Jump to content
➔ ParentsCafe.gr
 Εάν η διεύθυνση E-Mail σας δεν υπάρχει, δεν λειτουργεί, ή σας είναι άγνωστη, παρακαλούμε στείλτε μας το νέο σας E-Mail  &  το όνομα χρήστη σας στο a d m i n i s t r a t o r @parents.org.gr ! 
  • Tell a friend

    Είναι ενδιαφέρον αυτό το θέμα συζήτησης στο Parents.org.gr; Μοιράσου το με μια φίλη ή έναν φίλο!

Recommended Posts

Δημοσιεύτηκαν
γλυκέ τα όρια στα τρίχρονα που δεν έχουν καμία ένοια του μέτρου στο κεφάλι τους είναι, για μένα τουλάχιστον, πολύ δύσκολη υπόθεση. γιατί το επίπεδο με το οποίο θα συμβιβαζόταν εκείνη διαφέρει με το επίπεδο που θα συμβιβαζόμουν εγώ (για την ντρόρα θα ήταν πχ 2 ώρες το πρωί και 3 το απόγευμα, και γω διαφωνώ, τί κάνω λοιπόν, παζαρεύω... πλάθω ιστορίες κτλ)

 

και όσο για όλες αυτές τις εκφάνσεις, που ποικίλουν από παιδί σε παιδί, και περνάνε και εναλλάσονται με τον καιρό, βρίσκονται λύσεις... ο τρόπος που χρησιμοποιώ δεν μου αρέσει, γιατί να σου δώσω αυτοκόλλητα για να μαζέψεις τα παιχνίδια σου, να σε πάω βόλτα για να κοιμηθείς το μεσημέρι, να έχω πάντα κάτι να προσφέρω... κάτι να προτείνω, δεν ξέρω για σας, αλλά εγώ το κάνω συχνά, και για πολλά πράγματα.

 

πρόσφατα μάλιστα η μικρή μου είπε αν είμαι φρόνιμο κορίτσι στην γιαγιά θα μου πάρεις κιντεράκι το απόγευμα που θα ρθεις? έπαθα σοκ - η στιγμή που θα μου πεί αν δεν μου πάρεις κιντεράκι δεν θα είμαι φρόνιμη στην γιαγιά είναι πολύ κοντά, και αυτό τον σπόρο τον έσπειρα εγώ...

 

δεν ειναι αστοχο αυτο που λες, το εχουμε κανει ολοι ομως νομιζω, ωχ παναγια μου αγχωθηκα

το οφελως ενος παιδιου που κοβει ας πουμε τα κακα του και τα κανει στο γιο γιο δεν ειναι ενα αυτοκολλητο αλλα η ανταμοιβη του οτι μεγαλωνει και φοραει βρακι οπως τα μεγαλυτερα στα οποια θελει να μοιασει,,,,τρωει μοσχαρακι γιατι εμπιστευεται που του λες οτι θα δυναμωσει κι οχι επειδη του εταξες σοκολατα,,

αλλα αν θελει σοκολατα του λες μετα το φαγητο για να μη σου κοπει η ορεξη

 

το παιδι κανει πραγματα με κιντρο την αυτονομια που κατακταει εμμεσα κι οχι την υλικη ανταμοιβη , με αυτην την εννοια ισως


Διαφημίσεις


  • Απαντήσεις 736
  • Πρώτη δημ/ση
  • Τελευταία Απάντηση

Περισσότερες δημοσιεύσεις

Περισσότερες δημοσιεύσεις

  • sesame

    sesame 62 δημοσιεύσεις

  • mama@2

    mama@2 56 δημοσιεύσεις

  • DALIA

    DALIA 44 δημοσιεύσεις

  • emmaki

    emmaki 43 δημοσιεύσεις

Δημοσιεύτηκαν
effie salonika εγώ δεν καταλαβαίνω, γιατί να 'παζαρέψεις' με το τρίχρονο για το πόση ώρα θα δει Ντόρα. Γιατί να 'συναποφασίζει' το τρίχρονο σε αυτό. Στο τρίχρονο λες: Θα δεις ένα επισόδιο Ντόρα και μετά θα παίξουμε. - δεν θέλω να παίξουμε, θέλω μόνο ντόρα...

Με το πεντάχρονο, ναι, πρέπει να 'διαπραγματευτείς', αλλά εκεί τα πράγματα είναι εύκολα, αν έχεις κάνει τη σωστή 'προεργασία'. Γενικά έχε στο νου σου ότι 'διαπραγμάτευση' δεν είναι 'παζάρι' (σου το λέω γιατί η διαπραγμάτευση είναι η δουλειά μου). Όταν διαπραγματεύεται χρησιμοποιείς πολύ την έννοια της συνέπειας και μάλιστα της άμεσης συνέπειας. Λίγο ακόμα να δεις τηλεόραση σήμερα και σε βλέπω με πονοκέφαλο το βράδυ- να έχω πονοκέφαλο (τί είναι αυτό?) Ή νομίζω ότι προτιμάς την τηλεόραση από τα παιχνίδια σου, μήπως να αγοράζαμε μόνο DVD από δω και πέρα? (ΝΑΙΙ!) Κρίμα τόσα αυτοκινητάκια.

Επίσης σεβασμός: Δεν κόβουμε το έργο στο καλύτερο. Ένα έργο δύο ωρών, δεν το αρχίζουμε το βράδυ και μετά το κόβουμε, πρέπει να μπορεί να το δει όλο.- πάντα ολοκληρωμένες δουλειές

Επίσης ενίσχυση της αυτονομίας της ευθύνης και της αυτοεκτίμησης: Μήπως να φτιάξεις το δωμάτιό σου, γιατί εγώ θα σου βάλω τα αυτοκινητάκια άλλα αντί άλλων? (δεν με πειράζει...)Ή, αύριο θα σκουπίσω και σε παρακαλώ να έχεις τακτοποιήσει το δωμάτιο γιατί τα παιχνιδάκια σου θα τα καταπιεί η σκούπα. (εμείς την λέμε φουφήχτρα, και ναι, αυτή η "προειδοποίηση"-"απειλή" πιάνει)

Δεν κάνουμε παζάρι, παρά μόνο αν πρόκειται να μας κάνει μία χάρη. (σε παρακαλώ, το ξέρω ότι βαριέσαι αλλά κάνε λίγο υπομονή στη θεία Ευλαμπία και μετά θα σε πάω στο Αλλού.done!) Όταν κάνουμε παζάρι, να το κάνουμε σαφές ότι μας κάνει χάρη. Το να τρώει σωστά δεν είναι χάρη σε εμάς, είναι στον εαυτό του (και τί λάθος έχει η σοκολάτα? είναι πολύ ωραία και μας κάνει καλό!) Αυτά νομίζω είναι η εφαρμογές της επιστήμης της διαπραγμάτευσης στα παιδιά......

