Recommended Posts

    Γεια σας, αγαπητοί γονείς!

    Τελευταία έχει πέσει στην αντίληψή μου αυτή η μέθοδος kumon και αναρωτιόμουν αν κάποιος γονέας εδώ μέσα έχει εμπειρία ώστε να μας δώσει τα φώτα του. 

    Ευχαριστώ εκ των προτέρων...

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Διαφημίσεις


    έχουμε ένα βιβλίο με τα νούμερα. είναι πολύ ωραίο. αλλά όταν ένα σχολείο κάνει σωστά αυτά που είναι αναγκαία, δεν χρειάζεσαι κάτι τέτοιο. 

    εμένα μου το χάρισαν και η μικρη καμιά φορά το παίρνει για πλάκα. 

    Σίγουρα, εάν ένα παιδί χρειάζεται στήριξη και δυσκολεύεται, με αυτο θα μπορέσει να κάνει κάποιος ασκήσεις για να το βοηθήσει να γίνει καλύτερο. 

    Δηλαδη θα έλεγα ότι θα είναι τέλειο για παιδιά που έχουν μια καθυστέρηση ή άλλη δυσκολία ή ειδικές ανάγκες. Πολύ καλή ποιότητα το χαρτί και γενικά όλο το βιβλίο. 

     

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Καλησπέρα, 

     

    Μήπως υπάρχουν εδώ γονείς που τα παιδιά τους ακολουθούν τη μέθοδο kumon σε κέντρο; 

    Ή δάσκαλοι που έχουν μαθητές που ακολουθούν τη μέθοδο kumon; 

     

    Ξεκινήσαμε το Σεπτέμβριο και έχω κάποιους προβληματισμούς που θα ήθελα να συζητήσω... 

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Εμείς είχαμε κάνει ένα δοκιμαστικό μάθημα σε κέντρο kumon, αλλά λόγω κόστους και καραντίνας μετά, δεν το προχώρησα. Τι σας απασχολεί ακριβώς; Για  τα μαθηματικά μιλάμε; 

     

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites




    On 9/6/2020 at 2:17 ΠΜ, popi76 είπε:

    Εμείς είχαμε κάνει ένα δοκιμαστικό μάθημα σε κέντρο kumon, αλλά λόγω κόστους και καραντίνας μετά, δεν το προχώρησα. Τι σας απασχολεί ακριβώς; Για  τα μαθηματικά μιλάμε; 

     

     

    Ναι για μαθηματικά. Ο προβληματισμός μου είναι για την μέθοδο, που με τις τόσες επαναλήψεις έχει φτάσει να γίνει δυσάρεστη στο παιδί μου...

    Ξεκινήσαμε τη μέθοδο γιατί ο μικρός είχε μεγάλο fascination με τους αριθμούς, μας παρακαλούσε να τον πάμε κάπου να μάθει "για τους αριθμούς".  Είναι ιδαίτερα καλός, περνάει τα επίπεδα το ένα μετά το άλλο και πλέον είναι στην ύλη της β δημοτικού (κανονικά πάει προνήπιο). Όμως δεν του αρέσουν καθόλου οι επαναλήψεις, με αποτέλεσμα να βαριέται να κάνει τα φυλλάδια. 

    Η αλήθεια είναι ότι η μέθοδος βασίζεται πολύ στην επανάληψη (πχ τις ίδιες προσθέσεις και αφαιρέσεις πολλές φορές, ακόμα και την ίδια μέρα). 

    Η αντίρηση του γιου μου είναι ότι τα ξέρει (και έχει δίκιο. Τα ξέρει. Δεν κάνει κάνενα λάθος). 

    Σκέφτομαι λοιπόν να το κόψω, γιατί αφενός δεν το διασκεδάζει πια, αφεταίρου δεν ξέρω τελικά αν έχει νόημα να προχωράει τόσο πολύ. 

     

    Από την άλλη βλέπω ότι του αρέσουν πραγματικά οι αριθμοί, όλη τη μέρα με αυτό ασχολείται (πχ του αρέσει να υπολογίζει μόνος του πολλαπλασιασμούς, χωρίς να του έχουμε εξηγήσει ποτέ την προπαίδια. Να προσθέτει ή να αφαιρεί μεγάλους αριθμούς - 5ψήφιους και εξαψήφιους ή και παραπάνω.  Ή του αρέσει να φτιάχνει word problems (τύπου έχω μια ντουζίνα αυτοκινητάκια και μου χαρίζουν άλλα 2 αλλά μετά χάνω 3), πάλι χωρίς να του έχουμε πει ποτέ εμείς κάτι τέτοιο. 

     

    Κοινώς του αρέσουν πολύ οι αριθμοί, αρκεί να μην είναι στο kumon... :-/ 

     

     

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    On 11/6/2020 at 3:14 ΠΜ, less_serious είπε:

     

    Ναι για μαθηματικά. Ο προβληματισμός μου είναι για την μέθοδο, που με τις τόσες επαναλήψεις έχει φτάσει να γίνει δυσάρεστη στο παιδί μου...

    Ξεκινήσαμε τη μέθοδο γιατί ο μικρός είχε μεγάλο fascination με τους αριθμούς, μας παρακαλούσε να τον πάμε κάπου να μάθει "για τους αριθμούς".  Είναι ιδαίτερα καλός, περνάει τα επίπεδα το ένα μετά το άλλο και πλέον είναι στην ύλη της β δημοτικού (κανονικά πάει προνήπιο). Όμως δεν του αρέσουν καθόλου οι επαναλήψεις, με αποτέλεσμα να βαριέται να κάνει τα φυλλάδια. 

    Η αλήθεια είναι ότι η μέθοδος βασίζεται πολύ στην επανάληψη (πχ τις ίδιες προσθέσεις και αφαιρέσεις πολλές φορές, ακόμα και την ίδια μέρα). 

    Η αντίρηση του γιου μου είναι ότι τα ξέρει (και έχει δίκιο. Τα ξέρει. Δεν κάνει κάνενα λάθος). 

    Σκέφτομαι λοιπόν να το κόψω, γιατί αφενός δεν το διασκεδάζει πια, αφεταίρου δεν ξέρω τελικά αν έχει νόημα να προχωράει τόσο πολύ. 

     

    Από την άλλη βλέπω ότι του αρέσουν πραγματικά οι αριθμοί, όλη τη μέρα με αυτό ασχολείται (πχ του αρέσει να υπολογίζει μόνος του πολλαπλασιασμούς, χωρίς να του έχουμε εξηγήσει ποτέ την προπαίδια. Να προσθέτει ή να αφαιρεί μεγάλους αριθμούς - 5ψήφιους και εξαψήφιους ή και παραπάνω.  Ή του αρέσει να φτιάχνει word problems (τύπου έχω μια ντουζίνα αυτοκινητάκια και μου χαρίζουν άλλα 2 αλλά μετά χάνω 3), πάλι χωρίς να του έχουμε πει ποτέ εμείς κάτι τέτοιο. 

