kinkajoujou

Registered Users
  • Περιεχομενο (αριθμoς δημοσιευσεων)

    2.150
  • Μελος απο

  • Τελευταια επισκεψη

Συνεισφορα στο φορουμ

14 Neutral

Περισσότερα για την/τον kinkajoujou

  • Rank
    Δοκιμή

Converted

  • Περιοχή
    Νέα Υόρκη

Πρόσφατοι επισκέπτες του προφίλ

Το πεδίο των 'πρόσφατων επισκεπτών' είναι απενεργοποιημένο και δεν εμφανίζεται σε άλλους χρήστες ή επισκέπτες.

  1. kinkajoujou

    ΕΜΒΟΛΙΟ MMR

    Φτιάχνονται σε γαλατικό χωριό, γι' αυτό και έχουν πάντα την κατάληξη -ιξ!
  2. kinkajoujou

    ΕΜΒΟΛΙΟ MMR

    Κάτι δεν καταλαβαίνεις. Το πρόγραμμα εμβολιασμών της Αμερικής έχει δύο μόνο διαφορές με αυτό της Ελλάδας. Στην Αμερική δεν κάνουν μηνιγγιόκοκκο και στην Ελλάδα δεν κάνουν ροταϊό. Όλα τα άλλα γίνονται ακριβώς με τον ίδιο προγραμματισμό. Αυτό που εννοεί το κείμενο είναι ΟΛΑ τα εμβόλια που είναι κατάλληλα για την εκάστοτε ηλικία (π.χ. άλλα γίνονται στους 2 μήνες, άλλα στους 4 κοκ) και την ανοσιακή κατάσταση του παιδιού (αλλεργίες, ανοσοκαταστολή κλπ). Επίσης, το εξαπλό π.χ. δεν είναι έξι εμβόλια που ενώθηκαν σε ένα, είναι ένα εμβόλιο. Έτσι, σε κάθε επίσκεψη στην Αμερική, το περισσότερο που κάνεις είναι 2 ενέσιμα κι ένα πόσιμο (του ροταϊού που δεν συμπεριλαμβάνεται στα προτεινόμενα στην Ελλάδα). Μπορείτε να διαβάσετε για τη σύσταση των εμβολίων, τις πρωτεΐνες, τι σημαίνει συζευγμένο κλπ, βοηθάει να καταλάβεις πάνω-κάτω την τεχνολογία τους και με ποια φιλοσοφία ομαδοποιούνται οι ασθένειες που περιλαμβάνονται σε κάθε ένα από αυτά.