 

κύρα αυτές θα ήταν οι απαντήσεις της κόρης μου. μήν παίζουμε με τις λέξεις - είναι το ίδιο πράγμα...

 

s-age.png

 

 

Δημοσιεύτηκαν
δεν ειναι αστοχο αυτο που λες, το εχουμε κανει ολοι ομως νομιζω, ωχ παναγια μου αγχωθηκα

το οφελως ενος παιδιου που κοβει ας πουμε τα κακα του και τα κανει στο γιο γιο δεν ειναι ενα αυτοκολλητο αλλα η ανταμοιβη του οτι μεγαλωνει και φοραει βρακι οπως τα μεγαλυτερα στα οποια θελει να μοιασει,,,,τρωει μοσχαρακι γιατι εμπιστευεται που του λες οτι θα δυναμωσει κι οχι επειδη του εταξες σοκολατα,,

αλλα αν θελει σοκολατα του λες μετα το φαγητο για να μη σου κοπει η ορεξη

 

το παιδι κανει πραγματα με κιντρο την αυτονομια που κατακταει εμμεσα κι οχι την υλικη ανταμοιβη , με αυτην την εννοια ισως

 

λοιπόν κορίτσια, πέρα από τις τύψεις που νιώθω για τα παζάρια, θα με αγχώσετε και για το τρίχρονο μου γενικά, το δικό μου τρίχρονο δεν πιστεύει οτι θα δυναμώσει με το μοσχαράκι, το μοσχαράκι είναι μάλλον κακό, αν του πεις θα σου κόψει η σοκολάτα την όρεξη, θα σου πει και πολύ καλά θα της κάνει, όταν της έλεγα θέλεις να μάθουμε να λέμε το κάπα μου απαντούσε να το μάθεις μόνη σου και όταν της λέω θα πετάξουν τα παιχνίδια από το μπαλκόνι, μάζεψε τα μου λέει και κεινο εκεί στην γωνίτσα, και κείνο θέλει να πετάξει δεν το πήρες... αυτά για αυτοεκτίμηση και αυτονομία είναι μόνο για να δείξουμε τί ξέρουμε όταν εμείς το θέλουμε και το κοινό προσφέρεται...

 

s-age.png

 

 

Δημοσιεύτηκαν

Ειναι πραγματικά κρίμα να αποχωρούν άτομα που πραγματικά συνεισφέρουν στις συζητήσεις με την ψύχραιμη και τεκμηριωμένη τους άποψη - με την οποία δεν μας υποχρεώνει κανείς να συμφωνούμε αλλα σίγουρα κερδίζουμε ακούγοντας την.

Τι να πω, ελπίζω η emmaki να παραμείνει κι όλοι εμείς να μάθουμε να "ακούμε"..

Δημοσιεύτηκαν

Καλοπροαίρετα θα πω, και ελπίζω να μην παρεξηγηθώ, ότι η κριτική που δέχονται οι γονείς από άτεκνους είναι τις περισσότερες φορές αρκετά σκληρή και συχνά όχι και τόσο αντικειμενική, αφού λίγο μπορούν να καταλάβουν τη συναισθηματική φόρτιση με την οποια αντιμετωπίζει ο γονιός τη συμπεριφορά του παιδιού του κάθε φορά και λίγο μπορούν να καταλάβουν τη διάσταση που μπορεί να πάρει στην ψυχή του μικρού παιδιού μια άδικη ή υπερβολική παρατήρηση από το γονιό του. Θέλω να εκπαιδεύω το παιδί μου και να του μαθαίνω τη σωστή συμπεριφορά χωρίς να γίνομαι υπερβολικά αυστηρή και να το πληγώνω και νομίζω ότι αυτή η διάσταση ξεφεύγει λίγο από κάποιες φίλες μας εκπαιδευτικούς..


Διαφημίσεις

Δημοσιεύτηκαν
λοιπόν κορίτσια, πέρα από τις τύψεις που νιώθω για τα παζάρια, θα με αγχώσετε και για το τρίχρονο μου γενικά, το δικό μου τρίχρονο δεν πιστεύει οτι θα δυναμώσει με το μοσχαράκι, το μοσχαράκι είναι μάλλον κακό, αν του πεις θα σου κόψει η σοκολάτα την όρεξη, θα σου πει και πολύ καλά θα της κάνει, όταν της έλεγα θέλεις να μάθουμε να λέμε το κάπα μου απαντούσε να το μάθεις μόνη σου και όταν της λέω θα πετάξουν τα παιχνίδια από το μπαλκόνι, μάζεψε τα μου λέει και κεινο εκεί στην γωνίτσα, και κείνο θέλει να πετάξει δεν το πήρες... αυτά για αυτοεκτίμηση και αυτονομία είναι μόνο για να δείξουμε τί ξέρουμε όταν εμείς το θέλουμε και το κοινό προσφέρεται...

 

ειλικρινα δεν σε καταλαβαινω, ποιος σε αγχωσε?? και αυτο το να δειξουμε τι ξερουμε οταν εμεις το θελουμε και το κοινο προσφερεται τι σημαινει? εξηγησε το μου γιατι μπορει και να παρεξηγηθει κανεις

 

ειλικρινα τοσα ποστ και δεν καταλαβαινω τι λες κανεις παζαρια η οχι? συμφωνεις σε κατι, διαφωνεις σε ολα,,,δεν σε βρισκει κανενας πουθενα

 

καποιο τροπο παντως σιγουρα εχεις για να περασεις καποια πραγματα στο παιδι σου

 

κι αν στο κατω κατω σου πει το παιδι σου θελω να τρωω σοκολατα οοοοοολη μερα για μια ζωη πες της οκ εχεις δικαιωμα να θες οτι σου γουσταρει αλλα δεν μπορεις και να το κανεις,,κανενας δεν κανει μονιμως οτι του καπνισει, αυτο τα παιδια το καταλαβαινουν εκτος κια να υποτιμας βαθυτατα

Δημοσιεύτηκαν
ένα θα σου πώ γλυκέ, για τις γονικές διαπραγματεύσεις με τα παιδιά, που βίωσα τελευταία, δεν σου γράφω την περιουσία αν δεν με γηροκομήσεις, και επειδή δεν σε εμπιστεύομαι ακόμη και αν μου το πεις, ακόμη και αν με γηροκομήσεις, θα σου την δώσω μόνο μετά θάνατον...

 

και αυτοί γονείς μας είναι και μεις τα 35χρονα 3χρονα τους.... μόνο που το θέμα μας πια δεν είναι η νουτέλα, που θα την φάς μόνο αν πρώτα κάνεις αυτό που θέλω, αλλά η επιβίωση του καθενός...

 

εγώ αηδιάζω και ανατριχιάζω μόνο που το σκέφτομαι, σκέψου που το ζώ!

 

αν το τρίχρονό μου δε, μου κάνει κάποια στιγμή το ίδιο, πως να το κατηγορήσω, όταν εγώ του μαθαίνω το ντηλινγ από τώρα?

