Συμπεριφορα

[Ολυμπία_]

Λενα148 , δε με ενδιαφερει να ξαναγινει το παιδακι μου ησυχο, εξαλλου ποτε δεν ηταν , αλλα να ειναι ευτυχισμενο.

Και αυτο με προβληματιζει με τη συμπεριφορα του.

Για να ειμαι πιο συγκεκριμενη.Ο Μανος μεχρι πριν λιγο καιρο οταν πχ τον πηγαινε ο μπαμπας του στη γιαγια για να τον προσεχει , εμπαινε μεσα χαρουμενος και γελαστος , μιλουσε σε οοολο τον κοσμο που θα εβλεπε μπροστα του, μοιραζε φιλια σε ολους, επαιζε , εκανε τις αταξιες του, ετρωγε ευκολα και γελαγε με το παραμικρο.Με την επιστροφη μας στο σπιτι κοιμοταν για μεσημερι αμεσως μολις τον εβαζα στο κρεβατακι του και ξυπνουσε παλι χαρουμενος.

Τον τελευταιο καιρο, χωρις να εχει αλλαξει κατι αλλο περα απο το οτι αρχισαμε τον παιδικο, ειναι ενα απιστευτα γκρινιαρικο παιδι.

Τωρα οταν γυρναει απο τον παιδικο και παει στη γιαγια , δεν θελει να μπει μεσα, δεν θελει καν να βγαλει το μπουφαν του, ειναι στην πορτα και δεν αφηνει τον πατερα του να φυγει, κλαιει για ωρα και φυσικα ουτε μιλαει ουτε θελει κανεναν.

Οταν τον παιρνω εγω για να παμε στο σπιτι μας κανει παλι τα ιδια και δεν θελει με τιποτα να κοιμηθει ενω νυσταζει απιστευτα.Η ιδια κατασταση συνεχιζεται μεχρι το βραδυ που παλι με δυσκολια και αγκαλιες κοιμαται.

Αυτο που με προβληματιζει επισης ειναι οτι εχει παθει ενα απιστευτο " κολλημα" με τον πατερα του που δεν το ειχε πριν.Τον ζηταει συνεχεια.Ακομα και το βραδυ οταν ξυπναει φωναζει εκεινον.

Πανω σ' αυτο σκεφτομαι το εξης.Επειδη τον πηγενει ο μπαμπας του στον παιδικο,,μηπως ο μικρος το εκλαμβανει ως εγκαταληψη και γι' αυτο τον ζηταει συνεχεια(για να επιβεβαιωσει δηλαδη οτι ο μπαμπας του ειναι κοντα και δεν τον εχει ξεχασει)?

Στον παιδικο οι δασκαλες του μας λενε οτι ειναι πολυ συνεργασιμος και γενικα πολυ καλο παιδι, εκτος απο μια μερα που εδειρε(!!!) ολα τα παιδακια(!!!).

Προχθες ομως σε ενα παιχνιδι, κατα τυχη ειδε μια φωτογραφια του μπαμπα του με την αδερφη του που ειχαν στον παιδικο και απο τοτε δεν σταματησε να κλαιει και να ζητα τον πατερα του.

Δεν ξερω τι αλλο να γραψω για να σου περιγραψω την κατασταση.

Εγω προσπαθω να ειμαι ηρεμη και να συζηταω μαζι του αλλα αυτες τις ημερες ειναι αρνητικος και σε αυτο.Τις περισσοτερες φορες δεν θελει καν να παιξει .Ειναι επιθετικος ακομη και με την αδερφη του με την οποια επαιζαν πολυ ομορφα μεχρι προσφατα.

Θα ηθελα να μαθω τη γνωμη σου για ολα αυτα αν μπορεις.

 

rkt , ο γιος μου μαλλον ειναι στην κατηγορια των παιδιων που ο σταθμος τα επηρεαζει περισσοτερο....

Σας ευχαριστω για τις απαντησεις σας

[BOBOLINOS]

Kορίτσια τυχαία επεσα στο θεμα που τελικα ΜΕ ΕΝΔΙΑΦΕΡΕΙ ΑΜΕΣΑ. Ο μικρος μου ειναι 2,5 σχεδον και παρουσιαζει ολα αυτα τα συμπτωματα . Νευρα, γκρινια, φωνες, θυμος, πεισμα, εγωισμος . Ολοι μου λενε οτι οφειλεται στο οτι ηρθε το νεο μωρο στο σπιτι αλλα εγω ειμαι σιγουρη οτι δεν ειναι αυτο..... δηλαδη η ηλικια των 2 ετων ειναι οροσημη σε κατι? συμβαινει κατι ? υπαρχει κατι που μπορω να διαβασω η να με παραπεμψετε σε κατι που εχετε διαβασει εσεις να το δω και εγω?

 

Α!!!!!καλή μου δεν ξέρεις για την τρομερή ηλικία των 2??? Ε,τώρα θα τα δεις όλα .Με πολλά νεύρα,γκρίνια,απαιτήσεις και ότι μπορείς να φανταστείς που θα σου κάνει τη ζωή δύσκολη και τα νεύρα κρόσσια.Εγώ έχω να σου συστήσω ΥΠΟΜΟΝΗαυτό μου λένε όλοι.

