Όταν δεν υπάρχει σύμπνοια και ηρεμία

[Μπεμπούλα10]

Αλήθεια στην γραμμή του forum κάλεσες να σου πουν 2-3 πράγματα?

 

Περιμένω να βρω την κατάλληλη στιγμή γιατί με τα μωρά να με τραβολογάνε δεν μπορώ να μιλήσω στο τηλέφωνο πάνω από 1-2 λεπτά συνήθως. Φαντάζομαι ότι αυτό θα πάρει περισσότερο χρόνο και δεν μπορώ να φωνάζω συνέχεια "ΤΙ ΕΙΠΑΑΑΤΕΕΕ;;;" επειδή δεν ακούω με τα παιδιά να κάνουν φασαρία και να με τραβολογάνε Θα έρθει η μητέρα μου να πάει βόλτα τον μικρό πριν γυρίσει ο άντρας μου σπίτι και ελπίζω η μικρή ή να κοιμάται ή να μην κάνει πολλή φασαρία εκείνη την ώρα. Ουφ! Επικίνδυνες αποστολές!

 

 

Στη Φαιναρέτη μπορούν να απευθυνθούν μητέρες μέχρι και τον 6ο μήνα από την ημερομηνία τοκετού, οπότε εγώ μένω εκτός.

[G.Geo]

Είδαμε μαζί το βίντεο που είχε βάλει η Alexia1985 -που είχε βάλει η Μελίνα- (σας ευχαριστώ πολύ κορίτσια ) και συζητήσαμε σχετικά. Στην θεωρία συμφωνήσαμε σε όλα.

Αυτό είναι πολύ θετικό, γιατί ακόμη και αν δεν έχει την δύναμη να παραδεχτεί ένα λάθος του και να πει συγνώμη, είναι ανοιχτός να ακούσει και συμφωνει κιόλας!!! Αυτό είναι πολύ σημαντικό και είναι δείγμα ότι ο άντρας σου δεν είναι καμμένο χαρτί..ένας βίαιος/ απότομος/άνθρωπος που πρεσβεύει την βία, τις φωνές και δεν δέχεται κουβέντα. Τα παραδείγματα που είπες πριν, τα οποία προκάλεσαν καυγάδες είναι όντας αναίτια και υπερβολικά, βέβαια. Επίσης το να είσαι χάλια και να του λες ότι θα φύγεις και να σου λέει σε ποιο παγκάκι θα πας, πραγματικά θέλω να πιστεύω ότι το λέει λίγο πάνω στον θυμό του, λίγο για να αλαφρύνει την ατμόφαιρα...αφού άλλες στιγμές σου λέει πως δεν μπορεί χωρίς εσάς...ή τα παιδιά εννοεί μόνο?????εγω θα τον ρώταγα πάντως, δηλάδη εγώ αν φύγω, δεν θα νιώσεις λύπη???

[Μπεμπούλα10]

Λέω και ξαναλέω ότι μπεμπούλα πρέπει πρώτα να κάνεις μια αυτοκριτική πριν πάρεις αποφάσεις. Δεν έχω βρει ούτε ένα ποστ όπου να κάνεις κριτική στον εαυτό σου. Δεν μπορεί να μην υπάρχει έστω κάτι που θα μπορούσες να κάνεις διαφορετικά...

 

Διαφορετικά θα μπορούσα να κάνω τα εξής:

 

Όταν μιλάει και φέρεται άσχημα, να μην αντιδρώ με ήπιο τρόπο για να μην θυμώνει περισσότερο, αλλά πιο δυναμικά, κι ας οδηγήσει σε τρισχειρότερο σκηνικό. Αν του πάω κόντρα όμως, απλά ρίχνω λάδι στη φωτιά. Από την άλλη, όσο περισσότερο "υποχωρώ" για να μη γίνει φασαρία μπροστά στα παιδιά, τόσο βρίσκει να πατάει.

 

Επίσης θα μπορούσα να επιμείνω να συμμετέχει κι αυτός στις δουλειές του σπιτιού και τη φροντίδα των παιδιών, ώστε να είμαι λιγότερο κουρασμένη και άυπνη. Το έχουμε συζητήσει πολλές φορές αλλά τελικά το εφαρμόσαμε πολύ λίγες. Το πρόγραμμά του επιβαρύνεται πολύ έτσι και δεν μ'αρέσει να τον παρακαλάω 15 φορές για να το εφαρμόζουμε 1. Νιώθω τελικά ότι έχω κουραστεί τόσο για να πετύχω αυτές τις 2 ώρες ξεκούρασης, που δεν ξέρω αν αξίζει τον κόπο να τον πιέζω και να τον εκνευρίζω.

