Recommended Posts

    Φέτος πάμε πρώτη και η αλήθεια είναι ότι έχω σοκαριστεί από την ύλη για να μην πω τυφλωθεί, περιττό να πω ότι ένας γονιός που δεν έχει χρόνο να διαβάσει το παιδί του την έχει βάψει.....;;; το ανέφερα στην δασκάλα, εξηγώντας ότι κατανοώ ότι δεν βγάζει εκείνη την ύλη αλλά λυπάμαι μου φαίνονται πολλά αυτά που βάζει το υπουργείο και πιστεύω ότι στην πραγματικότητα τα παιδιά δεν μπορούν να τα απορροφήσουν. Ναι την διαβάζω την μικρή αλλά ειλικρινά με μεγάλη θυσία και κόπο. Τι να πω ..... δηλαδή τι να περιμένω στις επόμενες τάξεις.

     

    Δεν θα ντραπώ να πω ότι εάν έπρεπε να δουλεύω full ωράριο ή δεν είχα ρεπό μεσοβδόμαδα γιατί εργάζομαι και σαβ/κυρ το παιδί θα πήγαινε αδιάβαστο στο σχολείο. Και έλεος παιδάκια 6-7 ετών είναι δυνατόν να καταλαβαίνουν ότι πρέπει να έχουν πρόγραμμα στο διάβασμα....

     

    ...κάποια δασκάλα κάποτε μου είχε πει, πριν κάνω παιδί ότι σκοπός είναι τα παιδιά να μην τελείώνουν το σχολείο όπως κάναμε εμείς αλλά να γίνει όπως στο εξωτερικό που πολλοί δεν έχουν το απολυτήριο λυκείο (όχι ότι αυτή ήταν η άποψη της αλλά από αυτά που έβλεπε).

     

    Εσείς πως βλέπετε την Α΄δημοτικού και γενικά τι να περιμένω στις επόμενες τάξεις;;;

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Διαφημίσεις

    Η αλήθεια είναι ότι τα τρέχουν πολύ στην α΄δημοτικού... αλλά από εκεί περά εξαρτάται και από τη δασκάλα. Μήπως το παρακάνει η συγκεκριμένη;

    Στην τρίτη πάντως που πάει η κόρη μου έχουν αρκετό διάβασμα και πολλά τεστάκια...

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Εμένα πάει η μικρή μου φέτος στην πρώτη. Ομολογώ ότι δεν μου φαίνονται πολλά αυτά που τους βάζει η δασκάλα. Έχει περίπου μισή ώρα διάβασμα την ημέρα. Μήπως εσάς η δική σας βάζει υπερβολικά πολύ δουλειά για το σπίτι; Η ύλη είναι δεδομένη και δεν είναι μεγάλη. Δεν νομίζω ότι μπορεί να μικρύνει. Απλώς πολλές δασκάλες βάζουν πολλές ασκήσεις στο σπίτι. Αυτό βέβαια μπορεί να είναι και καλό, αλλά μπορεί να είναι και υπερβολή.

     

    Για το πρόγραμμα διαβάσματος που λες, νομίζω ότι ένα 6χρονο μπορεί άνετα και πρέπει να μπει σε πρόγραμμα, αρκεί οι χρονικές απαιτήσεις να μην είναι υπερβολικές.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Και στην πρωτη γυμνασιου πανε κατευθειαν για πυρινικοι φυσικοι.. Δεν ξερω τι προσπαθουν να κανουν με ολο αυτο..

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Φέτος πάμε πρώτη και η αλήθεια είναι ότι έχω σοκαριστεί από την ύλη για να μην πω τυφλωθεί, περιττό να πω ότι ένας γονιός που δεν έχει χρόνο να διαβάσει το παιδί του την έχει βάψει.....;;; το ανέφερα στην δασκάλα, εξηγώντας ότι κατανοώ ότι δεν βγάζει εκείνη την ύλη αλλά λυπάμαι μου φαίνονται πολλά αυτά που βάζει το υπουργείο και πιστεύω ότι στην πραγματικότητα τα παιδιά δεν μπορούν να τα απορροφήσουν. Ναι την διαβάζω την μικρή αλλά ειλικρινά με μεγάλη θυσία και κόπο. Τι να πω ..... δηλαδή τι να περιμένω στις επόμενες τάξεις.

     

    Δεν θα ντραπώ να πω ότι εάν έπρεπε να δουλεύω full ωράριο ή δεν είχα ρεπό μεσοβδόμαδα γιατί εργάζομαι και σαβ/κυρ το παιδί θα πήγαινε αδιάβαστο στο σχολείο. Και έλεος παιδάκια 6-7 ετών είναι δυνατόν να καταλαβαίνουν ότι πρέπει να έχουν πρόγραμμα στο διάβασμα....

     

    ...κάποια δασκάλα κάποτε μου είχε πει, πριν κάνω παιδί ότι σκοπός είναι τα παιδιά να μην τελείώνουν το σχολείο όπως κάναμε εμείς αλλά να γίνει όπως στο εξωτερικό που πολλοί δεν έχουν το απολυτήριο λυκείο (όχι ότι αυτή ήταν η άποψη της αλλά από αυτά που έβλεπε).

