rosaki

Registered Users
  • Περιεχομενο (αριθμoς δημοσιευσεων)

    501
  • Μελος απο

  • Τελευταια επισκεψη

Συνεισφορα στο φορουμ

0 Neutral

Περισσότερα για την/τον rosaki

  • Rank
    Νέος Χρήστης

Converted

  • Περιοχή
    Αθήνα

Πρόσφατοι επισκέπτες του προφίλ

Το πεδίο των 'πρόσφατων επισκεπτών' είναι απενεργοποιημένο και δεν εμφανίζεται σε άλλους χρήστες ή επισκέπτες.

  1. είδαμε την μάγισσα φουφήχτρα και τη συστήνω ανεπιφύλακτα. πολύ προσεγμένη παράσταση με καταπληκτική μουσική. φοβομουνα πως η μικρή μου (2.5 χρονών) δεν θα καθότανε. αλλά έκατσε και ήταν εντυπωσιασμένη σε όλη την παράσταση. κάποια άλλη πρόταση για αυτή την ηλικία?
  2. rosaki

    Κατάθεση ψυχής

    κοριτσάκι γλυκό, από την πρώτη φορά που έγραψες την ιστορία σου, είχα συγκινηθεί. κάθε φορά που έμπαινα στο φόρουμ να γράψω σε σκεφτόμουνα, και αναρωτιόμουνα πως τα πάτε. Είναι πραγματικά δύσκολο αυτό που περνάτε. είστε δύο νέα παιδιά που τους ήρθαν πολλές και μεγάλες δυσκολίες. αναμενόμενο να ζορίζεστε. εδώ τα ζευγάρια χωρίς προβλήματα και ο ερχομός ενός παιδιού, αναταρράσει ισορροπίες και φτάνουν στα άκρα. Η σχέση μου με τον άντρα μου, με ένα υγιές μωρό και χωρίς ιδιαίτερα προβλήματα (οικονομικά, ή άλλα) πέρασε μεγάλη κρίση με τον ερχομό της μικρής. μετά τα 2 χρόνια βρήκαμε ρυθμούς και ισορροπίες και ξαναπλησιάσαμςε ο ένας τον άλλον. και εσείς που περνάτε τόσα αντέχετε και το διαχειρίζεστε μια χαρά για τα δεδομένα. εγώ γιατρός δεν είμαι. το θέμα το παρακολουθεί ειδικότητα νευρολόγου ή ορθοπαιδικού? αν είναι η δεύτερη περίπτωση έχω εξαιρετικό γιατρό που θα μπορούσατε να ζητήσετε τη γνώμη του χωρίς καμία οικονομική επιβάρυνση. θα συμφωνήσω πως η επιστήμη προχωράει.πως ίσως στο εξωτερικό να έχουν κάνει βήματα, να προτείνουν άλλες θεραπείες. μόλις συνέλθετε από το σοκ θα το δείτε πιο διεξοδικά. είστε ενωμένοι και κοντά σ΄αυτή την φάση για μένα. γιατί τη συγκερκιμένη περίοδο μοιράζεστε τον πόνο και την αγωνία για το μικράκι σας. όταν θα βρείτε τους ρυθμούς και ξεπεραστεί το σοκ θα δεις πως και η σχέση σας θα γίνει πιο ζεστή. είμαστε κοντά σου και ότι χρειαστείς στείλε μου προσωπικό μηνυμα.
  3. συμφωνώ απόλυτα με τη miriki. η ζωή μας, η ένταση στις επιλογές μας κάνουν κύκλους. εγώ θεωρώ πως έρχομαι από μια ήρεμη περίοδο 2.5 ετών. έμεινα στο σπίτι με το μωράκι μέχρι αυτό να γίνει 11 μηνών. δεν το αποχωρίστηκα καθόλου. μετά επέστρεψα γραφείο, αλλά με μια λογική "δεν δίνομαι κιόλας" και με πρώτη προτεραιότητα να είμαι όσο πιο νωρίς στο σπίτι. τώρα και με αφορμή την πρόταση νιώθω έτοιμη για μια αλλαγή. τέσπα σίγουρα καλή μου miriki το πρόγραμμα έχει και σπάσιμο μούτρων και ανεβοκατεβάσματα. απολογισμός 2ης μέρας: πήγε όπως η πρώτη. μόνο που τώρα πρέπει να κάνω beaute γιατί δεν με παίρνει να εμφανιστώ αύριο με μαλλί λαδωμένο. εννοείται πως αν ήμουν στο προηγούμενο γραφείο το λούσιμο θα είχε φάει Χ χωρίς δεύτερη σκέψη.