 

Θα μπορούσα να έχω επιμείνει περισσότερο στο να έχουν τα παιδιά σταθερό ωράριο ύπνου (π.χ. 8:30 πάμε για ύπνο) ώστε μετά να έχει και η μαμά λίγο χρόνο για τον εαυτό της, αλλά και για τον μπαμπά. Επειδή ο άντρας μου όμως έχει πολύ άστατα ωράρια, το να έχουν τα παιδιά σταθερό πρόγραμμα έχει αποτελέσει απλά πηγή άγχους χωρίς τελικά να καταφέρω τίποτα. Όταν έρχεται ο άντρας μου, θέλει να βλέπει τα παιδιά. Ακόμα κι αν έχουμε πάει μέσα στο δωμάτιο για να κοιμηθούμε, όταν έρχεται ο μπαμπάς, αντί να έρχεται αυτός μέσα και να συμμετέχει στη διαδικασία ύπνου, βγάζει τα παιδιά έξω για να τα δει. Φυσικά τα παιδιά ξεσηκώνονται (παίζει μπάλα με το γιο του αντί να τον βάζει για ύπνο) και μέχρι να κοιμηθούνε και τα 2 μπορεί να πάει 12. Το έχουμε συζητήσει το θέμα της σταθερής ώρας ύπνου, αλλά κάθε φορά το τηρεί μόνο λίγες μέρες.

[lelaki1980]

Aς γράψω λοιπόν ένα ποστ με τα καλά στοιχεία του άντρα μου

 

 

-Έχει μια πολύ γλυκιά και τρυφερή πλευρά-ειδικά στις καλές στιγμές μας

-έχει τρομερά έντονη την αίσθηση της υπεθυνότητας ως προς την οικογένειά του(ως προς τα οικονομικά, ως προς το πρότυπο που αποτελεί για τα παιδιά του, κ.α.)

-είναι απίστευτα εργατικός (κυριολεκτικά α-πίστευτα, τόσα χρόνια που τον ξέρω δεν το πιστεύω ότι υπάρχει άνθρωπος να αντέχει και να μη σταματάει καθόλου) έως και εργασιομανής. Θέλει να δουλεύει όχι μόνο για να βγάζει χρήματα, αλλά και να προχωράει στo αντικείμενό του και στη ζωή του.

-λατρεύει τα παιδιά και ειδικά με τα δικά του τρελαίνεται. Μου έχει πει σε μια από τις τρυφερές μας στιγμές "αν ποτέ μου πάρεις τα μπεμπάκια μου, θα πεθάνω από τη λύπη"

-δεν έχουμε θέματα ζήλιας και απιστίας, ούτε καν στη δύσκολη για τη σχέση μας περίοδο που διανύουμε, αν και είναι αρκετά όμορφος άντρας και έχει άπειρες ευκαιρίες

-είναι δυναμικός και τον εμπιστεύομαι ότι σε μια κατάσταση ανάγκης θα αντιδράσει ψύχραιμα και θα κάνει το καλύτερο ανθρωπίνως δυνατό

-είναι άνθρωπος του σπιτιού, όπως κι εγώ, κι όχι του γηπέδου, του κλαμπ, του καφενείου, κτλ. Ταιριάζουμε σ'αυτό.

-καταφέρνουμε να συνεννοούμαστε καλά στα οικονομικά

-είναι τίμιος και ντόμπρος άνθρωπος (παραείναι δηλαδή-λίγο τακτ δεν θα μας έβλαπτε )

- δεν λέει ψέμματα

- δεν φοβάται

- είναι μαχητής

 

οντως εχει πολυ καλα στοιχεια και σορρυ που μου ξεφυγαν δε τα πηρα χαμπαρι.οπως λες και εσυ αλλα και εμενα μου αρεσει να εχω ντομπρους ανθρωπους γυρω μου....οποτε μαλλον και εσυ πρεπει να κανεις μια ντομπρα και αληθινη συζητηση μαζι του απο την στιγμη που δε θελει να επισκεφτητε καποιον ειδικο....μου φαινεσαι πολυ ηρεμος και μαλθακος χαρακτηρας...πιαστον λιγο καποια στιγμη που θα εισαστε μονοι και πες του με σοβαροτητα και ετοιμοτητα οτι σε ενοχλουν 5-10 πραγματα.αν σου πει τα δικα του μην πτοηθεις και δειξε αποφασιστηκοτητα οτι πρεπει να λυθει αυτο το θεμα και επισης βαλε και τον εαυτο σου μεσα λεγοντας του μηπως κανω κατι εγω το οποιο σε ενοχλει...γενικως πολυ συζητηση για να μπορεσετε να βρειτε την χρυση τομη.....σε πραγματα που σας ενοχλουνε..ευχομαι και παλι καλη συνεχεια και να χαιρεσε τα παιδακια σου

[Μπεμπούλα10]

αφού άλλες στιγμές σου λέει πως δεν μπορεί χωρίς εσάς...ή τα παιδιά εννοεί μόνο?????εγω θα τον ρώταγα πάντως, δηλάδη εγώ αν φύγω, δεν θα νιώσεις λύπη???

 

Χωρίς εμένα θα τα καταφέρει, δεν θα μου κάνει τη χάρη να καταρρεύσει.

 

Έτσι λέει.