Υπάρχει και σχετικό τόπικ αν θες να διαβάσεις κάτι παραπάνω.

[ΣΩΤΗΡΙΑ]

Α!!!!!καλή μου δεν ξέρεις για την τρομερή ηλικία των 2??? Ε,τώρα θα τα δεις όλα .Με πολλά νεύρα,γκρίνια,απαιτήσεις και ότι μπορείς να φανταστείς που θα σου κάνει τη ζωή δύσκολη και τα νεύρα κρόσσια.Εγώ έχω να σου συστήσω ΥΠΟΜΟΝΗαυτό μου λένε όλοι.

Υπάρχει και σχετικό τόπικ αν θες να διαβάσεις κάτι παραπάνω.

 

σ'ευχαριστω παρα παρα πολυ! ειλικιρνα επεσα τυχαια στο θεμα και να φανταστεις οτι προβληματιζομαστε συνεχεια με τον συζυγο! Ετσι λοιπον ε? τρομερη ηλικια των 2 ε? και ποτε τελειωνει αυτο στα 3? θα προσπαθησω να ψαξω τον λινκ που μου λες αν δεν το βρω θα με βοηθησεις?

[BOBOLINOS]

σ'ευχαριστω παρα παρα πολυ! ειλικιρνα επεσα τυχαια στο θεμα και να φανταστεις οτι προβληματιζομαστε συνεχεια με τον συζυγο! Ετσι λοιπον ε? τρομερη ηλικια των 2 ε? και ποτε τελειωνει αυτο στα 3? θα προσπαθησω να ψαξω τον λινκ που μου λες αν δεν το βρω θα με βοηθησεις?

 

σε ότι μπορώ πολύ ευχαρίστως!!!

[vmavrid]

Καλημέρα κ καλή εβδομάδα.

 

Τα κοριτσάκια μου είναι 28 μηνών. Εμείς ούτε παιδικό ξεκινήσαμε, ούτε μωρό ήρθε στο σπίτι, ούτε άλλαξε κάτι στη ρουτίνα μας κ στην οικογένειά μας αλλά η "μεγάλη" μου εκεί που ήταν πόλύ βολικό κ συζητήσιμο παιδί άρχισε να έχει τέτοιες εκρήξεις θυμού.

Μπορεί να μπει στραβά η κάλτσα της ή να έχει μια ζάρα η μπλούζα της ή να κοπεί ένα κομμάτι από την πλαστελίνη της κλπ κλπ κ κλαίει, κ τσιρίζει, κ χτυπιέται σαν χταπόδι (όπως έγραψε κ η sweet february παραπάνω). Για αρκετά λεπτά. Κ μέχρι χθες τα έκανε μόνο σ' εμένα.

 

Από σήμερα τα ξεκίνησε κ στη μαμά μου. Ξύπνησαν στις 7.30 κ μέχρι πριν λίγο που επικοινώνησα δεν είχε καταφέρει να της βγάλει ούτε τον υπνόσακο.

Ευτυχώς η αδερφή της προς το παρόν είναι ήρεμη κ βολική.

Αλλά όταν η "μεγάλη" το παρακάνει σε διάρκεια, αρχίζει κ αυτή την γκρίνα κ τις φωνές.

Για να καταλάβετε, χθες η Κυριακή μας κύλησε κάπως έτσι.

ΟΚ εγώ έχω πολύ υπομονή, ο μπαμπάς τους όμως όχι κ πηγαίνει κ κλείνεται στον υπολογιστή του για να μην τις ακούει. Σπουδαία βοήθεια. Δυο δίχρονα να τσιρίζουν κ ενα μπαμπάς με νεύρα, χειρότερος από δίχρονο. BEAUTIFUL!!!!!!!!!!!! (Όμως αυτό απο μόνο του αποτελεί άλλο θέμα συζήτησης).

[Ολυμπία_]

Τελικα νομιζω οτι για ολα φταιει η ηλικια !!!!!!

Ποσο διαρκει ομως ολο αυτο?

Παντως εμεις σταματησαμε τον παιδικο,και τωρα που ειναι και καλυτερα και στη υγεια του, ειναι αρκετα πιο ηρεμος, συνεργασιμος και κυριως γελαστος.

Για να δουμε.......

[mamapolina]

Καλησπερα κοριτσια!Ειμαι νεο μελος στο forum. Λοιπον, εχω ενα γιο 3,5 χρονων ο οποίος ειναι παρα παρα πολυ ζωηρος.Να φανταστειτε οτι ξυπναει γυρω στις 11 το πρωι (οταν δεν πηγαινει παιδικο,ας το αφησουμε αυτο ειναι μια αλλη ιστορια-ιώσεις) και κοιμαται ξανα στις 12 το βραδυ. Ολες αυτες τις ωρες ειναι σε συνεχη υπερενταση και δεν ακουει κανεναν.Εχουμε προσπθησει ολεσ τισ παιδαγωγικες μεθοδους αλλα καμια δεν εχει αποτελεσμα.Τι μου προτεινετε κοριτσια??:shock:

[παραμυθένια]

Γειά σας, είμαι νεο μέλος και εχω ενα θεμα με την 2,5 χρονών κόρη μου.

