Recommended Posts

    Τα παιδιά γυρίζουν από το σχολείο και συχνά και ξεκινά η ταλαιπωρία του διαβάσματος για την επόμενη μέρα. Για κάποια παιδιά είναι μια απλή διαδικασία που την ολοκληρώνουν μόνα τους και μερικές φορές με τη βοήθεια ενός ενήλικα. Για άλλα παιδιά είναι πιο δύσκολο είτε γιατί αντιμετωπίζουν μια μαθησιακή δυσκολία, είτε γιατί ο δάσκαλος βάζει πολλές ασκήσεις ή για άλλους λόγους.

     

     

    Σκηνές με την μαμά να κυνηγά το παιδί σε όλο το σπίτι για να διαβάσει, να βάζει τιμωρίες ή ακόμα και να δίνει σφαλιάρες για να κάνει το παιδί να διαβάσει, να διαβάζουν ως αργά το βράδυ που ένα μικρό παιδί θα έπρεπε να κοιμάται και άλλες παρόμοιες συμβαίνουν καθημερινά σε πολλά σπίτια. Τέτοιες καταστάσεις είναι εξουθενωτικές και για το παιδί και για τους γονείς.

     

     

    Δουλεύοντας αρκετά χρόνια πλέον με παιδιά έχω παρατηρήσει ότι οι γονείς, συνήθως η μητέρα, επιβαρύνονται με το καθημερινό διάβασμα του παιδιού. Η καθημερινή μελέτη γίνεται μια εντελώς καταναγκαστική και βαρετή διαδικασία με στόχο να πάει το παιδί "διαβασμένο" στο σχολείο. Γίνεται μεγάλος αγώνας να προλάβουν να κάνουν όλες τις ασκήσεις. Συχνά, αν δεν υπάρχει αρκετός χρόνος ή διάθεση, το παιδί απλά αντιγράφει τις ασκήσεις από ένα βοήθημα προκειμένου να μην πάει κενά τα τετράδια στο σχολείο.

     

     

    Έτσι όμως μαθαίνει τίποτα το παιδί; Διευρύνει τις γνώσεις του; Η' απλά μαθαίνει να παπαγαλίζει και να αντιγράφει;

     

    Σκοπός του σχολείου και όλης της διαδικασίας εκπαίδευσης είναι το παιδί να μάθει, να ανακαλύψει, να βιώσει και να διευρύνει τις γνώσεις του. Σκοπός δεν είναι να παρουσιάσει απλά την εικόνα του διαβασμένου παιδιού για να πάρει καλύτερο βαθμό, αλλά η ουσιαστική μάθηση.

     

    childreading.jpg

    Τι πρέπει να κάνετε

    Καταρχήν φροντίστε να έχετε συγκεκριμένο πρόγραμμα διαβάσματος, δηλαδή ώρα και μέρος. Το δωμάτιο που διαβάζει το παιδί να είναι τακτοποιημένο και να μην έχει πολλά αντικείμενα πάνω και γύρω από το γραφείο. Αν πρόκειται για παιδί με διάσπαση προσοχής τότε ο κανόνας θέλει όσο πιο άδειο το γραφείο τόσο το καλύτερο για τη συγκέντρωση του παιδιού. Επίσης καλός φωτισμός αλλά και ησυχία είναι απαραίτητα.

     

     

    Αφήστε το παιδί να ξεκινήσει την μελέτη μόνο του λέγοντας του ότι μπορεί να σας ρωτήσει οποιαδήποτε απορία όποτε θέλει. Βοηθήστε το μόνο όταν χρειάζεται και μην συνηθίζετε να κάθεστε μαζί του στο διάβασμα, γιατί κάποια στιγμή θα κουραστείτε. Το παιδί πρέπει να μάθει να οργανώνει το διάβασμα του μόνο του και να μην στηρίζεται πάνω στο γονιό. Συχνά βλέπω οι γονείς να ανοίγουν την τσάντα, να ψάχνουν τις ασκήσεις και να τις τοποθετούν έτοιμες για συμπλήρωση πάνω στο γραφείο. Αυτό είναι εντελώς λάθος! Δεν πάτε εσείς σχολείο, αλλά το παιδί! Ο μαθητής είναι υποχρεωμένος να γνωρίζει τι έχει να κάνει στο σπίτι, να βλέπει το πρόγραμμα της επόμενης μέρας και να κάνει τις ασκήσεις του. Θα παρεμβαίνετε μόνο όταν σας πρέπει!

     

     

    Αν το παιδί δεν καταλαβαίνει μια άσκηση ακόμα κι αν του την εξηγήσετε ή πολλές φορές ούτε καν οι γονείς δεν μπορούν να τη λύσουν- συχνό φαινόμενο στα μαθηματικά της ε' δημοτικού!- τότε να μην γίνεται αντιγραφή από κάποιο βοήθημα. Αφήστε το παιδί να πάει κενή την άσκηση και να ενημερώσει το δάσκαλο ότι δεν απάντησε γιατί πολύ απλά δεν το κατάλαβε! Τότε ο δάσκαλος θα πρέπει να δείξει βήμα βήμα τη λύση στην τάξη. Δεν κερδίζετε τίποτα με την αντιγραφή, αντιθέτως δείχνετε στο παιδί μια λάθος αντίληψη και πρακτική.

     

     

    Προσπαθήστε να κάνετε την ώρα της καθημερινής μελέτης μια ευχάριστη ώρα. Δώστε πρακτικά παραδείγματα στο παιδί όπου και όταν αυτό είναι εφικτό. π.χ στη φυσική, κάντε κάποιο πείραμα.

     

     

    Κάντε συμφωνία με το παιδί ότι μόλις τελειώσει το διάβασμα θα παίξετε ή θα κάνετε κάτι διασκεδαστικό μαζί. π.χ. μια βόλτα, μια χειροτεχνία κ.λ.π Αυτό θα ωθήσει το παιδί να στρωθεί στο διάβασμα πιο γρήγορα ώστε να έχει χρόνο μετά για παιχνίδι. Αυτό που υπόσχεστε όμως στο παιδί θα πρέπει να το τηρείτε!

