Athanase

Νέο Μέλος
  • Περιεχομενο (αριθμoς δημοσιευσεων)

    16
  • Μελος απο

  • Τελευταια επισκεψη

Συνεισφορα στο φορουμ

4 Neutral

Πρόσφατοι επισκέπτες του προφίλ

Το πεδίο των 'πρόσφατων επισκεπτών' είναι απενεργοποιημένο και δεν εμφανίζεται σε άλλους χρήστες ή επισκέπτες.

  1. Εξ όσων ξέρω, αν και το μπουσούλημα έχει κάποια θετικά, δεν είναι αναγκαίο στάδιο και πολλά παιδάκια το προσπερνούν. Από ότι έχω καταλάβει, επειδή κι ο δικός μου για ένα διάστημα (μέχρι να βάλουμε μοκέτα) σερνόταν αντί να μπουσουλαει, πιο σημαντικό σημάδι είναι η κινητικότητα, παρά το πως γίνεται αυτή.
  2. Πάντως βρε κορίτσια (για να μπω στο κλίμα ), σχετικά με το βλέμμα... Τώρα πριν λίγο τον έκανα μπανάκι, και οι δυο μας μέσα στη μπανιέρα. Παίζαμε, του έφτυνα νεράκι στο μουτράκι του, γέλαγε αυτός κ.ο.κ, και δυο-τρεις φορές στάθηκε και με κοίταξε στα μάτια... τί να πω. Ενώ χαμογελούσε, ήταν λες και τα μάτια του ήταν το μόνο που υπήρχε και σαν να με κοίταζε τόσο βαθιά που δεν υπήρχε τίποτε άλλο. Δεν ξέρω αν κάνω νόημα, υποθέτω κι ελπίζω πως ξέρετε για τί μιλάω...

  3. Διαφημίσεις


  4. Χαχα νταξει, δεν παρεξηγώ Αναρωτιέμαι γιατί δεν γράφουν περισσότεροι μπαμπάδες, βασικά...
  5. Αυτό το "βρε κορίτσια" δεν το καταλαβαίνω Θα συμφωνήσω με την @anemoni1989, συγκρίσεις όλοι κάνουμε και θα κάνουμε. Είναι απόλυτα φυσιολογικό, είτε από περηφάνεια, είτε από ανησυχία. Το μη αποδεκτό είναι να αγχωνόμαστε με το παραμικρό, το να ζηλεύουμε ή το να είμαστε περήφανοι υπέρ του δέοντος - καταντάει γελοίο και κουραστικό...
  6. Χεχε κι εμάς κάπως έτσι το κάνει... Μπορεί να μας γράφει τελείως όταν τον φωνάζουμε, αλλά αν είναι για κάτι που τον ενδιαφέρει έρχεται σε χρόνο ρεκόρ!
  7. Καλά νέα λοιπόν προς το παρόν Ένας φίλος μου ο οποίος έχει Άσπεργκερ κι έχει ένα παιδάκι επίσης με Άσπεργκερ μου είπε πως τον έμαθε να δείχνει αφήνοντας κάτι που ήθελε (π.χ. το ποτήρι του) λίγο μακρύτερα ενώ τον είχε στο καρεκλάκι του, και δίπλα έβαζε κι ένα άλλο αντικείμενο, το οποίο του έδινε μέχρι να μάθει να δείχνει σωστά. Δεν έχω ιδέα αν συνίσταται σαν μέθοδος, απλά το αναφέρω!
  8. Συμφωνώ εκατό τοις εκατό! Αν δεις πιο πάνω ανέφερα πως ο γιατρός μας μας είπε να το κοιτάξουμε, αλλά δυστυχώς ελέω καραντίνας δεν μπορούμε...
  9. Σε ευχαριστώ ιδιαιτέρως για την απάντηση σου. Ναι, έχει περάσει κι αυτό το ενδεχόμενο από το μυαλό μου και ξέρω ότι είναι από τα πρώτα που ελέγχουν. Όμως είναι και τα υπόλοιπα δείγματα, πχ το ότι δεν δείχνει, που μας κάνουν να σκεφτόμαστε άλλα θέματα...