Από τοτε που γεννηθηκε ηταν ενα παιδί δυσκολο, εκλαιγε συνεχεια χωρίς να μπορώ να καταλάβω το λόγο.. Τωρα ειμαστε στη φαση με πολλά νευρα... ούτε την κλιμακτηριο να περνάει... πολλές κρίσεις οργής...πολλά νευρα....λες και ψαχνει να βρει λόγο να νευριάσει.. Αυτο σημα'ίνει ότι ετσι ειναι ο χαρακτηρας της και πάντα θα ειναι ενα δυσκολο και νευρικο παιδι????????? Και θελω να κάνω και 2ο παιδάκι... Τι να κάνω??????

[sofi@p]

Γειά σας, είμαι νεο μέλος και εχω ενα θεμα με την 2,5 χρονών κόρη μου.

Από τοτε που γεννηθηκε ηταν ενα παιδί δυσκολο, εκλαιγε συνεχεια χωρίς να μπορώ να καταλάβω το λόγο.. Τωρα ειμαστε στη φαση με πολλά νευρα... ούτε την κλιμακτηριο να περνάει... πολλές κρίσεις οργής...πολλά νευρα....λες και ψαχνει να βρει λόγο να νευριάσει.. Αυτο σημα'ίνει ότι ετσι ειναι ο χαρακτηρας της και πάντα θα ειναι ενα δυσκολο και νευρικο παιδι????????? Και θελω να κάνω και 2ο παιδάκι... Τι να κάνω??????

σαν να περιγράφεις το γιο μου.... πρέπει να βρεις το κουμπί της (κάποιο θα πιάνει σε αυτή, δε μπορεί). στον δικό μου έπιανε η συζήτηση με παραδείγματα. π.χ. ήθελε να κάνει κάτι "κουλό" κι εγώ δεν τον άφηνα?? του έλεγα την ιστορία με τον μικρό Γιαννάκη που πήγε μια φορά να κάνει τα ίδια και πού να δει τί έπαθε (μπλα, μπλα, μπλα....Αίσωπος έγινα).

στα 2 έτη περνάνε την 1η εφηβεία. μετά τα 3 έστρωσε πάρα πολύ (βοήθησε και το σχολείο που πήγε από τα 2). και όταν έκανα το μωρό, ενώ περίμενα τα χειρότερα, έγινε το θαύμα και μεταλλάχθηκε σε πολύ υπεύθυνο μεγάλο αδερφό. δε μου δημιούργησε κανένα πρόβλημα με τη μικρή, αν εξαιρέσεις την ατσουμπαλιά με την οποία την αγκαλιάζει καμμιά φορά για να τη φιλήσει.

[Μαρια2010]

Αυτη η ηλικια θελει πολυυυυυυυυυυυυ μπλα μπλα μπλα..μιλαμε μαλλιασε η γλωσσα μου και η φαντασια μου αρχισε να οργιαζει....τι εννοω;;καταρχην κοψε τα πολλα μη και οχι νομιζω οτι και μονο που τα ακουνε φρικαρουν και σεληνιαζονται με αποτελεσμα να τα κανουμε χειροτερα τα πραγματα....οταν λες κατι να το τεκμηριωνεις κιολας...πιανει...πολυ φαντασια....να μην δινεις πολυ σημασια στα κλαματα τα κροκοδειλια ξες εσυ τωρα...νομιζω η καθεμια ξερει ποτε σοβαρολογουν και ποτε οχι....αν τσιριζει ουρλιαζει φωναζει πας κοντα της και κατεβαινεις στο υψος της και της λες πως οταν τσιριζεις η μαμα δεν ακουει και δεν καταλαβαιενει τι θες και δεν μπορει να βοηθησει.....θα πας καπου που να εχεις οπτικη επαφη αλλα θα την αφησεις να ουρλιαξει κλπ αρκει να μην κανει κακο στο εαυτο της....οταν τελειωσει θα την παρεις αγκαλια και θα αρχισεις το μπλα μπλα.....αυτο που κανεις δεν ειναι καλο για αυτο και γιαυτο τον λογο....επαναληψη πολυ επαναληψη και πολυ υπομονη...τουλαχιστον σε εμας πιανουν τα παραπανω...τωρα πια....βεβαια εχουμε και στιγμες πολυ εξτριμ αλλα οκ βασταμε γερα...το καθε παιδακι εχει το κουμπι του...εγω αυτα που σου λεω τα διαβασα απο εδω κοπελες πιο εμπειρες και καποια με βαση το ενστικτο...ο συνδυασμος αυτων επιασε στο δικο μου παιδι...ελπιζω να πιασει και σε εσας...αλλιος ψαχνεις να βρεις το κουμπι οπως ειπε και η κοπελα παραπανω..επειδη εγραψα και πολλα ευχομαι καλη τυχη και υπομονη...ειναι φαση θα περασει...ελπιζω. Εντιτ. Δες και εδωhttp://parents.org.gr/psych/a125

[BOBOLINOS]

