Ο άντρας πρέπει να είναι άντρας

[mousmoulitsa]

ΣΥΜΦΩΝΩ ΑΠΟΛΥΤΑ ΟΜΩΣ!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

Ο αντρας μου κανει ολες τις δουλειες και οχι μονο βοηθα με το παιδι,αλλα απο 40 ημερων την κραταει μονος τα απογευματα διοτι εγω δουλευω!!!

Και δεν του ειπα εγω ποτε...θα την κρατας......το απαιτησε μονος του και μαλιστα απαγορευσε στην μητερα του να πηγαινει στο σπιτι οταν θα ειναι μονος του με το παιδι(γιατι ετσι φανταζοταν η πεθερα μου,οτι θα πηγαινει αυτη να κρατα το παιδι).

Απο την αρχη ελεγε οτι "το παιδι δεν το εκανε μονη της η γυναικα μου"....το παιδι πρεπει να μεγαλωνει με τους γονεις του....... οι υπολοιποι ειναι επισκεπτες!!!!

Πραγματικα νιωθω πολυ περηφανη για τον αντρα μου......γιατι παρολο που δουλευει σε μια παρα πολυ σκληρη και βαρια δουλεια απο τις 7 το πρωι,γυριζει στις 4 το απογευμα(μεχρι εδω ειναι αντρας????.....).....θα βοηθησει στις δουλειες του σπιτιου και επειτα θα κρατησει το μωρο!!(και απο δω και περα τι ειναι....γκευ?????? ή λιγοτερο αντρας???)

Και ναι......ΕΙΝΑΙ ΑΝΤΡΑΣ με Α κεφαλαιο!!!!!!!!!!

Γιατι πολυ απλα ειναι ο αντρας ο υπευθυνος που αναλαμβανει τις ευθυνες του και συμμεριζεται την γυναικα του που δουλευει κι αυτη!!

Και πανω απ ολα νιωθει ο ιδιος πολυ σιγουρος και περηφανος για τον εαυτο του που ειναι ικανος να συνησφερει στην οικογενεια μας!!!!

 

Σωστός!!!! Το ζευγαρι πρέπει να τα μοιράζετε όλα χαρές ,λύπες, δουλειές, την ευθυνη των παιδιών και μετα βρισκουν και τη δυναμη να πολεμησουν μαζι , δεν χρειαζετε να παει στον πολεμο μονος του .

[ζώπυρον]

Αν ο Πάνος είναι ευτυχισμένος ή δυστυχισμένος σύζυγος, ικανοποιημένος ή ανικανοποίητος άνθρωπος, δεν το ξέρω (όπως και για κανέναν άλλον εδώ μέσα). Και στο σημείο που δεν εκθέτει την προσωπική του κατάσταση, για συζήτηση και συμβουλή, δεν με νοιάζει κιόλας.

Βέβαια, ότι ανοίγει ένα θέμα και μετά γίνεται σφαγή ενώ εκείνος είναι απών..., αυτό ως γεγονός είναι αξιοσημείωτο... Και για την απουσία του... και για την μαζική συμμετοχή στα θέματά του...

 

Τώρα στο προκείμενο... Γιατί ένα τόσο σοβαρό θέμα "ο άντρας πρέπει να είναι άντρας" περιορίζεται κυρίως στις δουλειές του σπιτιού? Εκεί μόνο φαίνεται ή δεν φαίνεται ο σύντροφος πολεμιστής?

[Thaumataki]

Πάνο έχω ''κουφαθεί''! Σε ποιά εποχή ξέμεινες καμάρι μου;

Παλαιότερα οι άντρες πατούσαν κι ένα χέρι ξύλο στις γυναίκες τους, όταν αυτές σήκωναν το κεφάλι...μήπως να το κάνουνε και τώρα;

Εσύ δηλαδή όταν μπαίνεις σπίτι λές: ''Γυναίκααααα παντόφλες! Και σβέλτα''; Οι εποχές αυτές πέρασαν ανεπιστρεπτί κι αυτό, γιατί οι γυναίκες άρχισαν να μορφόνωνται, να μαθαίνουν τα δικαιώματά τους κι ακόμη καλύτερα να τα διεκδικούν!

Όχι δε με πιάνει ο φεμινισμός μου, γιατί αυτή είναι η αλήθεια. Η γυναίκα δεν είναι ούτε ένα κομμάτι κρέας, ούτε ρομπότ...είναι άνθρωπος! Όπως άνθρωπος είναι και ο άντρας, άρα και ο ιδύο είναι ίσοι.

Ναι, και οι δύο συνεισφέρουν στο σπίτι και οικονιμικά, αλλά και υλικά. Δεν είναι κακό να πιάσει ο άντρας το ξεσκονόπανο και να με βοηθήσει, όσο ασχολούμαι με κάτι άλλο...(κι όχι να ξύνομαι). Στο σπίτι συμβιώνουμε, άρα όλοι πρέπει να συνεισφέρουμε!

 

Και για να σε πικάρω λιγάκι....:mrgreen:

Ο άντρας μπορεί να είανι το κεφάλι του σπιτιού, αλλά η γυναίκα είναι ο λαιμός και γυρνάει το κεφάλι σε όποια κατεύθυνση θέλει....

Γιατί μια γυναίκα όλα τα μπορεί!

[Aeriko]

Εμπρός με φόρα να πάμε προς τα πίσω.

Έτσι θέλω κι εγώ τον άντρα μου μωρεεεεεεε! Πασά! Πολεμιστή! Να τρέχει στο γιαπί με το φανελάκι το μινέρβα, να σοβατίζει την οικοδομή, να γυαλίζει το μπράτσο από τον τίμιο ιδρώτα. Το απόγευμα που θα σχολάσει να μπει βροντώντας την πόρτα του σπιτιού. Ο σκύλος (ή εγώ) να τρέξουμε να φέρουμε τις παντόφλες του. Να καθίσει στο στρωμένο τραπέζι κι αν τύχει και έχει παραπέσει λίγο αλάτι, να μου ρίξει μια ξανάστροφη. Αλλά δεν πειράζει, είναι άξιος αφού! Φέρνει τα λεφτά στο σπίτι και αν έρθει η κακιά η ώρα, θα μας προστατέψει από τους εισβολείς(Ιταλοί ή Γερμανοί θα είναι άραγες?).

Το βράδυ, μετά τον απογευματινό ύπνο φυσικά, θα πάει στο καφενείο με τους φίλους του (να προλάβω κι εγώ να κάνω κανένα σίδερο βρε αδερφέ), κι όταν γυρίσει (ό,τι ώρα θέλει) θα του κάτσω με χαρά γιατί είναι Ο ΑΝΤΡΑΣ μου.