  10. Αγαπητοί μου, Θα ήθελα να σας ευχαριστήσω τόσο για την θέληση σας όσο και για τα καλά σας λόγια-μου δίνουν κουράγιο αυτές τις μέρες και ήθελα να το μοιραστώ μαζί σας γιατί το σκεφτόμουν...
  11. Κάτι τέτοια είναι που μας δίνουν κουράγιο... Να τη χαίρεσαι!!
  12. Ηρεμήστε βρε παιδιά, πόσοι και πόσοι δεν έχουμε πέσει σαν μωρά... Ούτε αδιαφορία, ούτε ότι αγνοούμε τις οδηγίες σημαίνει. Και αργότερα σαν παιδάκια πόσες φορές που θα μπορούσαν να έχουν αποφύγει οι γονείς δεν έχουν χτυπήσει; Δεν μιλάμε να το αφήσεις πάνω σε ένα πάγκο η στη μπανιέρα μόνο του, ατυχήματα είναι τόσο εύκολα και τόσο συχνά όσο και να τα προσέχεις!
  13. Πολύ σημαντικό το να μην χάσεις τις στιγμές τώρα... Κι επίσης, το να μη μεταδώσεις το άγχος σου στο παιδάκι. Με αυτό παλεύω αυτόν τον καιρό...
  14. Αγαπητοί μου καλησπέρα και σας ευχαριστώ -και πάλι- για τα μηνπυματά σας! Να ζητήσω συγγνώμη για την καθυστέρηση στις απαντήσεις μου - ενώ διαβάζω τις δικές σας απαντήσεις αμέσως, επειδή είμαι νέο μέλος τα δικά μου πρέπει να περάσουν από έγκριση η οποία καθυστερεί αρκετά, και προτιμώ να απαντάω σε περισσότερα μαζεμένα αντί να μπλέκονται όλες οι απαντήσεις... @Έσπερος : ναι, είναι πρόβλημα αυτό... αλλά όχι μόνο στην επαρχία όπως ίσως νομίζεις, εξαρτάται κι από άλλους παράγοντες. Μέχρι πρότινος ας πούμε τις ώρες που μας ήταν δυνατόν βάσει προγράμματος να πάμε παιδική χαρά δεν υπήρχαν συνήθως παιδάκια στην ηλικία του κτλ κτλ. Τώρα η καραντίνα μας έχει φάει, είναι αλήθεια... Οπότε ναι, περιμένουμε πώς και πώς να αρθούν τα μέτρα μπας και χαρεί κι αυτός λίγο, όχι τίποτε άλλο, με κάτι διαφορετικό! Πάντως, απ'ό,τι καταλαβαίνω ανησυχείς - μπορεί όντως να μείνει πίσω αλλά αυτό επ ουδενεί δεν σημαίνει ότι δεν θα βιαστεί να φτάσει τα άλλα παιδάκια Συμφωνώ πάντως με τη λογική σου - κι εμένα δεν μου αρέσει η λογική του να φέρεσαι σε ένα μωρό σαν να είναι μωρό. Εννοείται θα παίξεις θα κάνεις χαζομάρες θα το πειράξεις κτλ κτλ αλλά πραγματικά τον μικρούλη μας τον βλέπουμε σαν άτομο, με προσωπικότητα, πονηράδα και νομίζουμε πως του αξίζει αξιοπρέπεια. Αλλά πάλι μπορεί να λέω βλακείες... @Sentir...natureza : έχεις δίκιο, κι εμάς αυτό μας δίνει κουράγιο, το ότι δεν είναι ένα παιδάκι κλεισμένο στον εαυτό του χωρίς να επικοινωνεί. Μερικές φορές ναι, θα καταπιαστεί με ένα παιχνιδάκι του και θα κολλήσει εκεί για κάποια ώρα αλλά νομίζω αυτό είναι 'νορμάλ' - και μετά από κάποια ώρα θα έρθει πάντα σε εμάς, ή αν δεν