     

     

    Μην κάνετε το παιδί σας υπερβολικά ανταγωνιστικό και μην το μαθαίνετε να κυνηγάει το βαθμό...αλλά να κυνηγά τη γνώση! Κατά τη γνώμη μου οι βαθμοί είναι ως ένα σημείο υποκειμενικοί και δεν αντικατοπτρίζουν πάντα την πραγματικότητα.

     

     

    Προπαντώς μην ξεσπάτε στο παιδί τα νεύρα και την κούραση από τη δουλειά σας, αλλά να είστε δίπλα του με υπομονή και ηρεμία.

     

     

    Το πιο σημαντικό είναι οι μαθητές να μαθαίνουν, να αγαπούν την μάθηση και να είναι ευτυχισμένοι! Όταν ένα παιδί δεν καταλαβαίνει κάτι, ας μην το λύνει, όταν είναι πολύ κουρασμένο ή άρρωστο ας μην διαβάζει όλα τα μαθήματα αλλά όσα μπορεί! Ας μην γίνετε η καθημερινότητα μια βαρετή και κουραστική ρουτίνα, αλλά ας αφήνουμε τα παιδιά να παίζουν!

     

     

    Αν χρειάζεστε περισσότερη βοήθεια σε θέματα διαβάσματος μπορώ να σας βοηθήσω πιο συγκεκριμένα γράφοντας σχόλιο εδώ ή επικοινωνώντας στο e-mail μου στο blog

    http://paidagwgos.blogspot.com/

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Διαφημίσεις


    εξαιρετικο κειμενο ...νομιζω πως εχω κανει καποια λαθακια στην μελετη της κορης μου...:(:(Η αληθεια ειναι πως της ανοιγω εγω την τσαντα και τις βαζω στην σειρα τα βιβλια και τα τετραδια...και ακομα της λεω απο που να αρχισει...βεβαια αν κανω οπως σωστα τα λεει το κειμενο τοτε...μπορει και να κανουμε να διαβασουμε 200 ωρες:rolleyes::rolleyes:

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    εξαιρετικο κειμενο ...νομιζω πως εχω κανει καποια λαθακια στην μελετη της κορης μου...:(:(Η αληθεια ειναι πως της ανοιγω εγω την τσαντα και τις βαζω στην σειρα τα βιβλια και τα τετραδια...και ακομα της λεω απο που να αρχισει...βεβαια αν κανω οπως σωστα τα λεει το κειμενο τοτε...μπορει και να κανουμε να διαβασουμε 200 ωρες:rolleyes::rolleyes:

     

    Όλα είναι θέμα συνήθειας...και για να κοπεί μια συνήθεια απαιτείται χρόνος και υπομονή. Κατά τη γνώμη μου, είναι λάθος οι γονείς να οργανώνουν το διάβασμα του παιδιού ή να φτιάχνουν την τσάντα του για την επόμενη μέρα. Μέσα στο πλαίσιο "μαθητής" είναι να μάθει το παιδί να οργανώνει το χρόνο και τις δραστηριότητες. Και ξέρω πολύ καλά ότι συχνά οι γονείς κάνουν αυτό που κανονικά έπρεπε να κάνουν τα παιδιά λόγω χρόνου. Όμως με λίγη προσπάθεια το παιδί θα μάθει και θα διαβάζει μόνο του. Πρέπει να το πάρετε απόφαση όμως και να επιμείνετε!!:wink:

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites




    Αχχχ του χρόνου μπαίνω στο χορό....ελπίζω να καταφέρω να πραγματοποιήσω όλα τα παραπάνω!!!

     

     

    Είμαι σίγουρη πως θα τα καταφέρεις! Τα πρωτάκια χρειάζονται κάποια περισσότερη βοήθεια στην αρχή, εξαρτάται πάντα και από το παιδί. Μην κάθεστε από πάνω, αλλά διακριτικά από δίπλα, για να μην πω παραδίπλα καλύτερα!!! :-)

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Η κόρη μου είναι Β Δημοτικού. Δεν μπορούμε να συνεργαστούμε καθόλου στην καθημερινή μελέτη. Μου δήλωσε ξεκάθαρα ότι δεν θέλει να διαβάζει μαζί μου. Ετσι λοιπόν για να μην έχουμε προστριβές την έγραψα σε ένα κέντρο μελέτης και μαζί κάνουμε μόνο μια μικρή επανάληψη.

    Δυστυχώς όταν έρχεται η ώρα να κάνουμε μαζί επανάληψη ή να διαβάσουμε μαζί, όταν δεν έχει πάει στο κέντρο μελέτης, γίνεται ένας κακός χαμός!

    Δεν ξέρω πια πως να το διαχειριστώ. Η κατάσταση γίνεται όλο και χειρότερη. Μια επάληψη 15 λεπτών το μέγιστο, μπορεί να καθόμαστε μια ώρα μέχρι να καθίσει στο γραφείο. Το χειρότερο όμως είναι ότι δεν με σέβεται καθόλου, μου μιλάει πολύ άσχημα και τελευταία με βρίζει με άσχημες λέξεις. Εχω κάνει πολύ μεγάλη υπομονή προσπαθώ να της μιλήσω με ηρεμία κάποιες φορές το καταφέρνω άλλες φορές δεν με ακούει καθόλου.

    Στο σχολείο βέβαια είναι ένα άλλο παιδί! Μόνο με μένα βγάζει τόσο κακό εαυτό!

    Αν μπορείτε να με βοηθήσετε...

    Η να μου πείτε που να απευθυνθώ, σε κάποιον ειδικό κατά προτίμηση στα νότια προάστια.