Καλημέρα και από μένα εγώ θέλω να μου πέιτε από που να πάω να αγοράσω κανένα τόνο ΥΠΟΜΟΝΗ γιατί δεν την παλεύω άλλο κάθε μέρα όλη μέρα μιλάς,μιλάς όλα στο Βρόντο .Τα πιτσιρίκια μου είναι 3,5 χρν και 2 χρν ένα μαμά ακούω συνέχεια στα αυτιά μου κοιμάμαι το βράδυ και πετάγομαι γιατί νομίζω πως με φωνάζουν,τι κάνω έχω δοκιμάσει διάφορες τεχνικές αλλά μάταια πιάνουν για λίγο ,εκεί που ζωγραφίζουν ωραία και ησυχα τα βλέπεις μετά από λίγο να μαλώνουν για τον ίδιο μαρκαδόρο ή για το ίδιο αυτοκινητάκι ή για το ίδιο μπλοκ ζωγραφικής ενώ υπάρχουν 2 σε όλα......τα φώτα σας οι παλιές.

[moon child]

εγώ έχω 1 3χρονη και 1 3μηνο, και χιλια μαμά θέλω την μέρα...

 

πριν λίγο καιρό που ήμουν έτοιμη να σαλτάρω μία φίλη, παλιά μαμά με παιδιά στο δημοτικό τώρα μου είπε "με μία λέξη, xanax!" και ειλικρινά, στιγμές που έπιασα τον εαυτό μου να φωνάζω όπως ποτέ πριν, (γενικά δεν φώναζα βέβαια ποτέ πριν κάνω παιδιά) σχεδόν το αποφάσισα, είπα αν είναι να φωνάζω στο παιδί μου και να του μιλάω με τον χειρότερο τόνο που έχω χρησιμοποιήσει ποτέ (ξέρετε, αυτόν του θυμού και της υστερίας), θα το πάρω το άτιμο και ο θεός βοηθός!

 

αργότερα το κοντρολάρισα, δεν αντέχω και τα φάρμακα γενικώς, τώρα δουλεύω το υπομονή υπομονή υπομονή και μπλα μπλα, και το μαξιλάρι "για κλάματα"

 

αυτέ τις μέρες δοκιμάζω και το "αν δεν ακούμε τι μας λένε οι άλλοι δεν μας ακούνε ούτε και αυτοί", δεν μπορούμε να έχουμε ότι θέλουμε, τί θα γινόταν αν η μαμά ήθελε να κόψει εκείνη τα δικά σου μαλάκια κτλ

 

και ότι όλα τα μέρη έχουν κανόνες και ατέλειωτες ιστορίες....

 

στην δική μου περίπτωση πιάνει και η μηδενική αντίδραση στη θέα του "τέρατος", να πετάει η μικρή την ρουκέτα, και να κάνεις τον αδιάφορο, θα το κάνει 10 φορές ακόμη σε βάθος χρόνου 1 μήνα, και δεν θα πρέπει να τσιμπήσω καμία από τις 10 φορές! δυστυχώς, επειδή ξέρει και να διαλέγει τις χειρότερες ώρες, κάποιες φορές το χάνουμε το παιχνίδι...

 

τώρα της έχει βουλώσει να μήν θέλει να πάει για τσίσα πριν κοιμηθεί - δημιουργεί μέγα διπλωματικό επεισόδιο. μισή ώρα αφού πέσει για ύπνο, και αφού βάλουμε υπνόσακους, στήσουμε την ζωοφαμίλια στην σωστή σειρά στο κρεβάτι, τυλίξουμε την άκρη του παπλώματος σωστά κτλ, αρχίζει να κλαίει και να τσιρίζει για το αντίστροφο: θέλω τσίσα! και όλα ξεκινούν από την αρχή... αχ δεν θα το γλιτώσω το xanax!

 

να φανταστείται η μάνα μου, που μου κάνει πολύ ζημιά σε όλο αυτό, γιατί εμείς βάζουμε όρια που αυτή καταρίπτιε, κάποια στιγμή που η μικρή κακοφερνόταν πάλι και έκλαιγε την ρώτησε εντελώς ηλιθιοδώς "γιατί κλαις αγάπη μου, μήπως σε πονάει η κοιλίτσα?" τόσο ούφο! κατευθείαν το τσίμπησε η μικρή, άστραψε το ματάκι της, εγώ ποτέ δεν είχα συνδυάσει τέτοια φαινόμενα ως τότε-ποιος έχει όρεξη να τρέχει τζάμπα σε παιδιάτρους και να μπει σε τριπάκια εξετάσεων για την εξήγηση ανύπαρκτων πόνων? σας πληροφορώ οτι έχει περάσει πάνω από μήνας, και ακόμη όταν στριμώχνεται ή σε ανύποπτο χρόνο το πετάει... να δει θα πιάσει?

 

μήπως βρε παιδιά να το δούμε σαν παιχνίδι? σαν πακμαν, με κυνηγάει να με φάει, και πρέπει να βρω τρόπο να ξεγλιστρήσω! μου στήνει δόκανα και πρέπει να τα αποφύγω! αλιώς βλέπω να πέφτουμε στα ναρκωτικά που γλιτώσαμε μικροί!