  3. Διαφημίσεις


  4. Νομίζω καταλαβαίνεις ότι δεν μιλάω για την περίπτωση "επειδή έτσι μου καρφώθηκε, ζητάω επίμονα αυτό". θα σου φέρω όμως ένα πραγματικό παράδειγμα. Παιδί φίλων μας γεννήθηκε με κάποιο πρόβλημα υγείας, όχι τρομερά σοβαρό, αλλά όχι και αμελητέο. Τον πρώτο καιρό οι γονείς πελαγωμένοι. Όταν ηρέμησαν λίγο, άρχισαν το διάβασμα. Μιλάμε για ΠΟΛΥ διάβασμα, σε έγκυρες πηγές. όταν πηγαίνουν πλέον στους ειδικούς (γιατί πάντα συναντήσεις ειδικών γίνονται για την περίπτωσή του) εννοείται ότι δεν καταλαβαίνουν όλες τις πληροφορίες που ανταλλάσσονται, αλλά μπορούν να παρακολουθήσουν τη συζήτηση, και να μην αφήνουν να λαμβάνονται αποφάσεις ερήμην τους. Πάντα έχουν εκείνοι τον τελικό λόγο για το πώς θα προχωρήσουν, σε συνεννόηση πάντα με τους γιατρούς τους. Εμένα προσωπικά μου φαίνεται αδιανόητο να μην ενημερωθώ πριν πάω σε οποιονδήποτε γιατρό. Για την περίπτωση της καισαρικής, δεν χρειάζεται να μάθω όλα τα ονόματα της ανατομίας, πώς γίνεται η τομή κλπ κλπ για να μιλήσω στον ειδικό. Μπορώ όμως να διαβάσω ότι στις περισσότερες άλλες χώρες επιπέδου Ελλάδας η μυωπία που έχω δεν αποτελεί εξορισμού αιτία καισαρικής. Άρα, όταν πάω σε γιατρό που μου λέει "αααα, μυωπία=καισαρική", θα μπορώ να σηκωθώ με το γνωστό τρόπο της εγκύου, να πω "χάρηκα πολύ, γεια σας" και να περπατήσω σαν την πάπια μέχρι την έξοδο. Το ίδιο αν μου πει ότι η μήτρα μου είναι πολύ μικρή και δεν μπορεί πλέον να κρατήσει το μωρό ή ότι ο τράχηλός μου είναι θεαματικά ανέτοιμος στις 38 εβδομάδες (όλα πραγματικά περιστατικά). Μιλάω για καραμπινάτες περιπτώσεις κοροϊδίας. Μιλάω για το ότι από τις 20 επίτοκες, οι 18 ως δια μαγείας γέννησαν πριν τις 4 το απόγευμα. Δεν μιλάω για περιπτώσεις δυστοκίας, διδύμων και άλλων επιπλοκών που απαιτούν χειρισμούς που δεν γνωρίζω. Βλέπω όμως στο λινκ που παρέθεσα στο πρώτο μου μνμ, ότι σε άλλες χώρες ακόμα και αυτές τις επιπλοκές θέλουν να προσπαθήσουν να τις αντιμετωπίζουν με γνώμονα το φυσιολογικό τοκετό (και φαντάσου ότι το δικό τους ποσοστό καισαρικών είναι το μισό από το δικό μας), και θα ήθελα η ίδια πρόθεση να υπάρχει και στη χώρα μου, μαζί με την ίδια ενημέρωση προς το ευρύ κοινό. Δεν καταλαβαίνω πραγματικά γιατί θεωρείται ότι αυτό σημαίνει ότι έχω μένος με τις καισαρικές, ότι προσπαθώ με το ζόρι να διαφωτίσω κλπ κλπ.
  5. Αγγελίνα ποιος μπορεί να της πει τι να κάνει; Μόνο εκείνη ξέρει την ψυχολογία της. Το μόνο που θα της έλεγα απέξω-απέξω σαν "συμβουλή" είναι να κλείσει το ραντεβού, αφού θα έχει κλεισμένες τις 39 εβδομάδες κύησης. Με το καλό!
  6. Είσαι αυτή στην οποία γίνεται μια ιατρική πράξη, μαζί με το παιδί σου, και θεωρείς ότι δεν είσαι αρμόδια να σου παρέχει ο συνεργάτης-γιατρός σου, τον οποίο πληρώνεις από την τσέπη σου, επίσημη αιτιολόγηση σε συλλογικό επίπεδο για το σκεπτικό με το οποίο σου παρέχει τις υπηρεσίες του; Και σε ατομικό επίπεδο, θεωρείς ότι δεν έχεις λόγο για το ποιες υπηρεσίες θα σου παρέχει, άρα δεν μπορείς να του πεις τι θα κάνει;