  4. Διαφημίσεις


  5. Αννα αυτό που έγραψες με άγγιξε. πολλές φορές εύχομαι να ήμουν μια πιο παραδοσιακή γυναίκα. να ένιωθα πλήρης με τα της οικογένειας και του μικρόκοσμου μου. το λέω ειλικρινά πως ζηλεύω φίλες και συναδέλφους που τις γεμίζει και τις κάνει χαρούμενες όλο αυτό. δεν είμαι όμως έτσι. γιατί ίσως μεγάλωσα διαφορετικά, γιατί η φεμινίστρια μάνα μου μου γάνωσε το κεφάλι, γιατί ίσως το dna μου είναι κάπως αλλιώς. και όσο και να θέλω αυτό δεν αλλάζει. επίσης πάντα αντιλαμβανόμουνα την κοινωνική ευθύνη σαν σημαντική παράμετρο στις επιλογές μου. ήμουν ανέκαθεν πολιτικοποιημένη, θεωρούσα υποχρέωση να συνδικαλίζομαι και να συμμετέχω στους αγώνες για μια καλύτερη ζωή. και τώρα δέχομαι μια θέση που έχει αντίκτυπο στην κοινωνία. και εδώ έρχεται και η πρόταση. και λέω το ναι, γιατί το να διοικείς ένα μεγάλο νοσοκομείο, να αποφασίζεις και να παλεύεις για μείωση της σπατάλης, για καλύτερη παροχή υπηρεσιών υγείας σε όλους, για παροχή υπηρεσιών σε ανασφάλιστους εμπεριέχει στοιχεία κοινωνικής προσφοράς. δεν θα έλεγα το ναι για να γίνω manager σε πολυεθνική και να παραμελώ παιδί και οικογένεια απλώς για να βρω τρόπους να αυξήσω τα κέρδη μιας επιχείρησης. λέω ένα διαφορετικό ναι και δεν ξέρω αν αυτή η διαφορά έχει νόημα για όλους/ες. απολογισμός πρώτης ημέρας: (το ξέρω πως δεν πρόκειται να είναι έτσι χαλαρά αλλά...) : ξύπνησα την μικρή μου, κάναμε αγκαλιές, την έντυσα, της έδωσα το γάλα και έφυγα. επέστρεψα σπίτι 6.20. παίξαμε μέχρι τις 9.10. μετά μπάνιο και ύπνο. στις 10 έφαγα (νηστική όλη μέρα) και στις 10.30 είχα τηλεφωνικό meeting. τελείωσα 11.30. τώρα μπάνιο, χουζούρι με τον άντρα μου και την προσευχή μας να μας πάει καλά και αύριο.
  6. κάποια στιγμή η φίλη Αννα24 είχε ανοίξει ένα τόπικ με τίτλο "Η διασκεδαστική μαμά" και εκεί με τον δικό της ανεπανάληπτο τρόπο περιέγραφε μια εργαζόμενη κουρασμένη μαμά που έχει στο μυαλό της ότι θέλει να είναι ιδιαίτερη για το παιδάκι της. αυτό θέλουμε όλες οι μαμάδες αλλά επειδή είμαστε και άνθρωποι δεν θεωρώ ότι είναι ποινικό αδίκημα να διεκδικήσει κανείς μια ώρα μέσα στη μέρα για τον ίδιο. θες να δουλέψεις παραπάνω, θες να ξεκουραστείς, θες να κάνεις ταβανοθεραπεία....δικαίωμά σου είναι.
  7. Η μικρή μου 2.5 ετών τρελαίνεται για το βιβλίο "Η αρπαγή της κότας". δεν έχει κείμενο μόνο εικόνες και κάθε φορά αλλάζουμε την ιστορία. επίσης καταπληκτικά βιβλία είναι τα 2 βιβλία της σειράς "Ο μικρός και ο μεγάλος λύκος" και ένα άλλο όμορφο βιβλιαράκι "λήδα η μικρή πυγολαμπίδα"
