epang

Registered Users
  • Περιεχομενο (αριθμoς δημοσιευσεων)

    793
  • Μελος απο

  • Τελευταια επισκεψη

Συνεισφορα στο φορουμ

10 Neutral

Περισσότερα για την/τον epang

  • Rank
    Νέος Χρήστης

Converted

  • Περιοχή
    Αθήνα

Πρόσφατοι επισκέπτες του προφίλ

Το πεδίο των 'πρόσφατων επισκεπτών' είναι απενεργοποιημένο και δεν εμφανίζεται σε άλλους χρήστες ή επισκέπτες.

  1. Τώρα είδα το ποστ σου. Η γνώμη μου είναι να βρεις ένα παιδοοδοντίατρο που να εμπιστεύεσαι και να ακολουθήσεις τη γνώμη του. 2 φορές πήγα το γιό μου σε οδοντίατρο ενηλίκων αλλά τελικά αποδείχθηκε ότι μας προκάλεσε καθυστέρηση εργασιών που ήταν απαραίτητες και τελικά δεν έγιναν στην ώρα τους. Αυτό προκάλεσε διάφορα προβλήματα με μεγαλύτερο κόστος και κούραση.
  2. Στη Σαντορίνη έχω πάει πολλές φορές αλλά η τελευταία ήταν πριν 10 χρόνια. Εχει μοναδική ομορφιά, παίρνεις εικόνες που μένουν στο μυαλό για μιά ζωή!! Πρέπει οπωσδήποτε να επισκεφτείς τα Φηρά, το Ημεροβίγλι & την Οία. Οι θέα είναι πραγματικά απολαυστική και οι βόλτες στα στενάκια είναι κόλλημα. Προσωπικά μου αρέσουν και οι παραλίες γιατί είναι επίσης μοναδικές και ξεχωριστές και είναι πολλές, αν κάτσεις μέρες μπορείς να βρεις αυτή που σου ταιριάζει. Το Καμάρι είναι μια πολύ βατή & συνηθισμένη μεγάλη παραλία με πολύ κόσμο, κατάλληλη για παιδάκια. Η Περίσσα είναι μια πολύ μεγάλη, ιδιαίτερη παραλία με μαύρη χοντρή άμμο που προσφέρει μια άλλη εικόνα, με πολύ κόσμο, περισσότερους νεαρούς, beach bar και βόλτα. Στο τέλος της είναι ο Περίβολος που είναι πιο ήσυχα. Μοναδική & άπαιχτη είναι η Κόκκινη παραλία. Απερίγραπτη αίσθηση & εικόνα που μένει αξέχαστη. Ενδιαφέρουσα και η παραλία της Βλυχάδας. Ο Μονόλιθος δεν λέει τίποτα ιδιαίτερο και έχει συνήθως κύμα. Δεν είναι παραλίες για να αράξεις και να κάνεις ξέγνοιαστες διακοπές, αλλά έχουν ενδιαφέρον να τις δεις γιατί σου αφήνουν μοναδικές εικόνες. Υπάρχουν πολλά δωμάτια και σίγουρα θα βρεις σε ότι τιμή ψάχνεις αλλά τα περισσότερα είναι πολύ υπερτιμημένα. Στη Μεσαριά υπάρχουν πολλά φθηνά και καλούτσικα δωμάτια, αν έχει μεταφορικά είναι καλή λύση. Πρόβλημα είναι το φαγητό (εντελώς τουριστικοποιημένο, όλα πολύ ακριβά και η ποιότητα είναι από κακή έως μέτρια... δεν βρήκα τίποτα καλό..) η πολυκοσμία (ζαλίζεσαι από τόσο πολύ και διαφορετικό κόσμοβ¦) και η μετακίνηση (λόγω της πολυκοσμίας). Κατά τη γνώμη μου η επίσκεψη στη Σαντορίνη είναι εμπειρία ζωής, μοναδικές εικόνες που θα θυμάσαι για πάντα, σίγουρα αξίζει... !!! (αν κάποιος έχει καμιά καλή ιδέα για καλό φαγητό, να μας πει συγκεκριμένα γιατί μας ενδιαφέρει ιδιαίτερα !!!)