  7. Συμφωνώ μαζί σου. Η μόνη μου ένσταση είναι ότι εξίσου καλά ποσοστά περιγεννητικής θνησιμότητας με εμάς έχουν και οι Σκανδιανβικές χώρες, όπου το μοντέλο είναι πολύ λιγότερο παρεμβατικό. Κι επειδή όλες αυτές οι παρεμβάσεις δεν έχουν μελετηθεί μακροπρόθεσμα ως προς τις αρνητικές τους συνέπειες, δεν θα ήταν καλύτερα να υπάρχει μια κάπως πιο αιτιολογημένη χρήση τους;
  8. Δεν νομίζω ότι κρίνουμε επί του προσωπικού τον τοκετό της κάθε μιας μας, αλλά το υπαρκτό γεγονός μιας επίσημης σύστασης από ανεξάρτητο φορέα προς τη χώρα μας, ως προς το αυξημένο ποσοστό καισαρικών. Παγκοσμίως έχει οριστεί ένα ποσοστό που θεωρείται αποδεκτό με κάποιες μικρές αποκλίσεις. Στη χώρα μας ξεφεύγουμε πολύ από αυτό, και είναι δύσκολο να δικαιολογηθεί η τόσο μεγάλη ψαλίδα. Εδώ μέσα δεν μπορούμε να ξέρουμε ποιας η καισαρική ήταν αιτιολογημένη ή όχι, αλλά σχολιάζουμε το ότι γενικά το ποσοστό είναι αυξημένο, οπότε οι περισσότερες από τις καισαρικές μάλλον ήταν μη αιτιολογημένες. Τα στοιχεία αυτά δεν χρειάζονται κάποια ιδιαίτερη στατιστική μεθοδολογία για να βγουν, μια απλή καταγραφή του αριθμού και του τρόπου των τοκετών είναι. Για το τρίβιουμ της μέρας, στην πολιτεία της ΝΥ τα νοσοκομεία είναι υποχρεωμένα να αναρτούν δημόσια αυτά τα στοιχεία τους, ώστε όλες οι επίτοκες να έχουν άμεσα την ενημέρωση αυτή. Σίγουρα δεν φτάνει ο κύκλος μας για να βγουν ασφαλή συμπεράσματα, αλλά όταν βλέπεις ότι πας να γεννήσεις μια Παρασκευή του Ιουνίου και περιμένουν άλλες 20 κοπέλες, από τις οποίες ΚΑΜΙΑ δεν έχει έρθει γιατί ξεκίνησε από μόνος του ο τοκετός και που έχουν γεννήσει όλες με την αλλαγή της βάρδιας, όταν στο επιβεβαιώνει ο ίδιος ο γυναικολόγος ότι έχουν πάει όλες για καισαρική για να φύγουν νωρίς οι γιατροί για ΣΚ κι όταν τυχαίνει και συγκρίνεις με άλλα συστήματα υγείας σε διάφορες χώρες του κόσμου (ένεκα η κρίση βλέπεις, το στατιστικό δείγμα των γνωστών σου έχει διασκορπιστεί στα πέρατα της οικουμένης ) κάπου καταλαβαίνεις ότι όλο αυτό δεν μπορεί να είναι τυχαίο και να περιορίζεται στον κύκλο σου. Δεν είναι ότι κάνω και καμιά σταυροφορία κατά της καισαρικής, επιλογή της κάθε μιας είναι και ποια είμαι εγώ που θα την κρίνω; Αλλά είναι κρίμα να βλέπεις ότι έχει παγιωθεί μια κακή πρακτική τόσο πολύ, που οι άμεσα ενδιαφερόμενες προσπαθούν να την υπερασπιστούν με κάθε πιθανό και απίθανο επιχείρημα (δεν το λέω αυτό για σένα εννοείται, αλλά για τη γενικότερη συζήτηση).
  9. Σε αυτό συμφωνώ απόλυτα. Δεν ασκείται ιατρική στηριγμένη σε πρωτόκολλα και οδηγίες. Επίσης, δεν υπάρχουν μακροπρόθεσμες μελέτες των αποτελεσμάτων όλων αυτών των πρακτικών. Γιατί και στο εξωτερικό, που το φέρνουμε σαν παράδειγμα προς μίμηση, ουκ ολίγες φορές έχουν υιοθετήσει λανθασμένες πρακτικές, αλλά με την πάροδο του χρόνου τα αποτελέσματα τόσο στην υγεία όσο και στην οικονομία της μελετήθηκαν, και μπόρεσαν έτσι να αλλάξουν οι επίσημες συστάσεις. Στην Ελλάδα δυστυχώς δεν γίνεται αυτό.