 

 

Δυστυχως η ευτυχως ολα στη ζωη ενα ντηλινκ ειναι.....η αλλιως κινητρο.....

Αν διαβαζει για το σχολειο, θα εχει καλους βαθμους(κ μορφωση)

Αν διαβαζει για το διπλωμα οδηγησης κ μαθει σωστη οδηγηση, θα παρει το διπλωμα κ θα οδηγει.........

Αν δουλευει, θα εχει χρηματα.......

Αν ασχολουμαι με το παιδι μου, θα εχει μια επιθυμητη συμπεριφορα.....

Αν καθαρισω το σπιτι θα εχω ενα καθαρο σπιτι......κλπκλπκλπκλπ

Δημοσιεύτηκαν
κύρα αυτές θα ήταν οι απαντήσεις της κόρης μου. μήν παίζουμε με τις λέξεις - είναι το ίδιο πράγμα...

 

Παίρνεις αυτές τις απαντήσεις, επειδή κάνεις τις συγκεκριμένες ερωτήσεις! Κι εγώ αν ρωτήσω κάποιον μαθητή "θα σταματήσεις το θόρυβο ή θα με τρελάνεις;" το πιο πιθανό είναι να μου απαντήσει με αυθάδεια "θα σε τρελάνω" αφού εγώ του δίνω το δικαίωμα κάνοντάς του τη συγκεκριμένη ερώτηση. Στα παιδιά εμείς βάζουμε τις επιλογές και όχι αυτά σ' εμάς. Πρέπει να είσαι πιο προσεκτική στο πώς διατυπωνεις τις φράσεις σου. Φιλικά στο λέω. Δεν διαπραγματεύεσαι με το τρίχρονο σε κάποια θέματα. Τέλος!

 

Καλοπροαίρετα θα πω, και ελπίζω να μην παρεξηγηθώ, ότι η κριτική που δέχονται οι γονείς από άτεκνους είναι τις περισσότερες φορές αρκετά σκληρή και συχνά όχι και τόσο αντικειμενική, αφού λίγο μπορούν να καταλάβουν τη συναισθηματική φόρτιση με την οποια αντιμετωπίζει ο γονιός τη συμπεριφορά του παιδιού του κάθε φορά και λίγο μπορούν να καταλάβουν τη διάσταση που μπορεί να πάρει στην ψυχή του μικρού παιδιού μια άδικη ή υπερβολική παρατήρηση από το γονιό του. Θέλω να εκπαιδεύω το παιδί μου και να του μαθαίνω τη σωστή συμπεριφορά χωρίς να γίνομαι υπερβολικά αυστηρή και να το πληγώνω και νομίζω ότι αυτή η διάσταση ξεφεύγει λίγο από κάποιες φίλες μας εκπαιδευτικούς..

 

Δεν μας διαφεύγει. Κάποιες εκπ/κοί είναι και μαμάδες. Επίσης τι σας κάνει να πιστεύετε ότι τα παιδιά μας (δλδ την τάξη μας) δεν την αγαπάμε; Εντάξει, δεν είναι σαν δικά μας παιδιά, αλλά τα νιώθουμε πολύ κοντά μας. Σκέψου ότι οι δασκάλες στο δημοτικό περνάνε περισσότερες ώρες με τα παιδιά σας απ' ότι αρκετές εργαζόμενες μαμάδες.

 

Εσείς οι μαμάδες πάντως συχνά κάνετε "προβολή" συναισθημάτων στα παιδιά σας. Τι σημαίνει αυτό; Στη συγκεκριμένη περίπτωση που ανέφερες πιο πάνω, η μαμά πληγώνεται επειδή νομίζει ότι πληγώνεται και το παιδί, γιατί η ίδια θεωρεί ότι η τιμωρία ή τα όρια που θέτει παραείναι αυστηρά για το παιδί της. Ελπίζω να κατάλαβες. Είναι σαν τον ερωτευμένο που δε βλέπει πέρα από τη μύτη του, ενώ ένας τρίτος εκτιμά καλύτερα τις καταστάσεις γιατί είναι πιο αντικειμενικός παρατηρητής.

Δημοσιεύτηκαν
Παίρνεις αυτές τις απαντήσεις, επειδή κάνεις τις συγκεκριμένες ερωτήσεις! Κι εγώ αν ρωτήσω κάποιον μαθητή "θα σταματήσεις το θόρυβο ή θα με τρελάνεις;" το πιο πιθανό είναι να μου απαντήσει με αυθάδεια "θα σε τρελάνω" αφού εγώ του δίνω το δικαίωμα κάνοντάς του τη συγκεκριμένη ερώτηση. Στα παιδιά εμείς βάζουμε τις επιλογές και όχι αυτά σ' εμάς. Πρέπει να είσαι πιο προσεκτική στο πώς διατυπωνεις τις φράσεις σου. Φιλικά στο λέω. Δεν διαπραγματεύεσαι με το τρίχρονο σε κάποια θέματα. Τέλος!

 

 

Καλά δεν θα το πιστέψεις αλλά....συμφωνώ μαζί σου! Ουτε κι εγώ το πιστεύω:D:D:D

Δημοσιεύτηκαν
λοιπόν κορίτσια, πέρα από τις τύψεις που νιώθω για τα παζάρια, θα με αγχώσετε και για το τρίχρονο μου γενικά, το δικό μου τρίχρονο δεν πιστεύει οτι θα δυναμώσει με το μοσχαράκι, το μοσχαράκι είναι μάλλον κακό, αν του πεις θα σου κόψει η σοκολάτα την όρεξη, θα σου πει και πολύ καλά θα της κάνει, όταν της έλεγα θέλεις να μάθουμε να λέμε το κάπα μου απαντούσε να το μάθεις μόνη σου και όταν της λέω θα πετάξουν τα παιχνίδια από το μπαλκόνι, μάζεψε τα μου λέει και κεινο εκεί στην γωνίτσα, και κείνο θέλει να πετάξει δεν το πήρες... αυτά για αυτοεκτίμηση και αυτονομία είναι μόνο για να δείξουμε τί ξέρουμε όταν εμείς το θέλουμε και το κοινό προσφέρεται...

 

 

 

 

Εχεις ενα τριχρονο στη φαση που ηταν ο δικος μου πριν γεννησω τον δευτερο!

Αντιδραση-αντιδραση-αντιδραδη!!!!!!!

Ο δικος μου με τον ερχομο του μωρου, ηθελε να δειξει οτι μεγαλωσε.(υποθετω).....νιωθει οτι ειναι ο μεγαλος αδερφος ....θελει να βοηθαει τη μαμα, κ σημερα πχ οταν παιρνω τη σκουπα, φερνει το φαρασι....

Ειναι μεγαλος λεει κ θελει μονος να ντυθει (να φαει,να παιξει....κλπ)

Κ ευτυχως τρωει το μοχσαρακι οχι επειδη καταλαβαινει απο βιταμινες, αλλα επειδη το τρωει ο μπαμπας.....(κ τη σαλατα....τα φρουτα.....σε αυτο ειμαι τυχερη!!!!)