    Ευχαριστώ

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Η κόρη μου είναι Β Δημοτικού. Δεν μπορούμε να συνεργαστούμε καθόλου στην καθημερινή μελέτη. Μου δήλωσε ξεκάθαρα ότι δεν θέλει να διαβάζει μαζί μου. Ετσι λοιπόν για να μην έχουμε προστριβές την έγραψα σε ένα κέντρο μελέτης και μαζί κάνουμε μόνο μια μικρή επανάληψη.

    Δυστυχώς όταν έρχεται η ώρα να κάνουμε μαζί επανάληψη ή να διαβάσουμε μαζί, όταν δεν έχει πάει στο κέντρο μελέτης, γίνεται ένας κακός χαμός!

    Δεν ξέρω πια πως να το διαχειριστώ. Η κατάσταση γίνεται όλο και χειρότερη. Μια επάληψη 15 λεπτών το μέγιστο, μπορεί να καθόμαστε μια ώρα μέχρι να καθίσει στο γραφείο. Το χειρότερο όμως είναι ότι δεν με σέβεται καθόλου, μου μιλάει πολύ άσχημα και τελευταία με βρίζει με άσχημες λέξεις. Εχω κάνει πολύ μεγάλη υπομονή προσπαθώ να της μιλήσω με ηρεμία κάποιες φορές το καταφέρνω άλλες φορές δεν με ακούει καθόλου.

    Στο σχολείο βέβαια είναι ένα άλλο παιδί! Μόνο με μένα βγάζει τόσο κακό εαυτό!

    Αν μπορείτε να με βοηθήσετε...

    Η να μου πείτε που να απευθυνθώ, σε κάποιον ειδικό κατά προτίμηση στα νότια προάστια.

    Ευχαριστώ

     

     

    Αν δεν διαβάσετε μαζί τι θα γίνει; Πως τα πάει;

     

    Εμένα ο γιος μου στην Α' μου είπε ότι διαβάζει την ορθογραφία στην φύλαξη και να μην τον ελέγχω.

    Του είπα ΟΚ, φτάνει να μην κάνεις λάθη. Από τότε φέρνει σχεδον πάντα Αριστα.

    Την αντιγραφή απλώς την ελέγχω και τους λέω αν δω κάποιο λάθος.

    Ανάγνωση τους ζήτησα να μου το διαβάζουν 1 φορά.

    Αυτά για την πρώτη. Δεν ξέρω τι απαιτήσεις έχει η Β' και τι εννοείς με ''επανάληψη''.

    Σιγουρα το θέμα σεβασμού είναι σημαντικό. Αλλά το να θέλει να είναι ανεξάρτητη δεν είναι κακό - μαλλον καλό το βλέπω.

     

    Αν της κάνεις μια συμφωνία? Να της πεις, εντάξει δέχομαι ότι είσαι υπεύθυνη, δεν θα σου λέω τίποτα, αλλά εσύ θα κάνεις τα μαθήματα σου και στο τέλος θα έρχεσαι να μου τα δείχνεις και αν σκοντάψεις κάπου θα με ρωτάς?

     

    (Εγώ από την Γ' Δημοτικού ''απαγόρεψα'' στους γονείς μου να με ελεγχουν... Η μαμα μου πήγε στο σχολείο και η δασκάλα της είπε, αφήστε την μόνη της είναι πολύ καλή, αν δω κάποιο πρόβλημα θα σας πω)

    • Ευχαριστώ! 1

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Ο γιος μου πάει Γ Δημοτικού, είναι πολύ καλός σε όλα τα μαθήματα και γενικά πολύ φιλότιμος. Αλλά το διάβασμα στο σπίτι είναι κάποιες μέρες πολύ δύσκολο. Πέρυσι ήταν πιο εύκολα τα μαθήματα και λιγότερες οι ώρες που απαιτούνταν για το διάβασμα, οπότε είχαμε ελάχιστα προβλήματα, αλλά φέτος έχει δυσκολέψει το θέμα.

    Δλδ, κάποιες μέρες γυρνάω από τη δουλειά και έχει κάνει σχεδόν όλα του τα μαθήματα με ελάχιστα λάθη και μαζί κάνουμε μόνο ότι δεν έχει καταλάβει ή τον επανέλεγχο. Αλλά υπάρχουν και οι άλλες μέρες που ενώ μου λέει ότι τα έχει τελειώσει όλα, στον επανέλεγχο ανακαλύπτω ότι δεν έχει κάνει σχεδόν τίποτα. Ή θα έχει κάνει πολύ άσχημα γράμματα, ή θα έχει κάνει πολλά λάθη ή δεν θα μπορεί να σταυρώσει λέξη από τα θεωρικά μαθήματα και σε αυτές τις περιπτώσεις δεν έχουμε αρκετό χρόνο για να τα ολοκληρώσουμε όλα μέχρι να έρθει η ώρα του ύπνου, γιατί και εγώ και ο άντρας μου επιστρέφουμε μετά τις 6 το απόγευμα στο σπίτι.

    Καταλαβαίνω ότι αυτό συμβαίνει γιατί βαριέται να διαβάσει και να συγκεντρωθεί αν χρειάζεται να καταβάλει μεγαλύτερη προσπάθεια τις ώρες που είναι μόνος με τη γιαγιά στο σπίτι και προτιμάει να παίζει και να βλέπει τηλεόραση, αλλά για να μην με στεναχωρήσει κάνει και τα μαθήματά του όπως-όπως.

    Όταν το συζητάω μαζί του, μου λέει τα κλασικά ότι αφού και έτσι καλά τα καταφέρνω γιατί να προσπαθήσω περισσότερο, αλλά μετά από τα πολλά, μου λέει ότι προτιμάει να διαβάζει μεν μόνος του, αλλά να είμαι και εγώ στο σπίτι, γιατί έτσι νιώθει μεγαλύτερη ασφάλεια και συγκεντρώνεται καλύτερα.

