Jump to content
➔ ParentsCafe.gr
  • Tell a friend

    Love Parents.org.gr? Tell a friend!

Recommended Posts

Ο γιος μου είναι 26 μηνών και τον τελευταίο καιρό τρώει ό,τι βρει από το πάτωμα και γενικά από κάτω. Γνωρίζω ότι στην ηλικία του είναι φυσιολογικό να πετάει πράγματα, αλλά είναι ικανός να πετάξει το φαγητό του μόνο και μόνο για να το πάρει από κάτω και να το φάει. Η κατάσταση μου είναι απελπιστική, διοτι διανύω τις τελευταίες βδομάδες της εγκυμοσύνης μου, χωρίς καμιά βοήθεια. Αντιμετώπισε κανείς παρόμοια κατάσταση; Ευχαριστώ!

Link to comment
Share on other sites


Διαφημίσεις


@ΑΡΓΚ Σ' ευχαριστώ πολύ για την απάντηση. Το ξέρω ότι λίγο πολύ όλα τα παιδιά τρώνε από το πάτωμα σ αυτή την ηλικία, απλώς βλέποντας και άλλα παιδιά του περιβάλλοντος μου (τεράστιο λάθος ή σύγκριση το ξέρω) νομίζω ότι ο δικός μου το κάνει σε μεγαλύτερο βαθμό. 

Link to comment
Share on other sites

Just now, Primavera είπε:

@ΑΡΓΚ Σ' ευχαριστώ πολύ για την απάντηση. Το ξέρω ότι λίγο πολύ όλα τα παιδιά τρώνε από το πάτωμα σ αυτή την ηλικία, απλώς βλέποντας και άλλα παιδιά του περιβάλλοντος μου (τεράστιο λάθος ή σύγκριση το ξέρω) νομίζω ότι ο δικός μου το κάνει σε μεγαλύτερο βαθμό. 

Σίγουρα τα άλλα κάτι άλλο κάνουν σε μεγαλύτερο βαθμό! Γούστα είναι αυτά..! :-)

Επίσης, αν έκανε κάτι που θεωρείς καλό, σε μεγαλύτερο βαθμό,  είμαι σίγουρη ότι δεν θα σε προβλημάτιζε! 

Πλάκα πλάκα, δεν έχω σκεφτεί τι θα έκανα αν πετούσαν φαγητό στο πάτωμα για να το φάνε, αλλά από την πρώτη μέρα των τροφών προσπαθούσα να τους μάθω ότι δεν πετάμε γενικά φαγητό κάτω, και προσέχουμε να τρώμε πάνω από το πιάτο κλπ. Αλλά αυτό είναι δικό μου κόλλημα, άλλοι δίνουν φαγητό παντού και δεν το θεωρούν σημαντικό.

Link to comment
Share on other sites

Just now, Primavera είπε:

@ΑΡΓΚ Σ' ευχαριστώ πολύ για την απάντηση. Το ξέρω ότι λίγο πολύ όλα τα παιδιά τρώνε από το πάτωμα σ αυτή την ηλικία, απλώς βλέποντας και άλλα παιδιά του περιβάλλοντος μου (τεράστιο λάθος ή σύγκριση το ξέρω) νομίζω ότι ο δικός μου το κάνει σε μεγαλύτερο βαθμό. 

 

Θα σου πω οτι δεν ξερω ποσες φορες εχω δει παιδια να τρωνε απο το πατωμα, ακομη και σε πολυ μεγαλυτερες ηλικιες (μεχρι και ταξεις δημοτικου) και σε δημοσιο χωρο. Τυπου, επεσε κατω το πατατακι στο παρτυ η και στο δρομο, και να το φανε. Το πιο εμετικο που εχω ακουσει ειναι να εχει προκαλεσει παιδι Α δημοτικου τους συμμαθητες του να γλειψουν το σκουπιδοτενεκε της αυλης, και αρκετα να εχουν δεχτει την προκληση :shock:.

 

Link to comment
Share on other sites


Διαφημίσεις

@Primavera εμείς είμαστε χωρίς παπούτσια στο σπίτι, χωρίς δρόμο-κήπο τριγύρω (σκουπίζω-καθαρίζω κάθε μέρα) και να φανταστεις αν μας πέσει κάτω κάποιο στεγνό φαγώσιμο, το σηκώνουμε και το τρώμε... ναι το ξέρω μπορεί σε κάποιους να φαντάζει αηδιαστικό κι οξύμωρο καθώς είμαι αρκετά ψυχαναγκαστική με την καθαριότητα (αλλά για αυτό και είμαι χαλαρή με αυτό το θέμα... στο σπίτι μας μόνο εννοείται!)

