popi76

Registered Users
  • Περιεχομενο (αριθμoς δημοσιευσεων)

    413
  • Μελος απο

  • Τελευταια επισκεψη

Συνεισφορα στο φορουμ

37 Neutral

Περισσότερα για την/τον popi76

  • Rank
    Νέος Χρήστης

Πρόσφατοι επισκέπτες του προφίλ

Το πεδίο των 'πρόσφατων επισκεπτών' είναι απενεργοποιημένο και δεν εμφανίζεται σε άλλους χρήστες ή επισκέπτες.

  1. Έχουν συμβεί αυτά πολλές φορές δυστυχώς. Είναι γνωστά. Η διευθύντρια θα μπορούσε να κάνει πολλά, προς το παρόν λέει μόνο αυτό. Επίσης, η πίεση εκ μέρους των γονέων πρώτα προς την διεύθυνση του σχολείου. Ζητήστε να λυθεί το θέμα. Αν δεν λάβετε απάντηση, πάτε στην Δευτεροβάθμια της περιοχής σας. Αν κάνετε απλώς μια αίτηση, το θέμα θα καθυστερήσει. Ζητήστε συνάντηση με τον Διευθυντή Δευτεροβάθμιας. Πηγαίνετε μερικοί γονείς, όμως, για να τονιστεί το θέμα. Αν ως γονείς θεωρείτε το θέμα σημαντικό, αναδείξτε το. Και μην ξεχνάτε ότι φέτος θα γίνουν νέες τοποθετήσεις διευθυντών, οπότε οι διευθυντές δεν θέλουν να έχουν τέτοια θέματα. Κατά την γνώμη μου, πρέπει να υπάρξει πίεση. Ενδεχομένως η κοπέλα να είναι άπειρη ή απλώς να μην μπορεί να διαχειριστεί παιδιά Λυκείου. Ας μην ξεχνάμε ότι τα παιδιά Λυκείου είναι πιο "δύσκολα", βρίσκουν κάποιον που θεωρούν αδύναμο και το εκμεταλλεύονται, δυστυχώς.
  2. Όχι δεν πιστεύω ότι πρέπει να απευθυνθούν σε μένα. Αλλά θα ήθελα να υπάρχει περισσότερη εμπιστοσύνη μεταξύ των ανθρώπων και να μην κρυβόμαστε πίσω από το δάχτυλό μας όταν κάτι είναι οφθαλμοφανές. Επιπλέον, στενοχωριέμαι γιατί αν το παιδάκι είχε βοηθηθεί, θα πήγαινε καλύτερα...
  3. Με βάση όσα λέτε, αναρωτιέμαι αν είμαι υπερβολική. Μα, μιλάμε για ένα παιδί που σε 6 μήνες γίνεται 4 ετών, και ο λόγος του είναι εντελώς ακατάληπτος! Δεν ακούς σύμφωνα, τίποτα, και είμαι και μαμά και αναρωτιέμαι... Πού είναι το στίγμα να απευθυνθούμε σε έναν λογοθεραπευτή για μια αξιολόγηση; Γι΄ αυτό μιλάω για ένα περίπλοκο θέμα και άρνηση γονέων να δουν το πρόβλημα....Επιπλέον, δεν του έχουν βγάλει την πάνα, το αντιμετωπίζουν σαν να είναι μωρό, το παίρνει ο πατέρας του συνεχώς στα χέρια και όταν το αφήνει τρέχει και το κυνηγάει. Δεν μπορεί να σταθεί δευτερόλεπτο, όχι 45 λεπτά. Είμαι τελικά υπερβολική; Υπάρχει και η περίπτωση το παιδί να μην βοηθιέται από την στάση των γονιών του και να θέλουν αυτοί υποστήριξη.

