Maya

Registered Users
  • Περιεχομενο (αριθμoς δημοσιευσεων)

    2.195
  • Μελος απο

  • Τελευταια επισκεψη

Συνεισφορα στο φορουμ

7 Neutral

Περισσότερα για την/τον Maya

  • Rank
    Δοκιμή

Πρόσφατοι επισκέπτες του προφίλ

Το πεδίο των 'πρόσφατων επισκεπτών' είναι απενεργοποιημένο και δεν εμφανίζεται σε άλλους χρήστες ή επισκέπτες.

  1. Είχαμε δασκάλα που έβαζε ελάχιστα στο σπίτι αλλά το παιδί ερχόταν εντελώς 'έτοιμο', είχε καταλάβει το μάθημα, είχε κατανοήσει τις έννοιες, μέχρι και την ιστορία μπορούσε να την αναδιηγηθεί με πολύ λίγο διάβασμα. Είχαμε δασκάλα που έβαλε περισσότερα, αλλά το είχαν ανάγκη τα παιδιά, γιατί παρατηρούσα ότι δυσκολεύονταν στις ασκήσεις στο σπίτι. Σημασία έχει τι δουλειά γίνεται στο σχολείο την ώρα του μαθήματος και πόσο μπορεί το παιδί να συγκεντρωθεί και να κατανοήσει το μάθημα. Επίσης σημασία έχει η τάξη που πηγαίνει το παιδί. Οι γονείς πιέζουν ότι νοιώθουν ότι τα παιδιά τους δεν κατανοούν το μάθημα. Επίσης σημασία έχει πώς ορίζει κανείς το διάβασμα. Για παράδειγμα η μελέτη στο σχολείο, οκ μπορεί να έχει ως αποτέλεσμα να γίνονται τα μαθήματα της επόμενης μέρας αλλά 'διάβασμα' δεν είναι.
  2. Καλημέρα, το πδ 79/2017 ισχύει και για τα ιδιωτικά και ναι, αναφέρει το 25 ως ανώτατο αριθμό. Υποθέτω θα υπάρχει κάποια μεταβατική ρύθμιση για τα ιδιωτικά που έχουν ήδη εγγεγραμμένα παιδιά. Σε εμάς, τα νέα τμήματα είναι 25άρια, αλλά τα παλιά παρέμειναν ως είχαν (26-28). Ο αριθμός των παιδιών στην ταξη είναι το πιο εύκολο να ελεγχθεί από το Υπουργείο και σίγουρα δεν γίνεται κάτι παράτυπο σε αυτό. Εύχομαι καλή σχολική χρονια
  3. Σε αυτό συμφωνώ απολύτως. Σε μία μεγάλη τάξη, 25 πχ. παιδιών, δεν θα μείνουμε σταθερές οι υπόλοιπες μεταβλητές, αλλά θα πρέπει να γίνει διαφορετική διαχείριση χρόνου και υλικοτεχνικών υποδομών, για να επιτευχθεί το καλύτερο αποτέλεσμα. Σε μία μικρή 10 παιδιών, επίσης. Δηλαδή, όπως δεν αρκεί απλά ο καλός δάσκαλος, έτσι δεν αρκεί η μικρή και μεγάλη τάξη. Αυτά όμως είναι πράγματα που τα ξέρουν οι καλοί εκπαιδευτικοί και προσαρμόζονται σε αυτά.