[Μπεμπούλα10]

οποτε μαλλον και εσυ πρεπει να κανεις μια ντομπρα και αληθινη συζητηση μαζι του

 

Συζητήσεις έχουμε κάνει. Άπειρες. Δεν είχαν αποτέλεσμα όμως, οπότε χρειάζεται κάποια αλλαγή στον τρόπο που γίνονται.

[Μπεμπούλα10]

μου φαινεσαι πολυ ηρεμος και μαλθακος χαρακτηρας

 

Μαλθακός χαρακτήρας δεν είμαι καθόλου. Απλά προσπαθώ να κρατήσω κάποια ισορροπία για να μην ξεφεύγουμε και γίνει πόλεμος. Οι φωνές και οι φασαρίες δεν βοηθούν ούτε τη σχέση μας ούτε τα παιδιά.

[ekavi_]

Διαφορετικά θα μπορούσα να κάνω τα εξής:

 

Όταν μιλάει και φέρεται άσχημα, να μην αντιδρώ με ήπιο τρόπο για να μην θυμώνει περισσότερο, αλλά πιο δυναμικά, κι ας οδηγήσει σε τρισχειρότερο σκηνικό. Αν του πάω κόντρα όμως, απλά ρίχνω λάδι στη φωτιά. Από την άλλη, όσο περισσότερο "υποχωρώ" για να μη γίνει φασαρία μπροστά στα παιδιά, τόσο βρίσκει να πατάει.

 

Επίσης θα μπορούσα να επιμείνω να συμμετέχει κι αυτός στις δουλειές του σπιτιού και τη φροντίδα των παιδιών, ώστε να είμαι λιγότερο κουρασμένη και άυπνη. Το έχουμε συζητήσει πολλές φορές αλλά τελικά το εφαρμόσαμε πολύ λίγες. Το πρόγραμμά του επιβαρύνεται πολύ έτσι και δεν μ'αρέσει να τον παρακαλάω 15 φορές για να το εφαρμόζουμε 1. Νιώθω τελικά ότι έχω κουραστεί τόσο για να πετύχω αυτές τις 2 ώρες ξεκούρασης, που δεν ξέρω αν αξίζει τον κόπο να τον πιέζω και να τον εκνευρίζω.

 

Θα μπορούσα να έχω επιμείνει περισσότερο στο να έχουν τα παιδιά σταθερό ωράριο ύπνου (π.χ. 8:30 πάμε για ύπνο) ώστε μετά να έχει και η μαμά λίγο χρόνο για τον εαυτό της, αλλά και για τον μπαμπά. Επειδή ο άντρας μου όμως έχει πολύ άστατα ωράρια, το να έχουν τα παιδιά σταθερό πρόγραμμα έχει αποτελέσει απλά πηγή άγχους χωρίς τελικά να καταφέρω τίποτα. Όταν έρχεται ο άντρας μου, θέλει να βλέπει τα παιδιά. Ακόμα κι αν έχουμε πάει μέσα στο δωμάτιο για να κοιμηθούμε, όταν έρχεται ο μπαμπάς, αντί να έρχεται αυτός μέσα και να συμμετέχει στη διαδικασία ύπνου, βγάζει τα παιδιά έξω για να τα δει. Φυσικά τα παιδιά ξεσηκώνονται (παίζει μπάλα με το γιο του αντί να τον βάζει για ύπνο) και μέχρι να κοιμηθούνε και τα 2 μπορεί να πάει 12. Το έχουμε συζητήσει το θέμα της σταθερής ώρας ύπνου, αλλά κάθε φορά το τηρεί μόνο λίγες μέρες.

 

Λοιπόν το πρώτο είναι κάτι που προτείνω να κάνεις. Να είσαι πιο δυναμική, όχι όμως σε όλα τα θέματα αλλά στα πιο σημαντικά (για σενα). Σε άλλα μπορείς να υποχωρήσεις ώστε να νιώθει και εκείνος ότι τον λαμβάνεις υπόψη.

 

Στη φροντίδα των παιδιών μπορείς να του ζητάς να συμμετέχει μέσα σε ρεαλιστικά όμως πλαίσια, αφού δουλεύει όπως λες σκληρά. Και όχι τόσο για να ξεκουράζει εσένα, αλλά για να έρχεται και ο ίδιος σε επαφή με τα παιδιά.

 

Συμφωνώ για τη σταθερή ώρα ύπνου των παιδιών, αλλά το 8:30 είναι υπερβολικά νωρίς τουλάχιστον για το μεγαλύτερο.

 

Το πιο σημαντικό όμως είναι το πρώτο.

 

Επίσης ψάξε τρόπους για να έρθετε πιο κοντά σαν ζευγάρι και να χαλαρώσετε. Μην είναι το μοναδικό θέμα συζήτησης τα παιδιά...

[Μπεμπούλα10]

Λοιπόν το πρώτο είναι κάτι που προτείνω να κάνεις. Να είσαι πιο δυναμική

 

Αχ, αυτό είναι δίκοπο μαχαίρι...

[G.Geo]

Χωρίς εμένα θα τα καταφέρει, δεν θα μου κάνει τη χάρη να καταρρεύσει.

Έτσι λέει.

