Επαγγελματικές υποχωρήσεις για την οικογένεια. Αναγκαίο κακό; Πλήττουν μονο τις γυναίκες;

[Έσπερος]

18 ώρες πρίν, Lenia16 είπε:

Νομίζω ότι από τη στιγμή που η γυναίκα άρχισε να σπουδάζει κ βγήκε στην αγορά εργασίας πάντα θα σκέφτεται αν έκανε το σωστό ο,τι κ να επιλέξει, είτε να ακολουθήσει τα επαγγελματικά της θέλω είτε τα αφήσει στην άκρη για να μεγαλώσει την οικογένεια της. Μου φαίνεται φυσιολογικό. Κ είναι άδικο να συμβαίνει γιατί θα έπρεπε οποία ήθελε να μπορεί να τα συνδιάσει κ τα δυο στο βαθμό που επιθυμεί η καθεμία. Αλλά αυτό δε γίνεται, ας κατηγορήσουμε τη φύση! Πάντως πιστεύω εναπόκειται σε μεγάλο βαθμό στο πως το βλέπει ο καθενας. Ο σύζυγος μου με θεωρεί εντελώς τρελή που σκέφτομαι να επιστρέψω σε full time απασχόληση όταν μπορώ να συνδυάσω δουλειά (μερικώς), ελεύθερο χρόνο και ανατροφή παιδιού. Νομίζω βέβαια ότι μιλάει εκ του ασφαλούς γιατί ξέρει ότι δε θα κληθεί να αποφασίσει κάτι αντίστοιχο ο ίδιος. Εγώ προσωπικά δε μετανιώνω που άλλαξα το ωράριο μου παρα τις μειωμένες αποδοχες γιατί διαφορετικά θα έπρεπε να φεύγω στις 7 να επιστρέφω στις 5, να βλέπω το παιδί μου 3 ώρες την ημέρα κ την οικονομική διαφορά να τη δίνω στη νταντά, έχοντας πάντα το άγχος τι κάνει ένας ξένος άνθρωπος στο σπίτι μου με το παιδί μου κ έχοντας πάντα τις τύψεις ότι χάνω τα καλύτερα χρόνια της. Ωστόσο, είχα την επιλογή. Αν δεν την είχα δεν ξέρω τι θα εκανα ομολογώ.

έχεις δίκιο για το αδικο. και προφανώς δεν φταίει η φύση. ισως ειναι θεμα κοινωνίας. στο εξωτερικο ειχα δει πολλα ζευγαρια που παντρεύτηκαν νεοι, αμεσως μετα τις σπουδες, εκαναν παιδια νωρις κ μετα ειχαν ελευθερία να κινηθούν σε περαιτέρω σπουδές ή καριέρα. Όμως με άλλες οικογενειακές παροχές κ άλλη αγορά εργασίας. 

 

Και για την οπτικη του αντρα σου εχεις δικιο. Οταν γυρισα στο σχολείο μετά την άδεια λοχείας, που εννοείται ότι είχα άγχος που άφηνα το μικρό στο σπίτι με μια κοπέλα και ήταν κ 3 μηνών μόνο, επειδή πήγα σε συνθήκες σαν αυτές που περιγράφει η Silky αφού το σχολείο λειτουργούσε και χωρις εμένα κ δν έκανα μάθημα, κατα βάθος πανηγύρισα γιατί είχα τρελαθεί από την απομονωση κ σκεφτόμουν τι ωραία θα ήταν να μπορούσαμε για 3-4 χρονια να κανουμε τη δουλεια μας part time οποτε κ με το παιδι να ασχολουμαστε κ να μην κλεινόμαστε σπίτι κ κοσμο να βλεπουμε κ το μυαλο μας να απασχολούμε. Κι ο δικος μου απορούσε γιατί ήμουν τόσο χαρούμενη που πήγα στο σχολείο! Τωρα στη μεγάλη άδεια βέβαια δεν έχω καμία τετοια επιθυμία αυτη τη στιγμη. 

