε όλες τις μορφές, σε κάθε τιμή, στην τιμή του ενός ευρού, στην εποχή του κινέζικου και των jumbo, υπάρχει σπίτι με οικονομικές δυσκολίες, που αυτές οι οικονομικές δυσκολίες απαντώνται στην έλλειψη χριστουγεννιατικου δέντρου?!?!?!

 

 

Δημοσιεύτηκαν

Kine, συγνώμη που παρεμβαίνω σε ανάρτηση που απευθύνεται στη Νίκη, όμως έχω την αίσθηση, ότι το πως επιλέγει κάποιος να προσφέρει την όποια βοήθεια είναι δική του, καθαρά προσωπική υπόθεση. Δε νομίζω, πως κάποιος έχει ή θα έπρεπε να έχει λόγο σε αυτό το θέμα. Προφανώς, για να το κάνει η Nki81, ξέρει ότι θα δώσει χαρά. Γνωρίζει τη συγκεκριμένη οικογένεια, τα θέλω της, τις ανάγκες της. Ξέρεις, ανάγκες δεν είναι μόνο οι βιολογικές, υπάρχουν και άλλες. Επίσης, δε γνωρίζουμε το πως συμβάλλει και στις καθημερινές ανάγκες της συγκεκριμένης οικογένειας. Άλλωστε, μπορεί απλά να πρόκειται για σχήμα λόγου.
Όπως και να έχει, νομίζω ότι το να στεκόμαστε σε μεμονωμένες αναρτήσεις/ πρακτικές/ επιλογές μας κάνει να χάνουμε το δάσος και να βλέπουμε το δέντρο. Η ίδια μας προέτρεψες να βαθύνουμε περισσότερο στο συγκεκριμένο θέμα κι επειδή ανέφερες ότι έχεις και το επιστημονικό υπόβαθρο, νομίζω πως μπορείς να συμβάλλεις με πιο στοχευμένες αναρτήσεις. Δε θέλω να σε προσβάλλω ή να μειώσω τη συμβολή σου προφανώς, τα γράφω αυτά προκειμένου να βοηθήσεις πιο ουσιαστικά.

Ο τρόπος που σε αντιμετωπίζει η ζωή είναι ένας ανελέητος καθρέφτης του τρόπου που εσύ αντιμετωπίζεις τη ζωή.

Δημοσιεύτηκαν

Ο κάθε άνθρωπος εφόσον έχει την θέληση και την διάθεση να προσφέρει το κάνει, ούτε προσφέρουν όλοι ούτε θέλουν να το κάνουν όλοι! Και φυσικά στο πλαίσιο της κριτικής ο κάθε άνθρωπος έχει το δικαίωμα να διατυπώσει ελεύθερα την άποψή του. Άποψη όμως που καλό είναι να διαμορφώνεται από την σφαιρική γνώση των πραγμάτων και όχι γιατί έτσι θεωρούμε ότι συμβαίνει!

Και θα δώσω ένα παράδειγμα, καθώς βλέπω ότι συζητάτε π.χ. τα χριστουγεννιάτικα.

Πέρσι τα Χριστούγεννα έγινε μία ενέργεια από μία ομάδα εθελοντών που έχουν τον δικό τους σύλλογο (όποιος ενδιαφέρεται ας το ψάξει είναι στο ιντερνετ δεν θα την ονομάσω) οι οποίοι σε συμβολική ενέργεια χάρισαν μικρά Χριστουγεννιάτικα δεντράκια στους αστέγους. Και φυσικά υπήρξαν πολλοί που τους «έκραξαν», άνθρωποι που προφανώς πάνω στην χαρά τους να μειώσουν την ενέργεια αυτή δεν μπήκαν καν στην διαδικασία να δουν ποια είναι αυτή η ομάδα και τι δράσεις κάνει για τους άστεγους σε καθημερινή βάση.

Άλλο παράδειγμα, κάποιες γυναίκες πήγαν στην Βαρκάκειο αγορά τις γιορτινές ημέρες και ξόδεψαν πάρα πολλά χρήματα για να πληρώσουν τα ψώνια των συνταξιούχων και εκεί πολλές εικασίες γιατί το έκαναν ποιος να «κρύβεται» από πίσω, καθότι με την λογική κάποιων δεν μπορούσε να ήταν νορμάλ όλο αυτό, κάτι έκρυβε σίγουρα.