  3. Διαφημίσεις


  4. epang

    Δημοψήφισμα στις 5/7

    Το πρόβλημά μου είναι ότι οτιδήποτε και να ψηφίσω θα ερμηνευθεί με τον τρόπο που βολεύει την κάθε πλευρά : ΝΑΙ - εγώ θα λέω ναι στην ΕΟΚ & το ? γιατί φοβάμαι ότι θα μας αναγκάσουν να πάμε σε δραχμή, ενώ αυτοί (οι έξω) θα το μεταφράσουν ότι συμφωνώ με τα μέτρα που θέλουν να μας επιβάλουν, όπως λέει το ερώτημα & αυτό είναι το λογικό ΟΧΙ - εγώ θα λέω οχι στα μέτρα που θέλουν να μας επιβάλουν, όπως λέει το ερώτημα, ενώ αυτοί (οι έξω) θα το μεταφράσουν σαν οχι στην ΕΟΚ & το ?, χωρίς αυτό να είναι μεν λογικό αλλά γιατί έτσι βολεύει στην πολιτική τους. Οπότε είμαι αναποφάσιστη, ίσως μου έρθει η επιφοίτηση την τελευταία στιγμή..
  5. Ούτε εγώ μπορώ να καταλάβω πως δεν βλέπετε την πραγματικότητα σε αυτά που έχει υπογραμμίσει η ekavi!!! Επίσης, πως δεν βλέπετε ότι έτσι τα παιδιά ξεκινάνε να μαθαίνουν ότι πρέπει να ανέχονται το bulliyng από τους ανωτέρους τους που τους μειώνουν την προσωπικότητα....?
  6. Συμφωνώ καλή μου αλλά γι' αυτό θα πρέπει να ελεχθεί η κάθε δασκάλα μετά από συζήτηση του γονιού με τον διευθυντή... δηλ. για το συγκεκριμένο θέμα με το παιδί να κοιτάει τον τοίχο, εφόσον ο γονιός έχει θέμα με αυτό, πηγαίνει στον διευθυντή μαζί με την δασκάλα και αναφέρει τις ενστάσεις του.. άλλο αυτό και άλλο να λέμε στο παιδί τι σου έκανε και αμα το ξανακάνει να αρνηθείς να το κάνεις και να με παρεις τηλέφωνο... δηλ. να αφήσουμε το παιδί έξω από αυτό... όταν ο γονιός πάει στον διευθυντή τότε ίσως δει και την δική του ευθύνη για την κάθε "παραβατική" συμπεριφορά του παιδιού μέσα στην τάξη... τόσο απλά... γιατί με τους γονείς δεν μπορείς να βγάλεις άκρη... αυτό που για εσένα είναι τιμωρία για εμένα π.χ. δεν είναι.. οπότε η κάθε δασκάλα τι πρέπει να κάνει? στον Γιαννάκη θα τον βάλω τιμωρία στον τοίχο γιατί η μαμά του δεν έχει θέμα, στον Γιωργάκη δεν θα τον βάλω τιμωρία στον τοίχο αλλά θα τον βγάλω έξω γιατί η μαμά του αυτή την τιμωρία αποδέχεται... μήπως έχουμε τρελάνει και τα παιδιά μας και τους δασκάλους?? Elenip, sorry που σου απευθύνομαι προσωπικά, αλλά θέλω να σε ρωτήσω αν εσύ αποδέχεσαι αυτή τη μορφή τιμωρίας? Δλδ δεν το βρίσκεις καθόλου προσβλητικό το παιδί να είναι όρθιο στη γωνία & να κοιτάει τον τοίχο? ή δέχεσαι ότι ο δάσκαλος μπορεί να επιβάλει όποια τιμωρία θεωρεί σωστή ? ή κρίνεις ότι κακώς αισθάνεται προσβεβλημένο το παιδί ? ή ότι η τιμωρία δεν έχει νόημα αν δεν είναι προσβλητική ? & πάλι συγνώμη για τις πολλές ερωτήσεις αλλά ειλικρινά θέλω να καταλάβω την άποψή σου χωρίς παρεξηγήσεις....