  4. Διαφημίσεις


  5. Εγώ ξέρω περίπτωση διδύμων που το έκαναν. Βέβαια ο μικρούλης που επανέλαβε την α' δημοτικού πήγε σε άλλο σχολείο, καλύτερο (θεωρητικά πάντα), το εξήγησαν και στα παιδιά, υπήρχαν και πρακτικές δυσκολίες (δύο παιδιά σε διαφορετικά σχολεία κλπ) αλλά τώρα είναι γυμνάσιο έχουν ένα χρόνο διαφορά, νομίζω τα παιδιά αντέχουν τέτοιους είδους πραγματικότητες αν είμαστε εμείς χαλαροί. Για το αν θα επαναλάβετε την τάξη δεν μπορώ να σου πω, αυτό όμως που θα σου πω από προσωπική μου πείρα είναι να κοιτάξεις το συμφέρον του καθε παιδιού ξεχωριστά. Ό,τι είναι καλύτερο για το καθένα, αυτό να κάνεις, ώστε να τους δώσεις και το μήνυμα, ως μητέρα διδύμων, ότι ο καθένας πρέπει να ακολουθεί το δικό του δρόμο, που είναι το ίδιο σπουδαίος, ακόμα και αν είναι διαφορετικός.
  6. Κατανοώ τα πρακτικά προβλήματα αλλά κι εγώ θα ήθελα να είναι σε διαφορετικό τμήμα τα παιδιά. Σκέψου το πολύ απλό: αν είναι στο ίδιο τμήματα, θα είναι συνέχεια σε φάση σύγκρισης μεταξύ τους, όσο και αν δεν το θέλετε κι εσείς και το σχολείο. Εϊναι άλλο να συγκρίνονται έτσι γενικά και αόριστα και άλλο να παίρνουν βαθμό στο ίδιο διαγώνισμα. Επίσης αν είναι σε διαφορετικά τμήματα έχουν και ανεξάρτητη κοινωνική ζωή, τους φίλους τους, τις υποχρεώσεις τους, χτίζουν προσωπικότητα χωρίς την πίεση του να αποδείξουν κάτι. Το ότι θέλεις να είναι στο ίδιο τμήματα σημαίνει ότι κι εσύ η ίδια αυτή τη στιγμή τα αντιμετωπίζεις ως 'ζευγάρι'. Νομίζω θα σε βοηθήσει κι εσένα να τα δεις ως άτομα ξεχωριστά. Λες ότι θα λειτουργήσουν καλύτερα αν θα είναι μαζί. Αυτό βέβαια ισχύει για όλα τα αδέρφια. Αλλά ο στόχος του σχολείου είναι να τα βοηθήσει να σταθούν στα πόδια τους μόνα, να ενταχθούν σε διαφορετικές ομάδες, να αναπτυχθούν προς τα έξω. Γι αυτό πιστεύω ότι η απομάκρυνση από την οικογένεια, είναι απαραίτητη.
  7. Κάνουν ακόμα εγγραφές στην Ελληνογερμανική Αγωγή? Νόμιζα ότι έχουν ολοκληρωθεί προ πολλού. Από τα λίγα που ξέρω, ψηφίζω ΕΑ
  8. Εμάς η δασκάλα τους είχε ήδη προετοιμάσει ότι φέτος το Πάσχα πέφτει νωρίς και ότι υπάρχει πολλή δουλειά ακόμα. Είναι βέβαια και μεγάλα παιδιά, οπότε καταλαβαίνουν και όσα είναι να συνεργαστούν, συνεργάζονται. Επειδή γενικά στο σχολείου δουλεύουν μέχρι την τελευταία στιγμή, το έχουν συνηθίσει. Το πρωινό ξύπνημα και ο βραδινός ύπνος είναι ακόμα τραγικά, αλλά νομίζω ότι αυτό θα μας πάει έτσι μέχρι το τέλος. Όσο και να το καταλαβαίνει το 10χρονο, δεν μπορεί να πάει για ύπνο στις 9.00, με φως έξω. Θυμάμαι σε μικρότερες τάξεις, κλείναμε πόρτες και παράθυρα για να σκοτεινιάσει και έπεφταν για ύπνο από τις 8.30.
