ravT

Registered Users
  • Περιεχομενο (αριθμoς δημοσιευσεων)

    3.812
  • Μελος απο

  • Τελευταια επισκεψη

  • Days Won

    2

Όλα όσα δημοσίευσε η/ο ravT

  1. 1ον η Τουρκία είναι επικίνδυνη χώρα έτσι κι αλλιώς, όπως δυστυχώς οι περισσότερες πλέον αλλά η Κωνσταντινούπολη είναι απ τις αγαπημένες των τρομοκρατών. Τώρα εσύ βλέπεις εμπάργκο αλλά εγώ βλέπω μένος κατά των Ελλήνων ΕΙΔΙΚΑ αυτή τη στιγμή. Άλλη οπτική από εσένα δηλαδή... 2ον Τα πακέτα των πρακτορείων, το λένε άλλωστε, δεν περιλαμβάνουν τους φόρους αεροδρομίου οι οποίοι είναι περισσότεροι απ το ίδιο το εισιτήριο. 3ον Κορίτσια, η κοπέλα θέλει να πάει 7-8 μέρες διακοπές και εσείς της λέτε οτι τα 1.000 φτάνουν για 3. Χαίρω πολύ! 4ον Προσωπικά ταξίδι στο εξωτερικό χωρίς προγραμματισμό για να δω πράγματα και να ζήσω εμπειρίες, δεν νοείται για μένα. Αν προσθέσεις και την ύπαρξη παιδιών, ο προγραμματισμός είναι απαραίτητος. 2 εβδομάδες πριν δεν θεωρώ πως επαρκούν γι αυτό...
  2. Κωνσταντινούπολη θέλω πολύ να πάω κάποτε. Σίγουρα όχι τώρα και σίγουρα όχι μαζί με τα παιδιά... Καταλαβαίνω το πρόβλημα με τις άδειες, απλά είναι γεγονός το όσο νωρίτερα τόσο καλύτερα. Τα 150 ευρώ ανά ημέρα που υπολογίζεις, δεν είναι ρεαλιστικά καθώς δεν έχεις υπολογίσει τα έξοδα μετακίνησης. Επίσης σε ένα μέτριο προς καλό ξενοδοχείο στην Ευρώπη, για 3 άτομα το 100 ευρώ/διανυκτερευση είναι η πιο ρεαλιστική τιμή. Στα λέω αυτά για να μη βρεθείς προ εκπλήξεων! Πήγες πρόσφατα Ρώμη, Μιλάνο, Τορίνο με εισιτήρια τελευταίας στιγμής και έβγαλες 7 ημέρες ταξίδι εισιτήρια, διαμονή, φαγητό, αξιοθέατα με 1.000 για 3 άτομα; Μακάρι... Δικοί μου άνθρωποι πήγαν οικογενειακώς προ μηνός και το μόνο που έλεγαν είναι το πόσο ακριβή χώρα είναι η Ιταλία. Από καύσιμα έως το... παγωτό!
  3. Το ότι θεωρείς τα ακτοπλοϊκά για Ιταλία φθηνότερα από τα αεροπορικά δείχνει ότι δεν έχεις ψάξει καθόλου... Επίσης Ιταλία οδικώς χωρίς πλοίο σημαίνει ότι θα περάσετε από Αλβανία, Μαυροβούνιο, Βοσνία, Κροατία και Σλοβενία για να φτάσετε. Μόνο τα καύσιμα, τα έξοδα αυτοκινητοδρόμων (βινιέτες/διόδια) και οι μέρες που απαιτούνται για κάτι τέτοιο, θαρρώ δεν είναι ρεαλιστικό σενάριο. Φέτος, το Καθολικό Πάσχα είναι 1η Απριλίου οπότε θεωρητικά τις ημέρες του Ορθόδοξου (μια εβδομάδα μετά) οι τιμές στο εξωτερικό θα έχουν πέσει. Προσωπικά θεωρώ πως αν οι απαιτήσεις σου είναι λογικές (πχ ενοικιαζόμενα δωμάτια αντί all inclusive ξενοδοχείου) μια χαρά θα περάσετε στην Ελλάδα. Αν (και είναι απολύτως λογικό) η επιλογή σου είναι το εξωτερικό και πάλι θα βρεις κάτι αλλά θέλει πολύ ψάξιμο. Τώρα, εκ πείρας, αν δεν διαθέτεις ούτε 1.000 ευρώ τα πράγματα είναι δύσκολα καθώς άργησες αναφορικά με τα αεροπορικά. Και σίγουρα αυτό το ποσό δεν επαρκεί επουδενί για 8 ημέρες. Επειδή οι μέρες είναι πολλές, αν σχεδιάσεις σωστά μπορείς να αλλάξεις ακόμα και χώρα οδικώς (με ενοικιαζόμενο αυτοκίνητο) και να δείτε πολλές "δεύτερες" πόλεις πιο οικονομικά από έναν μεγάλο προορισμό.