[mefirst]

κορίτσια βοήθεια!μια τρέλα ζω!η μεγάλη μου είχε αρχίσει την γκρίνια πριν γεννήσω αλλά την είχα υπό έλεγχο.μετά μετακόμισαμε σ άλλη πολη κ από τότε που γεννήθηκε κ η μπέμπα έχει απογινει το κακό..μια μουρμούρα,μια γκρίνια..συνέχεια κλάματα παράλογες απαιτήσεις,πολλά νεύρα..ζήλια επίσης..μόνη μου δ μένω με τα 2.προσπ να περνάω χρόνο με την μεγάλη αλλά δ μ αφήνει η μικρή κ πολύ.το ξέρω της λείπω το ξέρω ζηλευει..προσπ να έχω υπομονή αλλά δ φημίζομαι γ αυτό..κ έχω ξέσπασματα στο παιδί κ μετά πολλές τύψεις..δ ξέρω πως να φερθω δ ξέρω τι να κάνω...προσπ να συζητάω να εξηγώ..αλλά αντί να την φέρνω πιο κοντά μου νιώθω πως την απομάκρυνω.εν τώ μεταξύ είμαι η μόνη που είμαι πιο αυστηρή κ σε θέματα φαγητού κ κανόνων-κανείς παππούς,ούτε ο μπαμπάς ακολουθεί-με αποτέλεσμα να φαινόμαι ακόμα χειρότερη..νιώθω πολύ άσχημα..θέλω λίγο κουράγιο..όταν κάθομαι κ σκέφ τα νεύρα που βγάζω σ αυτήν την αθώα ψυχούλα τρελαίνομαι.εκείνη την στιγμή όμως μου ανεβαίνει το αίμα στο κεφάλι..κ έχει κ βλεφαριτιδα κ δ κάνει να κλαίει κ αυτό χειροτερεύει την κατάσταση.κ μετά απο τόσες μέρες σταγόνες ακόμα νομίζω δ έχει περάσει.δ μπορώ άλλο κορίτσια..

[Anasta_sia]

Για θεματα ψυχολογιας ειχα ακουσει οτι κανουν πολυ καλο τα Ανθοιαματα Bach , ψαξτε στο google εχουν εντυπωσιακα αποτελεσματα ,φυτικά και τα δινουν φυσικα και σε φαρμακεία

[polina26]

Για θεματα ψυχολογιας ειχα ακουσει οτι κανουν πολυ καλο τα Ανθοιαματα Bach , ψαξτε στο google εχουν εντυπωσιακα αποτελεσματα ,φυτικά και τα δινουν φυσικα και σε φαρμακεία

 

δεν ειναι δυνατόν αυτα που δοιαβάζω!! δεν συστήνουμε έτσι χάπια για το όνομα του θεού δηλαδή !!

όσο φυτικά και να είναι είναι ΧΑΠΙ!!

 

τωρα mefirst απο την στιγμη που δεν μπορεις καλή μου να διαχειρηστεις το θέμα μόνη σου εγώ θα σου πρότεινα να πάρεις το παιδάκι σου και να πάτε να δείτε έναν παιδοψυχολογο .. αυτός θα κατευθηνει πως πρέπει να αντιδρας και είναι ειδικοί στο να καταλαβαόνουν την συμπεριφόρα των παιδιων και να σε βοηθάν να την διορθωσεις..

καλή τύχη σου εύχομαι

[Χριστινα Μ]

Βρε κοριτσια παρακολουθώ την συζητησή σας εμένα ο μικρός μου είναι 21 μηνων και έχει πάνω απο 5 μήνες αν δεν του κάνω αυτό που θέλει ή θα χτυπήσει στο τοίχο το κεφάλι του ή στο πάτωμα όπου βρεί χωρίς να έιναι αυτιστικό ή οτιδήποτε ειναι φυσιολογικο παιδί δεν ξέρω τι να κάνω ο γιατρος λέει ενα επίμονο βλέμμα εκκείν ητη στιγμή ξέρετε κανένα καλό παιδοψυχολόγο να απευθυνθώ? γιατι νομίζω οτι μόνο αυτος θα μου λύσει το πρόβλημα. Εσας το είχανε αυτό?:(

[Elpidaz]