είμαστε εκεί θα αρχίσει τις φωνούλες. Μας χαμογελάει και μας γελάει πολύ, μας κοιτάει στα μάτια και όταν θέλει κάτι αλλά και όταν απλά κάθεται μόνος του και γενικά θεωρούμε ότι είναι επικοινωνιακό παιδάκι, αν και βεβαια χωρίς εμπειρία δεν είμαστε σίγουροι πως μπορούμε να το κρίνουμε. Αυτή είναι απλά η αίσθησή μας. Όπως είπα στην αρχή όμως, όχι, δεν δείχνει. Θα απλώσει τα χεράκια του προς κάτι που θέλει, θα προσπαθήσει να το πάρει ή να το φτάσει, αλλά δεν θα το δείξει. Βέβαια ό,τι θέλει είναι γενικά μέσα σε απόσταση που μπορεί να το φτάσει λίγο πολύ, οπότε... (ακόμα και κάποια βιβλιαράκια που, επειδή είναι λεπτές οι σελίδες τους και τις σκίζει τα βάλαμε ψηλότερα σε ένα έπιπλο, μετά από λίγο βρήκε τρόπο να ανεβαίνει!). Σε ευχαριστώ για τις συμβουλές σου. Όντως του λέμε λεξούλες κτλ, αν και να πω την αλήθεια επειδή δεν είμασταν ποτέ της φιλοσοφίας του να μιλάμε απλοϊκά στο μωράκι μας ίσως το κάνουμε πιο δύσκολο, αφού του μιλάμε κανονικά χωρίς απαραίτητα απλές ή επαναλαμβανόμενες λεξούλες (όχι τελείως, εντάξει, καταλαβαίνεις όμως). Ο γιατρός μας δεν ξέρω αν είδε κάποια ανησυχία σε εμάς, ο ίδιος όμως είναι πάρα πολύ προσεκτικός και προτιμά να γίνεται ο ίδιος 'υπερβολικός' προκειμένου να προλάβει καταστάσεις, αλλά δεν είναι ότι κι εγώ δεν συμφώνησα μαζί του ή ότι δεν βλέπω τα σημάδια που έχω περιγράψει. Σε κάθε περίπτωση, νά'σαι καλά για τις συμβουλές και το χρόνο σου @anemoni1989 : δεν έχεις άδικο, αλλά παιδικοί σταθμοί, κέντρα κτλ δεν υπάρχουν πλέον Παιδική χαρά ναι, τον πηγαίναμε, αλλά δυστυχώς δεν υπήρχαν παιδάκια της ηλικίας του συνήθως, δυστυχώς. Κάπου τώρα θα τον πηγαίναμε τα πρωινά σε ένα κέντρο δημιουργικής απασχόλησης που είναι και στη γειτονιά, αλλά δυστυχώς πάει και αυτό Αλλά ναι, όταν με το καλό ανοίξουν οι πόρτες εννοείται θα κυνηγήσουμε κάθε ευκαιρία! @Loyloy : καλησπέρα κι από εδώ Έχουν όντως κάποια κοινά τα παιδάκια μας, αν και ο δικός μας δεν μπαμπαλίζει, αλλά συνήθως γυρνάει να δει όταν δείχνω, γυρνάει αρκετές φορές όταν τον φωνάζω, αν κι έχουμε την εντύπωση πως αποφασίζει πότε θα μας δείξει προσοχή! Πάντως πραγματικά, το να είναι χαρούμενο και γελαστό σου δίνει τόσο κουράγιο και χαρά... τώρα πριν από λίγο κάναμε μαζί μπάνιο στη μπανιέρα και του έκανα κρυφτούλι και αστεία και με κοίταζε στα μάτια κακαρίζοντας στο γέλιο, είναι να λιώνεις πραγματικά... Θα τα πούμε και μέσω PM @little lamb : δεν έχεις άδικο, αλλά το φάσμα είναι φάσμα. Υψηλής