Recommended Posts

    Το τελευταίο διάστημα με έχει προβληματίσει πολύ αυτό το ερώτημα γιατί δεν ξέρω τί να κάνω για να με ακούει ο περίπου 3 ετών γιος μου!Έχουμε ξεφύγει!(φταίει σε καποιο βαθμο και η ζηλια για το επερχομενο αδελφάκι καθότι έγκυος)! Το θεμα ειναι οτι παντα πιστευα οτι με το να εξηγησεις γιατί δεν πρεπει να κανουμε κατι, θα καταλάβει. Το τελευταίο διάστημα αυτο δεν πιάνει, οπως δεν πιανουν οι τιμωριες τυπου περιορισμος σε ενα σημειο (απλα δεν καθεται) ή στερηση καποιου πραγματος (δε φαινεται να το καταλαβαίνει ή απλά ειναι εγωιστής και το αγνοει), ούτε οι φωνες, τα παρακάλια ή η υποτιθεμενη στεναχωρια της μαμας. Ούτε οι υποσχεσεις τύπου μην κάνεις αυτο και θα κανουμε κατι άλλο που του αρεσει αργότερα....

    Γενικά ειμαι σε συγχυση!!!!Υπάρχει περιπτωση να με ακουσει ποτέ?ή διανυουμε την υπεροχη φάση των terrible two, three,four, five............


    s-age.pngs-age.png

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Διαφημίσεις


    Το τελευταίο διάστημα με έχει προβληματίσει πολύ αυτό το ερώτημα γιατί δεν ξέρω τί να κάνω για να με ακούει ο περίπου 3 ετών γιος μου!Έχουμε ξεφύγει!(φταίει σε καποιο βαθμο και η ζηλια για το επερχομενο αδελφάκι καθότι έγκυος)! Το θεμα ειναι οτι παντα πιστευα οτι με το να εξηγησεις γιατί δεν πρεπει να κανουμε κατι, θα καταλάβει. Το τελευταίο διάστημα αυτο δεν πιάνει, οπως δεν πιανουν οι τιμωριες τυπου περιορισμος σε ενα σημειο (απλα δεν καθεται) ή στερηση καποιου πραγματος (δε φαινεται να το καταλαβαίνει ή απλά ειναι εγωιστής και το αγνοει), ούτε οι φωνες, τα παρακάλια ή η υποτιθεμενη στεναχωρια της μαμας. Ούτε οι υποσχεσεις τύπου μην κάνεις αυτο και θα κανουμε κατι άλλο που του αρεσει αργότερα....

    Γενικά ειμαι σε συγχυση!!!!Υπάρχει περιπτωση να με ακουσει ποτέ?ή διανυουμε την υπεροχη φάση των terrible two, three,four, five............

     

    Σίγουρα, δεν είναι εύκολη διαδικασία...

    Δεν είναι δηλαδή σαν να πατάς ένα κουμπί και αμέσως να αλλάζει η συμπρεριφορά. Θέλει επιμονή και υπομονή.

    Λόγια, λόγια, λόγια και σταθερότητα σε αυτό που λες.

    Δεν μπορεί π.χ. τη μια μέρα να απαγορεύεται να παίζει μουσική με τις κατσαρόλες (λέω εγώ τώρα) και την επόμενη να μην πειράζει.

    Επίσης, σταθερότητα στους κανόνες από όλα τα άτομα που έρχονται σε επαφή με το παιδί. Αν απαγορεύεις εσύ τις κατσαρόλες (κόλλησα εγώ με τις κατσαρόλες), να το απαγορεύει και ο μπαμπάς, και η γιαγιά κλπ κλπ

    Η στέρηση κάποιου πράγματος πρέπει επίσης να είναι σταθερή. Όχι μόλις αρχίσει το παιδί να κλαίει ή να παρακαλάει η απόφαση να αλλάζει και να κερδίζει το αντικέιμενο. Δεν θα φας παγωτό επειδή έπαιζες με τις κατσαρόλες (να τες πάλι) σημαίνει ότι δεν πρόκειται να φάει παγωτό, ό,τι και να κάνει, όσο και να παρακαλέσει, όσες υποσχέσεις και να δώσει...

    Τέλος, δούλεψε με μία μέθοδο "πειθαρχίας" για αρκετό καιρό. Μην αλλάζεις κάθε τόσο. Το παιδί μπερδεύεται και τελικά αντιλαμβάνεται ότι μπορεί να γίνει το δικό του και άσε τη μαμά να φωνάζει ή να με βάζει τιμωρία ή να μου παίρνει το παιχνίδι μου ή ή ή

    Μαγικές λέξεις: ΕΠΙΜΟΝΗ και ΥΠΟΜΟΝΗ (τόνους όμως)

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    και να προσθεσω η σωστή λεξη δεν ειναι υπακουει....

     

    αλλά

     

    ακουει.... να μας υπακουσει το νηπιο ποτε των ποτών δεν προκειτε να γινει!

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    και να προσθεσω η σωστή λεξη δεν ειναι υπακουει....

     

    αλλά

     

    ακουει.... να μας υπακουσει το νηπιο ποτε των ποτών δεν προκειτε να γινει!

     

     

    Σωστό!

