Mα, τί γονείς είμαστε τέλος πάντων????

[mama@2]

πολύ γλυκό αυτό που ειπες γλυκέ, τα παιδιά δεν χρειάζονται φίμωτρο, ανοχή στις πρώτες (αποτυχημένες) προσπάθειες και καθοδήγηση σε κάποια πράγματα...

 

και για την καθοδήγηση ακόμη, τί μας λέει και μας οτι την κάνουμε σωστά?

γιατί το ένστικτο και η σταδιακή ωρίμανση του παιδιού δεν θα ήταν καλύτερη προσέγγιση?

 

άσχετο με το θέμα, αλλά εμένα προσωπικά με προβληματίζει πολύ η τακτική του παζαριού, το κάνω με την κόρη μου, με μεγάλη επιτυχία, αλλά το νιώθω λάθος, δεν ξέρω όμως με τί να το αντικαταστήσω για να καταστήσω την καθημερινότητά μου εφικτή... πχ έπρεπε να βάζει σταγόνες ατροπίνης στα μάτια της για μια εβδομάδα, της έφερναν κάψιμο και φωτοφοβία, πως να πείσεις ένα τρίχρονο να το κάνει χωρίς "συμφωνία" και ανταμοιβή? και τί με περιμένει στο μέλλον όταν εθίζω ένα τρίχρονο στα dealια? δεν μου αρέσει η νοοτροπία του όλα είναι θέμα δούναι και λαβείν, αλλά με το παιδί μου το κάνω!

 

 

 

Κια εγω το εκανα στον μεγαλο.....(οταν χρειαστηκε να κανουμε μασκα.κ ορο στη μυτη.....ουτε να δει γιατρο ηθελε), αλλα παραλληλα του εξηγουσα κ εβλεπε πως γινοταν καλυτερα....τωρα πια λεει....μαμα αν βουλωσει η μυτουλα μου θα μου βαλεις νερακι?η θα παμε στο γιατρο(που ειχε κ φοβια....) ασε που στο τελος ζητουσε κ τη μασκα!!!!!

Ολα τα καταλαβαινουν, αυτο δεν σημαινει κ οτι δε φοβουνται.....κ αν δελεαστουν με κατι ...ειναι πιο ευκολο...ουτε για μενα ειναι απολυτα σωστο ομως επιανε, καναμε την αγωγη κ ολα καλα.

Τελικα τα δικα μας παζαρια σταματησαν.....προς το παρον...

Βεβαια τον προετρεπα σε αλλα παζαρια.....του εταζα φιλακια, αγκαλια αεροπλανακι.....2 παραμυθια το βραδυ κ οχι γλυκα παιχνιδια κλπ..οπως στην αρχη..τωρα δε ζηταει.

[travellingmum]

Επειδή υπάρχει μια τάση ανθρωποφαγίας προς όποιον πει κάτι που δεν μας αρέσει (μέχρι και ανάλγητη χαρακτηρίστικα, όχι με αυτά τα λόγια, αλλά με αυτό το νόημα) αποχωρώ!

 

Συμβουλεύω να διαβάσετε ΠΡΟΣΕΚΤΙΚΑ ό,τι έγραψα! Όλα όμως, και όχι επιλεκτικά κάποια!!!!!!

 

Στη συνέχεια πάτε και ρωτήστε τους εκπαιδευτικούς των παιδιών σας, ή όποιον άλλο εκπαιδευτικό ξέρετε (μιας και εγώ είμαι εκπαιδευτικός και μάλιστα ειδικής αγωγής, άρα με αυξημένες γνώσεις ψυχολογίας και διδακτικής και παιδαγωγικών) και απλά ακούστε τι θα σας πουν για τα παιδιά των 4 ετών. πρέπει ή δεν πρέπει να γνωρίζουν να βάζουν και να βγα΄ζουν μπουφάν και παπούτσι; Πρέπει ή δεν πρέπει να γνωρίζουν πώς περπατάμε στο δρόμο; Πρέπει ή δεν πρέπει να γνωρίζουν ότι περιμένουμε τη σειρά μας; Πρέπει ή δεν πρέπει να γνωρίζουν ότι σε κάθε χώρο υπάρχει και συγκεκριμένος τρόπος συμπεριφοράς και δεν είναι παντού το σπίτι μας;

 

Μην έρθετε να μου απαντήσετε. Απλά σκεφτείτε αυτά που θα σας πούν!

 

Καλησπέρα σας και αντίο σας!

 

ελα βρε emmaki, μη φευγεις, συνεισφερεις σημαντικα κι εποικοδομιτικα στη συζητηση

[Sam]

Η αλήθεια είναι ότι δεν πρόκειται να βγει άκρη το θέμα έχει ξανασυζητηθεί Ενοχλητικά παιδάκια - Πυροβολήστε τους γονείς!

Ξαναέγραψα σε προηγούμενο ποστ ότι δεν μπορείς να βγάλεις ασφαλή συμπεράσματα ούτε μπορείς να κάνεις κάποιον να υιοθετήσει τις δικές σου προτεραιότητες σε δημόσιο χώρο

Προσωπικά δεν με ενδιαφέρει και η κρίση του κάθε αγνώστου που θα συναντήσει εμένα και το παιδί μου με ενδιαφέρει εγώ να κάνω ότι είναι ανθρωπίνως δυνατόν πριν παραβρεθώ κάπου και κατά την διάρκεια ώστε η παρουσία μας να μην ενοχλήσει τους γύρω μας.