     

    Κοινώς του αρέσουν πολύ οι αριθμοί, αρκεί να μην είναι στο kumon... :-/ 

     

     

    Τότε, εγώ προσωπικά, δική μου άποψη βέβαια, δε βρίσκω τον λόγο να τον πιέζεις να συνεχίσει έτσι. Μικρός είναι φαντάζομαι, δεν πάει και για το πανεπιστήμιο άμεσα... Ούτε αυτό το κέντρο είναι κάτι αδιαπραγματευτο όπως το σχολείο ή η ξένη γλώσσα  πχ. 

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Ένα άλλο που σκέφτηκα είναι να το συζητήσεις με αυτό το κέντρο να δεις κι εκεί τι θα σου πουν κι αν μπορούν να βοηθήσουν. Να δίνουν κάτι άλλο κάτι πιο δύσκολο ίσως?! Κάτι κάπως διαφορετικό!? Δεν ξέρω αν γιβεται βέβαια... 

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    On 11/6/2020 at 3:14 ΠΜ, less_serious είπε:

     

    Ναι για μαθηματικά. Ο προβληματισμός μου είναι για την μέθοδο, που με τις τόσες επαναλήψεις έχει φτάσει να γίνει δυσάρεστη στο παιδί μου...

    Ξεκινήσαμε τη μέθοδο γιατί ο μικρός είχε μεγάλο fascination με τους αριθμούς, μας παρακαλούσε να τον πάμε κάπου να μάθει "για τους αριθμούς".  Είναι ιδαίτερα καλός, περνάει τα επίπεδα το ένα μετά το άλλο και πλέον είναι στην ύλη της β δημοτικού (κανονικά πάει προνήπιο). Όμως δεν του αρέσουν καθόλου οι επαναλήψεις, με αποτέλεσμα να βαριέται να κάνει τα φυλλάδια. 

    Η αλήθεια είναι ότι η μέθοδος βασίζεται πολύ στην επανάληψη (πχ τις ίδιες προσθέσεις και αφαιρέσεις πολλές φορές, ακόμα και την ίδια μέρα). 

    Η αντίρηση του γιου μου είναι ότι τα ξέρει (και έχει δίκιο. Τα ξέρει. Δεν κάνει κάνενα λάθος). 

    Σκέφτομαι λοιπόν να το κόψω, γιατί αφενός δεν το διασκεδάζει πια, αφεταίρου δεν ξέρω τελικά αν έχει νόημα να προχωράει τόσο πολύ. 

     

    Από την άλλη βλέπω ότι του αρέσουν πραγματικά οι αριθμοί, όλη τη μέρα με αυτό ασχολείται (πχ του αρέσει να υπολογίζει μόνος του πολλαπλασιασμούς, χωρίς να του έχουμε εξηγήσει ποτέ την προπαίδια. Να προσθέτει ή να αφαιρεί μεγάλους αριθμούς - 5ψήφιους και εξαψήφιους ή και παραπάνω.  Ή του αρέσει να φτιάχνει word problems (τύπου έχω μια ντουζίνα αυτοκινητάκια και μου χαρίζουν άλλα 2 αλλά μετά χάνω 3), πάλι χωρίς να του έχουμε πει ποτέ εμείς κάτι τέτοιο. 

     

    Κοινώς του αρέσουν πολύ οι αριθμοί, αρκεί να μην είναι στο kumon... :-/ 

     

     

     

    Και τι κερδίζει το παιδί από όλο αυτό; Πέραν από το ότι θα σιχαθεί τα μαθηματικά; Αν σε ένα παιδί αρέσει η αριθμητική, θα περίμενα να παίξετε μαζί παιχνίδια με πράξεις, να βοηθήσει στα ψώνια κλπ, γιατί ένα μικρό παιδάκι να κάνει φροντιστήριο; Χώρια που τι θα κάνει στο σχολείο, όταν τα άλλα παιδιά μαθαίνουν αυτά που ξέρει, εκτός του να βαρεθεί και να πάψει να προσπαθεί;

    Πιθανόν σε άλλες χώρες, όπου μπορείς να περάσεις τάξεις πιο γρήγορα και να πάρεις απολυτήριο Λυκείου στα 15, να είχε ένα νόημα, αν και φυσικά δε θα ήταν κάτι επικεντρωμένο μόνο στα μαθηματικά τότε, και από την άλλη μπαίνει και το θέμα της ψυχολογικής ωριμότητατς (σπάνια τα παιδιά-θαύματα έχουν αντίστοιχη πορεία ως ενήλικες, δεν γίνονται δηλαδή νομπελίστες πχ, για να έχει νόημα η πίεση του να τελειώσουν το πανεπιστήμιο στα 18 αντί τα 22). 

    Άλλες δραστηριότητες κάνετε με το παιδί, αν πράγματι δεν καλύπτεται από το προνήπιο: ξένες γλώσσες που μαθαίνονται καλύτερα όσο πιο μικρός ξεκινήσεις, μουσική που συνδυάζει την κλίση στα μαθηματικά, ομαδικά αθλήματα-παιχνίδια που διασκεδάζουν τα περισσότερα μικρά παιδιά και έχουν και το όφελος της γυμναστικής;

     

    • Μου αρέσει 3

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Δημοσιεύτηκαν (επεξεργάστηκε)
    Just now, ΑΡΓΚ είπε:

     

    Και τι κερδίζει το παιδί από όλο αυτό; Πέραν από το ότι θα σιχαθεί τα μαθηματικά; Αν σε ένα παιδί αρέσει η αριθμητική, θα περίμενα να παίξετε μαζί παιχνίδια με πράξεις, να βοηθήσει στα ψώνια κλπ, γιατί ένα μικρό παιδάκι να κάνει φροντιστήριο; Χώρια που τι θα κάνει στο σχολείο, όταν τα άλλα παιδιά μαθαίνουν αυτά που ξέρει, εκτός του να βαρεθεί και να πάψει να προσπαθεί;

    Πιθανόν σε άλλες χώρες, όπου μπορείς να περάσεις τάξεις πιο γρήγορα και να πάρεις απολυτήριο Λυκείου στα 15, να είχε ένα νόημα, αν και φυσικά δε θα ήταν κάτι επικεντρωμένο μόνο στα μαθηματικά τότε, και από την άλλη μπαίνει και το θέμα της ψυχολογικής ωριμότητατς (σπάνια τα παιδιά-θαύματα έχουν αντίστοιχη πορεία ως ενήλικες, δεν γίνονται δηλαδή νομπελίστες πχ, για να έχει νόημα η πίεση του να τελειώσουν το πανεπιστήμιο στα 18 αντί τα 22). 

    Άλλες δραστηριότητες κάνετε με το παιδί, αν πράγματι δεν καλύπτεται από το προνήπιο: ξένες γλώσσες που μαθαίνονται καλύτερα όσο πιο μικρός ξεκινήσεις, μουσική που συνδυάζει την κλίση στα μαθηματικά, ομαδικά αθλήματα-παιχνίδια που διασκεδάζουν τα περισσότερα μικρά παιδιά και έχουν και το όφελος της γυμναστικής;

     

     

    Όπα κάπου με την επίθεση, εξαρχής γράφω ότι προβληματίζομαι και σκέφτομαι να το σταματήσω.