    Για μένα η υπακοή εμπεριέχει μια έννοια φόβου και δύναμης/εξουσίας.

    Δεν νομίζω ότι καμιά μαμά θέλει το παιδί της να την φοβάται αλλά ούτε και να του επιβληθεί έχοντας μεγαλύτερη δύναμη....

    Ακούει, λοιπόν, κατανοεί/αντιλαμβάνεται και, τέλος, πράττει!

    (και ξανά και ξανά, μέχρι να υιοθετήει την επιθυμητή για μας συμπεριφορά)

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Σωστό!

    Για μένα η υπακοή εμπεριέχει μια έννοια φόβου και δύναμης/εξουσίας.

    Δεν νομίζω ότι καμιά μαμά θέλει το παιδί της να την φοβάται αλλά ούτε και να του επιβληθεί έχοντας μεγαλύτερη δύναμη....

    Ακούει, λοιπόν, κατανοεί/αντιλαμβάνεται και, τέλος, πράττει!

    (και ξανά και ξανά, μέχρι να υιοθετήει την επιθυμητή για μας συμπεριφορά)

     

    :wink:

     

    Επειδή ειμαστε συνάδελφοι ημουν σιγουρη οτι θα το επιχειρηματολογήσεις!

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites




    :wink:

     

    Επειδή ειμαστε συνάδελφοι ημουν σιγουρη οτι θα το επιχειρηματολογήσεις!

     

    Χωρίς επιχειρήματα είναι απλά μια άποψη/ιδέα....Με επιχειρήματα αποκτά μεγαλύτερη "βαρύτητα" και είναι προϊόν σκέψης....

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Εμμακι συμφωνώ μαζί σου! Πάντως σταθεροι κανονες απο ολους δεν παιζει αφου τα πρωινα τον κρατανε η μαμα μου και η πεθερά μου και οποιος ξερει απο γιαγιαδες καταλαβαίνει οτι πιο ευκολα εξηγεις κατι στο παιδι παρά στις ιδιες.....που απλα δεν χαλάνε χατήρι στο παιδι και ειδικα για την πεθερα μου η λεξη ορια ειναι αγνωστη! Εγώ απλα ελπιζω οτι κατανοει οτι αναλογα το άτομο με το οποιο ειναι μαζι θα συμπεριφέρετε διαφορετικά αναλόγως του τί του εχει επιτρέψει!πχ θα διαλυεις το σπιτι της πεθεράς μου και οχι το δικό μας...γιατι δεν σου επιτρέπεται!!!

    Βλέπω επισης που σκοπιμως κάνει πράγματα που μας ενοχλουν (ισως για να τεσταρει ορια?). Πρακτικο παράδειγμα: εχει ενα παιχνιδι με πλαστελίνες που του αρεσει πολύ και παιζουμε και μαζι.όταν τελειωνουμε και θελει να παιξει με κατι αλλο του λεω μαζεψε τες γιατι θα στεγνωσουν και δεν θα εχεις να παιξεις μετα!Μου λεει "μαμα" (δηλ. η μαμα να τις μαζεψει). Του λεω αν θες βοηθεια να σε βοηθησω. επιμενει να τις μαζεψω εγώ΄. όταν τελικά καθομαστε μαζί τον βλεπω οτι σκοπιμως λουφαρει για να τις μαζεψω εγώ. Εχω δοκιμασει να τις αφησω ανοιχτες και να χαλασουν και οταν θελει να ξαναπαιξει να μου λεει "σκληρες" και να μην τον νοιαζει. Εκει τί κανεις? Και δε με νοιαζει ο εξτρα κοπος αλλα πως θα μαθει να ειναι υπεύθυνος?(Κουλο παραδειγμα αλλά εχει γινει πολλες φορές)


    s-age.pngs-age.png

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    καλη μου συμπασχουσα ενα εχω να πω

    τα λογια ειναι ευκολα και οι οδηγιες ακομα πιο ευκολες

    καθε παιδι ειναι ξεχωριστο και μερικοι κανονες ειναι ουτοπικοι γιατι δεν μπορεις παντα να ελεγξεις τι κανουν οι αλλοι με το παιδι οταν λειπεις...εδω εγω που δε λειπω δε μπορω! μεσα σε ενα τεταρτο μπορουν να καταστρεψουν οτι εσυ εχτιζες βδομαδες

    εγω το μονο που ξερω ειναι οτι οταν γεννησεις αυτο θα δυσκολεψει

    εμεις ειμαστε τωρα με προτροπη των κοριτσιων στη φαση στερω πραγματα και παιχνιδια που του αρεσουν ως τιμωρια -απο σημερα

    θα δειξει

    παντως ειναι πολυυυυ δυσκολα

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Αχ, αυτές οι γιαγιάδες.

    Οντως πιο εύκολα καταλαβαίνει ένα παιδί, παρά αυτές. Το τι της έχω πει, το τι της έχω τυπώσει απο το internet, το τι βιβλία της δίνω να ξεστραβωθεί, τίποτα. Του κεφαλιού της.