  8. η μικρή μου ειναι 2.5 και σκέφτομαι την Μάγισσα Φουφήχτρα ή την Δόνα Τερηδόνα. ποιό προτείνετε? είναι κατάλληλα για αυτή την ηλικία ?
  9. καλησπέρα σε όλα τα κορίτσια!! η κουβέντα βλέπω πως, έχει ανάψει για τα καλά. για να ξεκαθαρίσω κάτι, αν και πιστεύω ότι είναι αυτονόητο για νοήμονες ενήλικες ανθρώπους. όποιος θέτει ερωτήματα ή απαντάει σε τέτοιου είδους φόρουμ και βέβαια δεν περιμένει από τους άλλους να αποφασίσουν για αυτόν. αν και έχετε δίκιο ότι ο τίτλος που έβαλα δημιουργεί την εντύπωση "πείτε μου τι να κάνω", δεν ήταν αυτή η πρόθεσή μου. ούτε βέβαια να πάρω συγχαρητήρια για μια θέση που δεν έχω δεχτεί ακόμη. αν ανήκα σε αυτή την κατηγορία θα ήμουν άκρως προβληματικό άτομο και ακατάλληλη μητέρα φίλη BabyCute. με αφορμή λοιπόν ένα πραγματικό γεγονός, ρωτάω πως θα αντιδρούσε κάποια άλλη μαμά. δεν υπάρχει σωστό και λάθος σε αυτές τις περιπτώσεις. υπάρχουν διαφορετικές νοοτροπίες, φιλοσοφίες ζωής, προσεγγίσεις. και αυτές καταγράφουμε. και διαφωνούμε γιατί ο καθένας υπέρασπίζεται την άποψή του γιατί ουσιαστικά υπερασπίζεται τον τρόπο ζωής που επέλεψε. όσο για τις τύψεις πιστεύω ότι είναι αναπόσπαστο κομμάτι της ζωής μιας μαμάς. δεν τελειωνουν ποτέ, και δεν μας αφήνουν να ησυχάσουμε. εγώ ποτέ δεν έχω ηρεμήσει και να πω, οκ rosaki μια χαρά τα πας. μέχρι σήμερα τρέχω από το γραφείο στο σπίτι και την μικρή. δεν υπάρχει τίποτα άλλο αν και όπως έχω γράψει και σε άλλα τόπικ και αυτό δεν είναι και το πιο σωστό για μένα και έτσι όπως βλέπω τα πράγματα. ανήκω στην κατηγορία που ακόμη και αν είχα πολλά χρήματα θα επέλεγα να εργάζομαι. έτσι είναι η φύση μου και η φιλοσοφία ζωής μου. αλλά είμαι και η μαμά που ακόμη και στον παιδότοπο δεν θα αφήσω την μικρή στα χέρια της υπεύθυνης αλλά θα παίξω μαζί της κάνοντας χαζομάρες στα μπαλάκια και θα προσπαθήσω να την μάθω να προσεγγίζει και να κάνει φιλίες με τα άλλα παιδάκια. επίσης θα συμφωνήσω με κάποια κορίτσια πως πολλά πράγματα είναι σχετικά. αν είχα την ευκαιρία να είμαι σπίτι στις 5 δηλαδή να έχω σχολάσει από τις 4 θα το σκεφτόμουνα. στη δική μου δουλειά το νωρίτερο που μπορείς να φύγεις είναι 5+, οπότε είσαι σπίτι 6+ (εξαρτάται αν αργήσει το λεωφορείο). και για μένα αυτή η επίστροφή του στοιβάγματος στο λεωφορείο/μετρό είναι το πιο κουραστικό σημείο της ημέρας.οπότε στα πολύ πρακτικά της δικής μου ιστορίας, είναι πως η αργοπορία στο γραφείο εξισσοροπεί την χαμένη ώρα της επιστροφής με τα ΜΜΜ. σήμερα πάντως μετά από ένα τετραήμερο 24/24ωρο με την μικρή που περάσαμε όμορφα, πήγαμε σε δραστηριότητες, εκδρομή, παίξαμε με φίλους, αισθάνομαι λιγότερες ενοχές για την αυριανή μέρα που ίσως είναι η πρώτη μέρα μιας λιγο διαφορετικής ζωής.