    Δεν είπα ποτέ για πέρασμα τάξης, δεν είπα ποτέ για πανεπιστήμιο στα 18 ούτε για νόμπελ, δεν ξέρω από που το συμπέρανες όλο αυτό... 

    Επίσης δεν είπα ποτέ ότι πρόκειται για παιδί-θαύμα.

    Προφανώς όμως πρόκειται για ένα παιδί που έχει κλίση στους αριθμούς και δεν τον κάλυπτε να παίζουμε μαζί παιχνίδια με πράξεις. 

    Εκείνος ζήτησε να ξεκινήσει μετά από δοκιμαστικό και εκείνος επιμένει να συνεχίσει. 

    Του αρέσει πολύ όταν προχωράει παρακάτω, είναι η χαρά του. Τις επαναλήψεις δεν αντέχει. 

     

    Στο σχολείο θα βαριέται στα μαθηματικά, θα βαριόταν ότι και να έκανα. Ίσως πέσουμε σε καλή δασκάλα και τον αφήνει να κάνει τα δικά του. Αλλιώς θα κάνει υπομονή. 

    Άλλες δραστηριότητες κάνει, αυτές που έχει επιλέξει ο ίδιος. Αθλητικές, η μουσική δεν του αρέσει. Αγγλικά κάνουν στο σχολείο. 

     

    Ερώτηση: γιατί είναι οκ να κάνει αγγλικά και να βαριέται στο σχολείο την ώρα των αγγλικών αλλά δεν είναι οκ να κάνει μαθηματικά και να βαριέται την ώρα των μαθηματικών; 

     

     

     

    9 ώρες πρίν, diane2020 είπε:

    Ένα άλλο που σκέφτηκα είναι να το συζητήσεις με αυτό το κέντρο να δεις κι εκεί τι θα σου πουν κι αν μπορούν να βοηθήσουν. Να δίνουν κάτι άλλο κάτι πιο δύσκολο ίσως?! Κάτι κάπως διαφορετικό!? Δεν ξέρω αν γιβεται βέβαια... 

     

    Ναι το συζήτησα αυτό, είναι δυστυχώς στη λογική της ίδιας της μεθόδου μέσα. 

     

    Μάλλον θα διακόψω για το καλοκαίρι, και θα δω αν μου το ξαναζητήσει το παιδί από Σεπτέμβριο... 

    Επεξεργάστηκαν by less_serious
    • Μου αρέσει 1

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Διαφημίσεις


    Just now, less_serious είπε:

     

    Όπα κάπου με την επίθεση, εξαρχής γράφω ότι προβληματίζομαι και σκέφτομαι να το σταματήσω.

    Δεν είπα ποτέ για πέρασμα τάξης, δεν είπα ποτέ για πανεπιστήμιο στα 18 ούτε για νόμπελ, δεν ξέρω από που το συμπέρανες όλο αυτό... 

    Επίσης δεν είπα ποτέ ότι πρόκειται για παιδί-θαύμα.

    Προφανώς όμως πρόκειται για ένα παιδί που έχει κλίση στους αριθμούς και δεν τον κάλυπτε να παίζουμε μαζί παιχνίδια με πράξεις. 

    Εκείνος ζήτησε να ξεκινήσει μετά από δοκιμαστικό και εκείνος επιμένει να συνεχίσει. 

    Του αρέσει πολύ όταν προχωράει παρακάτω, είναι η χαρά του. Τις επαναλήψεις δεν αντέχει. 

     

    Στο σχολείο θα βαριέται στα μαθηματικά, θα βαριόταν ότι και να έκανα. Ίσως πέσουμε σε καλή δασκάλα και τον αφήνει να κάνει τα δικά του. Αλλιώς θα κάνει υπομονή. 

    Άλλες δραστηριότητες κάνει, αυτές που έχει επιλέξει ο ίδιος. Αθλητικές, η μουσική δεν του αρέσει. Αγγλικά κάνουν στο σχολείο. 

     

    Ερώτηση: γιατί είναι οκ να κάνει αγγλικά και να βαριέται στο σχολείο την ώρα των αγγλικών αλλά δεν είναι οκ να κάνει μαθηματικά και να βαριέται την ώρα των μαθηματικών; 

     

     

     

     

    Ναι το συζήτησα αυτό, είναι δυστυχώς στη λογική της ίδιας της μεθόδου μέσα. 

     

    Μάλλον θα διακόψω για το καλοκαίρι, και θα δω αν μου το ξαναζητήσει το παιδί από Σεπτέμβριο... 

     

    Συγγνώμη, με παρεξήγησες, η επίθεση πηγαίνει στους κάθε λογής επιτήδειους, που κοροϊδεύουν τους γονείς, που προφανώς και θέλουν το καλύτερο για το παιδί τους, σε καμία περίπτωση δεν πήγαινε σε εσένα ως μαμα. Απλά θεωρώ ότι πολλοί άνθρωποι, εκμεταλλευόμενοι την επιθυμία των γονιών να κάνουν το καλύτερο, δημιουργούν τεχνητές ανάγκες, ως και επικίνδυνες. Αν ας πούμε το παιδί σου έλεγε ότι βαρέθηκε το θεατρικό, το πινγ πονγκ ή τις χειροτεχνίες, χωρίς δεύτερη σκέψη, λογικά θα του βρίσκατε κάτι άλλο, ενώ εδώ σας δημιουργούν την εντύπωση ότι κάτι θα χάσει το παιδί. 

    Just now, less_serious είπε:

    Ερώτηση: γιατί είναι οκ να κάνει αγγλικά και να βαριέται στο σχολείο την ώρα των αγγλικών αλλά δεν είναι οκ να κάνει μαθηματικά και να βαριέται την ώρα των μαθηματικών; 

     

     

    Στα Αγγλικά, αρχικά θα βαριέται η πλειοψηφία των μαθητών, σιγά σιγά όλοι. Δυστυχώς κάτι πάει στραβά με τις ξένες γλώσσες στο εκπαιδευτικό μας σύστημα και απλά στα περισσότερα σχολεία δε γίνεται δουλειά. Ειλικρινά δεν γνωρίζω γιατί. Οπότε κανείς δεν περιμένει και πολύ σοβαρά να κάτσει το παιδί ήσυχο και κάτι να μάθει, ούτε καν οι δάσκαλοι. Στα μαθηματικά και στη γλώσσα, δυστυχώς η βαρεμάρα κοστίζει: οι περισσότεροι συμμαθητές δεν θα βαριούνται και ελάχιστοι δάσκαλοι δίνουν κάτι πιο δύσκολο στο παιδί να κάνει. Συνειδητά κράτησα τα παιδιά πίσω από ακαδημαϊκές γνώσεις σε μικρές ηλικίες, και πάλι ένα παιδί που έχει κλίση στα μαθηματικά, όπως ο μικρός μου γιος υπέφερε και πέρασε τις πρώτες δυο τάξεις του δημοτικού συνεχώς τιμωρημένος. Με τον καιρό και με άλλη δασκάλα, είναι κάπως καλύτερα, αλλά και πάλι, το σύστημα δεν προσαρμόζεται, δε θα βρεθεί το δεκάχρονο να κάνει τριγωνομετρία όταν οι συμμαθητές του μαθαίνουν διαιρέσεις, όπως και ο αθλητής θα βαριέται στη γυμναστική, ο μικρός πιανίστας στη μουσική κλπ. Δυστυχώς στα βασικά μαθήματα αυτό είναι πολύ λιγότερο ανεκτό, οπότε αν εκτός από την κλιση το παιδί τα ξέρει ήδη, εκεί υποφέρει. 