[ΑΡΓΚ]

16 ώρες πρίν, Silky είπε:

Για να μην μακρηγορώ, ανήκω στους μηχανικούς, ένας κλάδος που χτυπήθηκε πολύ από την κρίση, πριν 4-5 χρόνια για να πιάσει κάποιος δουλειά έπρεπε να πάει τσάμπα για

κανα 3 μήνο να «εκπαιδευτεί» και μετα αν τον έπαιρναν, με μισθό 600 και να σφραγίζει μέχρι και χαρτοπετσέτες.  Μην διαβάζω ανοησίες για πρώτο μισθό 800 το 2012. Το 2014  μου πρόσφεραν θέση τεχνικού διευθυντή με μισθό 900 μεικτά, 640 καθαρά, για Δευτέρα Σάββατο 8- 5 την απέρριψα. Πίστευα μηχανικος Πολυτεχνείου δεν θα πάει και όμως βρέθηκε άλλος και πήγε, εμ να σφραγίζει, εμ να έχει την ευθύνη σε περίπτωση ελέγχου, εμ 10 ωρο και εξαήμερο για 600 ευρώ, εμ για να την πάρει, έπρεπε να δώσει έξτρα εξετασεις σε υπουργείο και να αθροίζει αλλά προσόντα που κάποιος που τελειώνει τώρα το Πολυτεχνείο για να τα αποκτήσει πρέπει να σκάσει σε κέντρα δια βίου μάθησης κανα 2,500 ευρώ και να φάει και 2 χρόνια σεμινάρια. Σημειωτέον τότε είχα 8 χρόνια προϋπηρεσία. Νοιώθω ότι είτε δεν καταλάβαινετε τι γίνεται στον ιδιωτικό τομέα με την πληθώρα πτυχιούχων που έχουμε στην Ελλάδα, είτε νομίζετε ότι ένα μεταπτυχιακό μια ξένη γλώσσα και ένα ecdl είναι κορυφή. Γιατί κάποιοι για να σταυρώσουμε μια αξιοπρεπή δουλειά, με 1000 κάτι μισθό μεικτά, μαθαίνουμε ρωσικά ενώ μιλάμε άλλες 3 γλώσσες και την μητρική, περνάμε διπλές και τριπλές πιστοποιήσεις σε προγράμματα και κολλάμε ένσημα για να κατοχύρωσουμε και την άδεια χειριστή μηχανηματων πέρα από τις άλλες 15 πόσες άδειες ήδη έχω κορνιζαρισμενες εκτός του διπλωματος του μηχανικού. Και πάω εγώ να εκδώσω άδεια πχ. Εστιατορίου και η υπάλληλος που με ελέγχει δεν ξέρει να διαβάζει διάγραμμα ροής, σχέδια, ουδεμία σχέση έχει με το αντικείμενο και γενικά δεν καταλαβαίνει ντιπ, πάω στην πυροσβεστική να εκδώσω άδεια πυρασφάλειας και δεν ξέρει αυτος που με ελέγχει το θερμικό φορτίο του Α υλικού, αν γράψω ότι έχει Χ ναι θα πει, αλλά κολλάει γιατί έχω βάλει έξοδο κινδύνου με ένα σκαλοπατι παραπάνω και πρέπει εγώ να του εξηγήσω τον νόμο ότι επειδή ισχύει το Α και το Β και το Γ εξαιρείται από αυτό, και ευγενικά πάντα γιατί αν στραβώσει θα μου θάψει τον φάκελο εκεί που δεν πιάνει ήλιος, πάω να ανοίξω φάκελο στο ΙΚΑ και μου ζητάνε ένα ΣΑΥ ΦΑΥ και ούτε καν κάνουν το κόπο να το ανοίξουν να το διαβάσουν γιατί μόνο αν έγραφα μέσα την σύνοψη της Λαμψης με διαλόγους του Γιάγκου και της Βιρνας θα καταλάβαιναν και πάω μετά στην ΔΕΔΗΕ, στον Δήμο, στην ΔΕΥΑΡ και στη πολεοδομία που με ελέγχει μηχανικος ΤΕ και ολοκληρώνεται η μέρα μου.  

Να πούμε για τους γιατρούς που είναι η αδερφή μου στο δημόσιο, διότι με τη λογική σας ο γιατρος του δημοσίου έχει παραπάνω προσόντα από τον γιατρο του ιδιωτικού.(???) να πούμε για τους εκπαιδευτικούς του δημοσίου και του ιδιωτικού ότι μήπως δεν έχουν παρόμοια προσόντα αν όχι καλύτερα?? 

 

Πες μου λοιπόν για τα τόσα προσόντα των δημοσίων υπαλλήλων να γελάσουμε παρέα. 

