elenik

Registered Users
  • Περιεχομενο (αριθμoς δημοσιευσεων)

    6.181
  • Μελος απο

  • Τελευταια επισκεψη

Όλα όσα δημοσίευσε η/ο elenik

  1. Θελω να φτιαξω διαφορα για να εχουν σπιτι ο συζυγος και το παιδι οσο θα ειμαι στο μαιευτηριο. Θα ηθελα τα φωτα σας στα εξης: 1. Ποσο καιρο μπορουν να διατηρηθουν στον καταψυκτη? 2. Ιδεες για φαγητα που καταψυχονται επιτυχως 3. Τα σουτζουκακια μαγειρεμενα καταψυχονται? Η μονο ζυμωμενα και μετα θελουν την γνωστη διαδικασια (τηγανι και σαλτσα?)
  2. Ο μικρος απο την Δευτερα ειχε ενα σιναχι και βηχα. Επειδη ο παιδιατρος μας ελειπε πηγα σε μια αλλη και μου ειπε οτι ειναι ιωση και να μην δωσουμε κατι εκτος φυσιολογικου ορου, otrivin και αν κανει πολυ βηχα aerolin αλλα οχι συστηματικα (μονο το βραδυ γιατι δεν ειχε καθολου ακροαστικα). Το σιναχι και ο βηχας καλα κρατουν αλλα σε πολυ μικροτερο βαθμο εννοειτε αλλα ο μικρος σημερα εκανε ανοιχτα (μπεζ για την ακριβεια) κακα και εχει πολλα αερια που μυριζουν. Σας εχει τυχει ποτε? Αυριο θα τον παρω τηλεφωνο αλλα μηπως εχει κανεις καμια ιδεα να καθησυχαστω μεχρι να παει 10-11 το πρωι? μην τον ξυπνησω και με βριζει ). Ειναι κατι σοβαρο?
  3. Καλο ή κακο σημαδί? Ο Βασιλακης μας (για οσους δεν θυμουνται ) μιλησε 3 ετων και τα ειπε ολα μαζεμενα. Καποια στιγμη ξεκινησε να τραυλιζει (για την ακριβεια να κεκεδιζει ). Ο παιδιατρος ειπε να το αφησουμε μεχρι τα 4- 4 1/2 και βλεπουμε. Τωρα πια δεν κεκεδιζει (επαναληψη του δισυλαβου ) αλλα κανει μεγαλες παυσεις. Πχ. Θελει να πει κατι . Και λεει "μαμα?" περιμενω περιμενω και μην σας πω προλαβαινω να σουρωσω μακαρονια μεχρι να πει κατι. Επισης κανει μικροτερες παυσεις αναμεσα στις προτασεις. Στην ουσια κανει αυτο που του ελεγα . Να σκεφτεται δλδ πριν μιλησει και να μην αγχωνεται. Αλλα ειναι πολυ περιεργο. Προσωπικα προσπαθω να δινω το χρονο που θελει. Αλλα υπαρχουν φορες πχ που οι δουλειες τρεχουν . Ενα παραδειγμα. Εχω τηγανι και τηγανιζω και φωναζει ο ΒΑσιλης 'Μαμα?" και ξεκιναει να πει κατι αλλα εγω εχω το τηγανι και δεν μπορω και λεω "μισο λεπτο αγαπη μου θα καει το φαγητο". Ε μετα δεν μου λεει τι ηθελε γιατι στραβωσε. Να παω καπου? Αλλα που? Παιδοψυχολογο ? Λογοθεραπευτη?(αν και εχω ασχημη εμπειρια) . Η να περιμενω μεχρι Σεπτεμβριο που ειπε ο παιδιατρος που δεν εχει παιδικο και ειναι πιο χαλαρος? Εγω δεν το σχολιαζω αλλα τα παιδακια στον παιδικο? Τι θα γινει του χρονου αν τον κοροϊδευουνε?