Υπομονη, .....οσο μεγαλωνει θα αυτονομειται.....ειναι φυσιολογικο.....απο μερα σε μερα αλλαζουν....ωριμαζουν(κ παντα να εχουμε τις αναλογες προσδοκιες για την ηλικια τους)


Διαφημίσεις

Δημοσιεύτηκαν

Την τάξη σας είμαι σίγουρη ότι την αγαπάτε, αλλιώς σίγουρα δεν θα αντέχατε αυτή τη δουλειά!!! αλλά η αγάπη σας και η προσοχή σας μοιράζεται μεταξύ 20 παιδιών, ενώ εγώ στο σπίτι έχω ένα και σε αυτό δίνω όλη μου την αγάπη και όλη μου την προσοχή. Επίσης οι γονείς συνήθως εξιδανικεύουν τους δασκάλους στα παιδιά, ετσί αν το παιδί έχει ένα παράπονο από τη δασκάλα του η μαμά του θα του το λύσει με τρόπο ώστε να μην "αδειάσει" τη δασκάλα και να χάσει το σεβασμό του.

Όμως στο σπίτι εκτός από εκπαίδευση στο παιδί μου δίνω και φροντίδα, δλδ το ταϊζω, το πλένω, το ντύνω, το παίζω, το κοιμίζω .. άρα θα πρέπει να έχω μια μόνιμα ήρεμη και σταθερή σχέση μαζί του για να έχω τη συνεργασία του και να εξασφαλίσω την ψυχική του ηρεμία. Αυτή τη συναισθηματική διάσταση δεν θέλω να ταράξω με μια υπερβολικά αυστηρή συμπεριφορά. ΟΚ στα όρια, ΟΚ στην πειθαρχία, αλλά οχι στην υπερβολή. Αυτή είναι η γνώμη μου... χωρίς να θέλω να μειώσω την αξία της εμπειρίας σας και με κάθε σεβασμό στην προσπάθειά σας.

Δημοσιεύτηκαν
Καλά δεν θα το πιστέψεις αλλά....συμφωνώ μαζί σου! Ουτε κι εγώ το πιστεύω:D:D:D

 

Κάποια συμπεράσματα προέρχονται μετά από μακροχρόνια εμπειρία και παρατήρηση. Αν το τρίχρονο βγάζει γλώσσα, μπορείς να φανταστείς πού μπορεί να φτάσει ο έφηβος. Άρα αναγκάζεσαι να μάθεις να είσαι ευέλικτος για να μπορείς να κάνεις σωστούς χειρισμούς. Δυστυχώς πολλές μαμάδες νομίζουν ότι λέμε μόνο λόγια του αέρα που δεν εφαρμόζονται στην πράξη. Ε λοιπόν αν αυτά εφαρμόζονται αποτελεσματικά στην πλειοψηφία των μαθητών, μπορουν να εφαρμοστούν και στα παιδιά σας προσαρμοσμένα πάντα στην ηλικία και το επίπεδο μαθησιακής ετοιμότητας και ωριμότητάς τους.

Δημοσιεύτηκαν
Επίσης οι γονείς συνήθως εξιδανικεύουν τους δασκάλους στα παιδιά, ετσί αν το παιδί έχει ένα παράπονο από τη δασκάλα του η μαμά του θα του το λύσει με τρόπο ώστε να μην "αδειάσει" τη δασκάλα και να χάσει το σεβασμό του.

 

Μην είσαι πολύ σίγουρη ότι το κάνουν όλες οι μαμάδες αυτό. Οι περισσότερες μας "αδειάζουν" κανονικά. :mrgreen: Καληνυχτίζω, πάω να δω mentalist.

Δημοσιεύτηκαν
Διαβάζω και ξαναδιαβάζω και βλέπω ότι μερικοί επιμένουν...

Ποιός είναι ο τίτλος του θέματος; Μα, τι γονείς είμαστε τέλος πάντων???.

Εδώ δεν κατακρίνουμε τα παιδιά αλλά τους αδιάφορους και ανάγωγους γονείς που επιτρέπουν στα παιδιά τους να κάνουν οτιδήποτε με την δικαιολογία ότι παιδιά είναι.

 

Γιατί έχω την εντύπωση ότι αυτοί που τείνουν να διακιολογούν συνέχεια τα παιδιά εδώ μέσα είναι οι ίδιοι που τα αμολούν σε διάφορους χώρους να αλωνίζουν και δεν τα μαλώνουν ή δεν τα συμβουλεύουν κι επειδή νιώθουν να θίγονται και να φωτογραφίζονται από τις περιγραφές μας βγαίνουν μετά και δυναμιτίζουν τα γραφόμενά μας προσπαθώντας να μας κάνουν να νιώθουμε υπερβολικές στιμμένες παλιόγριες και γεροπαράξενες;

 

Προσωπικά δεν κατακρίνω το παιδί που γέμισε ψίχουλα αλλά τη μαμά που δεν προσπάθησε να του βάλει τη χαρτοπετσέτα από κάτω ή το πιατάκι ή που τελοσπάντων δεν ζήτησε συγνώμη που το παιδί της γέμισε ψίχουλα παντού και δεν έκανε καμιά προσπάθεια να τα μαζέψει. Γιατί μπορεί το σπίτι μου να είναι εκτροφείο μηρμυγκιών άπό τα ψίχουλα παρόλο που βάζω σκούπα καθημερινά, το σπίτι του άλλου όμως για μένα είναι 2 φορές πιο ιερό και δεν χρειάζεται να γίνει κι αυτό μηρμυγκώνας!

 

Δεν κατακρίνω το παιδί που τα έκανε λαμπόγιαλο αλλά τη μαμά που στρογγυλοκαθόταν και δεν φρόντισε να το αποτρέψει. Γιατί στο σπίτι μου μπορεί τα παιδιά να έκαναν χιλιάδες ζημιές, ο άλλος όμως δεν είναι υποχρεωμένος να πληρώνει τις ζημιές από τα δικά μου αγγελούδια.

 

Δεν κατακρίνω τα παιδιά που μπέρδεψαν το εστιατόριο ή την καφετέρια για παιδική χαρά αλλά τους γονείς που τα αφήνουν να το κάνουν. Και θα πρέπει να καταλάβει επιτέλους ο καθένας ότι οι δημόσιοι χώροι είναι για όλους, όχι μόνο γι' αυτούς που έχουν ζωηρά παιδιά.

 

Για το αεροπλάνο δεν το συζητώ, τα παιδιά είναι περιορισμένα έτσι κι αλλιώς, δεν μπορούνε να πάνε πουθενά, μπορεί να φοβούνται, να πονάνε τα αυτάκια τους κλπ. Σε κανένα δεν αρέσει να έχει κάποιο παιδί να τσιρίζει μιάμισι ώρα, όλοι θα αγανακτούσαν, ακόμη κι αν ήταν το δικό τους παιδί, ωστόσο δεν μπορείς να κάνεις κάτι και θα πρέπει να το ανεχτείς. Προσωπικά θα λυπόμουν την κακόμοιρη μάνα που θα νιώθει ντροπιασμένη να την λοξοκοιτάνε έστω μερικοί και που σίγουρα θα είναι καταιδρωμένη.

