Μωρά από δότες σπέρματος

[Macgyver]

πρίν από 10 λεπτά , Έσπερος είπε:

Όταν είσαι με κάποιον σημαίνει ότι κανείς συμβιβασμούς σε θέματα πχ διασκέδασης, φιλων, διακοπων, διαχειρισης χρηματων κ  χρονου κλπ. απο τη στιγμη που δεν ταιριάζεις σε ολα, δεν εχεις κοινο εργασιακό ωραριο, Προέρχεσαι απο οικογενεια με διαφορετικες συνηθειες κα. Αυτα ολα τα βρισκω επιβαρυντικά κ καταπιεστικά για μενα αν δεν ειναι να τα κανεις μεσα σε μια οικογενεια με παιδια. Αν είναι να μην έχω παιδιά, θα προτιμούσα μια πιο χαλαρή σχέση όπου θα είχα πλήρη ελευθερία κινήσεων. Οποτε ναι, κι εγω αν για καποιον λογο δεν επρόκειτο να κανουμε παιδια, ή θα άλλαζα τη μορφή της σχέσης, ή θα χωριζα. 

Ο άνθρωπος έχει ανάγκη και τη συντροφικότητα βέβαια . Με αυτή τη λογική όταν τα παιδιά μεγαλώσουν κ φύγουν , το ζευγάρι χωρίζει γιατί δεν έχει νόημα να συμβιβάζεται πλέον .... βασικό κομμάτι σε μια οποιαδήποτε σχέση , είτε ελεύθερη , είτε δεσμευμένη είναι τα κοινά θέλω . Εξάλλου υπάρχουν και άνθρωποι που κάνουν παιδιά χωρίς να παντρευτούν . Είναι θέμα οπτικής . Σε αυτό το κομμάτι διαφωνώ μαζί σου αν και δεν είμαι σίγουρη ότι το εννοείς «ακριβώς έτσι οπως διαβάζεται» 

[little lamb]

πρίν από 21 λεπτά , ninaki80 είπε:

καταρχας το.ανχος δεν εμποδιζει την συλληψη ειναι μυθος γιατι ετσι δεν θα εμενε εγκυος κανεις ολοι εχουμε διαφορα ανχοι κ.ολοι θεωριτικα σκεφτομαστε οτι μπορει να μην μπορεσουμε να κανουμε παιδι αλλα οπως ειπα θεωρητικα ...βεβαια εσυ το τερματισες χα χα γιατι να μην μπορει ο ανθρωπος να κανει παιδι εκτος αν ειναι 80 χρονων.!!!απλα το βλεπεις πολυ εξω απτο χορο νομιζω δεν εισαι λαθος στις αποψεις σου οι αποψεις σου ειναι σωστες απλα δεν το εχεις ζησει το θεμα για να το.σκεφτεις πιο πραγματικα τα γεγονοτα οποτε σου φαινετε καπως αν προσπαθουσες ομως χρονια θα ηταν λυτρωση. 

 

Ναι μπορεί, τι να πω, αλλά νομίζω ότι και πάλι δεν θα το έκανα ελαφρά τη καρδία. Γιατί όπως είπε και η @Lisbet, αυτό που θα ήθελα κυρίως θα ήταν παιδί του άντρα μου, όχι παιδί γενικώς όποιου να'ναι (αλλιώς θα το έκανα και μόνη μου). Και τώρα που το σκέφτομαι, αν το δούμε και αντίστροφα μπορεί να είναι εγωιστικό και το να λέμε "εγώ θέλω να έχει οπωσδήποτε το δικό μου dna αφού μπορώ". Καταλαβαίνω βέβαια ότι οι περισσότερες δεν το λέτε με αυτή τη λογική, αλλά με τη λογική να είναι τουλάχιστον του ενός. Αλλά αν μου τύχαινε στα αλήθεια, νομίζω ότι θα κόλλαγα και δεν θα το έκανα. Θα πάλευα πάρα πολύ για υιοθεσία και αν δεν έβγαινε άκρη θα έβρισκα άλλους τρόπους να βλέπω παιδιά όσο γίνεται περισσότερο (γιατί μου αρέσουν πάρα πολύ), δηλαδή παιδιά φίλων, συγγενών, εθελοντικά σε ορφανοτροφεία κλπ, θα έκανα κάποια αναδοχή παιδιού, κάτι τέτοιο, ή θα γινόμουν babysitter ή μπορεί και να πήγαινα να ξανασπουδάσω να γινόμουν νηπιαγωγός! (και σιγά μη με παίρνανε σε κανένα σταθμό μεγάλη, αλλά λέμε τώρα!)

Επεξεργάστηκαν 24 Φεβρουαρίου,2019 by little lamb

[Αντουαν8]

Οι απαντησεις σας ειναι πολυ ενδιαφερουσες αληθεια...τις διαβαζω ολες με πολυ προσοχη!!!το συμπερασμα μου ειναι οτι καποια γυναικα που δεν εχει ζησει το δειλημα η' εστω αυτον το πολυ δυσκολο δρομο της "υπογονημοτητας" οποιασδηποτε μορφης δεν μπορει να καταλαβει ακριβως τα συναισθηματα κτλ κτλ...και ισως να ειναι και λογικο στην τελικη...για αυτο ακριβως τον λογο επιβεβαιωνεται η αποψη μου στο να μν γνωριζει κανεις τπτ!μονο το ζευγαρι και ο γιατρος...διοτι εξω απτο χορο...και εχοντας και 1,2,3  παιδακια δεν μπορεις να καταλαβεις ...δεν μπορεις αληθεια!

[Έσπερος]

πρίν από 9 λεπτά , Macgyver είπε:

Ο άνθρωπος έχει ανάγκη και τη συντροφικότητα βέβαια . Με αυτή τη λογική όταν τα παιδιά μεγαλώσουν κ φύγουν , το ζευγάρι χωρίζει γιατί δεν έχει νόημα να συμβιβάζεται πλέον .... βασικό κομμάτι σε μια οποιαδήποτε σχέση , είτε ελεύθερη , είτε δεσμευμένη είναι τα κοινά θέλω . Εξάλλου υπάρχουν και άνθρωποι που κάνουν παιδιά χωρίς να παντρευτούν . Είναι θέμα οπτικής . Σε αυτό το κομμάτι διαφωνώ μαζί σου αν και δεν είμαι σίγουρη ότι το εννοείς «ακριβώς έτσι οπως διαβάζεται» 

Το ξέρω ότι ακούγεται άσχημο, αλλά τι να κάνω, δικαιούμαι κι εγώ ένα κουσούρι! Προφανώς υπάρχουν κοινά θέλω, αλλά υπάρχουν και κάποια θέλω που δεν είναι κοινά. Ο άντρας μου πχ τρελαίνεται να κάνει κατασκευές, επισκευές, να φτιάχνει πράγματα κλπ. Όταν το κάνει σπίτι μας ενα σαβ/κο αντί να κάνουμε κάτι ευχάριστο μαζί, δεν έχω θέμα, είτε θα κάνω κάποια άλλη δουλειά, είτε θα κάνω ψώνια, είτε θα χαλαρώσω απλά. Όταν όμως το κάνει στις διακοπές  στο εξοχικό των γονιών του (και στων γονιών μου θα το έκανε, δεν τίθεται τέτοιο θέμα), βαριέμαι. Δεν έχω φίλους για να βγω εκεί, δεν μπορώ να πάω για μπάνιο μόνη μου, κάθομαι απλά και διαβάζω κανένα βιβλίο κλπ, αλλά αυτό το θεωρώ καταπίεση γιατί σκέφτομαι ότι την ίδια ώρα θα μπορούσα  πχ να είμαι στην Αθήνα που εκείνου δεν του αρέσει. Εγώ επειδή είμαι χαλαρός τύπος, αν επρόκειτο να είμαι δεσμευμένη με κάτι, έτσι θα έλεγα στον σύντροφό μου.  Επειδή όμως ο άντρας μου τουλάχιστον δεν είναι τέτοιος τύπος, αυτό εμένα με καταπίεζε μέχρι να κάνουμε το παιδί. Τώρα προφανώς δεν με ενοχλεί γιατί την ίδια ώρα έχω κι εγώ μια ασχολία. 