Προτείνω οι δημοσίοι υπάλληλοι ανα πενταετία να πήγαινουν αναγκαστικά να δουλέψουν για ένα χρόνο σε ανάλογη θέση στον ιδιωτικό τομέα, εφοσον βρεθεί εταιρεία που θα τους πάρει αλλιως να πρέπει να αυξήσουν τα προσόντα τους, οποίος άντεχει ένα χρόνο να ξαναγυρνάει στη θέση του οποίος δεν άντεχει να άνοιξει καμία θέση για τόσους νέους πτυχιούχους με μεταπτυχιακά και διδακτορικά που είτε δουλεύουν σερβιτόροι, πιτσαδόροι είτε κάνουν ερευνητικό έργο σαν τσιράκια του καθηγητή μην τους βγάλει από το πρότζεκτ που έχει επιδότηση και τουλάχιστον παίρνουν κάτι και ας είναι καλά η μαμα και ο μπαμπάς που τσοντάρουν από την σύνταξη. 

 

Υπάρχουν κλάδοι με τεράστια ανεργία που πλήγησαν περισσότερο από την κρίση. Φαντάζομαι οτιδήποτε σχετικό με οικοδομή είναι από αυτά τα επαγγέλματα, οπότε τι να πω, εκεί ίσως έχει μία λογική το δημόσιο. Η αλλαγή καριέρας ίσως δε να έχει ακόμη περισσότερη λογική. Δεν το έχω ζήσει στον κλάδο μου γιατί υπάρχει μεγαλύτερη ζήτηση από όσο προσφορά (λόγω και μαζικής μετανάστευσης στο εξωτερικό νέων πτυχιούχων) αλλά σίγουρα κάποια επαγγέλματα χτυπήθηκαν άσχημα.

Τώρα, η πρώτη είμαι που θα πω ότι υπάρχει τεράστια αργομισθία στο δημόσιο σε πολλές θέσεις, αλλά να λέμε τώρα ότι ισχύει παντού και ότι ο γιατρός του Δημοσίου νοσοκομείου δεν έχει προσόντα, ακραίο είναι και άδικο. 

[Lenia16]

17 ώρες πρίν, Silky είπε:

Για να μην μακρηγορώ, ανήκω στους μηχανικούς, ένας κλάδος που χτυπήθηκε πολύ από την κρίση, πριν 4-5 χρόνια για να πιάσει κάποιος δουλειά έπρεπε να πάει τσάμπα για

κανα 3 μήνο να «εκπαιδευτεί» και μετα αν τον έπαιρναν, με μισθό 600 και να σφραγίζει μέχρι και χαρτοπετσέτες.  Μην διαβάζω ανοησίες για πρώτο μισθό 800 το 2012. Το 2014  μου πρόσφεραν θέση τεχνικού διευθυντή με μισθό 900 μεικτά, 640 καθαρά, για Δευτέρα Σάββατο 8- 5 την απέρριψα. Πίστευα μηχανικος Πολυτεχνείου δεν θα πάει και όμως βρέθηκε άλλος και πήγε, εμ να σφραγίζει, εμ να έχει την ευθύνη σε περίπτωση ελέγχου, εμ 10 ωρο και εξαήμερο για 600 ευρώ, εμ για να την πάρει, έπρεπε να δώσει έξτρα εξετασεις σε υπουργείο και να αθροίζει αλλά προσόντα που κάποιος που τελειώνει τώρα το Πολυτεχνείο για να τα αποκτήσει πρέπει να σκάσει σε κέντρα δια βίου μάθησης κανα 2,500 ευρώ και να φάει και 2 χρόνια σεμινάρια. Σημειωτέον τότε είχα 8 χρόνια προϋπηρεσία. Νοιώθω ότι είτε δεν καταλάβαινετε τι γίνεται στον ιδιωτικό τομέα με την πληθώρα πτυχιούχων που έχουμε στην Ελλάδα, είτε νομίζετε ότι ένα μεταπτυχιακό μια ξένη γλώσσα και ένα ecdl είναι κορυφή. Γιατί κάποιοι για να σταυρώσουμε μια αξιοπρεπή δουλειά, με 1000 κάτι μισθό μεικτά, μαθαίνουμε ρωσικά ενώ μιλάμε άλλες 3 γλώσσες και την μητρική, περνάμε διπλές και τριπλές πιστοποιήσεις σε προγράμματα και κολλάμε ένσημα για να κατοχύρωσουμε και την άδεια χειριστή μηχανηματων πέρα από τις άλλες 15 πόσες άδειες ήδη έχω κορνιζαρισμενες εκτός του διπλωματος του μηχανικού. Και πάω εγώ να εκδώσω άδεια πχ. Εστιατορίου και η υπάλληλος που με ελέγχει δεν ξέρει να διαβάζει διάγραμμα ροής, σχέδια, ουδεμία σχέση έχει με το αντικείμενο και γενικά δεν καταλαβαίνει ντιπ, πάω στην πυροσβεστική να εκδώσω άδεια πυρασφάλειας και δεν ξέρει αυτος που με ελέγχει το θερμικό φορτίο του Α υλικού, αν γράψω ότι έχει Χ ναι θα πει, αλλά κολλάει γιατί έχω βάλει έξοδο κινδύνου με ένα σκαλοπατι παραπάνω και πρέπει εγώ να του εξηγήσω τον νόμο ότι επειδή ισχύει το Α και το Β και το Γ εξαιρείται από αυτό, και ευγενικά πάντα γιατί αν στραβώσει θα μου θάψει τον φάκελο εκεί που δεν πιάνει ήλιος, πάω να ανοίξω φάκελο στο ΙΚΑ και μου ζητάνε ένα ΣΑΥ ΦΑΥ και ούτε καν κάνουν το κόπο να το ανοίξουν να το διαβάσουν γιατί μόνο αν έγραφα μέσα την σύνοψη της Λαμψης με διαλόγους του Γιάγκου και της Βιρνας θα καταλάβαιναν και πάω μετά στην ΔΕΔΗΕ, στον Δήμο, στην ΔΕΥΑΡ και στη πολεοδομία που με ελέγχει μηχανικος ΤΕ και ολοκληρώνεται η μέρα μου.  