    Α, και εμένα είναι στο σπίτι μου με τα παιδιά και όχι στο δικό της. Οπότε ότι ζημιά κάνουν επειδή η γιαγιά δεν λέει όχι, την κάνουν σε έμενα. Το δικό της σπίτι είναι μια χαρά....:confused::confused:

    3 χρόνια το παλεύω. Η μόνιμη επωδός έίναι " Δεν μπορώ. Τέλος. Και άμα δεν σου αρέσει να μου πεις να μην ξανάρθω!!:shock:"

    Αντε μίλα εσύ που την έχεις ανάγκη......

    Πως λοιπόν να με ακούσουν τα παιδιά? Αν και είναι κάπως καλύτερα με έμένα που ξέρουν τι τους περνάει και τι όχι. Της γιαγιάς να δείτε τι της κάνουν. Και όταν μου λέει, μάζεψε τα παιδιά σου :shock: τότε και εγώ της λέω "πριτςς, όλο εγώ θα κάνω την κακιά? Μάζεψέ τες εσύ που κάνεις την καλή":twisted::twisted::twisted::twisted:


    Είναι αφελής όποιος πιστεύει ότι θα πάει στον παράδεισο μιας θρησκείας και δεν θα διακινδυνεύσει να καταλήξει στην κόλαση μιας άλλης.

     

     

     

    TbSdp2.png

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    κοριτσια... μικρα ειναι, οχι χαζα!!!!αγοραζουν...δοκιμαζουν τα ορια ολων και

    λογο αγνειας το τραβανε μεχρι εκει που δυστυχως τα δικα μας ορια τελειωνουν.ο δικος μου ελεγε στην πεθερα μου που ηταν πιο αυστηρη...''να με πας στην αλλη τη γιαγια μου που με αφηνει να κανω οτι θελω...'' και οταν το ειπα αυτο στη μανα μου μου απαντησε...''κανε κ συ εγγονια κ ελα να μου πεις...'' Καταλαβες??? παντως η ηλικια αυτη(3-5) ειναι -απ'οτι διαβασα καπου- ενας προαγγελος του πως θα ειναι στην εφηβεια. η μαγικη λεξη ειναι ''ΣΤΑΘΕΡΟΤΗΤΑ'' οτι λεμε να το εννοουμε!! και στερηση κατι που αγαπα. εγω απο οσες μανουλες ξερω μονο αυτο εφερε αποτελεσμα.ισως στην αρχη να κανουν πως δε τα νοιαζει οταν ομως το αγαπημενο παιχνιδι μεινει στο παταρι για 1-2 βδομαδες...Και εννοειται πως το υπενθυμιζεις...''...συνεχισε την ιδια συμπεριφορα και το παιχνιδι σου θα μεινει αλλες 5 μερες στο παταρι...'' ουτε φωνες ουτε φοβερες... και ο θεος βοηθος!!!:cool:;)

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Διαφημίσεις


    συμπασχουσα κι εγω απ'ολες τις αποψεις...οταν με το καλο θα γεννηθει και το δευτερο θα χρειαστεις πολυ μα παρα πολυ υπομονη..και οταν οι παππουδες γκρεμιζουν αυτα που εχεις χτισει με κοπο..Τι να πεις..Εμεις περασαμε το σταδιο τα κανω πανω μου παλι..Ευτυχως το ξεπερασαμε τωρα..Το σταδιο του ουρλιαζω οταν κοιμαται το μωρο γιατι ειμαι μεγαλο πειραχτηρι το παλευουμε ακομα..Επισης εχω τα ματια μου 14 για τις αγκαλιες του τυπου αγαπαω τοσο τον αδερφουλη μου που τον αγκαλιαζω μεχρι να πεταχτουν τα ματια του εξω!Να πω για την γκρινια?Ολη μερα κλαιμε για το παραμικρο ουρλιαζουμε δηλαδη..και με διαρκεια.Τον μεσημεριανο υπνο τον εχει ξεχασει...και το βραδυ κοιμαται στις 11...Εχουμε γινει ενα μπαχαλο...Παλευω και θα τα καταφερω ....καααποια στιγμη:-DΕυτυχως εφτιαξε ο καιρος και ξαμολιομαστε εξω..Τι ενεργεια εινι αυτη??Που την βρισκουν??:lol:

    Θηλαζουμε στο κρεβατι εχμ...στο τραμπολινο ηθελα να πω..:lol:

    Ελπιζω να μην πανικοβληθηκες..

    Υπαρχουν και ωραιες στιγμες..:oops:

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    οταν ειπα σε μια φιλη πιο μεγαλη σε ηλικια και εμπειρη οτι ειμαι εκγυος μου ειπε "τελεια! ξεχνας 5 χρονια απ τη ζωη σου!" τοτε γελασα και τη θεωρησα υπερβολικη....

     

    εμεις δεν εχουμε τα κλασικα προβληματα

    δηλαδη εχω εναν τετραχρονο και εναν διχρονο

    μαλωνουν ποιος θα παει να πεταξει τις πανες

    ποιος θα φερει το νερο η τα μωρομαντηλα

    ποιος θα αλλαχτει πρωτος

    ποιος θα φαει χωρις βοηθεια

    ποιος θα κανει πρωτος μπανιο

    ποιος θα μου φερει κατι που χρειαζομαι

    ποτε δεν ξενυχτησα, ουτε νεογεννητα με ξυπνησαν ποτε, κοιμουνται μεχρι τις 9-10 το πρωι και το μεσημερι αν δεν τους ξυπνησει κανενας θορυβος το τριωρακι ανετα

     

    θα μπορουσα να θεωρηθω τυχερη ε???