[Macgyver]

πρίν από 1 λεπτό , Έσπερος είπε:

Το ξέρω ότι ακούγεται άσχημο, αλλά τι να κάνω, δικαιούμαι κι εγώ ένα κουσούρι! Προφανώς υπάρχουν κοινά θέλω, αλλά υπάρχουν και κάποια θέλω που δεν είναι κοινά. Ο άντρας μου πχ τρελαίνεται να κάνει κατασκευές, επισκευές, να φτιάχνει πράγματα κλπ. Όταν το κάνει σπίτι μας ενα σαβ/κο αντί να κάνουμε κάτι ευχάριστο μαζί, δεν έχω θέμα, είτε θα κάνω κάποια άλλη δουλειά, είτε θα κάνω ψώνια, είτε θα χαλαρώσω απλά. Όταν όμως το κάνει στις διακοπές  στο εξοχικό των γονιών του (και στων γονιών μου θα το έκανε, δεν τίθεται τέτοιο θέμα), βαριέμαι. Δεν έχω φίλους για να βγω εκεί, δεν μπορώ να πάω για μπάνιο μόνη μου, κάθομαι απλά και διαβάζω κανένα βιβλίο κλπ, αλλά αυτό το θεωρώ καταπίεση γιατί σκέφτομαι ότι την ίδια ώρα θα μπορούσα  πχ να είμαι στην Αθήνα που εκείνου δεν του αρέσει. Εγώ επειδή είμαι χαλαρός τύπος, αν επρόκειτο να είμαι δεσμευμένη με κάτι, έτσι θα έλεγα στον σύντροφό μου.  Επειδή όμως ο άντρας μου τουλάχιστον δεν είναι τέτοιος τύπος, αυτό εμένα με καταπίεζε μέχρι να κάνουμε το παιδί. Τώρα προφανώς δεν με ενοχλεί γιατί την ίδια ώρα έχω κι εγώ μια ασχολία. 

Τώρα ανοίγουμε άλλη συζήτηση .... όποτε δεν το συνεχίζω γιατί θα βγούμε off topic ! Ενδιαφέρον θέμα έθεσες κυρίως για poll ! 

[ninaki80]

πρίν από 7 λεπτά , little lamb είπε:

 

Ναι μπορεί, τι να πω, αλλά νομίζω ότι και πάλι δεν θα το έκανα ελαφρά τη καρδία. Γιατί όπως είπε και η @Lisbet, αυτό που θα ήθελα κυρίως θα ήταν παιδί του άντρα μου, όχι παιδί γενικώς όποιου να'ναι (αλλιώς θα το έκανα και μόνη μου). Και τώρα που το σκέφτομαι, αν το δούμε και αντίστροφα μπορεί να είναι εγωιστικό και το να λέμε "εγώ θέλω να έχει οπωσδήποτε το δικό μου dna αφού μπορώ". Καταλαβαίνω βέβαια ότι οι περισσότερες δεν το λέτε με αυτή τη λογική, αλλά με τη λογική να είναι τουλάχιστον του ενός. Αλλά αν μου τύχαινε στα αλήθεια, νομίζω ότι θα κόλλαγα και δεν θα το έκανα. Θα πάλευα πάρα πολύ για υιοθεσία και αν δεν έβγαινε άκρη θα έβρισκα άλλους τρόπους να βλέπω παιδιά όσο γίνεται περισσότερο (γιατί μου αρέσουν πάρα πολύ), δηλαδή παιδιά φίλων, συγγενών, εθελοντικά σε ορφανοτροφεία κλπ, θα έκανα κάποια αναδοχή παιδιού, κάτι τέτοιο, ή θα γινόμουν babysitter ή μπορεί και να πήγαινα να ξανασπουδάσω να γινόμουν νηπιαγωγός! (και σιγά μη με παίρνανε σε κανένα σταθμό μεγάλη, αλλά λέμε τώρα!)

θα σου πω αυτα τα ελεγα οταν ειμουν μικρουλα δηλαδη 28 30 χρονων κ δεν ειχα ακομα αποφασισει ποτε θα κανω οικογενεια(ηθελα εννοειτε παιδια αλλα δεν ηθελα αμεσως). οταν ομως ειπα θελω τωρα οικογενεια αυτα ηταν απλα θεωριες ενος μικρου ρομαντικου κοριτσιου. 

το να θες παιδι μονο απο τον συντροφο σου  δεν ισχυει δηλαδη αν σε χωριζε κ εμενες μονη θα εμενες χωρις παιδι? θα εκανες ητε μονη σου ητε με καποιον αλλο τοσο ρεαλιστικα

[little lamb]

Ε ναι αλλά όταν είσαι με τον άλλο δεν σκέφτεσαι στα καλά καθούμενα ότι μια μέρα μπορεί να χωρίσεις και να έχεις καβάτζα το παιδί! Τέλος πάντων, κι εγώ 30 είμαι αλλά ήθελα ήδη οικογένεια. Γενικά πάντως είμαι πιο ρομαντική παρά ρεαλίστρια οπότε και τώρα που θέλω οικογένεια τα ίδια λέω! Νομίζω δεν έχει νόημα να καταλαμβάνουμε άλλο το ποστ γιατί έχουμε άλλη άποψη στο συγκεκριμένο θέμα και λέμε τα ίδια και τα ίδια! Σε άλλα θέματα θα έχουμε να πούμε περισσότερα! Μόνο για να αποφύγω παρεξηγήσεις να ξανατονίσω ότι δεν κατακρίνω κανέναν που προβαίνει σε αυτή τη μέθοδο, ίσα ίσα μπορεί να τον θεωρώ και θαρραλέο, και ξεκίνησα να γράφω επειδή η κοπέλα ρώτησε αν θα το κάναμε, δεν φανταζόμουν ότι θα πάρει τόση έκταση. Εύχομαι στην κοπέλα και σε όλους καλή τύχη σε ό,τι κι αν αποφασίσουν και όλοι να χαίρονται τα παιδιά τους με όποιο τρόπο κι αν αποκτήθηκαν. Γιατί νομίζω όλοι συμφωνούμε στο ότι όποιος το μεγαλώνει είναι γονιός.

πρίν από 17 λεπτά , Αντουαν8 είπε:

Οι απαντησεις σας ειναι πολυ ενδιαφερουσες αληθεια...τις διαβαζω ολες με πολυ προσοχη!!!το συμπερασμα μου ειναι οτι καποια γυναικα που δεν εχει ζησει το δειλημα η' εστω αυτον το πολυ δυσκολο δρομο της "υπογονημοτητας" οποιασδηποτε μορφης δεν μπορει να καταλαβει ακριβως τα συναισθηματα κτλ κτλ...και ισως να ειναι και λογικο στην τελικη...για αυτο ακριβως τον λογο επιβεβαιωνεται η αποψη μου στο να μν γνωριζει κανεις τπτ!μονο το ζευγαρι και ο γιατρος...διοτι εξω απτο χορο...και εχοντας και 1,2,3  παιδακια δεν μπορεις να καταλαβεις ...δεν μπορεις αληθεια!

 

Κοπέλα μου τώρα εμφανίστηκε το μήνυμά σου, οπότε ας σου γράψω και προσωπικά. Εύχομαι ό,τι καλύτερο τόσο για τον καθένα σας όσο και ως ζευγάρι! Σίγουρα τα λέμε θεωρητικά, αλλά όπως είπες κι εσύ η ίδια δεν σου φαίνεται απλό όπως στους γιατρούς. Οπότε αν προβληματίζεσαι εσύ που είναι η μόνη σου λύση και δεν σου είναι εύκολο να πεις κατ'ευθείαν ναι ενώ ξέρεις ότι δεν γίνεται αλλιώς, φαντάσου κάποιος που τα σκέφτεται στη θεωρία. Αν δεν νιώθετε όμως σίγουροι για οποιοδήποτε λόγο, θα έλεγα να κάνετε και μια έρευνα για τη διαδικασία υιοθεσίας (αν είστε θετικοί σε αυτό). Να είστε καλά και να βρείτε λύση σύντομα!

[MagdaP]

πρίν από 27 λεπτά , Αντουαν8 είπε:

Οι απαντησεις σας ειναι πολυ ενδιαφερουσες αληθεια...τις διαβαζω ολες με πολυ προσοχη!!!το συμπερασμα μου ειναι οτι καποια γυναικα που δεν εχει ζησει το δειλημα η' εστω αυτον το πολυ δυσκολο δρομο της "υπογονημοτητας" οποιασδηποτε μορφης δεν μπορει να καταλαβει ακριβως τα συναισθηματα κτλ κτλ...και ισως να ειναι και λογικο στην τελικη...για αυτο ακριβως τον λογο επιβεβαιωνεται η αποψη μου στο να μν γνωριζει κανεις τπτ!μονο το ζευγαρι και ο γιατρος...διοτι εξω απτο χορο...και εχοντας και 1,2,3  παιδακια δεν μπορεις να καταλαβεις ...δεν μπορεις αληθεια!