     

    Εσείς πως βλέπετε την Α΄δημοτικού και γενικά τι να περιμένω στις επόμενες τάξεις;;;

     

    Δεν ξέρω πως είναι τα οικονομικά σας, αλλά μπορείς να πάρεις μία κοπέλα για λίγο να την διαβάζει... λάβε υπόψη σου ότι εάν π.χ. εσείς κάνετε 2 ώρες να διαβάσετε στην ξένη κοπέλα θα κάνει μισή :P γενικά με τις μαμάδες χαζολογάνε και στο διάβασμα... νομίζω ότι παίρνουν λίγα γενικώς λεφτά..

    διαφορετικά πάει ολοήμερο? εκεί δεν μπορεί να κάνει τα μαθήματά της?

    όσο λείπεις για δουλειά ποιος την κρατάει? δεν μπορεί να την διαβάζει κιόλας??


    Ζήτω η παιδική χαρά!!!

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Διαφημίσεις

    Η ύλη της Πρώτης Δημοτικού είναι πολύ μεγάλη.

    Και στη Γλώσσα και στα Μαθηματικά.

    Δεν είναι καθόλου θέμα το πόσες ασκήσεις ορίζει ο κάθε δάσκαλος αλλά η έκταση της ύλης και οι δυνατότητες για αφομοίωσή της.

     

    Από εδώ μπορείς να κατεβάσεις το βιβλίο δασκάλου για κάθε μάθημα κάθε τάξης του Δημοτικού: http://www.pi-schools.gr/books/dimotiko/

    Είναι γενικότερα ιδιαίτερα χρήσιμο να τα συμβουλευόμαστε.

     

    Αν δεις εδώ (http://www.pi-schools.gr/books/dimotiko/glossa_a/ekp.pdf), το βιβλίο Γλώσσας Α Δημοτικού, από τη σελ. 28 και μετά, καταγράφονται οι "Λεξικογραμματικοί Στόχοι" ανά ενότητα. Είναι αυταπόδεικτη η έκταση της διδακτέας ύλης.

    Δεν θεωρώ ότι μπορεί να εμπεδωθεί α) από ένα παιδί 6-7 χρονών, β) εντός του προβλεπόμενου ωρολόγιου προγράμματος.

    Το αποτέλεσμα θα είναι ένα: πασάλειμμα και παιδικός εγκέφαλος σε σύγχυση.

     

    Οπότε, υπάρχουν οι εξής δυνατότητες:

    α) Ο δάσκαλος παίρνει πάνω του το ρίσκο του να μην καλύψει το σύνολο της ύλης. Έτσι, δίνει έμφαση σε επιλεγμένα θέματα και απλώς αναφέρει, αλλά δεν επιμένει σε άλλα.

    β) Διατίθενται περισσότερες ώρες. Από άλλα μαθήματα; Από έξτρα ώρες (όπως κάνουν κάποια ιδιωτικά);

     

    Σε κάθε περίπτωση, απαιτείται συνεχής επανάληψη από τον γονιό.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Εκεί είναι η διαφορά μιας μαμάς από έναν δάσκαλο.

     

    Ο δάσκαλος ξέρει τι να κάνει ενώ ο γονιός πελαγώνει! ;)

    Επειδή το έχω δει στην πράξη, από διάφορους δασκάλους. Η ύλη που αναφέρει το υπουργείο είναι πράγματι αυτή. Αλλά εμείς όταν διαβάζουμε στόχους και "ύλη", μας ζορίζει και μας ξαφνιάζει γιατί έχουμε στο νου μας όλους τους κανόνες ως σύνολο.

     

    Ενώ στην τάξη αυτή, τα παιδάκια μας θα γνωρίσουν εμπειρικά κάποια πράγματα. Θα τα δούνε δηλαδή γραπτά αυτά που έτσι κι αλλιώς γνωρίζουν. Δεν είναι τόσο τραγικά όσο δείχνουν. Από εκεί και πέρα εξαρτάται από το δάσκαλο και πώς διαχειρίζεται το υλικό. Αν δηλαδή βάζει φωτοτυπίες, πόση αντιγραφή βάζει, πόσο γρήγορα πηγαίνει κτλ.

     

    Αυτά που κάνουν φέτος, θα τα ξαναπούν στη β' δημοτικού ενισχυμένα. Και έπειτα στη γ' ακόμα περισσότερο. Και χρόνο με το χρόνο θα χτίζεται και θα δομείται ισχυρότερα η γλώσσα, τα μαθηματικά κτλ.


    Δεν εκπαιδεύω παιδιά... Εκπαιδεύομαι γονιός.

    "... άλλωστε, η εμπειρία που αποκτούμε είναι η συσσώρευση των λαθών μας, έτσι δεν είναι; ... " -E.M.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Εκεί είναι η διαφορά μιας μαμάς από έναν δάσκαλο.

     

    Ο δάσκαλος ξέρει τι να κάνει ενώ ο γονιός πελαγώνει! ;)

    Επειδή το έχω δει στην πράξη, από διάφορους δασκάλους. Η ύλη που αναφέρει το υπουργείο είναι πράγματι αυτή. Αλλά εμείς όταν διαβάζουμε στόχους και "ύλη", μας ζορίζει και μας ξαφνιάζει γιατί έχουμε στο νου μας όλους τους κανόνες ως σύνολο.

     

    Ενώ στην τάξη αυτή, τα παιδάκια μας θα γνωρίσουν εμπειρικά κάποια πράγματα. Θα τα δούνε δηλαδή γραπτά αυτά που έτσι κι αλλιώς γνωρίζουν. Δεν είναι τόσο τραγικά όσο δείχνουν. Από εκεί και πέρα εξαρτάται από το δάσκαλο και πώς διαχειρίζεται το υλικό. Αν δηλαδή βάζει φωτοτυπίες, πόση αντιγραφή βάζει, πόσο γρήγορα πηγαίνει κτλ.