  4. Σημερα ηταν η τελευταια μερα σχολειου για φετος και χθες ηταν η μερα που επρεπε να παω να παρω τα δωρα για τις δασκαλες . Αμ δε .... Κοιμηθηκα η γουρουνα και σημερα το πρωι ηθελα να ανοιξει η γη να με καταπιει. Αντιμετωπιζω καποια προβληματα με το συγκεκριμενο θεμα και οποιαδηποτε πιο ψυχραιμη/ος και πιο κοινωνικη-ος .... ΒΟΗΘΕΙΑΑΑ Περιγραφω την κατασταση για να μπειτε στο κλιμα και να κατανοησετε τους προβληματισμους μου. Αν δωσετε και λυση στο θεμα κερδιζετε λουκουμακι. Ο Βασιλης εχει μια δασκαλα , 1 βοηθο της δασκαλας (η οποια δεν ξερω ποια ειναι απλα καποιος ευχαριστησε την δασκαλα και την βοηθο στην γιορτη και πηρα γραμμη οτι υπαρχει καποιος πισω απο τις καμερες ), 1 δασκαλα αδυναμια (η οποια δεν ειναι η δικη του αλλα η δασκαλ των βρεφων) και μια κυρια ( οποια δεν ξερω τι ειναι και τι κανει μεσα στον σταθμο αλλα φαινεται να τον λατρευει γιατι οποτε τον δει τον βουταει και τον φιλαει). Σε αυτες τις παραπανω επρεπε να παρουμε δωρο . Νομιζω τουλαχιστον. 1ο προβλημα: Πως δινεις δωρα σε καποιον που δεν ξερεις πως τον λενε ή αν θα τον δεις μεσα στην εβδομαδα. Στην αρχη τα παιδια τα επαιρναν στην υποδοχη 3 ατομα. Αμ δε. Πλεον ειναι αλλη καθε φορα. 2ο προβλημα : Αν παρω στις παραπανω4 που θελω οι υπολοιπες 15δεν θα παρεξηγηθουν? Σκεφτηκα τουλαχιστον να εδινα το δωρο στην Ελευθερια στην γιορτη της (ωστε να ειναι πιο περιοριστικο - και καλα στην δασκαλα του πηρα μονο) και να μην παρεξηγηθουν οι υπολοιπες. Ολοι εκτος απο εμενα ξερετε οτι γιορταζε πριν μια εβδομαδα. Τα δωρα θα τα δωσω με την επιστροφη για την καλη χρονια (παλι γουρουνα ειμαι αλλα .... ) Πως λυνω τα παραπανω? Με εκτιμηση
  5. Υπαρχει καποιος να μπορει να μου πει τι παρενεργειες εχει η κορτιζονη και τι πρεπει να προσεξω? (ο γιατρος ειπε λιγο αλατι και λιγα γλυκα δεν πειραζει αλλα ακουω πολλα σχετικα οποτε....) Η υπερτριχωση με πανικοβαλε. Θα αλλαξω νικ και θα το κανω "argouditsa" δλδ μετα? :lol: Η δοσολογια που θα παρω ειναι: Medrol 16 mg 1x1 για 4 ημερες και μειωση ανα 4ημερο. Δλδ θα ειναι για 12 μερες. Για πειτε εμπειριες γιατι με φρικαρε ο dr.
  6. 3 λάθη και 6 κινήσεις για να μάθει να μοιράζεται «- Είναι δικό μου! - Όχι, δικό μου!»... Η κτητικότητά τους έχει γίνει καθημερινός πονοκέφαλος για σάς. Τι πρέπει να κάνετε, όμως, όταν το μικρό σας αρνείται να μοιραστεί το παιχνίδι του με το αδερφάκι ή το φίλο του; Της Μαρίας Καρίπογλου, με την επιστημονική επιμέλεια της Γιώτας Αντωνοπούλου, παιδοψυχολόγου - παιγνιοθεραπεύτρια Όταν τα παιδιά σας μαλώνουν για τα παιχνίδια τους, δεν μπορείτε να τα μάθετε εκείνη τη συγκεκριμένη στιγμή να μοιράζονται τα παιχνίδια τους. Βάλτε στόχο να τους «διδάξετε» αυτό το μάθημα με έναν τρόπο που δεν τα θίγει, που δεν τους δημιουργεί, δηλαδή, ενοχές ή άσχημα συναισθήματα για το άλλο παιδάκι. Τα παιδιά είναι ευαίσθητα στα… σιωπηλά μηνύματα ή, αν θέλετε, επεξεργάζονται το μήνυμα με τον τρόπο που αυτά καταλαβαίνουν. Για παράδειγμα, αν απαιτήσετε από το μεγαλύτερο παιδί να παραδώσει το παιχνίδι με το οποίο ασχολείται στο μικρότερο αδερφάκι του, αυτό που θα καταλάβει το μεγαλύτερο είναι ότι αγαπάτε περισσότερο το μικρότερο ή -στην περίπτωση του φίλου του- ότι εκτιμάτε περισσότερο το «ξένο» παιδάκι από αυτό. 3 λάθη που ΔΕΝ πρέπει να κάνετε: 1. Μην αρπάζετε το παιχνίδι από τα χέρια του! Τι πιστεύετε ότι εισπράττει ένα παιδί όταν του αρπάζουν το παιχνίδι από τα χέρια και το δίνουν σε άλλο παιδί; Φανταστείτε ότι εισβάλλει στο γραφείο σας το αφεντικό σας, αρπάζει το laptop σας