 

Τώρα όταν ήταν τα παιδιά πιο μικρά, μάζευα σε κάθε γεύμα, το μισό φαγητό από κάτω και αντιλαμβάνοναι πόσο κουραστικό είναι, ιδιαιτέρως στην κατάσταση σου. Το παιδί το βρίσκει διασκεδαστικό το παίρνω από το πιάτο, ρίχνω κάτω, σηκώνω από κάτω, τρώω. Όποτε στόχος είναι να βρει πιο διασκεδαστικό το τρώω από το πιάτο, στο τραπέζι. Μια πρόταση είναι να του πεις: "Α! Είσαι σκυλάκι; Τρώς από κάτω; (εμείς παίζουμε συνέχεια τα σκυλιά σπίτι, μπουσουλάμε, κάνουμε ήχους, κλπ). Κοίτα ένα ωραίο σκυλοπιάτο που βρήκα!" Δείξτου ένα πιατάκι με μια ωραία παράσταση, βάλε και 2-3 μικρά ζωάκια παιχνιδάκια τριγύρω στο πιάτο του παιδιού με μικρά πιατάκια μπροστά τους, κανά παιχνιδάκι φρούτο/λαχανικό μέσα στα πιατάκια και κάντε το "γεύμα των ζώων της φάρμας". Παράδειγμα αυτό, έτσι! Το διαμορφώνεις ανάλογα με το παιδί. Και παράλληλα ok διορθώνεις, αλλά με τρόπο... τα πολλά όχι και μη, το αντίθετο αποτέλεσμα έχουν σε αυτές τις ηλικίες (και σε όλες μη σου πω).

Link to comment
Share on other sites

Just now, Primavera said:

@ΑΡΓΚ Σ' ευχαριστώ πολύ για την απάντηση. Το ξέρω ότι λίγο πολύ όλα τα παιδιά τρώνε από το πάτωμα σ αυτή την ηλικία, απλώς βλέποντας και άλλα παιδιά του περιβάλλοντος μου (τεράστιο λάθος ή σύγκριση το ξέρω) νομίζω ότι ο δικός μου το κάνει σε μεγαλύτερο βαθμό. 

 

Πάντως εγώ δε νομίζω οτι τα παιδιά κάνουν ακριβώς τα ίδια μπροστά σε άλλους και όταν είναι μόνα με τους γονείς τους... :P Ακόμα και σε μικρότερη ηλικία δηλαδή....κυρίως γιατί έχουν πλήρη άνεση, μπορεί και να βαριούνται με τους γονείς τους μόνο, οπότε να ψάχνονται να κάνουν κάτι άλλο...

 

Εμείς κάθε φορά που τα πετάει πλέον (18μ) τη βάζουμε να τα μαζεύει μόνη της και να τα πετάει στα σκουπίδια...στην αρχή το έκανε για παιχνίδι, τώρα φαίνεται να το βαρέθηκε ήδη, οπότε έχει σταματήσει και να τα πετάει γιατί ξέρει οτι θα πρέπει μετά να τα μαζέψει....

 

Ενδεχομένως και όσο πιο πολύ αντιδράς, τόσο πιο πολύ να το κάνει...

Link to comment
Share on other sites

Είμαι ψυχαναγκαστική σε βαθμό τρέλας. Σιχαίνομαι να φάω κάτι αν έχει πέσει απλά πάνω στον καναπέ . Με το παιδί τώρα που αρχίζει και περπατάει ( με δική μου βοήθεια) και περνάει πολύ χρόνο στο πάτωμα όπως συμβαίνει σε αυτές τις ηλικίες εκ των πραγμάτων, προσπαθώ να καταπιεσω τη φυσική μου παρόρμηση να απολυμανω τα πάντα με αντισηπτικό. Καταλαβαίνω ότι είναι τρελά, ότι και θα γλείψει από το πάτωμα και ότι αυτό ναι , βοηθά το παιδί αναπτυξιακά. Απλώς τι κάνουμε; Πλένουμε χέρια συχνά στο παιδί; Ή δεν έχει νόημα αφού θα ξαναπιάσει τα πάντα στο επόμενο δευτερόλεπτο; Στην αρχή είχα ψυχαναγκασμό και έπλενα ό,τι παιχνίδι έχει πέσει κάτω, τώρα καταλαβαίνω ότι δε γίνεται και εννοείται ότι τα γλύφει από κάτω. Φαγητό ακόμα δεν έχει φάει ευτυχώς από το πάτωμα, μόνο το πετάει γιατί της φαίνεται παιχνίδι. Θέλω απλώς να αποφύγω ασθένειες κτλ. Υπάρχει χρυσή τομή;

