Μπεμπούλα10

Registered Users
  • Περιεχομενο (αριθμoς δημοσιευσεων)

    678
  • Μελος απο

  • Τελευταια επισκεψη

Συνεισφορα στο φορουμ

13 Neutral

Περισσότερα για την/τον Μπεμπούλα10

  • Rank
    Νέος Χρήστης

Πρόσφατοι επισκέπτες του προφίλ

Το πεδίο των 'πρόσφατων επισκεπτών' είναι απενεργοποιημένο και δεν εμφανίζεται σε άλλους χρήστες ή επισκέπτες.

  1. Δεν θέλουμε να βάλουμε λουρί στο παιδί μας. Η μπέμπα δεν κάθεται στο μάρσιπο και ο μεγάλος δεν κάθεται στο καρότσι. Καρότσι για δίδυμα δεν μπορούμε να πάρουμε γιατί ούτε στο ασανσέρ μας χωράει, ούτε ο γιος μου κάθεται σε καρότσι, ούτε έχουμε την οικονομική δυνατότητα να πάρουμε καρότσι διδύμων και ούτε θα μπορώ να κινηθώ στους δρόμους της γειτονιάς μου με καρότσι διδύμων. Ακόμα και με το μονό είναι δύσκολη η μετακίνηση στη γειτονιά μου. Όσο για την πρόταση για το εξάρτημα που στέκεται το μεγάλο παιδί, δεν ξέρω αν μπορεί να γίνει με τα ανεβοκατεβάσματα στα πεζοδρόμια και τα δύσκολα πεζοδρόμια που έχουμε εδώ.
  2. Πρακτικά δεν γίνεται να βγαίνω με 2 παιδιά. Το έχω δοκιμάσει και είναι επικίνδυνο στους δρόμους ανέβα-κατέβα με το καρότσι και τον μεγάλο να κάνει διάφορες ταρζανιές. Ούτε ο άντρας μου μπορεί να τα πάρει και τα 2 μόνος του. Τουλάχιστον όχι εδώ που ζούμε εμείς. Εσύ πώς θα έβγαινες;