  10. Alcyon αν διαβάσεις προσεκτικά το θέμα θα δεις ότι κάθε γιατρός δίνει εντελώς διαφορετική δόση, σε εβδομάδες πέρα από αυτές που συνιστούνται και για περιπτώσεις όπου δεν υπάρχουν ενδείξεις προωρότητας. Δλδ, το να έχει η έγκυος πρόωρες συσπάσεις και να είναι απλά σπίτι και να ξεκουράζεται δεν απαιτεί ενέσεις. Συνήθως αυτές γίνονται σε κλινικό περιβάλλον, σε εγκύους που νοσηλεύονται και με συγκεκριμένες εξετάσεις κρίνεται ότι επίκειται τοκετός άμεσα. Από τον πολύ μικρό κύκλο μου στην Ελλάδα, το ποσοστό που γέννησε με καισαρική είναι συντριπτικό. Είναι επίσης αυξημένο το ποσοστό που έπαιρνε "προληπτικά" προγεστερόνη στην αρχή της εγκυμοσύνης για μικροαιμορραγίες (κι ας αναφέρει ρητά το χαρτί ότι έχουν συνδεθεί με αυξημένα ποσοστά υποσπαδία κλπ). Είναι επίσης αρκετές εκείνες που έκαναν "προληπτικά" ενέσεις κορτιζόνης, χωρίς καμία απολύτως ένδειξη προωρότητας. Είμαι σίγουρη ότι αν όλες μας κάνουμε ένα μικρό γκάλοπ στις γνωστές μας, στα ίδια συμπεράσματα θα καταλήξουμε. Γιατί είναι τόσο δύσκολο να παραδεχτούμε ότι εκτός από τις περιπτώσεις όπου όλα αυτά πραγματικά χρειάζονται, είναι υπερβολικά αυξημένο το ποσοστό των γυναικών που δέχτηκαν αυτές τις παρεμβάσεις χωρίς λόγο; Και μάλιστα μας είναι πιο εύκολο να βγάλουμε άκυρο έναν ολόκληρο οργανισμό που ασχολείται με τέτοια ευρήματα, παρά να παραδεχτούμε ότι για να τα λένε, κάποιο λόγο έχουν. Αν δεν δεχτούμε εμείς οι ίδιες ότι υπάρχει ένα κακό σύστημα και δεν διεκδικήσουμε κάτι καλύτερο με την ενημέρωση και το να στηρίζουμε τους σωστούς επαγγελματίες, πώς θα αλλάξει κάτι προς το καλύτερο;
  11. Το θέμα δυστυχώς δεν είναι μόνο οι αυξημένες καισαρικές, αλλά ότι στη μαιευτική στην Ελλάδα υπάρχουν αναρίθμητες κάκιστες πρακτικές που δεν τεκμηριώνονται πουθενά, από τη σύλληψη μέχρι και τη γέννα. Μία από αυτές είναι και οι ενέσεις κορτιζόνης. Στην Ελλάδα πλέον τείνουν να καθιερωθούν σαν στάνταρ πρακτική σε διάφορες δόσεις, όταν τα διεθνή πρωτόκολλα λένε να χρησιμοποιούνται με τρομερή φειδώ. Τα οφέλη τους προκύπτουν μόνο αν γίνουν σε συγκεκριμένο χρονικό διάστημα πριν από τον τοκετό, αλλά οι επιπτώσεις τους αυτή τη στιγμή σε βάθος χρόνου στη ζωή του παιδιού είναι απλά άγνωστες. Δεν είναι σε καμία περίπτωση ένα εργαλείο που χρησιμοποιείται προληπτικά, αλλά μόνο σε πολύ έκτακτες περιπτώσεις. Αναρωτιέμαι, αυτό δεν προβληματίζει τις κοπέλες που λένε ότι κάποιοι λίγοι γυναικολόγοι είναι κακοί και παίρνει η μπάλα και τους πολλούς; Το γεγονός ότι σκόπιμα αυξάνουν τις πιθανότητες εμφάνισης σοβαρών μελλοντικών προβλημάτων, για να αποφύγουν το αναπνευστικό σύνδρομο που θα προκύψει ως συνέπεια μιας δικής τους κακής πρακτικής, το δικαιολογούμε τόσο εύκολα;
  12. Αυτό που μάλλον δεν γνωρίζεις είναι ότι στις ΗΠΑ η ανασφάλιστη έγκυος και το έμβρυό της δικαιούνται δωρεάν πρόσβαση στις υπηρεσίες υγείας μέσω medicaid/medicare. Για τις υπόλοιπες κατηγορίες ασθενών, τα επείγονται περιστατικά και πάλι είναι υποχρεωμένα τα νοσοκομεία να τα δεχτούν, ανεξαρτήτως καθεστώτος ασφάλισης. Για τα υπόλοιπα, όντως χρειάζεσαι ασφάλεια, και όντως είναι ένα σύστημα στρεβλό, που ξεκίνησε όμως από πολύ συγκεκριμένες συγκυρίες μετά το Β' Παγκόσμιο Πόλεμο, και διαμορφώθηκε όπως διαμορφώθηκε. Δεν ξέρω αν έχεις