    κι ομως!!!

    το παιχνιδι μας ειναι βλεπουμε ο ενας τι κανει ο αλλος

    και

    1. ουρλιαζουμε συνεχεια

    2. πεταμε αντικειμενα

    3. κατεβαζουμε κουρτινες

    4. σπαμε παιχνιδια

    5. βγαζουμε σεντονια

    6. αδειαζουμε ντουλαπες

    7. χυνουμε παντου νερα

    8. παιζουμε μπουνιες

    9. χαλαμε τις μαξιλαρες του καναπε με καθε τροπο

    10. ολο το σπιτι ειναι ενα τραμπολινο!

     

    γενικα να μη σας κουραζω μου εχουν ρημαξει το σπιτι

    ειναι πια αδειο, με ολα τα σημεια γκρεμισμενα

     

    και τι να κανω??? ολες τις αλλες ωρες ειναι αγγελοι

    τι να κανω δεν ξερω

    δεν ακουνε ειναι σα να μη μιλησες

    ουτε με το καλο

    ουτε με φοβερες

    ουτε με τιποτα

     

    τωρα αρχισανε να πετανε τις πανες και τα κανουν οπου βρουν

    αντε ο μικρος τωρα θα παει τουαλετα θα κανει και καμια ζημια μεχρι να μαθει

    ο μεγαλος ομως ολοκληρο παιδι να πασαλειβει τον τοπο???

    κι εγω δεν ειμαι απολυτα σε θεση να μαζευω

    εχω προβλημα υγειας

    τι να κανω να το δειρω? δε θελω

    και τι θα γινει σε 10 λεπτα τα ιδια

     

    παντως ηθελα να τονισω οτι στον καθενα κανουν οτι τους παιρνει

    δηλαδη στην πεθερα μου ποτε δεν εβγαλαν πανες

    στη μαμα μου ανεβαινουν πανω στην τηλεοραση της εχουν κανει το σπιτι ρημαδιο

    σε μενα επισης

     

    ξερουν που τα κανουν---αμα ερθει ο μπαμπας μες τα ματια τον κοιτανε

     

    εδω μας δουλευει το τετραχρονο ρε οταν του λες τι ομαδα εισαι

    αλλη λεει οταν ειμαι εγω και αλλη οταν ειναι ο πεθερος μου

    ξερουν αυτααααααααααα

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Γενικά με το θεμα του σπιτιου και της αταξίας ειναι μάλλον τα ορια που τους εχουμε βαλει εμεις ασυναισθητα. Πχ εγώ δεν ειμαι η σουπερ νοικοκυρά της ταξης και που θα βρεις το σπιτι της σε τελεια κατασταση (ακομα και πριν το παιδι). Τώρα βέβαια ειμαστε μπαχαλο!!!!Κι αυτο επειδή συνειδητα ενιωθα τύψεις να τον μαλωσω επειδή πχ ανακατευει τα συρτάρια (το δικαιολογουσα ως παιδικη περιεργεια) ή επειδή θελει να ποτισει τις γλαστρες και χυνει νερα (τα παιδια χρειαζονται φυση και ειναι κλεισμενα σε ενα διαμερισμα) ή επειδή ηθελε να πλυνει πιατα και βρεχοταν ή να ξεσκονισει και πασαλειβε τα τραπεζακια με οβερλαι ή να σκουπισει και να σφουγγαρίσει ΄χαλώντας το μόλις σφουγγαρισμενο πάτωμα(μιμηση της μαμας).

    Για αυτο το λογο τώρα δε σεβομαστε τίποτα!Ζήτω οι δημοκρατικές μαμαδες τρομάρα μου!

    Αντίθετα ακουω απο γνωστές οτι ολα τα παραπάνω ειναι απαγορευμένα και τα παιδια τους συνεργαζονται! Τι να πω!ίσως το λαθος ειναι δικό μου! Αλλά ακομα νομιζω (και ας με τρελαινει) ότι μεγαλυτερη αξια εχει το παιδί απο το σπιτι! Γιαυτο την παταω!


    s-age.pngs-age.png

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Οσο για τις γιαγιαδες....μια ψυχολογος μου ειπε όταν της ειπα οτι θα παμε παιδικο το Σεπτεμβρη να ειναι 3 ο μικρος για τις ιωσεις (μας ειχε συμβουλευσει η παιδιατρος) ότι θα προτιμουσε τις ιωσεις απο τις γιαγιαδες!!!!!!!!!Και αντε και του βαζω εγω τιμωρια (πχ δεν θα φαει γλυκο που εχει ψυχωση) και αντε και αντεχω τη γκρινια του, τί να το κανω αν θα του δωσουν οι γιαγιαδες (και δεν το παραδεχονται κιολας!!!!αυτο με τρελαινει). Μου λεει πχ η πεθερα μου "Κείκ του εδωσα που εφτιαξα εγώ...γλυκό ειναι???" - τί να της πεις μετά!Ή η μαμά μου που της τα χωνουμε με τα γλυκα! Εγώ δεν του δινω γλυκο και οποτε ειμαστε στο σπιτι "Κωνσταντίνε θες....ότι γλυκο υπαρχει"Τωρα εχει βρει και το κολπο για να τρωει το μεσημεριανο και τρωει 1 μπουκια φαι 1 γλυκο!!!!!Ελεος!!!!


    s-age.pngs-age.png

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    και να προσθεσω η σωστή λεξη δεν ειναι υπακουει....