    • Μου αρέσει 1

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Τα παιδιά που έχουν κλίση στα μαθηματικά, θα το λατρέψουν αυτό το σύστημα. τα άλλα, καλό είναι να το σταματήσουν γιατί δεν θα έχουν ούτε αποτελέσματα ούτε θα το ευχαριστηθούν. 

     

    • Μου αρέσει 1

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Just now, Βερενίκη είπε:

    Τα παιδιά που έχουν κλίση στα μαθηματικά, θα το λατρέψουν αυτό το σύστημα. τα άλλα, καλό είναι να το σταματήσουν γιατί δεν θα έχουν ούτε αποτελέσματα ούτε θα το ευχαριστηθούν

      

     

    Βερενίκη, εμένα στην αρχή το λάτρευε αλλά του τη σπάνε οι επαναλήψεις. Πιστεύω πως έχει κλίση στα μαθηματικά, ξεκίνησε τον Οκτώβριο στο 4Α (βασικά γιατί δεν είχε γράψει ποτέ αριθμούς ως τότε, αν και ήδη μπορούσε να κάνει προσθέσεις στο μυαλό του, ακόμα και πιο πολύπλοκες) και τώρα τελειώνει το Β.  

    Η αλήθεια είναι ότι το Β που δεν έχει τόσο ίδιες πράξεις του αρέσει καλύτερα. Όμως πχ στο Α μου έλεγε "γιατί έχει την ίδια πράξη ξανά και ξανά?, αφού την ξέρω!". 

     

     

    On 13/6/2020 at 3:46 ΜΜ, ΑΡΓΚ είπε:

    Συνειδητά κράτησα τα παιδιά πίσω από ακαδημαϊκές γνώσεις σε μικρές ηλικίες, και πάλι ένα παιδί που έχει κλίση στα μαθηματικά, όπως ο μικρός μου γιος υπέφερε και πέρασε τις πρώτες δυο τάξεις του δημοτικού συνεχώς τιμωρημένος. Με τον καιρό και με άλλη δασκάλα, είναι κάπως καλύτερα, αλλά και πάλι, το σύστημα δεν προσαρμόζεται, δε θα βρεθεί το δεκάχρονο να κάνει τριγωνομετρία όταν οι συμμαθητές του μαθαίνουν διαιρέσεις, όπως και ο αθλητής θα βαριέται στη γυμναστική, ο μικρός πιανίστας στη μουσική κλπ. Δυστυχώς στα βασικά μαθήματα αυτό είναι πολύ λιγότερο ανεκτό, οπότε αν εκτός από την κλιση το παιδί τα ξέρει ήδη, εκεί υποφέρει. 

     

    Είναι δηλαδή σαν να λέμε ότι αν ένα παιδί έχει αγάπη / κλίση / ταλέντο (όπως θες πέστο) στα βασικά μαθήματα, την πάτησε; 

     

    Προσωπικά δεν έχω κανένα πρόβλημα να κάνει το παιδί μου τριγωνομετρία στα 10 αν ακόμα του αρέσουν τόσο τα μαθηματικά. Ξέρω ότι δεν θα μπορεί να το κάνει στο σχολείο αλλά θα βρω τρόπο να του προσφέρω εξωσχολικά. Όχι γιατί έχω προσδοκίες να γίνει καλός μαθητής ή να γίνει πρώτος κοκ αλλά γιατί του δίνω την ευκαιρία να αναπτύξει το ταλέντο του και αυτό που το αρέσει. 

     

    Εγώ πχ αγαπούσα πολύ την ανάγνωση, είχα μάθει μόνη μου από πολύ μικρή και μέχρι το τέλος του δημοτικού είχα διαβάσει ότι βιβλίο είχαμε στο σπίτι, από τον δερματόδετο Λουντέμη, έως την ΥΔΡΙΑ. Δεν το έκανα για να είμαι καλή μαθήτρια, το έκανα γιατί μου άρεσε. Θα έπρεπε η μαμά μου να μου πει, όπα κόψε λίγο γιατί θα βαριέσαι όταν τα άλλα παιδάκια λένε π και α πα; 

     

    • Μου αρέσει 1

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Δύσκολο θέμα, αλλά νομίζω ότι την απάντηση την έδωσε το ίδιο το παιδί, οπότε ας μην το συζητάμε, ας ακούσουμε το παιδί. Εγώ αυτό νομίζω. 

    • Μου αρέσει 1

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    πρίν από 44 λεπτά , less_serious είπε:

    Είναι δηλαδή σαν να λέμε ότι αν ένα παιδί έχει αγάπη / κλίση / ταλέντο (όπως θες πέστο) στα βασικά μαθήματα, την πάτησε; 

     

    Προσωπικά δεν έχω κανένα πρόβλημα να κάνει το παιδί μου τριγωνομετρία στα 10 αν ακόμα του αρέσουν τόσο τα μαθηματικά. Ξέρω ότι δεν θα μπορεί να το κάνει στο σχολείο αλλά θα βρω τρόπο να του προσφέρω εξωσχολικά. Όχι γιατί έχω προσδοκίες να γίνει καλός μαθητής ή να γίνει πρώτος κοκ αλλά γιατί του δίνω την ευκαιρία να αναπτύξει το ταλέντο του και αυτό που το αρέσει. 

     

    Εγώ πχ αγαπούσα πολύ την ανάγνωση, είχα μάθει μόνη μου από πολύ μικρή και μέχρι το τέλος του δημοτικού είχα διαβάσει ότι βιβλίο είχαμε στο σπίτι, από τον δερματόδετο Λουντέμη, έως την ΥΔΡΙΑ. Δεν το έκανα για να είμαι καλή μαθήτρια, το έκανα γιατί μου άρεσε. Θα έπρεπε η μαμά μου να μου πει, όπα κόψε λίγο γιατί θα βαριέσαι όταν τα άλλα παιδάκια λένε π και α πα; 

     

    Τα πιο γρήγορα παιδιά, τα πιο χαρισματικά, αυτά που έχουν πολλές εγκυκλοπαιδικές γνώσεις κλπ, στο σχολείο μπορεί να υποφέρουν και αυτό συχνά τους βγαίνει σε άσχημη αντίδραση, τους κολλάει η στάμπα της κακής συμπεριφοράς και αυτό συνήθως γίνεται αυτοεκπληρούμενη προφητεία και όντως αρχίζουν να συμπεριφέρονται συστηματικά έτσι. Το σχολείο επίσης δεν ανταμείβει τα ταλέντα. Άριστα θα πάρει αυτός που είναι πάρα πολύ επιμελής και προσεκτικός και υπομονετικός, για να κάνει όλη την αντιγραφή, όλες τις επαναλήψεις, με ωραία γράμματα, θα περιμένει τη σειρά του και θα σηκώνει χέρι αντί να πετάγεται και γενικά δεν θα έχει θέμα να ασχολείται με διάφορα ανούσια πράγματα. Αν λοιπόν το παιδί έχει δείξει ήδη μια δυσφορία για τέτοιες καταστάσεις, δεν νομίζω ότι θα προσφέρει κάτι να ακολουθεί μια απαιτητική και συστηματική μέθοδο, θα έχει μπουχτίσει τόσο πολύ μέχρι να φτάσει σχολείο, που και θα βαριέται, και θα αντιδρά σε διάφορα βαρετά πράγματα. 