  4. Ο παιδίατρος στο 1ο μου παιδί, όταν το έπαιζα κι εγώ ξερόλας με τις έρευνες περί στάσης ύπνου κλπ μου απάντησε πως οι διαφορές περί της ιδανικής στάσης ΝΕΟΓΕΝΝΗΤΟΥ είναι της τάξεως του 0.002% οπότε ποιος ακριβώς ο λόγος να ξεβολεύεις και να τυραννάς το μωρό; Ας σκεφτούμε εμας στις εγκυμοσύνες μας, όταν δεν μπορούσαμε να κοιμηθούμε όπως πριν, πόσο υποφέραμε. Μια χαρά θα ναι το μωρό. Γυρνάει έτσι γιατί έτσι θέλει να κοιμάται.
  5. Άλλα πηγαίνουν στη γιαγιά και τον παππού, άλλα στην κατασκήνωση αλλά όπως και να χει είναι νομίζω σύνηθες όταν οι σχολικές δραστηριότητες ολοκληρώνονται ο κόσμος να "σπάει" τα ΣΚ και δύσκολα μαζεύονται
  6. Εγώ δεν είχα ξεκινήσει τόσο νωρίς αλλά η στιγμή πριν τον ύπνο τους, καθισμένοι στο κρεβάτι να διαβάζουμε ένα παραμυθάκι, ποτέ δεν τα ξαγρύπνησε, αντιθέτως πιστεύω πως μπήκε στη ρουτίνα ύπνου (περίπου στα 3 έτη) και είναι μια στιγμή που αγαπάνε τόσο ώστε η μεγάλη κλείνει τα 9 και εξακολουθεί να θέλει το παραμύθι πριν τον ύπνο (που βέβαια συχνότατα το διαβάζει μόνη από την Α' δημοτικού) και ο μικρός 3 ετών που τώρα του ξεκίνησα τη διαδικασία, αν ξεχαστώ μου το ζητάει λέγοντας "ξεχάσαμε παραμύθι μαμά!". Μη το βλέπετε ως καταναγκαστικό έργο, είναι στιγμές που φεύγουν και δε ξαναγυρνάνε και που θα τις θυμόμαστε με γλύκα και νοσταλγία. Αλλά μη πιέζεστε να τα κάνετε όλα γρήγορα.
  7. Αν και εμείς δεν καλούμε την τάξη αλλά τους φίλους της γενικά (στους οποίους περιλαμβάνονται και απ το σχολείο και τις δραστηριότητες φυσικά), έχουμε κάνει πάρτυ για τις ονομαστικές εορτές των παιδιών μας οι οποίες είναι με διαφορά 10 ημερών τον Μάιο. Δεν έλειψε σε κανέναν η τούρτα, είχα άλλα γλυκά. Τα παιδιά θέλουν να παίζουν, το σβήσιμο των κεριών δεν αποτελεί το event που όλοι οι μεγάλοι νομίζουμε, στα παιδιά πάρτυ. Για την ακρίβεια νομίζω πως εκνευρίζονται που τους χαλάνε το παιχνίδι.