     

    αλλά

     

    ακουει.... να μας υπακουσει το νηπιο ποτε των ποτών δεν προκειτε να γινει!

     

    πολύ σωστή η παρατήρηση;)

     

    Κωνσταντινομαμά έχοντας λίγο μεγαλύτερο παιδάκι πιστεύω ότι οι γιαγιάδες δεν ευθύνονται άσχετα αν τα παραχαιδεύουν...το παιδί τελικά είναι πως θα μάθει με τη μαμά και τον μπαμπά.. ( παλιότερα και εγώ είχα αυτή τη φοβία αλλά ευτυχώς δεν επιβεβαιώθηκε)...

    Όσο αναφορά τα σφουγγαρίσματα είναι στο παιδί και όχι στις απαγορεύσεις...Και εγώ δεν του έχω απαγορεύσει τίποτα αλλά ποτε δεν ασχολήθηκε με πράγματα που δεν τον αφορούν....

     

    Το ότι δεν μαζεύει τα πράγματα του, βλέπω ότι είναι πολύ συχνό φαινόμενο και το έχω συναντήσει σε πολλά παιδιά..( ούτε ο δικός μου μαζευει στο σπίτι,αλλά στο σχολείο και στο ποδόσφαιρο μαζευει,κάνει λίγο την πάπια αλλά μαζεύει )...Στο σπίτι θα μαζέψει όταν του πω ότι δεν πρόκειται να βγάλεις κάτι άλλο αν δε μαζέψεις αυτό που παίζεις..

     

    Βασικά αν θες δώσε κανένα παράδειγμα καθημερινότητας όταν λες ότι δεν ακούει...


    rQGhp3.png

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Διαφημίσεις


    Ευτυχως εφτιαξε ο καιρος και ξαμολιομαστε εξω..Τι ενεργεια εινι αυτη??Που την βρισκουν??:lol:

     

    Πολύ σωστό αυτό! Και οι δικές μου, όταν βγαίνουμε έξω και ξεδίνουν, μετά είναι πιο ήρεμες και βολικές στο σπίτι. Εννοείται όχι πάντα βέβαια, αλλά συνήθως το παιχνίδι έξω βοηθά πολύ.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Πολύ σωστό αυτό! Και οι δικές μου, όταν βγαίνουμε έξω και ξεδίνουν, μετά είναι πιο ήρεμες και βολικές στο σπίτι. Εννοείται όχι πάντα βέβαια, αλλά συνήθως το παιχνίδι έξω βοηθά πολύ.

    Moνο ετσι..δυστυχως δεν εχουμε κουνιες εδω..ειναι ξεχαρβαλωμενες:evil:.Αλλα την βγαζω εξω στην φυση και τρεχει στα χωματα:lol:Τα γονατα μας σαγρε..Να παιξει βρισκει.Κουνια εχω στην αυλη!

    Σημερα δεν κοιμηθηκε το μεσημερι.Ελπιζω το βραδυ να πεσει ξερη...Ωχ...εχουμε και λουσιμο σημεραααα...ποιος την ακουει!!:lol:

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Σίγουρα, δεν είναι εύκολη διαδικασία...

    Επίσης, σταθερότητα στους κανόνες από όλα τα άτομα που έρχονται σε επαφή με το παιδί. Αν απαγορεύεις εσύ τις κατσαρόλες (κόλλησα εγώ με τις κατσαρόλες), να το απαγορεύει και ο μπαμπάς, και η γιαγιά κλπ κλπ

     

    Ήμουν σε μία σχολή γονέων και η παιδοψυχολόγος όταν τη ρωτήσαμε ανέτρεψε αυτή τη θεωρία (την οποία κι εγώ μέχρι τότε πίστευα).

     

    Δεν πειράζει (λέει η ψυχολόγος) να βάζουμε διαφορετικά όρια στο παιδί. Στο κάτω κάτω της γραφής άλλα θέλει η μαμά και άλλα ο μπαμπάς... Είναι χειρότερο να προσπαθεί η γιαγιά να επιβάλει το "όχι γλυκό", επειδή απλά το ζητήσαμε εμείς, όταν η ίδια θέλει να το δώσει. Το παιδί θα το καταλάβει και τότε είναι που θα πάρει μπερδεμένα νοήματα.

     

    Από τότε όταν τα μικρά μου μου λένε "μα η γιαγιά με αφήνει", εγώ απαντάω "άλλα αφήνει η γιαγιά και άλλα η μαμά..." και πιάνει...

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Ήμουν σε μία σχολή γονέων και η παιδοψυχολόγος όταν τη ρωτήσαμε ανέτρεψε αυτή τη θεωρία (την οποία κι εγώ μέχρι τότε πίστευα).