Εμένα αυτή η απάντηση μου δείχνει ότι θα μπορούσε εν δυνάμη να καταρρεύσει, αλλά για να σου πάει κόντρα δεν θα το κάνει...Βγάζει κι ένα χιούμορ..Μου δείχνει ότι έχει αισθήματα για σένα, πρέπει να τα βρεί και να τα ξεθάψει..ίσως κι εσύ τον βοηθήσεις. ΕΠίσης παρατηρώ στα τελευταία post κάποια χαμογελάκια..ίσως η διάθεση σου έχει βελτιωθεί από την κουβέντα εδώ και έχεις ηρεμήσει κάπως και ίσως γι' αυτο τον κατάφερες να δείτε και το videακι μαζί...Μήπως να εστιάσεις λοιπόν στον να βρεις τρόπους να χαλαρώσεις εσύ και μαζί σου κι όλοι οι άλλοι?

Εκεί που είσαι ήμουνα...

-Μπορείς να πάρεις μία γυναίκα 1 φορά στις 15 να καθαρίζει τα πολλά πολλα (θα βρεις με 20-25 ευρώ, ώστε να μην παλεύεις όλη μέρα και να κάνεις ΜΟΝΟ τα παραίτητα?

-Μπορείς να μιλήσεις στην μαμά σου να της πεις, ότι περνάτε δύσκολη φάση, ότι έχεις κουραστεί πολύ και αν μπορεί να σου κρατάει τα παιδιά 1-2 μέρες? Η εστω μόνο το ένα (το πιο δύσκολο από τα δύο) και με το άλλο να κάνετε καμία βόλτα με το καρότσι, να πάτε super market, να πάτε σε κανένα παιδότοπο ή έστω στις κούνιες? Το καλύτερο είναι έστω και μία μέρα να έχει και τα δύο, έστω και για ένα πρωινό μόνο, να μπορείς να πας να πιεις εναν καφε, να φτιάξεις τα νύχια σου, να κοιμηθείς, να περπατήσεις, κτλ

-Εφάρμοσε πρόγραμμα ύπνου (το 8.30 μου φαίνεται νωρίς), αλλά πχ 9.30 είναι καλά. Μετά θα έχεις 1-2 ωρίτσες με τον άντρα σου, για παρέα, συζήτηση

-Κάνε λίγο τα στραβά μάτια όσον αφορά το σπίτι, δεν είναι ανάγκη να λάμπει, έχεις 2 μικρά παιδιά

-Όταν είναι και ο άντρας στο σπίτι, πες του "μπορείς να βάλεις φαί στον μεγάλο, γιατί εγώ πλένω τα πιάτα πχ και δεν μπορώ?" Να του αναθέτεις "δουλειες" που αφορούν τα παιδιά και ειναι δύσκολο να πει όχι. Αν πει όχι..τότε πες του οκ, τότε μάλλον δεν θα φάει...γιατί εγώ έχω να βάλω και πλυντήριο, να μαζέψω, κτλ και άρχισε να λες κατεβατά από δουλειές...Αυτό πιάνει!

-Βρες εστω μισή ωρίτσα για παιχνίδι με τον μεγάλο σου, για να έχει προσωπικό χρόνο, ίσως έτσι είναι πιο ήρεμος κι αυτός. Το ίδιο πρέπει να κάνει και ο άντρας σου, αλλά απ' ότι έχω καταλάβει το κάνει

Επίσης αν κάτι θες να πεις του άντρα σου, πες το έμεσα,...ξέρεις μία κοπέλα στο forum έγραψε το τάδε............

[Μπεμπούλα10]

G.Geo,

 

Η μαμά μου βοηθάει πολύ. Αν δεν είχα και την μαμά, δεν θα μπορούσα να σας γράφω γιατί θα ήμουν με ζουρλομανδύα στο τρελλάδικο

 

 

-Εφάρμοσε πρόγραμμα ύπνου (το 8.30 μου φαίνεται νωρίς), αλλά πχ 9.30 είναι καλά. Μετά θα έχεις 1-2 ωρίτσες με τον άντρα σου, για παρέα, συζήτηση

 

Αν πούμε 8:30, δεν κοιμούνται και οι 2 στις 8:30. Επειδή ενοχλούνε και ξυπνάνε το ένα το άλλο, μέχρι να κοιμηθούνε και τα 2 θέλουμε καμιά ώρα συνήθως. Ακόμα και 9 να πούμε ότι πάμε για ύπνο, θα κοιμηθούν γύρω στις 10.