  8. Πρώτα πρώτα να σας ζήσει το μωρό σας. Δεν θες να κάνει περισσότερα, κάνει ήδη τα πάντα όπως είπες. Θέλεις να ασχοληθεί περισσότερο με το μωρό. Η εξήγηση που ψάχνεις, είναι απλή. Φοβάται να ασχοληθεί παραπάνω με το μωρό. Απλά βοήθησέ τον να καταλάβει πως δεν διαφέρετε. Είστε και οι δυο νέοι γονείς. Κανείς δεν ξέρει περισσότερα. Εξήγησέ του επίσης πως την εναλλαγή δραστηριοτήτων, όπως λες, την χρειάζεσαι. Την έχεις ανάγκη. Όπως εκείνος το παιδί του και το παιδί εκείνον. Να πω και κάτι ακόμα. Το πρώτο μου παιδί γεννήθηκε σε ιδιωτικό μαιευτήριο. Δεν υπήρχε rooming in κ.λπ. Το μωρό λοιπόν φροντιζόταν από άλλους κατά κύριο λόγο όσο ήταν εκεί. Άρα επιστρέφοντας στο σπίτι, όλα ήρθαν και έπεσαν μαζεμένα και κυρίως σε εμένα. Στο δεύτερο παιδί, γέννησα σε δημόσιο νοσοκομείο. Εκεί, απ την πρώτη στιγμή το μωρό έπρεπε να φροντιστεί. Από εμένα ήταν αδύνατον. Χειρουργημένη, καθετηριασμένη, ημιναρκωμένη ήταν αδύνατον. Η μαία έδωσε οδηγίες στον μπαμπά και ο σύζυγος μέχρι να σηκωθώ είχε την αποκλειστική φροντίδα. Ακόμα κι όταν σηκώθηκα δηλαδή, μου ζητούσε να ξεκουραστώ. Δε φοβήθηκε, δεν σκέφτηκε. Μπήκε μπροστά γιατί έτσι έπρεπε. Αυτό που θέλω να πω είναι πως οι γονείς αν θέλουν, μπορούν να σηκώνουν ισάξια το "βάρος" ενός νεογέννητου, ειδικά απ τη στιγμή που αυτό δεν θηλάζει. Θα τα βρείτε μια χαρά, δεν ανησυχώ. Απλά συζητήστε!
  9. Προσωπικά το βλέπω άνευ ουσίας. Πηγαίνουμε Γ' δημοτικού και το διάβασμα του ΣΚ είναι 1 ώρα με το ρολόι. Δε ξέρω πως το καταφέρανε αλλά το πιο εύκολο πρόγραμμα είναι της Δευτέρας. Άρα μια χαρά χρόνο έχουν τα παιδιά με τους γονείς το ΣΚ. Η φωτοτυπία δε που συνήθως έχουν για το ΣΚ σίγουρα θα δίδεται κάποια άλλη στιγμή ή θα γίνεται στο σχολείο. Τώρα η άποψη του συζύγου σου, είναι τραβηγμένη απ τα μαλλιά. Τα παιδιά δεν γίνονται τούβλα επειδή δεν θα έχουν διάβασμα μια Παρασκευή τον μήνα. Αυτή η δράση, μου θυμίζει μια άλλη φοβερή επιτυχία, την "λευκή εβδομάδα". Οι Έλληνες, για να βγαίνουν απ το σπίτι με τα παιδιά τους, δεν υπολείπονται χρόνου αλλά χρημάτων. Όπως είπα λοιπόν και στην αρχή, δράση άνευ ουσίας για μένα.
  10. Για να τοποθετήσεις βάση isofix το αυτοκίνητο πρέπει να διαθέτει άγκυστρα και αυτό το συναντάς σε αυτοκίνητα από το 2006 και έπειτα (και σαφέστατα όχι σε όλα).
  11. Τι εννοείς ότι είναι δεκτό από τεχνικής άποψης; Εγώ ξέρω πως ο κανόνας είναι "τα παιδιά στο πίσω κάθισμα, δεμένα στο καθισματάκι τους". Ντάξει τώρα πέτυχες φλέβα, δεν θα είχα φτάσει 1 μήνα πριν τον τοκετό χωρίς να έχω λύσει αυτό το πρόβλημα, είμαι πολύ αγχώδης και αυτό θα ήταν σουπερ έξτρα άγχος για εμένα. Είμαι σίγουρη πως με την κατάλληλη προσπάθεια, ο σύζυγος θα αλλάξει γνώμη και θα επισπεύσει τις διαδικασίες. Με το καλό το μωρό σας!
  12. Το παιδί ας είναι ανάσκελα, το κεφάλι το κρατάμε στο πλάι όμως...