Κι εσείς καρακάξες παλιοφεμινίστριες που θέλετε ισότητες, τι καταφέρατε? Σιδερώνουν οι άντρες σας τα ρούχα και ξεσκατίζουν τα παιδιά? Είναι γκέι τα στεφάνια σας μωρέ, ακόμα δεν το καταλάβατε?

 

Karalollllllllllllllllllllll

 

Εύγε! Δεν διαβάζω άλλο λέμε!

[Aeriko]

ε...αντρουπί....βρε ρας....μην παρεκτρεπεσαι.....για πες τι διαφορετικο έκανε η γιαγιά σου απο εμένα....για να καταλάβω....

 

...........

 

 

για πες ποια ειναι η διαφορα...?

 

Δεν γκρίνιαζε σε φόρουμ! Γκρίνιαζε στις ρούγες πίνοντας καφεδάκι με τις φίλες της και κάνοντας κοινωνική κριτική μπρος και πίσω από την πλάτη τους! Κατάλαβες καλή μου; Εκείνες οι γυναίκες δεν ήταν για τον...

 

εμείς είμαστε...

 

Εκείνοι οι άντρες δεν ήταν για τον...

 

οι δικοί μας είναι....

 

Και μετά μου λέτε πως το ξύλο δεν βγήκε από τον παράδεισο... εμ κακώς γιατί αν είχε βγει μερικοιί μερικοιί θα είχαν στρώσει και δεν θα πέταγαν ότι λαλακία τους έρθει στο κενό του εγκεφάλου τους!

[marandnik]

Κατά την γνώμη μου, υπάρχουν πολλές παρεξηγήσεις μεταξύ των δύο φύλων. Διαβάζω τα σχόλια σας στα θέματα μου και θυμάμαι μερικές φορές τον πιασάρικο τίτλο ενός βιβλίου: «Οι άντρες είναι από τον Άρη κι οι γυναίκες από την Αφροδίτη». Ταυτόχρονα, βλέπω ότι υπάρχει μεγάλο ενδιαφέρον για συζητήσεις που αφορούν στα δύο φύλα. Είναι λογικό, πιστεύω. Στην εποχή μας, οι ρόλοι του άντρα και της γυναίκας αλλάζουν. Προσαρμόζονται στα δεδομένα της εποχής. Μεταξύ της προγιαγιάς μου και της γιαγιάς μου δεν υπήρχε καμία διαφορά. Η γυναίκα μεγάλωνε για να παντρευτεί και να κάνει παιδιά. Τελεία. Ο παππούς μου μεγάλωσε ακριβώς όπως ο προπάππους μου, όπως άλλωστε κι ο δικός του παππούς κ.ο.κ. Με προοπτική, μια μέρα, να γίνουν οι κύρηδες του σπιτικού τους.

 

Είναι στις δικές μας τις γενιές που οι διαφορές είναι μερικές φορές τεράστιες. Ο παππούς μου δεν ασχολιόταν με τα παιδιά. Όχι τουλάχιστον πριν μπορέσουν να γίνουν χρήσιμα στην δουλειά του. Ο πατέρας μου έπαιζε μαζί μας αλλά μέχρι εκεί. Τίποτα άλλο. Εγώ, τώρα που έγινα πια πατέρας, τα κάνω όλα. Μπορείτε να σκεφτείτε μια συζήτηση μεταξύ του παππού μου, του πατέρα μου κι εμένα; (υποθετική, ο παππούς μου δεν ζει πια). Για τις δουλειές θα μιλήσουμε ωραία, πως να πω όμως στον παππού μου ότι σιδερώνω τα ρούχα και ξεσκατίζω τα μωρά; Μα και στον πατέρα μου που τα λέω, με κοιτάζει παράξενα.

 

Έτσι, από την μια μεριά η ιστορικότητα του φύλου είναι δυνατή και υπαρκτή, σε άλλες οικογένειες λιγότερο και σε άλλες περισσότερο, και από την άλλη μεριά η πραγματικότητα μιας γυναίκας που εκ των πραγμάτων αδυνατεί να είναι εργαζόμενη, μητέρα και νοικοκυρά ταυτόχρονα, είναι επίσης πολύ υπαρκτή και πραγματική.

 

Είναι μεταξύ των δύο αυτών άκρων που όλοι ισορροπούμε. Δεν έχουμε όμως όλοι το ίδιο σημείο ισορροπίας. Η ιστορία της δικής μου οικογένειας έρχεται, μέχρι σχετικά πρόσφατα, από ακριτικό νησί. Όταν εγώ ήμουν παιδί θυμάμαι είχαμε τηλεοράσεις, ψυγεία, είχαν έρθει και τα βίντεο τότε κ.λπ. Ο πατέρας μου όταν ήταν παιδί κουβαλούσε κάθε μέρα πάγο για το «ψυγείο» του σπιτιού και το φως τους ήταν με λάμπες πετρελαίου. Υπήρχαν μέρες που δεν υπήρχε φαΐ στο σπιτικό ή άλλες που έτρωγαν μόνο ψωμί και λάδι. Σε τέτοιες καταστάσεις, ο ρόλος του πατέρα προστάτη και του πατέρα προμηθευτή ήταν κραταιός. Διότι αλλιώς δεν επιβίωνε το σπιτικό. Στην εποχή του πατέρα αλλά πολύ περισσότερο του παππού μου, αν ο άντρας δεν ήταν άντρας, οι διάφοροι κακόβουλοι του πίναν το ζουμί κι η οικογένεια πεινούσε και τουρτούριζε στο κρύο σπιτικό.

 

Όταν ένας άντρας πρέπει να είναι άντρας, τότε δεν του μένουν πολλές ευκαιρίες να φροντίσει και το σπίτι ή την οικογένεια του. Αλλά και ευκαιρίες να έχει, δεν μπορεί να το κάνει. Διότι έχει σκληρύνει τόσο από την σκληρή ζωή που ζει, που έτσι και πάει να κάνει κάτι μέσα στο σπιτικό θα το σπάσει ή θα το κάνει άτσαλα, άσχημα. Ο άντρας που είναι υπεύθυνος για την επιβίωση του σπιτικού σε χρόνους δύσκολους, σκληρούς, δυσκολεύεται να λειτουργήσει στην ειρηνική ζωή του σπιτικού. Μια μέρα κάτι λέγαμε με τον πατέρα μου, οπότε γυρνάει και μου λέει «πάντα είμαι έτοιμος για μάχη». Πόσους άντρες ξέρετε εσείς σήμερα που το λένε, και το εννοούνε, αυτό;

 