 

Αλλά και 9 και 9:30 να πούμε, όταν έρχεται ο μπαμπάς και τα ξεσηκώνει, μας πιάνουν τα μεσάνυχτα μέχρι να κοιμηθούν. Οπότε τα μεσάνυχτα τι δύναμη να έχει η φουκαριάρα η μαμά να ασχοληθεί με τον μπαμπά, όταν έχει κι άλλο ξενύχτι μπροστά της;

 

-Όταν είναι και ο άντρας στο σπίτι, πες του "μπορείς να βάλεις φαί στον μεγάλο, γιατί εγώ πλένω τα πιάτα πχ και δεν μπορώ? Να του αναθέτεις "δουλειες" που αφορούν τα παιδιά και ειναι δύσκολο να πει όχι. Αν πει όχι..τότε πες του οκ, τότε δεν θα φάει...γιατί εγώ έχω να βάλω και πλυντήριο, να μαζέψω, κτλ

 

Δεν θέλει να κάνω δουλειές όταν έρχεται. "Τώρα που ήρθα εγώ βρήκες να τις κάνεις; Κάτσε να σε δω λίγο"

 

Εγώ δηλ. περιμένω αυτόν να κρατήσει λίγο τα παιδιά για να κάνω κάτι αλλά αυτός δεν το βλέπει έτσι. Όταν έρχεται πρέπει να κάθομαι εκεί μαζί του και να μην κάνω τίποτα.

 

-Βρες εστω μισή ωρίτσα για παιχνίδι με τον μεγάλο σου, για να έχει προσωπικό χρόνο, ίσως έτσι είναι πιο ήρεμος κι αυτός. Το ίδιο πρέπει να κάνει και ο άντρας σου, αλλά απ' ότι έχω καταλάβει το κάνει

 

Με το παιδί ασχολούμαστε. Και με τον μπαμπά παίζουνε αρκετά.

[ekavi_]

Δεν θέλει να κάνω δουλειές όταν έρχεται. "Τώρα που ήρθα εγώ βρήκες να τις κάνεις; Κάτσε να σε δω λίγο"

 

Εγώ δηλ. περιμένω αυτόν να κρατήσει λίγο τα παιδιά για να κάνω κάτι αλλά αυτός δεν το βλέπει έτσι. Όταν έρχεται πρέπει να κάθομαι εκεί μαζί του και να μην κάνω τίποτα.

 

 

Μα έχει και ένα δίκιο. Έτσι αποξενώνεστε...

 

Άσε και μερικές δουλειές πίσω...

[G.Geo]

Κάτσε περίμενε...αν έρθει στις 9.30 το βραδυ από ολη μέρα, δεν θα του αναθέσεις ΚΑΜΙΑ δουλειά..είναι λογικό να αρνείται. Και το ότι θέλει να σε δει, δείχνει οτι σε έχει ανάγκη, αποζητάει χρόνο μαζί σου.

Αυτό που σου λέω κάν' το κανένα ΣΚ που μπορεί να είναι πιο πολλές ώρες μαζί σας. Αν πει δεν το κάνω, να βάλει φαί στα παιδιά, να αλλάξει την μικρή, να την ταίσει..πες του ήρεμα και χαλαρά, "ρε αγάπη δεν προλαβαίνω...δηλαδή να μην μαγειρέψω? να μην πλύνω τα ρούχα, η μικρή δεν έχει τίποτα καθαρό..4 αλλαξιές χάλασε σήμερα...όλο λερωνόταν". Βοηθησε με να τελειώσουμε πιο νωρίς και να κάτσουμε μετά μαζί, να τα πούμε" Πες του αυτό που θέλει να ακούσει, ρίξ' τον στο φιλότιμο..δείξε του ότι κι εσύ αποζητάς την παρεά του, αλλά πνίγεσαι και δεν έχεις χρόνο, αν τα κάνεις όλα μονη σου.

Την μαμά βάλτ' την στο παιχνίδι πιο ενεργά. Τωρα θες βοήθεια, αργότερα δεν θα θες. Στα κρατάει 1-2 μέρες την εβδομάδα? Δεν δουλεύεις σωστά?

[Μπεμπούλα10]

Μα έχει και ένα δίκιο. Έτσι αποξενώνεστε...

 

Άσε και μερικές δουλειές πίσω...

 

Έχω αφήσει όοολες τις δουλειές πίσω... Όταν έχω τα μωρά μόνη μου, μόνο το φαγητό κάνω.

[miriki]

Αν πάρεις τηλέφωνο στη Φαιναρέτη, δύσκολο να σου πουν όχι, έτσι όπως τους έχω γνωρίσει εγώ τουλάχιστον.

 

Επίσης η Καλλιθέα έχει πολύ καλό κέντρο συμβουλευτικής για την οικογένεια. Για τους μη δημότες υπάρχει αναμονή, αλλά όκ σε βλέπουν.

 

Εγώ συνήθως λέω τι προτιμάς να καθαρίσεις το νεροχύτη, ή να κάνεις μπάνιο τον μικρό. Τι λες ότι διαλέγει; νιεχ νιεχ.... Δώσε αρμοδιότητες, αλλά κάνε δουλειά με τον εαυτό σου...

[ekavi_]

Έχω αφήσει όοολες τις δουλειές πίσω... Όταν έχω τα μωρά μόνη μου, μόνο το φαγητό κάνω.

 

Φιλική συμβουλή (μην το πάρεις στραβά ). Μην έχεις τον υπολογιστή συνέχεια ανοικτό. Ξύπνα το πρωί, φρόντισε τα μωρά σου, μαγείρεψε, κάνε και μερικές βασικές δουλειές και μπες το μεσημέρι.