Link to comment
Share on other sites

Just now, Annitamik είπε:

Είμαι ψυχαναγκαστική σε βαθμό τρέλας. Σιχαίνομαι να φάω κάτι αν έχει πέσει απλά πάνω στον καναπέ . Με το παιδί τώρα που αρχίζει και περπατάει ( με δική μου βοήθεια) και περνάει πολύ χρόνο στο πάτωμα όπως συμβαίνει σε αυτές τις ηλικίες εκ των πραγμάτων, προσπαθώ να καταπιεσω τη φυσική μου παρόρμηση να απολυμανω τα πάντα με αντισηπτικό. Καταλαβαίνω ότι είναι τρελά, ότι και θα γλείψει από το πάτωμα και ότι αυτό ναι , βοηθά το παιδί αναπτυξιακά. Απλώς τι κάνουμε; Πλένουμε χέρια συχνά στο παιδί; Ή δεν έχει νόημα αφού θα ξαναπιάσει τα πάντα στο επόμενο δευτερόλεπτο; Στην αρχή είχα ψυχαναγκασμό και έπλενα ό,τι παιχνίδι έχει πέσει κάτω, τώρα καταλαβαίνω ότι δε γίνεται και εννοείται ότι τα γλύφει από κάτω. Φαγητό ακόμα δεν έχει φάει ευτυχώς από το πάτωμα, μόνο το πετάει γιατί της φαίνεται παιχνίδι. Θέλω απλώς να αποφύγω ασθένειες κτλ. Υπάρχει χρυσή τομή;

Μέσα στο σπίτι, πόσο συχνά να πλένεις χέρια; και γιατί; 

Αν είστε χωρίς παπούτσια, και αν καθαρίζεις το πάτωμα σε λογικά πλαίσια, δεν πιστεύω ότι κινδυνεύει από καμία ασθένεια επειδή απλά έφαγε κάτι που ήταν στο πάτωμα. 

Παλαιότερα καλά έκανες και έπλενες τα παιχνίδια, γιατί τα πολύ μωρά είναι πιο ευαίσθητα. Όσο όμως μεγαλώνουν, και πιάνουν από μόνα τους πράγματα και βάζουν χέρια στο στόμα, δεν έχει νόημα. Δυστυχώς, και στις κούνιες θα πιάσουν και θα βάλουν χέρια στο στόμα, και όχι μόνο

  • Like 2
Link to comment
Share on other sites

Just now, Annitamik είπε:

Είμαι ψυχαναγκαστική σε βαθμό τρέλας. Σιχαίνομαι να φάω κάτι αν έχει πέσει απλά πάνω στον καναπέ . Με το παιδί τώρα που αρχίζει και περπατάει ( με δική μου βοήθεια) και περνάει πολύ χρόνο στο πάτωμα όπως συμβαίνει σε αυτές τις ηλικίες εκ των πραγμάτων, προσπαθώ να καταπιεσω τη φυσική μου παρόρμηση να απολυμανω τα πάντα με αντισηπτικό. Καταλαβαίνω ότι είναι τρελά, ότι και θα γλείψει από το πάτωμα και ότι αυτό ναι , βοηθά το παιδί αναπτυξιακά. Απλώς τι κάνουμε; Πλένουμε χέρια συχνά στο παιδί; Ή δεν έχει νόημα αφού θα ξαναπιάσει τα πάντα στο επόμενο δευτερόλεπτο; Στην αρχή είχα ψυχαναγκασμό και έπλενα ό,τι παιχνίδι έχει πέσει κάτω, τώρα καταλαβαίνω ότι δε γίνεται και εννοείται ότι τα γλύφει από κάτω. Φαγητό ακόμα δεν έχει φάει ευτυχώς από το πάτωμα, μόνο το πετάει γιατί της φαίνεται παιχνίδι. Θέλω απλώς να αποφύγω ασθένειες κτλ. Υπάρχει χρυσή τομή;