Φυσικά, οι άντρες σήμερα αντικατοπτρίζουν την εποχή τους. Δεν χρειάζεται να είσαι πάντα έτοιμος για μάχη σήμερα. Ζούμε σε ειρηνική κοινωνία και τα θέματα λύνονται δημοκρατικά. Με συζήτηση, με δικαστήρια, με αστυνομικές παρεμβάσεις. Από την άλλη μεριά όμως, δεν μπορείς να ζητάς από έναν άντρα να είναι άντρας, αν δεν ζει την αντίστοιχη ζωή. Ένας άντρας που σιδερώνει και φυλάει τα παιδιά, για ένα μεγάλο μέρος της ημέρας του, πως να τρίξει τα δόντια στην επιθετικότητα; Ένας άντρας που δεν έχει εμπειρίες μάχης και διεκδίκησης, πως να υποστηρίξει την γυναίκα του και την οικογένεια του;

 

Γιʼ αυτό και όσες γυναίκες ζητάτε από τον άντρα σας να σας βοηθάει στο σπίτι, στα παιδιά, να ξέρετε τι ζητάτε. Όσο γεμίζει από ειρήνη, χάνει από πόλεμο. Όπως είπα και προηγουμένως, ζούμε σε ειρηνικούς, φιλήσυχους καιρούς, επομένως δεν πειράζει να μπει νερό στο αντρικό κρασί. Αρκεί κάθε οικογένεια συνειδητά να γνωρίζει μέχρι ποιου σημείου θα (ξε)νερώνει τον πολεμιστή και προστάτη της. Γιατί αν έρθει μια δύσκολη στιγμή στην οικογένεια, το κάθε μέλος της θα αντιδράσει όπως έχει συνηθίσει να αντιδρά. Παλιά λέγανε, όποιος ζει με το σπαθί, πεθαίνει με το σπαθί. Αυτό ισχύει για όλα τα ...αντικείμενα. Όποιος ζει με το σίδερο των ρούχων, πεθαίνει με το σίδερο των ρούχων. Όποιος ζει με το άπλωμα, τότε όταν έρθει η στιγμή να κάνει κάτι θα πάει να απλώσει ρούχα. Αυτό που ξέρει να κάνει.

 

:confused:

Ρε συ Πάνε Β, στρατό δεν έχεις πάει; Είσαι τόσο μικρός ακόμα σε ηλικία ή Ι5;

 

Γιατί αν είχες πάει στρατό...

θα είχες παρατηρήσει ότι στο μέρος αυτό που πηγαίνουν για να εκπαιδευτούν όλοι οι μελλοντικοί πολεμιστές...

το πρόγραμμα σπουδών περιλαμβάνει και δουλειές όπως στρώσιμο κρεββατιού, καθαρισμό καλλιόπης, μαγείρεμα και γενικά πάσης φύσεως αγγαρείας...ακόμα και σιδέρωμα.

 

Και όμως τα αγόρια πηγαίνουν στο στρατό για να μάθουν να πολεμάνε και για να γίνουν άντρες!

 

ΥΓ Δεν πιστεύω πάντως τι @@ριες σκέφτονται μερικοί άντρες για να γλιτώσουν από καμιά δουλειά του σπιτιού. Τουλάχιστον άμα σε χαλάει τόσο, πλήρωσε μια γυναίκα , όπως κάνει το στεφάνι της Ντάλιας, να βοηθάει τη γυναίκα σου αυτή. Επίσης, τώρα που το σκέφτομαι, ο βοηθός δεν είναι ανάγκη να είναι και γυναίκα. Έχει και συνεργεία καθαρισμού με άνδρες υπαλλήλους.

[elenik]

Όταν ένας άντρας πρέπει να είναι άντρας, τότε δεν του μένουν πολλές ευκαιρίες να φροντίσει και το σπίτι ή την οικογένεια του. Αλλά και ευκαιρίες να έχει, δεν μπορεί να το κάνει. Διότι έχει σκληρύνει τόσο από την σκληρή ζωή που ζει, που έτσι και πάει να κάνει κάτι μέσα στο σπιτικό θα το σπάσει ή θα το κάνει άτσαλα, άσχημα. Ο άντρας που είναι υπεύθυνος για την επιβίωση του σπιτικού σε χρόνους δύσκολους, σκληρούς, δυσκολεύεται να λειτουργήσει στην ειρηνική ζωή του σπιτικού. Μια μέρα κάτι λέγαμε με τον πατέρα μου, οπότε γυρνάει και μου λέει «πάντα είμαι έτοιμος για μάχη». Πόσους άντρες ξέρετε εσείς σήμερα που το λένε, και το εννοούνε, αυτό;

 

Φυσικά, οι άντρες σήμερα αντικατοπτρίζουν την εποχή τους. Δεν χρειάζεται να είσαι πάντα έτοιμος για μάχη σήμερα. Ζούμε σε ειρηνική κοινωνία και τα θέματα λύνονται δημοκρατικά. Με συζήτηση, με δικαστήρια, με αστυνομικές παρεμβάσεις. Από την άλλη μεριά όμως, δεν μπορείς να ζητάς από έναν άντρα να είναι άντρας, αν δεν ζει την αντίστοιχη ζωή. Ένας άντρας που σιδερώνει και φυλάει τα παιδιά, για ένα μεγάλο μέρος της ημέρας του, πως να τρίξει τα δόντια στην επιθετικότητα; Ένας άντρας που δεν έχει εμπειρίες μάχης και διεκδίκησης, πως να υποστηρίξει την γυναίκα του και την οικογένεια του;

 

Γιʼ αυτό και όσες γυναίκες ζητάτε από τον άντρα σας να σας βοηθάει στο σπίτι, στα παιδιά, να ξέρετε τι ζητάτε. Όσο γεμίζει από ειρήνη, χάνει από πόλεμο. Όπως είπα και προηγουμένως, ζούμε σε ειρηνικούς, φιλήσυχους καιρούς, επομένως δεν πειράζει να μπει νερό στο αντρικό κρασί. Αρκεί κάθε οικογένεια συνειδητά να γνωρίζει μέχρι ποιου σημείου θα (ξε)νερώνει τον πολεμιστή και προστάτη της. Γιατί αν έρθει μια δύσκολη στιγμή στην οικογένεια, το κάθε μέλος της θα αντιδράσει όπως έχει συνηθίσει να αντιδρά. Παλιά λέγανε, όποιος ζει με το σπαθί, πεθαίνει με το σπαθί. Αυτό ισχύει για όλα τα ...αντικείμενα. Όποιος ζει με το σίδερο των ρούχων, πεθαίνει με το σίδερο των ρούχων. Όποιος ζει με το άπλωμα, τότε όταν έρθει η στιγμή να κάνει κάτι θα πάει να απλώσει ρούχα. Αυτό που ξέρει να κάνει.