 

Όταν ήμουν μόνη μου στο σπίτι και είχα ανοικτό τον υπολογιστή, έπιανα τον εαυτό μου να σπαταλάει απίστευτα πολύ χρόνο εκεί. Γιατί όποτε πέρναγα, έκανα και μια στάση στην οθόνη. Τον έκλεινα συνειδητά και τον άναβα μόνο όταν είχα τελειώσει αυτά που είχα ορίσει στον εαυτό μου να κάνει.

[Μπεμπούλα10]

Αν πει δεν το κάνω, να βάλει φαί στα παιδιά, να αλλάξει την μικρή, να την ταίσει..πες του ήρεμα και χαλαρά, "ρε αγάπη δεν προλαβαίνω...δηλαδή να μην μαγειρέψω? να μην πλύνω τα ρούχα, η μικρή δεν έχει τίποτα καθαρό..4 αλλαξιές χάλασε σήμερα...όλο λερωνόταν". Βοηθησε με να τελειώσουμε πιο νωρίς και να κάτσουμε μετά μαζί, να τα πούμε" Πες του αυτό που θέλει να ακούσει, ρίξ' τον στο φιλότιμο..δείξε του ότι κι εσύ αποζητάς την παρεά του, αλλά πνίγεσαι και δεν έχεις χρόνο, αν τα κάνεις όλα μονη σου.

 

Το να βάλει φαί στο παιδί ή να αλλάξει τη μικρή είναι πράγματα που διαρκούν ελάχιστα και μπορώ να τα κάνω, δεν με επιβαρύνουν τόσο, δεν θα κάνουν καμιά διαφορά δηλαδή.

 

Δεν μπορώ να του πω ότι πνίγομαι γιατί λέει ότι είμαι όλη μέρα σπίτι-και άλλωστε κι αυτός πνίγεται και κοιμάται ελάχιστα. Αν του πω ότι δεν προλαβαίνω να κάνω το χ ή το ψ, θα πει πολύ απλά να μη το κάνω. Δεν τον νοιάζει ιδιαίτερα η καθαριότητα και το νοικοκυριό.

 

Την μαμά βάλτ' την στο παιχνίδι πιο ενεργά. Τωρα θες βοήθεια, αργότερα δεν θα θες. Στα κρατάει 1-2 μέρες την εβδομάδα? Δεν δουλεύεις σωστά?

 

Δεν δουλεύω. Η μαμά δυστυχώς δεν μπορεί να βοηθήσει παραπάνω. Αν μπορούσε, θα το έκανε.

[Μπεμπούλα10]

Μα έχει και ένα δίκιο. Έτσι αποξενώνεστε...

 

Όλοι έχουν δίκιο...κι ο μπαμπάς εχει δίκιο, κι η μαμά έχει δίκιο, και τα παιδιά έχουν δίκιο.

[G.Geo]

Έχω αφήσει όοολες τις δουλειές πίσω... Όταν έχω τα μωρά μόνη μου, μόνο το φαγητό κάνω.

Πως γίνεται αυτό βρε μπεμπάκι...δηλαδή όλη μέρα είσαι με τα παιδιά, κάνεις μόνο το φαί και μετά στις 9.30 που έρχετε ο μπαμπάς του λες πρέπει να κάνω δουλειές? Λογικό δεν είναι να τσινάει? Ξέρω πως είναι 2 μικρά παιδιά στο σπίτι, όλο κάτι έχεις να κάνεις, αλλά τα βασικά τα προλαβαίνεις, πχ να βάλεις ένα πλυντήριο, να κάνεις ένα φαί, να σιδερώσεις, να αλλάξεις σεντόνια, έτσι ώστε όταν έρθει ο μπαμπάς αργα το βράδυ, να μην έχεις τέτοια. Τις μέρες που είναι εκεί πιο πολλές ώρες, εκμεταλλεύσου να κάνεις κάτι παραπάνω, και ανέθεσε του "με τρόπο" τα πιο απλά. Αυτό που λέει η miriki το κάνω κι εγώ και πιάνει...

Επίσης μην υποτιμάς το να σε ανακουφίσει έστω από τα μικρά. Λίγα μικρά= ένα μεγάλο. Αν κάνει ένα αλλαγμα, ένα τάισμα, να φτιάξει το γάλα, να βάλει φαί, μαζεύονται και κάνεις εσύ κάτι άλλο.! Επίσης μπορεί να μην κάνεις πολύ ώρα να βάλεις φαί, αλλά αν εσύ κάνεις κάτι άλλο και σε διακόπτει, κάνεις συνολικά παραπάνω ώρα!