     

    Αυτά που κάνουν φέτος, θα τα ξαναπούν στη β' δημοτικού ενισχυμένα. Και έπειτα στη γ' ακόμα περισσότερο. Και χρόνο με το χρόνο θα χτίζεται και θα δομείται ισχυρότερα η γλώσσα, τα μαθηματικά κτλ.

     

    O γονιός (δεν μου αρέσει να προσωποποιείται στη μαμά...) θα πρέπει να είναι συμπαραστάτης του δασκάλου. Θα πρέπει λοιπόν να παρακολουθεί την ύλη, έτσι όπως την παραδίδει ο δάσκαλος και να συνεργάζεται μαζί του, ακολουθώντας τις οδηγίες του.

    Αν ο δάσκαλος βάζει στα παιδιά ασκήσεις που αφορούν ένα συγκεκριμένο γραμματικό κανόνα, σημαίνει ότι τα παιδιά πρέπει να τον εμπεδώσουν. Άρα ο γονιός χρειάζεται να επαληθεύσει το αν το παιδί του κατέκτησε τον εν λόγω κανόνα.

    Αν πάλι ο δάσκαλος "προσπερνά" κάποια γραμματικά φαινόμενα, δηλαδή δεν βάζει σχετικές ασκήσεις, τότε ο γονιός θα κάνει το ίδιο.

     

     

    Γενικότερα, είναι πολύ "βαρύ" το περίγραμμα της ύλης. Ειδικά αν συγκριθεί με αυτά που απαιτούνται σε άλλες χώρες.

    Βαρύ και αναποτελεσματικό.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Πηγαίνουμε και εμείς πρώτη φέτος. Η δασκάλα στην συνάντηση που είχαμε στην αρχή της χρονιάς μας τόνισε πως η περισσότερη δουλειά θα γίνεται στο σχολείο. Μας σημείωσε πως δεν είναι οπαδός του "καθόλου διάβασμα στο σπίτι" και είναι ανοιχτή στο να συζητήσουμε εκ νέου εάν θεωρούμε πως βάζει πολλά για το σπίτι.

    Η αλήθεια είναι πως είναι με τις μέρες. Τη μια μέρα μπορεί να έχει μόνο ορθογραφία και ανάγνωση και την άλλη μπορεί να έχει +μια φωτοτυπία + μια άσκηση μαθηματικών κ.λπ.

    Απ τον όγκο του διαβάσματος στο σπίτι, είμαι ικανοποιημένη καθώς βλέπω λογικό "μοίρασμα".

     

    Προτού λιθοβολήσετε τον εκπαιδευτικό, σκεφτείτε πως είναι και στο παιδί το πόσο γρήγορα μπορεί να διαβάσει, να συγκρατήσει, να αφομοιώσει.

    Η κόρη μου, το πρώτο διάστημα που είχε να αντιμετωπίσει ότι όλα τα πρωτάκια + πλήρη αλλαγή περιβάλλοντος + κανένα γνωστό παιδάκι πόσο μάλλον φίλο + μια τουαλέτα που δεν είχε ιδέα πως να χρησιμοποιήσει ΚΑΙ το μεγάλο plus, της αδελφικής ζήλειας προς το λίγων μηνών αδελφάκι της, καθυστερούσε πολύ να διαβάσει.

    Ευθυνόμουν και εγώ που αναγκαστικά έλειπα από δίπλα της γιατί έπρεπε κάποιος να φροντίσει το μωρό. Σίγουρα όχι η δασκάλα όμως.

    Πλέον (και αφού περάσαμε περίοδο που αρκούσε να ήμουν στον ίδιο όροφο με εκείνη, κι ας μην ήμουν δίπλα της ακριβώς) διαβάζει μόνη της, διαβάζει γρήγορα, αφομοιώνει ευκολότερα και γρηγορότερα και ζητάει επιπλέον "επανάληψη" ανάλογα με τα κέφια της.

     

    Τέλος, να συμφωνήσω απόλυτα με προηγουμένως διατυπωμένες απόψεις περί σύμπλευσης με τον εκπαιδευτικό για το καλό των παιδιών. Ο λαός λέει "όπως βρήκες, όχι όπως ήξερες". Το να διαβάζουμε τα παιδιά μας σύμφωνα με την ευκολία της δικής μας γνώσης και όχι σύμφωνα με τον εκάστοτε εκπαιδευτικό, μόνο σύγχιση μπορεί να φέρει.


    pJO3p2.pngB6Ndp2.png

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Διαφημίσεις

    Aimee, δεν ήθελα να το προσωποποιήσω μόνο στις μαμάδες, απλά επειδή έτυχε μια μαμά να ρωτήσει, γι' αυτό το έθεσα έτσι. Φυσικά αφορά τους γονείς ή όποιον άλλο ασχολείται με το διάβασμα του παιδιού.

     

    Στην Α' δημοτικού, δεν μαθαίνουν κανόνες.

    Γραμματάκια και κάποια βασική κατηγοριοποίηση λέξεων που θα λειτουργήσει ως μαγιά για την επόμενη χρονιά. Ειδικα μέχρι τα Χριστούγεννα ασχολούνται με γράμματα. Παρακάτω θα βρείτε κι άλλα, όμως χωρίς κανόνες.