     

    Δεν πειράζει (λέει η ψυχολόγος) να βάζουμε διαφορετικά όρια στο παιδί. Στο κάτω κάτω της γραφής άλλα θέλει η μαμά και άλλα ο μπαμπάς... Είναι χειρότερο να προσπαθεί η γιαγιά να επιβάλει το "όχι γλυκό", επειδή απλά το ζητήσαμε εμείς, όταν η ίδια θέλει να το δώσει. Το παιδί θα το καταλάβει και τότε είναι που θα πάρει μπερδεμένα νοήματα.

     

    Από τότε όταν τα μικρά μου μου λένε "μα η γιαγιά με αφήνει", εγώ απαντάω "άλλα αφήνει η γιαγιά και άλλα η μαμά..." και πιάνει...

     

    Και μετά τι; Πόσους κανόνες θα μάθει το παιδί;

    Άλλους για τη μαμά, άλλους για το μπαμπά, άλλους για την μία γιαγιά, άλλους για την άλλη γιαγιά, άλλους για το σχολέιο....Μεγάλο μπέρδεμα! Δεν συμφωνώ καθόλου!

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Και μετά τι; Πόσους κανόνες θα μάθει το παιδί;

    Άλλους για τη μαμά, άλλους για το μπαμπά, άλλους για την μία γιαγιά, άλλους για την άλλη γιαγιά, άλλους για το σχολέιο....Μεγάλο μπέρδεμα! Δεν συμφωνώ καθόλου!

    ψυχολογος δεν ειμαι αλλα θα συμφωνησω με την emmaki. Αν οι μεγαλοι δεν μπορουμε να συμφωνησουμε μεταξυ μας για το τι επιτρεπεται και τι οχι , τι συμπερασμα να βγαλει ενα μικρο παιδι.

    Δεν ξερω αν κανω σωστα αλλα για βασικα πραγματα υπαρχει προσυνεννοηση με τους δικους μου και τηρουν τους κανονες που εχουμε βαλει οι γονεις-ακομα κι αν δεν συμφωνουν.

    Για μας ειναι βασικο το παιδι να μην παιρνει μπερδεμενα μηνυματα γιατι θεωρουμε πως θελει αρκετη προσπαθεια ενα διχρονο να θυμαται καποιους κανονες.Ποσο μαλλον να προσπαθει συνεχως να θυμαται τι του επιτρεπει η μαμα, τι ο μπαμπας και τι η γιαγια...

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    φταίει σε καποιο βαθμο και η ζηλια για το επερχομενο αδελφάκι καθότι έγκυος)!

     

    Υπάρχει περιπτωση να με ακουσει ποτέ?ή διανυουμε την υπεροχη φάση των terrible two, three,four, five............

     

    περι εγκυμοσυνης θελει προσοχη. αυτη η μικρη αντιδραση τωρα (ζηλια)μπορει να σου γινει εφιαλτης μετα. προετοιμασε απο τωρα το εδαφος γιατα πραγματα που ισως αλλαξουν στηνκαθημερινοντητα σας. εγω τους λεω (τα δικα μου ειναι 6-4 χρονων) οτι θα ερθει το μωρακι ισως να γρινιαζει γιατι θαπειναει. και θα πρεπει η μαμα να του δινει γαλατακι πολλες φορες την ημερα. θα χει πολυ αναγκη απο αγαπη απο ολους κτλ. και οτι θα μου ηταν πολυτιμη η βοηθεια τους να το προσεχουμε μαζι.και αλλα τετοια που ξερεις εσυ οτι θα πιασουν με το δικο σου. και φυσικα νατα τηρισεις. οταν θαρθει το μωρακι να βαζεςι το μεγαλο να βοηθαει στα παντα.

     

    για το 2ο σκελος που σημειωσα.. φοβαμαι πως γενικα ναι! περνατε αυτη τη φαση. μια ειναι η μαγικη λεξη που ειπαν και τα κοριτσια. ΥΠΟΜΟΝΗΗΗ!!! προσπαθησε να εισαι απλη στα λογια σου ευθης και να τηρεις οτιδηποτε λες. ειτε κατι που θα κανετε καλο ειτε για μια τιμωρια. αυτο βοηθαει καπως...


    1-2-3MPOMPIRES!!!

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Και μετά τι; Πόσους κανόνες θα μάθει το παιδί;

    Άλλους για τη μαμά, άλλους για το μπαμπά, άλλους για την μία γιαγιά, άλλους για την άλλη γιαγιά, άλλους για το σχολέιο....Μεγάλο μπέρδεμα! Δεν συμφωνώ καθόλου!