  7. Εγώ πάλι αισθάνομαι ότι το παιδί μου υφίσταται bullying από το δάσκαλο τη στιγμή που το ταπεινώνει & το προσβάλει μπροστά σε όλη την τάξη με αυτή την τιμωρία, ειδικά όταν το παιδί δεν είναι από τα ζωηρά που δημιουργούν προβλήματα & ο δάσκαλος δεν είναι ο τακτικός δάσκαλος της τάξης που να γνωρίζει την προσωπικότητα του παιδιού (επειδή κάποιες μίλησαν για την συγκεκριμένη περίπτωση με γενικεύσεις). Επίσης δεν θέλω το δάσκαλο "μπάτσο" στο σχολείο γιατί συνήθως η βία φέρνει βία.. είτε την ασκείς είτε την υφίστασαι!! Γι αυτό πιστεύω ότι αυτοί που ασκούν βία είναι αυτοί που έχουν υποστεί βία!!! Θα ήθελα να ελπίζω σε μια κοινωνία που οι άνθρωποι θα ορίζουν τα προσωπικά τους όρια με κοινωνική ευαισθησία. Εγώ το παιδί μου θέλω να το μάθω να μην ασκεί ποτέ βία (μόνο ως ένστικτο επιβίωσης...) & να μην ανέχεται τη βία (κατά το δυνατό..). Βέβαια του μαθαίνω & να σέβεται τους δασκάλους του, τους μεγαλύτερους, τους προπονητές του και να έχει καλούς τρόπους, ώστε να είναι πιο ελαστικός μαζί τους σε περιπτώσεις αυστηρότητας. Επίσης του μαθαίνω ότι μεθαύριο θα πάει στο στρατό & θα πρέπει να ανεχθεί το καψώνι (bullying) του λοχαγού & μετά θα πάει για δουλειά & θα πρέπει ανεχθεί & τον ταπεινωτικό (bullying) προϊστάμενο ... για όλα πρέπει να τα προετοιμάζουμε ώστε να αποφύγουμε όσο είναι δυνατό καταθλίψεις & αυτοκτονίες. Αλλά πως θα εξελιχθεί η κοινωνία μας όταν εμείς οι ίδιοι δεν εκφράζουμε την αντίθεσή μας σε κάθε μορφή bullying που ο καθένας μας ανέχεται? Δεν λέω να κάνουμε την επανάσταση ή να κάνουμε τα παιδιά μας επαναστάτες αλλά θα μου επιτρέψετε να ελπίζω ότι θα μάθουμε να διεκδικούμε αντι-bullying συμπεριφορές από φίλους, ίσους ή ανωτέρους μας.... Γι'αυτό αν κάποιος δάσκαλος ξαναεφαρμόσει ταπεινωτική μορφή τιμωρίας στο παιδί μου, θέλω να με καλέσει εκεί για να εκφράσω αυτή τη γνώμη μου στον ίδιο & στον δ/ντή.
  8. Όπως ήδη είπατε η κλειδαριά κάνει τη διαφορά στις πόρτες ασφαλείας. Κατά προτίμηση, το κλειδί να μην είναι εύκολα αντιγράψιμο, να έχει καταπέλτη η κλειδαριά (ή μπλόκο το λένε οι πορτάδες) ώστε σε περίπτωση απόπειρας διάρρηξης να μπλοκάρει & να έχει επιπλέον εξωτερικό επιστόμιο ασφαλείας (ή ντιφέντερ το λένε) ώστε να μην είναι εύκολη εξωτερικά η πρόσβαση στην "καρδιά" της κλειδαριάς χωρίς το κατάλληλο κλειδί. Μην διαλέξετε αυτή με την φτηνότερη τιμή γιατί σίγουρα θα χάνει σε ασφάλεια. Τα ανάγλυφα σχέδια & τα πόμολα - λαβές είναι αυτά που προσθέτουν κόστος στην πόρτα χωρίς λόγο.
  9. Επιτέλους έγινε ένα βήμα μπροστά!!! Μπράβο σου!!! Έστω ας προχωρήσει σιγά σιγά, μην περιμένεις θαύματα ... Θα μου πεις μεγάλη προσπάθεια για μικρά βήματα, κουράζεσαι & απογοητεύεσαι για να διεκδικείς τα αυτονόητα... Δίκιο έχεις αλλά τουλάχιστον κατάφερες να ξεκινήσει μια αντιμετώπιση. Επίσης τώρα όλοι είναι υποψιασμένοι & θα φυλάγονται. Εύχομαι να πάει καλύτερα το θέμα & για το ίδιο το προβληματικό παιδάκι αλλά & για τα δικά σας που υφίστανται τη βία & την ανευθυνότητα. & πάλι μπράβο σου!!!