και το δίνει σε κάποιον άλλο συνάδελφό σας. Θεωρείτε ότι αυτή η χειρονομία θα σας κάνει, στη συνέχεια, να θέλετε να μοιραστείτε τα πράγματά σας; Μόνο εφόσον συντρέχουν λόγοι ασφάλειας δικαιολογείται να αρπάξετε από τα χέρια του παιδιού σας το παιχνίδι του. Εάν καταλήξετε να χρησιμοποιήσετε βία για να του το αποσπάσετε, απλώς διδάσκετε στο παιδί σας να κάνει το ίδιο. Προσπαθήστε να του ζητήσετε το παιχνίδι, προτείνοντας το χέρι σας και με χαμηλό τόνο στη φωνή σας. 2. Μην υποχρεώνετε το μεγαλύτερο να δίνει τα παιχνίδια του στο μικρότερο! Είναι συνηθισμένη περίπτωση το μεγαλύτερο παιδί σας να παίζει με το βιβλίο του, το στυλό του, το παιχνίδι του και το μικρότερο να θέλει, την ίδια ώρα, να απασχοληθεί και αυτό με τα ίδια αντικείμενα. Είναι, όμως, δίκαιο το μεγαλύτερο παιδί σας να μοιραστεί το παιχνίδι του απλώς και μόνο επειδή αυτή είναι η επιθυμία του μικρότερου; Μην ξεχνάτε ότι το να μάθετε τα παιδιά σας να σέβονται το χώρο του άλλου είναι τόσο σημαντικό, όσο και το αίσθημα γενναιοδωρίας που προσπαθείτε να τους εμφυσήσετε. 3. Μην τα βάζετε να παίζουν με τη σειρά! Μια βασική στρατηγική που χρησιμοποιούν οι γονείς για να διδάξουν τα παιδιά τους να μοιράζονται είναι να μοιράζουν τα ίδια παιχνίδια στο καθένα απ' αυτά, σε διαδοχικές χρονικές περιόδους. Για παράδειγμα, πολύ συχνά λέτε στα παιδιά σας ότι «σήμερα με την μπάλα θα παίξεις εσύ και αύριο ο αδελφός σου»… Για να έχει η κίνησή σας διδακτική αξία, θα πρέπει πρώτα τα παιδιά να καταλάβουν τι εστί χρόνος. Λάβετε υπόψη σας ότι η αίσθηση του χρόνου δεν αναπτύσσεται στο παιδί μέχρι την ηλικία των τριών χρόνων. Συνεπώς, είναι μάταιο να ζητάμε από ένα παιδί μικρότερο των πέντε ετών να πειθαρχήσει. Ίσως να μας ευχαριστήσει δίνοντας το παιχνίδι του, αλλά σίγουρα η κίνησή του αυτή δεν είναι αποτέλεσμα του μαθήματος που του δώσαμε. 6 κινήσεις που πρέπει να κάνετε: 1. Αναζητήστε λύσεις Δώστε τους να καταλάβουν ότι είναι υπεύθυνα για τη διαμάχη και ενθαρρύνετέ τα να βρουν μόνα τους τη λύση. Ένας τρόπος είναι να πείτε: «Εντάξει, έχουμε ένα πρόβλημα εδώ. Και οι δυο σας θέλετε να παίξετε με το ίδιο παιχνίδι, αλλά αυτό δεν είναι δυνατό… Πώς μπορούμε να λύσουμε το πρόβλημα;» Στη συνέχεια, αποτραβιέστε, όσο αυτό είναι δυνατό, και αφήνετε τα παιδιά να λύσουν μόνα τους τη διαφορά. Μια άλλη στρατηγική που μπορείτε να ακολουθήσετε είναι να δώσετε κάποιες εναλλακτικές λύσεις στα παιδιά και να τα παροτρύνετε να διαλέξουν. 2. Ζητήστε συγγνώμη για το παιδί σας Πόσες φορές δεν σας έτυχε να αρπάξει το παιδί σας το παιχνίδι ενός άλλου παιδιού. Μη φοβηθείτε να ζητήσετε εσείς συγνώμη για αυτό. Με αυτήν τη στάση σας δείχνετε στο άλλο παιδάκι ότι το σέβεστε και δίνετε στο δικό σας ένα καλό παράδειγμα. Η δική σας συμπεριφορά είναι σίγουρα το καλύτερο παράδειγμα… Αν εσείς δεν είστε κτητικοί στην καθημερινή σας ζωή, τα παιδιά σας λαμβάνουν το μήνυμα! 3. Παρακολουθείτε χωρίς να παρεμβαίνετε Αντισταθείτε στον πειρασμό να μπείτε ανάμεσα στα παιδιά που μαλώνουν για ένα παιχνίδι ή να χάσετε την ψυχραιμία σας και να τους φωνάξετε, εκτός βέβαια και αν φτάσουν στο σημείο να πιαστούν στα χέρια. Η ανάμιξή σας στην υπόθεση κάνει στο τέλος κάποιο από τα παιδιά να πληγωθεί. Επίσης, οι μικροί σας «μπελάδες» μαθαίνουν να εξαρτώνται από εσάς για να λύσουν τις διαφορές τους. Εάν επέμβετε, κάποιο από τα παιδιά θα βγει κερδισμένο και κάποιο χαμένο και κάθε φορά που διεκδικούν κάτι θα περιμένουν από τη μαμά και τον μπαμπά να δώσουν τη λύση. 4. Αποσπάστε του την προσοχή Δεν είναι δύσκολο να αλλάξετε τη διάθεση του παιδιού, αποσπώντας την προσοχή του και κάνοντάς το να ασχοληθεί με κάτι διαφορετικό. Μην προσπαθείτε σε κάθε διαμάχη να του διδάξετε πώς να μοιράζεται. Τα μικρότερης ηλικίας παιδιά είναι εύκολο να ενδιαφερθούν για άλλα πράγματα σε χρόνο ρεκόρ. 