     

     

    η μαμα και ο μπαμπας λογικα τηρουν τους ιδιους κανονες...αλλιως πιστευω χανεται το παιχνιδι,οταν κατι δεν μας κανει η μαμα παμε στον μπαμπα και το αντιστροφο...οι παπουδογιαγιαδες κανουν πραγματικα μεγαλη ζημια ως προς τα ορια που θετουν στα παιδια και κατα ποσο ειναι ικανοι να τα τηρουν με σταθεροτητα...αλλα εξυπηρετουν καταστασεις,ειναι η αληθεια...απο την αλλη, τα παιδια λατρευουν το προγραμμα,την σταθεροτητα και τα ορια...πραγματακια δηλαδη που εμεις οι γονεις πρεπει να θετουμε και να οριοθετουμε απο πολυ μικρη ηλικια,απο την στιγμη που το μωρο κανει αισθητη την παρουσια του...αν ξαφνικα στα δυο η στα τρια θυμηθουμε να θεσουμε ορια,φυσικα και εχουμε ηδη χασει το παιχνιδι...βεβαια,ειναι και λιγο στην ιδιοσυγκρασια του παιδιου...αλλα και στο τι μηνυματα παιρνουν απο εμας τους γονεις...αν πχ οταν αρχισει το παιδι μας να περπατα,εξαφανησουμε το σπιτι για να μην πειραζει,τοτε οταν θα θελησουμε να ξαναεμφανισουμε το σπιτι,λογικο θα ειναι το παιδι να θελει στα πλαισια της εξερευνησης που ποτε δεν του αφησαμε χωρο να κανει,να τα διαλυσει ολα...και φυσικα,ηδη του εχουμε δωσει το μηνυμα,οτι το σπιτι του ανηκει,ολα θα διαμορφωνονται με βασει τις δικες του αναγκες καθε φορα...η αν πχ ζουμε μεσα στην ακαταστασια γιατι αυτο μας εκφραζει η αντιθετα μεσα στην απολυτη ταξη,τοτε λιγο δυσκολα ενα παιδακι στην πρωτη περιπτωση,θα θεωρησει φυσιολογικο το "μαζευω τα παιχνιδια μου καθε φορα που σταματαω να παιζω και δεν τα παραταω μονιμως δεξια και αριστερα",ενω αντιθετα στην δευτερη περιπτωση,υπαρχουν μεγαλες πιθανοτητες ενα παιδακι να μαθει να ειναι πιο τακτικο γιατι αυτο το μηνυμα παιρνει απο τους ανθρωπους με τους οποιους ζει μαζι...

    οι παπουδογιαγιαδες απο την αλλη,θετουν τα δικα τους ορια η τουλαχιστον αυτο θα πρεπει να κανουν....και αν υπαρχει και συνεργασια με τους γονεις,τοτε μιλαμε για ιδανικες καταστασεις...αλλα δεν ειναι κακο,τα παιδια να αναγνωριζουν ορια σε διαφορες ομαδες ανθρωπων που ασχολουνται μαζι τους...γιατι το ουσιαστικο του πραγματος,κακα τα ψεματα,το θετουν οι γονεις και μονο...αλλα λογω του οτι "του παιδιου μου το παιδι ειναι δυο φορες παιδι μου" η ζημια που καμμια φορα κανουν ειναι μεγαλυτερη απο το οφελος που προσφερουν

    τωρα οταν ερχεται και το δευτερο μωρο,πρεπει να εχουμε γερα νευρα και υπομονη ωστε να μην χαθει η μπαλα που λεει και ο λαος...απο τη μια το νεο μωρο,απο την αλλη το ηδη υπαρχον παιδακι που ξαφνικα χανει τα "προνομια " που ειχε...υπομονη-ορια και σταθεροτητα νομιζω οτι ειναι οι μαγικες λεξουλες για τα μικρα μας


    εχω εναν μικρο πριγγηπα στην αγκαλια μου...

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    αυτο με του κανονες ειναι το καθημερινο μεγαλο θεμα με μενα και τους παπουδες. οτι ναναι κανουν. αντε να δεχτω οτι βαζουμε αλλα ορια και ειναι και λογικο απο τη μια ωστε να μαθει το παιδι πως δεν ειναι ολοι οι χωροι το ιδιο και διαφερουν οι κανονες κτλ. αλλα καποια πραγματα οχι. πχ στο παραδειγμα με το γλυκο εγω δε θελω να τρωεν τα παιδια μου γλυκα συνεχεια. η γιαγια ομως θελει. εεε δε εχει νακανει με κανονες εκει μονο. εχει να κανει με συνεπεια στην υγεια του. εκει και αν ειναι μπερδεμα!!!! και ναι!!! υπαρχουν ατομα που δε συνενοουντε....


    1-2-3MPOMPIRES!!!

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    αυτο με του κανονες ειναι το καθημερινο μεγαλο θεμα με μενα και τους παπουδες. οτι ναναι κανουν. αντε να δεχτω οτι βαζουμε αλλα ορια και ειναι και λογικο απο τη μια ωστε να μαθει το παιδι πως δεν ειναι ολοι οι χωροι το ιδιο και διαφερουν οι κανονες κτλ. αλλα καποια πραγματα οχι. πχ στο παραδειγμα με το γλυκο εγω δε θελω να τρωεν τα παιδια μου γλυκα συνεχεια. η γιαγια ομως θελει. εεε δε εχει νακανει με κανονες εκει μονο. εχει να κανει με συνεπεια στην υγεια του. εκει και αν ειναι μπερδεμα!!!! και ναι!!! υπαρχουν ατομα που δε συνενοουντε....

     

    Από εκέι και πέρα πρέπει να θέσεις όρια και στις γιαγιάδες.

    Τους κανόνες στο σπίτι τους βάζουν οι γονέις και κανένας άλλος.

    Πώς θα το κάνεις αυτό; Σε κάθε οικογένεια είναι διαφορετικό... Αλλά πρέπει να γίνει!