  4. Διαφημίσεις


  5. Παίζει τεράστιο ρόλο η περιοχή και το σχολείο. Όπως λέω πολύ συχνά, το θέμα είναι "ταξικό". Δηλαδή στο σχολείο της φτωχογειτονιάς ή του κέντρου της Αθήνας, όπου τα περισσότερα παιδιά είναι αλλοδαποί, εκεί υπάρχει θέμα γλώσσας πρωτίστως. Απευθύνεσαι σε παιδιά που δεν έχουν ως μητρική την ελληνική. Εκεί οι "μαθησιακές δυσκολίες" πολλαπλασιάζονται, χωρίς να είναι απαραίτητα και ο κανόνας. Επίσης, σε μικρά νησιά υπάρχει και πάλι θέμα γλώσσα και έντονων μαθησιακών δυσκολιών. Όσοι έχετε βρεθεί σε τέτοια μέρη, μάλλον καταλαβαίνετε τι εννοώ.
  6. Όχι, δεν το παίζω ειδικός. Επειδή κάποια πολύ προσωπικά θέματα τα συζητάμε (π.χ. λέμε για τους γιατρούς μας) , θα περίμενε κανείς ότι θα με ρώταγε και γι' αυτό. Αν κάτι είναι διαταραχή, θέλει αντιμετώπιση. Μόνο που την δεκαετία του '70 ή του '80 δεν υπήρχε ούτε η έννοια της δυσλεξίας ούτε της ΔΕΠΥ. Λέγανε απλώς "αυτός ο τεμπέλης". Vicky, νομίζω ότι έχετε "πέσει" σε σωστή περίπτωση. Είναι και θέμα εκπαίδευσης της νηπιαγωγού, και επιμόρφωσης και διάθεσης. Τις νηπιαγωγούς στο δικό μας νηπιαγωγείο θα τις χαρακτήριζα "κλασικές". Δεν διαφέρουν σε κάτι από αυτές που είχα εγώ και τώρα είναι συνταξιούχοι.
  7. Έτσι είναι πολλοί αντρες (και ο σύζυγος ο δικός μου). Τολμώ να πω ότι είναι και θέμα εκπαίδευσης (άλλο να έχεις τελειώσει παιδαγωγικό, άλλο να έχεις τελειώσει οικονομικά, έχεις άλλες γνώσεις). Είναι και θέμα χαρακτήρα. Και ο σύζυγός μου και ο αδερφός του ήταν "κακοί" μαθητές, υποθέτω ότι υπήρχαν και σε αυτούς αδιάγνωστες μαθησιακές δυσκολίες. Π.χ ο σύζυγος δεν μπορούσε να συγκεντρωθεί να διαβάσει, ούτε να προσέξει στο μάθημα. Ο αδερφός του ακόμη περισσότερο. Αν περνούσε με 10 την τάξη, πανηγύριζαν. Όλα αυτά που σήμερα μας χτυπάνε το καμπανάκι για διάσπαση προσοχής. Όταν λοιπόν τα βλέπεις και στο παιδί σου λες, ε σιγά κι εγώ έτσι ήμουνα. Αυτά τα παραδέχεται και η συννυφάδα μου. Πάντως στην δική μας περίπτωση η κοπέλα ξέρει πολύ καλά ότι εγώ ασχολούμαι με αυτά τα θέματα και το ψάχνω και αν ήθελε θα με ρώταγε. Απορώ γιατί δεν το κάνει. Με την ευκαιρία να γράψω και κάτι που θυμήθηκα. Μου είχε πει παλιότερα ότι σε ένα υπέρηχο που έκανε της είπαν ότι το παιδί θα αργήσει να μιλήσει και θα έχει δυσκολίες στα μαθηματικά. Αυτά με βάση την εικόνα του εγκεφάλου σε συγκεκριμένο μήνα κύησης. Έχετε ακούσει ποτέ κάτι τέτοιο; Ο δικός μου γιατρός δεν μου είχε πει τίποτε σχετικά.
  8. Κι εγώ τους ενημέρωσα ότι αυτό που τους λένε δεν ισχύει. Η απόρριψη του παιδιού έγινε σε προφορικό επίπεδο με την δικαιολογία ότι δεν έχουν επαρκές προσωπικό. Εκεί έπρεπε να επιμείνουν οι γονείς, αλλά δεν το έκαναν. Σε εμάς στο νηπιαγωγείο η δασκάλα ζητάει να ξέρει να γράφει το όνομά του. Δηλαδή παιδιά από το προνήπιο αυτό το έχουν κατακτήσει. Πάντως, επιτρέψτε μου να πω ότι σε εμάς που υπήρχε πολύ λιγότερη πίεση, μια χαρά γράμματα μάθαμε και με πολύ πιο ευχάριστο τρόπο από τα σημερινά παιδιά. Με λίγα λόγια, διαφωνώ με το σκεπτικό του δημοτικού. Για ποια ευρύτερη περιοχή μιλάς; Οι διαγνώσεις δεν είναι από το ΚΕΣΥ;