Το σύμπαν δεν ανήκει μόνο σε εμάς και σίγουρα το επίκεντρο δεν είναι μόνο το δικό μας παιδί ώστε να μας νοιάζει μόνο η δική του/δική μας καλοπέραση.

Από εκεί και πέρα ένα παιδί μπορεί να πάει παραβρεθεί σχεδόν παντού και αν η συμπεριφορά του δεν είναι ανάλογη των περιστάσεων πολύ απλά το μαζεύεις και φεύγεις. Δοκιμάζεις κάποια άλλη φορά αν και το παιδί σου πει ότι θα ήθελε να παραβρεθεί χωρίς να το υποχρεώσεις να ανεχθεί πράγματα που δεν το ικανοποιούν δεν του αρέσουν γιατί σίγουρα τα αποτελέσματα θα είναι δυσάρεστα για όλους.

 

Σε γενικές γραμμές συμφωνώ με την travellingmum

 

edit Αυτό δεν σημαίνει ότι σε ορισμένα θέματα που αφορούν δημόσιους χώρους δεν είμαι απόλυτη προς τους ενηλίκους συνοδεύουν δεν συνοδεύουν παιδιά όχι ότι αυτό έχει καμία σημασία για τους αποδέκτες της απολυτότητας μου

[kounelitsa]

 

Στη συνέχεια πάτε και ρωτήστε τους εκπαιδευτικούς των παιδιών σας, ή όποιον άλλο εκπαιδευτικό ξέρετε (μιας και εγώ είμαι εκπαιδευτικός και μάλιστα ειδικής αγωγής, άρα με αυξημένες γνώσεις ψυχολογίας και διδακτικής και παιδαγωγικών)

 

Απαντάω εγώ γιατί αναφέρθηκα πιο πάνω στους εκπαιδευτικούς. Θα παραδεχτώ ότι ο τομέας της ειδικής αγωγής είναι πολύ δύσκολος και απαιτητικός τομέας και μπράβο σου. Αυτο δεν αναιρεί τα όσα έγραψα όμως, ότι δηλαδή ΔΕΝ είσαι έμπειρος παιδοψυχολόγος να κρίνεις από μια μεμονωμένη συμπεριφορά (που ακομα και εκείνοι χρειάζονται κάποιες επισκέψεις) ένα παιδάκι και μια ολόκληρη οικογένεια. Μπορείς φυσικά να το κρίνεις με βάση το χαρακτήρα σου αλλά όχι την επαγγελματική σου κατάρτιση. Αυτό ήθελα να πω, ούτε αμφισβητώ την προσφορά σου και τις γνώσεις σου γενικά. Επαναλαμβάνω ο τομέας σου είναι πολύ δύσκολος και ψυχοφθόρος και μπράβο σου.

[Μαρια2010]

Επειδή υπάρχει μια τάση ανθρωποφαγίας προς όποιον πει κάτι που δεν μας αρέσει (μέχρι και ανάλγητη χαρακτηρίστικα, όχι με αυτά τα λόγια, αλλά με αυτό το νόημα) αποχωρώ!

 

Συμβουλεύω να διαβάσετε ΠΡΟΣΕΚΤΙΚΑ ό,τι έγραψα! Όλα όμως, και όχι επιλεκτικά κάποια!!!!!!

 

Στη συνέχεια πάτε και ρωτήστε τους εκπαιδευτικούς των παιδιών σας, ή όποιον άλλο εκπαιδευτικό ξέρετε (μιας και εγώ είμαι εκπαιδευτικός και μάλιστα ειδικής αγωγής, άρα με αυξημένες γνώσεις ψυχολογίας και διδακτικής και παιδαγωγικών) και απλά ακούστε τι θα σας πουν για τα παιδιά των 4 ετών. πρέπει ή δεν πρέπει να γνωρίζουν να βάζουν και να βγα΄ζουν μπουφάν και παπούτσι; Πρέπει ή δεν πρέπει να γνωρίζουν πώς περπατάμε στο δρόμο; Πρέπει ή δεν πρέπει να γνωρίζουν ότι περιμένουμε τη σειρά μας; Πρέπει ή δεν πρέπει να γνωρίζουν ότι σε κάθε χώρο υπάρχει και συγκεκριμένος τρόπος συμπεριφοράς και δεν είναι παντού το σπίτι μας;

 

Μην έρθετε να μου απαντήσετε. Απλά σκεφτείτε αυτά που θα σας πούν!

 

Καλησπέρα σας και αντίο σας!

Κριμα!!!και τα ελεγες ολα τοσο καλα και ηταν ολα πολυ σημαντικα...μακαρι ο γιος μου καποτε να συναντησει μια εκπαιδευτικο σαν και εσενα...θα ημουν πολυ χαρουμενη. Παντως εμενα μου αρεσουν πολυ αυτες οι συζητησεις,ειναι πολυ χρησιμες και πολυ διαφωτιστηκες....με μερικες συμφωνω απολυτα,αλλες παλι διαβαζω με πολυ προσοχη...μπορει να μην συμφωνω αλλα δεν αποριπτω καμια...να ειστε καλα κοριτσια,διαβασα πολλα και εμαθα ακομη περισσοτερα.

[!!!veronica!!!]

εγω δεν ξερω τι γνωσεις εχει η εμμακι και η καθε εμμακι, αλλα οφειλω να πω οτι οσο καιρο γραφει εδω μεσα τη διαβαζω σαν ευαγγελιο......