  13. Αν και η Elfer δεν έθεσε θέμα ποιοτικής διαπαιδαγώγησης από πλευρά των παππούδων, επειδή αναφέρθηκε, δεν μπορούμε να περιμένουμε κάτι τέτοιο απ τους παππούδες εκτός κι αν αυτοί ανήκουν στην κατηγορία "συνταξιούχος εκπαιδευτικός" και αυτό πάλι υπό προυποθέσεις. Δόξα τω Θεό, υπάρχουν ωραιότατοι παιδικοί σταθμοί γι αυτό τον σκοπό. Αν επιλέγεται ο παππούς και η γιαγιά ως φροντιστές, προτιμώ να κάνουν ένα μόνο πράγμα, την φροντίδα του δηλαδή, όπως εκείνοι νομίζουν πως είναι ασφαλές. Πχ ο πεθερός μου όταν ο μικρός ήταν κάτω του 1.5 έτους, όποτε χρειαζόταν να τον έχει στο νου του, τον έπαιρνε αγκαλιά. Καταλάβαινα πως επειδή δεν ακούει και επειδή δεν είναι εύκολο να σηκωθεί απ τον καναπέ σε δέκατα του δευτερολέπτου, προτιμούσε να τον κρατά αγκαλιά για να είναι ασφαλής. Ποτέ δεν σκέφτηκα να τον μαλώσω. Γιατί να το κάνω;
  14. xarouli, δεν είμαστε εδώ να κρίνουμε. Η κάθε μητέρα αποφασίζει πως θα αναθρέψει το παιδί της. Όχι η γιαγιά. Αυτό λέμε εδώ. Το ότι περπάτησε το μωρό η πεθερά 11 μηνών μπορεί εσένα να σου φαίνεται φυσιολογικό αλλά η μητέρα μπορεί να φοβόταν οπότε γιατί να παρακαμφθεί ο φόβος της μητέρας; Για να πει η γιαγιά "γιατί τι έπαθε, έπρεπε να το κάνεις καιρό τώρα θα χε περπατήσει"; Εσπερος, κατάλαβα τι λες, το ίδιο λέμε από άλλη σκοπιά.
  15. Η τωρινή μου παιδίατρος, από τα 2 έτη του παιδιού μου είχε συστήσει να βάζω το παιδί μπρούμυτα σε μια πετσέτα και με 10αρα σύριγγα να κάνω πλύσεις με ορό. Το κεφαλάκι γυρμένο όπως αναφέρθηκε. Αν βάζουμε στο δεξί ρουθούνι,το κεφαλάκι γέρνει αριστερά δηλαδή. Τώρα που ο μικρός είναι 3, κάθεται μόνος του στα γόνατα, ακουμπάει τα χεράκια και γέρνει μόνος του το κεφαλάκι. Σε ημέρες χωρίς καταρροή ή μπούκωμα, αν ακούω μυξούλες κάνω πλύση 3 φορές εναλλάξ τα ρουθούνια. Σε ίωση με βαρβάτο μπούκωμα, απλά καθαρίζεις μέχρι να βγει ορός και όχι μύξα ή να καταλάβεις ότι το παιδάκι έχει βοηθηθεί. Στην ηλικία σας, αμπούλα ή 5 μλ σύριγγα νομίζω ενδείκνυται. Ανάσκελα και πλάι το κεφαλάκι. Όπως σου είπαν οι κοπέλες παραπάνω. Πριν τον βραδινό ύπνο, ζεστό μπάνιο με πολλούς υδρατμούς, ιδανικά μείνετε μέσα 15-20 λεπτάκια. Βάλε μια μεγάλη πετσέτα κάτω απ το στρώμα του ώστε το κεφαλάκι να βρίσκεται λίγο ψηλότερα ώστε να βοηθηθεί στην αναπνοή. Βρεγμένη πετσέτα επάνω στο καλοριφέρ επίσης μπορεί να βοηθάει τη νύχτα. Περαστικά σας.
  16. Φυσικά και ο ρόλος του παππού και της γιαγιάς είναι να "κακομαθαίνουν" το παιδί. Εδώ μιλάμε αφενός για μωρό, αφετέρου για παρεμβατική συμπεριφορά. Επίσης ουδείς νομίζω ανέφερε πως μιλάει άσχημα για να τεθούν όρια. Λέμε πως η άλλη πλευρά ονοματίζει τις νύφες που δεν βαράνε προσοχή, "τσαούσες".