    Αν θέλετε το καλό του παιδιού (που δεν νομίζω ότι κάποιος δεν το θέλει(, τότε βρίσκετε τρόπο και συνεννοείστε! Αλλιώς, θα καταλήξετε να έχετε ένα μπερδεμένο παιδάκι, που δεν θα αναγνωρίζει κανόνες, θα ψάχνει να βρει τρόπο να τους παρακάμψει, που θα έχει κακή σχέση με την "κακιά" μαμά και καλή σχέση με τη γιαγιά που κάνει όλα τα χατήρια...

    Και στην τελική, πρέπει το παιδί να μάθει ότι στη ζωή μας δεν γίνεται πάντα αυτό που θέλουμε! Υπάρχουν και οι απογοητεύσεις!

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Από εκέι και πέρα πρέπει να θέσεις όρια και στις γιαγιάδες.

    Τους κανόνες στο σπίτι τους βάζουν οι γονέις και κανένας άλλος.

    Πώς θα το κάνεις αυτό; Σε κάθε οικογένεια είναι διαφορετικό... Αλλά πρέπει να γίνει!

    Αν θέλετε το καλό του παιδιού (που δεν νομίζω ότι κάποιος δεν το θέλει(, τότε βρίσκετε τρόπο και συνεννοείστε! Αλλιώς, θα καταλήξετε να έχετε ένα μπερδεμένο παιδάκι, που δεν θα αναγνωρίζει κανόνες, θα ψάχνει να βρει τρόπο να τους παρακάμψει, που θα έχει κακή σχέση με την "κακιά" μαμά και καλή σχέση με τη γιαγιά που κάνει όλα τα χατήρια...

    Και στην τελική, πρέπει το παιδί να μάθει ότι στη ζωή μας δεν γίνεται πάντα αυτό που θέλουμε! Υπάρχουν και οι απογοητεύσεις!

     

     

    Και οσο ποιο συντομα και με φυσικο τροπο μαθει οτι υπαρχει και αυτο το συναισθημα , ετσι θα μαθει και να το διαχειριζεται , οτι πχ δεν ειναι τραγικο ή κακο να νιωθουμε στεναχωρια, απογοήτευση κτλπ , και ετσι θα μπορει και στην μετέπειτα παιδική, σχολική και ενηλικη ζωή του να διαχειριζεται με επιτυχια οτι του συμβαινει ευχαριστο ή δυσάρεστο γεγονος και συναισθήματα.

     

    και εγω ειχα μικρο θεματακι με τους παππουδογιαγιαδες(τους γονεις μου) , αλλα εκει γυρω στα πρωτα γενέθλια της μικρης μου οπου και αρχισα συστηματικα πια να την ενημερωνω/μιλάω για κανονες συμπεριφορας, σπιτιου, παρεας κτλπ , με απειρα λογακια ,,,,,υπομονη υπομονη και επιμονη και σταθεροτητα στην σταση μου. Οι γονεις μου εκαναν ζημια γιατι κατέληξα για ενα διαστημα η αυστηρη μαμα και οι καλοι παππουδες .

     

    και ετσι καθισα με τους γονεις μου...μιλησαμε μιλησαμε...εφτασα στο σημειο να τους πω μα ειναι δυνατον...εσεις ήσασταν ποιο αυστηροι μαζι μου...ε ναι αυτο ειναι το εγγονι...

     

    Tελικά αποφασισαμε κοινη πορεια,,,,,γιατι απειλησα οτι δεν θα τους την ξαναπηγαινω..χαχαχα .αφου πηγαινε εκει και γυρνουσε αγριμμι....ετσι τηρουμε τωρα τους ιδιους κανονες , τους δικους μου, και το παιδι ειναι ποιο ησυχο, γνωριζει τα ορια της, γνωριζει τις συνεπειες (εφαρμοζω με επιτυχια το συστημα της τριπλης προειδοποιησης και μετα τιμωριας στον καναπε για χ λεπτα αναλογα ηλικιας της για να σκεφτει τι εκανε) και ειμαστε ολοι ποιο καλα!

     

    Σιγουρα υπαρχουν μερες που ουτε η προειδοποιηση πιανει, ουτε η τιμωρια ουτε το μιλητο ουτε τιποτα....Σιγουρα δεν ειναι το τελειο παιδάκι, ουτε εχω αυτην την απαιτηση απο εκεινη, η μονη μου απαιτηση ειναι να με ακουει/αντιλαμβανεται οταν της μιλαω.

     

    Αλλα αυτες οι μερες πια ειναι λιγοτερες απο τις καλες μερες!:D:D

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Εγγραφείτε ή συνδεθείτε για να σχολιάσετε

    Για να δημοσιεύσετε ένα σχόλιο θα χρειαστεί να είστε εγγεγραμμένο μέλος. Είναι δωρεάν.

    Δημιουργήστε νέα εγγραφή

    Κάντε εγγραφή να συμμετάσχετε στις συζητήσεις - είναι εύκολη και γρήγορη!

    Δημιουργήστε νέα εγγραφή

    Σύνδεση

    Έχετε ήδη έναν λογαριασμό χρήστη; Συνδεθείτε εδώ.

    Συνδεθείτε τώρα