[koutavaki]

Στην ταβέρνα όχι δεν μπροείς να πεις σε ένα παιδί να κάθεται ακίνητο. Αλλά μπορείς κάλλιστα να μην το αφήσεις να τρέχει ανάμεσα στα τραπέζια και να τσιρίζει ενοχλώντας τους άλλους θαμώνες. Μπορείς να του πεις να πάει σε μια γώνιά και να παίξει, να καθίσει σε ένα άδειο τραπέζι και να παίξει με αυτοκινητάκια ή να ζωγραφίσει (θα πρέπει να έχεις προνοήσει να τα φέρεις αυτά). Οι άλλοι δεν χρωστάνε τίποτα να έχουν παιδιά να τσιροβολάνε!

Όσο για την ουρά....Δεν θα κάτσει ακίνητο (και κανέις δεν λέει αυτό) αλλά ΑΝΕΤΑ μπορεί να περιμένει στην ουρά. Δεν θα πάθει τίποτα αν περιμένει!!!! Αλλιώς όταν πάει στο σχολείο πώς θα περιμένει τη σειρά του να πλύνει τα χέρια του ή να πάει τοαυλέτα ή να περάσει η δασκάλα να δει την εργασία του;

 

Και όχι. Αυτά δεν τα κάνουν τα "παιδιά θαύματα". Τα κάνουν τα παιδιά που έχουν εκπαιδευτεί από τους γονείς τους!

Αγαπητή μου θα ξαναδιαφωνήσω μαζί σου, όπως περίπου σε κάθε θέαμ που τυχαίνει να διαβάζω την άποψή σου. Όσα λες είναι σωστά μέχρι ενός σημείου. Είσαι πολύ απόλυτη. Σε διαβεβαιώ ότι τα παιδιά ξεπερνάνε συχνά γονείς με τις καλύτερες πορθέσεις στο ζήτημα τις εκπαίδευσης του στους κοινωνικούς κανόνες που σωστά λες ότι υπάρχουν και πρέπεθ να τους σεβόμαστε. Αναμφίβολα υπάρχουν ενήλικες που περιφρονούν τον κοινωνικό περίγυρο και φέρονται άσχημα αλλά δεν είναι τόσο απλό. Τα παιδιά έουν δική τους λογική και μπορούν να φέορυν σε δύσκολή θέση γονείς που δεν διανοήθηκαν να φάνε στο θέατρο, να πάρουν τη σειρά από κάποιον ή να φωνασκούν σε ένα εστιατόριο. Επίσης, τα παιδιά έχουν και τις μέρες τους. Για παράδειγμα ένα γενικά σωστά συμπεριφερόμενο παιδί μπορεί να τύχει να χοροπηδάει και να ενοχλεί σε μια ταβέρνα που έτυχε εσύ να τρως για ένα σωρό λόγους.

Σαφώς οι γονείς έχουν ως αποστολή όχι μόνο τα φροντίζουν για τις υλικές ανάγκες των παιδιών τους, αλλά και την πνευματική τους καθοδήγηση σε συνεργασία με τους δασκάπους τους, σαφώς πρέπει να βάζουν όρια, σαφώς υπάρχουν κακομαθημένα παιδιά γαι 100 λόγους και παιδιά με διαφόρων ειδών αναπτυξιακές διαταραχές των οπίων οι γονείς ελπίζω ότι έχουν ακόμα το διακίωμα να τα παίρνουν μαζί τους σε ταβέρνες χωρίς να ενημερώνουν τους συνδαιτιμόνες για τις ιδιατερότητες τους.

ΑΛΛΑ ας είμαστε επιεικείς. Συμφωνώ απόλυτα με σχόλια της αρχικής θεματοθέτριας και πολλών άλλων που ανδεικνύουν το υπερπροστατευτικό πρόσωπό της ελληνίδας, εγώ θα το επεκτείνω μεσογειακής μαμάς σε σχέση πχ με το βορειοευρωπαικό και είναι ενδιαφέρον να δούμε πως αυτό επιδρά στη δομή της οικογένεις.

Τα δικά σου σχόλια όμως μου βγάζουν πάντα λίγο περισσότερη ένταση απ΄ότι χρειάζεται.

[jackrussel]

πολύ γλυκό αυτό που ειπες γλυκέ, τα παιδιά δεν χρειάζονται φίμωτρο, ανοχή στις πρώτες (αποτυχημένες) προσπάθειες και καθοδήγηση σε κάποια πράγματα...

 

και για την καθοδήγηση ακόμη, τί μας λέει και μας οτι την κάνουμε σωστά?

γιατί το ένστικτο και η σταδιακή ωρίμανση του παιδιού δεν θα ήταν καλύτερη προσέγγιση?

 

άσχετο με το θέμα, αλλά εμένα προσωπικά με προβληματίζει πολύ η τακτική του παζαριού, το κάνω με την κόρη μου, με μεγάλη επιτυχία, αλλά το νιώθω λάθος, δεν ξέρω όμως με τί να το αντικαταστήσω για να καταστήσω την καθημερινότητά μου εφικτή... πχ έπρεπε να βάζει σταγόνες ατροπίνης στα μάτια της για μια εβδομάδα, της έφερναν κάψιμο και φωτοφοβία, πως να πείσεις ένα τρίχρονο να το κάνει χωρίς "συμφωνία" και ανταμοιβή? και τί με περιμένει στο μέλλον όταν εθίζω ένα τρίχρονο στα dealια? δεν μου αρέσει η νοοτροπία του όλα είναι θέμα δούναι και λαβείν, αλλά με το παιδί μου το κάνω!