  17. Αρχικά να κάνεις λίγο υπομονή διότι αν η μητέρα πολλές φορές αντιλαμβάνεται την τεράστια αυτή αλλαγή στη ζωή της μόλις γεννήσει, σκέψου πόσο χρόνο χρειάζεται ένας πατέρας. Δεύτερον να έχεις υπόψιν σου πως η κούραση και η αυπνία είναι ο κακός διαβολάκος που σου ψιθυρίζει διάφορα στο αυτάκι και σε βάζει να μαλώνεις με όλο τον κόσμο. Η επιλόχειος κατάθλιψη όπως πλέον αναφέρεται. Το αν και κατά πόσο θα χρειαστείς βοήθεια από ειδικό, κανένας χρήστης φόρουμ δεν θα στο πει. Ούτε ο σύζυγος, ούτε ο γυναικολόγος. Προσωπικά θεωρώ πως είναι άχρηστο το να ξενυχτάει άλλος μαζί με τη μητέρα. Διότι κάποια στιγμή η μητέρα θα χρειαστεί ύπνο. Τότε θα είναι παρόν ο μπαμπάς ώστε εκείνη να ξεκουραστεί. Και μη νομίζετε πως αναφέρομαι μόνο στην φροντίδα του παιδιού. Μιλάω για τις δουλειές του σπιτιού, το μαγείρεμα, λίγο χρόνο για να κάνει η μαμά ένα μπάνιο. Δεν ενδιαφερόμουν καθόλου για το αν θα κοιμηθεί μαζί μου. Δεν επιθυμούσα να ξυπνάει και εκείνος συνεχώς. Δεν έβρισκα τον λόγο. Για την ακρίβεια, πήρε το μαξιλάρι του και έφυγε επειδή ξέρει ότι ροχαλίζει και ΠΩΣ ροχαλίζει και δεν ήθελε να ενοχλεί ούτε το μωρό ούτε εμένα. Προφανώς και δεν έμεινε εκτός κρεβατοκάμαρας για 6 μήνες αλλά σταδιακά αφού αντιληφθήκαμε πως ενοχλείται και με τι ακριβώς το παιδί, επέστρεψε στη συζυγική κλίνη. Και μιλάμε για έναν άνθρωπο που ξυπνάει πολύ εύκολα και ξανακοιμάται πααρα πολύ δύσκολα. Ε δεν είναι απάνθρωπο να ξυπνάει συνέχεια για να έχω εγώ...παρέα στο κρεβάτι; Αν σε ενοχλεί γενικά η συμπεριφορά του, συζήτησέ το. Αν δεν παίρνει από λόγια και χρησιμοποιεί εκφράσεις όπως αυτή που ανέφερες για το τι ξέρουν και τι όχι οι γιατροί, δεν μπορώ να βοηθήσω, δεν έχω τέτοιους ανθρώπους στον περίγυρό μου. Συμβουλή και από εμένα, δεν θα πρωτοτυπήσω. Δώσε χρόνο και συζήτησε.
  18. Πρώτα πρώτα είσαι στην κατηγορία "μένω μαζί με την πεθερά μου" διότι το να είστε στο ίδιο κτήριο αυτό ακριβώς σημαίνει. Πρέπει να θέσεις πολύ αυστηρά όρια πριν να είναι αργά. Κάνουμε ένα λάθος με τα πεθερικά. Τους συμπεριφερόμαστε σα να ναι γείτονες. Δεν είναι. Είναι και αυτοί γονείς μας. Επειδή εκείνοι φέρονται σε εμας όπως και στα παιδιά τους (χωρίς όμως την ίδια αγάπη και είναι απόλυτα λογικό), πρέπει και εμείς να τους φερόμαστε όπως και στους γονείς μας. Ασχέτως δηλαδή απ το ότι πιθανά οι γονείς μας είναι άλλοι χαρακτήρες και δεν θα επενέβαιναν κατ αυτό τον απαράδεκτο τρόπο...