     

    Προσωπικά δίνω σημασία στο πώς διαβάζει το παιδί. Να μη διασπάται η προσοχή του, να προσέχει πώς αντιγράφει. Να φροντίζει τη φορά των γραμμάτων. Να βρούμε με ποιο τρόπο θυμάται καλύτερα την ορθογραφία. Γενικά πώς να οργανωθεί για να μην ξεχνά ασκήσεις. Αυτά είναι που ουσιαστικά έχουν σημασία αυτή την εποχή.


    Δεν εκπαιδεύω παιδιά... Εκπαιδεύομαι γονιός.

    "... άλλωστε, η εμπειρία που αποκτούμε είναι η συσσώρευση των λαθών μας, έτσι δεν είναι; ... " -E.M.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Είναι στη δασκάλα. Εμείς δεν καταλάβαμε και πολλά πράγματα μέχρι τώρα, στην Γ Δημοτικού. Δεν ξέρω όμως αν ειμαστε πράγματι σε καλό επίπεδο, σε σχέση με άλλα σενάρια που τους "τρέχουν". Εϊναι δύσκολο για όλους να βρεθούν οι ισορροπίες και τα παιδιά να μαθαίνουν χωρίς να βλέπουν το όλο πράγμα ως αγγαρεία.

     

    Στη θέση σου θα εστίαζα σε αυτό. Να μη δει εντελώς αρνητικα το σχολείο το παιδί, έχοντας πάντα ως στόχο να ακολουθεί την ύλη.

     

    Μη φανταστείς, σταδιακά, σε λίγους μήνες το παιδί θα γίνει πιο αυτόνομο. Φαντάσου ότι δεν θα χρειάζεται εσένα να του διαβάζεις την εκφώνηση της φωτοτυπίας!

     

    Τα δικά μου δεν τα παρακολουθούσα στενά, αλλά όντως είχαν κάποιες αδυναμίες και ως εργαζόμενη το μόνο που εκανα ήταν ταχύρρυθμες ολιγόωρες επαναλήψεις για λίγη ώρα στο τέλος μεγάλων διακοπών καλοκαιριού και Χριστουγέννων - Πάσχα. Ούτε εγώ ούτε τα παιδιά είχαν μεγαλύτερες αντοχές, γιατί έχουμε όλοι κουραστικά ωράρια.

     

    Εσύ όπως τα περιγράφεις, προς το παρόν θέλει από κοντά και καθημερινά. Άσε λίγο τις άλλες δουλειές σου πίσω. Δεν θα είναι για πάντα έτσι.

     

    Η ίδια κατάσταση όμως επικρατεί σε όλο το τμήμα. Όλα τα παιδιά πάνε αρκετά καλά, από όσο ακούω από γονείς, χωρίς πολλή δουλειά στο σπίτι.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Τι ηξεραν τα παιδακια σας οταν πηγαν πρωτη δημοτικου? Ηξεραν τα γραμματακια? Ο γιος μου παει νηπειο και η δικια μας νηπιαγωγος τουλαχιστον δεν τους μαθαινει πχ τα γραμματα οπως ξερω οτι κανουν αλλες.Γραφουν λεξουλες και κανουν πραγματακια αλλα οχι να μαθουμε με τη σειρα τα γραμματακια.Προσωπικα δεν εχω προβλημα αλλα ακουω αλλες μαμαδες με μεγαλυτερα παιδακια που μου λενε να δεις πως θα δυσκολευτουν στην πρωτη που δε θα ειναι προετοιμασμενα.Ισχυει κατι τετοιο? Δεν ξεκινανε τα γραμματακια στην πρωτη απο την αρχη οπως παλια?

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Α και ένας στόχος είναι μέχρι να ξεκινήσει η Τρίτη να διαβάζει σχετικά μεγάλα κείμενα με άνεση, έτσι ώστε να μη χρειάζεται να κρατάς το βιβλίο και να τα διαβάζεις εσύ για να τα μάθει! Στην Τρίτη ξεκινάνε τα θεωρητικά, Ιστορία κλπ.

     

    Αυτός ο στόχος, αν τυχόν δεν τον πετύχει στο σχολειο, επιτυγχάνεται σιγά σιγά προσπαθώντας χωρίς πίεση, και λίγο αργότερα, να επιταχύνει το ρυθμό που διαβάζει το παιδί. Εμάς μας βοήθησε να διαβάζω φωναχτά υπότιτλους στην τηλεόραση. Και σε εμένα είχε δουλέψει ως παιδί. Το παιδί έχει κίνητρο να μάθει να διαβάζει μόνο του γρήγορα.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Τα δικά μου όταν πήγαν σχολείο ήξεραν να διαβάζουν κανονικά, αν και με αργό ρυθμό και έμειναν σε αυτό το σημείο για κάμποσο διάστημα και μετά που ξεκίνησαν το σχολείο, γιατί δεν τους ζητούσαν και κάτι παραπάνω. Μετά ακολούθησαν λίγο πολύ το ρυθμό του σχολειου. Αλλά δεν είχαν πρόβλημα και άλλα παιδάκια που δεν είχε τύχει να δουλευτούν, το τμήμα πήγε καλά και δεν είχε παιδάκια που δυσκολεύονταν ιδιαίτερα. Ήμασταν τυχεροί.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Διαφημίσεις

    Τα δικά μου όταν πήγαν σχολείο ήξεραν να διαβάζουν κανονικά, αν και με αργό ρυθμό και έμειναν σε αυτό το σημείο για κάμποσο διάστημα και μετά που ξεκίνησαν το σχολείο, γιατί δεν τους ζητούσαν και κάτι παραπάνω. Μετά ακολούθησαν λίγο πολύ το ρυθμό του σχολειου. Αλλά δεν είχαν πρόβλημα και άλλα παιδάκια που δεν είχε τύχει να δουλευτούν, το τμήμα πήγε καλά και δεν είχε παιδάκια που δυσκολεύονταν ιδιαίτερα. Ήμασταν τυχεροί.