λειτουργικότητας, άσπεργκερ και -είμαι σίγουρος- χίλια δυο άλλα που δεν ξέρω. Όντως το ότι μας κοιτάει εύκολα και άνετα και χαρούμενα στα μάτια μου δίνει αρκετή ελπίδα! Όσο για το κοριτσάκι σου (να το χαίρεσαι ) χωρίς να είμαι ειδήμων πραγματικά, νομίζω πως το εύρος ηλικίας στο πότε θα κινηθεί κτλ είναι τόσο ευρύ που... έχεις μέλλον! Σ'ευχαριστώ για το μήνυμά σου @vicky86 : μα όλοι να λένε για κοινωνικοποίηση, μάλλον είναι όντως πιο κρίσιμο από τη σημασία που έχω δώσει. Όχι ότι δεν το ήξερα, αλλά δεν το είχαμε επιδιώξει και ιδιαίτερα. Μη ομιλητικά παιδιά όπως η κορούλα σου δεν νομίζω πως δείχνουν κάποιο πρόβλημα - ξέρω παιδάκι που ήταν σιωπηλό και εσωστρεφές και, και, και... και μεγάλωσε κι έγινε ένας απίθανος άνθρωπος. Πάντα εσωστρεφής και με μετρημένα λόγια, αλλά αυτό δεν θα το έλεγα κακό! Και πάλι σας ευχαριστώ όλους σας, καλό Σάββατο βράδυ (τώρα το γράφω. Τώρα, το πότε θα φανεί είναι άλλη ιστορία!)
  15. Αγαπητοί συμφορουμήτες πολύ-πολύ καλή σας ημέρα, Κατ'αρχάς σας υπερευχαριστώ για το ενδιαφέρον σας, τόσο να διαβάσετε την Οδύσσεια που έγραψα, αλλά και να απαντήσετε! Σας είμαι ευγνώμων ειλικρινά, πόσω δε μάλλον που τις τελευταίες ημέρες με έχει πάει από κάτω (και για άσχετους λόγους, δουλειά, καραντίνα κτλ), οπότε το να ξυπνήσω και να διαβάσω τα όσα μου προσφέρατε πραγματικά μου έδωσε ένα χαμόγελο... Να απαντήσω συλλογικά σε όσα θεματάκια αλληλοκαλύπτονται από απαντήσεις σας, και μετά σε κάποια θέματα πιο συγκεκριμένα που θίξατε κάποιοι: Καταρχάς να πω πως δεν αποζητώ απαραίτητα καθησυχασμό, παρά ενημέρωση κι επικοινωνία. Ακόμα και τίποτα να μην είναι, γονείς είστε, καταλαβαίνετε την αγωνία μας, και θα προτιμούσα να είμαι υπερβολικός ώστε να αντιμετωπίσουμε κάτι όσο το δυνατόν νωρίτερα παρά να το αγνοήσουμε περιμένοντας να γίνουν τα πράγματα καλύτερα από μόνα τους. Ένα ζήτημα που έχω είναι πως μπορεί να είναι νωρίς, αλλά δυστυχώς δεν έχω μέτρο σύγκρισης. Δεν υπάρχουν μωράκια στον περίγυρό μου, ειδικά τώρα με τον εγκλεισμό μας, οπότε πραγματικά έχω δυσκολία -και το αναγνωρίζω- στο να ερμηνεύσω τα σημάδια (ή "σημάδια"), γι αυτό και μου είναι πολύτιμες οι απαντήσεις σας. Κάτι που θίχτηκε στα υπέροχα μηνύματά σας: έλλειψη κοινωνικοποίησης. Αυτό δυστυχώς ισχύει σε πολύ μεγάλο βαθμό - έχει επαφή με πολύ περιορισμένο οικογενειακό περιβάλλον δυστυχώς (εμείς, η νταντά του, σπανιότερα τα πεθερικά, και τις τελευταίες εβδομάδες εννοείται κομμένα κι αυτά) και τίποτε άλλο. Από ευτυχή