 

Η δυναμη δεν δημιουργειτε ή χανετε. Η δυναμη απλα υπαρχει μεσα μας.

Το ποσο "αντρας" και "ετοιμοπολεμος" ειναι καποιος δεν ειναι κατι που καλλιεργείτε . Ή το χεις ή δεν το χεις.

 

Εχω δει αντρες που δεν εχουν ακουμπησει πιατο και ομως οταν δεις την οικογενεια τους σου βγαινει τοσο εντονα το οτι ο "αντρας" του σπιτιου (με την εννοια της δυναμης και της μαχης που εννοεις) ειναι η γυναικα του σπιτιου. (Βλεπε Κρητη -> καθαρα μητριαρχικες οικογενειες στο παρελθον)

 

Εχω δει ζευγαρι που και οι 2 εχουν ορμησει στο να "φερουν στο σπιτι φαγητο" και μοιραζονται τα μεσα και τα εξω και ομως η παρουσια και η δυναμη του "αντρα" ειναι ευδιακριτα μεγαλυτερη.

 

Οταν εχεις μαθει να παλευεις , παλευεις.

Και ισως ενας συζυγος και πατερας που εχει μαθει να παλευει με ολα οσα αφορουν την οικογενεια του ειναι ακομα πιο δυνατος απο τον πατερα του χθες.

 

Γιατι ο σημερινος πατερας πρεπει να δειξει πολυπλευρα την δυναμη του. Να ξερει οτι η δουλεια του δεν εχει ωραριο και οχι δεν θα του φερει κανεις τις παντοφλες μπαινοντας στο σπιτι. Γυρνωντας σπιτι συνεχιζει να παλευει. Και ναι ισως ειναι πια πιο ετοιμοπολεμος με την δικη σου εννοια.

[viki35]

Βρε παιδιά όλο αυτό είναι υποκειμενικό , κάθε οικογένεια έχει δικούς της ρυθμούς και κανόνες αν η γυναικα δεν δουλευει και είναι σπίτι λογικο να μην συμμετέχει ο άντρας ,αν η γυναικα δουλευει περισσοτερο απο τον αντρα ή και το ιδιο φυσικα και θα συμμετεχει.Δηλαδη σκεφτητε να εχει γυρισει ο αντρας απο τις 2 σπιτι και να περιμενει την γυναικα να ερθει το απογευμα απο την δουλεια να μαγειρεψει να καθαρισει να , να, ..εε δεν το θεωρω και πολυ αντρικο μαλλον γαιδουρια ειναι παρα ενδειξη ανδρισμου

Οπως ειπες ειναι υποκειμενικο , εγω δεν εργαζομαι γιατι μεγαλωνω τα παιδια μας , ομως ο αντρας μου συμμετεχει απολυτα σε ολα , στα παιδια οσο καιεγω ξενυχτωντας μαζι μου οποτε χρειαστικε ή και μονο εκεινος αμα ημκουνα εγκυος ή αμα ημουνα αρρωστη , κανοντας δουλειες στο σπιτι κυριως την κουζινα εχει αναλαβει καθημερινα , δεν ειναι ο αντρας που απαιτει το φαγητο του οταν γυρησει απο τη δουλεια , μπορει να ανοι3ει και να φαει εναν τονο απο μονος ή να μαγειρεψουμε μαζι διαφορα φαγητα το ΣΚ και να τα ζεσταινουμε και να τρωμε ή απλα να φαμε ε3ω . Το οτι δεν εργαζεται μια γυναικα δεν σημαινει οτι καθετε σπιτι με καφε και τσιγαρο , εγω 2 παιδια να φροντισω , να παιξω , να μαλωσω , να ταισω , να τους μαθω νεα πραγματα και ειναι παρα πολυ κουραστικο σε καθημερινη βαση να εχεις μια τοσο μεγαλη ευθυνη και πολλες φορες ολοκληρα 24ωρα επειδη ο αντρας μοθ ειναι στρατιωτικος και εχει υπηρεσιες και χωρις βοηθεια απο γιαγιαδες .

[viki35]

Και να παρω θεση στο θεμα διαφωνοντας με παθος με οσα ειπε ο πανος β. Τα λεγομενα του συμβολιζουνε την παλια πατριαρχικη κοινωνια οπου ζουσανε οι παπουδες μας . Εναν αντρα που δεν ασχολειτε με το σπιτι του , το φαγητο και γενικα το νοικοκυριο που ζει και αυτος δεν τον θεωρβ και τοσο αντρα , ή μαλλον το λεμε "Αντρα" αλλα με κακια ενοια . Απο την εναν ανθρωπο οπου συμμετεχει σπιτι του , μεγαλβωνει και φροντιζει τα παιδια του , μαγειρευει και ασχολειτε και εκεινος με το νοικοκυριο που ζει και υπαρχει ειναι υπεροχος γιατι και σεβασμο στην γυναικα που παντρευτικε δειχνει και υπευθυνος ειναι οντας παρον στο σπιτι του και στην τελικη αναγνωριζει και καταλαβαινει οτι απο τη στιγμη που ζει και εκεινος σε ενα χωρο εχει και εκεινος υποχρεωσεις να τον καθαριζει και να τον περιποιειτε .

Και οχι δεν θεωρω προστατη μου τον αντρα μου , τον εαυτο μου θεωρω προστατη μου και μαζι με τον αντρα μου προστατες των παιδιων μας .Τα υπολοιπα που λες πανο με συγχωρεις αλλα τα θεωρω μικροαστικα καταλοιπα μιας τελεια ρυθμισμενης πατριαρχικης ελλινικης κοινωνιας του παρελθοντος γιατι βολευε τοσο πολυ τους αντρες να ειναι αφεντες και να εχουνε μια καλη δικαιολογια να μην ασχολουνται με το σπιτι τους . ειναι πολυ καταθλιπτικο να υπαρχει τετοια νοοτροπια και στην δικη μας κοινωνια .

[Πάνος Β]

Καλημέρα σε όλες και χρόνια πολλά.

 

Οι παρεξηγήσεις που υπάρχουν σχετικά με το πρόσωπο μου ξεπερνούν και την μεγαλύτερη φαντασία. Ειλικρινά, αν με συναντούσατε στο δρόμο και σας έλεγα ότι είμαι ο Πάνος Β από το φόρουμ, δεν θα με πιστεύατε.

 

Οι παρεξηγήσεις υπάρχουν, μέχρι ένα σημείο, επειδή η κούπα σας είναι γεμάτη. Τρέχετε να απαντήσετε στην πρόταση ή στην παράγραφο και δεν βλέπετε την γενικότερη εικόνα και ουσία του γραπτού μου.