     

    Ειχαν μαθει να διαβαζουν στο νηπειο η τους ειχες μαθει εσυ?

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Πρώτα πρώτα δεν ενδείκνυται να τα μαθαίνουν με τη σειρά. Ούτε στην Α δημοτικού τα μαθαίνουν με τη σειρά. Η δικιά μου πήγε 2 χρόνια παιδικό, 1 χρόνο προνήπιο και 1 το νήπιο. Ήξερε τα γράμματα και τους αριθμούς έως το 10 αλλά είμαι βέβαιη πως δεν χρειάζεται. Αυτό κάνουν στην 1η άλλωστε. Μαθαίνουν. Και θα εκπλαγείς απ το πόσο γρήγορα.

     

    Athina P εγώ ήδη πλέον αυτές τις μέρες δεν της διαβάζω την εκφώνηση της άσκησης. Τα καταφέρνει μόνη της. Δεν έχουν μάθει ακόμα το "αι", ας πουμε αλλά δεν το συναντά συχνά.

     

    Επίσης δεν έχει σημασία αν είστε εργαζόμενες. Και εγώ (όπως και εκατοντάδες χιλιάδες άλλες μη εργαζόμενες εκτός σπιτιού μαμάδες) με ένα μικρό 2ο παιδί, έχω ελάχιστο χρόνο αλλά δε την αφήνω αδιάβαστη. Έχουμε πρόγραμμα. Πάντα μόλις επιστρέφει τρώει και διαβάζει. Αν δεν διαβάσει, δεν έχει απογευματινή δραστηριότητα είτε αυτή είναι εκτός σπιτιού, είτε εντός (τηλεόραση-παιχνίδι).

     

    Το αναφέρω γιατί το να υπάρχει πρόγραμμα το θεωρώ εξίσου σημαντικό...


    pJO3p2.pngB6Ndp2.png

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Ειχαν μαθει να διαβαζουν στο νηπειο η τους ειχες μαθει εσυ?

     

     

    Είχα ασχοληθεί λίγο, το είχαν και τα δύο, είναι λιγο στο χαρακτήρα να τα ενδιαφέρει αυτό. Πήγαν όμως και σε σχολείο που το καλλιεργούσε αυτό, από το προνήπιο. Από τότε σχεδόν διάβαζαν συλλαβιστά μέχρι και τους πρώτες μήνες του δημοτικού. Αν τα θυμάμαι και καλά... Όπως έγραψα όμως και άλλα παιδάκια που ίσως δεν είχαν δουλευτεί μια χαρά τα πήγαν.

     

    Θεωρώ πως είναι στη δασκάλα. Όποια μαμά έχω ακούσει να σπρώχνει, συμβαίνει και σε άλλα παιδιά του τμήματος συνήθως... Εμείς δεν είχαμε τέτοια παιδιά στο τμήμα. Γινόταν δουλειά στην τάξη. Είχε δηλώσει όμως η δασκάλα ότι δεν θα πηγαινε πιο δυνατά αν έβλεπε δυνατά παιδιά. Δηλαδή θα έκαναν την ύλη, αυτό.

     

    Τα δικά μου έφερναν συνήθως 2 φυλλάδια και είχαν μια αντιγραφή από όσο θυμάμαι, κάθε μέρα. Δεν χρειαζόταν να τους εξηγήσω τίποτα. Απλά να έχω το νου μου να κάνουν την εργασία. Τα είχαν καταλάβει στην τάξη. Ήταν δουλειά της δασκάλας και φαινόταν αυτό.

     

    Rav, δεν έχουν όλες οι μαμάδες τη δυνατότητα να είναι εκεί όταν σχολάνε τα παιδιά τους! Ειλικρινά πιστεύεις ότι οι περισσότερες εργαζόμενες το έχουν αυτό; Αν είναι έτσι, σαφώς και είναι πιο εύκολο να βάλεις πρόγραμμα. Αν όμως σου μισοδιαβάζουν το παιδί στο ολοήμερο ή αν το προσέχει μέχρι να γυρίσεις μια κυρία του δημοτικού που βλέπει βιβλίο και βγάζει φλύκταινες είναι αλλιώς τα πράγματα.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Aimee, δεν ήθελα να το προσωποποιήσω μόνο στις μαμάδες, απλά επειδή έτυχε μια μαμά να ρωτήσει, γι' αυτό το έθεσα έτσι. Φυσικά αφορά τους γονείς ή όποιον άλλο ασχολείται με το διάβασμα του παιδιού.

     

    Στην Α' δημοτικού, δεν μαθαίνουν κανόνες.

    Γραμματάκια και κάποια βασική κατηγοριοποίηση λέξεων που θα λειτουργήσει ως μαγιά για την επόμενη χρονιά. Ειδικα μέχρι τα Χριστούγεννα ασχολούνται με γράμματα. Παρακάτω θα βρείτε κι άλλα, όμως χωρίς κανόνες.