    Φέτος τον αφήνω στο ολοήμερο και κάνει κάποιες από τις ασκήσεις του εκεί, αλλά λίγες φορές είναι διαβασμένος σωστά μέχρι πριν γυρίσω εγώ από τη δουλειά.

    Είναι παιδί που έχει δυνατότητες και φοβάμαι ότι, είτε αν τον πιέσω να διαβάζει όπως πρέπει και όχι όπως θέλει αυτός, είτε αν σταματήσω να τον ελέγχο και να τον κατευθύνω στο διάβασμά του, ίσως χάσει το ενδιαφέρον του και τον καλό του ρυθμό και μείνει πιο πίσω, μην αξιοποιώντας τις δυνατότητές του.

    Αυτό που κάνω μέχρι στιγμή είναι να του λέω ότι όποτε ελέγχω το διάβασμά του και δεν τα έχει κάνει σωστά, απλά θα του το λέω και αν θέλει ας τα ξανακάνει μόνος του σε όσο χρόνο έχει αλλά εγώ δεν θα τον ξαναελέγχω, αλλά εκείνος με παρακαλάει ότι θα ξαναπροσπαθήσει να τα κάνει σωστά από την αρχή και δεν θα ξαναγίνει και να μην τον αφήσω να πάει αδιάβαστος ή με λάθη. Αλλά μετά από 2-3 μέρες, μου το ξανακάνει.

    Επίσης, έχω παρατηρήσει ότι τις μέρες ή τα ΣΚ που έχουμε βρεθεί πολλές ώρες με τους φίλους του και ας έχει διαβάσει σωστά, την επόμενη μέρα στο σχολείο η απόδοσή του είναι μέτρια.

    Είναι δυνατόν να ξεσηκώνεται τόσο και να χάνει το μυαλό του εξαιτίας της παρέας του?? Να σημειώσω ότι είναι πολύ καλύτερος μαθητής από τους φίλους του και μόνο ένας φίλος του είναι επίσης καλός, αλλά αυτός δεν συμμετέχει και πολύ στην παρέα τους.

    Δεν θέλω να του μειώσω την κοινωνικοποίηση σε αυτή την ηλικία, αλλά αν του κάνει κακό και δεν είναι ώριμος να την ελέγξει ίσως θα έπρεπε να σκεφτώ πως να το χειριστώ και αυτό??

    Κάθε γνώμη σας θα με βοηθήσει, γιατί και ο άντρας μου, ρίχνει όλο το φταίξιμο σε εμένα (αφού αυτός ασχολείται ελάχιστα). Πότε λέει ότι είμαι υπερβολική με το διάβασμα και δεν πειράζει αν μια μέρα δεν διαβάσει σωστά, και άλλοτε ότι δεν έχω την υπομονή να του τα εξηγώ όσες φορές πρέπει και να του δίνω όσο χρόνο θέλει για το διάβασμά του..δλδ ότι να'ναι!!

    Ετσι αισθάνομαι ότι όλα είναι λάθος δικό μου και ότι δεν τα καταφέρνω να δείξω στο παιδί μου τον τρόπο να διαβάσει όπως του ταιριάζει για να μάθει περισσότερα και να καταφέρει το καλύτερο που μπορεί.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Διαφημίσεις


    Μηπως τις Κυριακές κοιμαται πιο αργα από τις υπόλοιπες καθημερινες και νυσταζει τη Δευτερα το πρωι? Λογικά ειναι καλο να κοιμουνται κατα τις εννιαμιση, αντε δεκα το αργοτερο να εχουν ηδη αποκοιμηθει, αν ξυπνησαν αργα την Κυριακη το πρωι.

     

    Δεν πιστευω οτι πρεπει να μειωσει τις κοινωνικες επαφες με τους φιλους του, μαλλον περισοοτερο αρνητικα θα τον επηρεαζε αυτο.

     

    Εχω καποιες προτασεις που ισως "δουλεψουν" και σε σας:

     

    1. Την ορθογραφια να την ξαναγραφει Κυριακη απογευμα

     

    2. Ερωτησεις στα βασικα στην ιστορια (5-6 ερωτησεις το πολυ) Κυριακη απογευμα

     

    3. Για τις καθημερινες μηπως να δοκιμαζατε το προγραμμα να ειναι γραμμενο και να σημειωνει με οκ διπλα απο καθε ενα που τελειωνει, ωστε να οργανωθει το διαβασμα του οσο λειπεις

     

    4. Αναλογα με το ποσα λαθη κανει και ποσο καταφερνει να τελειωνει εντος της προθεσμιας που εχετε συναποφασισει, να του βαζεις σε καποιον πινακα αυτοκολλητο τυπου GREAT, SUPER, MEDIUM, VERY GOOD, κλπ και στο τελος της εβδομαδας να υπαρχει ή οχι ανταμοιβη, τυπου βολτα, φιλοι, θεατρο, σινεμα, dvd, ενα καινουριο στυλο, ενα μικρο φτηνο δωρακι 1-2 ευρω, κλπ αναλογο παντα της συνολικης εβδομαδιαιας του αποδοσης και επιμελειας

     

    5. 2 προσυμφωνημενα διαλειμματα 10 ή 15 λεπτων ή ενα μεγαλυτερο των 25 λεπτων : πχ μολις τελειωσει γλωσσα και μαθηματικα, ή αν ξεκινατε απο ιστορια, μολις τελειωσει ιστορια και κατι μικρο ακομη

     

    6. Να θεσεις προθεσμια, πχ μπορω να σε βοηθησω μεχρι τις εφταμιση. Μετα θα ασχοληθω με τις δουλειες μου. Αλλιως θα πας μισοδιαβασμενος στο σχολειο. Και να τον ειδοποιεις στη μιση ωρα, στο τετατρτο και στο πενταλεπτο πριν τελειωσει οχρονος διαθεσιμοτητας σου, και φυσικα να ΤΟ ΤΗΡΕΙΣ. Αν ξεφυγει την πρωτη μερα γιατι δεν το συνειδητοπιησε οτι το εννοεις, του το ξαναεξηγεις, το παιζεις λιγο δυσκολη στο να κανεις εξαιρεση, και του διαθετεις αλλα λιγα λεπτα, αφου του ξεκαθαριζεις οτι ειναι πρωτη και τελευταια φορα που γινεται η εξαιρεση χωρις ιδιαιτερο λογο.