  10. Μην έχεις αμφιβολίες ότι έκανες αυτό που έπρεπε ! Πρέπει να το υποστηρίξεις γιατί αρκετά κράτησαν οι συζητήσεις & οι υπεκφυγές. Το έγγραφο ήταν το επόμενο βήμα, δεν μπορείς να μένεις μόνο στα προφορικά παράπονα, γιατί γίνεσαι γραφικός... αυτός που όλο γκρινιάζει...& τελικά κανείς δεν τον παίρνει στα σοβαρά. Τους έδωσες αρκετό χρόνο για να κάνουν αυτό που όφειλαν, αλλά αν ο ένας ρίχνει την ευθύνη στον άλλο & δεν καταλαβαίνουν τη θέση τους ή δεν θέλουν να δουν τη σοβαρότητα του θέματος, κάποιος πρέπει να τους τη δείξει. Μπορεί να αν σε καλέσουν να μιλήσεις από κοντά, μην έχεις ενδοιασμούς, πρέπει να αναφέρεις όλα τα περιστατικά, να δείξεις τις ευθύνες όσων άφησαν τα πράγματα να εξελιχθούν τόσο άγρια....
  11. Latina, πέρα από όσα πολύ καλά κάνεις μήπως να σκεφτείς & να βάλεις & τον δικό σου να σκεφτεί (όχι να παραδεχτεί ...., ας το σκεφτεί μόνος του) αν υπάρχει κάποια περίπτωση ο δικός σου να "προκαλεί" με οποιονδήποτε τρόπο το περίεργο παιδάκι?? Δεν θυμάμαι αν έχουμε θίξει αυτή την περίπτωση. Ίσως κάτι κάνει ο δικός σου που για κάποιο λόγο κεντρίζει την προσοχή του άλλου & τον κάνει ή να ζηλεύει ή να νιώθει ανασφάλεια ή ... κάτι που τον ενοχλεί & γι'αυτό αντιδρά με τον μόνο τρόπο που ξέρει. Πχ. λες ότι παίζει ποδόσφαιρο... μήπως περηφανεύεται ότι είναι πολύ καλός στο παιχνίδι, ή πχ λες ότι έχει κορίτσι... μήπως προβάλει πολύ αυτή τη σχέση & το παίζει ότι έχει πέραση στα κορίτσια... Γιατί είναι συγκεκριμένα τα παιδιά που πληρώνουν την οργή του άλλου?? Μήπως κάτι κάνουν που τον ερεθίζει & δεν μπορεί να το χειριστεί με άλλο τρόπο & τα βαράει??? Λέω τώρα μία άλλη προσέγγιση στο θέμα... απλά για να το σκεφτείτε λίγο & από αυτή την οπτική...
  12. Γενικά συμφωνώ με τη ΒΕΡΕΝΙΚΗ. Ο κάθε επαγγελματίας, που έχει εκπαιδευτεί για τη θέση του, πρέπει να γνωρίζει πως θα κρατήσει τις ισορροπίες στη δουλειά του. Βέβαια δεν είναι αυτό το κύριο συστατικό της επιτυχίας ενός εκπαιδευτικού. Η πραγματικότητα έχει δείξει ότι ο ΚΑΛΟΣ δάσκαλος χαίρει αδιαμφισβήτητα της εκτίμησης & της αποδοχής & του σεβασμού των γονέων & των παιδιών. Αλλά δυστυχώς την προσοχή όλων μονοπωλεί ο ΚΑΚΟΣ δάσκαλος. Με αυτόν που δεν την παλεύουν οι γονείς, δεν προχωράνε τα παιδιά, αυτός που αντί να κάνει καλό, κάνει κακό... Γιατί έτσι είναι η ποιότητα αυτής της δουλειάς, αν είναι καλός ο δάσκαλος γίνονται θαύματα που κρατάνε μια ζωή, ενώ αν είναι κακός γίνονται καταστροφές & τρέχουν να σώσουν ότι μπορούν παιδιά & γονείς ... Επίσης, ο γονιός αν είναι καλός ή κακός, θα επηρεάσει τη ζωή & το χαρακτήρα των δικών παιδιών, ενώ ο δάσκαλος επηρεάζει τη ζωή & το χαρακτήρα πάρα πολλών παιδιών. Οι εκπαιδευτικοί οφείλουν να έχουν πραγματική συναίσθηση αυτής της