Αυτη η ηλικια θελει πολυυυυυυυυυυυυ μπλα μπλα μπλα..μιλαμε μαλλιασε η γλωσσα μου και η φαντασια μου αρχισε να οργιαζει....τι εννοω;;καταρχην κοψε τα πολλα μη και οχι νομιζω οτι και μονο που τα ακουνε φρικαρουν και σεληνιαζονται με αποτελεσμα να τα κανουμε χειροτερα τα πραγματα....οταν λες κατι να το τεκμηριωνεις κιολας...πιανει...πολυ φαντασια....να μην δινεις πολυ σημασια στα κλαματα τα κροκοδειλια ξες εσυ τωρα...νομιζω η καθεμια ξερει ποτε σοβαρολογουν και ποτε οχι....αν τσιριζει ουρλιαζει φωναζει πας κοντα της και κατεβαινεις στο υψος της και της λες πως οταν τσιριζεις η μαμα δεν ακουει και δεν καταλαβαιενει τι θες και δεν μπορει να βοηθησει.....θα πας καπου που να εχεις οπτικη επαφη αλλα θα την αφησεις να ουρλιαξει κλπ αρκει να μην κανει κακο στο εαυτο της....οταν τελειωσει θα την παρεις αγκαλια και θα αρχισεις το μπλα μπλα.....αυτο που κανεις δεν ειναι καλο για αυτο και γιαυτο τον λογο....επαναληψη πολυ επαναληψη και πολυ υπομονη...τουλαχιστον σε εμας πιανουν τα παραπανω...τωρα πια....βεβαια εχουμε και στιγμες πολυ εξτριμ αλλα οκ βασταμε γερα...το καθε παιδακι εχει το κουμπι του...εγω αυτα που σου λεω τα διαβασα απο εδω κοπελες πιο εμπειρες και καποια με βαση το ενστικτο...ο συνδυασμος αυτων επιασε στο δικο μου παιδι...ελπιζω να πιασει και σε εσας...αλλιος ψαχνεις να βρεις το κουμπι οπως ειπε και η κοπελα παραπανω..επειδη εγραψα και πολλα ευχομαι καλη τυχη και υπομονη...ειναι φαση θα περασει...ελπιζω. Εντιτ. Δες και εδωhttp://parents.org.gr/psych/a125

 

από σένα το πήρα και δούλεψε και για μένα την περίοδο τρέλας ... merci φιλενάδα

[MARILENI]

Καλησπέρα σε ολους!!

 

εχω ένα κοριτσακι 2,9 χρονων που πραγματικα με εχει εξαντλησει...

 

είναι ένα παιδι πολύ δυσκολο στον υπνο, δεν κοιμαται νωρις με τιπιτα και συχνα ξυπναει για οποιαδήποτε λογο το βραδυ...

 

και ερχεται η ωρα να την ξυπνήσουμε για να παει σταθμο το πρωι...

 

ε δεν υπαρχει αυτό! δεν θελει με τιποτα να ξυπνησει, κλαιει, κλωτσαει , φωναζει, της φταινε όλα. και ολο το θεμα το τραβαει η μαμα μου γιατι εκεινη την παει σταθμο...

αφου περασει ολο το μαρτυριο τελικα καταφερνει να την βαλει στο αυτοκινητο με τον μπαμπα μου να την παει, και εκει είναι μια χαρα και ηρεμει και δεν τρεχει τιποτα...

 

μετα το μεσημερι, τη φερνει από το σταθμο, και ξεκιναει ο δευτερος γυρος

Γκρινια, μουρμουρα, κλωτσιες, κλαματα, μεχρι να καταφερει να κοιμηθεί.

 

και τελικα κοιμαται...

 

μετα ερχεται η ωρα να ξυπνησει, ειτε ξυπνησει μονη της ειτε την ξυπνησει η μαμα μου εχουμε παλι τα ιδια (γκρινια, κλωτσιες, μουρμουρα, κλαματα)

και μετα από λιγο συνερχεται. Α και μεσα σε όλα ζηταει εμενα

 

κάθε βραδυ πριν κοιμηθεί της εξηγω από την αρχη ότι το πρωι η μαμα θα παει στην δουλεια, και θα ερθει η γιαγια και ο παππους να σε ξυπνησουν και να σιγα σιγα να ντυθείς και να πατε στο σχολειο

και δε θελω να κλαις και να κανεις βλακείες γιατι η γιαγια στεναχωριεται ουτε να με φωνάζεις γιατι εγω είμαι στη δουλεια και δεν κα;νει να φυγω γιατι πρεπει να φερω λεφτα κλπ. ετσι κι αλλιως εσυ πας στο σχολειο με τις κυριες και τα παιδακια και εκει δεν πανε οι μαμαδες δεν μπορω να είμαι εκει μαζι σου

 

και στο σταθμο περναει καλα δεν εχει προβληματικη συμπεριφορα τ ης αρεσει και παιζιε και τρωει, μια χαρα

 

και μετα γυριχω από τη δουλεια και παω να την παρω, μενουμε πανω κατω

 

και αρχιζει, δεν θελω να παω πανω, θελω ετσι, θελω αλλιως, κλπ, μι αμουρομουρα και την παιρνω με το ζορι να την ανεβασω σπιτι, ψαχνω να βρω αμεσως κατι να την απασχολησω και καπως της περναει

 

συνηθως περναμε ένα καλουτσικο απόγευμα, μπορει και πολύ καλο, και μετα παμε για υπνο

 

Γενικα τν ωρα που τη μαζευω για υπνο εχει καλη συμπεριφορα τον τελευταιο καιρο, εχουμε φτιαξει και μια διαδικασια για να το καταλαβαινει και να το περιμενει και παμε καλα

 

που και που μου κανει κατο ξινα, ότι και καλα υελω να παω κατω στη γιαγια και κατι βλακείες αλλα της το κοβω και σταματάει

 

"ιδρωνω" να τη μ,αζεψω πιο νωρις για να μποριε να ξυπνησει το πρωι αλλα τιποτα...αν δεν παει 11 αντε 11 παρα, δεν κοιμαται

 

επισης αν δεν κοιμηθεί το μεσημερι, την πιανει μια φοβερη υπερενταση και τοτε είναι ακομα χειροτερα... οποτε δεν παιζει να της κοψω τον μεσημαριανο υπνο