  3. Διαφημίσεις


  4. Θα είχες την καλοσύνη να μου εξηγήσεις που βασίζονται όλα αυτά που φαντάζεσαι για μένα;
  5. κάποιες συμβουλές ήταν -να μιλήσω με κάποιον ψυχολόγο: το έκανα -να με δει ο άντρας μου να κλαίω για να καταλάβει ότι τα πράγματα είναι σοβαρά: έχω εξηγήσει 2-3 φορές ότι αυτό δεν μπορεί να γίνει με τον συγκεκριμένο άντρα γιατί και δεν συγκινείται καθόλου και το βλέπει σαν προσωπική μου αδυναμία/αποτυχία -να πάμε σε παιδοψυχολόγο: εγώ συμφώνησα αλλά δεν δέχεται ο άντρας μου -να μιλήσω με την τηλεφωνική γραμμή της Ε.Ψ.Υ.Π.Ε: μίλησα αλλά στην δική μου περίπτωση δεν μπορούσαν να με βοηθήσουν ιδιαίτερα τηλεφωνικά -να συζητήσω με τον άντρα μου: αυτό έχει γίνει πολλές φορές αλλά επειδή ο τρόπος που συζητάμε δεν έχει αλλάξει, δεν έχουν αλλάξει και τα αποτελέσματα της συζήτησης -να χωρίσω: προσπαθώ να δω αν και πώς μπορώ να το αποφύγω (συνεχίζω το διάβασμα των προηγούμενων σελίδων και θα προσθέσω κι άλλα)
  6. Μα το σενάριο αυτό έχει παιχτεί τόσες φορές στο σπίτι που ζω με τον άντρα μου, που δεν είναι πια απλά θέμα φόβου. Είναι θέμα απλών μαθηματικών. Το α οδηγεί πάντα στο β.
  7. Ο μεγάλος ξυπνάει 2 φορές και η μπέμπα άλλες 2. Τώρα κοιμόμαστε όλοι μαζί και ο μπαμπάς έχει χαρεί πολύ! Είναι πιο κοντά στα παιδιά, όταν ο μεγάλος είναι ανήσυχος ή βλέπει εφιάλτη, τον παίρνει ο μπαμπας αγκαλιά να τον ηρεμήσει και αποκοιμιέται στην αγκαλιά του, το πρωί που ξυπνάμε χουζουρεύουμε όλοι μαζί, είναι πολύ ωραία
  8. Λέει ότι μερικές φορές τον έχει ωφελήσει ο τσαμπουκάς. Σίγουρα όμως αν φερόταν έτσι σε εργοδότες ή φίλους, πιθανότατα θα του έκοβαν την καλημέρα (γι' αυτό είναι φυσικά πολύυυυ πιο προσεχτικός μαζί τους απ' ότι μαζί μου). Θεωρεί ότι επειδή εγώ είμαι η γυναίκα του, δεν πειράζει να μου πει και μια κουβέντα παραπάνω. Όσο για τη βόλτα, πρέπει να την κάνουμε οι 2 μας άμεσα (και θα προτιμούσα χωρίς τα παιδιά)
  9. Μακάρι να το έκανε αυτό. Έχω πια δεχτεί ότι ως μαμά δεν δικαιούμαι να θυμώνω ποτέ (και να περιμένω ότι θα είναι ο μπαμπάς αυτός που θα κρατήσει τις ισορροπίες). Μπορώ να κρατήσω την ψυχραιμία μου και να πάει ο μπαμπάς μια βόλτα ή να μ' αφήσει να πάρω το παιδί σε άλλο δωμάτιο μέχρι να ηρεμήσει. Κάποιες (λίγες) φορές μου έχει πει "πάρε το παιδί μέσα" και έχει σταματήσει εκεί το θέμα. Τις περισσότερες όμως δεν το κάνει, με αποτέλεσμα τις γνωστές σκηνές που έχω περιγράψει.
  10. Αυτά που λες θέλω να βρω τον τρόπο να τα πετύχω.
  11. Η λέξη "τσαγανό" είναι οδυνηρή ιστορία... Δεν έχει πολλές αντοχές ο άντρας μου προς οποιαδήποτε επίδειξη τσαγανού από την πλευρά μου (και άλλων ατόμων) προς αυτόν. Αρχίζει να φωνάζει και να λέει ότι "βγάζω γλώσσα" και "αν δεν θες να τ' ακούς, μη μιλάς". Δημιουργεί ένα κλίμα "ό,τι πεις μπορεί και θα χρησιμοποιηθεί εναντίον σου" και μετά παραπονιέται ότι δεν επικοινωνούμε. Η επικοινωνία όμως χρειάζεται καλή διάθεση και να νιώθουν οι συνομιλητές άνετα, ότι μπορούν να εκφραστούν.
  12. Εγώ θα ήθελα να πάμε και σε έναν και σε δυο και σε τρεις, να ακούσουμε κάποια πράγματα, να σκεφτούμε, να συζητήσουμε και να αποφασίσουμε αν, τι και πώς θέλουμε να δοκιμάσουμε, προσαρμοσμένο στη δική μας πραγματικότητα και τις δικές μας ανάγκες/δυνατότητες. Και αυτά που θα συμφωνήσουμε να τα τηρήσουμε, να έχουμε κάποιες κοινές γραμμές και να μην αυτοσχεδιάζει κανένας την ώρα της κρίσης εις βάρος του παιδιού και της οικογενειακής μας ηρεμίας (να υπάρχουν δηλ. κάποιες κόκκινες γραμμές τις οποίες δεν τις ξεπερνάμε).
  13. Αχ πόσο συμφωνώ μαζί σου σ'αυτό. Το θέμα είναι πώς να το κάνω χωρίς να θυμώνει.
  14. Έχουμε λίγο θέμα με τον Δόκτωρ Τζέκιλ και τον Κύριο Χάιντ, αλλά τις υπόλοιπες στιγμές είναι γλυκύτατος και τρυφερότατος με τα παιδιά.
  15. Θεωρεί πώς ότι είχε να μάθει, το έμαθε όταν διάβαζε Φρόιντ. Περί ανατροφής, οριοθέτησης, κτλ που μας αφορούν αυτή τη στιγμή, δεν δείχνει ιδιαίτερη όρεξη... Και δεν θέλει να του πει ο παιδοψυχολόγος πώς να μεγαλώσει το παιδί του. Τα έχουμε πει βέβαια ότι η άποψη ενός γιατρού (οποιασδήποτε ειδικότητας) δεν είναι νόμος, ούτε Ευαγγέλιο. Μπορεί ο καθένας να πάρει και 2 και 3 και 4 γνώμες, να σκεφτεί και να αποφασίσει αν και τι θα κάνει. Το να συζητήσουμε με έναν παιδοψυχολόγο δεν μας υποχρεώνει να υιοθετήσουμε όλα όσα λέει (εκτός αν τύχει να συμφωνήσουμε 100% σε όλα, πράγμα πολύ δύσκολο).