Συμπεριφορα

[samsympan]

@Mama_Anesti_ σε κάποια post σου, είναι σαν να διαβάζω στιγμές της καθημερινότητάς μου. Θα σου πω τι μας δίδαξε η κόρη μας (σήμερα σχεδόν 4ετών). Μιλώ για την δική μας περίπτωση μόνο, και τι δε δούλεψε - δούλεψε για εμάς.

Το καλοκαίρι που ήταν 2μισι, ήταν αρκετά δύσκολο. Εγώ έγκυος με μειωμένες αντοχές, στο σπίτι χωρίς βοήθεια και το έως τότε "αγγελούδι" μας, άρχισε να εμφανίζει ξεσπάσματα με κλάματα και φωνές που εμείς δεν είχαμε ζήσει έως τότε. Αφορμές ήταν, "δε θέλω να ξαπλώσεις", "θέλω εσένα μαζί μου για να κοιμηθώ", "δε θέλω να πλησιάσω την θάλασσα", "θέλω κι άλλο παιχνίδι στο λούνα παρκ", "δε θέλω να φύγουμε από το πάρκο", "δε θέλω να ανοίξεις το ράδιο" (ομοίως με εσάς). Φυσιολογικές παιδικές απαιτήσεις. Όμως η ένταση που πήγαζε ήταν μεγάλη. Εμείς, σοκαρισμένοι, μπροστά σε ένα απολύτως φυσιολογικό παιδί που μεγαλώνει και κατακλίζεται από συναισθήματα, ανέτοιμοι να αντιμετωπίσουμε την κατάσταση. Υπήρξαν στιγμές που σκεφτόμασταν διπλά πως να πούμε αυτό που θέλουμε για να μην σηκώσουμε θύελα. Στιγμές που σκεφτόμασταν να συμβουλευτούμε παιδοψυχολόγο για καθοδήγηση. Στιγμή που σκεφτόμουν ότι δε θέλω να μείνω μόνη μαζί της, γιατί δεν είμαι σε θέση να διαχειριστώ σωστά την κατάσταση.

Και όντως η αντιμετώπιση μου, συνήθως, ήταν λάθος! Επηρεασμένη από την άποψη που θέλει στα ξεσπάσματα να κρατάμε αυστηρή-σταθερή στάση και να μην υποχωρούμε και ερμηνεύοντας την -λανθασμένα- ως άκαμπτη στάση, καταλήγαμε: σε περισσότερη ένταση, κλάματα (και από εμένα κάποιες φορές), να πω πράγματα στο παιδί για τα οποία ντρέπομαι και τελικά να έχουμε ένα παιδί ταραγμένο και στεναχωρημένο που σταματά επειδή κουράστηκε να κλαίει. Και μια μάνα, εξουθενωμένη, γεμάτη τύψεις και αισθήματα ανικανότητας.

 

Την απάντηση στο "πρόβλημα" την έδωσε ο μπαμπάς, ο οποίος ήταν διαλλακτικός εξαρχής. Δεν έπρεπε να είμαστε βράχοι που το παιδί κουτουλά πάνω τους. Έπρεπε να είμαστε αγκαλιά που θα το μεταφέρει από την ένταση στην ηρεμία. Πως; Ψυχραιμία, πολύ μπλα μπλα και επεξήγηση για όλα, διπλωματία και το πιο σημαντικό ευστροφία. Να βρεθεί η κατάλληλη αυτή κουβέντα που θα κάνει το μυαλό του παιδιού να ξεκολλήσει από τον τυφώνα και να ακολουθήσει στην νηνεμία. Πχ για εμάς δούλεψε όταν επέμενε σε κάτι, να κάνουμε μια ενδιαφέρουσα (όχι υπερβολική) αντιπρόταση. Κάτι που ξέρουμε ότι το παιδί αγαπά να κάνει, κάτι ευεργετικό, κάτι που δρα ηρεμιστικά και που να ταιριάζει με την περίσταση.

Το σημαντικό κατ'εμε είναι να διαχεριζόμαστε την κρίση με αφετηρία όχι την αυστηρή - άκαμπτη στάση, αλλά α) την εκάστοτε περίσταση. Και η σταθερότητα σωστή αλλά και η ελαστικότητα δεν είναι απαραίτητα βλαβερή. Δεν είναι πάντα ένδειξη αδυναμίας αλλά μπορεί να είναι σοφίας. Δε σημαίνει πως στο εξής πάντα έτσι θα γίνεται. β) Το παιδί που έχουμε απέναντι μας και τη δική του μοναδική προσωπικότητα (καθώς και την δική μας). 

Για την ιστορία. Το παιδί έκανε πείσματα-ξεσπάσματα μετρημένα στα δάχτυλα για μικρό χρονικό διάστημα. Έμαθε να διαχειρίζεται τα συναισθήματα της γρήγορα και ισορρόπησε. 

[mama16]

On 28/11/2019 at 2:56 ΠΜ, Mama_Anesti_ είπε:

Δεν ξέρω αν γράφω στο σωστό θεμα ελπίζω πως ναι!

 

Βλεπω αραιά και που μία επαναλαμβανόμενη συμπεριφορά του μικρου μου που παρότι διάβασα σχετικα με το πώς αντιμετωπίζεται απ τους ειδικούς θα ήθελα και τις δικές σας γνωμες-εμπειριες γιατι έχω μπερδευτεί. 

 

Ο γιος μου σε ενα μηνα κλείνει τα τρία και μέχρι στιγμής δεν είχε ιδιαιτερες εκρήξεις θυμού, πιο πυκνα γύρω στα δύο που το ειχα λύσει προσπαθωντας να επικεντρωθούμε στο συναισθημα που τον κατακλυζε με ρυθμικές ανασες και έπιανε.

 Πλέον ομως όχι! Τώρα ξεκινά με μια αφορμη και κλαίει ή κάνει πως κλαίει μέχρι να γίνει το δικο του. Για παράδειγμα θέλει να κλείσει το ραδιόφωνο. Εξηγω πως δεν γίνεται γιατί θέλουμε να ακούσουμε τι λέει ο εκφωνητης αλλά μπορώ να το χαμηλωσω. Δεν το δέχεται επιμένει, κλαιει. Διάβασα πως δεν πρέπει να ενδιδουμε και να αδιάφορουμε. Το έκανα κι αυτό! Και μετα εκείνος μπορεί να πάει να κλείσει το ραδιόφωνο κι εγώ να κάνω πως δεν τον αντιληφθηκα. Τα κλάματα σταματούν μαχαιρι. 

Εχω προσπαθήσει να του εξηγήσω πως δεν χρειάζεται να κλαίει για να εισακουστεί. Εχω ενδώσει στο θελημα του, έχω προσπαθήσει να του αποσπασω την προσοχή με κάτι άλλο, έχω δοκιμάσει να είμαι αυστηρη και απόλυτη. Τελικά ποια είναι ή πιο σωστή γραμμή? Πως αντιμετωπιζονται ορθα αυτές οι εκρήξεις?

Με ενδιαφέρει το θέμα σου κ οι απαντήσεις που θα πάρεις γιατί πάνω κάτω κ εγώ δεν ξέρω πως να διαχειριστώ τα νεύρα της κόρης μου! Ότι κ να κάνω δεν έχει αποτελέσματα. Το μόνο που ίσως έχει κ αυτό όχι πάντα είναι όπως είπε κ η @samsympan να την κάνουμε μια "αντιπρόταση" με κάτι που της αρέσει για να ξεχαστεί. Βέβαια μετά μπορεί να ξανά θυμηθεί που έκλαιγε κ να αρχίσει πάλι. 