 

μια καθημερινη διαπραγματευση ειναι ολα,,,θα φας ψωμι με νουτελα μονο αφου φας,,θα πας στο ξεδερφο σου το απογευμα αν κοιμηθεις,,,,πρεπει να πιεις το φαρμακο σου, κι εγω ειχα χρειαστει να το κανω και δεν μου αρεσε, και μετα θα παμε βολτα,,,δεν το βλεπω κακο υποχρεωτικα

[koutavaki]

Επειδή υπάρχει μια τάση ανθρωποφαγίας προς όποιον πει κάτι που δεν μας αρέσει (μέχρι και ανάλγητη χαρακτηρίστικα, όχι με αυτά τα λόγια, αλλά με αυτό το νόημα) αποχωρώ!

 

Συμβουλεύω να διαβάσετε ΠΡΟΣΕΚΤΙΚΑ ό,τι έγραψα! Όλα όμως, και όχι επιλεκτικά κάποια!!!!!!

 

Στη συνέχεια πάτε και ρωτήστε τους εκπαιδευτικούς των παιδιών σας, ή όποιον άλλο εκπαιδευτικό ξέρετε (μιας και εγώ είμαι εκπαιδευτικός και μάλιστα ειδικής αγωγής, άρα με αυξημένες γνώσεις ψυχολογίας και διδακτικής και παιδαγωγικών) και απλά ακούστε τι θα σας πουν για τα παιδιά των 4 ετών. πρέπει ή δεν πρέπει να γνωρίζουν να βάζουν και να βγα΄ζουν μπουφάν και παπούτσι; Πρέπει ή δεν πρέπει να γνωρίζουν πώς περπατάμε στο δρόμο; Πρέπει ή δεν πρέπει να γνωρίζουν ότι περιμένουμε τη σειρά μας; Πρέπει ή δεν πρέπει να γνωρίζουν ότι σε κάθε χώρο υπάρχει και συγκεκριμένος τρόπος συμπεριφοράς και δεν είναι παντού το σπίτι μας;

 

Μην έρθετε να μου απαντήσετε. Απλά σκεφτείτε αυτά που θα σας πούν!

 

Καλησπέρα σας και αντίο σας!

Συγγνώμη που σχολίασα την emmaki δεν είχα παρατηρήσει ότι έφυγε από τη συζήτση λόγω ευθιξίας

[Melina22]

Επειδή υπάρχει μια τάση ανθρωποφαγίας προς όποιον πει κάτι που δεν μας αρέσει (μέχρι και ανάλγητη χαρακτηρίστικα, όχι με αυτά τα λόγια, αλλά με αυτό το νόημα) αποχωρώ!

 

Συμβουλεύω να διαβάσετε ΠΡΟΣΕΚΤΙΚΑ ό,τι έγραψα! Όλα όμως, και όχι επιλεκτικά κάποια!!!!!!

 

Στη συνέχεια πάτε και ρωτήστε τους εκπαιδευτικούς των παιδιών σας, ή όποιον άλλο εκπαιδευτικό ξέρετε (μιας και εγώ είμαι εκπαιδευτικός και μάλιστα ειδικής αγωγής, άρα με αυξημένες γνώσεις ψυχολογίας και διδακτικής και παιδαγωγικών) και απλά ακούστε τι θα σας πουν για τα παιδιά των 4 ετών. πρέπει ή δεν πρέπει να γνωρίζουν να βάζουν και να βγα΄ζουν μπουφάν και παπούτσι; Πρέπει ή δεν πρέπει να γνωρίζουν πώς περπατάμε στο δρόμο; Πρέπει ή δεν πρέπει να γνωρίζουν ότι περιμένουμε τη σειρά μας; Πρέπει ή δεν πρέπει να γνωρίζουν ότι σε κάθε χώρο υπάρχει και συγκεκριμένος τρόπος συμπεριφοράς και δεν είναι παντού το σπίτι μας;

 

Μην έρθετε να μου απαντήσετε. Απλά σκεφτείτε αυτά που θα σας πούν!

 

Καλησπέρα σας και αντίο σας!

 

Έχω απαντήσει σελ 2 (#69) Με την ιδιότητα του εκπαιδευτικού το λέω κ εγώ...

[missirlou]

Αγαπητή μου θα ξαναδιαφωνήσω μαζί σου, όπως περίπου σε κάθε θέαμ που τυχαίνει να διαβάζω την άποψή σου. Όσα λες είναι σωστά μέχρι ενός σημείου. Είσαι πολύ απόλυτη. Σε διαβεβαιώ ότι τα παιδιά ξεπερνάνε συχνά γονείς με τις καλύτερες πορθέσεις στο ζήτημα τις εκπαίδευσης του στους κοινωνικούς κανόνες που σωστά λες ότι υπάρχουν και πρέπεθ να τους σεβόμαστε. Αναμφίβολα υπάρχουν ενήλικες που περιφρονούν τον κοινωνικό περίγυρο και φέρονται άσχημα αλλά δεν είναι τόσο απλό. Τα παιδιά έουν δική τους λογική και μπορούν να φέορυν σε δύσκολή θέση γονείς που δεν διανοήθηκαν να φάνε στο θέατρο, να πάρουν τη σειρά από κάποιον ή να φωνασκούν σε ένα εστιατόριο. Επίσης, τα παιδιά έχουν και τις μέρες τους. Για παράδειγμα ένα γενικά σωστά συμπεριφερόμενο παιδί μπορεί να τύχει να χοροπηδάει και να ενοχλεί σε μια ταβέρνα που έτυχε εσύ να τρως για ένα σωρό λόγους.