     

    Προσωπικά δίνω σημασία στο πώς διαβάζει το παιδί. Να μη διασπάται η προσοχή του, να προσέχει πώς αντιγράφει. Να φροντίζει τη φορά των γραμμάτων. Να βρούμε με ποιο τρόπο θυμάται καλύτερα την ορθογραφία. Γενικά πώς να οργανωθεί για να μην ξεχνά ασκήσεις. Αυτά είναι που ουσιαστικά έχουν σημασία αυτή την εποχή.

     

    Εννοώ κανόνες με τη μορφή: τα ρήματα σε ω/ει, τα ουδέτερα σε ο/ι, ο πληθυντικός των αρσενικών σε οι, τα παθητικά σε μαι. Έτσι θυμάμαι ότι συνέβη με εμάς. Και έτσι ορίζει και το Υπουργείο, αν τσεκάρει κάποιος και το Βιβλίο Δασκάλου, σελ. 52, σχετικά με τη διδακτέα ύλη αμέσως μετά τα Χριστούγεννα.

    Επίσης, διδάσκονται "ετυμολογία"- οικογένειες λέξεων (π.χ παίζω, οίκος κλπ.).

     

    Έχει πολυ μεγάλη σημασία να μάθει το παιδί να διαβάζει με επιμέλεια και να το ικανοποιεί η διαδικασία. Θέλει υπομονή, συμπαράσταση και να μην ξεχνάμε ότι παιδί=παιχνίδι.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Τι ηξεραν τα παιδακια σας οταν πηγαν πρωτη δημοτικου? Ηξεραν τα γραμματακια? Ο γιος μου παει νηπειο και η δικια μας νηπιαγωγος τουλαχιστον δεν τους μαθαινει πχ τα γραμματα οπως ξερω οτι κανουν αλλες.Γραφουν λεξουλες και κανουν πραγματακια αλλα οχι να μαθουμε με τη σειρα τα γραμματακια.Προσωπικα δεν εχω προβλημα αλλα ακουω αλλες μαμαδες με μεγαλυτερα παιδακια που μου λενε να δεις πως θα δυσκολευτουν στην πρωτη που δε θα ειναι προετοιμασμενα.Ισχυει κατι τετοιο? Δεν ξεκινανε τα γραμματακια στην πρωτη απο την αρχη οπως παλια?

     

    Αρα ξέρουν τα γραμματάκια ( δηλαδή τον ήχο τους και να τα σχηματίζουν, έστω και με ανορθόδοξη φορά). Η σειρά είναι αδιάφορη και θέμα παπαγαλίας.

    Επομένως το παιδί που ξέρει αυτά καθώς και τις βασικές χωροχρονικές έννοιες είναι επαρκώς προετοιμασμένο για το Δημοτικό. Α, και να γράφει το όνομά του.

     

    Στην πρώτη ξεκινάνε κατευθείαν με φωνήματα: πα, τα κλπ.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Νομιζω οτι πολλα παιδακια δεν ειναι προσαρμοσμενα γαι το ΠΡΕΠΕΙ του σχολειου ασχετα με το τι εχουν κανει στο νηπιο. Και πολλοι γονεις εποισης δεν ειμαστε προετοιμασμενοι για το οτι τα απογευματα μας θα αλλαξουν. Εμεις ,οι μεγαλοι, μπορουμε να κανουμε την διακριση του εχουν πολλα για διαβασμα ή τους παιρνει πολυ ωρα για να διαβασουν. Πιστευω οτι οι περισσοτεροι εκπαιδευτικοι λαμαβανουν υποψη τον μεσω ορο της ταξης (πολλοι ουτε καν αυτο - λαμαβανουν υποψη το τι μπορουν να κανουν οι πιο αδυνατοι μαθητες) πριν βαλουν τις εργασιες.

    Αν ομως εμεις θελουμε 1 ωρα για μια σελιδα γιατι εχει χασει το αγπημενο του μολυβι και οταν το βρει θελει ξυσιμο αλλα ο αδελφος του δεν του δινει την ξυστρα και εκεινη τη στιγμη εγω προσπαθω να βαλω τα ψωνια στο ντουλαπι, να τους ετοιμασω να φανε και να βρω την διαφορα στο τιμολογιο δεν τους εχει βαλει πολλα η δασκαλα... εμεις δεν εχουμε οργανωση.

    Η υλη στην γλωσσα - ενα πςρασμα τουλαχιστον βγαινει ευκολα. Την εβγαλε η ταξη του μεγαλου μου γιου με 5ωρες την βδομαδα σε τμημα γλωσσας. Η εμπεδωση φυσικα χρειαζεται εξασκηση και πιστευω οτι αυτο που φαινεται "πολυ" τωρα ειναι βαση για αργοτερα


    wQjhp2.png f6fAp2.png

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Εγώ΄βλέπω ότι κουράζεται. Ίσως λόγω ΕΑΕΠ που σχολάει 2. μέχρι ν γυρίσουμε να φάει κλπ έχει πάει 3,30.

     

    χρειάζεται βοήθεια στην οργάνωση και τη συγκέντρωση, γιατί δεν είναι τραγικά πολλή η δουλειά, αλλά χαζεύει...


    FLcUp3.png0BQfp3.png

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Είχα ασχοληθεί λίγο, το είχαν και τα δύο, είναι λιγο στο χαρακτήρα να τα ενδιαφέρει αυτό. Πήγαν όμως και σε σχολείο που το καλλιεργούσε αυτό, από το προνήπιο. Από τότε σχεδόν διάβαζαν συλλαβιστά μέχρι και τους πρώτες μήνες του δημοτικού. Αν τα θυμάμαι και καλά... Όπως έγραψα όμως και άλλα παιδάκια που ίσως δεν είχαν δουλευτεί μια χαρά τα πήγαν.