Να πούμε για τους γιατρούς που είναι η αδερφή μου στο δημόσιο, διότι με τη λογική σας ο γιατρος του δημοσίου έχει παραπάνω προσόντα από τον γιατρο του ιδιωτικού.(???) να πούμε για τους εκπαιδευτικούς του δημοσίου και του ιδιωτικού ότι μήπως δεν έχουν παρόμοια προσόντα αν όχι καλύτερα?? 

 

Πες μου λοιπόν για τα τόσα προσόντα των δημοσίων υπαλλήλων να γελάσουμε παρέα. 

Προτείνω οι δημοσίοι υπάλληλοι ανα πενταετία να πήγαινουν αναγκαστικά να δουλέψουν για ένα χρόνο σε ανάλογη θέση στον ιδιωτικό τομέα, εφοσον βρεθεί εταιρεία που θα τους πάρει αλλιως να πρέπει να αυξήσουν τα προσόντα τους, οποίος άντεχει ένα χρόνο να ξαναγυρνάει στη θέση του οποίος δεν άντεχει να άνοιξει καμία θέση για τόσους νέους πτυχιούχους με μεταπτυχιακά και διδακτορικά που είτε δουλεύουν σερβιτόροι, πιτσαδόροι είτε κάνουν ερευνητικό έργο σαν τσιράκια του καθηγητή μην τους βγάλει από το πρότζεκτ που έχει επιδότηση και τουλάχιστον παίρνουν κάτι και ας είναι καλά η μαμα και ο μπαμπάς που τσοντάρουν από την σύνταξη. 

Πραγματικά νόμιζα ότι μάλλον εγώ έχω πρβλ με αυτά που διαβάζω εδώ μέσα! Οι δημόσιοι υπάλληλοι (αυτοί που δουλεύουν, γιατί υπάρχουν κ πολλοί τέτοιοι) θα έπρεπε να παρακαλάνε να υπάρχει αξιολόγηση γιατί εξαιτίας των συναδέλφων τους που  ...............έχει βγει το όνομα σε όλο το δημόσιο. Αλλά ακομη κ έτσι εγώ δεν έχω δει ούτε μισό να παραιτείται γιατί θέλει να δουλέψει κ δεν μπορει ή γιατί δεν πληρώνεται ικανοποιητικά. Οι γιατροί παίρνουν φακελάκια, οι εφοριακοι κλπ παράγοντες παίρνουν μίζα, οι υπάλληλοι του ΙΚΑ αν τους πιάσεις σε καλή μέρα θα σε εξυπηρετήσουν αλλιώς κάτι θα σου λείπει, ξαναελα αύριο, ο οδηγός λεωφορείου θα αφήσει κ κανένα δρομολόγιο να χαθεί γιατι δε χάθηκε κ ο κόσμος να περιμένουμε στη στάση είκοσι λεπτά κλπ κλπ. Ας πάνε όλοι αυτοί στον ιδιωτικό τομέα να αποδείξουν τι αξίζουν και να δουν πόσα απίδια πιάνει ο σάκος και να πάρουν τα χιλιάρικα που εμείς μάλλον δεν ξέρουμε πού τα μοιράζουν για αυτό δεν τα παιρνουμε. 