Σαφώς οι γονείς έχουν ως αποστολή όχι μόνο τα φροντίζουν για τις υλικές ανάγκες των παιδιών τους, αλλά και την πνευματική τους καθοδήγηση σε συνεργασία με τους δασκάπους τους, σαφώς πρέπει να βάζουν όρια, σαφώς υπάρχουν κακομαθημένα παιδιά γαι 100 λόγους και παιδιά με διαφόρων ειδών αναπτυξιακές διαταραχές των οπίων οι γονείς ελπίζω ότι έχουν ακόμα το διακίωμα να τα παίρνουν μαζί τους σε ταβέρνες χωρίς να ενημερώνουν τους συνδαιτιμόνες για τις ιδιατερότητες τους.

ΑΛΛΑ ας είμαστε επιεικείς. Συμφωνώ απόλυτα με σχόλια της αρχικής θεματοθέτριας και πολλών άλλων που ανδεικνύουν το υπερπροστατευτικό πρόσωπό της ελληνίδας, εγώ θα το επεκτείνω μεσογειακής μαμάς σε σχέση πχ με το βορειοευρωπαικό και είναι ενδιαφέρον να δούμε πως αυτό επιδρά στη δομή της οικογένεις.

Τα δικά σου σχόλια όμως μου βγάζουν πάντα λίγο περισσότερη ένταση απ΄ότι χρειάζεται.

επρεπε να φτασω στην τελευταια προταση τελικα για να καταλαβω γιατι και εσυ εισαι τοσο απολυτη!!!!:p

 

Το να εμμενουν στην αρχικη θεση και οι δυο πλευρες δεν σημαινει απολυτοτητα. Παρ' ολα αυτα δεν χρειαζεται να στεναχωριομαστε....οσο και να διαφωνουμε, ας σεβομαστε και τις δυο πλευρες.

 

Θα ξαναπω οτι ολοι οι γονεις πιστευουν οτι κανουν το σωστο, αλλιως θα επρατταν διαφορετικα. Εγω λοιπον πιστευω οτι ειμαι σωστη , εσυ το ιδιο και η καθε μια μας....

Το οτι δεν πειθει ο ενας τον αλλον δεν ειναι κακο...

[moon child]

ένα θα σου πώ γλυκέ, για τις γονικές διαπραγματεύσεις με τα παιδιά, που βίωσα τελευταία, δεν σου γράφω την περιουσία αν δεν με γηροκομήσεις, και επειδή δεν σε εμπιστεύομαι ακόμη και αν μου το πεις, ακόμη και αν με γηροκομήσεις, θα σου την δώσω μόνο μετά θάνατον...

 

και αυτοί γονείς μας είναι και μεις τα 35χρονα 3χρονα τους.... μόνο που το θέμα μας πια δεν είναι η νουτέλα, που θα την φάς μόνο αν πρώτα κάνεις αυτό που θέλω, αλλά η επιβίωση του καθενός...

 

εγώ αηδιάζω και ανατριχιάζω μόνο που το σκέφτομαι, σκέψου που το ζώ!

 

αν το τρίχρονό μου δε, μου κάνει κάποια στιγμή το ίδιο, πως να το κατηγορήσω, όταν εγώ του μαθαίνω το ντηλινγ από τώρα?

[newbie G]

effie salonika, αυτό που περιγράφεις εσύ ονομάζεται εκβιασμός. Αυτό που περιγράφει η γλυκος είναι κάτι σαν επιβράβευση για το παιδί, καμία σχέση το ένα με το άλλο.

 

ΥΓ και σε πληροφορώ ότι είναι πολύ παιδαγωγικό να θέτεις κίνητρο για το παιδί (πχ σου επιτρέπω να πας βόλτα με τους φίλους σου, αφού τελειώσεις τα μαθήματά σου)

[missirlou]

ένα θα σου πώ γλυκέ, για τις γονικές διαπραγματεύσεις με τα παιδιά, που βίωσα τελευταία, δεν σου γράφω την περιουσία αν δεν με γηροκομήσεις, και επειδή δεν σε εμπιστεύομαι ακόμη και αν μου το πεις, ακόμη και αν με γηροκομήσεις, θα σου την δώσω μόνο μετά θάνατον...

 

και αυτοί γονείς μας είναι και μεις τα 35χρονα 3χρονα τους.... μόνο που το θέμα μας πια δεν είναι η νουτέλα, που θα την φάς μόνο αν πρώτα κάνεις αυτό που θέλω, αλλά η επιβίωση του καθενός...

 

εγώ αηδιάζω και ανατριχιάζω μόνο που το σκέφτομαι, σκέψου που το ζώ!

 

αν το τρίχρονό μου δε, μου κάνει κάποια στιγμή το ίδιο, πως να το κατηγορήσω, όταν εγώ του μαθαίνω το ντηλινγ από τώρα?

πολυ σωστη τοποθετηση....