     

    Εμεις εφαρμοζουμε αυτα απο την δευτερα δημοτικου τα οποια δεχτηκε χαλαρα και ηρεμα και μαλιστα καποια του αρεσαν και αμεσως υπηρξε βελτιωση!!!Καλη τυχη και καλο κουραγιο

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Μηπως τις Κυριακές κοιμαται πιο αργα από τις υπόλοιπες καθημερινες και νυσταζει τη Δευτερα το πρωι? Λογικά ειναι καλο να κοιμουνται κατα τις εννιαμιση, αντε δεκα το αργοτερο να εχουν ηδη αποκοιμηθει, αν ξυπνησαν αργα την Κυριακη το πρωι.

     

    Δεν πιστευω οτι πρεπει να μειωσει τις κοινωνικες επαφες με τους φιλους του, μαλλον περισοοτερο αρνητικα θα τον επηρεαζε αυτο.

     

    Εχω καποιες προτασεις που ισως "δουλεψουν" και σε σας:

     

    1. Την ορθογραφια να την ξαναγραφει Κυριακη απογευμα

     

    2. Ερωτησεις στα βασικα στην ιστορια (5-6 ερωτησεις το πολυ) Κυριακη απογευμα

     

    3. Για τις καθημερινες μηπως να δοκιμαζατε το προγραμμα να ειναι γραμμενο και να σημειωνει με οκ διπλα απο καθε ενα που τελειωνει, ωστε να οργανωθει το διαβασμα του οσο λειπεις

     

    4. Αναλογα με το ποσα λαθη κανει και ποσο καταφερνει να τελειωνει εντος της προθεσμιας που εχετε συναποφασισει, να του βαζεις σε καποιον πινακα αυτοκολλητο τυπου GREAT, SUPER, MEDIUM, VERY GOOD, κλπ και στο τελος της εβδομαδας να υπαρχει ή οχι ανταμοιβη, τυπου βολτα, φιλοι, θεατρο, σινεμα, dvd, ενα καινουριο στυλο, ενα μικρο φτηνο δωρακι 1-2 ευρω, κλπ αναλογο παντα της συνολικης εβδομαδιαιας του αποδοσης και επιμελειας

     

    5. 2 προσυμφωνημενα διαλειμματα 10 ή 15 λεπτων ή ενα μεγαλυτερο των 25 λεπτων : πχ μολις τελειωσει γλωσσα και μαθηματικα, ή αν ξεκινατε απο ιστορια, μολις τελειωσει ιστορια και κατι μικρο ακομη

     

    6. Να θεσεις προθεσμια, πχ μπορω να σε βοηθησω μεχρι τις εφταμιση. Μετα θα ασχοληθω με τις δουλειες μου. Αλλιως θα πας μισοδιαβασμενος στο σχολειο. Και να τον ειδοποιεις στη μιση ωρα, στο τετατρτο και στο πενταλεπτο πριν τελειωσει οχρονος διαθεσιμοτητας σου, και φυσικα να ΤΟ ΤΗΡΕΙΣ. Αν ξεφυγει την πρωτη μερα γιατι δεν το συνειδητοπιησε οτι το εννοεις, του το ξαναεξηγεις, το παιζεις λιγο δυσκολη στο να κανεις εξαιρεση, και του διαθετεις αλλα λιγα λεπτα, αφου του ξεκαθαριζεις οτι ειναι πρωτη και τελευταια φορα που γινεται η εξαιρεση χωρις ιδιαιτερο λογο.

     

    Εμεις εφαρμοζουμε αυτα απο την δευτερα δημοτικου τα οποια δεχτηκε χαλαρα και ηρεμα και μαλιστα καποια του αρεσαν και αμεσως υπηρξε βελτιωση!!!Καλη τυχη και καλο κουραγιο

     

    Σε ευχαριστώ για την απάντησή σου. Βλέπω ότι έχουμε πολλά κοινά στον τρόπο που σκεφτόμαστε και αντιμετωπίζουμε την μελέτη των παιδιών μας και γι αυτό η γνώμη σου με βοηθάει ιδιαίτερα να χαλαρώσω και να το δω πιο αντικειμενικά.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Εγγραφείτε ή συνδεθείτε για να σχολιάσετε

    Για να δημοσιεύσετε ένα σχόλιο θα χρειαστεί να είστε εγγεγραμμένο μέλος. Είναι δωρεάν.

    Δημιουργήστε νέα εγγραφή

    Κάντε εγγραφή να συμμετάσχετε στις συζητήσεις - είναι εύκολη και γρήγορη!

    Δημιουργήστε νέα εγγραφή

    Σύνδεση

    Έχετε ήδη έναν λογαριασμό χρήστη; Συνδεθείτε εδώ.

    Συνδεθείτε τώρα

    • Σύνδεση/Εγγραφή

      Για να μπορέσετε να απαντήσετε σε ερωτήματα ή να ρωτήσετε τα μέλη κάποιο νέο ερώτημα είναι απαραίτητο να εγγραφείτε! Είναι εύκολο & δωρεάν! 