[Έσπερος]

4 ώρες πρίν, Lenia16 είπε:

Πραγματικά νόμιζα ότι μάλλον εγώ έχω πρβλ με αυτά που διαβάζω εδώ μέσα! Οι δημόσιοι υπάλληλοι (αυτοί που δουλεύουν, γιατί υπάρχουν κ πολλοί τέτοιοι) θα έπρεπε να παρακαλάνε να υπάρχει αξιολόγηση γιατί εξαιτίας των συναδέλφων τους που  ...............έχει βγει το όνομα σε όλο το δημόσιο. Αλλά ακομη κ έτσι εγώ δεν έχω δει ούτε μισό να παραιτείται γιατί θέλει να δουλέψει κ δεν μπορει ή γιατί δεν πληρώνεται ικανοποιητικά. Οι γιατροί παίρνουν φακελάκια, οι εφοριακοι κλπ παράγοντες παίρνουν μίζα, οι υπάλληλοι του ΙΚΑ αν τους πιάσεις σε καλή μέρα θα σε εξυπηρετήσουν αλλιώς κάτι θα σου λείπει, ξαναελα αύριο, ο οδηγός λεωφορείου θα αφήσει κ κανένα δρομολόγιο να χαθεί γιατι δε χάθηκε κ ο κόσμος να περιμένουμε στη στάση είκοσι λεπτά κλπ κλπ. Ας πάνε όλοι αυτοί στον ιδιωτικό τομέα να αποδείξουν τι αξίζουν και να δουν πόσα απίδια πιάνει ο σάκος και να πάρουν τα χιλιάρικα που εμείς μάλλον δεν ξέρουμε πού τα μοιράζουν για αυτό δεν τα παιρνουμε. 

Η αλήθεια είναι ότι οι περισσότεροι δημόσιοι υπαλληλοι ανω των 50 ειναι αμφίβολο αν ξερουν να φτιαξουν βιογραφικο. Δεν συζηταμε καν να σταθούν σε συνεντευξη. Οι μισοι συναδελφοι μου, οσοι ειναι ανω των 50,  μετα βίας γραφουν κ εκτυπώνουν ενα διαγώνισμα στον υπολογιστη. Αυτοι και με το τελευταιο μισθολόγιο ακομα παιρνουν αρκετα πανω απο 1000 σιγουρα λογω προσωπικής διαφοράς. Οι νεότεροι ομως με πολλα προσοντα εφάμιλλα των ιδιωτικων, που μπηκαν με ΑΣΕΠ και που συνήθως βγάζουν τη δουλειά, και τους στραβό κοιτούν οι υπόλοιποι, τα 1000 θα τα πλησιάσουν με διδακτορικό μόνο. 

 

Απλως εξηγούμε οτι στον ιδιωτικο τομεα υπαρχουν καποιοι, λιγοι ή πολλοι δεν ξερω, που παιρνουν με τα ιδια ή κ με ελαφρως λιγοτερα τυπικα προσοντα, τα ιδια ή περισσότερα χρήματα και έχουν προοπτικές εξέλιξης, χωρίς να είναι golden boys,  κ συνήθως δουλεύουν σε αρκετά σοβαρούς χωρους που τηρούνται τα νόμιμα δικαιωματα τους. Ομως αυτό είναι θέμα τύχης, σε ποιο περιβάλλον θα βρεθουν. Και εξαρτάται και από τον κλάδο τους. Από φίλους της ηλικίας μου πάντως στα 30κατι δεν έχω ακούσει την τόσο αισιόδοξη εικονα που περιγράφει η @ΑΡΓΚ, σιγουρα ομως εχουν τις ιδιες ή ελαφρως καλυτερες αποδοχές απο εμενα που ο μισθός μου ειναι προσαυξημένος κατα 12 χρονια λογω διδακτορικού κ παιρνω κ επίδομα νησιωτικών περιοχών. 

 

 

[little lamb]

On 21/12/2018 at 9:29 ΜΜ, Lenia16 είπε:

Αν λοιπόν όλοι αυτοί δε θέλουν να είναι στο δημόσιο και υποφέρουν ας παραιτηθούν να βρούνε μια .. δουλειά στον ιδιωτικό τομέα να πληρώνονται και καλύτερα να ελευθερωθούν οι θέσεις για όσους ενδιαφέρονται.