  9. To ποσό που δικαιούσαι να λάβεις, από την εξαγορά του συγκεκριμένο και προκύπτει από έναν μαθηματικό τύπο, που η ασφαλιστική τον εφαρμόζει. Εννοείται δεν μπορούσες να το ξέρεις αλλά επίσης εννοείται ότι πήρες χρήματα που δεν δικαιούσαι και η ασφαλιστική μπορεί να σου τα ζητήσει πίσω. Το να σου ζητήσει τα χρήματα πίσω δεν είναι ποινή, είναι η συνέπεια για το ότι δεν τα δικαιούσαι. Αυτά επί του νομικού. Τώρα, αν ήμουν δικηγόρος σου θα σου έλεγα τα εξής: Μην πληρώσεις τίποτα. Ασε να σου τα ζητήσουν δικαστικά. Εκεί θα πρέπει να αποδείξουν καταρχάς ότι έγινε λάθος και πόσα ακριβώς χρήματα έπρεπε να πάρεις, θα πεις κι εσύ ότι τα εισέπραξες χωρίς δόλο και ότι τα ξόδεψες για να καλύψεις άμεσες ανάγκες σου, το δικαστήριο θα τα υπολογίσει και τα δύο και σίγουρα θα βγεις κερδισμένη με την έννοια ότι θα περικοπεί κάπως το ποσό. Επίσης μπορείτε να έρθετε σε κάποιο συμβιβασμό με την ασφαλιστική πριν τη δίκη. Και πάλι ΑΝ δεν τα δικαιούσαι. Γιατί ποιος μας το λέει αυτό? Ας έρθουν να το αποδείξουν. Αυτά τα ολίγα.
  10. Δεν μπορώ να συγκρίνω τα σχολεία, γιατί δεν ξέρω κάποιο παιδί που να πηγαίνει στου Ζώη. Έχω ακούσει κι εγώ πολύ καλά πράγματα. Οι γονείς που ξέρω είναι ευχαριστημένοι, χωρίς να λείπουν που κάποια μικρά παράπονα, όχι όμως τέτοιας σπουδαιότητας, ώστε να πάρουν το παιδί από το σχολείο. Νομίζω ότι, σε σχέση με άλλα σχολεία, τα λεφτά αυτά είναι οκ. Αν προσθέσεις και το σχολικό -που νομίζω είναι λίγο 'τσιμπημένο'- είναι λίγο υπερκοστολογημένο. Καθαρά υποκειμενική άποψη.
  11. Αν ξέρεις το παιδί και ξέρεις και τη δασκάλα, σίγουρα μπορείς να ερμηνεύσεις τις αντιδράσεις του παιδιού και να τις εκτιμήσεις. Όπως το παιδί είναι ο καθρέφτης της οικογένειας, έτσι είναι και ο καθρέφτης της τάξης. Αλήθεια, ποτέ μου δεν ένοιωσα ανασφάλεια για το τι συμβαίνει στην τάξη. Όχι επειδή μου μιλάνε τα παιδιά μου περισσότερο και σίγουρα όχι επειδή τα ταράζω στις ερωτήσεις, αλλά επειδή θα πέσω από τα σύννεφα όταν μου πουν ότι ο μεγάλος μου γιος αυθαδίασε σε δάσκαλο -και θα το ψάξω πολύ-, ενώ αν μου πουν ότι το έκανε ο μικρός, θα πω ταπεινά συγνώμη. Ξέρω το μέτρο τους και ξέρω πότε το υπερβαίνουν και τι τους προκαλεί να το υπερβούν. Επίσης σίγουρα ξέρω και με ποιον συμμαθητή τους θα κάνουν τη βλακεία, γιατί γνωρίζω τους φίλους τους και τους έχω δει εκτός σχολείου πώς αντιδρούν. Κάθε απόγευμα που διαβάζουν, από τις απορίες που θα έχουν, καταλαβαίνω ποιος πρόσεξε και τι. Μη σου πω ότι καταλαβαίνω και σε ποιο μάθημα δεν είχε κεφι η δασκάλα και τους το ... κουντρουβάλιασε (επειδή ξέρω τη δασκάλα). Ξέρω ποια μαμά θα μου πει τα πράγματα κοντά στην πραγματικότητα και ποια θα υποστηριξει το παιδί της και θα τα ρίξει όλα στη δασκάλα. Ξέρω ποιο παιδάκι θα πει ψέματα στη μαμά του για να μην το μαλώσει. Λίγα πράγματα θα με κάνουν να πέσω από τα σύννεφα. Συμφωνώ για το καλειδοσκόπιο, απλά θεωρώ ότι τα παιδιά δεν είναι η μόνη πηγή πληροφοριών, αν ο γονιός είναι κοντά στο σχολείο και έχει καλή συνεργασία με το δάσκαλο του παιδιού και τους άλλους γονείς. Να σου πω και κάτι alcyon? Εμένα δεν με νοιάζει τόσο πολύ τι πραγματικά συμβαίνει, αλλά πώς το βιώνει το παιδί μου. Αν η δασκάλα το απογοητεύσει, και το παιδί αισθάνεται ότι το αδικεί ή το πιέζει, ακόμα και αν έχει τις καλύτερες των προθέσεων, είναι λάθος η δασκάλα, κι εγώ νομίζω ότι πρέπει να της μεταφέρω τα συναισθήματα του παιδιού, χωρίς καμία ερμηνεία ή δικαιολογία, και να δω πώς θα αντιδράσει σε αυτό. Μπορεί και έχω λάθος, αλλά δεν χρειάζονται και όλα ερμηνεία. Τις περισσότερες φορές χρειάζεται απλά μία αγκαλιά και ας μην ξέρουμε όλα τα γεγονότα. Το σχολείο είναι η ζωή του παιδιού μας.