5. Μπείτε στην ψυχολογία του Ένα παιδί μπορεί να είναι γενναιόδωρο με τους φίλους του, αλλά όχι και με τα αδέρφια του. Γιατί συμβαίνει αυτό; Απλώς, το μικρό σας λειτουργεί έτσι επειδή αισθάνεται ότι στο σπίτι δεν μπορεί να οριοθετήσει τα πράγματά του και επιπροσθέτως αισθάνεται ανταγωνιστικά. Μπορείτε να αλλάξετε τη συμπεριφορά τους, βοηθώντας τα παιδιά σας να συνειδητοποιήσουν πράγματα που κάνουν το ένα για το άλλο. Για παράδειγμα, ένα απλό σχόλιο σε ανύποπτο χρόνο, όπως: «Ήταν πολύ ωραία η κίνηση του αδελφού σου να σου δώσει τα πατίνια του», είναι μερικές φορές το μόνο που χρειάζεται. 6. Επιβραβεύστε τη γενναιοδωρία του Η κίνησή του να καλέσει δέκα συμμαθητές του στο σπίτι αντί για δύο ή να ετοιμάσει λιχουδιές για όλη την παρέα μπορεί να σας βγάλει εκτός εαυτού. Αναγνωρίστε του όμως τις καλές του προθέσεις και αντί να το επιπλήξετε, επαινέστε το για το ότι είναι καλός φίλος. Οφείλετε να του εμφυσήσετε από νωρίς τη διάθεση του να μοιράζεται. Θυμηθείτε: Απαιτείται σεβασμός της ανάγκης του παιδιού για κτητικότητα. Χρειάζεται να λάβετε υπόψη σας τη συναισθηματική ωριμότητα του παιδιού σας. Ίσως το μόνο που χρειάζεται είναι η καθημερινή συναναστροφή του παιδιού σας με τα άλλα παιδάκια. http://www.in.gr/Reviews/placeholder.asp?lngReviewID=38464&lngChapterID=49811&lngItemID=62507
  7. Ηταν ο 1ος παιδιατρος που είδα και ηταν πολυ καλος. Επεφτε σε ολα μεσα και εμπιστευόμουνα την γνωμη του τυφλα. Ηξερε τι εκανε. Το μονο που μεχρι τοτε διαφωνουσα ηταν το θεμα του τραυλισμου αλλα και παλι δεν εχω καταληξει μεσα μου στο κατα ποσο ειχε δικιο. Ωσπου αλλαζει ιατρειο, αποκταει και γραμματεα και σχολιαζει αρνητικα σε μενα γονεις που τον παιρνουν συνεχεια τηλεφωνο ενω και καλα στο 2ο υποτιθετε οτι ξερεις . Δεν μου ειχε κανει τοσο αισθηση τοτε και το προσπερασα παρολο που με ενοχλησε να το ακουω. Τον χρειαστηκα 2 φορες και ηταν αφαντος (και τις 2 καταληξαμε σε νοσοκομειο η μια μαλιστα εισαγωγη 10 μερων). Ο συζυγος ελεγε ειναι ανθρωπος κι αυτος. Ωσπου περναω το 1ο σοκ με το φυσημα του Βασιλη. Ειναι δυνατον να μην το ειδε? Παιρνουμε τα αποτελεσματα του DMSA και ηταν ιδιαιτερα αγχωτικα. Δεν νομιζω οτι ηταν διπλα μου να μου εξηγησει, να με καθησυχασει. Αποφασισα να παω σε παιδονεφρολογο ο οποιος πανω κατω ειπε τα ιδια αλλα τοσο αναλυτικα που ηρεμησα. Ηταν λογικο αυτο? Δεν ξερω ισως να εχω κουραστει με τους γιατρους και ολα οσα μας ετυχαν και να τους παιρνει η μπαλα αδικα τελικα . Ισως ο μονος φταιχτης να ειμαι εγω. Μεθαυριο εχω το 1ο ραντεβου με μια αλλη παιδιατρο. Θα ερθει να κανει ενα εμβολιο και βλεπουμε. Νοιωθω τοσο αγχωμενη. Νοιωθω σαν να αλλαζω δουλεια μετα απο 5 χρονια. Φοβαμαι μηπως εχω κανει λαθος . Μηπως φταιω εγω. Μηπως ζηταω κατι που δεν υπαρχει οπως ενα σωστο γιατρο που να εμπιστευομαι και να μου εξηγει αυτα που με αγχωνουν χωρις να φοβαμαι οτι θα με σχολιασει στην επομενη. Μηπως τελικα θελω ψυχολογο και οχι αλλο παιδιατρο? Εχω 2 παιδια και ειναι σαν να μεγαλωνω το 1ο μου. Ειναι τοσο διαφορετικα (απο το φαγητο ως και τις ευαισθησιες). Αναρωτιεμαι σε πραγματα που στο 1ο δεν ειχα καν συναντησει. Μακαρι να ειναι καλη γιατρος και μακαρι να μην χρειαστει να μετανιωσω για την αλλαγη αυτη.