 

Από το σημείο λοιπόν αυτό και μετά, οι παρεξηγήσεις υπάρχουν επειδή εγώ δεν τις λύνω. Δεν απαντώ στα ερωτήματα σας και δεν αντι-επιχειρηματολογώ. Γιατί; Γιατί με τον τρόπο που γράφετε δεν υπάρχει καθόλου χώρος για μένα. Όσες και όσοι από εσάς γράφετε για να περάσετε καλά, τότε έτσι κι αλλιώς δεν σας ενδιαφέρει αν θα απαντήσω. Αν όμως ειλικρινά ενδιαφέρεστε για διάλογο, θα πρέπει να είσαστε έτοιμες γι' αυτόν. Και να φέρεστε (γράφετε) ανάλογα. Πότε σας έγραψα εγώ με το ύφος και το λεξιλόγιο που μου γράφετε εσείς;

 

Οι απαντήσεις στα ποστ μου δεν είναι ενδεικτικές των ανθρώπων που τα διαβάζουν. Και δυστυχώς με τον τρόπο που γράφετε καθιστάτε απαγορευτικό για κάποιους άλλους να πουν κι εκείνοι την γνώμη τους - όπως και για μένα. Και ένα μεγάλο μπράβο στην Ντάλια που ήξερε που έβαζε το κεφάλι της και όμως το έβαλε. Αυτό είναι ο πραγματικός ανδρισμός (χωρίς παρεξήγηση Ντάλια, το εννοώ με την έννοια του κουράγιου και του θάρρους). Αυτές είναι οι μητέρες των χωραφιών που εξυμνείτε.

 

Σας ζητώ συγνώμη λοιπόν, εκ των προτέρων, αλλά με τέτοια συμπεριφορά δεν θα απαντάω στα ποστ. Αν σας ενοχλεί, μην απαντάτε ούτε εσείς.

 

Φιλικά (πάντα),

 

Πάνος

[Morchelina]

Πάνο, το πόστ σου ήταν προβοκατόρικο με όλη αυτή την εικόνα που παρουσίασες του πολεμιστή-άντρα που τον ξενερώνουν οι δουλειές του σπιτιού που τον υποχρεώνει η γυναίκα του (και η άτιμη ειρηνική ζωή) να κάνει. Αν δεν ήθελες να παρεξηγηθεί να τα έγραφες αλλιώς. Και αν δεν θέλεις διάλογο τότε γιατί το ανέβασες; Τι περίμενες να σου γράψουν; Εγώ δεν θα δικαιολογηθώ για το ύφος ορισμένων αναρτήσεων αλλά το θέμα σου και ο τρόπος που το παρουσίασες σήκωνε ποικιλότροπο σχολιασμό, από τον πιο σοβαρό μέχρι καζούρα.

 

Και δεν νομίζω ότι αποτράπηκαν κοπέλες να πουν την εμπειρία τους γιατί εγώ διάβασα σχόλια που αναφέρονται σε πολλές και διαφορετικές καταστάσεις μέσα στο σπίτι. Το γενικό κλίμα που αποκόμισα είναι ότι το πιο σημαντικό είναι να υπάρχει ισορροπία στο σπίτι και οι πιο πολλές κοπέλες είναι ευχαριστημένες με τον τρόπο που λειτουργεί το σπιτικό τους.

[culte]

Πάνο, το πόστ σου ήταν προβοκατόρικο με όλη αυτή την εικόνα που παρουσίασες του πολεμιστή-άντρα που τον ξενερώνουν οι δουλειές του σπιτιού που τον υποχρεώνει η γυναίκα του (και η άτιμη ειρηνική ζωή) να κάνει. Αν δεν ήθελες να παρεξηγηθεί να τα έγραφες αλλιώς. Και αν δεν θέλεις διάλογο τότε γιατί το ανέβασες; Τι περίμενες να σου γράψουν; Εγώ δεν θα δικαιολογηθώ για το ύφος ορισμένων αναρτήσεων αλλά το θέμα σου και ο τρόπος που το παρουσίασες σήκωνε ποικιλότροπο σχολιασμό, από τον πιο σοβαρό μέχρι καζούρα.

 

συμφωνώ απόλυτα..

 

ακόμη και η απάντησή σου αποκλείει κάθε διάλογο...

[my_Kelly]

Πάνο, το πόστ σου ήταν προβοκατόρικο με όλη αυτή την εικόνα που παρουσίασες του πολεμιστή-άντρα που τον ξενερώνουν οι δουλειές του σπιτιού που τον υποχρεώνει η γυναίκα του (και η άτιμη ειρηνική ζωή) να κάνει. Αν δεν ήθελες να παρεξηγηθεί να τα έγραφες αλλιώς. Και αν δεν θέλεις διάλογο τότε γιατί το ανέβασες; Τι περίμενες να σου γράψουν; Εγώ δεν θα δικαιολογηθώ για το ύφος ορισμένων αναρτήσεων αλλά το θέμα σου και ο τρόπος που το παρουσίασες σήκωνε ποικιλότροπο σχολιασμό, από τον πιο σοβαρό μέχρι καζούρα.

 

Συμφωνώ κι εγώ απόλυτα. Δεν είναι αίθουσα πανεπιστημίου εδώ, ούτε κι εσύ καθηγητής μας, όπως δεν είναι στάνη για να είσαι εσύ τσομπάνης κι εμείς τα πρόβατα. Αν θες να παίρνεις μόνο τις απαντήσεις που σου είναι αρεστές, κάνε "συζήτηση" με ομοϊδεάτες σου.

[viki35]

Μα πανο Β. ολα σου τα ποστ ειναι τετοιου περιεχομενου σχεδον ,η μονα3ια ενος αντρα , ο αντρα που πρεπει να ειναι αντρας , ο εγωκεντρισμος ενος αντρα κτλ κλτ κτλ , ολα μα ολα εχουνε τον κοινο παρανομαστη εναν αντρα οπου δουλευει , δεν ασχολειτε με το σπιτι του και τα εν οικω του , οπου η γυναικα ειναι η νοικοκυρα εκεινη που ασχολειτε με τα παιδια , με το καθαρισμα κτλ κτλ κτλ και πανω απο ολα το υφος οτι ο αντρας ειναι απολυτα δικαιολογιμενος που δεν τα κανει αυτα επειδη πρεπει να ειναι αντρας , ειναι εγωκεντρικος αρα πρεπει να του φερομαστε σαν παιδι ή επειδη νοιωθει μοναχικος επειδη η γυναικα , οπου πρεπει μνο εκεινη να ασχολειτε μαζι τους και τη φροντιδα τους , τον εχει γραμμενο και εκεινος ο κατακαιμενος καταλαγιγει "τραγικη" φιγουρα μεσα στην μονα3ια του μεσα στο σπιτι επειδη ειναι αντρας και δεν πρεπει να ασχοληθει με 3εσκατισμα ,ταισμα και φροντιδα μωρων και το κανει μονο η συζυξ του επειδη ειναι γυναικα (πολυ βολικη δικαιολογια ) .