  12. Καταρχάς, μπράβο σας, να είναι το παιδί πάντα τυχερό. Δεν πηγαίνουμε στη Λεόντειο, αλλά μπορώ να σου πω πολλά για το σχολείο, γιατί πηγαίνουν πολλά γνωστά μας παιδιά. Το θέμα με τη φύλαξη είναι ακριβώς αυτό που υπόσχεται το σχολείο. Σίγουρα δημιουργούν στα παιδιά συνθήκες μελέτης, σίγουρα τα παιδιά που θέλουν να παίξουν είναι στο προαύλιο και παίζουν και στη χώρο μελέτης κατά κανόνα υπάρχει ησυχία, αλλά το τι θα κάνει ένα παιδί, εξαρτάται λίγο και από εκείνο. Έχω ακούσει παιδιά που τελείωναν το διάβασμά τους, ενώ άλλα άφηναν δουλίτσα για το σπίτι. Αν το παιδί σου είναι αρκετά ώριμο, θα το καλύψει μέχρι και τη δευτέρα δημοτικού ενδεχομένως και λίγο στην τρίτη. Μετά θα πρέπει φυσικά να διαβάζει και στο σπίτι. Όλα αυτά εξαρτώνται κατά πολύ από το παιδί. Υπάρχουν παιδιά που κάνουν πχ. την ιστορία στο σχολικό, επιστρέφοντας στο σπίτι. Δεν είναι απαραίτητα οι καλύτεροι μαθητές, είναι τα παιδιά που χειρίζονται το χρόνο λίγο πιο ώριμα. Αν το παιδί σου είναι σε αυτή την κατηγορία, ή αν το εκπαιδεύσετε έτσι, θα ολοκληρώνει στην αρχή τη μελέτη, και στις μεγαλύτερες τάξεις, θα κάνει τα περισσότερα μαθήματα. Η γνώμη μου είναι να το χρησιμοποιήσεις βέβαια, αλλά να μην βασιστείς απόλυτα, ειδικά στην αρχή, μέχρι να στρώσει το παιδί, αλλά και στις μεγαλύτερες τάξεις. Καλό ξεκίνημα, όπου και να πάτε! ΥΓ. το ότι η γυναίκα σου είναι ξένη, δεν σημαίνει ότι δεν θα επιβλέπει το παιδί. Τα παιδιά μαθαίνουν στο σχολείο. Τις εργασίες που θα κάνει το απόγευμα, θα ξέρει πώς θα τις κάνει. Απλά θα χρειάζεται μία μικρή επίβλεψη.
  13. Όταν λες 'σοβαρά' τι εννοείς? γιατί άλλο να κάνει ένα δίωρο την εβδομάδα ένα άθλημα και άλλο να είναι σε αγωνιστικό τμήμα και να κάνει πέντε ώρες την εβδομάδα και βάλε. Εννοείται το δεύτερο είναι πολύ απαιτητικό και δεν το αντέχουν όλα τα παιδιά και σίγουρα έρχεται σε αντίθεση με κάθε σχολικό πρόγραμμα σε μεγάλη τάξη βέβαια. Επίσης το ζήτημα με το μουσική είναι σοβαρό. Για να κάνεις ένα μουσικό όργανο σοβαρά, χρειάζεσαι 1-2 ώρες στην ημέρα μελέτη. Αν αυτό συμπέσει με τις μεγάλες τάξεις του δημοτικού, σε συνδυασμό με ένα άθλημα 'σοβαρά' και τις απαιτήσεις της ε' δημοτικού αυτό γίνεται πολύ πιεστικό για ένα 10χρονο. Αν επίσης προσθέσουμε και δύο ξένες γλώσσες, τις οποίες θέλουμε να 'τελειώσουμε' μέχρι τα 15, γίνεται χειρότερο. Δεν νομίζω στα φινλανδικά σχολεία, που μας αρέσουν να μαθαίνουν τα παιδιά δύο γλώσσες σε επάρκεια, ένα μουσικό όργανο φουλ και να κάνουν προπόνηση σε ένα άθλημα για αγωνιστική. Όσο για το είδος της δουλειάς