    • Similar Content

      • Από curious3,
        Γεια σας! Σας εχω απασχολησει στο παρελθον ξανα και θελω και τωρα τη συμβουλη σας...
        Ειμαι 16 και φετος παω Β λυκειου. Ειμαι καλος μαθητης, καλο και σοβαρο παιδι. Καποιοι θα με ελεγαν απομακρο ή ψυχρο επειδη δεν κανω παρεα με πολλα παιδια της ηλικιας μου αλλα δε νιωθω οτι ανηκω μαζι τους. Παρολα αυτα, εχω φιλους, οι περισσοτεροι ειναι απ το σχολειο μου. Κυριως ομως εχω φιλες. Βρισκω τα κοριτσια σε πολλα  θεματα πιο ωριμα απο τα αγορια και ετσι μμπορω να συνεννοουμε καλυτερα μαζι τους. Γενικα, οταν βρισκομαι πολυ ωρα με καποιον, τον αντιγραφω. Λειτουργω σαν σφυγγαρι στις κινησεις, στον τροπο που μιλαει, κλπ. Πολλες φορες επειδη ως ανθρωπος ειμαι πολυ εκφραστικος τεινω να δειχνω μια θηλυπρεπεια, χωρις να το θελω και χωρις να το καταλαβαινω. Απο το γυμνασιο υπηρχαν πολλα παιδια που θεωρουσαν οτι ειμαι γκει και ρωτουσαν μαλιστα και τους πιο στενους μου φιλους. Αφοτου το σκεφτηκα πολυ, αποφασισα οτι δεν ειμαι. Βλεπετε, ειχε μπει και σε μενα η υποψια γιατι τα παραδειγματα ηταν αρκετα... Στο Γυμνασιο, λοιπον, υπηρχαν διαφοροι που ειτε εκαναν κινησεις για να με κοροιδεψουν ή (ενας συγκεκριμενος) με φωναζε "λουγκρα" αλλα ποτε δεν εδινα σημασια. Τα περιστατικα πληθαιναν... μη φανταστειτε οτι ηταν εκατονταδες αλλα ηταν περιπου το πολυ 6-7 παιδια που ειχαν τετοια συμπεριφορα απεναντι μου. Στο Λυκειο υπαρχει ενα συγκεκριμενο παιδι ο οποιος απο την πρωτη μερα που τον γνωρισαμε τυχαια με τους φιλους μου στα παγκακια του σχολειου, καταλαβαμε οτι ηταν λιγο... καφρος, βλαμμενος, καταλαβαινεται τι θελω να πω. Ηθελε να το παιξει μαγκακι και ελεγε "Εγω γουσταρα μια καθηγητρια στο γυμνασιο και της ελεγα θα μου κατσεις;" και κατι τετοια. Εμεις δεν ενθουσιαζομασταν, οπως ειναι φυσικο. Μια μερα ηρθε στο σχολειο μια νεα μαθητρια η οποια τελικα ηρθε στο τμημα μου. Εξυπνη κοπελα, λιγο στον κοσμο της, οταν τη γνωρισα, τη συμπαθησα και καναμε λιγη παρεα μαζι με αλλα παιδια. Μια μερα, ομως, την ωρα του διαλλειματος ηρθε εκεινος ο βλακας και τη φιλησε! Και σκεφτηκα αμεσως "ε οχι! που εμπλεξες βρε ηλιθια;". Δεν ξερω αν ξερει για τα "κατορθωματα" του φιλου της αλλα δε με νοιαζει κιολας. Αργοτερα εμαθα πολλα γι αυτον απο μια φιλη μου και συμμαθητρια μου την οποια στο γυμνασιο την κοροιδευε συνεχεια, εκεινος δεν εκανε παρεα με κανεναν κι οταν ξεκινησε να την κοροιδευει εκανε φιλους... (Καταλαβατε τι κουμασι ανθρωπου). Τα προβληματα ξεκινησαν οταν εκεινος ειχε σιγουρακι οτι ημουν γκει. Διπλα μου καθοταν η κολλητη μου. Με την νεα μαθητρια ειχαμε μια σχεση οικειοτητας, εμπιστοσυνης... εγω τοτε γουσταρα μια κοπελα (για να μην τα πολυλεω) τους εδειχνα την κοπελα κι εκεινη νομιζε οτι μου αρεσε ενας συμμαθητης μας (ποσο βλημα;) και απ ο,τι καταλαβα το ειπε στον γκομενο της και ο γκομενος της εκτοτε ελεγε αηδιες και κοροιδευε. Μετα που της εξηγησαμε ποια κοπελα γουσταρα, ησυχασαμε για ενα διαστημα. Ωσπου εμαθα απο τη διπλανη μου οτι ο εκεινος ο βλακας κι η κοπελα του με εχουν για γκει σιγουρα και οτι εκεινος πιστευει οτι τον γουσταρω! (Ιησους Χριστος! επεσα απ τα συννεφα οταν το εμαθα). Φυσικα αμεσως ξηγηθηκαμε με την κοπελα του γιατι εκεινη ειχε ξεκινησεις τις θεωριες συνομωσιας. Να φανταστειτε του ειχα δανεισει το στυλο μου σε ενα διαγωνισμα (εγραφα διαγωνισμα με το δικο του τμημα) και του ειπα οταν τελειωσει να το φερει πισω. Στο διαλειμμα εγω βιαζομουν να κατεβω κατω και τον ειδα στις σκαλες, μου εδωσε το στυλο και εφυγα. Μετα με ρωταει η κοπελα του "τι εδωσες στον.." και της λεω "τιποτα, το στυλο μου εδωσε" και παιδια νομιζε οτι του εδινα ναρκωτικα! Ειλικρινα οσο ηλιθιο και ανοητο κι αν σας ακουγεται, ειναι αληθεια! Κι απορω. υπαρχουν τοσο βλαμμενοι ανθρωποι; Εδω μιλαμε για διαφορετικο επιπεδο βλακειας! Το θεμα μου ηταν οτι εκεινος ολη τη χρονια συνεχιζε να με κοροιδευει ειτε να με ειρωνευεται, ειτε το επαιζε αντρακι. Καταλαβαινω οτι σε τετοιους ανθρωπος δεν πρεπει και δεν χρειαζεται να τους δινουμε αξια, αλλα εγω τι να του πω καθε φορα που με κοροιδευει; Πλεον δεν κανω παρεα με κανεναν τους. Ουτε με την κοπελα του, ουτε με τη διπλανη μου για αλλους λογους... αλλα φετος θα ιεμαστε και παλι στην ιδια ταξη και δε ξερω πως να αντιδρω καθε φορα.
        Περιμενω τις συμβουλες σας και ζητω συγγνωμη για το μεγεθος του κειμενου...
        Σας ευχαιστω πολυ!
      • Από vtgian,
        Η παρακάτω συνταγή είναι μια πολύ εύκολη υγιεινή εναλλακτική έτοιμων μπισκότων για παιδάκια αλλά και μεγάλους.
         