  19. Κάπου διάβασα για μια συνυφάδα (νομίζω της Έσπερος) που δε σηκώνει μύγα στο σπαθί της και έχουν συνετιστεί τα πεθερικά. Είμαι σαν αυτή ακριβώς όπως την περιέγραψες. Έχω θέσει όρια απ την αρχή, οι περιορισμοί μου είναι σαφής και δεν σκέφτομαι δεύτερη φορά πριν μαλώσω τους παππούδες. Οι ρόλοι ΠΡΕΠΕΙ να είναι διακριτοί. Η μαμά είναι μαμά και η γιαγιά είναι ΠΙΑ γιαγιά. Δε με νοιάζει αν της έλειψε ένα μωρό (να ρθει και όταν ψήνεται στον πυρετό επί 3 βράδια και μένεις πλάι του άυπνη...), δεν με απασχολεί αν δεν έζησε την παιδική ηλικία των παιδιών της για οποιοδήποτε λόγο (να μη ξεχνάτε πως μεγάλη μερίδα των Ελλήνων συμβίωνε με τους παππούδες οπότε η φροντίδα ενός μωρού ήταν δουλειά μοιρασμένη) και δεν με νοιάζει αν νομίζει ότι ξέρει καλύτερα. Ο καθένας ξέρει καλύτερα για το παιδί ΤΟΥ.- Να εξηγηθώ: Ζω στην πόλη του συζύγου άρα οι δικοί μου άνθρωποι είναι (πολύ) μακριά. Τα πεθερικά δεν έχουν κλειδί. Στην έκτακτη ανάγκη είναι πιο πιθανό να σπεύσει ο γείτονας παρά η πεθερά. Όσο ζούσα κοντά στους γονείς μου και ήμουν στη φάση της θεματοθέτριας, μωρομάνα δηλαδή (τότε δημιουργούνται αυτά τα προβλήματα, θα δεις είναι παροδικά), οι γονείς μου είχαν κλειδί. ΠΟΤΕ δεν το χρησιμοποίησαν. Ακόμα και όταν ήξεραν οτι ο σύζυγος λείπει και μπορεί να κοιμάμαι και εγώ μαζί με το μωρό. Αν άνοιγα, καλώς. Και ήταν ΔΙΚΟ ΤΟΥΣ το σπίτι. Αυτό το τάκτ λοιπόν, απαιτώ και απ τα πεθερικά μου. Δεύτερο σκέλος: Τις μωρομάνες τις αγχώνουν περισσότερα πράγματα και μεγαλοποιούν τις καταστάσεις. Όχι ανευ λόγου, μια πεθερά ποτέ δεν είναι εύκολη υπόθεση. Εκεί έρχονται τα όρια. Αν η πεθερά/μάνα/πεθερός/συμπεθέρα/γιαγιά έβαζε το δάχτυλό της στην κρέμα του μωρού, θα άρπαζα το πιάτο και θα του έλεγα "ΦΑΤΟ ΕΣΥ ΤΩΡΑ". Τέλος συζήτησης. Αυτό δεν το κάνω εγώ, με χέρια πλυμμένα. Θα το κάνει οποιοσδήποτε άλλος; Η γιαγιά λοιπόν, όσο κι αν κάποιες φορές δεν μας αρέσει, έχει το ρόλο του να κακομαθαίνει το παιδί. ΟΧΙ, δεν θα δώσει σοκολάτα/ζάχαρη/αλάτι στο μωρό. Δεν τα χρειάζεται, ΔΕΝ ΤΟΥ ΛΕΙΠΟΥΝ γιατί δεν τα γνωρίζει καν. Αυτή η ατάκα έκανε τον πατέρα μου να κατανοήσει γιατί αρνούμαι να δώσει τρόφιμο που περιέχει τα παραπάνω σε μωρό 12 μηνών π.