Πόσο συμφωνώ μαζί σου!!! 

Κι εγώ πιστεύω ότι αν κάποια γυναίκα έμεινε χωρίς δυσκολία έγκυος είναι πολύ δύσκολο να καταλάβει... Εκ του ασφαλούς πολλά μπορούμε να πούμε. 

Ας είναι... Μακάρι όλες όσες θέλουν να γίνουν μανούλες να το καταφέρνουν χωρίς κόπο και να μην έρχονται αντιμετωπες με τέτοια διλήμματα! 

Σε εσένα προσωπικά εύχομαι σύντομα να γίνεις μανούλα με όποιον τρόπο αποφασίσετε τελικά!!! 

[little lamb]

Το ότι δεν είναι θετικός κάποιος επειδή είναι "εκ του ασφαλούς" ακούγεται λίγο άσχημο, είναι σαν να λέτε ότι όποιος έρχεται αντιμέτωπος με το πρόβλημα επιλέγει σίγουρα αυτή τη λύση. Ενώ μπορεί κάποιος να έρθει αντιμέτωπος με το πρόβλημα και παρόλα αυτά να μην το κάνει, όχι επειδή δεν θέλει ο σύζυγος αλλά επειδή δεν θέλει ο ίδιος. Σἰγουρα κάποιοι δεν επέλεξαν αυτή τη λύση παρόλο που θα τους χάριζε ένα παιδί. Δηλαδή σίγουρα θα υπάρχουν και άτομα που είναι αρνητικά παρόλο που έχουν το συγκεκριμένο πρόβλημα και δεν είναι εκ του ασφαλούς. (Εγώ -νομίζω ότι- θα ήμουν ένα από αυτά, αν και όντως αυτή τη στιγμή το λέω στη θεωρία)

[Αντουαν8]

21 ώρες πρίν, Miaxara είπε:

@Αντουαν8Είναι λογικό να θέλει το χρόνο του ο άντρας σου. Και ο δικός μου χρειάστηκε περίπου 2 χρόνια να το χωνέψει. Μαζι θρηνήσαμε το κοινό μας βιολογικό παιδί. Πάντως από την αρχή του πρότεινα να προχωρούσαμε σε διπλή δωρεά (σπέρμα και ωάρια) για να έχουμε αυτή τη περίφημη γενετική ισότητα απέναντι στο παιδί. Δεν το ήθελε. Το εντελώς άγνωστο τον φόβιζε πιο πολύ. Ήθελε να είναι κατά το ήμισυ δικό μας. Προχωρήσαμε μόνο όταν είμασταν και οι δύο εντελώς έτοιμοι με αυτή την απόφαση. Τώρα που σου γράφω ο μπαμπας νανουρίζει τη μπεμπούλα του η οποία φωτίζεται ολόκληρη κάθε φορά που τον βλέπει. Δεν είναι το DNA που μας κάνει να αγαπάμε τα παιδιά μας και αυτά εμάς, είναι η καθημερινή τριβή μαζί τους, η έννοια που έχουμε για αυτά και η φροντίδα που τους δίνουμε. Πάρτε το χρόνο σας γιατί πρέπει να μπείτε μόνο με χαρά σε αυτή την ιστορία. Αν θες οτιδήποτε είμαι διαθέσιμη να σου πω για τη δική μας εμπειρία.

Επίσης να πας στο thread της Αζωοσπερμίας αν δεν το έχεις κάνει ήδη. Δεν είστε καθόλου μόνοι σε αυτό τον αγώνα.

Ποσο χαιρομαι για την απαντηση σου ποοοοσο!συγχαρητήρια καταρχας για ολα...ειμαι σχεδον σιγουρη οτι και εμεις θα καταληξουμε σε αυτο αργα η γρηγορα !!θα ηθελα οποτε εχεις χρονο να μου στειλεις ενα ινμποξ για ολα αυτα που αντιμετωπισατε με την επιλογη δοτη...το ψυχολογικο κομματι κτλ κτλ θα χαρω πολυ να μαθω απο πρωτο χερι για ολα αυτα και οτι αλλο θεωρεις εσυ σημαντικο...

Να χαίρεσαι την μπεμπουλα σου τον αντρα σου και αυτη την ιδιαίτερη επιλογη!!

[Lisbet]

πρίν από 26 λεπτά , ninaki80 είπε:

το να θες παιδι μονο απο τον συντροφο σου  δεν ισχυει δηλαδη αν σε χωριζε κ εμενες μονη θα εμενες χωρις παιδι? θα εκανες ητε μονη σου ητε με καποιον αλλο τοσο ρεαλιστικα

 

Γιατί δεν ισχύει, βρε κορίτσι; Τόσο απίθανο σου ακούγεται; Και ναι, υπάρχουν γυναίκες που, από το να αναλάβουν το βάρος μιας μονογονεϊκής οικογένειας εξ αρχής (κι όχι να προκύψει στην πορεία, από διαζύγιο ή χηρεία) προτιμούν να μείνουν χωρίς παιδί, πού το περίεργο; Μια που μιλάμε για εγωιστικές διαθέσεις, και για μένα είναι εγωιστικό να φέρεις έναν άνθρωπο στον κόσμο χωρίς να έχεις μια οικογένεια να του προσφέρεις. Δηλαδή μερικές φορές αισθάνομαι πως για κάποιες γυναίκες το παιδί είναι αυτοσκοπός και κατά τη γνώμη μου, δε θα έπρεπε να είναι. 

 

Το να κάνεις παιδί με κάποιον άλλο, είναι εντελώς διαφορετικό, απλά προχωράς με τη ζωή σου. 

 

Έχω υπόψη μου ζευγάρι που χώρισε πρόσφατα επειδή ο άντρας δεν ήθελε να πάρει η γυναίκα του δανεικά ωάρια. Παρόλο που το παιδί θα ήταν βιολογικά δικό του, δεν ήθελε το παιδί μιας ξένης. Την παρακαλούσε να υιοθετήσουν, όμως εκείνη δε δεχόταν κι έτσι πήραν διαζύγιο.

[ninaki80]

πρίν από 29 λεπτά , Lisbet είπε:

 

Γιατί δεν ισχύει, βρε κορίτσι; Τόσο απίθανο σου ακούγεται; Και ναι, υπάρχουν γυναίκες που, από το να αναλάβουν το βάρος μιας μονογονεϊκής οικογένειας εξ αρχής (κι όχι να προκύψει στην πορεία, από διαζύγιο ή χηρεία) προτιμούν να μείνουν χωρίς παιδί, πού το περίεργο; Μια που μιλάμε για εγωιστικές διαθέσεις, και για μένα είναι εγωιστικό να φέρεις έναν άνθρωπο στον κόσμο χωρίς να έχεις μια οικογένεια να του προσφέρεις. Δηλαδή μερικές φορές αισθάνομαι πως για κάποιες γυναίκες το παιδί είναι αυτοσκοπός και κατά τη γνώμη μου, δε θα έπρεπε να είναι. 

 

Το να κάνεις παιδί με κάποιον άλλο, είναι εντελώς διαφορετικό, απλά προχωράς με τη ζωή σου. 

 

Έχω υπόψη μου ζευγάρι που χώρισε πρόσφατα επειδή ο άντρας δεν ήθελε να πάρει η γυναίκα του δανεικά ωάρια. Παρόλο που το παιδί θα ήταν βιολογικά δικό του, δεν ήθελε το παιδί μιας ξένης. Την παρακαλούσε να υιοθετήσουν, όμως εκείνη δε δεχόταν κι έτσι πήραν διαζύγιο.

ο κυριος που χωρισε προφανως κ φοβοταν αλλα πραγματα απτα δανεικα ωαρια κ οχι επειδη ηθελε να διαιωνησει το dna  της γυναικας του κ μονο. προφανως υπαρχουν κολληματα που ειναι ταμπου στην δωρεα ακομα κ γιαυτον που ειναι υγιης.

 

οικογενεια δεν ειναι ο συντροφος μονο εισαι εσυ τα αδερφια σου κτλ κτλ. αρα αν φοβασαι να κανεις μονος σου οικογενεια απο αποψη ευθυνης κτλ ειναι αλλο θεμα ειναι απλα φοβος κ ειναι σεβαστο.

εγωιστικο παντως στο να θες να κανεις παιδι ενω μπορεις να το μεγαλωσεις αξιοπρεπως δεν υπαρχει .