        Υλικά:
        ~1 κούπα βρώμη
        ~1 χούφτα αμύγδαλα
        ~1 ώριμη μπανάνα
        ~1 αυγό
        ~2 κ.σ. λάδι καρύδας
        ~1 κ.σ. μέλι
        ~1/2 κ.γ μαγειρική σόδα
        ~1 κ.γ. κανέλα
         
         
        Εκτέλεση:
        ~Προθερμαίνουμε τον φούρνο στους 200ο C
        ~Σε ένα μούλτι χτυπάμε πρώτα τους ξηρούς καρπούς να γίνουν σκόνη.
        ~Στη συνέχεια ρίχνουμε όλα τα υπόλοιπα υλικά και τα χτυπάμε μέχρι να γίνουν μια παχύρευστη μάζα.
        ~Στρώνουμε σε ένα μεσαίο ταψί μια λαδόκολλα και με ένα κουτάλι μεταφέρουμε τη ζύμη, αραδιάζοντας κουταλιές στο χαρτί. Δεν τις κολλάμε γιατί απλώνουν λιγάκι και θα κολλήσουν μεταξύ τους.
        ~Ψήνουμε στον αέρα για 10 λεπτά.
         
        Η συνταγή είναι της Σοφίας Παύλου, από την ομάδα Παιδική-Βρεφική Διατροφή.
         
        Προσωπικές σημειώσεις
        Τα μπισκότα αυτά δεν είναι τα κλασικά τραγανά αλλά μοιάζουν περισσότερο με κέικ, είναι δηλαδή αφράτα.
         
        Αντί για αμύγδαλα, βάζω μόνο καρύδια ή μίξη των δύο.
         
        Αντί για λάδι καρύδας, χρησιμοποιώ ελαιόλαδο ή φρέσκο βούτυο
         
        Κανέλα, προτιμώ αυθεντική δηλαδή Κανέλα Κεϋλάνης (την βρίσκουμε εύκολα στα μπαχαράδικα) Είναι γλυκιά στη γεύση και κατάλληλη ακόμα και για βρέφη (σε αντίθεση με την κοινή που όλοι ξέρουμε, η οποία είναι τοξική και στην πραγματικότητα προέρχεται από το φυτό Κασσία).
         
        Προσθέτω και μισή χούφτα σταφίδες (που αρέσουν στα περισσότερα παιδάκια και κάνουν πιο μαστιχωτά τα μπισκότα)
      • Από Magnolio,
        Καλησπέρα σας,
         
        Εκτός από την Πλαζ (δασάκι, παραλία) υπάρχουν άλλα μέρη στην Πάτρα που προσφέρονται για βόλτα όσο γίνεται πιο "κοντά στη φύση"; Υπάρχουν επιλογές για κάποιον που θα ήθελε να αποφύγει πχ καφετέριες και παιδότοπους στην βόλτα και θα προτιμούσε κάποιον πιο φυσικό προορισμό (πάντα κατάλληλο για ένα παιδί);
         
        Ευχαριστώ εκ των προτέρων
      • Από Corinaaa,
        Μέχρι στιγμής πήγαινα σε ένα ιδιωτικό, αλλά τα πράγματα δυσκόλεψαν πάρα πολύ και έτσι τώρα θα πάω στο σχολείο της γειτονιάς μου (σήμερα κάναμε την εγγραφή!!). Να πω την αλήθεια δεν με πειράζει, επειδή από το παλιό μου σχολείο δεν είχα τις καλύτερες αναμνήσεις... σχεδόν σε όλο το δημοτικό ήμουν μόνη μου και τώρα στο γυμνάσιο κάνω με δυσκολία φιλίες.... ένιωθα έξω απ'τα νερά μου, διότι η οικογένεια μου δεν ήταν ποτέ πλούσια, απλά οι γονείς μου πίστευαν ότι άξιζε να πάω σε ιδιωτικό (διότι νόμιζαν ότι είναι καλύτερο- παλιά μυαλά- εγώ δεν νομίζω ότι υπάρχει διαφορά :ρ) και ας σκεφτόμαστε να πάρουμε μέχρι και μια τυρόπιτα (που λέει ο λόγος...) αυτό όμως με έβγαλε στο περιθώριο...
         
        Αλλά το θέμα μου δεν είναι το παλιό μου σχολείο,είναι αυτό που θα πάω τώρα. Από την μία, είμαι πολύ ενθουσιασμένη! Είναι σαν μια.... "καινούρια αρχή" αλλά απ'την άλλη φοβάμαι... λόγο του ότι δεν έχω αδέλφια, και όπως είπα και πιο πριν δεν είμαι συνηθισμένη σε ..φιλίες... και δυσκολεύομαι πολύ ξέρω μόνο ένα παιδί απ'την περιοχή, με το οποίο δυστυχώς θα είμαι σε άλλο τμήμα (παρόλο που παρακάλεσα να είμαστε στο ίδιο τμήμα, εγώ θα είμαι στο γ4 και αυτός στο γ3) και έτσι, εγώ δεν θα ξέρω κανέναν από την τάξη μου και αυτό με τρομοκρατεί γιατί δεν μπορώ να ξανά- περάσω τα ίδια γιατί έχω και πολύ ευαίσθητη ψυχολογία
         