προσωπική εμπειρία από ειδικότητες στην Αμερική, αλλά όπως τόνισε και η jannis παραπάνω, η ειδοποιός διαφορά είναι στην ενημέρωση. ήμουν τυχερή και είχα δύο θετικές εμπειρίες και στις δύο χώρες, αλλά η διαφορά είναι χαώδης! Στην Ελλάδα ρώτησα "πώς προκαλείται ο ίκτερος στο μωρό;" και η απάντηση ήταν "δεν χρειάζεται να τα ξέρεις αυτά", ενώ εδώ θα σου εξηγήσουν με απλά λόγια και στο βαθμό που μπορείς να καταλάβεις. Δεν θα σε τρομοκρατήσουν 2 μερών λεχώνα ότι το παιδί έχει σοβαρό πρόβλημα με το χαλινό της γλώσσας και πρέπει οπωσδήποτε να κοπεί άμεσα με κόστος τάδε. Στην Ελλάδα όταν είχα μια σταγόνα αίμα στην εγκυμοσύνη η πρόταση αμέσως ήταν για ουτροτζεστάν. Εδώ πολύ ήρεμα μου εξήγησαν ότι το πρώτο τρίμηνο οι μικροαιμορραγίες είναι πολύ φυσιολογικές και δεν κάνουμε τίποτε. Όταν πήγα να γεννήσω, τους είπα ότι θέλω να προσπαθήσω χωρίς αναισθησία. Στην Ελλάδα η απάντηση ήτααν "γιατί να κάνεις τον ήρωα; δεν αντέχουν οι γυναίκες τη σήμερον να γεννάνε χωρίς αναισθησία". Στην Αμερική με βοήθησαν και σε 45 λεπτά είχα γεννήσει. Τους έλεγα στην Αμερική ότι με την αναισθησία στην Ελλάδα ήταν σαν να μην είχα επαφή με την πραγματικότητα, όχι ότι είχα χάσει αισθήσεις, αλλά σαν να τα έβλεπα σε ταινία. Με ρώτησαν τι φάρμακο μου έδωσαν και τους είπα δεν ξέρω, δεν μου είπαν ποτέ. Ήταν τέτοια η έκπληξή τους που άκουγα τις νοσοκόμες έξω στο γραφείο να το συζητάνε σαν ανήκουστο! Όπως καταλαβαίνεις, το management είναι πιο σύνηθες στην Ελλάδα, όπου ο γιατρός σε αντιμετωπίζει σαν case-study και παίρνει αποφάσεις για σένα, παρά στην Αμερική, όπου βασιλεύει το INFORMED consent. Το επιχείρημά σου όμως ποιο είναι; Ότι δεν δεχόμαστε τις οδηγίες διεθνών φορέων, αν δεν συμφωνούμε με το σύστημα υγείας που υιοθετούν στη χώρα τους; Να διευκρινιίσω ότι δεν τα λέω αυτά για να πλέξω το εγκώμιο της Αμερικής, ότι όλα εδώ είναι ρόδινα, αλλά γιατί η κατάσταση στην Ελλάδα είναι πλέον στη σφαίρα του παραλόγου. Το τελευταίο μου σχόλιο όμως είναι όντως σαρκαστικό, και απευθύνεται σε αυτό το cult του γυναικολόγου που έχουμε αναπτύξει. Πώς γίνεται να έχουν μαζευτεί εδώ όλοι οι επιστήμονες και άνθρωποι, και να γίνονται αυτά τα τέρατα; Κι εμείς να προσπαθούμε με νύχια και με δόντια να υπερασπιστούμε κάκιστες ιατρικές πρακτικές, αποδίδοντας το μεγαλύτερο μέρος της ευθύνης στις λίγες γυναίκες που προτιμούν την καισαρική από επιλογή, στις νησιώτισσες, στον καιρό, στο σκορ του ντέρμπι ΠΑΟ-ΟΣΦΠ και πάει λέγοντας;
  13. Όσο για το ίντερνετ που τόσο κατηγορείται εδώ, παμπολλα συστήματα υγείας, ιατρικές ειδικότητες και μη κερδοσκοπικοί οργανισμοί ανά τον κόσμο το θεωρούν ένα πολύ χρήσιμο εργαλείο για να μεταδίδουν γνώση εύκολα και άμεσα στον πολύ κόσμο. Οι παιδίατροι της Αμερικής π.χ. ενημερώνουν μέσω αυτού ότι ακόμη κι όταν τα αυτιά είναι τίγκα στο πύον, δεν χρειάζεται αντιβίωση, πόσω μάλλον εγχείριση. Οι μαιευτήρες ενημερώνουν τις έγκυες για τις καισαρικές, το πότε θεωρείται το μωρό τελειόμηνο κλπ κλπ. Στην Ελλάδα από ό,τι φαίνεται οι γιατροί μας έχουν αποφανθεί ότι δεν έχουμε τις απαιτούμενες ικανότητες να καταλάβουμε και θυμώνουν όταν τους λες "διάβασα στο ίντερνετ το τάδε". Το κακό όμως είναι ότι έχουμε αρχίσει να το πιστεύουμε κι εμείς μεταξύ μας ότι δεν είμαστε ικανές να καταλάβουμε κάποια πολύ βασικά πράγματα που αλλού θεωρούνται δεδομένα.