  8. Μετα το κλεισιμο του joy planet (το οποιο δεν πολυπηρα ειδηση λογω καλου καιρου μεχρι προσφατα) ειμαστε προς ερευνα. Θα ηθελα τα φωτα σας . Προτιμονται Πετρουπολη - Ιλιον- Περιστερι λογω αποστασης. Προσωπικα ξεκιναω ερευνα και θα βαζω εδω οσους εχω εμπειρια ωστε να δουμε τι γινεται Σε λιγο ξεκιναω γιατι τωρα εχουμε ουααα
  9. Σημερα μου δημιουργήθηκε μια απορία. Υπάρχουν γιατροί που ξεγενάνε συστηματικα με καισαρική και σε τι ποσοστο ; Σε αυτο το thread θα ελεγα να βάλουμε τον γιατρό που μας ξεγέννησε και την μέθοδο.
  10. elenik

    Να γίνω νονά?

    Να είσαι διπλα του και όχι μια αγνωστη. Αυτο για μενα αρκει. Οπότε άδικα αγχωνεσαι
  11. Αν απεφευγα το κινητο θα απεφευγα και το ασυρματο.
  12. Οταν ενα παιδι ερχεται στον κοσμο θεωρω οτι θα πρεπει να το θελουν και τα 2 μελη (εκτος απροοπτων κλπ). Υπεροχο αυτο που σκεφτεσαι αλλα αν δεν το θελετε και οι 2...δεν ξερω κατα ποσο ειναι σωστο. Γνωμη μου παντα
  13. Το ειχα παρει απο εκει με την υποψια και μονο. (ειμαι "καμμενη" βεβαια και ισως υπερβαλω αλλα δεν θα ρισκαρα στιγμη να μεινει εκει. ). Απο σχολες ουυυυυ να φανε κι οι κοτες. Και ναι θα ανεφερα στην δασκαλα το τι εμαθα πριν και αν δεν με "επειθε" ωστε να αμφιβαλω στο ελαχιστο θα εκανα ΚΑΙ αναφορα στην διευθυνση΄.
  14. Το οτι λεει οχι απολυτη ακινησια μην σε ξεθαρεψει. Εννοει οτι μπορεις να πηγαινεις τουαλετα και τα απολυτως βασικα. Καταλαβαινω οτι ειναι δυσκολο ως αδυνατο με ενα μικρουλακι ακομα μεσα στο σπιτι αλλα αν μια φορα στην ζωη σου χρειαζεσαι βοηθεια απο τους γυρω σου ειναι αυτη. Γιαγιαδες παππουδες μπαμπας ας βαλουν ενα χερακι ωστε να μπορεσεις να παραμεινεις ξαπλα. Για να σε χαλαρωσω (ισως σε αγχωσα) ημουνα σε αυτη την θεση στο 1ο μου . Οταν σηκωνομουνα αιμα , μαζευομουνα καφε και μετα παλι τα ιδια. Υγιεστατος ο μικρουλης μου . Απλα προσεχε και ολα θα πανε μια χαρα . Με το καλο
  15. Σε τι ηληκια εβγαλαν τα μικρα σας το 1ο δοντακι?
  16. Λοιπον εδω και αρκετο καιρο παρατηρω το εξης. Αν και εχω μια μερα να μπω βλεπω 7 σελιδες με νεα θεματα. Στην αρχη ελεγα οτι ενταξει εχει κινηση το σιτε αρα πολλες αποριες (δεν προλαβαινα να δω πανω απο 2 σελιδες). Τωρα ομως που ειχα χρονο και ειπα κατσε να δω ... παρατηρησα οτι σε καθε σελιδα βλεπω 3-4 θεματα που ειδα και στην προηγουμενη. Οχι δεν ειναι παρομοια ποστ ειναι τα ιδια. Γιατι συμβαινει αυτο και μπορει να κανει καποιος κατι γιατι εχω καταντησει να βλεπω μονο τις 2 πρωτες σελιδες . 7 ειναι πολλες
  17. Περιμενουμε το 2ο αγορακι μας με το καλο αλλα με προβληματιζει κατι. Στο σπιτι εχουμε 3 κρεβατοκαμαρες. 1 του Βασιλη, μια δικη μας και 1 το εχουμε κανει γραφειο. Ο μπαμπας πιστευει οτι εφοσον χωρανε μπορουν να μοιραστουν τα 2 παιδακια το ιδιο δωματιο (μιας και δεν ξερουμε που να παμε το τεραστιο γραφειο μετα). Επισης λεει οτι θα μπορουν να διαβαζουν στο γραφειο μεγαλωνοντας . Τελος θεωρει οτι η καθημερινη τριβη δενει τα παιδια και οτι και εκεινος μοιραστηκε το δωματιο του με την αδερφη του χωρις προβλημα. Εγω παλι πιστευω οτι το μικρο θα παραβιασει τον χωρο του ΒΑσιλη και δεν θελω να περασει κατι τετοιο. Πιστευω οτι ειναι πιο ευκολο να εχουν ο καθενας τα παιχνιδια του και το χωρο του. Γενικα θελω να κανω οτι ειναι δυνατον ωστε να μην δημιουργησω αντιζιλια. Θα με βολευε πολυ να ειναι στο ιδιο δωματιο αλλα με τρομαζει η ιδεα του τι μπορει να γινει την νυχτα πχ. με τα 2 αδερφια. Ισως ειμαι υπερβολικη. Ισως να εχω αδικο . Θα με ενδιεφεραν οι αποψεις σας . Παραθετω και poll για το στατιστικο του θεματος αλλα θελω πολυ τα σχολια και τις εμπειριες σας σε αυτο.