ευθύνης & το υπουργείο αλλά & οι διοικήσεις των σχολείων, να αξιολογούν τους δασκάλους με αυτό το κριτήριο & όχι μόνο με μόρια από διπλώματα & άλλα τυπικά προσόντα.... Οι εποχές έχουν αλλάξει, από το '70 μέχρι σήμερα έχουν αλλάξει & τα μυαλά των ανθρώπων & η εξέλιξη της κοινωνίας. Με αυτά τα νέα δεδομένα πιά πρέπει να ζητάμε τα παιδιά μας να εκπαιδεύονται σε ένα σύγχρονο σχολείο, με ανθρώπινες & αποτελεσματικές εκπαιδευτικές μεθόδους. Ο τεμπέλης /αδιάφορος / καταθλιπτικός / τιμωριτικός / βολεψάκια / λουφαδόρος /παλιομοδίτης δάσκαλος, ας πάει σπίτι του, ας κάνει δουλειά γραφείου.. ας κάνει κάτι άλλο... μην χαντακώνει άλλα παιδιά, γιατί τα σημερινά παιδιά (ειδικά στην Ελλάδας της κρίσης) δεν θα έχουν καλή τύχη στην αυριανή κοινωνία της "παγκοσμιοποίησης" αν δεν ξεκινήσουν με σωστές βάσεις (& ηθικές αξίες) από το πρώτο τους σχολείο. Δεν θέλω να είμαι αυστηρή με τους δασκάλους, αλλά πιστεύω ότι σε αυτό το επάγγελμα δεν υπάρχουν περιθώρια για λάθος αποτελέσματα.
  13. Να & η σχετική οδηγία που είναι άμεσα εφαρμόσιμη : http://www.enikos.gr/society/292052,Meleth_sto_spiti_telos.html Νομίζω ότι τα πάντα είναι θέμα δασκάλου. Αν ο δάσκαλος θέλει & έχει μέθοδο, θα βρει χρόνο εντός της διδακτικής ώρας να κάνει τη μελέτη & την εμπέδωση. Αν ούτως ή άλλος ο δάσκαλος είναι κούκου, τα παιδιά θα μείνουν πίσω.. Εμείς έχουμε δει και τις 2 διαφορετικές προσεγγίσεις. Στην Β & Γ τάξη είχαμε δασκάλα συγκροτημένη, μεθοδική, προχωρούσε με γρήγορα ρυθμό, έκανε πολλή δουλειά στην τάξη & έβαζε πολλή δουλειά στο σπίτι. Ασκήσεις, κανόνες, αντιγραφές, επαναλήψεις... Όσα παιδιά αντέχανε το διάβασμα μάθανε πάρα πολλά πράγματα. Φέτος έχουν άλλη δασκάλα, απρόσεκτη, τσαπατσούλα, χωρίς πρόγραμμα, χωρίς τακτική σειρά, ότι νάναι..., έχει όρεξη & κάνει πολλή δουλειά στην τάξη, αλλά μόνο από τα βιβλία, δεν δίνει σχεδόν τίποτα για το σπίτι (& όταν δίνει δικές τις ασκήσεις είναι ο όλεθρος...) & δεν ελέγχει ή διορθώνει τις τυχόν εργασίες που έκαναν τα παιδιά στο σπίτι, είναι πολύ πίσω στην ύλη & τα παιδιά έχουν ξεχάσει πολλά από όσα είχαν κατακτήσει πέρυσι. Όταν τη ρωτήσαμε γιατί πάνε τόσο αργά, μας είπε ότι υπάρχει μεγάλη διαφορά επιπέδου στους μαθητές της τάξης & πρέπει να ισορροπήσει..., & ότι τα βιβλία είναι πολύ καλά & παρέχουν ότι χρειάζεται, οπότε δεν χρειάζεται extra δουλειά..!!! Επίσης είχε ενημερώσει τα παιδιά από την αρχή της χρονιάς ότι ο καλός κύριο Δοβέρδος (Λαυράκη.. μου τον είχε πει το μικρός..) θα κάνει νόμο να μην έχουν τα παιδιά διάβασμα στο σπίτι... Ομοιογένεια στις τακτικές διδασκαλίας δεν υπάρχει .... δυστυχώς δεν υπάρχει κανόνας που είναι υποχρεωμένοι να ακολουθούν οι δάσκαλοι πέρα από τα βιβλία.. & τώρα έρχεται ο κανόνας: Όχι δουλειά στο σπίτι... !!!!