[Mama_Anesti_]

On 28/11/2019 at 7:15 ΜΜ, kotsifikos είπε:

, έπειτα του είπα πως μπορεί να κλάψει και όταν ηρεμήσει θα μπορούμε να το συζητήσουμε

Το έχω πει άπειρες φορές κι εγώ αυτό! 

 

On 28/11/2019 at 7:15 ΜΜ, kotsifikos είπε:

. Σε αυτή την ηλικία δοκιμάζει τα όρια σου και τα δικά του

Ναι σίγουρα! Δοκιμάζει να δει μέχρι που είναι τα όρια του, την ανοχή και τις αντιδρασεις μου. 

 

20 ώρες πρίν, xaroumenh mama είπε:

. Η να δεις μήπως τον " τρομάζει " που μιλάει κάποιος που δε φαίνεται .. 

Αυτό δεν το είχα σκεφτεί! Την επόμενη φορά θα του εξηγήσω πως λειτουργεί και νιώθω πως θα το δει με άλλο μάτι γιατί ό,τι κατανοεί το "απομυθοποιει". Σε ευχαριστώ πάρα πολύ!

 

20 ώρες πρίν, xaroumenh mama είπε:

Το να δείξεις αδιαφορία σε κάτι δεν είναι απαραίτητο να κάνεις κάτι άλλο όπως το να πλένεις πιάτα μπορείς να κάτσεις κ δίπλα του κ να μη κάνεις τίποτα περιμένοντας να ηρεμήσει ...

Μάλλον εγώ δεν το κατάλαβα σωστά. Διάβασα πως πρέπει να αδιαφορουμε και κατάλαβα πως κάνουμε οτιδήποτε άλλο χωρίς να του δώσουμε σημασία. Ειλικρινά δεν ήταν για μένα αυτή ή μεθοδος, στην αρχή είπα ας τον κάνει πεισματα αλλά όσο τον ακουγα αμφέβαλλα για τα αποτελέσματα της. 

 

20 ώρες πρίν, xaroumenh mama είπε:

μαρκαδόρους κ να του πεις βλέπω πως είσαι πολύ θυμωμενος ζωγράφισε μου πόσο θυμωμένος είσαι ...

Και αυτό δεν μου πέρασε απ το μυαλό, ίσως γιατί το συναίσθημα του εκείνη την ώρα είναι τόσο έντονο και την ζωγραφική την έχω συνδέσει με ηρεμία. Θα το δοκιμασω κι αυτό να δω πως θα ανταποκριθεί. 

 

16 ώρες πρίν, samsympan είπε:

Δεν έπρεπε να είμαστε βράχοι που το παιδί κουτουλά πάνω τους. Έπρεπε να είμαστε αγκαλιά που θα το μεταφέρει από την ένταση στην ηρεμία. Πως; Ψυχραιμία, πολύ μπλα μπλα και επεξήγηση για όλα, διπλωματία και το πιο σημαντικό ευστροφία.

Σύμφωνω απόλυτα με αυτή την τοποθέτηση, έτσι το βλέπω κι εγώ. Δεν θέλω να του κάνω τα χατιρια για να σταματά αλλά θα ήθελα να του μάθω τον τρόπο να εξωτερικευει το συναίσθημα του , να το διαχειρίζεται, να  ηρεμεί, να εκφράζει με λόγια κ όχι φωνές κ γκρινιες την δυσαρέσκεια του. Καταλαβαίνω πως είναι μικρός κ έχουμε μέλλον ακόμα για όλα αυτά. Στην παρούσα φάση είναι σημαντικό να νιώθει πως οι γονείς είναι κοντά του κ όχι απέναντί του. Χρειάζεται όπως ειπες υπομονή κ μία ξεκάθαρη γραμμή για τον γονέα γιατί διαφορετικά αν δεν είχες ένα πλανο μπερδευεσαι κ "χάνεις την μπάλα" γρηγορότερα. Με βοήθησε πολυ ή ανάρτηση σου!

 

 

 

[Nefeli2014]

Δε θα ξεχάσω ποτέ ένα ζευγάρι φιλικό μας που έχει κόρη στην εφηβεία και πολύ κακομαθημένη που ποτέ δεν της έβαλαν όρια η μάλλον νόμιζαν πως έβαζαν και γενικά έκανε τέτοια ως μεγάλη ηλικία ώσπου έφτασε 14 και σε ένα τραπέζι με ποσο κόσμο προσέβαλλε τον πατέρα της, τι μιλάς εσύ ρε, και η αντίδραση του πατέρα ήταν έλα μη φερεσαι έτσι και της μαμάς σου έχω πει δε μιλάμε έτσι. 

Εγώ θα είχα αντιδράσει τελείως διαφορετικά. Και γενικώς το βλέπω στη δουλειά μου σηνετα τα παιδιά ειναι πάρα πολύ κακομαθημένα δεν έχουν τρόπους. Δεν λέω ότι ειναι όλα έτσι αλλά αυτά που έχουν και λίγο πιο αυστηρούς γονείς ειναι σωστότερα. Εγώ έτσι βλέπω. Και σέβονται. 

 

Επισης μέχρι μια ηλικία ανέχεσαι κάποια πράγματα αλλά από ένα σημείο κι έπειτα παύεις να ανέχεσαι. Το γεγονός ότι η δικιά μου χτύπησε την αδερφή της για ένα διάστημα όχι να το δεχτώ αλλά να το δικαιολογήσω μπορούσα. Από ένα σημείο κι έπειτα απλώς το απαγορευσα. Τις άφησα πολλές φορές να δω πως θα εξελιχθούν. Μολις έβλεπα πως φτάνει στα άκρα την απωθουσα. Την έχω τιμωρήσει την έχω κάνει να κλάψει και έχω αδιαφόρησει για τις διαμαρτυρίες της. Να μην της απευθύνω τον λόγο και να μη ρίχνομαι στα ναζια της. Γιατί αφού με δει θυμωμένη έρχεται και με χαϊδεύει. Κάποτε ενεδιδα τώρα πλέον όχι γιατί απλα δεν επιτρέπω κάποια πράγματα. Έζησα ένα φριχτό καλοκαίρι σε αυτό το κομμάτι αλλά άλλαξα κι εγω πολυ κατεύθυνση.πριν ήμουν πιο μαλακή μαζί της πιο συζητήσιμη πιο έλα να σε χαλαρώσω ξέρω γω. Τα έκοψα αυτά, κρατάω στάση και έχουμε ηρεμήσει. Βλέπει πως την κοιτάω και στρίβει γωνία. Μόνο το βλέμμα που της ρίχνω και σταμάτα στο δευτερόλεπτο. Γενικά έχει ηρεμήσει δεν έχει την επιθετικοτητα που είχε σε Καμμια περίπτωση και το πείσμα επίσης. Μάλιστα μου εχει κανει εντύπωση που μου ζητάει την άδεια για μερικά πράγματα γεγονός που δεν της το διδαξα εγώ. Με ρωτάει από μόνη της. Τελείωσα το φαγητό μπορώ να πάω να παίξω? Όταν είμαστε ειδικά με κόσμο. Κρατάει μια ωραία στάση. Αλλά δεν επαναπαυομαι. Εγώ εκεί σταθερή. Μόλις πάει να κάνει κάτι άσχημο ωπ απαγορεύεται. Αν συνεχίσεις θα εξαφανιστείς στο δωμάτιο σου, θα σου πάρω το παιχνίδι. Και όντως τα κάνω. Δεν παίρνω πια τίποτα πίσω πια.. Άργησα αλλά το κατάλαβα. Όσο για τους άλλους Μπενάκης βγαινακης είμαι πια. Δεν ακούω κανέναν κι ακολουθώ το ένστικτο μου. Μάλιστα τους τη λέω κιόλας, να μην ανακατεύονται. Αναφέρομαι και στον άνδρα μου κι έχει κάτσει κι αυτός στα αυγά του. Αντε γιατί κι αυτός πολύ στα ωπα ωπα μου την είχε και αυτός την κακομάθε. Γιαυτό πάει και τρέχει εκεί οπότε τα βρίσκει σκούρα μαζί μου. Δεν πειράζει λέω από μέσα μου, για το δικό της καλό ειναι. Να μάθει να σέβεται αλλιώς πως περιμένει να τη σεβαστούν οι άλλοι αργοτερα. Να έχει ταξη στη ζωή της για να είναι κι ευτυχισμένη. Κι όχι ένα απειθαρχο μόνο κακομαθημένο κοριτσι κι αργοτερα γυναίκα. 