  14. http://www.acog.org/Resources_And_Publications/Obstetric_Care_Consensus_Series/Safe_Prevention_of_the_Primary_Cesarean_Delivery φρέσκο πράμα που σαλεύει, από Αμερική μεριά, όπου αναφέρθηκε το οικονομικό κέρδος των ασφαλιστικών ως μόνο κριτήριο καθορισμού των ιατρικών πρακτικών. Έχει ενδιαφέρον να διαβάσετε όλο το κείμενο, αλλά συνοπτικά δείτε το εξής: Abstract: In 2011, one in three women who gave birth in the United States did so by cesarean delivery. Cesarean birth can be life-saving for the fetus, the mother, or both in certain cases. However, the rapid increase in cesarean birth rates from 1996 to 2011 without clear evidence of concomitant decreases in maternal or neonatal morbidity or mortality raises significant concern that cesarean delivery is overused. Variation in the rates of nulliparous, term, singleton, vertex cesarean births also indicates that clinical practice patterns affect the number of cesarean births performed. The most common indications for primary cesarean delivery include, in order of frequency, labor dystocia, abnormal or indeterminate (formerly, nonreassuring) fetal heart rate tracing, fetal malpresentation, multiple gestation, and suspected fetal macrosomia. Safe reduction of the rate of primary cesarean deliveries will require different approaches for each of these, as well as other, indications. For example, it may be necessary to revisit the definition of labor dystocia because recent data show that contemporary labor progresses at a rate substantially slower than what was historically taught. Additionally, improved and standardized fetal heart rate interpretation and management may have an effect. Increasing womenʼs access to nonmedical interventions during labor, such as continuous labor and delivery support, also has been shown to reduce cesarean birth rates. External cephalic version for breech presentation and a trial of labor for women with twin gestations when the first twin is in cephalic presentation are other of several examples of interventions that can contribute to the safe lowering of the primary cesarean delivery rate. Δεν βλέπω να γίνεται πουθενά αναφορά στο αν πρόκειται για πρώτες ή δεύτερες καισαρικές ή στο ανάγλυφο της χώρας. Μιλάνε για πολύ συγκεκριμένες πραγματικές επιπλοκές του τοκετού, όπου και πάλι προσπαθούν να βρουν λύσεις ώστε να μειωθούν τα ποσοστά των καισαρικών. Και στην Ελλάδα συζητάμε αν πρέπει να εμπιστευόμαστε το γιατρό που σε πρωτότοκη ετοιμόγεννη που βλέπει την τραχηλική βλέννη (άρα ο τράχηλος αρχίζει να εξαλείφεται) δηλώνει ότι ο τράχηλος είναι "θεαματικά ανέτοιμος" [sic] και τη βάζει για καισαρική την επόμενη, στις 38 εβδομάδες. Και καθόμαστε και αναλύουμε τη στατιστική μεθοδολογία (προφανώς ο ΟΗΕ πρέπει να διαβάσει πάρεντς να ξεστραβωθεί πώς γίνονται οι στατιστικές μελέτες) και χίλια-δυο άσχετα κριτήρια που ισχύουν για όλες τις χώρες, και όχι τα προφανή. Όταν στον υπόλοιπο κόσμο υπάρχουν μελέτες για το πώς ο τρόπος του τοκετού μπορεί να επηρεάσει το παιδί στη μετέπειτα ζωή του (οργανικά και αναπτυξιακά), εμείς λέμε "σημασία έχει ένα γερό παιδί" όπου γερό = να αναπνέι και να είναι αρτιμελές, αν δεν πρόλαβε να αναπτυχθεί στο έπακρο ο εγκέφαλος γιατί κάναμε καισαρική στις 38 βδομάδες δεν πειράζει, είναι μια μικρή, ασήμαντη λεπτομέρεια. Και τι έγινε αν μπει στη ΜΕΝΝ μια μερούλα να ελέγξουμε την αναπνοούλα του, όλα για το καλό του παιδιού γίνονται; Και πειράζει που έχει φάει και λίγη κορτιζόνη από τις ενέσεις που η διεθνής κοινότητα έχει αποφανθεί ότι πρέπει να χρησιμοποιούνται ΜΟΝΟ όταν αποδεδειγμένα επίκειται τοκετός στις επόμενες 48 ώρες, αλλά εμάς μας τις δίνει προληπτικά ο γιατρό μια βδομάδα πριν; Τι είναι λίγη κορτιζόνη μπροστά σε ένα γερό παιδί; Ευτυχώς που στην Ελλάδα έχουν μαζευτεί όλοι οι κορυφαίοι επιστήμονες, αλλά πάνω από όλα ΑΝΘΡΩΠΟΙ.
  15. Στην Αμερική υπάρχει το St. Jude's Children's Hospital που ειδικεύεται στον παιδιατρικό καρκίνο. Στόχος τους είναι να δέχονται όλα τα παιδιά που νοσούν, ανεξαρτήτως οικονομικής κατάστασης. Εδώ στη ΝΥ υπάρχουν κι άλλα νοσοκομεία πολύ καλά και υπάρχει και το McDonald House, ξενώνας για παιδιά με καρκίνο, όπου υπάρχει και ελληνικό τμήμα, γίνονται μαθήματα Ελληνικών κλπ. Ελπίζω να πάνε όλα καλά για το παιδάκι.
  16. (Disclaimer: Ακολουθεί σεντόνι εφάμιλλο της 5ετούς παραγωγής της πάλαι ποτέ Πειραϊκής-Πατραϊκής-Ζωζώ φορέβερ) Νομίζω ότι είναι εύκολο να αφορίσει κανείς τις έγκυες που προβάλλουν το εγώ τους στο θέμα του τοκετού και τραβάνε τα βιντεάκια με το άψογο μακιγιάζ. Δεν είναι το ίδιο όμως με εκείνες που αφελώς κανονίζουν καισαρική χωρίς να συντρέχει πραγματικός λόγος και λένε το κλασικό "ήταν καλύτερα γιατί πήγα χωρίς άγχος, πήγα την προηγούμενη κι έκανα μαλλί και νύχια για να με δει το μωρό μου όμορφη", λες κι αν το νεογνό σε δει απεριποίητη θα σε ραπίσει με το τελευταίο τεύχος της Βογκ Καρδιτσομαγούλας και θα σε πει "βλαχάρα, δεύτερη, τελευταία" (κοπιραιτ Χατζηστεφάνου); Πέρα από την πλάκα, πιστεύω ότι μέσα στις μαμάδες που διαλέγουν τον τοκετό στο σπίτι, υπάρχει και υπολογίσιμη μερίδα που προβληματίζεται σοβαρά από κάποια θέματα όπως τα εξής: Παλιότερα το να κόβεται ο ομφάλιος λώρος αμέσως ήταν στάνταρ πρακτική και η έννοια των αρχέγονων αιμοποιητικών κυττάρων βρισκόταν μόνο στα βιβλία επιστημονικής φαντασίας. Σήμερα ξέρουμε ότι το αίμα που παίρνει το μωρό εκείνη την ώρα είναι πολύτιμο και η απολίνωση πρέπει να καθυστερείται για ένα χ χρονικό διάστημα. Η νεογνική αναιμία έχει συνδεθεί με υψηλότερα ποσοστά αυτισμού αργότερα. Παρόμοιες έρευνες που συνδέουν όλες τις παρεμβάσεις στον τοκετό (χρήση ωκυτοκίνης και άλλων φαρμάκων, πρόκληση, καισαρική κλπ) με μετέπειτα φαινόμενα αυτισμού και άλλες αναπτυξιακές διαταραχές και μαθησιακές δυσκολίες υπάρχουν πάρα πολλές. Τα δεδομένα είναι