 

Με κάνουν επίσης και χαμογελάω οι απαντήσεις κάποιων που στον κανόνα ότι απαγορεύεται να καταναλώνεις τρόφιμα και ποτά προσπαθούν να κάνουν εκπτώσεις και να προτείνουν άλλες λύσεις μαλακών και αθόρυβων τροφίμων αντί να συμμορφωθούν απλά με τον κανόνα.

 

Συμπόνεσα πολλές φορές μητέρες που ένιωσαν ντροπιασμένες με τη συμπεριφορά των παιδιών τους, ζήτησαν συγνώμη και προσπάθησαν να επανορθώσουν, άλλωστε βρέθηκα κι εγώ σ' αυτή τη θέση. Δεν μπόρεσα όμως ποτέ να δικαιολογήσω κάτι αναίσθητες γαιδούρες και γαιδάρους βεβαίως βεβαίως, που ούτε ψύλος στον κόρφο τους κι ας γινόταν τα χίλια μύρια έκτροπα. Κι ας μην μου πουν κάποιες ότι ποτέ μα ποτέ δεν έχουν γίνει έκτροπα με προταγωνιστές παιδιά γιατί σίγουρα τότε αυτές θα ζουν σε διαφορετικό κόσμο αγγελικά πλασμένο ή θα ζουν κλεισμένες στο σπίτι τους χωρίς να έρχονται σε επαφή με τον έξω κόσμο.

 

Τέλος να πω ότι γενικά σαν λαός είμαστε κάπως απείθαρχοι ως προς την τήρηση των κανόνων, τείνουμε να δίνουμε τις δικές μας ερμηνείες και είμαστε αρκετά ανεκτικοί με ότι καλό ή κακό συνεπάγεται αυτό (βλέπε πολιτικό χάλι).

 

Ουπς με τσάκωσες :|.

 

Ναι ρε παιδιά, το ομολογώ. Εγώ ήμουν αυτή που έδωσε νερό στο θέατρο μπροστά από την kyra και μετά πήγα και τα παιδιά μου στην τουαλέτα. Το δικό μου παιδί ήταν αυτό που κλώτσησε την καρέκλα στο αεροπλάνο, έκανε την ανάγκη του στην παραλία δίπλα στην Ντάλια και τέλος εξανέμισε το περουκίνι του γείτονα της Kounelitsas.

 

Για να αφήσω και την πλάκα, προσωπικά αισθάνομαι ότι γράφω και γράφω αλλά εις μάτην. Καθώς ενώ προσπαθώ να τεκμηριώσω αυτά που λεω με επιχειρήματα οι αντίθετες απόψεις με "κολλάνε στον τοίχο" με φράσεις του στυλ:

- Αυτοί που τα δικαιολογούν είναι αυτοί που τα κάνουν προφανώς.

- Έτσι, είναι γιατί έτσι πρέπει.

- Αυτό ισχύει γιατί ΕΓΩ το ξέρω.

 

 

Anyways, εγώ θα συνεχίσω να είμαι ρομαντική και να γράφω με επιχειρήματα. Για μένα αυτό που θα ήταν καλό να αναθεωρήσουμε είναι η πεποίθηση ότι τα παιδιά ειναι οι καθρέφτες των γονιών τους.

Αυτή η πεποίθηση υπάρχει και σε άτομα που δεν έχουν γίνει γονείς αλλά και σε άτομα που έχουν γίνει γονείς και μάλιστα με άσχημες συνέπειες στην ψυχολογία τους.

Εξηγούμαι: Το ότι ο Αινστάιν βγήκε πολύ έξυπνος, δεν καταξίωσε τη μητέρα του ως πρότυπο γονιού. Το ότι ο Χίτλερ βγήκε φασίστας, δεν κατέστησε τη δική του μητέρα τρανταχτό παράδειγμα προς αποφυγή. Έχω δει γλυκύτατους γονείς να κάνουν παιδιά που εμφανίζουν αγενή συμπεριφορά, έχω δει και διαμάντια να βγαίνουν από οικογένειες με καμία αίσθηση ευγένειας αλλά και ηθικής.

 

Για ό,τι μπορεί να κάνει ένα παιδί και ιδιαίτερα σε πολύ μικρές ηλικίες δεν είναι αναγκαστικά υπεύθυνος ο γονιός του. Μπορεί ένα παιδί να έχει ανατραφεί με αξίες και όρια και αυτό να παρεκτραπεί λόγω της ανώριμης φύσης του. Και μπορεί αυτό το παιδί πχ. να χτυπήσει με τα πόδια του το μπροστινό κάθισμα. Γιατί ο μόνος τρόπος για να αισθανθούμε ότι ο γονιός αυτός είναι σωστός, είναι να νιώσει ντροπιασμένος, να τον λοξοκοιτάξουν και να ζητήσει μετανιωμένος συγγνώμη; Έχει κάνει κάποιο λάθος;:confused:

 

Τέλος, Luce απλά να ξαναπώ ότι εξήγησα για το φαγητό στο θέατρο, ότι υπάρχουν παραστάσεις ενηλίκων που επιτρέπεται φαγητό και ποτό και θεωρώ υποκρισία μια παιδική παράσταση να είναι πιο αυστηρή από παραστάσεις ενηλίκων.

.....δε νομίζω τάκη....

Δημοσιεύτηκαν
Παίρνεις αυτές τις απαντήσεις, επειδή κάνεις τις συγκεκριμένες ερωτήσεις! Κι εγώ αν ρωτήσω κάποιον μαθητή "θα σταματήσεις το θόρυβο ή θα με τρελάνεις;" το πιο πιθανό είναι να μου απαντήσει με αυθάδεια "θα σε τρελάνω" αφού εγώ του δίνω το δικαίωμα κάνοντάς του τη συγκεκριμένη ερώτηση. Στα παιδιά εμείς βάζουμε τις επιλογές και όχι αυτά σ' εμάς. Πρέπει να είσαι πιο προσεκτική στο πώς διατυπωνεις τις φράσεις σου. Φιλικά στο λέω. Δεν διαπραγματεύεσαι με το τρίχρονο σε κάποια θέματα. Τέλος!

 

 

 

Δεν μας διαφεύγει. Κάποιες εκπ/κοί είναι και μαμάδες. Επίσης τι σας κάνει να πιστεύετε ότι τα παιδιά μας (δλδ την τάξη μας) δεν την αγαπάμε; Εντάξει, δεν είναι σαν δικά μας παιδιά, αλλά τα νιώθουμε πολύ κοντά μας. Σκέψου ότι οι δασκάλες στο δημοτικό περνάνε περισσότερες ώρες με τα παιδιά σας απ' ότι αρκετές εργαζόμενες μαμάδες.