     

    Το να διαβάζεις λογοτεχνικά βιβλία είναι άσχετο με το αν θα βαριέσαι τη γραμματική και το συντακτικό. Μπορεί και να μην βαριέσαι. Αν διαβάζεις διάφορα εγκυκλοπαιδικά, πιθανότατα θα βαριέσαι και στην ιστορία και τη γεωγραφία και άλλα μαθήματα. Δεν είναι λόγος αυτός όμως να μην αποκτάς ευρύτερες γνώσεις. Το πρόβλημα έιναι όταν την κλίση και το ενδιαφέρον, τα στρέφει ο γονιός από πολύ νωρίς σε ένα σχολικό πλαίσιο. Είναι πολύ προτιμότερο να μάθει το παιδί κάτι που δεν θα κάνει στο σχολείο, παρά να μάθει πιο μικρό την ύλη του σχολείου. 

    • Μου αρέσει 1

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Διαφημίσεις


    Just now, Έσπερος είπε:

    Τα πιο γρήγορα παιδιά, τα πιο χαρισματικά, αυτά που έχουν πολλές εγκυκλοπαιδικές γνώσεις κλπ, στο σχολείο μπορεί να υποφέρουν και αυτό συχνά τους βγαίνει σε άσχημη αντίδραση, τους κολλάει η στάμπα της κακής συμπεριφοράς και αυτό συνήθως γίνεται αυτοεκπληρούμενη προφητεία και όντως αρχίζουν να συμπεριφέρονται συστηματικά έτσι. Το σχολείο επίσης δεν ανταμείβει τα ταλέντα. Άριστα θα πάρει αυτός που είναι πάρα πολύ επιμελής και προσεκτικός και υπομονετικός, για να κάνει όλη την αντιγραφή, όλες τις επαναλήψεις, με ωραία γράμματα, θα περιμένει τη σειρά του και θα σηκώνει χέρι αντί να πετάγεται και γενικά δεν θα έχει θέμα να ασχολείται με διάφορα ανούσια πράγματα. Αν λοιπόν το παιδί έχει δείξει ήδη μια δυσφορία για τέτοιες καταστάσεις, δεν νομίζω ότι θα προσφέρει κάτι να ακολουθεί μια απαιτητική και συστηματική μέθοδο, θα έχει μπουχτίσει τόσο πολύ μέχρι να φτάσει σχολείο, που και θα βαριέται, και θα αντιδρά σε διάφορα βαρετά πράγματα. 

     

     

     

    α. τι κρίμα που το αποδεχόμαστε νομοτελιακά, και προσπαθούμε να αλλάξουμε τα παιδιά με ταλέντο και όχι το σύστημα (γενικά μιλώντας)

    β. όταν το σύστημα είναι τόσο προβληματικό, γιατί πρέπει να μας νοιάζει τι βαθμό θα πάρει ένα παιδί; 

     

    Ως προς το τελευταίο σου point, εκεί συμφωνώ. Αυτό προσαθώ να βρω εξ'αρχής αν είναι ένα φυσιολογικό στάδιο και παιδία που προχώρησαν "ξεπέρασαν" το εμπόδιο της επανάληψης (ίσως όσο γίνεται πιο απαιτητική η λύση κοκ) και γενικά εμπειρία ανθρώπων που έχουν μια επαφή με τη μέθοδο.

    • Μου αρέσει 1

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    On 6/13/2020 at 2:46 PM, ΑΡΓΚ said:

    Στα Αγγλικά, αρχικά θα βαριέται η πλειοψηφία των μαθητών, σιγά σιγά όλοι. Δυστυχώς κάτι πάει στραβά με τις ξένες γλώσσες στο εκπαιδευτικό μας σύστημα και απλά στα περισσότερα σχολεία δε γίνεται δουλειά. Ειλικρινά δεν γνωρίζω γιατί. Οπότε κανείς δεν περιμένει και πολύ σοβαρά να κάτσει το παιδί ήσυχο και κάτι να μάθει, ούτε καν οι δάσκαλοι. Στα μαθηματικά και στη γλώσσα, δυστυχώς η βαρεμάρα κοστίζει: οι περισσότεροι συμμαθητές δεν θα βαριούνται και ελάχιστοι δάσκαλοι δίνουν κάτι πιο δύσκολο στο παιδί να κάνει. Συνειδητά κράτησα τα παιδιά πίσω από ακαδημαϊκές γνώσεις σε μικρές ηλικίες, και πάλι ένα παιδί που έχει κλίση στα μαθηματικά, όπως ο μικρός μου γιος υπέφερε και πέρασε τις πρώτες δυο τάξεις του δημοτικού συνεχώς τιμωρημένος. Με τον καιρό και με άλλη δασκάλα, είναι κάπως καλύτερα, αλλά και πάλι, το σύστημα δεν προσαρμόζεται, δε θα βρεθεί το δεκάχρονο να κάνει τριγωνομετρία όταν οι συμμαθητές του μαθαίνουν διαιρέσεις, όπως και ο αθλητής θα βαριέται στη γυμναστική, ο μικρός πιανίστας στη μουσική κλπ. Δυστυχώς στα βασικά μαθήματα αυτό είναι πολύ λιγότερο ανεκτό, οπότε αν εκτός από την κλιση το παιδί τα ξέρει ήδη, εκεί υποφέρει. 

     

    Το πρόβλημα, στη δευτεροβάθμια κυρίως, είναι οτι στην Ελλάδα κατά βάση καθηγητές γίνονται οι μέτριοι απόφοιτοι των τμημάτων, ελλείψη άλλων επιλογών. Ενώ κανονικά για να γίνεις καθηγητής, όχι απλώς πρέπει να είσαι master της Επιστήμης σου, αλλά χρειάζονται και πολλές άλλες δεξιότητες που ένας μέσος απόφοιτος που δεν θα γίνει εκπαιδευτικός, δεν χρειάζεται. Ενώ λοιπόν οι δάσκαλοι των πανεπιστημίων τρώνε μια δεκαετία σε διδακτορικές σπουδές και έρευνα για να μπορέσουν να διδάξουν στο 18άρη και είναι κατά βάση οι top της χρονιάς τους, την ίδια στιγμή αυτοί που διδάσκουν στο 17αρη μπορεί να είναι εκείνοι που τελείωσαν τη σχολή τους με 5.5 σε 8 χρόνια και η επαφή τους με το αντικείμενο να τελείωσε κάπου σε μια ομαδική εργασία το 3ο έτος. Ομολογώ πως δεν το κατάλαβα ποτέ αυτό......