αλλιως δεν θα βασανιζοντουσαν τοσες γυναικες  για να κανουν παιδι. κ δεν ειναι αυτοσκοπος ειναι απλως ονειρο αναγκη ανθρωπινη που δεν υποκαθισταται δυστηχως ευκολα αν το θες . οποτε εγωισμο εγω σε αυτο δεν βλεπω . κ προτιμω να κανει καποιος οικογενεια με δανεικα παρα να μεινει με χιλια αποθυμενα κ ψυχολογικα κ αν στη ζωη του.

1 ώρα πρίν, little lamb είπε:

Ε ναι αλλά όταν είσαι με τον άλλο δεν σκέφτεσαι στα καλά καθούμενα ότι μια μέρα μπορεί να χωρίσεις και να έχεις καβάτζα το παιδί! Τέλος πάντων, κι εγώ 30 είμαι αλλά ήθελα ήδη οικογένεια. Γενικά πάντως είμαι πιο ρομαντική παρά ρεαλίστρια οπότε και τώρα που θέλω οικογένεια τα ίδια λέω! Νομίζω δεν έχει νόημα να καταλαμβάνουμε άλλο το ποστ γιατί έχουμε άλλη άποψη στο συγκεκριμένο θέμα και λέμε τα ίδια και τα ίδια! Σε άλλα θέματα θα έχουμε να πούμε περισσότερα! Μόνο για να αποφύγω παρεξηγήσεις να ξανατονίσω ότι δεν κατακρίνω κανέναν που προβαίνει σε αυτή τη μέθοδο, ίσα ίσα μπορεί να τον θεωρώ και θαρραλέο, και ξεκίνησα να γράφω επειδή η κοπέλα ρώτησε αν θα το κάναμε, δεν φανταζόμουν ότι θα πάρει τόση έκταση. Εύχομαι στην κοπέλα και σε όλους καλή τύχη σε ό,τι κι αν αποφασίσουν και όλοι να χαίρονται τα παιδιά τους με όποιο τρόπο κι αν αποκτήθηκαν. Γιατί νομίζω όλοι συμφωνούμε στο ότι όποιος το μεγαλώνει είναι γονιός.

 

Κοπέλα μου τώρα εμφανίστηκε το μήνυμά σου, οπότε ας σου γράψω και προσωπικά. Εύχομαι ό,τι καλύτερο τόσο για τον καθένα σας όσο και ως ζευγάρι! Σίγουρα τα λέμε θεωρητικά, αλλά όπως είπες κι εσύ η ίδια δεν σου φαίνεται απλό όπως στους γιατρούς. Οπότε αν προβληματίζεσαι εσύ που είναι η μόνη σου λύση και δεν σου είναι εύκολο να πεις κατ'ευθείαν ναι ενώ ξέρεις ότι δεν γίνεται αλλιώς, φαντάσου κάποιος που τα σκέφτεται στη θεωρία. Αν δεν νιώθετε όμως σίγουροι για οποιοδήποτε λόγο, θα έλεγα να κάνετε και μια έρευνα για τη διαδικασία υιοθεσίας (αν είστε θετικοί σε αυτό). Να είστε καλά και να βρείτε λύση σύντομα!

εισαι μικρο κοριτσι γιαυτο τα σκεφτεσε ετσι αν εφτανες κοντα στα 40 χωρις παιδι θα ελεγες γιατι να μην κανω παιδι τι σημαινει dna . ??  

σιγουρα υπαρχουν ανθρωποι που δεν αποδεχονται αυτη την λυση αλλα πρεπει να το εχεις ζησει στο πετσι σου την αγωνια το.ανχος την προσπαθεια τον καημο την καταθλιψη το πενθος για να πεις εγω θα εμενα χωρις παιδι αν μου συνεβαινε κατι τετοιο

[Lisbet]

πρίν από 26 λεπτά , ninaki80 είπε:

ο κυριος που χωρισε προφανως κ φοβοταν αλλα πραγματα απτα δανεικα ωαρια κ οχι επειδη ηθελε να διαιωνησει το dna  της γυναικας του κ μονο. προφανως υπαρχουν κολληματα που ειναι ταμπου στην δωρεα ακομα κ γιαυτον που ειναι υγιης.

 

οικογενεια δεν ειναι ο συντροφος μονο εισαι εσυ τα αδερφια σου κτλ κτλ. αρα αν φοβασαι να κανεις μονος σου οικογενεια απο αποψη ευθυνης κτλ ειναι αλλο θεμα ειναι απλα φοβος κ ειναι σεβαστο.

εγωιστικο παντως στο να θες να κανεις παιδι ενω μπορεις να το μεγαλωσεις αξιοπρεπως δεν υπαρχει .

αλλιως δεν θα βασανιζοντουσαν τοσες γυναικες  για να κανουν παιδι. κ δεν ειναι αυτοσκοπος ειναι απλως ονειρο αναγκη ανθρωπινη που δεν υποκαθισταται δυστηχως ευκολα αν το θες . οποτε εγωισμο εγω σε αυτο δεν βλεπω . κ προτιμω να κανει καποιος οικογενεια με δανεικα παρα να μεινει με χιλια αποθυμενα κ ψυχολογικα κ αν στη ζωη του.

 

Όποιος έχει κολλήματα  και ταμπού και φοβάται το δανεικό dna, δεν παρακαλάει τη γυναίκα του να δεχτεί να υιοθετήσουν. Στο εντελώς ξένο παιδί, για τι dna να μιλήσουμε; Κι όμως αυτός ο κύριος, όπως λες, το προτιμούσε.

 

Δεν είναι θέμα φόβου, από καμία άποψη. Για μένα, που θα έκανα, όπως ξανάπα, την ίδια επιλογή με τον εν λόγω κύριο, είναι θέμα συναισθήματος. Βλέπω τα παιδιά μου σαν μια συνέχεια δική μου και του άντρα μου, των δυο μας μαζί. Μια επιλογή που κάναμε μαζί πριν από 14 χρόνια, την επισφραγίσαμε μαζί φέρνοντας δυο ανθρώπους στον κόσμο και τη συνεχίζουμε ανατρέφοντάς τα μαζί. Δε θέλω  παιδί μόνο και μόνο για να λέω ότι έκανα παιδί, ότι δεν έμεινα άτεκνη. Το θέλω εφόσον υπάρξουν οι απαραίτητες, κατ' εμέ, προϋποθέσεις. Κι είναι εντελώς απαραίτητο, για μένα, να γνωρίζω, να αγαπάω και να ζω μαζί με τον πατέρα του παιδιού μου. Δεν ξέρω γιατί ακούγεται τόσο απίστευτο, ώστε πρέπει να κρύβεται κάτι άλλο πίσω από αυτό. Όποιος θέλει ας μην το πιστέψει. Έτσι είναι. 

 

Πέρα από αυτό, υπάρχει και το θέμα του κατά πόσον μπορείς να υποστηρίξεις αυτή την επιλογή απέναντι στους υπόλοιπους. Να παρουσιάζεις στα πεθερικά σου για εγγόνι ένα παιδί που δεν είναι του γιου τους. Να λες ψέματα σε όλον τον κόσμο για μια ζωή. Δεν είναι πράγματα που μπορεί να τα κάνει ο καθένας. Χρειάζεται απόλυτη σύμπνοια και ταύτιση απόψεων στο ζευγάρι για να το προχωρήσουν μέχρι τέλους χωρίς να επηρεαστούν. Εμείς σαν ζευγάρι ξέρω ότι δε θα τα βγάζαμε πέρα. 

[little lamb]

Δεν είπα ότι θα έμενα σίγουρα χωρίς, αλλά ότι δεν είμαι και τόσο σίγουρη ότι θα έλεγα ναι. Και σίγουρα θα υπάρχουν και 40άρες που τα έζησαν όλα αυτά και μπορεί να έλιωναν για παιδί και παρόλα αυτά να είπαν όχι, πώς το ξέρεις επομένως ότι θα έλεγα σίγουρα ναι;

Και το θέμα μου δεν είναι το dna, αν ήταν έτσι δεν θα ήθελα ούτε την υιοθεσία. Ο προβληματισμός μου έγκειται στην "άνιση" (τρόπος του λέγειν) σχέση των γονέων και το είπα εξ αρχής.

Και το εμπέδωσα ότι πολλούς δεν τους ενδιαφέρει αυτό ή προτιμούν το παιδί να είναι έστω του ενός, μην ξαναγράφουμε τα ίδια και τα ίδια.