[jackrussel]

Αγαπητή μου θα ξαναδιαφωνήσω μαζί σου, όπως περίπου σε κάθε θέαμ που τυχαίνει να διαβάζω την άποψή σου. Όσα λες είναι σωστά μέχρι ενός σημείου. Είσαι πολύ απόλυτη. Σε διαβεβαιώ ότι τα παιδιά ξεπερνάνε συχνά γονείς με τις καλύτερες πορθέσεις στο ζήτημα τις εκπαίδευσης του στους κοινωνικούς κανόνες που σωστά λες ότι υπάρχουν και πρέπεθ να τους σεβόμαστε. Αναμφίβολα υπάρχουν ενήλικες που περιφρονούν τον κοινωνικό περίγυρο και φέρονται άσχημα αλλά δεν είναι τόσο απλό. Τα παιδιά έουν δική τους λογική και μπορούν να φέορυν σε δύσκολή θέση γονείς που δεν διανοήθηκαν να φάνε στο θέατρο, να πάρουν τη σειρά από κάποιον ή να φωνασκούν σε ένα εστιατόριο. Επίσης, τα παιδιά έχουν και τις μέρες τους. Για παράδειγμα ένα γενικά σωστά συμπεριφερόμενο παιδί μπορεί να τύχει να χοροπηδάει και να ενοχλεί σε μια ταβέρνα που έτυχε εσύ να τρως για ένα σωρό λόγους.

Σαφώς οι γονείς έχουν ως αποστολή όχι μόνο τα φροντίζουν για τις υλικές ανάγκες των παιδιών τους, αλλά και την πνευματική τους καθοδήγηση σε συνεργασία με τους δασκάπους τους, σαφώς πρέπει να βάζουν όρια, σαφώς υπάρχουν κακομαθημένα παιδιά γαι 100 λόγους και παιδιά με διαφόρων ειδών αναπτυξιακές διαταραχές των οπίων οι γονείς ελπίζω ότι έχουν ακόμα το διακίωμα να τα παίρνουν μαζί τους σε ταβέρνες χωρίς να ενημερώνουν τους συνδαιτιμόνες για τις ιδιατερότητες τους.

ΑΛΛΑ ας είμαστε επιεικείς. Συμφωνώ απόλυτα με σχόλια της αρχικής θεματοθέτριας και πολλών άλλων που ανδεικνύουν το υπερπροστατευτικό πρόσωπό της ελληνίδας, εγώ θα το επεκτείνω μεσογειακής μαμάς σε σχέση πχ με το βορειοευρωπαικό και είναι ενδιαφέρον να δούμε πως αυτό επιδρά στη δομή της οικογένεις.

Τα δικά σου σχόλια όμως μου βγάζουν πάντα λίγο περισσότερη ένταση απ΄ότι χρειάζεται.

 

συμφωνω,,,κοινως τα παιδια εχουν δικη τους βουληση και μπορει σε κατι που τους λεμε να εχουν ενστασεις και να αντιδρουν,,,πρεπει στις δυσκολες στιγμες τους να προσπαθουμε απλα να τα κατανοησουμε,,αν καταλαβουμε για ποιον λογο κανει οπως κανει ενα παιδι ισως και να βρουμε τη λυση που του ταιριαζει

 

κι εγω στην αρχη καταλαβα οτι μιλαμε για την γνωστη μπουκωτικη αγχωτικη υποχονδρια μαμα που στερει στο παιδι της, αναλογα με την ηλικια του, την υπερηφανεια και την αξιοπρεπεια ενος οντως με βουληση και ανεξαρτητη προσωπικοτητα το οποιο ειναι και μελος ενος ευρυτερου συνολου περα απο καμαρι της μαμας του,,εκτος απο ολα τ αλλα αυτο το ειδος μαμας συχνα δυσκολευεται και να οριοθετησει το παιδι της, δεν αντεχει να δυσαρεστηθει το παιδι της,,,εκει πονταρουμε ολοι στο παιδι και ελπιζουμε οτι καποια στιγμη θα εναντιωθει στην μανα του και θα της πει παρατα με,,,υπαρχουν ομως και παιδια που υποτασονται σε αυτην την παντοδυναμη μητερα και υποφερουν συνειδητα υποσυνειδητα

 

τελος οι μπαμπαδες θα πρεπει να διεκδικησουν τον χωρο που τους αναλογει στην οικογενεια γιατι η παντοδυναμη μανα που καταπιεζει και καταστελει την θετικη ενεργεια του παιδιου συμπεριφερεται ετσι επειδη δεν παιρνει στοιβαρη θεση ο πατερας του παιδιου

παντοδυναμη μαμα σημαινει αποντας μπαμπας

[jackrussel]

πολυ σωστη τοποθετηση....

 

εχεις δικιο δεν το φανταζομουν τοσο μακρια

[newbie G]

πολυ σωστη τοποθετηση....

 

εχεις δικιο δεν το φανταζομουν τοσο μακρια

 

Τι λέτε βρε κορίτσια; Σε λίγο θα μας πουν ότι και η μέθοδος επιβράβευσης με τα αυτοκολητάκια είναι το ίδιο με το "αν δε με γηροκομήσεις δε σου γράφω το σπίτι"!!! Για ρωτήστε τα παιδάκια πώς τρελαίνονται με τα αυτοκολητάκια! Αν δεν τους τάξεις, κάποια δεν θα προσπαθήσουν. Κινητρο λέμε, κίνητρο!!!