     

    Αναπολώντας τη δική μου περίπτωση στα Μαθηματικά, είχα περάσει από τουλάχιστον 5 ατάλαντους/άσχετους καθηγητές και μόνο από έναν πραγματικά ικανό, με αποτέλεσμα να ασχοληθώ με το σπορ εξωσχολικά. Ε, στην ώρα των μεν βαρούσα μύγες ή ζωγράφιζα ή έκανα τις εργασίες του φροντιστηρίου, στην ώρα του δε, μάθαινα ίσως τα ίδια πράγματα, αλλά δοσμένα με διαφορετικό τρόπο σκέψης, κάτι που τελικά με ωφέλησε. Επειδή συχνά μιλάμε για το "σύστημα", κάποια στιγμή να μιλήσουμε και για το πόσο τεράστια επιρροή και ευθύνη έχει ο κάθε καθηγητής ξεχωριστά. Εγώ θυμάμαι χαρακτηριστικά εκείνους τους καθηγητές που δεν τους εμπόδισε το σύστημα να κάνουν την υπέρβαση, όπως κι εκείνους που σε οποιοδήποτε σύστημα με προσωποπαγή μονιμότητα δε θα έκαναν τίποτα περισσότερο από το bare minimum.

     

    Συνεπώς το να φρενάρουμε ένα παιδί που θέλει να μάθει δεν ξέρω αν δικαιολογείται με κάποιο τρόπο....ειδικά αν περιμένουμε οτι θα τα μάθει στο σχολείο, κάτι που δεν είναι καθόλου βέβαιο..........επίσης αν έχει την τύχη να πέσει σε έναν από τους λίγους καλούς καθηγητές, πάντα θα έχει να μάθει είτε κάτι παραπάνω, είτε πράγματα που ξέρει ήδη θα τα ξαναδεί αλλιώς.

     

    Το "τιμωρημένος" τι σημαίνει ακριβώς; Με ποια δικαιολογία τιμωρείται ένα παιδί; Επειδή βαριέται στην τάξη....; :-o

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Just now, chocolate_eater είπε:

     

    Το "τιμωρημένος" τι σημαίνει ακριβώς; Με ποια δικαιολογία τιμωρείται ένα παιδί; Επειδή βαριέται στην τάξη....; :-o

    Ελάχιστοι δάσκαλοι στο δημοτικο ανέχονται οτιδήποτε διαταράσσει το μάθημα όπως το έχουν σκεφτεί. Οπότε αν ζωγραφίζεις, μιλάς, κουνιέσαι, παίζεις με τη γόμα σου (και αν βαριέσαι κάθε μέρα, κάτι "ενοχλητικό" θα κάνεις συστηματικά), πας στην καρέκλα της σκέψης (τιμωρία στη γωνία, απλά με πιο πιασάρικο όνομα), βγαίνεις από την τάξη (αγαπημένη τιμωρία, σε όλες τις τάξεις του δημοτικού), βρίσκεσαι μονίμως να κάθεσαι μόνος σου, στερείσαι το διάλειμμα για να κάτσεις δίπλα στο δάσκαλο να αναλογιστείς, και αν πετύχεις και καμιά ακραία περίπτωση, ακούς και μπροστά στους συμμαθτές σου ότι θα αποτύχεις στη ζωή σου και είσαι ανίκανος για μόρφωση, με διάφορες παραλλαγές.

    • Λυπημένη/-ος 3

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Just now, ΑΡΓΚ said:

    Ελάχιστοι δάσκαλοι στο δημοτικο ανέχονται οτιδήποτε διαταράσσει το μάθημα όπως το έχουν σκεφτεί. Οπότε αν ζωγραφίζεις, μιλάς, κουνιέσαι, παίζεις με τη γόμα σου (και αν βαριέσαι κάθε μέρα, κάτι "ενοχλητικό" θα κάνεις συστηματικά), πας στην καρέκλα της σκέψης (τιμωρία στη γωνία, απλά με πιο πιασάρικο όνομα), βγαίνεις από την τάξη (αγαπημένη τιμωρία, σε όλες τις τάξεις του δημοτικού), βρίσκεσαι μονίμως να κάθεσαι μόνος σου, στερείσαι το διάλειμμα για να κάτσεις δίπλα στο δάσκαλο να αναλογιστείς, και αν πετύχεις και καμιά ακραία περίπτωση, ακούς και μπροστά στους συμμαθτές σου ότι θα αποτύχεις στη ζωή σου και είσαι ανίκανος για μόρφωση, με διάφορες παραλλαγές.

     

    Τι να πω....θα είχε ενδιαφέρον αν υπάρχουν δάσκαλοι στο forum να μας το εξηγήσουν λίγο παραπάνω αυτό, αν όντως συμβαίνει. Στην εποχή της "παράλληλης στήριξης" μου φαίνεται αδιανόητο να υπάρχει απαίτηση κάθε μαθητής να κάνει ακριβώς το ίδιο πράγμα λες και η τάξη είναι κέντρο νεοσυλλέκτων.

     

    Το τελευταίο που αναφέρεις ως ακραία περίπτωση είναι λεκτική κακοποίηση, δε μπορώ να φανταστώ έναν επαγγελματία δάσκαλο να εκφράζεται έτσι χωρίς συνέπειες. Βέβαια ομολογώ οτι στο δημοτικό που τελείωσα εγώ (και υπάρχει ακόμη, ελπίζω με κάπως αλλαγμένες μεθόδους) αυτό ήταν η "νορμάλ" αντιμετώπιση....η ακραία ήταν ξύλο με βέργα, κανονικότατα. Και αποφοίτησα μετά το millenium....οπότε δεν έχουν μεσολαβήσει και αιώνες...ήλπιζα οτι θα έχουν αλλάξει κάπως ορισμένα πράγματα. 

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Just now, less_serious είπε:

    β. όταν το σύστημα είναι τόσο προβληματικό, γιατί πρέπει να μας νοιάζει τι βαθμό θα πάρει ένα παιδί; 

    Αν το παιδί σου θέλει να πάει στο πανεπιστήμιο μέσα από το απαράδεκτο σύστημα, πρέπει να έχει πειθαρχία και να μελετάει. αν δεν έχεις άλλη εναλλακτική πχ εξωτερικό σε παν/μιο που δεν κοιτάει μόνο βαθμό αλλά και συνέντευξη, ή κάτι άλλο τέλος πάντων, είναι πολύ πιθανό το παιδί να σιχαθεί τη μελέτη αν νιώθει ότι το σχολείο δεν το αφορά.

     

    Δεν καταλαβαίνω γενικά γιατί ταυτίζουμε τη γνώση με τη σχολική ύλη. Σίγουρα θα υπάρχουν άλλες μαθηματικές δρασητριότητες για να καλύψουν τις ανάγκες του παιδιού, γιατί πρέπει να κάνει ασκήσεις σε λογική σχολείου;

    • Μου αρέσει 1

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Δημοσιεύτηκαν (επεξεργάστηκε)
    On 11/6/2020 at 3:14 ΠΜ, less_serious είπε:

     

    Ναι για μαθηματικά. Ο προβληματισμός μου είναι για την μέθοδο, που με τις τόσες επαναλήψεις έχει φτάσει να γίνει δυσάρεστη στο παιδί μου...

    Ξεκινήσαμε τη μέθοδο γιατί ο μικρός είχε μεγάλο fascination με τους αριθμούς, μας παρακαλούσε να τον πάμε κάπου να μάθει "για τους αριθμούς".  Είναι ιδαίτερα καλός, περνάει τα επίπεδα το ένα μετά το άλλο και πλέον είναι στην ύλη της β δημοτικού (κανονικά πάει προνήπιο). Όμως δεν του αρέσουν καθόλου οι επαναλήψεις, με αποτέλεσμα να βαριέται να κάνει τα φυλλάδια. 

    Η αλήθεια είναι ότι η μέθοδος βασίζεται πολύ στην επανάληψη (πχ τις ίδιες προσθέσεις και αφαιρέσεις πολλές φορές, ακόμα και την ίδια μέρα). 

     

     

    Νομίζω ότι δεν είναι σωστή μέθοδος για το παιδί σου. Εμένα το παιδί μου την λάτρεψε ακριβώς επειδή δεν τον δυσκόλευε και τον έκανε να είναι πραγματικά πολύ μα πολύ  γρήγορος στις πράξεις... (μέχρι εκεί έκανε). Το είχε δει σαν παιχνίδι, σαν πρόκληση

    Αν όμως το παιδί σου είναι στο προνήπιο και κάνει μαθηματικά δευτέρας δημοτικού τότε θέλεις κάτι άλλο, κάτι πιο βαθύ. Αν έχεις κέφι να το ενισχύσεις αυτό κάνε του μαθηματικά, κανονικά να προχωρήσει, να κάνει δύσκολα προβλήματα, να κάνει διαγωνιστικά μαθηματικά, υπάρχουν ένα σωρό παράλληλα με τα σχολεία συστήματα που μπορείς να τον κατευθύνεις χωρίς να σαμποτάρεις το σχολείο. 

     

    Μην ....ψαρώνεις. Δεν είναι κακό να ενισχύσεις μία κρίση του παιδιού. Αυτό το ότι πηγαίνουμε όλοι δίπλα δίπλα και δεν πρέπει κανένα να προχωρήσει λίγο παραπάνω, είναι ανοησία. Τα παιδιά που έχουν κλίση εκτινάσσονται μπροστά και δεν είναι κακό.  Φτάνει να το κάνεις όσο το αντέχει το παιδί..... 

    Εμένα ο μεγάλος μου γιος μέσα στο καλοκαίρι διαβαζεμαθηματικά στην παραλία. Σιγά μην ντραπώ κιόλας!

     

    Επίσης όχι, δεν θα βαρεθεί στο σχολείο. Στις τρεις πρώτες τάξεις του δημοτικού τα πιο πολλά παιδιά είναι 'δουλεμένα'....

    On 13/6/2020 at 12:45 ΜΜ, ΑΡΓΚ είπε:

     

    Και τι κερδίζει το παιδί από όλο αυτό; Πέραν από το ότι θα σιχαθεί τα μαθηματικά; Αν σε ένα παιδί αρέσει η αριθμητική, θα περίμενα να παίξετε μαζί παιχνίδια με πράξεις, να βοηθήσει στα ψώνια κλπ, γιατί ένα μικρό παιδάκι να κάνει φροντιστήριο; Χώρια που τι θα κάνει στο σχολείο, όταν τα άλλα παιδιά μαθαίνουν αυτά που ξέρει, εκτός του να βαρεθεί και να πάψει να προσπαθεί;

    Πιθανόν σε άλλες χώρες, όπου μπορείς να περάσεις τάξεις πιο γρήγορα και να πάρεις απολυτήριο Λυκείου στα 15, να είχε ένα νόημα, αν και φυσικά δε θα ήταν κάτι επικεντρωμένο μόνο στα μαθηματικά τότε, και από την άλλη μπαίνει και το θέμα της ψυχολογικής ωριμότητατς (σπάνια τα παιδιά-θαύματα έχουν αντίστοιχη πορεία ως ενήλικες, δεν γίνονται δηλαδή νομπελίστες πχ, για να έχει νόημα η πίεση του να τελειώσουν το πανεπιστήμιο στα 18 αντί τα 22). 

    Άλλες δραστηριότητες κάνετε με το παιδί, αν πράγματι δεν καλύπτεται από το προνήπιο: ξένες γλώσσες που μαθαίνονται καλύτερα όσο πιο μικρός ξεκινήσεις, μουσική που συνδυάζει την κλίση στα μαθηματικά, ομαδικά αθλήματα-παιχνίδια που διασκεδάζουν τα περισσότερα μικρά παιδιά και έχουν και το όφελος της γυμναστικής;

     

     

    Εγώ δεν καταλαβαίνω γιατί μπορούμε να θεωρούμε τις ξένες γλώσσες κάτι που το παιδί το μαθαίνει με τον ρυθμό του και τα μαθηματικά όχι. Επίσης ένα παιδί που του αρέσουν τα μαθηματικά δεν τα σιχαίνεται. Επίσης ο ωριμότητα μπαίνει παντού, γι αυτό κανείς δεν μίλησε για το να περάσει ένα παιδί τάξεις....

    Επεξεργάστηκαν by Βερενίκη
    • Μου αρέσει 1

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Just now, Έσπερος said:

    Αν το παιδί σου θέλει να πάει στο πανεπιστήμιο μέσα από το απαράδεκτο σύστημα, πρέπει να έχει πειθαρχία και να μελετάει. αν δεν έχεις άλλη εναλλακτική πχ εξωτερικό σε παν/μιο που δεν κοιτάει μόνο βαθμό αλλά και συνέντευξη, ή κάτι άλλο τέλος πάντων, είναι πολύ πιθανό το παιδί να σιχαθεί τη μελέτη αν νιώθει ότι το σχολείο δεν το αφορά.

     

    Δεν καταλαβαίνω γενικά γιατί ταυτίζουμε τη γνώση με τη σχολική ύλη. Σίγουρα θα υπάρχουν άλλες μαθηματικές δρασητριότητες για να καλύψουν τις ανάγκες του παιδιού, γιατί πρέπει να κάνει ασκήσεις σε λογική σχολείου;

     

    Ειδικά για τα μαθηματικά, πάντως, αυτό που εξασφαλίζει το 20αρι στις Πανελλήνιες είναι η κατανόηση της ουσίας. Δεν διαφωνώ οτι πολλά μαθήματα είναι ντροπή το πως εξετάζονται και τι πρέπει να κάνει κάποιος για να γράψει καλά, πάντως ευτυχώς όχι αυτό.