 

Δεν είπα ότι υποφέρουν ή ότι περνάνε χειρότερα από όσους είναι στον ιδιωτικό. Είπα πολύ συγκεκριμένα απλά ότι το δημόσιο δεν είναι μόνο υπηρεσίες (π.χ. ΙΚΑ, ΔΕΗ, εφορίες), επειδή ειπώθηκε ότι στο δημόσιο μπορούν να πεταχτούν εδώ κι εκεί εν ώρα υπηρεσίας ή να έχουν μαζί τα παιδιά τους. Είναι και άλλες δουλειές που εκ των πραγμάτων δεν μπορούν να τα κάνουν αυτά. Αυτό είπα μόνο. Μπορεί όντως να είναι πιο χαλαρά από αντίστοιχο επάγγελμα του ιδιωτικού, αλλά εκ των πραγμάτων δεν μπορεί ξέρω'γω ο αστυνομικός ή ο χειρουργός ή ο "σκουπιδιάρης" (δεν μου έρχεται πιο politically correct λέξη αυτή τη στιγμή) ή ο δημοσιογράφος ανταποκριτής στο Ιράκ να έχει μαζί το παιδί του! Μπορεί να είναι πιο χαλαρά αλλά σίγουρα δεν μπορούν όλοι οι δημόσιοι να κάνουν ό,τι γουστάρουν!

Επεξεργάστηκαν 22 Δεκεμβρίου,2018 by little lamb

[Chrysoum]

On 12/11/2018 at 7:39 AM, Έσπερος said:

Ναι, αυτο ειναι αληθεια. Απλως τοτε θα τα κανω τελειως για χομπι, εκτος αν κανω στροφή προς θέματα που θα με διευκολυνουν να γινω στέλεχος της εκπαιδευσης. Αυτη ειναι και η μονη ευκαιρια ανέλιξης που προσφερει η διυλεια μου. Τα κριτηρια ωστόσο και οι θεσεις αλλαζουν σχεδον με καθε κυβέρνηση, οποτε αν καποτε το αποφασίσω θα κρινω αναλογως πού θα κατευθύνω τα ενδιαφεροντα μου. 

 

Αλλιως, αν αφησω -ή μαλλον τωρα που εχω αφησει- στην ακρη συνεδρια κ δημοσιευσεις, κ απεχω κ γεωγραφικά απο διαφορα πανεπιστήμια, εχω κλεισει την πορτα οριστικά σε οποιαδηποτε μικρη πιθανότητα μπορει να υπηρχε να συνεργαστώ εξ αποστασεως σε ενα ερευνητικό προγραμμα ή να διδάξω με συμβαση σε καποιο πανεπιστημιο, αν υπαρχει δυνατοτητα μετακινησης, οπως εχω ξανακανει προ παιδιου. Να αξιοποιηςω δηλαδη επι της ουςιας τις σπουδες μου και να εχουμε και περιςταςιακα συμπληρωματικό εισόδημα. Γιατι τα βιογραφικά των αλλων εμπλουτίζονται και νομιζω οτι ουτε ο ακαδημαϊκος χωρος δεχεται τετοια κενα μεταξυ διδακτορικού κ μελλοντικών δραστηριοτητων. 

 

Η αληθεια ειναι οτι τρώγομαι λιγο με τη σκεψη, αν μεναμε στην Αθηνα που θα ήμουν αφενός στο επίκεντρο των δραστηριοτήτων κ αφετέρου θα ειχα κοντα τη μητερα μου, θα έπεφτα αραγε με τα μουτρα στην ερευνα με οποιο κόστος για το παιδί κ την οικογένεια (όπως φανταζόμουν πιο μικρή χωρίς να υπολογίζω συνεπειες), ή θα το έκανα απλα σαν χομπι, οπως αλλες πανε στο γυμναστηριο πχ καποιες μερες την εβδομάδα; Γι αυτο αναρωτιεμαι πώς σκεφτονται αλλες γυναικες. Γιατί πιο νέα τα άκουγα αυτά κ εκνευριζομουν!