[Super.mum]

Κορίτσια καλησπέρα και καλό ξεκίνημα για τα παιδάκια σας όσοι ξεκινάτε σχολείο. Καλή σχολική χρονιά.  Εμείς επειδή δεν ξεκινάμε ακόμα που ο μεγάλος μου είναι 2 ετών και 3 μηνών. Αποφασίσαμε ότι θα πηγαίνουμε πολύ συχνά σε έναν φυσικό παιδότοπο που ανακαλύψαμε και ξετρελαθήκαμε. Βρήκαμε φίλους εκεί και τώρα έχει παρέα πολύ συχνά με Συνομήλικους του. Το περιβάλλον είναι ωραίο είναι ένας φυσικός παιδότοπος στην φύση  και χώρος δημιουργικής έκφρασης. Το πρόβλημα μου είναι αλλου όμως. Σήμερα ήρθα αντιμέτωπη με απότομη συμπεριφορά του γιου μου. Ενώ παίζανε με άλλα δυο παιδάκια που είχε γνωριστεί. Μεγαλύτερα του κατά 2 με 3 χρόνια. Τα παιδάκια έκαναν πως μαγειρεύουν με χώμα και προσπαθούσε και αυτός. Τα πηγαίναν πολύ καλά και το κοριτσάκι της παρέας του έδωσε και δυο φιλάκια :p απλά ξαφνικά νευρίασε με κάτι που δεν κατάφερνε και άρχισε να πετάει τις κατσαρόλες κάτω με την άμμο. Τα παιδάκια του λέγαν όχι δεν το κάνουμε αυτό. Τα ξανά μαζεύανε και αυτός τα ξανά έριχνε. Πλησίασα μετά την δεύτερη φορά που το έκανε του είπα κ εγώ ότι να προσπαθήσει άλλο λίγο να μην θυμώνει και ότι δεν πειράζει. Το ξανά έκανε , τον ξανά πλησίασα του ξανά είπα το ίδιο. Το έκανε και Τρίτη και τα παιδάκια αρχίσανε τους αναστεναγμούς .. είδα ότι δεν τους άφηνε να παίξουν όπως θέλαν .. όποτε στην Τετάρτη φορά τον απομάκρυνα και του είπα «θα επιστρέψουμε σε λίγο πάμε να εξερευνήσουμε και κάτι άλλο» φύγαμε σε άλλο παιχνίδι δεν παραπονέθηκε. Εσείς τι θα κάνατε στην θέση μου ; Ήταν σωστό που τον απομάκρυνα τελικά ; Η έπρεπε να τον αφήσω άλλο λίγο να δω αν τελικά θα συνεργαστεί με τα παιδιά ξανά ; 

[vicky86]

1 hour ago, Super.mum είπε:

Κορίτσια καλησπέρα και καλό ξεκίνημα για τα παιδάκια σας όσοι ξεκινάτε σχολείο. Καλή σχολική χρονιά.  Εμείς επειδή δεν ξεκινάμε ακόμα που ο μεγάλος μου είναι 2 ετών και 3 μηνών. Αποφασίσαμε ότι θα πηγαίνουμε πολύ συχνά σε έναν φυσικό παιδότοπο που ανακαλύψαμε και ξετρελαθήκαμε. Βρήκαμε φίλους εκεί και τώρα έχει παρέα πολύ συχνά με Συνομήλικους του. Το περιβάλλον είναι ωραίο είναι ένας φυσικός παιδότοπος στην φύση  και χώρος δημιουργικής έκφρασης. Το πρόβλημα μου είναι αλλου όμως. Σήμερα ήρθα αντιμέτωπη με απότομη συμπεριφορά του γιου μου. Ενώ παίζανε με άλλα δυο παιδάκια που είχε γνωριστεί. Μεγαλύτερα του κατά 2 με 3 χρόνια. Τα παιδάκια έκαναν πως μαγειρεύουν με χώμα και προσπαθούσε και αυτός. Τα πηγαίναν πολύ καλά και το κοριτσάκι της παρέας του έδωσε και δυο φιλάκια :p απλά ξαφνικά νευρίασε με κάτι που δεν κατάφερνε και άρχισε να πετάει τις κατσαρόλες κάτω με την άμμο. Τα παιδάκια του λέγαν όχι δεν το κάνουμε αυτό. Τα ξανά μαζεύανε και αυτός τα ξανά έριχνε. Πλησίασα μετά την δεύτερη φορά που το έκανε του είπα κ εγώ ότι να προσπαθήσει άλλο λίγο να μην θυμώνει και ότι δεν πειράζει. Το ξανά έκανε , τον ξανά πλησίασα του ξανά είπα το ίδιο. Το έκανε και Τρίτη και τα παιδάκια αρχίσανε τους αναστεναγμούς .. είδα ότι δεν τους άφηνε να παίξουν όπως θέλαν .. όποτε στην Τετάρτη φορά τον απομάκρυνα και του είπα «θα επιστρέψουμε σε λίγο πάμε να εξερευνήσουμε και κάτι άλλο» φύγαμε σε άλλο παιχνίδι δεν παραπονέθηκε. Εσείς τι θα κάνατε στην θέση μου ; Ήταν σωστό που τον απομάκρυνα τελικά ; Η έπρεπε να τον αφήσω άλλο λίγο να δω αν τελικά θα συνεργαστεί με τα παιδιά ξανά ; 

η συμπεριφορα του ειναι κτ που συμβαινει,οταν προσπαθουν κτ κ δ τα καταφερνουν.ειδικα οσο συναναστρεφεται κοσμο κ δινονται τετοιες ευκαιριες

θεωρω οτι το χειριστηκες καλα,δ ξερω αν θα εδινα κ τοσες ευκαιριες,αναλογα ποσο θα δυσανασχετουσαν τα αλλα παιδια