στο σπίτι, αυτό θέλησα να τονίσω με το παράδειγμα που ανέφερα: ότι εξαρτάται και από τη δασκάλα, όχι από το σχολείο, νομίζω. Η δική μας δασκάλα για παράδειγμα δίδαξε μεταβατικά, αμετάβατα ρήματα και συνδετικά πάνω σε ένα κείμενο για τη ζωή του Μότσαρτ. Το κείμενο ήταν πολύ ζωντανό, είχε χιούμορ και ανέφερε πολλά περιστατικά από τη ζωή του συνθέτη από την παιδική του ηλικία, το λάτρεψε ο γιος μου. Έγιναν οι -αρκετές ομολογώ- ασκήσεις χωρίς να το καταλάβει. Μάλιστα μία από αυτές ήταν να ακούσουν ένα μέρος από το Μαγικό Αυλό σε ολοσκότεινο δωμάτιο και να γράψουν πολύ σύντομα τα συναισθήματά τους. Είχε όμως ένα ελεύθερο απόγευμα. Αν είχε κάποια υποχρέωση και έπρεπε να φύγει από το σπίτι, θα ήταν ένα βασανιστήριο όλο αυτό. Άλλες δασκάλες σε άλλα τμήματα, το δίδαξαν πολύ πιο παραδοσιακά το μάθημα με τα μεταβατικά ρήματα.
  14. Εγώ από όλα αυτά που λέτε, αυτό που θεωρώ πραγματικό πρόβλημα είναι τα πολλά παιδιά σε κάθε τάξη. Είναι ανεπίτρεπτο να λειτουργούν ιδιωτικά σχολεία με 25 και 27 παιδιά στην τάξη. Και αυτό ισχύει για όλα τα ιδιωτικά, με εξαίρεση αυτά που δεν έχουν παιδιά, και κάνουν μικρές τάξεις από ανάγκη. Αλλά, τόσα χρόνια, δεν έχω ακούσει ποτέ για ελληνικό ιδιωτικό που συνειδητά κράτα χαμηλό τον αριθμό των παιδιών στο Δημοτικό, δηλαδή γύρω στα 20, όχι τρελά πράγματα. Κατά τα άλλα, νομίζω ότι στο χώρο των ιδιωτικών σχολείων στην Ελλάδα υπάρχει μεγάλη διαφοροποίηση, έτσι ώστε ο κάθε γονιός βρίσκει αυτό που του ταιριάζει και αυτό που ταιριάζει στο παιδί του. Το κάθε σχολείο έχει τον χαρακτήρα του, ο οποίος είναι γνωστός λίγο πολύ, και επιλέγουμε, λαμβάνοντας υπόψη και αυτό. Εγώ προσωπικά δεν θεωρώ ότι το παιδί δεν πρέπει να έχει τίποτα το απόγευμα στο σπίτι. Νομίζω ότι από την εργασία στο σπίτι το παιδί κερδίζει πράγματα που δεν μπορεί να τα κατακτήσει στο σχολείο. Για παράδειγμα την οργάνωση στη δουλειά του, την ευθύνη του να κάνει ή να μην κάνει μία εργασία, την επίγνωση του τι ξέρει και τι δεν ξέρει μετά από λίγες ώρες, την ικανότητα να διαχειρίζεται ένα κείμενο και να το αναπαράγει, να απομονώνει τα σημαντικά και να χρησιμοποιεί την τεχνική ορολογία κλπ. Ακόμα και το να φτιάξει την τσάντα του για την επόμενη μέρα είναι μία ικανότητα που πρέπει να καλλιεργηθεί. Έχοντας πλήρη επίγνωση του τι διαδραματίζεται στα ελληνικά σπίτια κάθε απόγευμα, μπορώ μόνο να πω ότι όλο αυτό έχει θετικά για το παιδί αν α) το σχολείο παρακολουθεί αυτή τη δουλειά (πχ. έχει δώσει συγκεκριμένες οδηγίες για το πώς μαθαίνουμε ένα κείμενο, για το ποια πρέπει να είναι η σειρά των δραστηριοτήτων, για το χρόνο που απαιτείται και το χρόνο που χρειάζεται το παιδί κλπ) και β) η οικογένεια δεν προσπαθεί να στριμώξει το διάβασμα του παιδιού ανάμεσα στα αγγλικά και το μπαλέτο, και έτσι ο μαθητής μπορεί με άνεση χρόνου να συζητήσει για την ιστορία, να δει ένα εκπαιδευτικό βιντεάκι, να κάνει μία εργασία που μπορεί να είναι διασκεδαστική αλλά να