 

Εσείς οι μαμάδες πάντως συχνά κάνετε "προβολή" συναισθημάτων στα παιδιά σας. Τι σημαίνει αυτό; Στη συγκεκριμένη περίπτωση που ανέφερες πιο πάνω, η μαμά πληγώνεται επειδή νομίζει ότι πληγώνεται και το παιδί, γιατί η ίδια θεωρεί ότι η τιμωρία ή τα όρια που θέτει παραείναι αυστηρά για το παιδί της. Ελπίζω να κατάλαβες. Είναι σαν τον ερωτευμένο που δε βλέπει πέρα από τη μύτη του, ενώ ένας τρίτος εκτιμά καλύτερα τις καταστάσεις γιατί είναι πιο αντικειμενικός παρατηρητής.

συμφωνω για τον αντικειμενικο παρατηρητη γι αυτο κι οταν πνιγομαστε, εγω το κανω, δεν ειναι ντροπη να συμβουλευομαστε η να ξεφορτωνουμε αγχη και ενοχες σε καποιον ειδικο


Διαφημίσεις

Δημοσιεύτηκαν
Είπα και θα ξαναπώ και θα ξαναπώ, ότι ο γονιός που νοιάζεται φαίνεται!!!!!

 

Φαίνεται ο γονιός που αφήνει το παιδί του χύμα για να πιει ο ίδιος ήρεμος τον καφέ του.

Φαίνεται ο γονιός που αφήνει το παιδί του χύμα για να δει ο ίδιος μια παράσταση και το παιδί ας παίζει κυνηγητό (με όποιο επακόλουθο).

Φαίνεται ο γονιός που προσπαθεί να ανεξαρτητοποιή

 

Δεν κατηγορώ! Ασκώ κριτική! Και όχι στα παιδιά αλλά στους γονείς!!!!! Ή μήπως δεν κάνει;;;;;

 

emmaki λυπάμαι που δήλωσες ότι αποχωρείς από τη συζήτηση πριν προλάβω να σου απαντήσω σ' αυτό.

Επίτρεψέ μου να σου απαντήσω ελπίζοντας ότι θα δείς την απάντησή μου κάποια στιγμή.

 

Όπως εσύ έχεις κάθε δικαίωμα να νομίζεις ότι μπορείς να διακρίνεις τον γονιό που νοιάζεται, κάποιοι άλλοι μπορεί να νομίζουν ότι γνωρίζουν να διακρίνουν πότε κάποιος έχει σοβαρό λόγο να δυσανασχετεί με μια συμπεριφορά ή είναι υπερβολικός και άδικος.

 

Επίσης όπως εσύ έχεις κάθε δικαίωμα να θεωρείς ότι δεν κατηγορείς αλλά ασκείς κριτική στους γονείς, έχουν το ίδιο ακριβώς δικαίωμα και όλοι οι υπόλοιποι άνθρωποι να ασκούν κριτική και αυτοί στις απόψεις που εκφράζεις, χωρίς να θεωρείται απαραίτητα ότι σε κατηγορούν.

 

Αυτή είναι η "αρχή της αμοιβαιότητας".

.....δε νομίζω τάκη....

Δημοσιεύτηκαν
Ουπς με τσάκωσες :|.Ναι ρε παιδιά, το ομολογώ. Εγώ ήμουν αυτή που έδωσε νερό στο θέατρο μπροστά από την kyra και μετά πήγα και τα παιδιά μου στην τουαλέτα. Το δικό μου παιδί ήταν αυτό που κλώτσησε την καρέκλα στο αεροπλάνο, έκανε την ανάγκη του στην παραλία δίπλα στην Ντάλια και τέλος εξανέμισε το περουκίνι του γείτονα της Kounelitsas.

..............................

Γιατί ο μόνος τρόπος για να αισθανθούμε ότι ο γονιός αυτός είναι σωστός, είναι να νιώσει ντροπιασμένος, να τον λοξοκοιτάξουν και να ζητήσει μετανιωμένος συγγνώμη; Έχει κάνει κάποιο λάθος;:confused:

 

Νομίζω ότι στα παραδείγματα των μαμάδων που αναφερεις, όλες μπορουμε να ταυτίσουμε τον εαυτό μας. Γι αυτο και δεν είμαστε τόσο αυστηρες. Γιατί ξέρουμε ότι αυτή η κυρία που τωρα κρατάει με νύχια και με δόντια το μικρό της να κάτσει στη θέση του ήμαστε/ή θα είμαστε αύριο εμεις... Αυτό είναι που νομίζω κάνει τη διαφορά στην όλη συζήτηση και πυροδότησε τόση αντιπαράθεση. Το να βάζεις τον εαυτό σου στη θέση του άλλου και να του αναγνωρίζεις δικαιολογητικά.

.........................

Η απάντηση στο δεύτερο θέμα που θίγεις νομίζω είναι το κόμπλεξ ανωτερότητας που αιωρείται. Πρέπει δηλαδή να μου ζητήσουν γονατιστοι συγνώμη που ενόχλησαν την αυτού μεγαλειότητά μου και με έβγαλαν από την κατάσταση νιρβάνας στην οποία βρισκόμουν. Οι άνθρωποι αυτοί έχω καταλήξει ότι δεν ενοχλούνται μόνο από τα παιδιά. Μπορεί να ενοχλούνται απο τον χτύπο του ρολογιού που είναι επαναλαμβανόμενος, από το καζανάκι του από πάνω που ακούγεται και άλλα χίλια δυο...

Δημοσιεύτηκαν
Ουπς με τσάκωσες :|.

 

Ναι ρε παιδιά, το ομολογώ. Εγώ ήμουν αυτή που έδωσε νερό στο θέατρο μπροστά από την kyra και μετά πήγα και τα παιδιά μου στην τουαλέτα. Το δικό μου παιδί ήταν αυτό που κλώτσησε την καρέκλα στο αεροπλάνο, έκανε την ανάγκη του στην παραλία δίπλα στην Ντάλια και τέλος εξανέμισε το περουκίνι του γείτονα της Kounelitsas.

 

Για να αφήσω και την πλάκα, προσωπικά αισθάνομαι ότι γράφω και γράφω αλλά εις μάτην. Καθώς ενώ προσπαθώ να τεκμηριώσω αυτά που λεω με επιχειρήματα οι αντίθετες απόψεις με "κολλάνε στον τοίχο" με φράσεις του στυλ:

- Αυτοί που τα δικαιολογούν είναι αυτοί που τα κάνουν προφανώς.

- Έτσι, είναι γιατί έτσι πρέπει.

- Αυτό ισχύει γιατί ΕΓΩ το ξέρω.

 

 

Anyways, εγώ θα συνεχίσω να είμαι ρομαντική και να γράφω με επιχειρήματα. Για μένα αυτό που θα ήταν καλό να αναθεωρήσουμε είναι η πεποίθηση ότι τα παιδιά ειναι οι καθρέφτες των γονιών τους.