Αυτο με τον υπολογιστη η αλήθεια είναι ότι με είχε παραξενέψει κι εμένα. Είσαι όλη μέρα μέσα και απαντάς, αρα όλη αυτήν την ώρα δεν κάνεις τιποτα...Εγώ πάντως όταν είμαι σπίτι (σχεδον πάντα είμαι μόνη μου με τα παιδιά), ουδέποτε έχω ανοίξει υπολογιστη!!!!!!!!!!! ΟΚ, εγω δουλεύω, αρα δεν έχω τόσο χρόνο στο σπίτι, αλλά και πάλι, το να είσαι όλη μερα με ανοιχτό υπολογιστή δεν βοηθάει. Βάλε ένα όριο, πες μία ώρα θα κάτσω το μεσημέρι ή το απόγευμα και το πρωί κάνε τις δουλειές σου.

Ελπίζω να μην με παρεξηγήσεις..

Επίσης αφού ο άντρας σου, σου λέει "αφού δεν προλαβαίνεις, μην το κάνεις..."ε τότε ακουσε τον!! Μην το κάνεις. Μπορεί κάποια στιγμή αν δει το σπίτι, κ%*#% να φιλοτιμηθεί και να βοηθήσει, ή αν πχ. δεν έχει σιδερωμένα πουκάμισα...

[Μπεμπούλα10]

δηλαδή όλη μέρα είσαι με τα παιδιά, κάνεις μόνο το φαί και μετά στις 9.30 που έρχετε ο μπαμπάς του λες πρέπει να κάνω δουλειές?

 

Δεν του λέω ποτέ να κάνει δουλειές. Του λέω να κρατήσει λίγο τα παιδιά για να πλύνω εγώ τα πιάτα, για παράδειγμα. Ή να προγραμματίσουμε να κρατήσει κάποια στιγμή ένα Σάββατο ή μια Κυριακή τα παιδιά να κοιμηθώ.

 

 

Αυτο με τον υπολογιστη η αλήθεια είναι ότι με είχε παραξενέψει κι εμένα. Είσαι όλη μέρα μέσα και απαντάς, αρα όλη αυτήν την ώρα δεν κάνεις τιποτα...

 

Περιμένω τις απαντήσεις σας...

 

 

Έτσι κι αλλιώς με την μπέμπα αγκαλιά (είναι σε φάση που δεν κάθεται δευτερόλεπτο) και τον μικρό να με τραβολογάει κάθε τρεις και λίγο, δεν μπορώ να σφουγγαρίσω, να πλύνω πιάτα, κτλ.

 

 

Ο άντρας μου δεν έχει πρόβλημα και να μην έχει σιδερωμένο πουκάμισο να βάλει. Θα βάλει ένα ασιδέρωτο.

 

Έτσι κι αλλιώς, και λόγω προτεραιοτήτων του μπαμπά και λόγω φόρτου εργασίας 7 μέρες την εβδομάδα, δεν περιμένω τίποτα από αυτόν στο σπίτι. Μόνο να κρατήσει μια στις τόσες τα παιδιά χωρίς εμένα για να μπορέσω να κάνω κάτι.

 

 

Έχουμε ξεφύγει από το θέμα όμως. Δεν είναι καθόλου η καθαριότητα.

[sofi@p]

μόνη στο σπίτι με 2 παιδιά, πολλές δουλειές μπορείς να κάνεις. να βάλεις πλυντήρια, να βάλεις σκούπα, να ξεσκονίσεις. όσο για το μαγείρεμα, μαγείρεψε 1 φαγητό κάθε 2 μέρες σε μεγαλύτερη ποσότητα. το σίδερο μπορείς να το κάνεις και το βράδυ, αφού έρθει ο σύζυγος ώστε να συζητάτε κιόλας.

 

επίσης, ο μπαμπάς μπορεί να πάρει λίγο τα παιδιά στο δωμάτιό τους και να ασχοληθεί 1 ωρίτσα μαζί ενώ εσύ θα ξεκουράζεσαι/χαζολογάς. κι αντίστοιχα θα κάνεις κι εσύ το ίδιο και θα αφήνετε τον μπαμπά να κάνει ό,τι θέλει. εναλλάξ. εμάς αυτό μας έσωσε.

[Μπεμπούλα10]

Πήρα τηλέφωνο τη ΕΨΥΠΕ. Η μπέμπα φώναζε και μου τράβαγε το τηλέφωνο αλλά κατάφερα να πω δυο πράγματα με την κοπέλα που απάντησε. Δεν φαίνεται να μπρορούν να μου πουν πολλά πράγματα για το πρόβλημά μου πάντως, ίσως επειδή είναι πολλαπλό και δύσκολο να αναλυθεί τηλεφωνικά. Μου δώσανε μόνο 2 τηλ, έναν για τον Δήμο και ένα για το Παιδοψυχιατρικό Βούλας.

[ekavi_]

Έχουμε ξεφύγει από το θέμα όμως. Δεν είναι καθόλου η καθαριότητα.

 

Όχι δεν είναι το θέμα η καθαριότητα. Απλώς αν αλλάξεις κάποια πράγματα στην καθημερινότητά σου, στις προσδοκίες σου κτλ και ηρεμήσεις, μπορεί να δεις τα πράγματα υπό άλλο πρίσμα.