σύμπτωση, σήμερα έχουμε μία μετακόμιση στην πολυκατοικία και... είδαμε και ένα κρεββατάκι μωρού! Μεγάλη χαρά. Θα προσπαθήσουμε να έρθουμε σε επαφή μαζί τους σύντομα μήπως και καταφέρουμε να έχουμε κάποια play dates! @little lamb, Είναι γεγονός πως δεν έχει ξεφύγει σε κάτι υπερβολικά. Όντως τον βλέπουμε να μπουσουλάει σαν τρελλός και λέμε, όπως και όταν σερνόταν στο πάτωμα σα φαντάρος, πως όταν αισθανθεί σίγουρος θα το κάνει. Είναι όμως ο συνδυασμός όλων αυτών. Σε ό,τι αφορά στην ομιλία, δεν με ανησυχεί τόσο το ότι δεν μιλάει (όντως πάμπολλες περιπτώσεις παιδιών που τα είπαν... όλα μαζεμένα!), αλλά σχεδόν δεν μπαμπαλίζει καν παρά σπανιότατα. Σε ευχαριστώ για τις ευχές σου =) @Έσπερος: ισχύει αυτό που λες - δεν γίνονται έτσι οι διαγνώσεις, αλλοίμονο! Αλλά βλέπεις, ελέω συνθηκών, αν σε τρώει ένα θέμα προσπαθείς να κάνεις ό,τι μπορείς εναγωνίως... ούτε λέω, προφανώς, πως δεν θα πάω σε ειδικό εν τέλει @vicky86: Βίκυ μου σε ευχαριστώ για το σχόλιό σου. Μακάρι να είναι έτσι. Γενικώς είχα κι εγώ κάποιες σκέψεις κι ανησυχίες (ποιος δεν έχει;) αλλά όταν ο γιατρός μας μας είπε να δούμε ειδικό, ε, τότε όπως καταλαβαίνεις με πήρε από κάτω κάπως... @ninaki80: κάνεις διάνα σε αυτό που λες - προσπαθούμε να του δώσουμε όση αγάπη και όσα ερεθίσματα γίνεται. Παιχνίδια μαζί μας, μουσική, βιβλία (ΛΑΤΡΕΥΕΙ τα βιβλία και μάλιστα, επειδή του αρέσει και η μουσική, συχνά παίρνει ένα βιβλίο, το ξεφυλλίζει, κι από δίπλα έχει ένα μουσικό παιχνίδι ή βιβλίο που το ενεργοποιεί κάθε που σταματάει η μουσική!), βόλτες όσο περισσότερο γίνεται ακόμη και τώρα (ευτυχώς ζούμε σε ήσυχη περιοχή)... @maripoz: ναι, το ραντεβού το κλείσαμε μετά από συμβουλή και σύσταση του παιδιάτρου. Όπως καταλαβαίνεις δεν είναι το αυτό ή το εκείνο, αλλά όλα μαζί που προκαλούν ανησυχία. @Sentir...natureza : Σε ευχαριστώ για την αναλυτική σου απάντηση *Ισχύει* αυτό που λες για τα checklists, τα οποία μου βγάζουν όντως ρίσκο αν και είναι για παιδάκια έως και 30 μηνών κάποιες φορές. Αλλά ναι, ο παιδίατρος μας είπε να επισκεφτούμε ειδικό... Το γνωρίζω ότι μπορεί να είναι πολύ νωρίς. Το γνωρίζω ότι και σήμερα να πηγαίναμε, μπορεί απλά να μας έλεγε "περιμένουμε και βλέπουμε σε μισό χρόνο". Αλλά τέτοια αγωνία που την έχω, δεν θέλω να χάσω την παραμικρή ευκαιρία να του δώσω ό,τι μπορεί να χρειαστεί! Όπως έγραψα και παραπάνω, το περπάτημα από μόνο του δεν μας ανησυχεί και τόσο, αλλά στην ομιλία δεν έχουμε καν μπαμπαλισμό παρά μόνο