Πανο Β. Παραθετεις μερικα ποστ και εκτος μερικων ε3αιρεσεων δεν 3αναπαντας , μονος σου επιλεγεις να μην κανεις διαλογο , παραθετοντας μια γνωμη μια αποψη οποια και να ειναι αυτη πρεπει να περιμενεις και τις αναλογες αντιδρασεις , δεν σου ειπανε δα και τπτ απλως δεν συμφωνησανε , ουτε εγω συμφωνω και ειλικρινα δεν με νοιαζει πως εισαι στο δρομο ουτε αναρωτηθηκα ποτε αμα μοιαζεις με το μοντελο αντρα που περιγραφεις στα ποστ σου και ουττε προκειτε εγω να σε κρινω αμα εισαι σαν αυτο το μοντελο .Μονος σου αποκλειεις τον διαλογο μαζι μας , και θα συμφωνησω με την προλαλισα οτι δεν ειμαστε φοιτητες και εσυ ο προφεσορας , και ουτε παντα θα περνεις απαντησεις οπου θα σου αρεσουνε και θα σε ικανποιουνε αλλιωτικα απο μονος δεν κανεις διαλογο οπως ειπα 2 ακομα φορες .Φιλικα παντα επισης .

[vouraikos]

Ρε συ πανο , μου θυμιζεις κατι καθοδηγητες στην κνε .....που σου μιλουσαν με υφος "κατεχω την αληθεια, αν εισαι εξυπνη και με κανεις να στην μεταλαμπαδευσω εχει καλως, αλλιως κατσε στο σκοταδι σου"

 

ελεος!

[Aeriko]

Ναι μωρέ οι απαντήσεις μας πείραξαν και δεν κάνουμε διάλογο... σε όλα τα άλλα θρεντς δηλαδή έχει κάνει διάλογο! Μην τσιμπάτε!

[viki35]

Ανα μπραβο ρε αερικο , αυτο σκεφτομουνα και εγω οτι δεν εχει απαντησει εκτος απο ενα θρεντ .

[goody]

Συγνωμη βρε Πανο αλλα ισα ισα το δικο σου κειμενο εχει υφος συμβουλευτικο στο στυλ ''εγω αυτα εχω παρατηρησει και εχω σκεφτει και τα μοιραζομαι μαζι σας και να προσεχετε'', ουτε την γνωμη μας ζητησες ουτε τις σκεψεις μας..

Ωστοσο απαντησαν πολλοι, απο τα 109 ποστ που προηγουνται του δικου σου καποιοι συμφωνησαν και οι περισσοτεροι διαφωνισαν με επιχειρηματα που βασιζονται ειτε στην προσωπικη τους ζωη ειτε στην γενικοτερη φιλοσοφια τους, πολλοι λιγοι ειρωνευτηκαν και εκαναν πλακα. Η πλειοψηφια απαντησε μιλωντας σοβαρα, κανενας δεν εκανε διαλογο στο επιπεδο που ηθελες? Κανενας δεν καταλαβε την γενικη εικονα του γραπτου σου?

Εγω σου απαντησα θεωρωντας (οπως και οι υπολοιποι νομιζω) οτι η γενικη εικονα ειναι στο παρακατω

 

Όταν ένας άντρας πρέπει να είναι άντρας, τότε δεν του μένουν πολλές ευκαιρίες να φροντίσει και το σπίτι ή την οικογένεια του. Αλλά και ευκαιρίες να έχει, δεν μπορεί να το κάνει. Διότι έχει σκληρύνει τόσο από την σκληρή ζωή που ζει, που έτσι και πάει να κάνει κάτι μέσα στο σπιτικό θα το σπάσει ή θα το κάνει άτσαλα, άσχημα. Ο άντρας που είναι υπεύθυνος για την επιβίωση του σπιτικού σε χρόνους δύσκολους, σκληρούς, δυσκολεύεται να λειτουργήσει στην ειρηνική ζωή του σπιτικού.

 

Φυσικά, οι άντρες σήμερα αντικατοπτρίζουν την εποχή τους. Δεν χρειάζεται να είσαι πάντα έτοιμος για μάχη σήμερα. Ζούμε σε ειρηνική κοινωνία και τα θέματα λύνονται δημοκρατικά. Με συζήτηση, με δικαστήρια, με αστυνομικές παρεμβάσεις. Από την άλλη μεριά όμως, δεν μπορείς να ζητάς από έναν άντρα να είναι άντρας, αν δεν ζει την αντίστοιχη ζωή. Ένας άντρας που σιδερώνει και φυλάει τα παιδιά, για ένα μεγάλο μέρος της ημέρας του, πως να τρίξει τα δόντια στην επιθετικότητα; Ένας άντρας που δεν έχει εμπειρίες μάχης και διεκδίκησης, πως να υποστηρίξει την γυναίκα του και την οικογένεια του;

 

Γιʼ αυτό και όσες γυναίκες ζητάτε από τον άντρα σας να σας βοηθάει στο σπίτι, στα παιδιά, να ξέρετε τι ζητάτε. Όσο γεμίζει από ειρήνη, χάνει από πόλεμο. Όπως είπα και προηγουμένως, ζούμε σε ειρηνικούς, φιλήσυχους καιρούς, επομένως δεν πειράζει να μπει νερό στο αντρικό κρασί. Αρκεί κάθε οικογένεια συνειδητά να γνωρίζει μέχρι ποιου σημείου θα (ξε)νερώνει τον πολεμιστή και προστάτη της. Γιατί αν έρθει μια δύσκολη στιγμή στην οικογένεια, το κάθε μέλος της θα αντιδράσει όπως έχει συνηθίσει να αντιδρά. Παλιά λέγανε, όποιος ζει με το σπαθί, πεθαίνει με το σπαθί. Αυτό ισχύει για όλα τα ...αντικείμενα. Όποιος ζει με το σίδερο των ρούχων, πεθαίνει με το σίδερο των ρούχων. Όποιος ζει με το άπλωμα, τότε όταν έρθει η στιγμή να κάνει κάτι θα πάει να απλώσει ρούχα. Αυτό που ξέρει να κάνει.