ειναι μικρος ο δικος σου,κ λογικο να μην ηρεμει απλα με την συμμετοχη των αλλων παιδιων,χρειαζεται καποιες φορες η συμμετοχη σου

[Mama_Anesti_]

1 hour ago, Super.mum είπε:

Κορίτσια καλησπέρα και καλό ξεκίνημα για τα παιδάκια σας όσοι ξεκινάτε σχολείο. Καλή σχολική χρονιά.  Εμείς επειδή δεν ξεκινάμε ακόμα που ο μεγάλος μου είναι 2 ετών και 3 μηνών. Αποφασίσαμε ότι θα πηγαίνουμε πολύ συχνά σε έναν φυσικό παιδότοπο που ανακαλύψαμε και ξετρελαθήκαμε. Βρήκαμε φίλους εκεί και τώρα έχει παρέα πολύ συχνά με Συνομήλικους του. Το περιβάλλον είναι ωραίο είναι ένας φυσικός παιδότοπος στην φύση  και χώρος δημιουργικής έκφρασης. Το πρόβλημα μου είναι αλλου όμως. Σήμερα ήρθα αντιμέτωπη με απότομη συμπεριφορά του γιου μου. Ενώ παίζανε με άλλα δυο παιδάκια που είχε γνωριστεί. Μεγαλύτερα του κατά 2 με 3 χρόνια. Τα παιδάκια έκαναν πως μαγειρεύουν με χώμα και προσπαθούσε και αυτός. Τα πηγαίναν πολύ καλά και το κοριτσάκι της παρέας του έδωσε και δυο φιλάκια :p απλά ξαφνικά νευρίασε με κάτι που δεν κατάφερνε και άρχισε να πετάει τις κατσαρόλες κάτω με την άμμο. Τα παιδάκια του λέγαν όχι δεν το κάνουμε αυτό. Τα ξανά μαζεύανε και αυτός τα ξανά έριχνε. Πλησίασα μετά την δεύτερη φορά που το έκανε του είπα κ εγώ ότι να προσπαθήσει άλλο λίγο να μην θυμώνει και ότι δεν πειράζει. Το ξανά έκανε , τον ξανά πλησίασα του ξανά είπα το ίδιο. Το έκανε και Τρίτη και τα παιδάκια αρχίσανε τους αναστεναγμούς .. είδα ότι δεν τους άφηνε να παίξουν όπως θέλαν .. όποτε στην Τετάρτη φορά τον απομάκρυνα και του είπα «θα επιστρέψουμε σε λίγο πάμε να εξερευνήσουμε και κάτι άλλο» φύγαμε σε άλλο παιχνίδι δεν παραπονέθηκε. Εσείς τι θα κάνατε στην θέση μου ; Ήταν σωστό που τον απομάκρυνα τελικά ; Η έπρεπε να τον αφήσω άλλο λίγο να δω αν τελικά θα συνεργαστεί με τα παιδιά ξανά ; 

Ορθά έπραξες, και έδωσες πολλές ευκαιρίες ώστε να παίξει με τα παιδιά. Είναι και απόλυτα φυσιολογικό για την ηλικία του να μην μπορεί να συνεργαστεί αν έχει νευριασει. Η απόσπαση προσοχής αποδίδει καλύτερα σε τέτοιες τεταμένες καταστασεις. Εμπειρικά αυτό έχω δει. 

[Super.mum]

1 hour ago, vicky86 είπε:

η συμπεριφορα του ειναι κτ που συμβαινει,οταν προσπαθουν κτ κ δ τα καταφερνουν.ειδικα οσο συναναστρεφεται κοσμο κ δινονται τετοιες ευκαιριες

θεωρω οτι το χειριστηκες καλα,δ ξερω αν θα εδινα κ τοσες ευκαιριες,αναλογα ποσο θα δυσανασχετουσαν τα αλλα παιδια

ειναι μικρος ο δικος σου,κ λογικο να μην ηρεμει απλα με την συμμετοχη των αλλων παιδιων,χρειαζεται καποιες φορες η συμμετοχη σου

Απλά επειδή γενικά λένε ότι καλό είναι να μην επεμβαίνουμε στο παιχνίδι .. ήθελα να δω κατά ποσο αν του το πουν τα αλλα παιδιά θα συνεργαστεί και θα μπορεί να συνυπάρξει ..

πρίν από 42 λεπτά , Mama_Anesti_ είπε:

Ορθά έπραξες, και έδωσες πολλές ευκαιρίες ώστε να παίξει με τα παιδιά. Είναι και απόλυτα φυσιολογικό για την ηλικία του να μην μπορεί να συνεργαστεί αν έχει νευριασει. Η απόσπαση προσοχής αποδίδει καλύτερα σε τέτοιες τεταμένες καταστασεις. Εμπειρικά αυτό έχω δει. 

Απλά πολλές φορές ακόμα και όταν ενθουσιάζεται βλέπω ότι δεν μπορεί να συγκρατηθεί και του έρχεται να φωνάξει δυνατά , να τρέξει να εκτονωθεί. Δεν θέλω να τον σταματάω γιατί καταλαβαίνω ότι το κάνει από την χαρά του που τον Πλημμυρίζει και δεν μπορεί να το διαχειριστεί. Ίσως αν εκείνη την στιγμή βρισκόταν με παιδάκια της ηλικίας του εκείνα να τον καταλάβαιναν σε αυτό περισσότερο και ισωσ Κάναν και αυτά το ίδιο, αλλά από την στιγμή που ήταν αρκετά μεγαλύτερα γιατί να τους χαλάσει το παιχνίδι 

πρίν από 9 λεπτά , Super.mum είπε:

Απλά επειδή γενικά λένε ότι καλό είναι να μην επεμβαίνουμε στο παιχνίδι .. ήθελα να δω κατά ποσο αν του το πουν τα αλλα παιδιά θα συνεργαστεί και θα μπορεί να συνυπάρξει ..

Απλά πολλές φορές ακόμα και όταν ενθουσιάζεται βλέπω ότι δεν μπορεί να συγκρατηθεί και του έρχεται να φωνάξει δυνατά , να τρέξει να εκτονωθεί. Δεν θέλω να τον σταματάω γιατί καταλαβαίνω ότι το κάνει από την χαρά του που τον Πλημμυρίζει και δεν μπορεί να το διαχειριστεί. Ίσως αν εκείνη την στιγμή βρισκόταν με παιδάκια της ηλικίας του εκείνα να τον καταλάβαιναν σε αυτό περισσότερο και ισωσ Κάναν και αυτά το ίδιο, αλλά από την στιγμή που ήταν αρκετά μεγαλύτερα γιατί να τους χαλάσει το παιχνίδι 