Έπεσα τυχαία στο θέμα και το βρίσκω απίστευτα ενδιαφέρον. Δεν διάβασα ακόμη όλες τις δημοσιεύσεις, είναι και 3 σελίδες, έχω όμως σκοπό να το κάνω. Απλά μιας και μέσα στα πράγματα και βιώνοντας ακριβώς αυτή την κατάσταση έχω να πω τα εξής: επέλεξα να αφήσω την ακαδημια για μια πιο προβλέψιμη δουλειά. Έχω αναφέρει ότι άρχισα και πάλι σπουδές στα 30 γιατί ακαδημια για μια γυναίκα και οικογένεια δεν συνδυαζονται. Τουλάχιστον στον τομέα που είμαι εγώ, μόνο πειραματικές δημοσιεύσεις και στο εξωτερικό που ναι μεν οι διασυνδέσεις παίζουν ρόλο, αλλά όχι και τόσο. Σημασία έχει πόσες δημοσιεύσεις έχεις και πόσο καλή ιδέα για το επόμενο project. Όταν λοιπόν έκανα το διδακτορικό μου δεν έφευγα πριν τις 19, σχεδόν ποτέ. Και τώρα στο μεταδιδακτορικό μου έχω το μόνιμο άγχος, τι θα γίνει μετά την 3ετια που θα τελειώσει η επιχορήγηση μου; Θα ανανεωθεί άραγε στο ίδιο μέρος, με το ίδιο γκρουπ ή θα πρέπει να ψάξω κάτι σε άλλο πανεπιστήμιο, σε άλλη πόλη και σε άλλη χώρα; Όλοι οι πετυχημένοι συνάδελφοι στον χώρο μου είναι είτε άντρες, είτε ατεκνες γυναίκες με ελάχιστες εξαιρέσεις. Και είναι λογικό, δεν γίνεται να βγάλεις τοσες δημοσιεύσεις αν δεν αφιερώσεις ώρες δουλειάς.

Αυτα προς το παρόν ήθελα απλά να αναφέρω ότι η ακαδημία δεν είναι στρωμένη με ροδοπέταλα, αναφέρθηκε κάπου ότι ίσως να είναι καλύτερα από τον ιδιωτικό τομέα. Είναι ενας συνεχής αγώνας επιβίωσης όπου έχεις συμβόλαιο για μια 2ετια και ελπίζεις στην ανανέωση για μια ακόμη 2ετια. Και ξαφνικά φτάνεις 40 και σου λένε ότι βάσει νόμου ή πρέπει να πάρεις προαγωγή σε assistant professor ή "you are out". Συνέβη στον σύζυγό μου αυτό πέρυσι. 

 

Δεν ξέρω πως είναι ο ακαδημαϊκός χώρος στην Ελλάδα και σε πιο θεωρητικές επιστήμες, αλλά εγώ δεν το σκέφτομαι ουτε στιγμή ότι δεν θα το συνεχίσω. Και μόνο η αβεβαιότητα του διετούς συμβόλαιου μου είναι αρκετή. Συνεχίζω την ανάγνωση τώρα

[Έσπερος]

11 ώρες πρίν, Chrysoum είπε:

Όλοι οι πετυχημένοι συνάδελφοι στον χώρο μου είναι είτε άντρες, είτε ατεκνες γυναίκες με ελάχιστες εξαιρέσεις. Και είναι λογικό, δεν γίνεται να βγάλεις τοσες δημοσιεύσεις αν δεν αφιερώσεις ώρες δουλειάς.

Όταν έκανα διδακτορικό, είχα μια συμφοιτήτρια σε θετικό κλάδο που έπαιρνε μια υποτροφία στοχευμένη αποκλειστικά σε γυναίκες από αναπτυσσόμενες χώρες (η ίδια ήταν από αραβική χώρα). Είχε πάει σε ένα συνέδριο της υποτροφίας της και στην επιστροφή μας είπε ότι όσες γυναίκες είδε, που είτε ήταν υποψ. διδακτορες ή μεταδιδάκτορες / νέες ερευνήήτριες, αλλά και κάποιες μεγαλύτερες, καμία δεν ήταν παντρεμένη και οι πιο μεγάλες ήταν χωρισμένες. Στον κλάδο της είχαν πολλές ώρες εργαστηρίου και αναλύσεις με μηχανήματα που  μπορεί να έπρεπε να τα περιμένουν μέχρι τα ξημερώματα πχ, ή να πάνε σε μια περίεργη ώρα για να βρουν το μηχάνημα ελεύθερο. Και πάλι όμως όταν το άκουσα αυτό, πίστεψα ότι η κατάστασή τους ήταν τέτοια επειδή προέρχονταν από χώρες πιο συντηρητικές που δεν δέχονταν τόση ανεξαρτησία στις γυναίκες. Αυτό βέβαια σχεδόν 10 χρόνια πριν που είχα άλλα μυαλά και οχι πλήρη εικόνα των κοινωνικών συνθηκών και στην Ελλάδα. 