απαιτεί χρόνο. Θυμάμαι το γιο μου που στην δ' δημοτικού, όταν τελειώσαμε μέσα στο άγχος ένα ppt που είχε για το σχολείο, μου είπε: τι κρίμα που δεν είχαμε παραπάνω χρόνο, ήταν πολύ διασκεδαστικό. Αυτό που έκανα τότε ήταν να του χαλαρώσω τα απογεύματα, αφού του είχε ανάγκη. Δεν ξέρω τι θα έκανα αν το σχολείο η δασκάλα έβαζε άγονες εργασίες στα παιδιά. Προφανώς θα ήμουν πολύ ανήσυχη. Είχα όμως την εξής εμπειρία πολύ πρόσφατα: η δασκάλα του γιου μου ήταν άρρωστη για αρκετές μέρες και τα 'βασικά' μαθήματα τα έκανε κάθε μέρα και άλλος δάσκαλος. Κάθε μέρα μας έρχονταν εργασίες ίσης διάρκειας (κανένα μισάωρο) αλλά διαφορετικής ποιότητας και έμπνευσης. Παρατηρούσαν λοιπόν τον ενθουσιασμό του παιδιού από μέρα σε μέρα και καταλάβαινα ότι είναι στο χέρι του εκπαιδευτικού να κεντρίσει το ενδιαφέρον των παιδιών, να τα κάνει να προσεγγίσουν ένα αντικείμενο με ενθουσιασμό και έτσι αυτό το μισάωρο να γίνει είκοσι λεπτά ή μία ώρα κατά περίπτωση.
  15. Στην Α' δημοτικού τα παιδιά δεν 'θυμούνται' τι έχουν την επόμενη μέρα. Ανάλογα με τη δασκάλα, υπάρχει συγκεκριμένος τρόπο, συνήθως τα γράφουν όλα σε λίστα σε συγκεκριμένο τετράδιο. Άλλες δασκάλες τους λένε να τα σημειώνουν πάνω στα βιβλία. Επίσης, η δασκάλα επιβλέπει τα πρωτάκια, ώστε να εξασφαλίσει ότι όλα έχουν γράψει τα καθήκοντα της επόμενης ημέρας. Μη σου πω και τα δευτεράκια, μη σου πω και τριτάκια αν η ταξη δεν είναι τόσο δουλεμένη. Συζήτησέ το με το δασκάλα για το ποια μέθοδο τους έχει μάθει. Αυτό πρέπει να το διορθώσεις γιατί θα το βρεις μπροστά σου όταν τα μαθήματα θα γίνουν περισσότερα. Επίσης στην α' δημοτικού οι δασκάλες, όσες ξέρω εγώ, φροντίζουν να παίρνουν τα παιδιά τα πράγματά τους κλπ. Είναι εκεί όταν 'μαζεύουν' τα παιδιά, τους δίνουν ένα φύλλο εργασίας και του λένε να το βάζουν στην τσάντα τους κλπ. Ο ρόλος του δασκάλου της α δημοτικού είναι, ανάμεσα στα άλλα, και αυτός. Για κάποια παιδιά είναι εύκολο, γιατί το έχουν στη φύση τους, άλλα πρέπει να το δουλέψουν όμως η α' δημοτικού είναι ο σωστός χρόνος και ακόμα είστε στην αρχή. Πάντως εγώ θα παρακαλούσα τη δασκάλα να του θυμίζει να βάζει όλα τα βιβλία στην τσάντα. Δεν είναι τίποτα για αυτήν. Απλά θα πει 'τώρα παιδάκια, μαζεύουμε όλα τα βιβλία μας και προσέχουμε να μην αφήσουμε τίποτα πίσω στο θρανίο μας'. Αν το πει 5-6 φορές θα το κάνουν μόνα τους μετά. Αλλά και παραπάνω να χρειαστεί να το πει, δεν πειράζει, δουλειά της είναι. Για τα μπουφάν θα περιμένεις και θα κάνεις υπομονή. Υπάρχουν συμμαθητές του μεγάλου μου γιου που ακόμα ξεχνάνε τα ρούχα τους στο σχολείου. Δεν θα με απασχολούσε τόσο πολύ. Καλή τύχη!
  16. Καλημέρα! Τις προάλλες περνούσα από ένα βιβλιοπωλείο στο κέντρο της Αθήνας που λέγεται Ποθητός. Εκεί βρήκα πολλά τεύχη της Φρουτοπίας, για 3 ευρώ το ένα. Πάρε τους ένα τηλέφωνο (έχει ιστοσελίδα) να δεις αν υπάρχουν ακόμη, ποια υπάρχουν κλπ. Νομίζω ότι μπορεί να του τα στείλουν γιατί έχουν και e- shop.