 

Αν παρεξηγησα η απαντηση σου δεν με βοηθαει να καταλαβω καλυτερα τι εννοεις αλλα δεν πειραζει.. Ας μην κανουμε διαλογο τετοιου επιπεδου

[ζώπυρον]

Καλημέρα Πάνο!

Μέχρι χθες (όπως είχα γράψει και στο σχετικό μου μήνυμα) δεν αναρωτιόμουν για την προσωπική σου κατάσταση και για τα κίνητρά σου.

 

Σήμερα όμως, μετά το πρωινό μήνυμά σου, σκέφτομαι :

 

Μήπως είσαι συγγραφέας και ψάχνεις υλικό για τα βιβλία σου?

Μήπως είσαι επιστήμονας και μελετάς την ανθρώπινη φύση?

 

Γιατί δεν μπορώ να πιστέψω κάτι άλλο - για τον λόγο που ανοίγεις τα θέματα και τον τρόπο που τα χειρίζεσαι μετά. Αρνούμαι να πιστέψω ότι παίζεις το παιχνίδι του ποντικού. Ξέρεις, αυτό με τη φάκα και το τυρί.

 

Δεν νομίζω Πάνο μου να μας τσιγκλάς σκόπιμα. Επίτηδες, για να ξεκατινιαστούμε. Δεν θέλω να το πιστέψω. Ούτε ότι υποτιμάς και περιφρονείς όσους λένε πράγματα με τα οποία δεν συμφωνείς. Γιατί εκεί θ' άρχιζα πραγματικά ν' ανησυχώ...

 

Σου εύχομαι η καινούρια χρονιά να σου φέρει υγεία κι ότι αγαπάς...!

 

Υ.Γ. Για το θέμα, έχω καταθέσει άποψη. Δεν είναι μόνο οι δουλειές το πρόβλημα. Κι απορώ γιατί έχουμε εστιάσει τόσο πολύ σ' αυτό.

[Ellemphriem]

Μήπως είσαι συγγραφέας και ψάχνεις υλικό για τα βιβλία σου?

 

Το πρωτο και το εχει ηδη πει κουκλα...καλημερα.....ειναι οκ ο Πανος.....απλα εχει περιεργες χμμμ.....αναζητησεις. Τες πα....φιλακια.......

[Active Member]

Να το δουμε και απο την αναποδη? Πανο, μου επιτρεπεις να παραφρασσω....

 

 

 

Κατά την γνώμη μου, υπάρχουν πολλές παρεξηγήσεις μεταξύ των δύο φύλων. Διαβάζω τα σχόλια σας στα θέματα μου και θυμάμαι μερικές φορές τον πιασάρικο τίτλο ενός βιβλίου: «Οι άντρες είναι από τον Άρη κι οι γυναίκες από την Αφροδίτη». Ταυτόχρονα, βλέπω ότι υπάρχει μεγάλο ενδιαφέρον για συζητήσεις που αφορούν στα δύο φύλα. Είναι λογικό, πιστεύω. Στην εποχή μας, οι ρόλοι του άντρα και της γυναίκας αλλάζουν. Προσαρμόζονται στα δεδομένα της εποχής. Μεταξύ της προγιαγιάς μου και της γιαγιάς μου δεν υπήρχε καμία διαφορά. Η γυναίκα μεγάλωνε για να παντρευτεί και να κάνει παιδιά. Τελεία. Ο παππούς μου μεγάλωσε ακριβώς όπως ο προπάππους μου, όπως άλλωστε κι ο δικός του παππούς κ.ο.κ. Με προοπτική, μια μέρα, να γίνουν οι κύρηδες του σπιτικού τους.

 

Είναι στις δικές μας τις γενιές που οι διαφορές είναι μερικές φορές τεράστιες. Η γιαγια μου ασχολουταν με τα παιδια, με το σπιτι, με τον αντρα της και δουλευε και απο πανω. Η μητερα μου τα ιδια.Εγώ, τώρα που έγινα πια μητερα, συνεχιζω και τα κάνω όλα. Μπορείτε να σκεφτείτε μια συζήτηση μεταξύ της γιαγιας μου, της μητερας μου κι εμένα; Για τις δουλειές θα μιλήσουμε ωραία, και για ολα τα αλλα. Μια χαρα θα με καταλαβουν. Δυστυχως, ο ρολος της γυναικας δεν αλλαξε ποτε! Μια ζωη δουλα ηταν.

 

Έτσι, από την μια μεριά η ιστορικότητα του φύλου είναι δυνατή και υπαρκτή, σε άλλες οικογένειες λιγότερο και σε άλλες περισσότερο, και από την άλλη μεριά η πραγματικότητα μιας γυναίκας που εκ των πραγμάτων αδυνατεί να είναι εργαζόμενη, μητέρα και νοικοκυρά ταυτόχρονα, είναι επίσης πολύ υπαρκτή και πραγματική.

 

Είναι μεταξύ των δύο αυτών άκρων που όλοι ισορροπούμε. Δεν έχουμε όμως όλοι το ίδιο σημείο ισορροπίας. Όταν εγώ ήμουν παιδί θυμάμαι είχαμε τηλεοράσεις, ψυγεία, είχαν έρθει και τα βίντεο τότε κ.λπ. Ο πατέρας μου όταν ήταν παιδί κουβαλούσε κάθε μέρα πάγο για το «ψυγείο» του σπιτιού και το φως τους ήταν με λάμπες πετρελαίου. Υπήρχαν μέρες που δεν υπήρχε φαΐ στο σπιτικό ή άλλες που έτρωγαν μόνο ψωμί και λάδι. Σε τέτοιες καταστάσεις, ο ρόλος του πατέρα προστάτη και του πατέρα προμηθευτή ήταν κραταιός. Οι γιαγιαδες μου και οι π αππουδες μου εκαναν ακριβως την ιδια δουλεια (αγροτες οι μεν, βοσκοι οι δε) Διότι αλλιώς δεν επιβίωνε το σπιτικό. Στην εποχή του πατέρα αλλά πολύ περισσότερο του παππού μου, αν ο άντρας δεν ήταν άντρας, και η γυναικα δεν ηταν γυναικα, οι διάφοροι κακόβουλοι του πίναν το ζουμί κι η οικογένεια πεινούσε και τουρτούριζε στο κρύο σπιτικό.