  18. Αυτο και απο εδω με ενα ξεφυσημα του στυλ " ωχ θεουλη μου τι με περιμενει στην εφηβεια τους"
  19. Κατ αρχας να ευχηθω σε ολες οσες γεννησαν, ανακοινωσαν εγκυμοσυνη και γενικα να σας πω οτι δεν εχω προλαβει να διαβασω τις εξελιξεις σας. Θα μπω στο θεμα γιατι με περιμενει μια γενικη να στρωσω τα χαλια. Λοιπον ο Βασιλακης μου οπως ξερετε ειναι ευαισθητουλης. Μας εχει παρουσιασει διάφορα θέματα που με κανουν να σπαραζω και να μην ξερω τι να κανω βλεποντας το αγορακι μου να υποφερει. 1ο Ξεκινησε παλι να τραυλιζει οταν ειναι κοντα στο μωρο . Αυτη την φορα κολαει στο εεεεε και μια φορα αισθανθηκε ασχημα που μου λεει "Θελω κατι να πω αλλα δεν μπορω". Εσκασα. Να τον παω τωρα σε ενα λογοθεραπευτη ή να του δωσω χρονο? Αν παει τωρα μηπως το συνδεσει με το μωρο και τα κανω χειροτερα? Ειχα σκοπο να τον παω ανοιξη για το "ρ". 2ο: Ειναι επιθετικος με ολους τους αλλους εκτος απο εμενα. Με τον πατερα του δεν τον αφηνει καν να τον αγκαλιασει παρολο που ο καημενος ο μπαμπας δεν αγκαλιαζει καν τον μικρο μπροστα στο Βασιλη. Του τονισε ο Βασιλης του μπαμπα οτι ειμαστε 2 παιδακια και το μωρο αγκαλια μονο η μαμα. Παρολα αυτα οποτε προσπαθει ο μπαμπας να ειναι τρυφερος .... τρωει πορτα και ισως και κλωτσια. Ο μπαμπας απο την αλλη λεει οτι δεν ξερει τι αλλο να κανει και αθελα του νοιωθει ... καπως παρολο που του εξηγω οτι ειναι επειδη του εχει αδυναμια. 3ο: Προσπαθει να ειναι καλο παιδι βοηθοντας με. Εκατσε ξυπνιος μεχρι τις 2:00 το βραδυ να μου φερνει αλλαξιερα και πανες οποτε εκανε κακα ο μικρος και εγω το τονιζα σε οποιον ερχοταν ποσο μα ποσο με βοηθαει ο Βασιλης. Γενικα δειχνει να τον αγαπαει και ευτυχως δεν ειναι επιθετικος με το μωρο. Του ξεκαθαρισα οτι δινουμε καποια πραγματα του στο μωρο (αφου πηρα την αδεια του) ετσι ωστε να παιρνουμε καινουργια του Βασιλη . Πχ πηρα πιζαμες καινουργιες του Βασιλη και εδωσα τις παλιες στο μικρο. Δωσαμε την κουνια και το καλοκαιρι θα του παρουμε κρεβατι του Βασιλη. Γενικα εχει μια επιθετικοτητα προς ολους οσους αγαπουσε παρολο που ολοι προσπαθουν να μην ασχολουνται με το μωρο. Λεει δεν τον αγαπαει κανεις εκτος απο εμενα (ενω αντιθετα ο μπαμπας λεει οτι τον παραχαιδευω και τα κανω χειροτερα). Εχω κρατησει την αυστηροτητα μου σε βασικα πραγματα , αλλα εχω γινει πιο ελαστικη σε καποια ασημαντα. Οταν κλαιει ο μικρος του λεω "Παλι μουρμουραει Ωχ" και γενικα το καημενο το μικρο δεν λαμβανει τις τρομερες αγκαλιες και περναει την πλειοψηφια του χρονου του στην κουνια χωρις πολλα πολλα (αχ τι ψυχικα τραυματα θα εχει αυτο το παιδι. θα με μισησει μεγαλωνοντας). Οι γιαγιαδες βλεποντας τον Βασιλη να της αποριπτει εχουν ασυνειδητα και χωρις να το δειχνουν εντονα αδυναμια πια στο μικρο που ειναι πιο δεκτικο σε ολα. Τους το εχω κοψει λεγοντας οτι θα δωσω μαχη να μην ζηλεψει ο Βασιλης. Γενικα εχω εστιασει πολυ στον Βασιλη αν και ακομα ειναι νωρις και ο καιρος δεν βοηθαει να κανουμε ολες τις ασχολιες που καναμε πριν. Φευγει για το σχολειο και κανω κι εγω πως ετοιμαζομαι για δουλεια γιατι ολο ζηταει να μεινει εδω κατι που αν γινει (να μεινει εδω) ειναι πολυ δυσκολο γιατι ακομα ποναω και ο Βασιλης θελει ννα ειμαι οκλαδον στο πατωμα και να