χ. Θέλουν δηλαδή και μια εξήγηση κοντά στη λογική τους. Όχι όλοι, οι βαρεμένοι έτσι μένουν, δεν αλλάζουν. Μιλάμε για τους εν γένει λογικούς ανθρώπους. Η κόρη μου λοιπόν, στην γιαγιά ξέρει ότι θα κάνει πράγματα που στο σπίτι δεν κάνει. Γιατί δεν τα επιτρέπω ή γιατί δεν μου αρέσει. Και το διασκεδάζει. Και εγώ επίσης γιατί ξέρω ότι εκεί θα έχει τις ελευθερίες που θέλει να έχει στο σπίτι της γιαγιάς. Παρένθεση: Φρόντισα να ΜΗΝ χρειαστεί να μεγαλώσει κανείς τα παιδιά μου για εμένα. Έτσι, δεν δίνω δικαιώματα και δεν παγιώνονται καταστάσεις που πιθανά δεν θα επιθυμούσα για το παιδί μου. Πίνω του ζουμί μου με αυτή την επιλογή αλλά παράλληλα έχω το κεφάλι μου ήσυχο. Τέλος, όταν η γιαγιά κατάλαβε πως αφήνω για 1-2 ώρες τα παιδιά μου εκεί ΜΟΝΟ όταν ξέρω πως μπορώ να μάθω χαρτί και καλαμάρι τι έκαναν/εφαγαν κ.λπ., μαζεύτηκε αναλόγως. Ή επίσης πιάνει το υπονοούμενο όταν επιστρέφοντας πχ μου λέει η κόρη μου "Μαμά φάγαμε μια σοκοφρέτα και ένα σοκολατενιο αυγουλάκι και ψωμί με μαρμελάδα" και απαντώ "ΟΛΟ γλυκά δηλαδή ΓΙΑΓΙΑ;" και δεν χρειάζεται τίποτε άλλο από μέρους μου. Την επόμενη φορά τα 3 γλυκά γίνονται ένα. Το κεφάλαιο "πεθερά" δεν σταματά ποτέ. Το κλειδί είναι το "οι καλοί λογαριασμοί κάνουν τους καλούς φίλους" και το "μακριά και αγαπημένοι". Το κλειδί για την ψυχική σας υγεία δε, είναι όταν κάτι σας ενοχλεί να το λέτε αμέσως όπως ακριβώς θα κάνατε με τους γονείς σας. Είναι γονείς σας. Ένας σύζυγος ίσως γίνει πρώην κάποια στιγμή αλλά τα πεθερικά θα είναι πάντα οι παππούδες των παιδιών σας. Τα δικά μου πεθερικά, πλέον, έχουν πολύ καλύτερη σχέση με εμένα που είμαι εξ αρχής έτσι παρά με την άλλη νύφη που ήταν γλυκούλα και καθόταν και δεχόταν ότι την ενοχλούσε μέχρι που έσκασε και τους πήραν όλους τα σκάγια.
  20. Εμ είδε αγαπητή που σχολίασες χωρίς να διαβάσεις; Και κοίτα να δεις που το θέμα αφορά "μπουφε". Να γκρινιάξουμε και εμείς για το πιατάκι επειδή είναι εκτός θέματος;
  21. Τώρα ναι, συμφωνούμε. Και φυσικά, μου έχει τύχει όχι απλά να κακοχαρακτηριστώ ως οικοδέσποινα επειδή έστησα μπουφέ σε ονομαστική εορτή αλλά να μην ξαναπατήσουν στο σπίτι μου. Και μιλάμε για έναν μπουφέ με όλα τα καλά. Πάμπλουτος. Προφανώς θεώρησαν "πρωτευουσιάνικη" αυτή την κίνησή μου και δεν θέλαν να την "υποστούν" ξανά.
  22. Δηλαδή εγώ που έχω σοβαρή δυσανεξία στη λακτόζη πρέπει να φάω ότι μου δώσουν; Προτιμώ να μη με κεράσουν τίποτα αν είναι να υπομένω μαρτύριο. Και πάλι είναι υποκειμενικό το πως πονοκεφαλιάζει κανείς. Εγώ πχ προτιμώ να φτιάξω 10 πράγματα (τηρώ και εγώ τον κανόνα του *1.5 που αναφέρθηκε παραπάνω) επί των καλεσμένων και ας έχει σουξέ κάποιο περισσότερο απ τα υπόλοιπα, παρά να βλέπω στα σκουπίδια τα φαγάκια που με τόση φροντίδα και κόπο έφτιαξα επειδή κάποιος δεν προτιμάει το περιεχόμενο διότι εγώ δεν του έδωσα την επιλογή ενώ μπορούσα.