 

και μαλιστα εχω παρατηρησει ότι και να την αφήσω να κοιμηυει πολύ λιγο παλι στις 11 θα κοιμηθεί και θα είναι πιο γκρινιαρα γιατι δεν θα εχει χορτασει

 

οποτε ο μεσημεριανος υπνος είναι απαραιτητος

 

επισης τη νυχτα, αν και καπως εχει βελτιωθεί, μου ξυπναιε και κλαιει και κλωτσαει και μου ζηταει βλακείες, όπως να παμε στο σαλονι, να παμε κατω στη γιαγια και κατι τετοια

και εγω πια της εξηγω ότι αυτό δεν μπορει να γινει και της δινω πληρης εξηγηξσεις σε αυστηρο τονο

μερικες φορες αν είναι επιμονη τη μαλωνω

προχτες την αφησα 3 τη νυχτα κατω στο πατωμα να κλαει 10 λεπτα και μετα τη μαζεψα και καπως συνηλθε

 

όπως καταλαβαίνεται αυτό το πραγμα δεν παλευεται

 

το σαββατοκυριακο την ξυπναω γυρω στις 9 η ξυπναει και μονη της

 

μεχρι πριν λιο καιρο μου εκανε τετοια τωρα τελευταια παει καλυτερα, μαλλον το ότι ξυπναει 9 η ωρα τη βοηθαει να ξεκουραστεί...

 

πραγματικα δεν μπορω να σκέφτομαι κάθε φορα τι εχει και γιοατι κανει ετσι...

 

είναι ένα πολύ ξεροκεφαλο και επιμονο παιδι και ακομα και την ωρα που κοιμαται εχει πληρη αιδθηση που βρισκαται, πχ της δινω γαλα-γιατι δε λεει με την καμια να το κοψει και μολις πιει μου λεει "στο κρεβατακι μου"!!ελεος!

 

και η ερωτηση είναι, τι θα γινει με αυτή την αρνηση και την γκρινια?

πως να την χειριστούμε?

 

υποψη ότι ειχε πολύ μεγαλη εξαρτηση από την πιπιλα, υην οποια την κοψαμε και πραγματικα περασαμε τραγικα...εχει περασει ένα διμηνο που την κοψαμε, εχω την αισθηση ότι της λειπει το μεσημερι ακομα γιαυτο είναι τοσο διαταραγμένος ο υπνος της ο μεσημεριανος.

το βραδυ νομιζω ότι είναι πια οκ

 

help!!

 

ευχαριστω

[γιαννα!]

Για αλλη μια φορα θα ηθελα την γνωμη σας και την εμπειρια σας.

Οπως εχω ξανα πει εχω 2γιους. Ο ενας 22 μηνων και ο αλλος 4 μηνων.

Λοιπον ο 22 μηνων ειναι ενα πολυυυυυυυυυυ δραστηριο παιδι. Περπατησε πολυ νωρις 9 μηνωνκαταλαβαινει τα παντα εκτελει εντολες θελει χαδια και αγκαλιες. Μονο που δεν λεει πολλες λεξεις ακομη. Λεει πολυ μπαμπα...κανει ζωα,λεει γιαγια,παππου,απανταει σε ερωτησεις οπως τι εισαι κουκος!(κκουκλος) η που δουλευει ο μπαμπας.

Η συμπεριφορα του με ανυσηχει λιγο ομως. Δεν ξερω τι φταιει.

Οταν ημαστε σπιτι ειναι αριστο παιδι τις περισσοτερες φορες τουλαχιστον. Ακουει εμενα δεν κανει χαζα πραγματα ζωγραφιζουμε χορευουμε παιζουμε κρυφτο μπαλα και διαφορα αλλα τετοια. Οταν παει στην γιαγια παλι ειναι ενα πολυ καλο παιδι. Θελει να ανοιγει ντουλαπια και διαφορες αλλες σκανταλιες.

Οταν βγαινουμε εξω ομως μερικες φορες πχ παω σε μαγαζι να ψωνισω. Πεταει πραγματα κατω πχ μπλουζες πηραζει πραγματα και οταν του λεω μη κακο δεν με ακουει νευριαζει κοπανιετε και τα κανει χειροτερα..

Οπως επεισης αν παμεσε καποιο σπιτι. Οπως σας ειπα θελει ν τα πειραζει ολα και εγω δεν τον αφηνω.πχ παει πηραζει την ξενη τηλεοραση κ το dvd η κλειδια κορνιζες η οτι αλλο υπαρχει στο τραπεζακι. Οταν του λεω μη δεν το πειραζουμε αυτο νευριαζει με 'χτυπαει' και γενικα δεν φερετε καλα.

 

Γιατι συμπεριφερετε ετσι βρε κοριτσια? Καταπιεζεται επειδη δεν μπορει να πειραξει τιποτα? Τι συμβαινει? Η ειναι κατι αλλο που θα επρεπε να με ανυσηχισει?? Εγω πως θα πρεπει να αντιδραω?? Τι να κανω? Να τον μαλωνω? Τι να κανω?

[γιαννα!]