     

    Θεωρώ πως είναι στη δασκάλα. Όποια μαμά έχω ακούσει να σπρώχνει, συμβαίνει και σε άλλα παιδιά του τμήματος συνήθως... Εμείς δεν είχαμε τέτοια παιδιά στο τμήμα. Γινόταν δουλειά στην τάξη. Είχε δηλώσει όμως η δασκάλα ότι δεν θα πηγαινε πιο δυνατά αν έβλεπε δυνατά παιδιά. Δηλαδή θα έκαναν την ύλη, αυτό.

     

    Τα δικά μου έφερναν συνήθως 2 φυλλάδια και είχαν μια αντιγραφή από όσο θυμάμαι, κάθε μέρα. Δεν χρειαζόταν να τους εξηγήσω τίποτα. Απλά να έχω το νου μου να κάνουν την εργασία. Τα είχαν καταλάβει στην τάξη. Ήταν δουλειά της δασκάλας και φαινόταν αυτό.

     

    Rav, δεν έχουν όλες οι μαμάδες τη δυνατότητα να είναι εκεί όταν σχολάνε τα παιδιά τους! Ειλικρινά πιστεύεις ότι οι περισσότερες εργαζόμενες το έχουν αυτό; Αν είναι έτσι, σαφώς και είναι πιο εύκολο να βάλεις πρόγραμμα. Αν όμως σου μισοδιαβάζουν το παιδί στο ολοήμερο ή αν το προσέχει μέχρι να γυρίσεις μια κυρία του δημοτικού που βλέπει βιβλίο και βγάζει φλύκταινες είναι αλλιώς τα πράγματα.

     

     

    Χωρίς καμία εριστική διάθεση, το ότι είμαι στο σπίτι όταν σχολάει το παιδί μου δε σημαίνει ότι μπορώ να είμαι ψυχή τε και σώματι εκεί για αυτό. Μητέρα στο σπίτι δε σημαίνει μητέρα που κααααααααααθεται και χαζεύει τηλεόραση πίνοντας φραπέ. Αυτό το αυθαίρετο συμπέρασμα που βγάζεις είναι ίδιο με το να σου πω πως αν ήμουν εργαζόμενη θα φρόντιζα να υπάρχει οπωσδήποτε πρόγραμμα, ότι ωράριο/δουλειές/κούραση κι αν είχα. Δε το λέω γιατί δε μπορώ να το πω καθώς δεν είμαι στη θέση να γνωρίζω αν γίνεται. Γι αυτό κι εσύ μη κάνεις το λάθος να με θεωρείς εξαιρετικά τυχερή. Δεν είμαι.

     

    Εγώ΄βλέπω ότι κουράζεται. Ίσως λόγω ΕΑΕΠ που σχολάει 2. μέχρι ν γυρίσουμε να φάει κλπ έχει πάει 3,30.

     

    χρειάζεται βοήθεια στην οργάνωση και τη συγκέντρωση, γιατί δεν είναι τραγικά πολλή η δουλειά, αλλά χαζεύει...

     

     

    Υπάρχουν σχολεία που δε σχολάνε στις 2; Και εμείς 2 σχολάμε. Ναι, πηγαίνει 3-3.30 αλλά έπειτα ξέρει ότι πρέπει να διαβάσει για να κάνει οτιδήποτε.

    Όλα τα παιδιά χαζεύουν, γι αυτό καθυστερούν ή χάνουν πλήρως τη συγκέντρωσή τους. Το πάθαινε και η δικιά μου πολύ στην αρχή, τώρα τα πράγματα είναι πολύ καλύτερα.

    Βοηθάει να ξέρει ότι είσαι εκεί ή για παιδιά που το χρειάζονται, να είσαι πραγματικά εκεί. Δίπλα τους, να τα βοηθάς να συγκεντρωθούν. Δεν είναι εύκολο, ούτε πάντα εφικτό. Αλλά έτσι είναι...


    pJO3p2.pngB6Ndp2.png

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Χωρίς καμία εριστική διάθεση, το ότι είμαι στο σπίτι όταν σχολάει το παιδί μου δε σημαίνει ότι μπορώ να είμαι ψυχή τε και σώματι εκεί για αυτό. Μητέρα στο σπίτι δε σημαίνει μητέρα που κααααααααααθεται και χαζεύει τηλεόραση πίνοντας φραπέ. Αυτό το αυθαίρετο συμπέρασμα που βγάζεις είναι ίδιο με το να σου πω πως αν ήμουν εργαζόμενη θα φρόντιζα να υπάρχει οπωσδήποτε πρόγραμμα, ότι ωράριο/δουλειές/κούραση κι αν είχα. Δε το λέω γιατί δε μπορώ να το πω καθώς δεν είμαι στη θέση να γνωρίζω αν γίνεται. Γι αυτό κι εσύ μη κάνεις το λάθος να με θεωρείς εξαιρετικά τυχερή. Δεν είμαι.

    ...