Αυτή η πεποίθηση υπάρχει και σε άτομα που δεν έχουν γίνει γονείς αλλά και σε άτομα που έχουν γίνει γονείς και μάλιστα με άσχημες συνέπειες στην ψυχολογία τους.

Εξηγούμαι: Το ότι ο Αινστάιν βγήκε πολύ έξυπνος, δεν καταξίωσε τη μητέρα του ως πρότυπο γονιού. Το ότι ο Χίτλερ βγήκε φασίστας, δεν κατέστησε τη δική του μητέρα τρανταχτό παράδειγμα προς αποφυγή. Έχω δει γλυκύτατους γονείς να κάνουν παιδιά που εμφανίζουν αγενή συμπεριφορά, έχω δει και διαμάντια να βγαίνουν από οικογένειες με καμία αίσθηση ευγένειας αλλά και ηθικής.

 

Για ό,τι μπορεί να κάνει ένα παιδί και ιδιαίτερα σε πολύ μικρές ηλικίες δεν είναι αναγκαστικά υπεύθυνος ο γονιός του. Μπορεί ένα παιδί να έχει ανατραφεί με αξίες και όρια και αυτό να παρεκτραπεί λόγω της ανώριμης φύσης του. Και μπορεί αυτό το παιδί πχ. να χτυπήσει με τα πόδια του το μπροστινό κάθισμα. Γιατί ο μόνος τρόπος για να αισθανθούμε ότι ο γονιός αυτός είναι σωστός, είναι να νιώσει ντροπιασμένος, να τον λοξοκοιτάξουν και να ζητήσει μετανιωμένος συγγνώμη; Έχει κάνει κάποιο λάθος;:confused:

 

Τέλος, Luce απλά να ξαναπώ ότι εξήγησα για το φαγητό στο θέατρο, ότι υπάρχουν παραστάσεις ενηλίκων που επιτρέπεται φαγητό και ποτό και θεωρώ υποκρισία μια παιδική παράσταση να είναι πιο αυστηρή από παραστάσεις ενηλίκων.

 

 

Τα παιδιά είναι παιδιά........οι γονείς είναι το θέμα...πως θα αντιδράσουν σε μια ακραία περίπτωση......όχι δεν πρέπει να αισθάνεται ντροπιασμένος ο γονιός που το παιδάκι του θα χτυπήσει το κάθισμα του μπροστινού......άλλωστε με μια φορά κανείς δε λέει τίποτα γιατί μπορεί να έγινε και κατά λάθος.....αν όμως συνεχίζει σε όλη την παράσταση να χτυπάει το κάθισμα και ο γονιός να αδιαφορεί και να μην προσπαθεί να εκτονώσει μια άσχημη κατάσταση τότε φυσικά και θα τον αγριοκοιτάξω....αυτόν όχι το παιδί.......μεγαλώνουμε όλες παιδιά και μπορούμε να φανταστούμε πως μπορεί κάποιο να αντιδράσει αυθόρμητα κάπου...ο αυθορμητισμός όμως είναι μια φορά.....σε επαναλαμβανόμενες πράξεις δεν είναι πια αυτθορμητισμός........και το έχουμε πει χίλιες φορές ότι ο γονιός που νοιάζεται να μην ενοχλήσει τους άλλους (όπως δεν τον ενοχλούν) φαίνεται από την αντίδρασή του.....

 

Τα συμπεράσματα που βγάζετε ειλικρινά δεν τα καταλαβαίνω.........εμείς δεν κρίνουμε τι θα γίνει το παιδί όταν μεγαλώσει και δε μας αφορά τι κάνει σπίτι του.....ούτε πως το μεγαλώνει η μάνα του με νοιάζει......με νοιάζει όμως να μη με ενοχλεί, όχι να μη με ενοχλήσει, να μη με ενοχλεί δυο ώρες που θα είμαι κάπου.......να μου πετάξει την μπάλα κατά λάθος ναι, να το κάνει........αν όμως το κάνει συνέχεια επειδή του αρέσει δε θα το ανεχτώ και θα ζητήσω από τη μάνα του να επέμβει.........τι άλλο να γράψουμε πια για να γίνει κατανοητό αυτό που λέμε και όχι αυτό που νομίζετε?

 

Πηγαίνω σε θέατρα και δεν έχω δει πουθενά να τρώνε.... από την Επίδαυρο μέχρι το μικρότερο θέατρο .....σε επιθεωρήσεις μόνο δεν έχω πάει...μήπως τρώνε εκεί?

Δημοσιεύτηκαν
Νομίζω ότι στα παραδείγματα των μαμάδων που αναφερεις, όλες μπορουμε να ταυτίσουμε τον εαυτό μας. Γι αυτο και δεν είμαστε τόσο αυστηρες. Γιατί ξέρουμε ότι αυτή η κυρία που τωρα κρατάει με νύχια και με δόντια το μικρό της να κάτσει στη θέση του ήμαστε/ή θα είμαστε αύριο εμεις... Αυτό είναι που νομίζω κάνει τη διαφορά στην όλη συζήτηση και πυροδότησε τόση αντιπαράθεση. Το να βάζεις τον εαυτό σου στη θέση του άλλου και να του αναγνωρίζεις δικαιολογητικά.

.........................

Η απάντηση στο δεύτερο θέμα που θίγεις νομίζω είναι το κόμπλεξ ανωτερότητας που αιωρείται. Πρέπει δηλαδή να μου ζητήσουν γονατιστοι συγνώμη που ενόχλησαν την αυτού μεγαλειότητά μου και με έβγαλαν από την κατάσταση νιρβάνας στην οποία βρισκόμουν. Οι άνθρωποι αυτοί έχω καταλήξει ότι δεν ενοχλούνται μόνο από τα παιδιά. Μπορεί να ενοχλούνται απο τον χτύπο του ρολογιού που είναι επαναλαμβανόμενος, από το καζανάκι του από πάνω που ακούγεται και άλλα χίλια δυο...

 

Πέρα για πέρα λάθος!!!!!!!!!!!!!!!!!!

 

Αν μόνο διαβάζατε λίγο και δεν είχατε καταλήξει πριν καν το κάνετε!!!!!!!!

Έχω απογοητευτεί με το πόσα λίγα αντιλαμβάνονται κάποιοι.

Δημοσιεύτηκαν
Πέρα για πέρα λάθος!!!!!!!!!!!!!!!!!!

 

Αν μόνο διαβάζατε λίγο και δεν είχατε καταλήξει πριν καν το κάνετε!!!!!!!!

Έχω απογοητευτεί με το πόσα λίγα αντιλαμβάνονται κάποιοι.

 

Ποιός θα κρίνει αν η αποψή μου είναι "πέρα για πέρα λάθος"? Εσύ???