επιφωνήματα (στη συντριπτική πλειοψηφία, χαράς, αλλά και μερικές φορές όταν τον δυσαρεστεί κάτι - βλέπε φαγητό, άλλαγμα, τα κλασσικά). @kotsifikos: χαίρομαι πολύ που το παιδάκι σου εξελίχθηκε τόσο καλά Μάθαμε κι εμείς για τα ισχία με τη γέννηση του μικρού μας, πόσα πράγματα για τα οποία δεν έχεις ιδέα μέχρι να έρθουν... Σίγουρα δεν κρατάμε ημερολόγιο. Για την ακρίβεια κάποιες φορές εκπλήσσομαι με το πόσος καιρός έχει περάσει απ'όταν είχα πρωτοσκεφτεί κάτι σχετικά. Μπορεί όντως η πίεση που θέτω στον εαυτό μου να είναι υπερβολική ή αδικαιολόγητη, αλλά δεν θα συγχωρούσα ποτέ τον εαυτό μου αν άφηνα να πέσει κάτι κάτω, οπότε προτιμώ να σηκώνω το άγχος (κακή λέξη, δεν είναι επιλογή ωστε να το προτιμήσω, έρχεται φυσιολογικά!). Σχετικά με το να μοιράζεται: ειλικρινά δεν ξέρω το γιατί, όπως γράφω αλλού δεν έχω μέτρο σύγκρισης. Απ'ό,τι διαβάζω όμως, το να μην σου δίνει κάτι από μονο του είναι ένα από τα σημάδια του φάσματος, όπως το να μην δείχνει. Δεν εννοώ να μοιραστεί παιχνίδια με άλλα παιδιά (απ'ό,τι ξέρω το κοινωνικό παιχνίδι έρχεται όντως αργότερα), αλλά το δώσει κάτι σε εμάς που μπορεί να κρατάει είναι διαφορετικό πράγμα. Σε ευχαριστώ ιδιαιτέρως για τις συμβουλές σου, αυτές τις ημέρες έχω εξαντληθεί να κοιτάω παιχνίδια σε ιστοσελίδες @Chrysoum: σε ευχαριστώ για τα σχόλια και τις συμβουλές σου 3 γλώσσες; Πωωωωω πω!!! Υποθέτω είστε πολύγλωσση οικογένεια; (άσχετο με τα δικά μου, ο φίλος μου που ανέφερα στο αρχικό μου post είναι Ιρλανδός, η γυναίκα του Γαλλίδα και μένουν... Γερμανία. Οπότε και το παιδάκι τους έγινε τρίγλωσσο. Το ενδιαφέρον είναι πως μου είχε πει όταν ήταν μωράκι πως ο γιατρός τους είχε πει πως δεν υπάρχει πρόβλημα με πολλαπλές γλώσσες, αλλά Αγγλικά θα πρέπει να του μιλάει μόνο εκείνος και Γαλλικά μόνο η γυναίκα του, προφανώς για να μάθει να ξεχωρίζει τις γλώσσες. Το βρήκα πολύ ενδιαφέρον!) @mama16: να είναι πάντα καλά οι κουκλίτσες σου Πω πω 1,5 κιλό το γλυκούλι... Δεν ξέρω κατά πόσο μπορεί ο μικρούλης μας να θεωρηθεί πρόωρος, αλλά ειλικρινά με τους υπολογισμούς εκείνη την εποχή τα είχα μπλέξει κανονικά Ξέρω μόνο ότι ο γυναικολόγος τον πήρε 10-14 ημέρες πριν την προβλεπόμενη ημερομηνία. Τη γιατρό που ήταν αναπτυξιολόγος δυστυχώς αναγκαστήκαμε να την αλλάξουμε για τους λόγους που ανέφερα όταν ήταν 8 μηνών περίπου, οπότε δεν είχε δει κάτι ακόμα έτσι κι αλλιώς. Και πάλι, πολύ πολύ καλή σας ημέρα και σας ευχαριστώ ιδιαίτερα όλους και τον καθένα ξεχωριστά!!