        Η ερώτηση μου τώρα: (1) Κάποια συμβουλή από αυτούς που έχουν -ίσως- αλλάξει σχολείο;;
        (2) Αν ερχόταν στο τμήμα σας ένα καινούριο παιδί θα πηγαίνατε να του μιλήσετε (έτσι όπως είστε με την παρέα σας ας πούμε... θα δεχόσασταν εύκολα καινούριους;;
         
        Γενικά... νιώθω ΧΑΜΈΝΗ πριν καν αρχίσω!! Απλά είναι ΤΟΣΟ ΚΟΝΤΑ!! :Ο μόνο μια εβδομάδα μακρυά... σνιφφφ...
      • Από stella_88,
        Γεια σας μαμάδες! Θα ήθελα τη βοήθεια σας! Ξεκινάω να ψάχνω για παιδικό σταθμό γιατί αναγκαστικά το μικρούλη θα πρέπει να πάει από νωρίς, καθώς η μητέρα μου που το πρόσεχε έχει κουραστεί και εμείς δουλεύουμε και οι δύο. Γενικά το ωράριό μου είναι άτσαλο γιατί δουλεύω σε τηλεφωνικό κέντρο. Γενικά, επειδή θα χρειαστώ το σχολικό λεωφορείο, έχω πολλές ανησυχίες όπως: είναι το παιδί μου στο σχολικό; Έφτασε στο σχολείο; Γύρισε σπίτι και το παρέλαβε το άτομο που ήθελα (όλο σκέφτομαι ότι θα παίρνω τηλέφωνο τα πεθερικά μου αν παρέλαβαν το μικρό, και θα είμαι μέσα στο άγχος μέχρι να το σηκώσουν)... Γενικά θα ήθελα να ξέρω αν υπάρχει κάποιος τρόπος να μαθαίνουμε εύκολα που είναι τα παιδιά μας.
         
        Επίσης, από ότι ακούω από φίλες μου, χάνουν πολύ χρόνο περιμένοντας το σχολικό να έρθει… και λογικό είναι η ταλαιπωρία να αυξάνεται το χειμώνα που περιμένουμε το λεωφορείο έξω! Βέβαια, αυτό που με ενδιαφέρει είναι να μην καθυστερώ στη δουλειά μου ή αν πρόκειται να καθυστερήσω, να το γνωρίζω ώστε να ειδοποιήσω άμεσα, γιατί είναι λίγο περίεργη η κατάσταση. Ιδανικά θα ήθελα να με ειδοποιούν λίγα λεπτά πριν φτάσει το σχολικό...
         
        Ξέρει καμία μας κάποιο ιδιωτικό σχολείο που να έχει βρει κάποια λύση για όλα αυτά;
      • Από marianasia,
        Καλησπερα σε ολους παω δευτερα λυκειου και απο δημοσιο σχολειο αποφασισα να αλλαξω σε ιδιωτικο για την τελευταια ταξη ειμαι κλειστος χαρακτηρας και η μονη μ ανησυχία ειναι πως θα κανω νεουσ φιλουσ μιας και οι παρεες συνηθως εχουν.ηδη φτιαχτει καμια απαντηση -λυση κανεις?
      • Από Mariamou,
        Πριν από λίγες ημέρες πήγαμε με το παιδί μας στην edit admin (ιδιωτικό σχολείο) (για την Α' Δημοτικού) για να κάνει τη διαδικασία γνωριμίας με τους δασκάλους του σχολείου. Μετά από 2-3 ημέρες μας πήραν τηλέφωνο και μας είπαν ότι το παιδί έδειξε αρνητισμό και επιθετικότητα (επειδή κλώτσησε ένα παιδάκι) και καλό θα ήταν να μην πάει σε αυτό το σχολείο το οποίο είναι αυστηρό και δεν θα μπορέσει να ανταπεξέλθει. Στο νηπιαγωγείο που πηγαίνει τώρα, μου λένε τα καλύτερα και ουδέποτε μου έχουν αναφέρει πρόβλημα με συμπεριφορά ή με τη διαδικασία της μάθησης. Πρόκειται για ένα πολύ έξυπνο παιδί με κρίση και άποψη για τα πράγματα και που δεν χαρακτηρίζεται από αυτά τα στοιχεία.
        Βέβαια, εκείνη την ημέρα όντως είχε ένα σχετικό αρνητισμό (ή μια άσχημη διάθεση, αυτό δεν σημαίνει ότι χαρακτηριίζεται από αυτή) ο οποίος όμως μπορεί να πηγάζει από διάφορες παράγοντες και δεν είναι το κύριο χαρακτηριστικό του: ίσως γιατί αργοπορήσαμε να φθάσουμε και δεν έπαιξε στην παιδική χαρά πολύ όπως τα άλλα παιδάκια, ίσως γιατί του χαλάσαμε το πρόγραμμα και δεν ήθελε να βρίσκεται εκεί αλλά να κάνει ποδήλατο όπως συνηθίζει, ίσως γιατί αυτά που τον έβαλαν να κάνει του φάνηκαν απλά κι εύκολα, κ.λπ. Το θέμα είναι ότι οι υπεύθυνοι του σχολείου, μέσα σε αυτό το διάστημα που είδαν το παιδί, το χαρακτήρισαν, με ευκολία πήραν τους γονείς και τους ανακοίνωσαν κάτι που οι ίδιοι ξέρουν ότι δεν ισχύει κ.λπ. Επιπλέον, σε ένα άλλο σχολείο που κάναμε την ίδια διαδικασία μας είπαν τα καλύτερα για το παιδί. Έχω πολλές σκέψεις για το πώς μπορεί να επιλέγουν παιδιά....και τί είδους παιδιά μπορεί να θέλουν εκεί ... και απογοητεύτηκα γιατί edit admin την είχα ξεχωρίσει. Έχει κανείς κάποια παρόμοια εμπειρία?