  9. ΑΡΓΚ, μάλλον μιλάμε για την περίπτωση που αρνούνται να δουν το προφανές. Οι γονείς θορυβήθηκαν γιατί είχαν σίγουρη την θέση και δεν είχαν καταλάβει ότι οι δημόσιοι παιδικοί ζητούν την απαλλαγή από την πάνα. Τώρα η οικονομική επιβάρυνση θα είναι μεγάλη. Δεν είναι ότι προσπάθησαν να βγάλουν την πάνα, δεν προσπάθησαν καν μέχρι τώρα. Αυτό είναι το πρόβλημα. Άρα είναι θέμα των γονιών. Όταν λέω αναπτυξιακό πρόβλημα, εννοώ ότι έρχεται γενικά πίσω στην εξέλιξή του. Δεν ξέρω όμως αν συνυπάρχει και πρόβλημα άλλο που δεν έχει εντοπιστεί. Φυσικά δεν επιθυμώ να επέμβω σε μια οικογένεια, αλλά τι θα γίνει με αυτό το παιδί; Πώς θα βοηθηθεί;
  10. Ναι, μπορεί και οι ίδιοι οι γονείς να μην έχουν καταλάβει πόσο σημαντικό είναι να εκπαιδεύσουν ένα παιδί στην τουαλέτα. Σημαντικό για την εξέλιξή του.
  11. Καλά τα λες, αλλά αυτό είναι το πρόβλημα, δεν δίνει καμιά αφορμή για να της μιλήσω.
  12. Μα ήδη της επεσήμαναν ότι δεν δεχόμαστε το παιδί γιατί δεν έχει βγάλει την πάνα. Εν τω μεταξύ είμαι σίγουρη ότι δεν θέλει να ρωτήσει για το παιδί κάποιον ειδικό, σαν να έχει άρνηση. Μου εμπιστεύεται κάποια πράγματα, κολλητές δεν είμαστε, κι εγώ της λέω για το δικό μου παιδί, δεν κρύβω κάτι. Γι' αυτό και διστάζω να μιλήσω περαιτέρω. Το παιδί δεν το έχω δει μόνο στον χώρο εργασίας, αλλά έχουμε βγει και μερικές φορές έξω.
  13. Κι εγώ συμφωνώ. Απλώς λυπάμαι το παιδάκι. Το ζευγάρι έχει προσωπικό πρόβλημα στην σχέση του τώρα τελευταία και προφανώς δεν μπορούν να δουν το αυτονόητο και να ζητήσουν μια γνώμη.
  14. Ρώτησα και μου είπε ότι έχουν να το πάνε από τότε που έγινε τριών χρόνων. Ξέρεις, καμιά φορά οι παιδίατροι, αν δεν τους ρωτήσεις, δεν σου λένε τίποτα...Καμιά φορά δεν ξέρουν κιόλας.
  15. Επειδή την ξέρω, θα παρεξηγηθεί. Και αυτή και ο άντρας της που όλο τσακώνονται για το παιδί αλλά δεν νομίζω ότι δέχονται κουβέντα... Από την άλλη, αυτοί είναι οι γονείς και αυτοί έχουν την ευθύνη του παιδιού τους... Κι εγώ να μιλήσω, αν δεν θέλουν, δυστυχώς δεν θα κάνουν κάτι.
  16. Ναι, Mcgyver, το παιδί παραμένει τραγικά στάσιμο. Το είχα δει πριν 2-3 μήνες. Και πάλι πριν 2 μήνες επίσης. Η συμπεριφορά είναι πολύ πίσω σε σχέση με την ηλικία του. Κι εγώ κλίνω προς την άποψη να μην πω κάτι. Αλλά δεν θα ήταν άσχημα να δει το παιδί ένας αναπτυξιολόγος. Ίσα-ίσα επιβάλλεται. Από την μια δεν θέλω να φανώ η περίεργη που παρεμβαίνει. Αλλά από την άλλη, κάποιος δεν πρέπει να τους πει κάτι;