  23. Αυτή την ιστορία με τα πιατάκια την έχουν και στην πόλη που ζω. Την απεχθάνομαι. Με αναγκάζει δηλαδή ο άλλος να φάω ότι μου βάλει. Και δεν είναι μόνο τα παιδιά δύσκολα στο φαγητό. Και εγώ δεν τρώω γαλακτοκομικά για παραπάνω από έναν λόγους. Ως εκ θαύματος, όπου έχω πάει και έχουν αυτό το "έθιμο", ΟΛΑ τα περιεχόμενα του πιάτου ακουμπάνε σε γαλακτοκομικό. Άρα εγώ δεν τρώω άρα χαρακτηρίζομαι και ως ακατάδεκτη. Πάντα κάνω μπουφέ στα πάρτυ και στις γιορτές καθόμαστε όλοι στο τραπέζι και σερβιριζόμαστε μόνοι μας. Κουμάντο στην κοιλιά του άλλου δεν είναι σωστό να κάνουμε. Χίλιες φορές να προσφέρουμε ένα ποτό και ένα γλυκό παρά αυτό το μαρτύριο με το πιατάκι. Προσωπική άποψη εκφράζω διότι χτυπήσατε ευαίσθητη χορδή...
  24. To Αθηνόραμα έχει πρόγραμμα εκδηλώσεων σε pdf μέσα σε αυτό το λινκ. Λεπτομερέστατο... http://www.athinorama.gr/cityvibe/article/deite_to_programma_ton_xristougenniatikon_ekdiloseon_stin_athina-2525371.html Επίσης το Κέντρο Πολιτισμού Σταύρος Νιάρχος επίσης δωρεάν εκδηλώσεις, δείτε αναλυτικότατα εδώ https://www.snfcc.org/media/2423395/snfcc_december_gr_web_spreads_sm.pdf Τέλος, τα παιδιά σου annoulen έχουν μια χαρά ηλικία για να πάτε θέατρο. Υπάρχουν και χριστουγεννιάτικες παραστάσεις και γενικότερα παιδικό θέατρο. Πριν και μετά μπορείτε να περπατήσετε στην στολισμένη πόλη. Επίσης, το Μουσείο των παιχνιδιών υποθέτω είναι από μόνο του δέλεαρ, πόσο μάλλον όταν διοργανώνει και γιορτινές δράσεις http://www.talcmag.gr/ekpaideutika-programmata/xristougenna-paixnidion/
  25. ravT

    Φιλίες ενηλίκων

    Αρχικά να πω πως θαρρώ μπερδεύεις τη φιλία με την παρέα. Εγώ προσωπικά φίλους έχω πολλούς. Από τη γειτονιά του πατρικού μου, απ τα σχολικά χρόνια, απ τα φοιτητικά, απ τη δουλειά, απ το χωριό... Άτομα με τα οποία δεν βρίσκομαι συχνά ή ακόμα χειρότερα έχω να συναντήσω χρόνια αλλά είμαι βέβαιη πως όταν τους συναντήσω θα ξεκινήσουμε την κουβέντα σα να μη πέρασε μια μέρα. Άτομα που ξέρω πως στην ανάγκη θα μου σταθούν και που ξέρω πως χαίρονται με τις χαρές μου. Και φυσικά αυτό είναι αμφίδρομο. Παρέες έχω επίσης αρκετές. Αλλά η ζωή μας τρέχει με τέτοιες ταχύτητες που χανόμαστε. Προσωπικά δεν δημιουργώ παρέες απλά για να έχω κάποιον ανά πάσα στιγμή να πιω έναν καφέ, δεν έχω αυτή την ανάγκη. Θέλω και έχω παρέες που όποτε βρισκόμαστε περνάμε τόσο μα τόσο όμορφα που δε θέλουμε να αποχωριστούμε. Παράλληλα, τα μέλη μιας παρέας είναι σαφέστατα και φίλοι, άλλοι λιγότερο και άλλοι περισσότερο. Τέλος, ερχόμαστε σε αυτό που ένας αγαπημένος φίλος μου λέει συχνά. Έχουμε ρουτινιάσει τόσο απ την καθημερινότητα και τα προβλήματά μας που δεν βγαίνουμε, δεν γνωρίζουμε καινούργιους ανθρώπους και όλο αυτό είναι φαύλος κύκλος. Και σημειωτέον δεν είναι παντρεμένος και δεν έχει παιδιά. Σίγουρα δεν βοήθησα καθώς δεν ξέρω τον τρόπο. Θαρρώ πως αυτά τα πράγματα απλά συμβαίνουν!