παιζουμε ολη μερα. Ειμαι να σκασω. Δεν θελω με τιποτα να ζηλεψει ο Βασιλης μου και γενικα θελω να βοηθησω να δεσουν σαν αδερφια χωρις αντιζηλιες . Δεν ξερω πως να το χειριστω. Εχω πανικοβληθει και προσπαθω να συζηταμε και να αναλυουμε τα παντα. Του τονιζω οτι ο μπαμπας στεναχωριεται που δεν τον αγαπαει ο Βασιλης και εκει που δενουν ξαφνικα μαλωνουν παλι. Δεν θελω να επηρεαστει η σχεση μπαμπα - γιου. Ξερω πως ο Βασιλης παρολο που φαινομενικα εχει αδυναμια σε μενα πραγματικα θελει τον μπαμπα του δικο του αλλα κλωτσοντας τον , τον απομακρυνει. Βοηθειααααααα
  20. Τελευταια ειχαμε κολησει με τον Βασιλη στα ιδια και τα ιδια βρεφικα παραμυθια. Επαιρνα που και που κανενα καινουργιο για μεγαλυτερα αλλα λογω του οτι ειχα εστιασει πολυ σε οσα αφορουν μαθηματα κλπ (πως να κανεις το α, το Ο , παζλ κλπ ) ειχα παραμελησει λιγο την απλη χαρουμενη αναγνωση. Οσο και να το ηθελα αδυνατουσα να τα συνδυασω απο οικονομικης αποψης (βαλε κατω οτι θελαμε 15 ευρω περιπου το καθε βιβλιο-παραμυθι και εννοειτε τα ξεπεταγαμε ταχυτατα και αντε τα ξαναδιαβαζαμε με ενθουσιασμο στην αρχη δεν λεω αλλα κανενα ενδιαφερον απο ενα σημειο και μετα για το παιδι - περαν μερικων που κολαγε) . Αποφασισα να αγορασω μεταχειρισμενα μπας και αλλα σε μια αναζητηση που εκανα στο forum ειδα οτι μια κοπελα προτεινε την Δημοτικη βιβλιοθηκη. Στην αρχη μου ηρθε στο μυαλο η παλια Δημοτικη βιβλιοθηκη που ειχαμε οταν ημουν εγω μικρη (ειχε μονο κατι ιστορικα και Φρουντ μεσα και δεν αστειευομαι καθολου - τον εχω μαθει απ εξω λεμε - στα 10 διαβαζα την θεωρια της ψυχαναλυσης ) οποτε και το απεριψα σαν ιδεα . Ο χωρος τοτε ηταν τοσο μουντος που νομιζες οτι εμπαινες σε μαυσωλειο.Μπρρρρ Χθες μου ξαναηρθε στον νου πιστευοντας οτι δεν εχω κατι να χασω να ριξω μια ματια. Μπαινω στα site των γυρω Δημων και κοιταω. Αρχικα χαρηκα που ειναι ανοιχτα και απογευμα. Μετα ειδα οτι αναφεραν οτι εχουν και παιδικο τμημα . Ουαουυυυυ. Παιρνω τηλεφωνα και μαθαινω οτι εχουν αρκετα παιδικα. :grin: Το απογευμα "βουταω" τον Βασιλη και παμε για εξερευνηση. Με το που μπηκα μεσα τα εχασα. Εμεινα αφωνη για λιγο στην πορτα χαζευοντας το ποσο γλυκα και ομορφα ειχε διαμορφωθει ο χωρος. Υπηρχαν τραπεζακια για διαβασμα, υπολογιστες για εξερευνηση και ενα μεγαλο τμημα που φωναζε απο μακρια ειμαι για παιδια και οσους τα αγαπανε. :-D Ο Βασιλης ορμησε προς το αντιστοιχο τμημα (των μεγαλυτερων δεν προλαβα καν να το δω γιατι χωθηκαμε και οι 2 στο παιδικο) επιφυλασομαι ομως να το κανω οπωσδηποτε την επομενη φορα . Παιδια δεν μπορω να σας περιγραψω τα συναισθηματα που εννοιωσα. Δεν ηταν οτι ολα αυτα ηταν δωρεαν (που εννοειτε ηταν κατι που με χαλαρωνε και δεν εβαζε κριτηριο στην τιμη του βιβλιου σε σχεση με την αποκτηση του ) αλλα ηταν το ποσο γαληνη σε εκανε να νοιωθεις ο χωρος. Μεγαλοι και παιδια δεξια αριστερα να εχουν αποροφηθει στα βιβλια, στους υπολογιστες με χαρα και διψα για μαθηση , μια γλυκητατη κοπελα στην γραμματεια που χαιροταν να τα χαζευει, και ολα αυτα τα βιβλια. Τοσα πολλα , τοσο ενδιαφεροντα (ανατριχιαζω και που θυμαμαι το τι εννοιωσα εκεινη την στιγμη). Δεν περιγραφετε.:grin: Ο Βασιλης λατρεψε τον παιδικο ατλαντα. Καλα μιλαμε για