Επίσης μια προηγούμενη φορά θυμάμαι ότι έτρεξε και αγκάλιασε ένα κοριτσάκι. Δεν το ήξερε και δεν το είχε ξανά δει. Απλά από τον ενθουσιασμό του ότι βγήκαμε βόλτα το είδε μπροστά του χάρηκε και το αγκάλιασε. Η μαμά του κοριτσιού είπε στο κοριτσάκι « αλίμονο αν αφήνεις τον καθένα να σε αγκαλιάζει πες στο αγοράκι ότι δεν το ξέρουμε» ένιωσα άσχημα στην αρχή είπα στον δικό μου «πάμε γιατί δεν θέλει αγκαλιά το κοριτσάκι» και απλά φύγαμε .. μετά σκέφτηκα ότι ήταν κομπλεξική , πιο μετά σκέφτηκα ότι ίσως ο δικός μου είναι πολύ ενθουσιώδης και τρομάζει τους άλλους. Όπως και να έχει ξανα σκέφτηκα ότι αν αυτό θα συνέβαινε σε εμένα και ξαφνικά ερχόταν ένα άγνωστο παιδακι να το αγκαλιάζει θα έδειχνα έκπληξη και θα έλεγα «ωχ κοιτα σου κάνει αγκαλίτσα το παιδακι δείχνει ότι σαγαπαει» κάτι τέτοιο .. και όχι να μιλήσω έτσι όπως έκανε η μητέρα εκείνη  

[vicky86]

πρίν από 6 λεπτά , Super.mum είπε:

Απλά επειδή γενικά λένε ότι καλό είναι να μην επεμβαίνουμε στο παιχνίδι .. ήθελα να δω κατά ποσο αν του το πουν τα αλλα παιδιά θα συνεργαστεί και θα μπορεί να συνυπάρξει ..

Απλά πολλές φορές ακόμα και όταν ενθουσιάζεται βλέπω ότι δεν μπορεί να συγκρατηθεί και του έρχεται να φωνάξει δυνατά , να τρέξει να εκτονωθεί. Δεν θέλω να τον σταματάω γιατί καταλαβαίνω ότι το κάνει από την χαρά του που τον Πλημμυρίζει και δεν μπορεί να το διαχειριστεί. Ίσως αν εκείνη την στιγμή βρισκόταν με παιδάκια της ηλικίας του εκείνα να τον καταλάβαιναν σε αυτό περισσότερο και ισωσ Κάναν και αυτά το ίδιο, αλλά από την στιγμή που ήταν αρκετά μεγαλύτερα γιατί να τους χαλάσει το παιχνίδι 

Αυτο ακριβως που λες. Ηταν με μεγαλυτερα παιδακια. Ουτε εκεινα εχουν την ευθυνη να τον κανουν να συνεργαστει, ουτε φυσικα ειναι υποχρεωμενα να ανεχθουν την αντιδραση του.που οπως ειπα ειναι κ αναμενομενη στην ηλικια του. Δ λεω οτι εχεις αυτην την απαιτηση, γενικα το αναφερω. Θεωρω οτι μεχρι τα 3πρεπει να ειμαστε διπλα κ να επεμβαινουμε. 3-4ειναι οριακα, βλεπεις αναλογα το παιδι, την παρεα, κ την καθε περιπτωση. Μετα τα 4πιστευω πρεπει να δινουμε περισσοτερο χωρο. Θα ηταν πολυ διαφορετικα αν κ τα αλλα παιδακια ηταν 2-3χρ

[Super.mum]

πρίν από 13 λεπτά , Super.mum είπε:

Απλά επειδή γενικά λένε ότι καλό είναι να μην επεμβαίνουμε στο παιχνίδι .. ήθελα να δω κατά ποσο αν του το πουν τα αλλα παιδιά θα συνεργαστεί και θα μπορεί να συνυπάρξει ..

Απλά πολλές φορές ακόμα και όταν ενθουσιάζεται βλέπω ότι δεν μπορεί να συγκρατηθεί και του έρχεται να φωνάξει δυνατά , να τρέξει να εκτονωθεί. Δεν θέλω να τον σταματάω γιατί καταλαβαίνω ότι το κάνει από την χαρά του που τον Πλημμυρίζει και δεν μπορεί να το διαχειριστεί. Ίσως αν εκείνη την στιγμή βρισκόταν με παιδάκια της ηλικίας του εκείνα να τον καταλάβαιναν σε αυτό περισσότερο και ισωσ Κάναν και αυτά το ίδιο, αλλά από την στιγμή που ήταν αρκετά μεγαλύτερα γιατί να τους χαλάσει το παιχνίδι 

Επίσης μια προηγούμενη φορά θυμάμαι ότι έτρεξε και αγκάλιασε ένα κοριτσάκι. Δεν το ήξερε και δεν το είχε ξανά δει. Απλά από τον ενθουσιασμό του ότι βγήκαμε βόλτα το είδε μπροστά του χάρηκε και το αγκάλιασε. Η μαμά του κοριτσιού είπε στο κοριτσάκι « αλίμονο αν αφήνεις τον καθένα να σε αγκαλιάζει πες στο αγοράκι ότι δεν το ξέρουμε» ένιωσα άσχημα στην αρχή είπα στον δικό μου «πάμε γιατί δεν θέλει αγκαλιά το κοριτσάκι» και απλά φύγαμε .. μετά σκέφτηκα ότι ήταν κομπλεξική , πιο μετά σκέφτηκα ότι ίσως ο δικός μου είναι πολύ ενθουσιώδης και τρομάζει τους άλλους. Όπως και να έχει ξανα σκέφτηκα ότι αν αυτό θα συνέβαινε σε εμένα και ξαφνικά ερχόταν ένα άγνωστο παιδακι να το αγκαλιάζει θα έδειχνα έκπληξη και θα έλεγα «ωχ κοιτα σου κάνει αγκαλίτσα το παιδακι δείχνει ότι σαγαπαει» κάτι τέτοιο .. και όχι να μιλήσω έτσι όπως έκανε η μητέρα εκείνη  

Καταλαβαίνω ότι μπορεί να φοβούνται και λόγο COVID πολλοί. 

[little lamb]

Να ρωτησω κατι ασχετο; Ο φυσικος παιδοτοπος που λες σε ποια περιοχη ειναι; Αν δεν θες να πεις στειλε μου μηνυμα!

[vicky86]

πρίν από 11 λεπτά , Super.mum είπε:

Καταλαβαίνω ότι μπορεί να φοβούνται και λόγο COVID πολλοί. 

Ναι, δ ξερεις τι μπορει να σκεφτοταν

Σιγουρα κ εγω θα ελεγα κτ διαφορετικο, αλλα θα υπερασπιζομουν το παιδι μου που μπορει να μην θελει αγκαλιες. Γτ ειδικα αν σκεφτω συνομηλικο σας, τα δικα μου ηταν ντροπαλα, ειδικα ο γιος. Αν τον αγκαλιαζαν θα μαρμαρωνε, δ ξερω μπορει κ να εκλαιγε. Θα ελεγα, α δες αγαπη μου, το παιδακι θελει να γινεται φιλοι. Απο την αλλη μπορει να ελεγα στο αλλο παιδακι οτι δ θελει αγκαλιες, αλλα μπορειτε να παιξετε μαζι

[Super.mum]

πρίν από 18 λεπτά , vicky86 είπε:

Ναι, δ ξερεις τι μπορει να σκεφτοταν

Σιγουρα κ εγω θα ελεγα κτ διαφορετικο, αλλα θα υπερασπιζομουν το παιδι μου που μπορει να μην θελει αγκαλιες. Γτ ειδικα αν σκεφτω συνομηλικο σας, τα δικα μου ηταν ντροπαλα, ειδικα ο γιος. Αν τον αγκαλιαζαν θα μαρμαρωνε, δ ξερω μπορει κ να εκλαιγε. Θα ελεγα, α δες αγαπη μου, το παιδακι θελει να γινεται φιλοι. Απο την αλλη μπορει να ελεγα στο αλλο παιδακι οτι δ θελει αγκαλιες, αλλα μπορειτε να παιξετε μαζι