     

    Επίσης η πειθαρχία δεν έχει σχέση με το σχολικό μας σύστημα. Καλή μνήμη θέλει και απόλυτη διάθεση να σκοτώσεις οποιαδήποτε κριτική σκέψη και να γράψεις αυτό που θέλει να διαβάσει ο διορθωτής. Αλλά εντάξει, στην τελική αν μπορεί κάποιος να γράψει 20 στα Μαθηματικά, ας γράψει και 13 στο ΑΟΔΕ, νομίζω έχει το περιθώριο....Για τους θεωρητικούς δυστυχώς το σύστημα είναι πιο αμείλικτο. Το πλέον κριτικό μάθημα, η Ιστορία, εξετάζεται 100% παπαγαλία μέχρι τελείας, εξευτελίζοντας τόσο αυτούς που το διδάσκουν, όσο και τα παιδιά. Πάντως γενικά το να βγάλεις καλό προαγωγικό βαθμό είναι μια ικανότητα από μόνο του που συχνά λίγο έχει να κάνει με την ακαδημαική επίδοση.....έχω δει πολλούς ανθρώπους που εξωσχολικά έκαναν αυτό που ήθελαν και ενδοσχολικά απλώς κορόιδεψαν το σύστημα με τον ίδιο τρόπο που κι αυτό τους κοροιδεύει και πέρασαν εκεί που ήθελαν. Το σχολείο δεν είναι το επίκεντρο της μάθησης, μπορεί να συνυπάρχει με πολλές άλλες μορφές.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Just now, ΑΡΓΚ said:

    και αν πετύχεις και καμιά ακραία περίπτωση, ακούς και μπροστά στους συμμαθτές σου ότι θα αποτύχεις στη ζωή σου και είσαι ανίκανος για μόρφωση, με διάφορες παραλλαγές.

     

    Just now, chocolate_eater said:

    Το τελευταίο που αναφέρεις ως ακραία περίπτωση είναι λεκτική κακοποίηση, δε μπορώ να φανταστώ έναν επαγγελματία δάσκαλο να εκφράζεται έτσι χωρίς συνέπειες.

    To σχόλιο αυτο Αργκ μου ξύονησε άσχημες μνήμες απο την δασκάλα μου της Τετάρτης δημοτικού. Είχε βάλει στο μάτι ένα κοριτσάκι, πολύ καλό και έξυπνο, που όμως σύμφωνα με τη δασκάλα δεν προσπαθούσε και την σήκωνε κάθε μέρα στον πίνακα να γράψει ενώπιον όλων, τις εξής φράσεις: είμαι ένα κούτσουρο, είμαι ένα τίποτα. Έπειτα έβαζε όλη την τάξη να σκεφτεί τί θα μπορούσε το κούτσουρο αυτό να κάνει στη ζωή του αργότερα, με ιδέες να ακούγονται, όπως οτι θα στήνεται στο δρόμο και θα την μαζεύουν αυτοκίνητα που θα την πληρώνουν.. ω ναι.. δεν νομίζω το κοριτσάκι αυτό να μίλησε ποτέ στους γονείς του.. σίγουρα θα έχει ξοδέψει πολλά σε ψυχολόγους. Την έχω στο μυαλό μου από τότε ως τέρας(τη δασκάλα) και τρέμω μην τυχόν συναντήσει καμία τέτοια το παιδί μου. 

    Σόρυ για το off topic.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Just now, chocolate_eater είπε:

     

    Τι να πω....θα είχε ενδιαφέρον αν υπάρχουν δάσκαλοι στο forum να μας το εξηγήσουν λίγο παραπάνω αυτό, αν όντως συμβαίνει. Στην εποχή της "παράλληλης στήριξης" μου φαίνεται αδιανόητο να υπάρχει απαίτηση κάθε μαθητής να κάνει ακριβώς το ίδιο πράγμα λες και η τάξη είναι κέντρο νεοσυλλέκτων.

     

    Το τελευταίο που αναφέρεις ως ακραία περίπτωση είναι λεκτική κακοποίηση, δε μπορώ να φανταστώ έναν επαγγελματία δάσκαλο να εκφράζεται έτσι χωρίς συνέπειες. Βέβαια ομολογώ οτι στο δημοτικό που τελείωσα εγώ (και υπάρχει ακόμη, ελπίζω με κάπως αλλαγμένες μεθόδους) αυτό ήταν η "νορμάλ" αντιμετώπιση....η ακραία ήταν ξύλο με βέργα, κανονικότατα. Και αποφοίτησα μετά το millenium....οπότε δεν έχουν μεσολαβήσει και αιώνες...ήλπιζα οτι θα έχουν αλλάξει κάπως ορισμένα πράγματα. 

    Yποθέτω ότι δεν έχεις ακόμη παιδιά στο σχολείο; Δυστυχώς το μόνο που έχει αλλάξει μέσα στα χρόνια, είναι ότι δεν υπάρχει ξύλο. Οπότε αντικαθίσταται με ειρωνία, κακεντρεχή σχόλια κλπ.Προφανώς όχι από όλους, όπως δεν έδερναν παλιά και όλοι. Αλλά σαν σύνολο, ανοχή μεγάλη δεν υπάρχει στη διαφορετικότητα, με την έννοια το ένα παιδί να βαριέται το χ μάθημα και το άλλο παιδί το ψ, υπάρχει απλά πιο διακριτική πειθαρχία από κάποιους, πιο επιθετική αντιμετώπιση από άλλους.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Just now, ΑΡΓΚ said:

    Yποθέτω ότι δεν έχεις ακόμη παιδιά στο σχολείο; Δυστυχώς το μόνο που έχει αλλάξει μέσα στα χρόνια, είναι ότι δεν υπάρχει ξύλο. Οπότε αντικαθίσταται με ειρωνία, κακεντρεχή σχόλια κλπ.Προφανώς όχι από όλους, όπως δεν έδερναν παλιά και όλοι. Αλλά σαν σύνολο, ανοχή μεγάλη δεν υπάρχει στη διαφορετικότητα, με την έννοια το ένα παιδί να βαριέται το χ μάθημα και το άλλο παιδί το ψ, υπάρχει απλά πιο διακριτική πειθαρχία από κάποιους, πιο επιθετική αντιμετώπιση από άλλους.

     

    Όχι, ακόμη δεν έχουμε φτάσει στην ηλικία αυτή, γι'αυτό ρωτάω. :grin: Έχω πολλούς (νέους) δασκάλους στον κύκλο μου αλλά σίγουρα δεν είναι αντιπροσωπευτικοί....και βέβαια δεν τους έχω δει από την πλευρά του γονιού.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Εγγραφείτε ή συνδεθείτε για να σχολιάσετε

    Για να δημοσιεύσετε ένα σχόλιο θα χρειαστεί να είστε εγγεγραμμένο μέλος. Είναι δωρεάν.

    Δημιουργήστε νέα εγγραφή

    Κάντε εγγραφή να συμμετάσχετε στις συζητήσεις - είναι εύκολη και γρήγορη!

    Δημιουργήστε νέα εγγραφή

    Σύνδεση

    Έχετε ήδη έναν λογαριασμό χρήστη; Συνδεθείτε εδώ.

    Συνδεθείτε τώρα