θεικο βιβλιο. Εμαθα πραγματα που δεν ηξερα - εννοειτε με το που γυρισαμε σπιτι πεσαμε με τα μουτρα (ποια ζωα κατοικουν σε ποιες χωρες και τοσα αλλα) . Βρηκα "Το δεντρο που εδινε" και το "θυμωμενο αρκουδακι" και καταχαρηκα (ηθελα πολυ καιρο να τα παρω αλλα στα συνοικιακα βιβλιοπωλεια επρεπε να τα παραγγειλω και παντα φευγαμε με κατι αλλο απο αυτο που πηγαμε αρχικα να παρουμε οποτε το αφηνα για αλλη φορα). Επισης συνδυασαμε και μαθηση. Το ΑΒταρι του Αη Βασιλη (ανεπικαιρο αλλα το ηθελε ο μικρος μου οποτε.....) εχει τοσα πραγματα να του προσφερει μεσα απο την χαρα του παιχνιδιου που δεν καταλαβαινει το ποσα μαθαινει και απλα παιζει ...μαθαινοντας. Ειχε επισης πολλα-πολλα βρεφικα βιβλια απο αυτα που δεν σκιζονται αλλα με τοση ποικιλια. Παιδια ενθουσιαστηκα. Ανακαλυψα εναν κοσμο που τοσο καιρο απεριπτα κολλημενη στο τι ειχε να μου προσφερει οταν ημουν εγω μικρη. Εχει εξελιχθει και πλεον δεν ειναι ενας χωρος για να μαθεις και να διαβασεις αλλα για να αγαπησεις το βιβλιο. Ενα μεγαλο μπραβο σε ολους αυτους που βοηθησαν να γινει ολο αυτο :grin: ΥΓ. Εννοειτε πως οσα βιβλια εχουμε μολις μεγαλωσουμε λιγο θα βρουν τον χωρο τους κι εκεινα εκει μεσα. Ειναι υπεροχο ενα βιβλιο να προσφερει σε τοσα πολλα παιδια. :D
  21. Ο Βασιλης σημερα διαμαρτυροταν απο το πρωι οτι ποναει το κεφαλι του Δεν χτυπησε, δεν εχει πυρετο και γενικα δεν εχει καποιο αλλο συμπτωμα. Αλλα ποναγε ολη μερα. Του εδωσα ντεπον, τιποτα. Τον ξεματιασαν , τιποτα. Εχετε καμια ιδεα? Προσφατα περασε οφθαλμιατρικο ελεγχο και δεν βρηκαν κατι περαν ελαφριου αστιγματισμου που πρεπει να παρακολουθειτε απλως . Το λεω γιατι σε μυωπια πηγε το μυαλο μου. (αυτο θα το ξαναψαξω αλλα λεμε) Ποναει πανω κεντρο λιγο πιο μπροστα απο την κορυφη των μαλλιων :confused:
  22. ΔΕΡΜΑΤΟΛΟΓΟΣ ΓΙΑ ΠΑΙΔΙΑ ομοιοπαθητικός - δερματολόγος ΥΠΑΡΧΕΙ ΕΙΔΙΚΟΤΗΤΑ ΠΑΙΔΟΔΕΡΜΑΤΟΛΟΓΟΥ ΣΤΟ "ΠΑΙΔΩΝ";;; επειγον! ψαχνω καλο Δερματολογο Δ. Αθηνα
  23. Καποια στιγμη ο μικρος μου εκλαιγε πολυ για κατι που ηθελε. Ειχα πει δεν θα λυγισω και ειπα όχι και τελος. Συνεχισε γκρινια, κλαμα, παρακαλετο και ολο το κοκτεηλ που μεχρι τοτε ηξερε ως επιτυχημενο. Καποια στιγμη (κακως βεβαια) ενεδωσα . Ερχεται τοτε ο "μεγαλος" και λεει "θελω κι εγω" . Και του απανταει ο μικρος "εγω εκλαιγα μιση ωρα για να το κερδισω, εσυ τι εκανες;" .... Τα συμπερασματα δικα σας. Σημειωση : Ήταν 2 και κατι τοτε . Απο μικρα μας παιζουν στα δαχτυλα και ξερουν πως θα αποκτησουν αυτο που θελουν (προσοχη , παιχνιδι με την μαμα, ενα παιχνιδι) και εχουν μαθει τους αποτελεσματικους τροπους
  24. ζαβολιες ηταν το πιο προσφατο που πηγα. Τιμες δεν ξερω αλλα ηταν ομορφα. Ειχα παει και σε εναν κοντα στην Πετρουπολεως που δεν θυμαμαι ονομα (κοντα στην πλατεια στην παραλληλη της Πετρουπολεως ανεβαινοντας αριστερα) που οι γονεις ειχαν επιλεξει τις πιτσες στο μενου και πληρωσαν τα παιδακια και τα ροφηματα μονο. Μου αρεσε ιδιαιτερα το οτι ειχε εντελως ξεχωριστο χωρο για καπνιστηριο.
  25. το τρολεϊ ειναι βαρυτερο σαν σκελετος αλλα βολευει στις ενδοσχολικες μεταφορες απο ταξη σε ταξη . Επελεξα τρολεϊ για αυτον τον λογο και μονο παρολο που ολα οσα ειπες για τις φθορες ισχυουν + οτι δεν πλενεται ...