[missirlou]

τελος οι μπαμπαδες θα πρεπει να διεκδικησουν τον χωρο που τους αναλογει στην οικογενεια γιατι η παντοδυναμη μανα που καταπιεζει και καταστελει την θετικη ενεργεια του παιδιου συμπεριφερεται ετσι επειδη δεν παιρνει στοιβαρη θεση ο πατερας του παιδιου

παντοδυναμη μαμα σημαινει αποντας μπαμπας

ω ναι.....και απο τη μια παρακαλαω το μπαμπα να πρει το χωρο που του αναλογει και απο την αλλη αγχωνομαι οταν το κανει....μην και δεν γινει κατι σωστα....

 

Τι λέτε βρε κορίτσια; Σε λίγο θα μας πουν ότι και η μέθοδος επιβράβευσης με τα αυτοκολητάκια είναι το ίδιο με το "αν δε με γηροκομήσεις δε σου γράφω το σπίτι"!!! Για ρωτήστε τα παιδάκια πώς τρελαίνονται με τα αυτοκολητάκια! Αν δεν τους τάξεις, κάποια δεν θα προσπαθήσουν. Κινητρο λέμε, κίνητρο!!!

και εσυ σωστη!!!

 

μετρο μωρε...και ολα γινονται....

[missirlou]

---------(λαθος)

[moon child]

effie salonika, αυτό που περιγράφεις εσύ ονομάζεται εκβιασμός. Αυτό που περιγράφει η γλυκος είναι κάτι σαν επιβράβευση για το παιδί, καμία σχέση το ένα με το άλλο.

 

ΥΓ και σε πληροφορώ ότι είναι πολύ παιδαγωγικό να θέτεις κίνητρο για το παιδί (πχ σου επιτρέπω να πας βόλτα με τους φίλους σου, αφού τελειώσεις τα μαθήματά σου)

 

niewbie όταν το τρίχρονο νιώθει την τεράστια ανάγκη να βλέπει ντρόρα όλη μέρα και γω διαφωνώ, ή όταν βλέπει σαν επιθυμητη τροφή μόνο τα κουλουράκια και την σοκολάτα και γω θέλω να την ταίσω μοσχαράκι και θέτω όρους και προϋποθέσεις και στην ουσία επιβάλομαι με την δύναμή μου, δεν το βλέπω και τόσο παιδαγωγικό... το τρίχρονο καταλαβαίνει μόνο την επιβολή, δεν μπορεί να κατανοήσει την έννοια βιταμίνες, το κάνει μόνο και μόνο γιατί αναγκάζεται... γιατί δεν έχει άλλη επιλογή. το δε επιχείρημα θα κλείσω την ντόρα νομίζω οτι στα αυτιά της ακούγεται σαν τον ΥΠΕΡΤΑΤΟ ΚΑΙ ΠΙΟ ΕΠΩΔΥΝΟ ΕΚΒΙΑΣΜΟ!

[jackrussel]

ω ναι.....και απο τη μια παρακαλαω το μπαμπα να πρει το χωρο που του αναλογει και απο την αλλη αγχωνομαι οταν το κανει....μην και δεν γινει κατι σωστα....

 

και εσυ σωστη!!!

 

μετρο μωρε...και ολα γινονται....

 

τι ειπες τωρα! κι εγω το εχω νιωσει αυτο, αλλα καλυτερα ενας μπαμπας με λαθη παρα να ειναι απων,,,,με εναν ανεπαρκη ελπιζεις, αντιπαρατειθεσαι ενω με εναν απόντα? εννοειται οτι αναφερομαι οχι μονον στον φυσικο πατερα αλλα στη οποιαδηπτε πατρικη φιγουρα μεσα στην οικογενεια, κοινωνια ,,,,,δυσκολα τα πραγματα

[jackrussel]

niewbie όταν το τρίχρονο νιώθει την τεράστια ανάγκη να βλέπει ντρόρα όλη μέρα και γω διαφωνώ, ή όταν βλέπει σαν επιθυμητη τροφή μόνο τα κουλουράκια και την σοκολάτα και γω θέλω να την ταίσω μοσχαράκι και θέτω όρους και προϋποθέσεις και στην ουσία επιβάλομαι με την δύναμή μου, δεν το βλέπω και τόσο παιδαγωγικό... το τρίχρονο καταλαβαίνει μόνο την επιβολή, δεν μπορεί να κατανοήσει την έννοια βιταμίνες, το κάνει μόνο και μόνο γιατί αναγκάζεται... γιατί δεν έχει άλλη επιλογή. το δε επιχείρημα θα κλείσω την ντόρα νομίζω οτι στα αυτιά της ακούγεται σαν τον ΥΠΕΡΤΑΤΟ ΚΑΙ ΠΙΟ ΕΠΩΔΥΝΟ ΕΚΒΙΑΣΜΟ!

 

ρε φιλεναδα μπερδευτηκα τωρα, δεν θα επιβαλω στο παιδι μου τις βιταμινες, καποια πραγματα τα τρωει καποια αλλα οχι, προσωπικα αν δω οτι δεν θελει κατι θρεπτικο δεν πιεζω, αντιθετα προσπαθω αλλη φορα,,εγω μικρη δεν τα ετρωγα ολα ενω τωρα τα τρωω,,,αν ομως θελει κουλουρακια και σοκολατες εκει θα βαλω καποια ορια που να τα αντεχει,,,ενα κοκουλουρακι η μετα το φαγητο για να μην κοψει η ορεξη του η οχι γλυκο τα βραδια,,τι σχεση εχει με επιβολη,,,επιβαλεις μονο το φαρμακο οχι καποιο φαι που δεν θελει και οριοθετεις σε σοκολατες γλυκα κλπ