Εγώ σε τέτοιους ανθρώπους που κοιτούν μόνο να μειώσουν την προσφορά του άλλου δεν έχω να πω κάτι. Να ξέρετε πάντως γενικότερα ότι εάν θέλετε να προσφέρετε, που σίγουρα πολλοί το κάνετε ήδη, πέραν από το οικονομικό (που σε κάποιον μπορεί να μην περισσεύουν) μπορείτε να προσφέρετε και τον χρόνο σας σε συλλόγους με αντικείμενο την φροντίδα των ζώων, σε χώρους όπου στεγάζονται μικρά παιδιά (δεν θέλω να πω ονόματα, αλλά αν έχετε χρόνο μπορείτε να αφιερώσετε 1-2 ώρες να διαβάσετε μικρά παιδιά τα οποία δυστυχώς οι γονείς τους δεν είναι σε θέση να τα φροντίσουν) και άλλα πολλά!

Όποιος κάνει κάτι καλό για τον άλλον, ότι και να είναι αυτό, δεν πάει χαμένο, κερδισμένοι είναι και οι δύο!

"Λευτεριά στο zaxaroulini!!!"

Δημοσιεύτηκαν
1 hour ago, kine είπε:

@Niki81 πραγματικά θα ήθελα να μου πεις, πώς γίνεται να χρειάζεται κανείς το δέντρο με τα στολίδια και να είναι αυτή η συγκεκριμένη ενέργεια, μέρος της προσφοράς προς έναν άνθρωπο που αντιμετωπίζει προβλήματα φτώχειας ή έστω οικονομικές δυσκολίες. Γιατί όπως είπες, για να χρειάζεσαι-θέλεις δέντρο, ώστε να χαρείς τα Χριστούγεννα, έχεις εννοείται το σπίτι, την τροφή, την θέρμανση, την ένδυση, την υπόδυση κι άρα, έχεις ένα κάποιο εισόδημα, ακόμη κι αν είναι ταμείο ανεργίας ή βοήθεια από την εκκλησία ή οτιδήποτε. Αλλά το 2017(!) όπου βρίσκεις δέντρα, στολίδια και κάθε μορφής διακοσμητικά σε όλες τις μορφές, σε κάθε τιμή, στην τιμή του ενός ευρού, στην εποχή του κινέζικου και των jumbo, υπάρχει σπίτι με οικονομικές δυσκολίες, που αυτές οι οικονομικές δυσκολίες απαντώνται στην έλλειψη χριστουγεννιατικου δέντρου?!?!?!

 

 

 

 Από τη μία αναρωτιέσαι γιατί θίγεται κάποιος όταν προσπαθείς να εμβαθύνεις σε μια συζήτηση, από την άλλη απαξιώνεις μια προσφορά την οποιαδήποτε προσφορά. Χριστουγεννιάτικα δώρα σε μια οικογένεια που ναι, μπορεί να μην έχει ούτε ένα ευρώ στην Ελλάδα του 2017 για να σπαταλήσει σε εποχιακές γιορτές.

Μια απλή προσφορά είναι αυτή που αφορά λίγες μέρες το χρόνο, δεν είπε κανείς ότι τους άλλαξε τη ζωή!

Ο τρόπος που μιλάμε στα παιδιά μας, γίνεται η εσωτερική τους φωνή.

Δημοσιεύτηκαν (επεξεργάστηκε)
3 hours ago, kine said:

@Niki81 πραγματικά θα ήθελα να μου πεις, πώς γίνεται να χρειάζεται κανείς το δέντρο με τα στολίδια και να είναι αυτή η συγκεκριμένη ενέργεια, μέρος της προσφοράς προς έναν άνθρωπο που αντιμετωπίζει προβλήματα φτώχειας ή έστω οικονομικές δυσκολίες. Γιατί όπως είπες, για να χρειάζεσαι-θέλεις δέντρο, ώστε να χαρείς τα Χριστούγεννα, έχεις εννοείται το σπίτι, την τροφή, την θέρμανση, την ένδυση, την υπόδυση κι άρα, έχεις ένα κάποιο εισόδημα, ακόμη κι αν είναι ταμείο ανεργίας ή βοήθεια από την εκκλησία ή οτιδήποτε. Αλλά το 2017(!) όπου βρίσκεις δέντρα, στολίδια και κάθε μορφής διακοσμητικά σε όλες τις μορφές, σε κάθε τιμή, στην τιμή του ενός ευρού, στην εποχή του κινέζικου και των jumbo, υπάρχει σπίτι με οικονομικές δυσκολίες, που αυτές οι οικονομικές δυσκολίες απαντώνται στην έλλειψη χριστουγεννιατικου δέντρου?!?!?!

 

 

Πραγματικα λοιπον θα σου πω...επειδή βιαζεσαι να κρινεις ...ότι αυτό το εχω κανει 2 φορες με τα παιδια μου .Και τις 2 φορες ηταν οι μαμαδες της κάθε οικογενειας που μου το ζητησαν.Εγω απλα εξεφρασα την επιθυμια μου να βοηθησω κι αυτές μου ζητησαν να κανουμε αυτό για να ζησουν λιγο τη χαρα των Χριστουγεννων στο Σπιτι τους τα παιδια.μαλιστα η μια από τις 2 κοπελες ηταν μεσα από το φορουμ.Στη μια οικογενεια βγαλαμε δωροεπιταγη από μεγαλο κατάστημα και ο μπαμπας πηρε τα παιδια του και πηγε και τους αγορασε Χριστουγεννιατικο δεντρο και χριστουγεννιάτικα δωρα.Στην άλλη συναντηθήκαμε καπου με το μπαμπα του τα εδωσα και τ απηγε αυτος στα κορίτσια του ως δικο του δωρο.Εγω δε φανηκα πουθενα...δε με ενοιαζε αυτό εξαλλου.Υποθετω για να το ζητανε οι ιδιες οικογενειες ξερουν αυτές καλυτερα από εσενα τι θελουν.Επισης δε θεωρω ότι για να βοηιθησω καποιον θα πρεπει σωνει και ντε να είναι αστεγος και να πειναει.

Επεξεργάστηκαν by Niki81
Δημοσιεύτηκαν

Να προσθέσω σε αυτό που είπε το @zaxaroulini οτι ο εθελοντισμός που εμπλέκει και παιδιά είναι πάντα μία πολύ καλή ιδέα για να βοηθήσει τα παιδιά να μάθουν να νοιάζονται για τους γύρω τους. Ακόμη και όταν υπάρχει η δυνατότητα για οικονομική βοήθεια, και ανεξάρτητα από αυτήν, το να αφιερώσουμε λίγες ώρες, έστω και λίγες φορές το χρόνο με τα παιδιά, σίγουρα βοηθά να περάσουν πολύ καλύτερα τα μηνύματα που θέλουμε :) Προφανώς σε μία δραστηριότητα και περιβάλλον κατάλληλα για παιδιά, όπου ουτε θα κινδυνέψουν αλλά ούτε θα ενοχλήσουν, αλλά υπάρχουν αρκετές ευκαιρίες. Ακόμη και μέσα στο σπίτι/οικογένεια να μας βοηθήσουν να κατασκευάσουμε/συσκευάσουμε/προμηθευτούμε κάτι που μπορούμε να προσφέρουμε, ή απλά να μας συνοδεύσουν σαν παρατηρητές σε μία εθελοντική δράση, και αυτή η συμμετοχή νομίζω βοηθά.

Δημοσιεύτηκαν

Μια παροιμία λέει ότι «ο χορτάτος τον πεινασμένο δεν τον πιστεύει». Θεωρώ ότι, αν κατάλαβα καλά, αυτό εννοεί η Kine. Δεν μπορείς να κατανοήσεις πλήρως τι περνάει ο άλλος αν δεν το ζήσεις. Είναι όπως όταν λέμε σε κάποιον «γίνε πρώτα γονιός και θα καταλάβεις».