Ο δικός σου ποσο είναι ; Δεν θα μπορούσε να πει αυτός για τον εαυτό του αν δεν ήθελε ; 

[vicky86]

πρίν από 27 λεπτά , Super.mum είπε:

Ο δικός σου ποσο είναι ; Δεν θα μπορούσε να πει αυτός για τον εαυτό του αν δεν ήθελε ; 

Λεω πως θα ειχε αντιδρασει-μαζι κ εγω πριν τα 3.τωρα ειναι σχεδον 5.αλλα με αγνωστα παιδακια ειναι πολυ μαζεμενος. Προσπαθω να μην επεμβαινω αλλα ειναι ντροπαλος κ αργει να ανοιχτει, στην αρχη δ μιλαει καθολου

[Super.mum]

1 ώρα πρίν, vicky86 είπε:

Λεω πως θα ειχε αντιδρασει-μαζι κ εγω πριν τα 3.τωρα ειναι σχεδον 5.αλλα με αγνωστα παιδακια ειναι πολυ μαζεμενος. Προσπαθω να μην επεμβαινω αλλα ειναι ντροπαλος κ αργει να ανοιχτει, στην αρχη δ μιλαει καθολου

Α ναι ναι τώρα κατάλαβα δεν διάβασα σωστά. Απλά δεν θέλω να του κόψω αυτό τον αυθορμητισμό που βγάζει ..πραγματικά νιώθει πολύ αγάπη και την δείχνει σε όλους με την πρώτη ευκαιρία .. παίρνει στο χέρι του πασχαλιτσα και ουρλιάζει από την χαρά του και αυτή φεύγει από τον τρόμο της 

2 ώρες πρίν, little lamb είπε:

Να ρωτησω κατι ασχετο; Ο φυσικος παιδοτοπος που λες σε ποια περιοχη ειναι; Αν δεν θες να πεις στειλε μου μηνυμα!

Σου έστειλα π.μ

[vicky86]

πρίν από 17 λεπτά , Super.mum είπε:

Α ναι ναι τώρα κατάλαβα δεν διάβασα σωστά. Απλά δεν θέλω να του κόψω αυτό τον αυθορμητισμό που βγάζει ..πραγματικά νιώθει πολύ αγάπη και την δείχνει σε όλους με την πρώτη ευκαιρία .. παίρνει στο χέρι του πασχαλιτσα και ουρλιάζει από την χαρά του και αυτή φεύγει από τον τρόμο της 

Σου έστειλα π.μ

καλα κανεις.να μην κοψεις τον αυθορμητισμο του

απλα οσο μεγαλωνει,καλο ειναι να κοιτας τι αντικτυπο εχει η συμπεριφορα του.ακομη ειναι λιγο μικρος,αλλα μετα τα 3-3,5 δ ειναι κακο να του πεις με αφορμη καποιο περιστατικο οτι το ξερεις οτι το κανει απο χαρα αλλα πχ μπορει καποιο παιδακι να τρομαξει η απλα να μην θελει τις αγκαλιες.απλα για να εξηγησεις κ σ αυτον την συμπεριφορα αλλου παιδιου,αλλα κ να μην τον "παρεξηγουν" τα αλλα παιδακια σε πιο μονιμες παρεες

[Έσπερος]

3 ώρες πρίν, vicky86 είπε:

καλα κανεις.να μην κοψεις τον αυθορμητισμο του

απλα οσο μεγαλωνει,καλο ειναι να κοιτας τι αντικτυπο εχει η συμπεριφορα του.ακομη ειναι λιγο μικρος,αλλα μετα τα 3-3,5 δ ειναι κακο να του πεις με αφορμη καποιο περιστατικο οτι το ξερεις οτι το κανει απο χαρα αλλα πχ μπορει καποιο παιδακι να τρομαξει η απλα να μην θελει τις αγκαλιες.απλα για να εξηγησεις κ σ αυτον την συμπεριφορα αλλου παιδιου,αλλα κ να μην τον "παρεξηγουν" τα αλλα παιδακια σε πιο μονιμες παρεες

Εγω έτσι έκανα μια γκάφα φέτος αλλά μπορεί να μην το πρόσεξε ο δικός κου γιατί δεν σχολίασε κάτι. η κόρη μιας συναδέλφου που ερχόταν κι αυτή στο σχολείο αυτές τις μέρες κ που παίζουμε κ στη θάλασσα, είναι πολύ κοινωνική κε τα παιδάκια από μικρή. Ενθουσιαζότανε λοιπόν όταν μας έβλεπε κ πήγαινε κ τον αγκάλιαζε αλλά ο δικός μου στην αρχή καθόταν αμήχανα, μετά πού κ πού την αγκάλιαζε, αλλά δεν τξς έδινε πάντα σημασία. Εγω τξς είπα μια δυο φορές ότι χαιρεται πολύ που τη βλέπει, που ισχύει, απλώς ειναι ντροπαλός. και μια φορά που κάποιος ρώτησε κάτι τα παιδάκια, δεν θυμάμαι τι ακριβώς έγινε, κι ο δικός μου δεν μίλησε, είπε εκείνη μπροστά του ότι δεν μιλάει γιατί ειναι ντροπαλός. και αναρωτήθηκα αν ήταν καλό που έβαλα την ταμπέλα έτσι. η λέξη ειναι του άγνωστη αλλά δν ρώτησε τι σημαίνει, αλλά σίγουρα το άκουσε. 

 

@Super.mum εγω στο σπίτι είμαι ελαστική με τις προειδοποιήσεις κι αν δεν με πολυνοιάζει η ενόχληση δεν επιμενω απλώς κοιτάζω να βρω άλλη εναλλακτική σύντομα. αλλά σε ενόχληση σε αλλα παιδάκια δεν αφήνω περιθώριο, αν δεν πιάσει η πρώτη παρατήρηση επεμβαίνω κ η αλήθεια είναι ότι σαν γονιός αυτό θα περίμενα κ από τους άλλους γονείς. δεν μ αρέσει να βλέπω παιδιά να έρχονται κ να ενοχλούν ή να μπαίνουν στη μέση κ οι γονείς να είναι μακριά αμέτοχοι. 

[Super.mum]

8 ώρες πρίν, Έσπερος είπε:

Εγω έτσι έκανα μια γκάφα φέτος αλλά μπορεί να μην το πρόσεξε ο δικός κου γιατί δεν σχολίασε κάτι. η κόρη μιας συναδέλφου που ερχόταν κι αυτή στο σχολείο αυτές τις μέρες κ που παίζουμε κ στη θάλασσα, είναι πολύ κοινωνική κε τα παιδάκια από μικρή. Ενθουσιαζότανε λοιπόν όταν μας έβλεπε κ πήγαινε κ τον αγκάλιαζε αλλά ο δικός μου στην αρχή καθόταν αμήχανα, μετά πού κ πού την αγκάλιαζε, αλλά δεν τξς έδινε πάντα σημασία. Εγω τξς είπα μια δυο φορές ότι χαιρεται πολύ που τη βλέπει, που ισχύει, απλώς ειναι ντροπαλός. και μια φορά που κάποιος ρώτησε κάτι τα παιδάκια, δεν θυμάμαι τι ακριβώς έγινε, κι ο δικός μου δεν μίλησε, είπε εκείνη μπροστά του ότι δεν μιλάει γιατί ειναι ντροπαλός. και αναρωτήθηκα αν ήταν καλό που έβαλα την ταμπέλα έτσι. η λέξη ειναι του άγνωστη αλλά δν ρώτησε τι σημαίνει, αλλά σίγουρα το άκουσε. 