[moon child]

γλυκέ τα όρια στα τρίχρονα που δεν έχουν καμία ένοια του μέτρου στο κεφάλι τους είναι, για μένα τουλάχιστον, πολύ δύσκολη υπόθεση. γιατί το επίπεδο με το οποίο θα συμβιβαζόταν εκείνη διαφέρει με το επίπεδο που θα συμβιβαζόμουν εγώ (για την ντρόρα θα ήταν πχ 2 ώρες το πρωί και 3 το απόγευμα, και γω διαφωνώ, τί κάνω λοιπόν, παζαρεύω... πλάθω ιστορίες κτλ)

 

και όσο για όλες αυτές τις εκφάνσεις, που ποικίλουν από παιδί σε παιδί, και περνάνε και εναλλάσονται με τον καιρό, βρίσκονται λύσεις... ο τρόπος που χρησιμοποιώ δεν μου αρέσει, γιατί να σου δώσω αυτοκόλλητα για να μαζέψεις τα παιχνίδια σου, να σε πάω βόλτα για να κοιμηθείς το μεσημέρι, να έχω πάντα κάτι να προσφέρω... κάτι να προτείνω, δεν ξέρω για σας, αλλά εγώ το κάνω συχνά, και για πολλά πράγματα.

 

πρόσφατα μάλιστα η μικρή μου είπε αν είμαι φρόνιμο κορίτσι στην γιαγιά θα μου πάρεις κιντεράκι το απόγευμα που θα ρθεις? έπαθα σοκ - η στιγμή που θα μου πεί αν δεν μου πάρεις κιντεράκι δεν θα είμαι φρόνιμη στην γιαγιά είναι πολύ κοντά, και αυτό τον σπόρο τον έσπειρα εγώ...

[kinkajoujou]

πάντως για να μην λέμε μόνο τα στραβά, έχω δει και μαμά με 5 (!!!) παιδιά σε Goody's, και μου έκανε τρομερή εντύπωση ότι η μαμά απολάμβανε με την ησυχία της το φαγητό της, ενώ τα παιδάκια έπαιζαν, χωρίς να τα κυνηγάει και να φωνάζει. Τα παιδιά μπορεί να σήκωσαν τον παιδότοπο με φωνές, τρεχάματα, κλπ, αλλά μου έκανε πολύ θετική εντύπωση το πώς πρόσεχαν το ένα το άλλο, το πόσο ευγενικά μου μίλησαν και το πώς όταν ήρθε η ώρα του φαγητού τους συνέχισαν μεν να τρέχουν γύρω-γύρω και να παίζουν, αλλά δεν σκόρπιζαν φαγητά παντού και ήταν γενικά προσεκτικά. Αυτή τη γυναίκα πραγματικά τη θαύμασα!

[kyra]

effie salonika εγώ δεν καταλαβαίνω, γιατί να 'παζαρέψεις' με το τρίχρονο για το πόση ώρα θα δει Ντόρα. Γιατί να 'συναποφασίζει' το τρίχρονο σε αυτό. Στο τρίχρονο λες: Θα δεις ένα επισόδιο Ντόρα και μετά θα παίξουμε.

Με το πεντάχρονο, ναι, πρέπει να 'διαπραγματευτείς', αλλά εκεί τα πράγματα είναι εύκολα, αν έχεις κάνει τη σωστή 'προεργασία'. Γενικά έχε στο νου σου ότι 'διαπραγμάτευση' δεν είναι 'παζάρι' (σου το λέω γιατί η διαπραγμάτευση είναι η δουλειά μου). Όταν διαπραγματεύεται χρησιμοποιείς πολύ την έννοια της συνέπειας και μάλιστα της άμεσης συνέπειας. Λίγο ακόμα να δεις τηλεόραση σήμερα και σε βλέπω με πονοκέφαλο το βράδυ. Ή νομίζω ότι προτιμάς την τηλεόραση από τα παιχνίδια σου, μήπως να αγοράζαμε μόνο DVD από δω και πέρα? Κρίμα τόσα αυτοκινητάκια.

Επίσης σεβασμός: Δεν κόβουμε το έργο στο καλύτερο. Ένα έργο δύο ωρών, δεν το αρχίζουμε το βράδυ και μετά το κόβουμε, πρέπει να μπορεί να το δει όλο.

Επίσης ενίσχυση της αυτονομίας της ευθύνης και της αυτοεκτίμησης: Μήπως να φτιάξεις το δωμάτιό σου, γιατί εγώ θα σου βάλω τα αυτοκινητάκια άλλα αντί άλλων? Ή, αύριο θα σκουπίσω και σε παρακαλώ να έχεις τακτοποιήσει το δωμάτιο γιατί τα παιχνιδάκια σου θα τα καταπιεί η σκούπα.

Δεν κάνουμε παζάρι, παρά μόνο αν πρόκειται να μας κάνει μία χάρη. (σε παρακαλώ, το ξέρω ότι βαριέσαι αλλά κάνε λίγο υπομονή στη θεία Ευλαμπία και μετά θα σε πάω στο Αλλού.) Όταν κάνουμε παζάρι, να το κάνουμε σαφές ότι μας κάνει χάρη. Το να τρώει σωστά δεν είναι χάρη σε εμάς, είναι στον εαυτό του.

Αυτά νομίζω είναι η εφαρμογές της επιστήμης της διαπραγμάτευσης στα παιδιά......