 

Και εγώ εργάζομαι στο κέντρο, βλέπω κάθε μέρα τους ζητιάνους, τους άστεγους και τους ναρκομανής. Όλοι μας, και εγώ περνάω βιαστική δίπλα τους με τον καπουτσίνο μου στο χέρι. Στιγμιαία θλίβομαι αλλά μετά μπαίνω στο γραφείο μου και τους ξεχνάω. Καμιά φορά αγοράζω καμια σακούλα με μπισκότα και νερά για τον άστεγο της γωνίας και του τα αφήνω ντροπιασμένη για το πόσο λίγη, και σπάνια, είναι η βοήθειά μου.

 

Οι περισσότεροι από εμάς, δεν μπορούμε ούτε καν να φανταστούμε την καθημερινότητα αυτών των ανθρώπων, που ζουν γύρω μας, σε μια πολιτισμένη και αναπτυγμένη δυτική χώρα. Πόσο μάλλον να φανταστούμε την πραγματικότητα των πεινασμένων παιδιών στην Υεμένη, τον κόσμο που ζει σε χώρες με πόλεμο κτλ.

 

Πάντως δεν νομίζω ότι η ευαισθησία απέναντι σε ανθρώπους που έχουν ανάγκη είναι χαρακτηριστικό μιας συγκεκριμένης κοινωνικοοικονομικής ομάδας. Μάλιστα οι άνθρωποι που γίνονται εθελοντές ή εκτιβιστές συνήθως έχουν μια κάποια επιφάνεια και προφανώς έχουν σε γενικές γραμμές λύσει το βιοποριστικό. Πολλές φορές μάλιστα οι άνθρωποι που έχουν βιώσει τη φτώχεια είναι περισσότερο σκληροί καθώς πιστεύουν ότι όπως τα κατάφεραν αυτοί και επιβίωσαν πρέπει να τα καταφέρουν και οι άλλοι. Επίσης έχουν και το αίσθημα ότι δεν χρωστούν σε κανέναν καθώς τίποτα δεν τους χαρίστηκε.  

 

Πάνω σε αυτό, να αναφέρω ένα παράδειγμα από προσωπική εμπειρία που μου είχε κάνει εντύπωση. Όταν ήμουν φοιτήτρια (πριν ένα αιώνα δηλαδή :) ) δούλευα περιστασιακά σε διανομή φυλλαδίων. Είχα γυρίσει πολλές περιοχές της Αθήνας. Στις εύπορες περιοχές πχ ΒΠ οι άνθρωποι ως επι το πλείστον, μου φέρονταν με ευγένεια, με χαιρετούσαν, έπαιρναν παραπάνω φυλλάδια για να με βοηθήσουν κτλ. Στις υποβαθμισμένες περιοχές γύρω από το κέντρο η αντιμετώπιση ήταν απαίσια στην κυριολεξία. Μιλάμε για βρισιές, να με διώχνουν συνέχεια, μόνο ξύλο δεν είχα φάει! Κανένας σεβασμός σε ένα εργαζόμενο κορίτσι, ενώ υποτίθεται ότι αυτοί οι άνθρωποι έπρεπε να καταλαβαίνουν καλύτερα τι σημαίνει να μοχθείς για να βγάλεις λίγα χρήματα.  

Λάβετε μέρος στην συζήτηση

Μπορείτε να δημοσιεύσετε το κείμενό σας τώρα και να ολοκληρώσετε την εγγραφή σας αργότερα. Εάν έχετε ήδη όνομα/λογαριασμό χρήστη, συνδεθείτε τώρα για να δημοσιεύσετε με το όνομα χρήστη σας.
Προσοχή: Η δημοσίευσή σας θα χρειαστεί να εγκριθεί από τους διαχειριστές πριν αναρτηθεί στο φόρουμ.

Guest
Απάντηση σε αυτό το θέμα...

×   Pasted as rich text.   Paste as plain text instead

  Only 75 emoji are allowed.

×   Ο σύνδεσμος εμπεδώθηκε αυτόματα.   Εμφάνιση URL ως απλό σύνδεσμο

×   Your previous content has been restored.   Clear editor

×   You cannot paste images directly. Upload or insert images from URL.

×
×
  • Δημιουργία νέου...