 

@Super.mum εγω στο σπίτι είμαι ελαστική με τις προειδοποιήσεις κι αν δεν με πολυνοιάζει η ενόχληση δεν επιμενω απλώς κοιτάζω να βρω άλλη εναλλακτική σύντομα. αλλά σε ενόχληση σε αλλα παιδάκια δεν αφήνω περιθώριο, αν δεν πιάσει η πρώτη παρατήρηση επεμβαίνω κ η αλήθεια είναι ότι σαν γονιός αυτό θα περίμενα κ από τους άλλους γονείς. δεν μ αρέσει να βλέπω παιδιά να έρχονται κ να ενοχλούν ή να μπαίνουν στη μέση κ οι γονείς να είναι μακριά αμέτοχοι. 

Δεν τον απομάκρυνα με την πρώτη παρατήρηση που λες γιατί ένα δίχρονο πάνω στον ενθουσιασμό του η θυμό του δεν μπορεί να σε ακούσει με την πρώτη. Για αυτό τον λόγο έδωσα παραπάνω ευκαιρίες .. μπορεί και πολλές .. μπορεί μέχρι τρεις φορές το πολύ να ήταν καλά .. απλά πίστευα ότι ήταν της στιγμής και θα του περάσει και θα συνεχίσει κανονικά το παιχνίδι 

πρίν από 6 λεπτά , Super.mum είπε:

Δεν τον απομάκρυνα με την πρώτη παρατήρηση που λες γιατί ένα δίχρονο πάνω στον ενθουσιασμό του η θυμό του δεν μπορεί να σε ακούσει με την πρώτη. Για αυτό τον λόγο έδωσα παραπάνω ευκαιρίες .. μπορεί και πολλές .. μπορεί μέχρι τρεις φορές το πολύ να ήταν καλά .. απλά πίστευα ότι ήταν της στιγμής και θα του περάσει και θα συνεχίσει κανονικά το παιχνίδι 

Επίσης δεν κοιτάω μόνο τα παιδιά αλλά και τους γονείς .. αν δω τους γονείς να ενοχλούνται θα φύγω με την μια γιατί δεν θα μας κάνουν για παρέα .. αν δω και τους γονείς δυτικούς και ότι δεν δίνουν σε τέτοια πολύ σημασία και αν και τα δικά τους κάποια στιγμή έχουν ανάλογη συμπεριφορά .. τότε θα τον αφήσω να δω περισσότερο αν θα ηρεμήσει και θα συνεχίσει το παιχνίδι 

[irin]

9 ώρες πρίν, Έσπερος είπε:

Εγω έτσι έκανα μια γκάφα φέτος αλλά μπορεί να μην το πρόσεξε ο δικός κου γιατί δεν σχολίασε κάτι. η κόρη μιας συναδέλφου που ερχόταν κι αυτή στο σχολείο αυτές τις μέρες κ που παίζουμε κ στη θάλασσα, είναι πολύ κοινωνική κε τα παιδάκια από μικρή. Ενθουσιαζότανε λοιπόν όταν μας έβλεπε κ πήγαινε κ τον αγκάλιαζε αλλά ο δικός μου στην αρχή καθόταν αμήχανα, μετά πού κ πού την αγκάλιαζε, αλλά δεν τξς έδινε πάντα σημασία. Εγω τξς είπα μια δυο φορές ότι χαιρεται πολύ που τη βλέπει, που ισχύει, απλώς ειναι ντροπαλός. και μια φορά που κάποιος ρώτησε κάτι τα παιδάκια, δεν θυμάμαι τι ακριβώς έγινε, κι ο δικός μου δεν μίλησε, είπε εκείνη μπροστά του ότι δεν μιλάει γιατί ειναι ντροπαλός. και αναρωτήθηκα αν ήταν καλό που έβαλα την ταμπέλα έτσι. η λέξη ειναι του άγνωστη αλλά δν ρώτησε τι σημαίνει, αλλά σίγουρα το άκουσε. 

Ναι, θα ήταν καλύτερα να πεις "όταν θέλει θα σε αγκαλιάσει". Γιατί δεν είναι μόνο θέμα ντροπής οι αγκαλιές. Και γενικά καλό είναι να αποφεύγεται οποιοσδήποτε χαρακτηρισμός, ακόμα και θετικός. Γιατί μετά προσπαθούν να τον επιβεβαιώσουν, και αυτό είτε είναι κακό σε περίπτωση αρνητικού χαρακτηρισμού, είτε τους προκαλεί άγχος να αποδείξουν κάτι σε περίπτωση θετικού. 

[kotsifikos]

Η συμπεριφορά ενός δίχρονου παιδιού δεν θέλει και πολύ ανάλυση, είναι αυθόρμητα, δεν φιλτράρουν, κάνουν αυτό που νιώθουν , φυσικά στην αποτυχία θα εκφράσει τη δυσαρέσκεια του, το πιο πιθανό είναι πως αν έπαιζε με συνομήλικα να μη το πρόσεχαν καν τα υπόλοιπα, τα μεγαλύτερα μαθαίνουν να παίζουν με κανόνες, έχουν περισσότερη υπομονή, και είναι λίγο πιο ''οργανωμένα'' έτσι θα είναι και ο δικός σου σε 2-3 χρόνια. Η αντίδραση σου θεωρώ πως ήταν σωστή, και εγώ το ίδιο θα έκανα.

[Yovanna]

16 hours ago, Super.mum said:

Επίσης μια προηγούμενη φορά θυμάμαι ότι έτρεξε και αγκάλιασε ένα κοριτσάκι. Δεν το ήξερε και δεν το είχε ξανά δει. Απλά από τον ενθουσιασμό του ότι βγήκαμε βόλτα το είδε μπροστά του χάρηκε και το αγκάλιασε. Η μαμά του κοριτσιού είπε στο κοριτσάκι « αλίμονο αν αφήνεις τον καθένα να σε αγκαλιάζει πες στο αγοράκι ότι δεν το ξέρουμε» ένιωσα άσχημα στην αρχή είπα στον δικό μου «πάμε γιατί δεν θέλει αγκαλιά το κοριτσάκι» και απλά φύγαμε .. μετά σκέφτηκα ότι ήταν κομπλεξική , πιο μετά σκέφτηκα ότι ίσως ο δικός μου είναι πολύ ενθουσιώδης και τρομάζει τους άλλους. Όπως και να έχει ξανα σκέφτηκα ότι αν αυτό θα συνέβαινε σε εμένα και ξαφνικά ερχόταν ένα άγνωστο παιδακι να το αγκαλιάζει θα έδειχνα έκπληξη και θα έλεγα «ωχ κοιτα σου κάνει αγκαλίτσα το παιδακι δείχνει ότι σαγαπαει» κάτι τέτοιο .. και όχι να μιλήσω έτσι όπως έκανε η μητέρα εκείνη  

Απαράδεκτη η μαμά! Με το τραγικό αυτό σχόλιο, δημιουργεί ενοχές και στον γιό σου, που έπραξε οδηγούμενος από τον ενθουσιασμό του και την αθωότητα του, αλλά και στην κόρη της, η οποία σύμφωνα με εκείνη, θα έπρεπε να απωθήσει το δίχρονο παιδάκι, αλλά δεν είχε το σθένος.   Κάποιοι γονείς τα μπερδεύουν. Θέλουν να καλλιεργήσουν την αυτοπεποίθηση στα παιδιά τους, αλλά τα κάνουν μαντάρα. Δεν πήγες εσύ να την αγκαλιάσεις. Το δίχρονο πήγε. Η δική σου ενδεχόμενη αντίδραση σε ανάλογο περιστατικό, θα ήταν πολύ πιο κατάλληλη .