Ο καθένας έχει μια άποψη και κάνει ό,τι τον κάνει να νιώθει καλύτερα, δεν είναι κακό, δεν έχει νόημα να προσπαθούμε να πείσουμε ο ένας τον άλλο! (δεν το λέω επιθετικά -μπορεί να φαίνεται έτσι γραπτώς. Απλά όντως δεν έχει νόημα)

Επίσης με την ίδια λογική και όσες περνάνε τα 40 και δεν έχουν βρει σύντροφο θα λέγαμε ότι θα θέλουν όλες να κάνουν παιδί μόνες με δότη! Ἀλλες το επιλέγουν και άλλες όχι, δεν είναι ότι επειδή έφτασαν τα 40 και θέλουν πολύ παιδί θα το κάνουν σίγουρα! (Εντάξει το καταλαβαίνω ότι δεν είναι ακριβώς το ίδιο η μονογονεϊκή οικογένεια αλλά το λέω σαν παράδειγμα για το ότι δεν αρκεί απλά να θες πολύ ένα παιδί και να έχεις περάσει την ηλικία, παίζουν κι άλλοι παράγοντες)

[Lisbet]

Ξέρω πολλές, μα πάρα πολλές γυναίκες στα 40+ τους που ήθελαν πάρα πολύ παιδί. Και ανύπαντρες και παντρεμένες. Από τις παντρεμένες, αλλες τα κατάφεραν κι έκαναν (με εξωσωματική/χωρίς/με παρένθετη), δύο υιοθέτησαν, δύο χώρισαν, μία έμεινε χωρίς παιδί (με απωθημένα και ψυχολογικά), άλλες χωρίς παιδί το πήραν απόφαση και κάνουν τη ζωή τους. Καμία από τις ανύπαντρες δεν έκανε παιδί εκτός γάμου,  κυρίως γιατί το θεωρούσαν ταφόπλακα της όποιας πιθανότητας είχαν να βρουν ένα μόνιμο σύντροφο. Τελικά μια στα 45 της παντρεύτηκε και στα 46 είχε έναν κορίτσαρο. Άλλη μια βρήκε τον άνθρωπό της στα 45, ελπίζουμε να εξελιχθούν και γι' αυτήν τα πράγματα εξίσου καλά. 

 

Δε σκέφτονται όλοι οι άνθρωποι με τον ίδιο τρόπο.

Επεξεργάστηκαν 24 Φεβρουαρίου,2019 by Lisbet

[ninaki80]

 

 

πρίν από 50 λεπτά , Lisbet είπε:

Ξέρω πολλές, μα πάρα πολλές γυναίκες στα 40+ τους που ήθελαν πάρα πολύ παιδί. Και ανύπαντρες και παντρεμένες. Από τις παντρεμένες, αλλες τα κατάφεραν κι έκαναν (με εξωσωματική/χωρίς/με παρένθετη), δύο υιοθέτησαν, δύο χώρισαν. Καμία από τις ανύπαντρες δεν έκανε παιδί εκτός γάμου,  κυρίως γιατί το θεωρούσαν ταφόπλακα της όποιας πιθανότητας είχαν να βρουν ένα μόνιμο σύντροφο. Τελικά μια στα 45 της παντρεύτηκε και στα 46 είχε έναν κορίτσαρο. Άλλη μια βρήκε τον άνθρωπό της στα 45, ελπίζουμε να εξελιχθούν και γι' αυτήν τα πράγματα εξίσου καλά. 

 

Δε σκέφτονται όλοι οι άνθρωποι με τον ίδιο τρόπο.

ταφοπλακα το παιδι για να βρεις συντροφο αν το θεωρεις σημαινει οτι πανω απο ολα θελεις συντροφο κ οχι παιδι. αρα δεν θελαν κ, παρα πολυ παιδι σεβαστο .

οσο για τις φιλες που στα 45 θα ηθελε να κανει δικο της παιδι σιγα μην σας ανακοινωσει οτι θα παει με δανεικα αν θελει κ σιγα μην καταλαβει κανεις αν αυριο σας πει εκανα εξωσωματικη οτι το παιδι ειναι με δανεικα

επισης παιζουν ρολο κ φοβιες πισω απο τα θελω. δηλαδη καποια που δεν εκανε μονη της παιδι μπορει να φοβοταν γιατι οπως κ.να το κανουμε ειναι ταμπου ακομα κ σημερα κ ας ηθελε κ πολλες να το εχουν μετανιωσει χωρις φυσικα να το.παραδεχονται.

γενικα θελω να πω οτι σιγουρα υπαρχουν γυναικες που δεν θελουν.παιδι αλλα πιστευω οτι αυτες που θελουν θα προσπαθησουν με ολους τους τροπους κ οσες θελουν αλλα φοβουνται εχουν ταμπου κτλ καποια στιγμη θα αναρωτιουνται γιατι δεν το τολμησαν σιγουρα... 

οσο για τον κυριο που χωρισε δεν.εννοουσα οτι ειχε κολληματα με το διαφορετικο dna  αλλα κολληματα γενικα με την δωρεα γιατι υπαρχουν κ αλλα ηθικα διλληματα που προκυπτουν με τις δωρεες ενω με την υιοθεσια ειναι πιο ξεκαθαρα τα πραγματα.

εγω παντως δυο.ζευγαρια που ξερω  που εχουν παει με δωρεα το εχουν πει στους γονεις τους οι υπολοιποι δεν χρειαζετε να το ξερουν εννοειτε. καλα κ δεν φαινετε κιολας οτι ειναι τα παιδια με δωρεα. 

επισης ξερω κ.γυναικα που στα 47 εκανε κ με.τα δυο δανεικα κ σπερμα κ ωαρια κ ειναι μονη της μια χαρα κ πραγματικα αναρωτιωταν ποσο μεγαλη βλακεια εκανε που δεν το ειχε παρει αποφαση κ πιο νεα 

 

[ninaki80]

1 ώρα πρίν, Lisbet είπε:

 

Όποιος έχει κολλήματα  και ταμπού και φοβάται το δανεικό dna, δεν παρακαλάει τη γυναίκα του να δεχτεί να υιοθετήσουν. Στο εντελώς ξένο παιδί, για τι dna να μιλήσουμε; Κι όμως αυτός ο κύριος, όπως λες, το προτιμούσε.

 

Δεν είναι θέμα φόβου, από καμία άποψη. Για μένα, που θα έκανα, όπως ξανάπα, την ίδια επιλογή με τον εν λόγω κύριο, είναι θέμα συναισθήματος. Βλέπω τα παιδιά μου σαν μια συνέχεια δική μου και του άντρα μου, των δυο μας μαζί. Μια επιλογή που κάναμε μαζί πριν από 14 χρόνια, την επισφραγίσαμε μαζί φέρνοντας δυο ανθρώπους στον κόσμο και τη συνεχίζουμε ανατρέφοντάς τα μαζί. Δε θέλω  παιδί μόνο και μόνο για να λέω ότι έκανα παιδί, ότι δεν έμεινα άτεκνη. Το θέλω εφόσον υπάρξουν οι απαραίτητες, κατ' εμέ, προϋποθέσεις. Κι είναι εντελώς απαραίτητο, για μένα, να γνωρίζω, να αγαπάω και να ζω μαζί με τον πατέρα του παιδιού μου. Δεν ξέρω γιατί ακούγεται τόσο απίστευτο, ώστε πρέπει να κρύβεται κάτι άλλο πίσω από αυτό. Όποιος θέλει ας μην το πιστέψει. Έτσι είναι. 

 

Πέρα από αυτό, υπάρχει και το θέμα του κατά πόσον μπορείς να υποστηρίξεις αυτή την επιλογή απέναντι στους υπόλοιπους. Να παρουσιάζεις στα πεθερικά σου για εγγόνι ένα παιδί που δεν είναι του γιου τους. Να λες ψέματα σε όλον τον κόσμο για μια ζωή. Δεν είναι πράγματα που μπορεί να τα κάνει ο καθένας. Χρειάζεται απόλυτη σύμπνοια και ταύτιση απόψεων στο ζευγάρι για να το προχωρήσουν μέχρι τέλους χωρίς να επηρεαστούν. Εμείς σαν ζευγάρι ξέρω ότι δε θα τα βγάζαμε πέρα. 

λες δεν θελω να φερω ενα παιδι στον κοσμο μονο κ μονο για να μην με λενε ατεκνη. λες τοσος κοσμος να προσπαθει για παιδι θυσιαζοντας την ζωη του μονο κ μονο για να μην τον λενε ατεκνο?

κ επισης εχεις παιδακια αυτο σημαινει οτι η επιλογη που εκανες με τον αντρα σου να κανεις παιδια πετυχε .

αν δεν πετυχαινε εχεις σκεφτει τι θα εκανες αν ο.αντρας σου σου ζητουσε παιδι εστω με δανεικα? κ αν τελικα τα εκανες δεν θα ηταν ολοκληρωση κ συνεχεια της σχεσης σου κ προεκταση του εαυτου σας τι.θα ηταν.αφου εσεις τα μεγαλωνετε ??