Επεισης πιστευετε πως αν τον εστελνω λιγο πιαδικο θα τον βοηθουσε αυτο? Γενικα ο παιδικος βοηθαει στην συμπεριφορα??

[daisy1]

γιάννα δε νομίζω οτι πρέπει να σε ανησυχεί η συμπεριφορά αυτή. Απλά το παιδί έχει έμφυτη περιέργεια και θέλει να εξερευνήσει.Κι αν εσύ είσαι όλο μη και μη σίγουρα εκνευρίζεται.

Δοκίμασε άλλες εναλλακτικές. Έχε πάντα μαζί του κάποιο μικρό παιχνιδάκι για να απασχολείται. Στο μαγαζί που ψωνίζεις άφησέ τον να συμμετάσχει,δείξε του εσύ δηλαδή τα μπλουζάκια, δώσε του να κρατήσει ένα, ρώτα τον "νομίζεις θα μου πηγαίνει αυτό το χρώμα?" Μετά δώσε του το μπλουζάκι να το αφήσει αυτός στο ταμείο ωστε να συμμετέχει και πιο ενεργά. Δέ λέω οτι κάνοντας αυτό θα ψωνίζεις με την ησυχία σου ούτε θα γίνει το παιδί στυλίστας αλλά δε θα νιώθει τόσο τη ανάγκη να τα πετάει κάτω. Σε σπίτια που πηγαίνετε πάλι να έχεις παιχνίδι μαζί του, και όταν θέλει να επεξεργαστεί κάποιο αντικείμενο πήγαινε μαζί του να του το δείξεις. Δείτε μαζί τις φωτογραφίες στις κορνίζες και άφησέ τον να πειράξει κάποια αντικείμενα που επιτρέπεται. Αν κάτι είναι εύθραυστο εξήγησέ του οτι δεν το πειράζουμε αυτό γιατί μπορεί να σπάσει.

 

Τέλος αποδέξου κι εσύ (χωρίς παρεξήγηση) οτι δε μπορείς κάποια πράγματα να τα κάνεις όπως τα έκανες πρίν το παιδί. Κι εγώ ξέρω οτι δε γίνεται να πάω κάπου με τη μικρή και να πιώ καφέ με την ησυχία μου γιατί όσο θα πίνω το καφεδάκι μου θα πρέπει να έχω βρεί τρόπο να απασχολείται το παιδί μου και να είναι ασφαλές. Επίσης το "μη κακό" που του λές κατα τη γνώμη μου δεν προσφέρει τίποτα είναι απλά μια απαγόρευση χωρίς τις απαραίτητες εξηγήσεις .

[daisy1]

και όχι να μην τον μαλώνεις!

[γιαννα!]

Φυσικα εχω αποδεχτει πως δεν μπορω να κανω τα ιδια πραγματα. Επιλογη μου ειναι εξαλου! Και δεν την αλλαζω με τιποτα!!

 

Καλα καφε εννοειτε πως δεν περιμενω ποτε να πιω με την υσηχια μου χωρις να σηκωθω 100 φορες. Δεν ειναι αυτο που με πειραζει καθολου...

Κ για ψωνια θα παω πολυ σπανια λογο οικονομικων κυριος..αλλα οταν παω γινονται ολα αυτα.

 

Αλλη κοπελα?? Εμπειρια? Για τον παιδικο τι λες??

[nikol*]

Γιάννα , ένα θα σου πω και πιστεύω να σε καλύψω.....όταν ο γιος μου ήταν 20 μηνών , είχαμε πάει επίσκεψη σε φιλικό σπίτι . Αφού φάγαμε όλοι μαζί στο πάγκο-τραπέζι της κουζίνας , ενιαία με το σαλόνι , ο μικρός κατέβηκε από την καρέκλα του για να κάτσει στον καναπέ......Σε χρόνο dt άδειαζε το χώμα από μια μεγάλη γλάστρα με προορισμό το τραπεζάκι του σαλονιού !!!!!!!!!

 

Και μιλάμε για πολύ ήσυχο και συνεργάσιμο παιδί....αλλά το χεράκι του , το άπλωνε παντού !!!!

 

* Και συμφωνώ ότι το ''μη κακό'' , χωρίς εξήγηση , δεν προσφέρει τίποτα.

[nikol*]

Ο παιδικός εννοείται ότι βοηθάει στην συμπεριφορά , την κοινωνικοποίηση , να μοιράζονται , να ακολουθούν κανόνες και άλλα πολλά. Νωρίτερα είχαμε συνάντηση γονέων στον παιδικό ,και η δασκάλα συζητούσε όλα αυτά. Ο γιος μου βέβαια πάει για 2η χρονιά και έχει πολύ μεγάλη διαφορά από τα παιδάκια που πήγαν πρώτη φορά φέτος. Πχ, εκεί δεν υπάρχει περίπτωση να αντιδράσει , να ουρλιάξει .....ξέρει ότι θα στερηθεί κάτι. Εγώ , όταν του λέω αν δεν είσαι υπάκουος δεν θα πάμε κούνιες....φωνάζει ''όοοοχιιιι, θα πάμε''. Παραδείγματα άπειρα.......

 

Σκέφτεσαι να τον πας παιδικό ?