Εγώ ξέρω ότι όσο πιο πολύ αποστειρωνεις τόσο πιο εύκολα αρρωσταίνεις. Έτσι τουλάχιστον άκουγα πάντα. Στο σχολείο είχα τέτοια φίλη που ότι κ να έπιανε κατευθείαν έπλενε τα χέρια κ αρρώσταινε πολύ συχνά. Ούτως η άλλως κ απ' το πάτωμα να φάνε (του σπιτιού) παίρνουν αντισώματα! Να αρρωστήσουν δεν πρόκειται

  • Like 2
Link to comment
Share on other sites


Διαφημίσεις

Ο δικός μου και να θέλω , που λέει ο λόγος, δεν τρώει απο το πάτωμα. Και στο τραπέζι αν πέσει φαγητό, μου λέει ότι είναι βρώμικο και να το σκουπίσω. Στο μεταξύ , εμείς δεν είμαστε καθόλου υποχόνδριοι. Επίσης αν λερωθούν τα χέρια του φωνάζει και θέλει οπωσδήποτε να τα πλύνει :roll:. Τελευταία κάνει και το άλλο. Αν πιτσιλίσει τη λεκάνη, κόβει χαρτί τουαλέτας και αρχίζει και τη σκουπίζει!

  • Like 1
  • Haha 2
Link to comment
Share on other sites

Εγω έστρωνα με το προσφατα χαλάκι κάτω από το καρεκλάκι για να μην λερώνει το πάτωμα αλλά κ για να φάει αν πέσει. Επειδή σπάνια τρώει στο χέρι, δεν μας συμβαίνει συχνά αλλά δεν σκάω αν συμβεί. Στο σπίτι εννοώ. Φυσικά κ έξω έχει κάνει κίνηση να πιάσει κάτι, όπου έπιασα τον εαυτό μ να λέει το κορυφαίο «δεν τρώμε αν μας πέσει κάτω έξω, μόνο στο σπίτι» που βγήκε αυθόρμητα κ γελούσα μετά. 

 

Αν πέσει φαΐ κάτω πιο πολύ νευριαζω που θα λερωθεί το πάτωμα, παρα αν θα πάθει κάτι το παιδί. 

Link to comment
Share on other sites

4 ώρες πρίν, irin είπε:

Μέσα στο σπίτι, πόσο συχνά να πλένεις χέρια; και γιατί; 

Αν είστε χωρίς παπούτσια, και αν καθαρίζεις το πάτωμα σε λογικά πλαίσια, δεν πιστεύω ότι κινδυνεύει από καμία ασθένεια επειδή απλά έφαγε κάτι που ήταν στο πάτωμα. 

Παλαιότερα καλά έκανες και έπλενες τα παιχνίδια, γιατί τα πολύ μωρά είναι πιο ευαίσθητα. Όσο όμως μεγαλώνουν, και πιάνουν από μόνα τους πράγματα και βάζουν χέρια στο στόμα, δεν έχει νόημα. Δυστυχώς, και στις κούνιες θα πιάσουν και θα βάλουν χέρια στο στόμα, και όχι μόνο

 

3 ώρες πρίν, mama16 είπε:

Εγώ ξέρω ότι όσο πιο πολύ αποστειρωνεις τόσο πιο εύκολα αρρωσταίνεις. Έτσι τουλάχιστον άκουγα πάντα. Στο σχολείο είχα τέτοια φίλη που ότι κ να έπιανε κατευθείαν έπλενε τα χέρια κ αρρώσταινε πολύ συχνά. Ούτως η άλλως κ απ' το πάτωμα να φάνε (του σπιτιού) παίρνουν αντισώματα! Να αρρωστήσουν δεν πρόκειται

Έχετε δίκιο. Την καταπιεζω την παρόρμηση μου. Όταν ήταν πιο μικρή αποστειρωνα τα πάντα. Τώρα προσπαθώ να είμαι χαλαρή και την αφήνω στο πάτωμα να παίζει. Απλώς το είχα απορία αν πλένουμε χέρια μέσα στο σπίτι

  • Like 1
Link to comment
Share on other sites

Just now, Annitamik είπε:

 

Έχετε δίκιο. Την καταπιεζω την παρόρμηση μου. Όταν ήταν πιο μικρή αποστειρωνα τα πάντα. Τώρα προσπαθώ να είμαι χαλαρή και την αφήνω στο πάτωμα να παίζει. Απλώς το είχα απορία αν πλένουμε χέρια μέσα στο σπίτι