η μαλλον να το.θεσω αλλιως αν δεν.ηθελες τα παιδια σου κ τα εδινες καπου κ.τα μεγαλωνε καποιος αλλος θα ηταν προεκταση της σχεσης σας ? οχι μαλλον

θελω να πω βαζεις προυποθεσεις στο να κανεις παιδια ενω εχεις παιδια εδω κ χρονια με τον.συντροφο σου. 

[Lisbet]

πρίν από 1 λεπτό , ninaki80 είπε:

λες δεν θελω να φερω ενα παιδι στον κοσμο μονο κ μονο για να μην με λενε ατεκνη. λες τοσος κοσμος να προσπαθει για παιδι θυσιαζοντας την ζωη του μονο κ μονο για να μην τον λενε ατεκνο?

κ επισης εχεις παιδακια αυτο σημαινει οτι η επιλογη που εκανες με τον αντρα σου να κανεις παιδια πετυχε .

αν δεν πετυχαινε εχεις σκεφτει τι θα εκανες αν ο.αντρας σου σου ζητουσε παιδι εστω με δανεικα? κ αν τελικα τα εκανες δεν θα ηταν ολοκληρωση κ συνεχεια της σχεσης σου κ προεκταση του εαυτου σας τι.θα ηταν.αφου εσεις τα μεγαλωνετε ??

η μαλλον να το.θεσω αλλιως αν δεν.ηθελες τα παιδια σου κ τα εδινες καπου κ.τα μεγαλωνε καποιος αλλος θα ηταν προεκταση της σχεσης σας ? οχι μαλλον

 

Έχεις ξεφύγει, ε;  Τι θα πει αν δεν ήθελα τα παιδιά μου και τα έδινα κάπου και τα μεγάλωνε κάποιος άλλος; Πας καλά; Επιχείρημα είναι αυτό τώρα;  Δεν θα το συνεχίσω...έχω απαντήσει σε πολλά, εξάλλου, ήδη. Άντε γεια...που λέει κι ο Τσουκαλάς

 

 

[MagdaP]

Νομίζω δεν έχει νόημα να συνεχίζεται το θέμα. Όταν είπα ότι κάποιοι μιλάνε εκ του ασφαλούς θεωρήθηκε άσχημο. Πραγματικά όμως το λέω και χωρίς πρόθεση να προσβαλω κανέναν, πως όταν σου έχουν έρθει τελείως αβίαστα τα παιδιά, και καλώς έχουν έρθει, είναι αδύνατο να μπεις στην ψυχολογία... Όταν έχεις φάει διάφορα χαστουκια από τη ζωή αρχίζεις και βλέπεις λίγο διαφορετικά τα πράγματα. 

[Lenia16]

πρίν από 17 λεπτά , Lisbet είπε:

 

Έχεις ξεφύγει, ε;  Τι θα πει αν δεν ήθελα τα παιδιά μου και τα έδινα κάπου και τα μεγάλωνε κάποιος άλλος; Πας καλά; Επιχείρημα είναι αυτό τώρα;  Δεν θα το συνεχίσω...έχω απαντήσει σε πολλά, εξάλλου, ήδη. Άντε γεια...που λέει κι ο Τσουκαλάς

 

 

Αυτό που θέλει να πει φαντάζομαι είναι πως τα παιδιά γίνονται προέκταση μας επειδή τα μεγαλώνουμε εμείς, όχι επειδή τα γεννάμε απλώς. Μια γυναίκα που δίνει το παιδί της για υιοθεσία ακόμη κ αν το έκανε με κάποιον που ήθελε δεν μπορεί να πει ότι είναι προέκταση της σχέσης της. Επίσης, λέγοντας πως είναι απαραίτητο να γνωρίζεις να αγαπάς κ να ζεις με τον πατέρα του παιδιού αλλιώς δεν έχει νόημα να κάνεις παιδί ακυρώνεις όλες τις μονογονεϊκές οικογένειες. Η οικογένεια μπορεί να λάβει πολλές μορφές, δεν είναι υποχρεωτικό να εχει το κλασικό μοτίβο μαμά-μπαμπας-παιδι.

[Έσπερος]

Αυτά τα πράγματα συζητιούνται πολύ ωραία υποθετικά κ έξω από το χορό. είναι πολύ εύκολο να λες ότι θα έκανες ή δεν θα έκανες κάτι, όμως στην πράξη η υποβοηθούμενη αναπαραγωγή ειναι ψυχοφθόρα και επίπονη διαδικασία και μονο οποιος την εχει ζησει καταλαβαινει οτι ψυχολογικα ειναι μια κατασταση αρκετα περιεργη, ακομα και για απλές περιπτωσεις, για συντρόφους που δίνουν το δικό τους υλικο, και που δεν τίθεται κανένα ηθικό διλημμα. Δεν αντιλέγω ότι υπάρχουν ταμπού. Όμως αν κάποιος δεν το έχει βιώσει, δεν μπορει να καταλαβει το σοκ του τι σημαινει να γνωριζεις οτι πρακτικα ειναι δυσκολο εως αδύνατο να τεκνοποίησεις - ποσο μαλλον οταν ειναι αδύνατο ακομα κ με ιατρικη υποβοήθηση. Δεν είναι το ίδιο με το να αγχώνεσαι γιατί εχεις υποψιες, ουτε να εχεις πολλες αποβολές. Σκεφτείτε κιόλας πώς θα νιώθει ο "υπαίτιος" όταν βλέπει τον / την συντροφο του να υποβάλλεται σε διαφορες ιατρικές διαδικασιες. Πώς θα νιώθει ο άντρας που εχει προβλημα οταν θα βοηθαει τη γυναικα του να κανει καθε μερα τις ενεσεις της ωορρηξία; Δεν θα νιωθει οτι εξαιτίας του ταλαιπωρειται η γυναικα του; Και πώς θα μιωθει η αλλη πλευρα; Που απο τη μια θα θελει να δειξει την απογοητευση και την πίκρα για το παιδι που δεν ερχεται, αλλα απο την αλλη δεν θα θρλει να κανει τον αλλον να νιωσει φταίχτης; Αφήνω στην άκρη το οικονομικό, την επιβάρυνση της υγείας από ορμονες, τον εξευτελισμό της επιτροπής που εγκρινει τις εξωσωματικές... Το να κρίνεις τις αποφάσεις κάποιου αν δεν τα έχεις ζήσει αυτά όλα είναι πολύ εύκολο. Συγγνωμη αν ακούγομαι απότομη. Εγω προσωπικα που εχω βρεθει αντιμέτωπη με προβλημα υπογονιμότητας, απλο κ ευκολα αντιμετωπίσιμο με εξωσωματικη στην οποια στάθηκα τυχερη νε την πρωτη κιολας φορα, το λεω οτι αν ειχαμε πρόβλημα είτε ο ένας είτε ο άλλος με το υλικό μας - που να μην επιλύεται ή παρακάμπτεται ιατρικά-, δεν ξέρω τι θα έκανα. Δεν ξέρω αν θα έπαιρνα δανεικά ωάρια, δεν ξερω αν θα ζητουσα  δότη σπέρματος. Τοσο απλα...

[ninaki80]

πρίν από 21 λεπτά , Lenia16 είπε:

Αυτό που θέλει να πει φαντάζομαι είναι πως τα παιδιά γίνονται προέκταση μας επειδή τα μεγαλώνουμε εμείς, όχι επειδή τα γεννάμε απλώς. Μια γυναίκα που δίνει το παιδί της για υιοθεσία ακόμη κ αν το έκανε με κάποιον που ήθελε δεν μπορεί να πει ότι είναι προέκταση της σχέσης της. Επίσης, λέγοντας πως είναι απαραίτητο να γνωρίζεις να αγαπάς κ να ζεις με τον πατέρα του παιδιού αλλιώς δεν έχει νόημα να κάνεις παιδί ακυρώνεις όλες τις μονογονεϊκές οικογένειες. Η οικογένεια μπορεί να λάβει πολλές μορφές, δεν είναι υποχρεωτικό να εχει το κλασικό μοτίβο μαμά-μπαμπας-παιδι.

αυτο ακριβως θελω να πω.