  10. Αννα και Love4 με συγκινείτε με τα σχόλια σας! και πάλι ευχαριστώ όλες για τα ενθαρρυντικά αλλά και για τα σχόλια προβληματισμού. η μικρή μου είναι ακόμη 2.5 ετών, ευαίσθητη ηλικία για αυτό και αγχώνομαι αρκετά. γενικά ασχολιόμουνα πολύ μαζί της τα απογεύματα με το που επέστρεφα από το γραφείο. όπως έχω γράψει και σε άλλα τόπικ, οι ώρες με την μικρή είχαν αποκλειστικότητα. ούτε δουλειές σπιτιού, ούτε τηλ με φίλες, ούτε καν έτρωγα για να μην χάνουμε χρόνο μαζί. τίποτα μόνο οι δυο μας να παίζουμε. με αγχώνει που θα της το στερήσω μερικώς αυτό.
  11. σας ευχαριστώ όλες για τις ευχές και τις γνώμες. η αλήθεια είναι πως το περιεχόμενο της δουλειάς με εξιτάρει και όχι τα επιπλέον χρήματα. Με την τωρινή μου δουλειά και το πηγαινέλα επιστρέφω σπίτι γύρω στις 6.10, με την μελλοντική δουλειά ελπίζω να είμαι γύρω στις 7.
  12. Love4 σου στέλνω τους αγωνιστικούς μου χαιρετισμούς από το μέτωπο εργαζόμενη μαμά.
  13. τι σχέδια έχετε για την Κ.Δευτέρα? είμαστε 2 ζευγάρια με παιδάκια ηλικιας 3-4 ετών. ψάχνουμε κάπου κοντά σχετικά στην Αθήνα, απόσταση 1-1.5 ώρα. τι προτείνετε?
  14. love4 μου δίνεις πολύ κουράγιο. πάντως αυτό σκέφτομαι και εγώ, πως αν εξαιρέσεις τις μαμάδες δημοσίους υπαλλήλους, οι υπόλοιπες βλέπουν τα παιδιά τους όσες ώρες πάνω κάτω θα βλέπω και εγώ την μικρή. καμιά φορά σκέφτομαι πως θα κερδίσω χρόνο από άσχετα πράγματα. π.χ και η χαμένη 1 ώρα "περιμένω το τραμ/λεωφορείο/μετρό" θα μειωθεί γιατί θα είμαι σε θέση π.χ να παίρνω συστηματικά ταξί. και η ώρα "κάνω δουλειές στο σπίτι" θα περιοριστεί γιατί θα υπάρχει μια σχετική άνεση να έρχεται μια γυναίκα 1 φορά/εβδομάδα να μας βοηθάει.
  15. Love4 έχει μεγάλη σημασία να το ακούω αυτό από σένα. μια πολύτεκνη και δραστήρια μαμά. Θέλω να πιστεύω ότι θα τα συνδυάσω όλα και πως ο χρόνος θα είναι λιγότερος αλλά θα προσπαθήσω να είναι ποιοτικότερος. τα έχω χάσει και γενικά είμαι σε περίοδο έντονης σκέψης και ζορίσματος 1 βδομάδα τώρα. κάθομαι και χαζεύω στο ιντερνετ δραστηριότητες για να κάνουμε με τη μικρή. και όλες αρχίζουν εκεί γύρω στις 5 ή το αργότερο 6. δηλαδή όλες οι μαμάδες είναι από τις 4.30 στο σπίτι και μπορούν να συνοδεύσουν τα μικρά. και εγώ τι?
  16. για μένα είναι η πιο ενδιαφέρουσα θέση που θα μπορούσα να έχω. από τη μια η γυναίκα μέσα μου πετάει από τη χαρά της και από την άλλη η μαμά σέρνεται στα πατώματα. πότε θα βλέπω τη μικρή, τι θα χάσω, τι δεν θα της προσφέρω...