  14. Elenik, σου θυμίζω ένα παλιό (ελπίζω.... ) θέμα γιατί το ανιψάκι μου που είναι 10 χρονών ξεκίνησε να κάνει ημικρανίες & έχουμε τρελαθεί από την αγωνία μας, γιατί οι κρίσεις του πολύωρες & πολύ έντονες & θα ήθελα να μου πεις πως το αντιμετώπισες & αν σας πέρασε. Τα φάρμακα πιάνουν μόνο για λίγο & ο γιατρός λέει ότι θα πρέπει να το συνηθίσουμε...!!!
  15. Ekavi, τώρα που αναφέρεσαι στην τάξη, έχω να σημειώσω ότι στο τμήμα του υπάρχει μεγάλος ανταγωνισμός. Από την πρώτη δημοτικού, τα παιδάκια μαλώνουν μεταξύ τους για το ποιος είναι ο πρώτος καλύτερος μαθητής, ο δεύτερος, κτλ... ή ποιος είναι ο πιο πρώτος πιο γρήγορος, ο δεύτερος, κτλ., ή ποιος είναι πιο δυνατός..., ή ποιο καλός χαρακτήρας, ή πιο υπάκουος, ή πιο συνεργάσιμος στο μάθημα, κτλ.. σε όλα τα επίπεδα, πάντα κάτι βρίσκουν για να ανταγωνίζονται. Ενας φίλος του δικού μου το ξεκινάει γιατί παινεύεται ότι είναι ο καλύτερος σε όλα, ο δικός μου μπαίνει στο παιχνίδι του ανταγωνισμού, όπως & πολλά από τα υπόλοιπα παιδιά. Η δασκάλα λέει ότι αυτό το παιδάκι που είναι εγωπαθές προκαλεί έντονο ανταγωνισμό & οι άλλοι καλοί μαθητές τον κοντράρουν για να δείξουν ότι είναι καλύτεροι, αλλά εκείνη θεωρεί ότι δεν το παρακάνουν & προσπαθεί να το λειτουργήσει στην τάξη ως άμυλα. Ισως & αυτό του ενισχύει το άγχος. Όταν όμως του ζητάω να μου μιλήσει για αυτό το θέμα, ο δικός μου βγάζει έντονο ανταγωνισμό & μου λέει ότι αυτό τον βοηθάει να προσπαθεί περισσότερο &να μην τα παρατάει (για να μην πάρει κεφάλι το άλλος) & να φανεί ποιος έχει πραγματική αξία.... Επίσης, jannis, ξέχασα να πω ότι ο ίδιος μου ζητάει τη γνώμη μου. Ζητάει να του λέω τι θα έκανα στη θέση του ή πως καταλαβαίνω την τάδε κατάσταση, δλδ μου δείχνει ότι θέλει τη συμβουλή μου. Τις περισσότερες φορές ο ίδιος ξεκινάει τη συζήτηση.
  16. jannis σε ευχαριστώ για την οπτική που μου ανοίγεις. Δεν το είχα σκεφτεί έτσι & έχεις δίκιο ότι με αυτές τις αλλαγές στη δική μου συμπεριφορά - εστιάζοντας περισσότερο στα δικά του συναισθήματα - θα τον βοηθήσω να τα βρει με τον εαυτό του. Θα προσπαθήσω!! miriki, έχεις δίκιο σε αυτό που λες για το "πρότυπο του τελειομανούς"... ενώ το αναγνωρίζω, πολλές φορές μου ξεφεύγει !!! ADM.., καταλαβαίνω τι λες για τους νονούς, αλλά εκείνοι θεωρούν ότι ήταν οι μόνοι φυσιολογικοί... Είναι τόσο σίγουροι ότι είναι άψογοι παιδαγωγοί & ειδικοί στο να αναγνωρίζουν τις συμπεριφορές των παιδιών, που δεν υπάρχει περίπτωση να παραδεχτούν τη λάθος συμπεριφορά τους. Αν επιμείνω & δεν προσπεράσω το γεγονός ως μια "κακή στιγμή", θα χαλάσω εγώ τη σχέση τους με το παιδί.., πράγμα που δεν το θέλω. Πάντως αυτό που μου μένει από τη στάση τους είναι ότι όποιος ασχολείται επαγγελματικά με τα παιδιά αλλά δεν έχει δικά του παιδιά, δεν είναι πάντα αξιόπιστος.