[kotsifikos]

ο γιος μου ήταν το δίχρονο τρίχρονο που έτρεχε να πάρει αγκαλιά όποιο παιδάκι έβλεπε, αυτή την αντιμετώπιση δεν την είχα ποτέ από κάποια μαμά, δεν είναι κομπλεξισμός, ανασφάλεια είναι κυρίως πιστεύω, πολλές φορές στην προσπάθεια να μάθουν το παιδί να προστατεύει τον εαυτό του οδηγούνται σε ακραίες αντιδράσεις.

[Έσπερος]

1 hour ago, irin είπε:

Ναι, θα ήταν καλύτερα να πεις "όταν θέλει θα σε αγκαλιάσει". Γιατί δεν είναι μόνο θέμα ντροπής οι αγκαλιές. Και γενικά καλό είναι να αποφεύγεται οποιοσδήποτε χαρακτηρισμός, ακόμα και θετικός. Γιατί μετά προσπαθούν να τον επιβεβαιώσουν, και αυτό είτε είναι κακό σε περίπτωση αρνητικού χαρακτηρισμού, είτε τους προκαλεί άγχος να αποδείξουν κάτι σε περίπτωση θετικού. 

Ναι για την ταμπέλα έχω μετανιώσει. Αλλά δεν ήθελα και να ακουστεί το «όταν θέλει» γιατί πρώτον δεν ήθελα να λυπηθεί το άλλο παιδάκι κ δευτερον δεν είναι ότι δεν του άρεσε, κ δεκ θέλω να ενθαρρύνω αντικοινωνικές συμοεριφορες. Υπάρχει ένα όριο στο να σεβόμαστε τον χρόνο που θέλουν τα παιδιά μας. Καλό είναι κ τα ίδια να καταλάβουν το γρηγορότερο ότι είναι ωραίο να τα αγκαλιάζουν κ να τα θέλουν για παρέα. Μπορεί να έχουμε δώσει άλλη εντύπωση, η αλήθεια είναι ότι είμαστε αμήχανοι στο πώς να συναναστραφούμε με παιδιά γιατί δεν έχουμε τέτοιες παρέες, αλλά είμαστε πολύ ανοιχτοί άνθρωποι, το σπίτι μας είναι ανοιχτό για όλους, είμαστε διαχυτικοι με τους φίλους μας, και φυσικά δεν μας πειράζει να αγκαλιάζουν το παιδί μας άλλα παιδάκια. Να έρχονται να μας χαλάνε το παιχνίδι κ οι γονείς να είναι αλλού, μας πειρεζει. όχι για τ άλλα παιδιά αλλά για τη συμπεριφορά των γονιών. Λίγο άσχετο τώρα που το σξεφτομαι, αυτό το κοριτσάκι που λέω που έχει εξαιρετική κοινωνικότητα, παραδόξως η μαμα του είναι αρκετά συγκρατημένος άνθρωπος, τουλάχιστον στο σχολείο, δεν ξέρω τι κάνει με άλλα άτομα. είναι πολύ κλειστή στο να αποκαλύπτει τι σκέφτεται κ τις προθέσεις της κ πολύ ιδιωτική. Μ εμένα έχει ανοιχτεί κάποιες φορές επειδή λόγω των παιδιών μιλάμε πολύ, αλλά είναι μέχρι εκεί. Και παραδόξως το παιδί της είναι από τα πιο κοινωνικά παιδιά που έχω δει γι αυτήν την ηλικία. 

[irin]

πρίν από 6 λεπτά , Έσπερος είπε:

Ναι για την ταμπέλα έχω μετανιώσει. Αλλά δεν ήθελα και να ακουστεί το «όταν θέλει» γιατί πρώτον δεν ήθελα να λυπηθεί το άλλο παιδάκι κ δευτερον δεν είναι ότι δεν του άρεσε, κ δεκ θέλω να ενθαρρύνω αντικοινωνικές συμοεριφορες. Υπάρχει ένα όριο στο να σεβόμαστε τον χρόνο που θέλουν τα παιδιά μας. Καλό είναι κ τα ίδια να καταλάβουν το γρηγορότερο ότι είναι ωραίο να τα αγκαλιάζουν κ να τα θέλουν για παρέα. Μπορεί να έχουμε δώσει άλλη εντύπωση, η αλήθεια είναι ότι είμαστε αμήχανοι στο πώς να συναναστραφούμε με παιδιά γιατί δεν έχουμε τέτοιες παρέες, αλλά είμαστε πολύ ανοιχτοί άνθρωποι, το σπίτι μας είναι ανοιχτό για όλους, είμαστε διαχυτικοι με τους φίλους μας, και φυσικά δεν μας πειράζει να αγκαλιάζουν το παιδί μας άλλα παιδάκια. Να έρχονται να μας χαλάνε το παιχνίδι κ οι γονείς να είναι αλλού, μας πειρεζει. όχι για τ άλλα παιδιά αλλά για τη συμπεριφορά των γονιών. Λίγο άσχετο τώρα που το σξεφτομαι, αυτό το κοριτσάκι που λέω που έχει εξαιρετική κοινωνικότητα, παραδόξως η μαμα του είναι αρκετά συγκρατημένος άνθρωπος, τουλάχιστον στο σχολείο, δεν ξέρω τι κάνει με άλλα άτομα. είναι πολύ κλειστή στο να αποκαλύπτει τι σκέφτεται κ τις προθέσεις της κ πολύ ιδιωτική. Μ εμένα έχει ανοιχτεί κάποιες φορές επειδή λόγω των παιδιών μιλάμε πολύ, αλλά είναι μέχρι εκεί. Και παραδόξως το παιδί της είναι από τα πιο κοινωνικά παιδιά που έχω δει γι αυτήν την ηλικία. 

μα το όταν θέλει δε σημαίνει ότι θα αργήσει να θελήσει. σημαίνει ότι σήμερα μπορεί να θέλει αμέσως, και αύριο καθόλου κλπ. και δίνει την πρωτοβουλία στο παιδί, και όταν το παιδί νιώσει ότι έχει υποστήριξη, θα θελήσει και νωρίτερα!

[vicky86]

επισης οι αγκαλιες δ ειναι ο μονος τροπος να δειξεις συμπαθεια η αγαπη.γτ να καταλαβει το γρηγοροτερο οτι ειναι ωραιο να το αγκαλιαζουν;μπορει να μην θελει.

προσωπικα ποτε δ ημουν των αγκαλιων-φιλια με φιλους