 

Αν είσαι όλη μέρα σπίτι με τα παιδιά, αλλά χωρίς κάποια οργάνωση και χωρίς να ρίξεις τα στάνταρτς σου λίγο, θα νιώθεις συνέχεια κουρασμένη, ότι δεν σου φτάνει ο χρόνος, ότι ο άλλος δεν σε καταλαβαίνει, θα θυμώνεις εύκολα κτλ...

 

Εγώ όταν είχα άδεια και ήμουν στο σπίτι με τα παιδιά, στην αρχή ένιωθα να με πνίγει το σπίτι, να μην μου φθάνει ο χρόνος, να έχω τρελαθεί με τα παιδιά, να έχω νεύρα, κακή διάθεση κτλ. Κάποια στιγμή όμως ξύπνησα και λέω δεν είναι δυνατόν να είμαι όλη μέρα σπίτι και πάλι να λέω ότι δεν προλαβαίνω τίποτα. Κάτι δεν κάνω καλά...

Έτσι οργάνωσα τις δουλειές μου, έβαλα προτεραιότητες και φρόντιζα όταν ερχόταν και ο άντρας μου το απόγευμα, να έχω τελειώσει με δουλειες και εκείνη την ώρα να μην κάνω τίποτα αγχωτικό. Καθόμασταν να δούμε ο ένας τον αλλον, να παίξουμε με τα παιδιά, να πάμε καμιά βόλτα ή έστω να κάτσουμε μαζί και να δούμε ειδήσεις... Ενδιάμεσα και ενώ ήμασταν ήρεμοι μπορούσα να κάνω και καμιά δουλειά που προέκυπτε ή που είχα αφήσει. Δεν περίμενα όμως με το που θα μπει στην πόρτα να του δώσω τα παιδιά και να αρχίσω να σφουγγαρίζω ή να πλένω τα πιάτα ή να πάω να κάνω μπάνιο... Αυτά (παραδείγματα είναι) μπορείς να τα κάνεις παράλληλα με τα παιδιά (υπάρχουν τρόποι).

[G.Geo]

Περιμένω τις απαντήσεις σας...

Οκ, δεν υπάρχει θέμα, αν το κάνεις τώρα αυτό μόνο γιατί περιμένεις τις απαντήσεις. Απλά αν γίνεται συνέχεια, προφανώς είναι θέμα.

Επίσης με την μικρή πρέπει να βρεις ίσως έναν τρόπο να μην είναι συνέχεια αγκαλιά , έτσι ώστε κι εσύ να μπορείς να κάνεις δουλειές και ο μπαμπάς να μην πρέπει να την κρατάει συνέχεια αγκαλιά. Αν το μωρό δεν είναι αγκαλιά δεν χρειάζεται να "κρατησει" ο άντρας σου κανένα παιδί. Απλά έχει το νου του, αν χρειαστούν κάτι να το κάνει εκείνος. Θα είναι πιο εύκολο αυτό. Πιστεψέ με αν βρεις τρόπους να κουμαντάρεται τα καθημερινά, θα είσαι κι εσύ καλύτερα και ο άντρας σου και πιο ήρεμοι να αντιμετωπίσεται τις "κρίσεις". Μπορεί να μην το πιστεύεις αλλά έτσι είναι. Η κούραση όταν έχεις μικρά παιδιά, είναι προσθετική, Είσαι άυπνη-->κουρασμενη-->θυμωμένη με τον άντρα σου που δεν βοηθάει και έχεις να κάνεις τόσες δουλειές--> τον βλέπεις να κάνει κάτι "οχι αποδεκτό από εσένα" και ξεσπάς, του μιλάς απότομα, του κάνεις παρατηρήσεις, γιατί έχει συσσωρευτεί ΘΥΜΟΣ και ΚΟΥΡΑΣΗ!

Το θέμα είναι πολυπαραγοντικό, μικρές αλλαγές σε πολλά πράγματα καθημερινά, μπορούν να επιφέρουν σημαντικές αλλαγές! Μην υποτιμάς τις μικρές αλλαγές

[Μπεμπούλα10]

Είσαι άυπνη-->κουρασμενη-->θυμωμένη με τον άντρα σου που δεν βοηθάει και έχεις να κάνεις τόσες δουλειές--> τον βλέπεις να κάνει κάτι "οχι αποδεκτό από εσένα" και ξεσπάς, του μιλάς απότομα, του κάνεις παρατηρήσεις, γιατί έχει συσσωρευτεί ΘΥΜΟΣ και ΚΟΥΡΑΣΗ!

 

Δεν έχω ξεσπάσει στον άντρα μου για κάτι που δεν ήταν πολύ σημαντικό από μόνο του. Ακόμα και τότε όμως δεν "ξεσπάω". Αυτός ξεσπάει επειδή είναι νευριασμένος για τον χ,ψ λόγο.

 

Γενικά είμαι πολύ προσεχτική μαζί του επειδή το κλίμα δεν σηκώνει πολλά πολλά, αλλά κάπου υπάρχει αυτή η κόκκινη γραμμή που λέγαμε. Για μένα η κόκκινη γραμμή είναι η λεκτική και ψυχολογική βία προς το παιδί κι εμένα.