πρίν από 27 λεπτά , Lisbet είπε:

 

Έχεις ξεφύγει, ε;  Τι θα πει αν δεν ήθελα τα παιδιά μου και τα έδινα κάπου και τα μεγάλωνε κάποιος άλλος; Πας καλά; Επιχείρημα είναι αυτό τώρα;  Δεν θα το συνεχίσω...έχω απαντήσει σε πολλά, εξάλλου, ήδη. Άντε γεια...που λέει κι ο Τσουκαλάς

 

 

δεν ηθελα να σε θιξω ενα παραδειγμα εδωσα . μπορω να το πω κ αναποδα αν εδινα εγω το παιδι μου να το μεγαλωσει αλλος τι προεκταση της σχεσης μου θα ηταν? ειμαστε οκ  τωρα

πρίν από 17 λεπτά , Έσπερος είπε:

Αυτά τα πράγματα συζητιούνται πολύ ωραία υποθετικά κ έξω από το χορό. είναι πολύ εύκολο να λες ότι θα έκανες ή δεν θα έκανες κάτι, όμως στην πράξη η υποβοηθούμενη αναπαραγωγή ειναι ψυχοφθόρα και επίπονη διαδικασία και μονο οποιος την εχει ζησει καταλαβαινει οτι ψυχολογικα ειναι μια κατασταση αρκετα περιεργη, ακομα και για απλές περιπτωσεις, για συντρόφους που δίνουν το δικό τους υλικο, και που δεν τίθεται κανένα ηθικό διλημμα. Δεν αντιλέγω ότι υπάρχουν ταμπού. Όμως αν κάποιος δεν το έχει βιώσει, δεν μπορει να καταλαβει το σοκ του τι σημαινει να γνωριζεις οτι πρακτικα ειναι δυσκολο εως αδύνατο να τεκνοποίησεις - ποσο μαλλον οταν ειναι αδύνατο ακομα κ με ιατρικη υποβοήθηση. Δεν είναι το ίδιο με το να αγχώνεσαι γιατί εχεις υποψιες, ουτε να εχεις πολλες αποβολές. Σκεφτείτε κιόλας πώς θα νιώθει ο "υπαίτιος" όταν βλέπει τον / την συντροφο του να υποβάλλεται σε διαφορες ιατρικές διαδικασιες. Πώς θα νιώθει ο άντρας που εχει προβλημα οταν θα βοηθαει τη γυναικα του να κανει καθε μερα τις ενεσεις της ωορρηξία; Δεν θα νιωθει οτι εξαιτίας του ταλαιπωρειται η γυναικα του; Και πώς θα μιωθει η αλλη πλευρα; Που απο τη μια θα θελει να δειξει την απογοητευση και την πίκρα για το παιδι που δεν ερχεται, αλλα απο την αλλη δεν θα θρλει να κανει τον αλλον να νιωσει φταίχτης; Αφήνω στην άκρη το οικονομικό, την επιβάρυνση της υγείας από ορμονες, τον εξευτελισμό της επιτροπής που εγκρινει τις εξωσωματικές... Το να κρίνεις τις αποφάσεις κάποιου αν δεν τα έχεις ζήσει αυτά όλα είναι πολύ εύκολο. Συγγνωμη αν ακούγομαι απότομη. Εγω προσωπικα που εχω βρεθει αντιμέτωπη με προβλημα υπογονιμότητας, απλο κ ευκολα αντιμετωπίσιμο με εξωσωματικη στην οποια στάθηκα τυχερη νε την πρωτη κιολας φορα, το λεω οτι αν ειχαμε πρόβλημα είτε ο ένας είτε ο άλλος με το υλικό μας - που να μην επιλύεται ή παρακάμπτεται ιατρικά-, δεν ξέρω τι θα έκανα. Δεν ξέρω αν θα έπαιρνα δανεικά ωάρια, δεν ξερω αν θα ζητουσα  δότη σπέρματος. Τοσο απλα...

εγω δεν μιλαω υποθετικα γιατι οταν αντιμετωπισα ενα προβλημα υπηρξε κ αυτη η πιθανοτητα κ το ειχα στο τραπεζι ως β πλανο

[little lamb]

Ηρεμία! Επειδή έχει γίνει χαμός, και νιώθω ότι τον προκάλεσα εγώ επειδή ήμουν η πρώτη που έγραψε ότι θα της φαινόταν περίπλοκο (αλλά η θεματοθέτρια ρώτησε αν θα το κάναμε, όχι αν το έχουμε κάνει, άρα δεν γινόταν να πούμε όλοι ναι):

 

@MagdaP Όταν είπα ότι είναι "άσχημο" να λέμε ότι κάποιος μιλάει εκ του ασφαλούς, δεν εννοούσα ότι είναι προσβλητικό. Εννοούσα (και το εξήγησα) ότι είναι σαν να υποθέτουμε εξ ονόματός του πως αν το είχε ζήσει θα επέλεγε σίγουρα αυτή τη λύση. Ενώ μπορεί να μην την επέλεγε. Η @ninaki80 π.χ. επιμένει ότι όλοι θα το επέλεγαν αν ήθελαν παιδί. Εκεί είναι η διαφωνία. Γιατί και η @Lisbet είπε ότι ξέρει περιπτώσεις που δεν το έκαναν λόγω διαφόρων παραγόντων ενώ ήθελαν παιδί (και η @ninaki80 εκεί ξαναείπε ότι αφού δεν το έκαναν δεν ήθελαν παιδί και αν ήθελαν θα δέχονταν δότη! και κατέληξαν να πλακωθούν!), και η @Έσπερος είπε ότι δεν ξέρει αν θα το έκανε ή όχι, και μπορεί να το είπαν κι άλλες και να το έχασα μέσα στο χαμό! Παρ'όλα αυτά μερικές θεωρούν/θεωρείτε δεδομένο ότι όποιος/α δυσκολευόταν θα το έκανε σίγουρα! Και ότι αν δεν το έκανε θα σήμαινε ότι δεν ήθελε και τόσο πολύ ένα παιδί! Λες και δεν υπάρχουν άλλοι παράγοντες που σε κάνουν να διστάζεις ενώ θέλεις. Αν ήταν έτσι τότε δεν θα έμενε κανένα ζευγάρι χωρίς παιδιά!

 

Ούτε κρίθηκε αρνητικά κάποιος που το έκανε! Αλλά νομίζω έχει δικαίωμα κάποιος να πει ότι δεν θα το έκανε. Και σίγουρα θα το έλεγαν και άτομα που δυσκολεύτηκαν. Μερικές δεν το δέχονται και θεωρούν ότι όλοι θα το έκαναν επειδή οι ίδιες είχαν το θάρρος.

 

Εξάλλου αν κάποιος μιλούσε εκ του ασφαλούς δεν θα δεχόταν ούτε την υιοθεσία. Για να λέω ότι προτιμώ την υιοθεσία σημαίνει ότι δεν με ενθουσιάζει συγκεκριμένα η μέθοδος δανεικών ωαρίων/σπερματοζωαρίων για συγκεκριμένους λόγους (τους οποίους ανέλυσα και δεν θα ξαναναλύσω) και ότι για συγκεκριμένους λόγους θα προτιμούσα την υιοθεσία. Πού είναι το "εκ του ασφαλούς" σε αυτό; Συγκρίνω δύο "τεχνητές" μεθόδους να αποκτήσεις παιδί όταν υπάρχει πρόβλημα, δεν συγκρίνω το να κάνεις μια τεχνητή μέθοδο με το να κάνεις παιδί με φυσικό τρόπο και εύκολα. Εκ του ασφαλούς θα ήταν αν έλεγα ότι και η υιοθεσία είναι περίπλοκη και ο δότης και η παρένθετη και όλα, και ότι το μόνο επιθυμητό είναι το φυσικό. Αλλά όταν είπαμε ότι θα προτιμούσαμε την υιοθεσία για τη "γενετική ισότητα'' που είπε μια κοπέλα, πάλι έπεσαν κάποιοι να μας φάνε λέγοντας ότι "πρέπει" να θεωρούμε καλύτερο το να είναι το παιδί τουλάχιστον του ενός συντρόφου. Ενώ σε κάποια ζευγάρια μπορεί να μην ταιριάζει αυτό και να προτιμήσουν όντως υιοθεσία και να μην τους νοιάζει και καθόλου αν θα έχει dna έστω του ενός, πού είναι το κακό σε αυτό;; (και δεν σημαίνει ότι δεν θα ήθελαν και τόσο πολύ παιδί, γιατί μπορεί να έκαναν τα πάντα για να υιοθετήσουν και να θρηνούσαν όλη μέρα αν δεν πετύχαινε) Δηλαδή γιατί πρέπει όλοι υποχρεωτικά να προτιμούν τα δανεικά; 

 

Τέλος, σκεπτόμενη αυτές τις πολύ σωστές σκέψεις της Έσπερος, τις οποίες έχω σκεφτεί κι εγώ για τα ζευγάρια που κάνουν εξωσωματική, σκέφτηκα τώρα ότι κάποιος/α που θα δεχόταν δότη/δότρια θα υπήρχε πιθανότητα να το έκανε από τύψεις και ενοχές επειδή θα ένιωθε ότι φταίει. Και προσωπικά αυτό θα μου φαινόταν άσχημο και δεν θα ήθελα να νιώθει έτσι ο σύντροφός μου. Άλλος ένας λόγος που προσωπικά θα προτιμούσα υιοθεσία και να μην είναι κανενός (και ταυτόχρονα να είναι και των δύο).