     

    Δεν το κατάλαβα, γιατί απαντούσες αμέσως μετά το παράπονο της θεματοθέτριας ότι είναι εργαζόμενη και ήταν σαν να απαντούσες ως εργαζόμενη και να έδινες τη γνώμη σου πάνω σε αυτό. Και θεώρησα ότι είσαι από τις λίγες, εκπαιδευτικούς μάλλον, που μπορούν να είναι σπίτι την ίδια ώρα με τα παιδιά. Με μια γρήγορη ανάγνωση πιο πριν κατάλαβα ότι είσαι και εργαζόμενη και με μωρό χρονιάρικο. Τώρα πρόσεξα το "μη" εργαζόμενη στην παρένθεση.

     

    Το αν εργάζεσαι ασφαλώς και έχει σημασία, γιατί άλλο να πιάνεις το παιδί στις 15.30 μετά την ξεκούρασή του έστω και άλλο στις 16.30 - 17.30. Οι ώρες που μένουν μέχρι τον ύπνο και για δραστηριότητες είναι ιδιαίτερα περιορισμένες. Και όσο προχωράει η μέρα το παιδί κουράζεται. Τα μικρά παιδιά είναι δραστήρια για όσο είναι ξύπνια, αλλά η συγκέντρωσή τους προς το βράδυ δεν είναι καλή.

     

    Με άλλα λόγια δεν είναι η δική μας διαθεσιμότητα, αλλά η δική τους που επηρεάζει το όλο θέμα. Κάπως έτσι μας έτυχε εμάς τέλος πάντων.

     

    Σε ένα παιδί που παραμιλάει από την κούραση όταν το παίρνω από το ολοήμερο, δεν μπορώ να του βάλω και πρόγραμμα στο πότε θα πάει τουαλέτα, δεν γίνεται. Είναι στο παιδί. Το ένα μου είναι πιο πειθαρχημένο, αλλά είναι θέμα χαρακτήρα αυτό.

     

    Φαντάσου τώρα στην Τρίτη Δημοτικού και εξαιρώντας τα Αγγλικά και τις δραστηριότητες, προσπαθώ να χωρέσω ένα κούρεμα παιδιού σε μια καθημερινή και δεν βγαίνει εύκολα. Για απλή χαλάρωση, έχουμε λιγότερη όμως από όσο θεωρώ δίκαιο για ένα παιδι σε αυτή την ηλικία.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Εννοώ κανόνες με τη μορφή: τα ρήματα σε ω/ει, τα ουδέτερα σε ο/ι, ο πληθυντικός των αρσενικών σε οι, τα παθητικά σε μαι. Έτσι θυμάμαι ότι συνέβη με εμάς. Και έτσι ορίζει και το Υπουργείο, αν τσεκάρει κάποιος και το Βιβλίο Δασκάλου, σελ. 52, σχετικά με τη διδακτέα ύλη αμέσως μετά τα Χριστούγεννα.

    Επίσης, διδάσκονται "ετυμολογία"- οικογένειες λέξεων (π.χ παίζω, οίκος κλπ.).

     

    Έχει πολυ μεγάλη σημασία να μάθει το παιδί να διαβάζει με επιμέλεια και να το ικανοποιεί η διαδικασία. Θέλει υπομονή, συμπαράσταση και να μην ξεχνάμε ότι παιδί=παιχνίδι.

     

    Αυτά μεταφράζονται για τη συγκεκριμένη τάξη σε παιχνιδάκια τύπου:

    να ταιριάξουν το ο,η,το ... με τις λέξεις

    ... πατάτα

    .... ποδήλατο

    κτλ

     

    Και για τα ρήματα, ουσιαστικά κτλ... έχεις σύνολα να τα κατηγοριοποιήσεις. Ποια είναι π.χ. αντικείμενα; ... ποια δείχνουν κάτι που κάνω; (κι αυτά προς το ΤΕΛΟΣ της χρονιάς και χωρίς επιμονή).

     

    Όσο για τις λέξεις... φτιάχνουν "σπιτάκια".

    Ποιες μένουν στο ίδιο σπίτι (οπότε μοιράζονται ένα μέρος τους; ) Και νομίζω πως αυτό γίνεται κυρίως στη Δευτέρα.

     

    Κανένας δεν τους λέει κανόνες. Αυτή την εποχή καλά καλά δεν έχουν μάθει τα "αι", "ει" κτλ. Οπότε οι ορθογραφικοί κανόνες δεν έχουν κάποιο νόημα.

    Πάνε μνημονικά. Θυμούνται δηλαδή "απέξω" πως το ψαλίδι θέλει "ι". Τώρα, αν κάποιος δάσκαλος το πετάξει κι όποιος το πιάσει πως το "το" πάει με το ...."ι" στο τέλος, εξαρτάται από το δάσκαλο. Δεν έχω δει κανέναν να επιμένει. Αυτά, στη δευτέρα.


    Δεν εκπαιδεύω παιδιά... Εκπαιδεύομαι γονιός.

    "... άλλωστε, η εμπειρία που αποκτούμε είναι η συσσώρευση των λαθών μας, έτσι δεν είναι; ... " -E.M.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Εγγραφείτε ή συνδεθείτε για να σχολιάσετε

    Για να δημοσιεύσετε ένα σχόλιο θα χρειαστεί να είστε εγγεγραμμένο μέλος. Είναι δωρεάν.

    Δημιουργήστε νέα εγγραφή

    Κάντε εγγραφή να συμμετάσχετε στις συζητήσεις - είναι εύκολη και γρήγορη!

    Δημιουργήστε νέα εγγραφή

    Σύνδεση

    Έχετε ήδη έναν λογαριασμό χρήστη; Συνδεθείτε εδώ.

    Συνδεθείτε τώρα