 

Όταν ένας άντρας πρέπει να είναι άντρας, τότε δεν του μένουν πολλές ευκαιρίες να φροντίσει και το σπίτι ή την οικογένεια του. οταν οι γυναικα πρεπει να ειναι γυναικα, τοτε δε τιθεται θεμα ευκαιριων. Απλα κοβει το κεφαλι της και αναγκαζεται να τα κανει ολα. Αλλά και ευκαιρίες να έχει, δεν μπορεί να το κάνει. Διότι έχει σκληρύνει τόσο από την σκληρή ζωή που ζει, που έτσι και πάει να κάνει κάτι μέσα στο σπιτικό θα το σπάσει ή θα το κάνει άτσαλα, άσχημα. Δεν ισχυει το ιδιο και για τις γυναικες. Γιατι θελοντας και μη (ξαναλεω) καποιος επρεπε να το κανει. Ο άντρας που είναι υπεύθυνος για την επιβίωση του σπιτικού σε χρόνους δύσκολους, σκληρούς, δυσκολεύεται να λειτουργήσει στην ειρηνική ζωή του σπιτικού.

 

Φυσικά, οι άντρες σήμερα αντικατοπτρίζουν την εποχή τους. Δεν χρειάζεται να είσαι πάντα έτοιμος για μάχη σήμερα. Ζούμε σε ειρηνική κοινωνία και τα θέματα λύνονται δημοκρατικά. Με συζήτηση, με δικαστήρια, με αστυνομικές παρεμβάσεις. Από την άλλη μεριά όμως, δεν μπορείς να ζητάς από έναν άντρα να είναι άντρας, αν δεν ζει την αντίστοιχη ζωή. Ένας άντρας που σιδερώνει και φυλάει τα παιδιά, για ένα μεγάλο μέρος της ημέρας του, πως να τρίξει τα δόντια στην επιθετικότητα; Ένας άντρας που δεν έχει εμπειρίες μάχης και διεκδίκησης, πως να υποστηρίξει την γυναίκα του και την οικογένεια του; Επισης, δε μπορεις να ζητας απο μια γυναικα να ειναι γυναικα, οταν σχεδον ολο το μερος της μερας της ειναι το σπιτι, η δουλεια, τα παιδια, ο αντρας.

Γιʼ αυτό και όσες γυναίκες ζητάτε από τον άντρα σας να σας βοηθάει στο σπίτι, στα παιδιά, να ξέρετε τι ζητάτε. Και οσοι αντρες περιμενετε τα παντα απο μια γυναικα, να ξερετε τι ακριβως ζητατε.Όσο γεμίζει από ειρήνη, χάνει από πόλεμο. Όπως είπα και προηγουμένως, ζούμε σε ειρηνικούς, φιλήσυχους καιρούς, επομένως δεν πειράζει να μπει νερό στο αντρικό κρασί. Αρκεί κάθε οικογένεια συνειδητά να γνωρίζει μέχρι ποιου σημείου θα (ξε)νερώνει τον πολεμιστή και προστάτη της. Γιατί αν έρθει μια δύσκολη στιγμή στην οικογένεια, το κάθε μέλος της θα αντιδράσει όπως έχει συνηθίσει να αντιδρά. Παλιά λέγανε, όποιος ζει με το σπαθί, πεθαίνει με το σπαθί. Αυτό ισχύει για όλα τα ...αντικείμενα. Όποιος ζει με το σίδερο των ρούχων, πεθαίνει με το σίδερο των ρούχων. Όποιος ζει με το άπλωμα, τότε όταν έρθει η στιγμή να κάνει κάτι θα πάει να απλώσει ρούχα. Αυτό που ξέρει να κάνει.

 

Με λιγα λογια Πανο....η ειρηνη σας-οπως την περιγραφεις τουλαχιστον- ειναι ο πολεμος μας....

[Chemin]

Συμφωνώ με την goody. Πιστευω ότι πολλές απαντήσεις ήταν σοβαρές και με επιχειρήματα (που αντέκρουαν βέβαια τα δικά σου) αλλά απολύτως πολιτισμένες. Το ότι κάποιοι θα σε ειρωνευτούν πρέπει πάντα να το περιμένεις σε ένα δημόσιο φόρουμ. Στο χέρι σου είναι να τους αγνοήσεις και να κάνεις διάλογο. Μόνο που στο διάλογο μπορεί να διατυπώνονται και αντίθετες απόψεις, όπως θα ξέρεις.

Πάντως σε ευχαριστούμε πολύ για το θέμα που άνοιξες! Προσωπικά νόμιζα πως οι απόψεις μου ήταν λίγο extreme γιατί δεν έβρισκα πάντα υποστήριξη στον κύκλο μου. Εδώ, αντίθετα, είδα ότι πολλές κοπέλες σκέφτονται με παρόμοιο τρόπο.

Να 'σαι καλά!

[Rasputin]

Ε καλά, σπάνια ως ποτέ συμφωνώ με τα ποστ του πάνου αλλά το ότι πρέπει να έχεις στομάχι για να κάνεις "διάλογο" εδώ μέσα, αυτό είναι γεγονός. Είναι σα να μπαίνεις σε κοτέτσι τα περισσότερα threads.

[culte]

..........................

[viki35]

Καλημέρα Πάνο!

Μέχρι χθες (όπως είχα γράψει και στο σχετικό μου μήνυμα) δεν αναρωτιόμουν για την προσωπική σου κατάσταση και για τα κίνητρά σου.

 

Σήμερα όμως, μετά το πρωινό μήνυμά σου, σκέφτομαι :

 

Μήπως είσαι συγγραφέας και ψάχνεις υλικό για τα βιβλία σου?

Μήπως είσαι επιστήμονας και μελετάς την ανθρώπινη φύση?

 

Γιατί δεν μπορώ να πιστέψω κάτι άλλο - για τον λόγο που ανοίγεις τα θέματα και τον τρόπο που τα χειρίζεσαι μετά. Αρνούμαι να πιστέψω ότι παίζεις το παιχνίδι του ποντικού. Ξέρεις, αυτό με τη φάκα και το τυρί.

 

Δεν νομίζω Πάνο μου να μας τσιγκλάς σκόπιμα. Επίτηδες, για να ξεκατινιαστούμε. Δεν θέλω να το πιστέψω. Ούτε ότι υποτιμάς και περιφρονείς όσους λένε πράγματα με τα οποία δεν συμφωνείς. Γιατί εκεί θ' άρχιζα πραγματικά ν' ανησυχώ...

 

Σου εύχομαι η καινούρια χρονιά να σου φέρει υγεία κι ότι αγαπάς...!

 

Υ.Γ. Για το θέμα, έχω καταθέσει άποψη. Δεν είναι μόνο οι δουλειές το πρόβλημα. Κι απορώ γιατί έχουμε εστιάσει τόσο πολύ σ' αυτό.

Και ομως δεν το ειχα καν σκεφτει αυτο αγαπητη φιλη , και μαλλον μου ακουγετε πολυ πολυ λογικο