ακόμη αντιφατικά και δεν υπάρχει μια σαφής απάντηση, αλλά η έρευνα συνεχίζεται και η γνώση μας για τα φαινόμενα αυτά είναι ακόμα απειροελάχιστη. Ποιος πριν από μερικά χρόνια είχε ακούσει για το μικροβίωμα και τη σημασία του φυσικού εποικισμού του εντέρου κατά τον τοκετό, που δεν επιτυγχάνεται με την καισαρική; Είναι μία μόνο από τις πιθανές θεωρίες για το πώς η καισαρική μπορεί να συνδεθεί με διάφορα μελλοντικά προβλήματα. (Εννοείται ότι δεν σημαίνει ότι η καισαρική είναι του Σατανά ή ότι όλα τα παιδιά αυτά μειονεκτούν εξορισμού όπως ειπώθηκε στο συνέδριο αυτό). Αντίστοιχα, το πρώτο παιδί της εξωσωματικής γεννήθηκε πριν από περίπου 30 χρόνια. Το διάστημα αυτό είναι εξαιρετικά μικρό για να δείξει αν τυχόν τα παιδιά αυτά είναι πιο επιρρεπή σε κάποια θέματα υγείας ή δεν διαφέρουν από το γενικό πληθυσμό. Γενικά, πρέπει να έχουμε κατά νου ότι όλες οι επιλογές μας, παρεμβατικές ή μη (γιατί και το υπερβολικό στρες κατά το φυσιολογικό τοκετό έχει συνδεθεί με πολλά), συνδέονται με κίνδυνο για φαινόμενα που με τη γνώση που έχουμε τώρα ούτε καν μπορούμε να τα διανοηθούμε. Πρόσφατα η ένωση των γυναικολόγων στην Αμερική εξέδωσε οδηγίες για την αποφυγή πρόκλησης ή επιλεκτικής καισαρικής πριν από τις 39 εβδομάδες, και διαχώρισε την περίοδο από τις 37 μέχρι τις 42 εβδομάδες σε πρώιμα και όψιμα τελειόμηνα μωρά. Αξίζει να σημειωθεί ότι η 36η εβδομάδα στην Αμερική θεωρείται όψιμη προωρότητα, ενώ στην Ελλάδα η συντριπτικότατη πλειοψηφία των γιατρών εξακολουθεί να λέει το κλασικό "μόλις μπεις στο μήνα σου το μωρό μπορεί να γεννηθεί χωρίς κανένα πρόβλημα". όπως αναφέρθηκε ήδη, η επιστημονική κοινότητα σε παγκόσμιο επίπεδο αναγνωρίζει τα οφέλη του τοκετού στο σπίτι, και συστήνει στα συστήματα υγείας να υιοθετήσουν πρακτικές που θα διευκολύνουν το σύστημα αυτό. Δεν θα ήταν πιο λογικό να υποστηρίξουμε και να πιέσουμε για βελτίωση του συστήματος, αντί να αναμασάμε κλισέ τύπου "σε λίγο θα γεννάμε στα χωράφια"; Δεν μας προβληματίζει που οι Έλληνες γυναικολόγοι σε μεγάλο βαθμό αδιαφορούν για τέτοιου είδους επισημάνσεις και δεν έχουν έναν επίσημο φορέα που να διεξάγει αντίστοιχες μελέτες σε ελληνικό επίπεδο και να εκδίδει τις ανάλογες κατευθυντήριες οδηγίες, οπότε κάνουν πραγματικά ό,τι τους κατέβει στο κεφάλι (ουτροτζεστάν με το καλημέρα, 500 υπέρηχοι, εξετάσεις παρεμβατικές συνέχεια, καισαρικές στο θεό, καμία ενημέρωση για θηλασμό κλπ), αλλά μας πειράζει το ότι υπάρχουν άνθρωποι που μέσα σε αυτό το κλίμα προσπαθούν για κάτι διαφορετικό; Για τον εαυτό μου δεν θα διάλεγα ποτέ τον τοκετό στο σπίτι, και αυτά τα περιστατικά τύπου γεννάω στο ποτάμι για φυσικό τοκετό μέχρι εκεί που δεν πάει, αλλά έχω δίπλα μου και την εξίσου φυσική βιντεοκάμερα για να ανεβάσω το θέαμα στο εξίσου φυσικό ίντερνετ μου φαίνονται τουλάχιστον αλλοπρόσαλλα, αλλά στη συγκεκριμένη περίπτωση της Θεσσαλονίκης θεωρώ ότι πρόκειται απλά για ένα τραγικό περιστατικό, εφόσον η κοπέλα δεν παρανόμησε και είχε και ιατρική παρακολούθηση. Αν τώρα η εισαγγελική έρευνα δείξει κάτι άλλο, αλλάζει το πράγμα.