πρίν από 56 λεπτά , Έσπερος είπε:

Σκεφτείτε κιόλας πώς θα νιώθει ο "υπαίτιος" όταν βλέπει τον / την συντροφο του να υποβάλλεται σε διαφορες ιατρικές διαδικασιες. Πώς θα νιώθει ο άντρας που εχει προβλημα οταν θα βοηθαει τη γυναικα του να κανει καθε μερα τις ενεσεις της ωορρηξία; Δεν θα νιωθει οτι εξαιτίας του ταλαιπωρειται η γυναικα του; Και πώς θα μιωθει η αλλη πλευρα; Που απο τη μια θα θελει να δειξει την απογοητευση και την πίκρα για το παιδι που δεν ερχεται, αλλα απο την αλλη δεν θα θρλει να κανει τον αλλον να νιωσει φταίχτης;

 

Επεξεργάστηκαν 24 Φεβρουαρίου,2019 by little lamb

[ninaki80]

πρίν από 22 λεπτά , little lamb είπε:

Ηρεμία! Επειδή έχει γίνει χαμός, και νιώθω ότι τον προκάλεσα εγώ επειδή ήμουν η πρώτη που έγραψε ότι θα της φαινόταν περίπλοκο (αλλά η θεματοθέτρια ρώτησε αν θα το κάναμε, όχι αν το έχουμε κάνει, άρα δεν γινόταν να πούμε όλοι ναι):

 

@MagdaP Όταν είπα ότι είναι "άσχημο" να λέμε ότι κάποιος μιλάει εκ του ασφαλούς, δεν εννοούσα ότι είναι προσβλητικό. Εννοούσα (και το εξήγησα) ότι είναι σαν να υποθέτουμε εξ ονόματός του πως αν το είχε ζήσει θα επέλεγε σίγουρα αυτή τη λύση. Ενώ μπορεί να μην την επέλεγε. Η @ninaki80 π.χ. επιμένει ότι όλοι θα το επέλεγαν αν ήθελαν παιδί. Εκεί είναι η διαφωνία. Γιατί και η @Lisbet είπε ότι ξέρει περιπτώσεις που δεν το έκαναν λόγω διαφόρων παραγόντων ενώ ήθελαν παιδί (και η @ninaki80 εκεί ξαναείπε ότι αφού δεν το έκαναν δεν ήθελαν παιδί και αν ήθελαν θα δέχονταν δότη! και κατέληξαν να πλακωθούν!), και η @Έσπερος είπε ότι δεν ξέρει αν θα το έκανε ή όχι, και μπορεί να το είπαν κι άλλες και να το έχασα μέσα στο χαμό! Παρ'όλα αυτά μερικές θεωρούν/θεωρείτε δεδομένο ότι όποιος/α δυσκολευόταν θα το έκανε σίγουρα! Και ότι αν δεν το έκανε θα σήμαινε ότι δεν ήθελε και τόσο πολύ ένα παιδί! Λες και δεν υπάρχουν άλλοι παράγοντες που σε κάνουν να διστάζεις ενώ θέλεις. Αν ήταν έτσι τότε δεν θα έμενε κανένα ζευγάρι χωρίς παιδιά!

 

Ούτε κρίθηκε αρνητικά κάποιος που το έκανε! Αλλά νομίζω έχει δικαίωμα κάποιος να πει ότι δεν θα το έκανε. Και σίγουρα θα το έλεγαν και άτομα που δυσκολεύτηκαν. Μερικές δεν το δέχονται και θεωρούν ότι όλοι θα το έκαναν επειδή οι ίδιες είχαν το θάρρος.

 

Εξάλλου αν κάποιος μιλούσε εκ του ασφαλούς δεν θα δεχόταν ούτε την υιοθεσία. Για να λέω ότι προτιμώ την υιοθεσία σημαίνει ότι δεν με ενθουσιάζει συγκεκριμένα η μέθοδος δανεικών ωαρίων/σπερματοζωαρίων για συγκεκριμένους λόγους (τους οποίους ανέλυσα και δεν θα ξαναναλύσω) και ότι για συγκεκριμένους λόγους θα προτιμούσα την υιοθεσία. Πού είναι το "εκ του ασφαλούς" σε αυτό; Συγκρίνω δύο "τεχνητές" μεθόδους να αποκτήσεις παιδί όταν υπάρχει πρόβλημα, δεν συγκρίνω το να κάνεις μια τεχνητή μέθοδο με το να κάνεις παιδί με φυσικό τρόπο και εύκολα. Εκ του ασφαλούς θα ήταν αν έλεγα ότι και η υιοθεσία είναι περίπλοκη και ο δότης και η παρένθετη και όλα, και ότι το μόνο επιθυμητό είναι το φυσικό. Αλλά όταν είπαμε ότι θα προτιμούσαμε την υιοθεσία για τη "γενετική ισότητα'' που είπε μια κοπέλα, πάλι έπεσαν κάποιοι να μας φάνε λέγοντας ότι "πρέπει" να θεωρούμε καλύτερο το να είναι το παιδί τουλάχιστον του ενός συντρόφου. Ενώ σε κάποια ζευγάρια μπορεί να μην ταιριάζει αυτό και να προτιμήσουν όντως υιοθεσία και να μην τους νοιάζει και καθόλου αν θα έχει dna έστω του ενός, πού είναι το κακό σε αυτό;; (και δεν σημαίνει ότι δεν θα ήθελαν και τόσο πολύ παιδί, γιατί μπορεί να έκαναν τα πάντα για να υιοθετήσουν και να θρηνούσαν όλη μέρα αν δεν πετύχαινε) Δηλαδή γιατί πρέπει όλοι υποχρεωτικά να προτιμούν τα δανεικά; 

 

Τέλος, σκεπτόμενη αυτές τις πολύ σωστές σκέψεις της Έσπερος, τις οποίες έχω σκεφτεί κι εγώ για τα ζευγάρια που κάνουν εξωσωματική, σκέφτηκα τώρα ότι κάποιος/α που θα δεχόταν δότη/δότρια θα υπήρχε πιθανότητα να το έκανε από τύψεις και ενοχές επειδή θα ένιωθε ότι φταίει. Και προσωπικά αυτό θα μου φαινόταν άσχημο και δεν θα ήθελα να νιώθει έτσι ο σύντροφός μου. Άλλος ένας λόγος που προσωπικά θα προτιμούσα υιοθεσία και να μην είναι κανενός (και ταυτόχρονα να είναι και των δύο).

 

χα.χα χα εσπειρες την διχονια!!

τελος παντων το καλο απο αυτη την συζητηση ειναι οτι κρατηθηκε το θεμα κ η κοπελα πηρε κ απαντηση απο κοπελα που το εχει κανει. 

εγω τελως παντων.ηθελα να πω οτι αν θελεις παιδι μπορεις πλεον να το κανεις κ ειναι κριμα να βασανιζεσαι με ταμπου ενω λυσεις υπαρχουν.

ενα παιδι οτι dna  κ να εχει με οποιο τροπο κ να ερθει δικο σου του αντρα σου  ειναι ενα παιδι που αν το μεγαλωσεις θα λαβεις πολυ αγαπη χαρα κ θα σου γεμισει την ζωη αν το θελεις.

αυτο ειναι το νοημα να μην διστασεις αν θες παιδι @Αντουαν8

Επεξεργάστηκαν 24 Φεβρουαρίου,2019 by ninaki80

[little lamb]

Έτσι όπως το θέτεις, μάλιστα! Γιατί πριν μου φαινόσουν κάπως σκληροπυρηνική, χαχα! Νομίζω (και δεν το λέω προσωπικά σε εσένα) ότι γενικά θέλει ψυχραιμία και καθαρή σκέψη σε αυτά που γράφουμε για να μη δημιουργείται χαμός για απλές διαφωνίες! Γιατί απλούστατα δεν γίνεται να συμφωνούν όλοι και κανένας δεν έχει δίκιο ή άδικο, κάνει απλά ότι ταιριάζει σε εκείνον και στο ταίρι του!