Δημοσιεύτηκαν
Για ό,τι μπορεί να κάνει ένα παιδί και ιδιαίτερα σε πολύ μικρές ηλικίες δεν είναι αναγκαστικά υπεύθυνος ο γονιός του. Μπορεί ένα παιδί να έχει ανατραφεί με αξίες και όρια και αυτό να παρεκτραπεί λόγω της ανώριμης φύσης του. Και μπορεί αυτό το παιδί πχ. να χτυπήσει με τα πόδια του το μπροστινό κάθισμα. Γιατί ο μόνος τρόπος για να αισθανθούμε ότι ο γονιός αυτός είναι σωστός, είναι να νιώσει ντροπιασμένος, να τον λοξοκοιτάξουν και να ζητήσει μετανιωμένος συγγνώμη; Έχει κάνει κάποιο λάθος;:confused:

 

Σαφώς και ο γονιός δεν είναι υπεύθυνος, ούτε έχει κάνει κάποιο λάθος. Ούτε καν το ίδιο το παιδί δεν έχει κάνει κάποιο "λάθος". Απλά, ο γονιός πιστεύω δίνει πρωτίστως το καλό παράδειγμα στο παιδί του όταν ζητήσει ένα χαλαρό συγγνώμη (ούτε γονυπετής, ούτε με καυτά αυγά στις μασχάλες) από το συνάνθρωπό του. Δεν είναι σαφώς απαραίτητο, αλλά είναι κάτι που κάνει μια μικρή διαφορά στη σχέση με το διπλανό μας.

 

Βλέπω επίσης ότι συνδέονται συχνά τα όρια με την αυστηρότητα. Πιστεύω ότι ούτε αυτό είναι νομοτελειακό. Ίσα-ίσα που τα όρια μπαίνουν καλύτερα όταν ο γονιός δεν χρειάζεται να πει κουβέντα, αλλά δείχνει με το παράδειγμά του ποια είναι η συμπεριφορά που θα ήθελε να ακολουθήσει και το παιδί. Μπορείς να το δείξεις με τη συμπεριφορά σου, μπορείς να το δείξεις εξηγώντας από νωρίτερα, μπορείς να το δείξεις εξηγώντας επί τόπου τι δεν είναι σωστό, χωρίς όμως να χρειάζεται να μαλώσεις ή να καταπιέσεις.

Time flies like the wind; fruit flies like bananas
 

Δημοσιεύτηκαν
Ποιός θα κρίνει αν η αποψή μου είναι "πέρα για πέρα λάθος"? Εσύ???

 

Η άποψή σου τυχαίνει να κρίνει εμάς.......και με τον χειρότερο τρόπο....ε λοιπόν αφού κάνεις αυτό οφείλω να σου πω ότι είσαι λάθος.........

Δημοσιεύτηκαν
Η άποψή σου τυχαίνει να κρίνει εμάς.......και με τον χειρότερο τρόπο....ε λοιπόν αφού κάνεις αυτό οφείλω να σου πω ότι είσαι λάθος.........

 

Είδες πουθενά το όνομά σου?? Εγώ για κομπλεξ ανωτερότητας μίλησα, αν αναγνώρισες μόνη σου τον εαυτό σου, τί να πώ?

Δημοσιεύτηκαν

.........................

Η απάντηση στο δεύτερο θέμα που θίγεις νομίζω είναι το κόμπλεξ ανωτερότητας που αιωρείται. Πρέπει δηλαδή να μου ζητήσουν γονατιστοι συγνώμη που ενόχλησαν την αυτού μεγαλειότητά μου και με έβγαλαν από την κατάσταση νιρβάνας στην οποία βρισκόμουν. Οι άνθρωποι αυτοί έχω καταλήξει ότι δεν ενοχλούνται μόνο από τα παιδιά. Μπορεί να ενοχλούνται απο τον χτύπο του ρολογιού που είναι επαναλαμβανόμενος, από το καζανάκι του από πάνω που ακούγεται και άλλα χίλια δυο...

 

"Οι άνθρωποι αυτοί"................

Λέγοντάς το αυτό σε ένα θέμα που συζητάμε για ενόχληση, ποιοι ακριβώς είναι?

Το κόμπλεξ ανωτερότητας, κατωτερότητας δε με αφορούν.......

Εδώ μιλάμε για ακραίες συμπεριφορές και επαναλαμβανόμενες κι εσύ βγάζεις εξπρές ψυχαναλύσεις..........καμμιά σχέση ούτε με αυτά που λέμε ούτε με την αλήθεια......

Δημοσιεύτηκαν
Η απάντηση στο δεύτερο θέμα που θίγεις νομίζω είναι το κόμπλεξ ανωτερότητας που αιωρείται. Πρέπει δηλαδή να μου ζητήσουν γονατιστοι συγνώμη που ενόχλησαν την αυτού μεγαλειότητά μου και με έβγαλαν από την κατάσταση νιρβάνας στην οποία βρισκόμουν. Οι άνθρωποι αυτοί έχω καταλήξει ότι δεν ενοχλούνται μόνο από τα παιδιά. Μπορεί να ενοχλούνται απο τον χτύπο του ρολογιού που είναι επαναλαμβανόμενος, από το καζανάκι του από πάνω που ακούγεται και άλλα χίλια δυο...

 

Στο παράδειγμα που ανέφερα προσωπικά, του ταξιδιού με το αεροπλάνο με την κόρη μου 10 μηνών, δεν θεωρώ ότι η διπλανή μου θα είχε κάποιο κόμπλεξ ανωτερότητας και θα της χαλούσα τη νιρβάνα, αν την ώρα που η μικρή λόγω εκνευρισμού άρχιζε να κοπανιέται και να χτυπάει ό,τι έβλεπε μπροστά της, καθόμουν και την άφηνα να σκουντάει και τη διπλανή. Σηκώθηκα απλά κι έφυγα, κι έφαγα εγώ την κλωτσοπατινάδα... τι μου χρωστούσε η γυναίκα δλδ;

 

Δεν θέλεις να κρίνονται αυστηρά τα παιδιά, αλλά κρίνεις εξίσου αυστηρά κάποιους ανθρώπους, που δεν ξέρεις για ποιο λόγο τους ενοχλεί αυτό που γίνεται, και που μπορεί στην τελική να έχουν κι αυτοί μια κακή μέρα, ενώ όλες τις υπόλοιπες είναι σαν το Χριστό και μαλώνουν τις μαμάδες γιατί δεν αφήνουν τα παιδιά να πάνε σε αυτούς... όπως μπορεί και το πιο καλοπροαίρετο παιδάκι να έχει μια κακή μέρα, έτσι κι ο πιο καλοπροαίρετος ενήλικας δεν έχει κάθε μέρα όρεξη να τρώει στη μάπα τα καπρίτσια του παιδακίου μας ;)

Time flies like the wind; fruit flies like bananas
 

Guest
Το θέμα αυτό είναι κλειστό για νέες απαντήσεις
×
×
  • Δημιουργία νέου...