Θα τα πλυνετε τα χερια, σε λογικα πλαισια. Πριν το φαγητο κλπ

  • Like 1
Link to comment
Share on other sites

Σας ευχαριστώ όλες για τις απαντήσεις σςς. Εννοείται ότι δύο σπίτι δε φοράμε παπούτσια και το σκούπισμα-σφουγγαρισμα γίνεται σε ημερήσια βάση. Μάλλον το πρόβλημα ειναι δικό μου που ξεχνώ ότι ο μικρός μου είναι μόλις 2 χρόνων και κάποια πράγματα είναι αναμενόμενα. Ίσως και με την όλη κατάσταση η υπομονή έχει αρχίσει να εξαντλείται. 

Link to comment
Share on other sites


Διαφημίσεις

Η δικιά μας είναι ενάμισι και όταν τρώει της πέφτουν πολλά κάτω από το καρεκλακι. Αν δεν σκουπίσουμε αμέσως, μετά από λίγη ώρα τα βρίσκει και τα παίρνει και το παράδοξο είναι ότι ο άντρας μου δεν θέλει, ενώ εγώ που γενικά είμαι δέκα φορές πιο σιχασιαρα δεν έχω πρόβλημα να τα φάει, με τη λογική ότι ούτως ή άλλως όλη μέρα βάζει στο στόμα παιχνίδια από το πάτωμα ή τα χέρια της.

  • Like 1
Link to comment
Share on other sites

Ο λόγος που είναι σημαντικό να μην διακόπτεις ότι κάνει το παιδί σου  με την διαδικασία απολύμανσης πλυσίματος, για μένα,  είναι να μην το αγχώσεις για το ότι ο κόσμος περιβάλλεται από κάτι που είναι επικίνδυνο. 

Είναι ένα μηνυμα που μπορεί να κάνει ένα παιδί διστακτικό, να του πάρει δηλαδή την "δυναμική" του. 

εγώ είχα ένα μπουκαλάκι νερό και ένα πετσετάκι κουζινας όμορφο, που αντικαθιστούσα καθε μέρα, το έβρεχα το είχα σε κάποιο σημείο σπίτι ή έξω σε σακουλάκι ή τσαντάκι, κ καθάριζα με αυτό, εάν ήταν απαραίτητο....

 

δώσε σημασία όλες τις άλλες στιγμές να έχει την ευκαιρία να δοκιμασει πράγματα που είναι ασφαλή. 

δηλαδή στο τραπεζάκι φαγητού δώσε να παίξει με πράγματα που όντως δε παθαίνει κάτι αν τα δοκιμάσει ή βάλει στο στόμα του. 

παιχνίδια καθαρισμένα δηλαδή από πριν, ή φαγητά, ή φαγώσιμο ζυμάρι. 

είναι στοματικό στάδιο, από πλευράς αναπτυξιολογικής, ειναι ο τρόπος που εξερευνούν το κόσμο, οπότε εάν το επιτρέψεις, με τους κατάλληλους τρόπους, θα δώσεις δύναμη στο παιδί σου.

φρόντισε να δώσεις πολλές ευκαιρίες για να δεί που επιτρέπεται αυτό, και που είναι "επικινδυνο".  δεν χρειάζεται να πείς κάτι,  απλώς η επιβράβευση της προσοχής σου τις στιγμές που επιτρέπεται  (όταν είστε σπιτι, πχ που είναι καθαρά τα αντικείμενα, ή πχ συρτάρι κουζίνας , με πράγματα ειδικά για εκείνο τοποθετημένα εκεί κ να ξέρει να τα βρεί)

 

δεν βοηθά αναπτυξιολογικά να γλείψει το πάτωμα,  :-) αλλά βοηθάει αναπτυξιολογικά να έχει ευκαιρείες να βάλει στο στόμα του πράγματα που δεν είναι επικίνδυνα είτε λογω σχήματος υλικού ή μικροβίων...  

  • Like 1
Link to comment
Share on other sites

Join the conversation

You can post now and register later. If you have an account, sign in now to post with your account.
Note: Your post will require moderator approval before it will be visible.

Guest
Reply to this topic...

×   Pasted as rich text.   Paste as plain text instead

  Only 75 emoji are allowed.

×   Your link has been automatically embedded.   Display as a link instead

×   Your previous content has been restored.   Clear editor

×   You cannot paste images directly. Upload or insert images from URL.

×
×
  • Create New...