 

Δεν ξέρω για άλλους κλάδους στην Ελλάδα, νομίζω όμως γενικά ότι λόγω της μονιμότητας, αν καταφέρεις να μπεις σε μια θέση σε πανεπιστήμιο, δεν είσαι σε ατέλειωτο κυνήγι .Το θέμα είναι να μπεις, όπως έλεγε και ο Βουτσάς στην ταινία. Μετά, το publish or perish δεν ισχύει. Εκτός βέβαια αν έχεις ανάγκη από χρηματοδότηση για διάφορα project. Απ' αυτήν την άποψη είναι σίγουρα ευνοϊκός χώρος για γυναίκες. Ούτε πολλές ώρες παρουσίας στο πανεπιστήμιο, ούτε πολλές ώρες διδασκαλίας, υ πάρχει και μια ευελιξία να κάνεις μαθήματα αργά το μεσημέρι πχ αν περιμένεις να σχολάσουν τα παιδιά σου. Αλλά δεν υπάρχουν μόνιμες θέσεις για νέους πλέον, οπότε το συζητάμε θεωρητικά τελείως. 

 

Στις θεωρητικές επιστήμες είναι πιο απλά ακόμη για΄τι δεν δεσμεύεσαι από εργαστήρια. Αλλά κι εκεί εξαρτάται από τον κλάδο. Η αδερφή μου πχ που ήταν θεωρητική, αλλά σε δουλειά που απαιτούσε έρευνα πεδίου, λέει ότι οι περισσότερες διδακτόρισσες και καθηγήτριες ήταν χωρίς οικογένεια (χρησιμοποιούσε μια πιο βαριά λέξη μάλιστα). Πάλι υπερβολική την θεωρούσα. 

[Αννα 35]

Δεν είναι ακριβώς έτσι. Ακόμα και στην Ελλάδα, προκειμένου να αποκτήσεις τον τίτλο του καθηγητή, να αναχθεί δηλαδή κάποιος στην τελευταία βαθμίδα, περνά από κρίση. Ένα από τα κριτήρια είναι το επιστημονικό έργο που θα παρουσιάσει, που περιλαμβάνει μεταξύ άλλων και δημοσιεύσεις.

[Αννα 35]

Επίσης, στα πανεπιστήμια πραγματικά επικρατεί όργιο συμβάσεων, διδακτικού, επιστημονικού, κοκ. προσωπικού, το οποίο χρηματοδοτείται για το διδακτορικό του, αναλαμβάνοντας όμως επί της ουσίας καθήκοντα οργανικών θέσεων και εφόσον ολοκληρώσει το διδακτορικό του, προτρέπεται να συνεχίσει με μεταδιδακτορικο, ακόμα και αν δεν το επιθυμεί ή δεν υπάρχει από πλευράς του συγκεκριμένο επιστημονικό ενδιαφέρον, μόνο και μόνο για να κρατήσει τη θέση του.

[Έσπερος]

1 hour ago, Αννα 35 είπε:

Δεν είναι ακριβώς έτσι. Ακόμα και στην Ελλάδα, προκειμένου να αποκτήσεις τον τίτλο του καθηγητή, να αναχθεί δηλαδή κάποιος στην τελευταία βαθμίδα, περνά από κρίση. Ένα από τα κριτήρια είναι το επιστημονικό έργο που θα παρουσιάσει, που περιλαμβάνει μεταξύ άλλων και δημοσιεύσεις.

Απο τη στιγμη που θα μπεις ομως, και εθσαι στην κατώτατη βαθμίδα που νομιζω πια ειναι του επίκουρου, εισαι πιο ησυχος. Οι κρισεις θα γινουν καποια στιγμη, αλλα σιγα σιγα τις δημοσιευσεις θα τις κανεις. Και οσο περνουν τα χρονια και θα μεγαλωνουν τα παιδια, θα ειναι πιο ευκολο. Δεν ειναι οπως στο εξωτερικο που εισαι με συμβάσεις και επι της ουσιας την ωρα που τρέχεις ενα project πρεπει να ψαχνεις χρηματοδότηση για το επομενο και ταυτοχρονα να χτίζεις βιογραφικο για τις θεσεις που θα ζητησεις μετα...

[Αννα 35]

Προσωπικά γνωρίζω περίπτωση, φίλου των γονέων μου, που ενώ παρουσιάστηκε για εξέλιξη στην τελευταία βαθμίδα κι έχοντας δημοσιεύσεις και συνολικά μεγάλο επιστημονικό και διδακτικό έργο, απερρίφθη, καθώς υπήρξε εταίρος διεκδικητής της θέσης, ο οποίος προτιμήθηκε.

Απ' ότι θυμάμαι, αναγκάστηκε να αποχωρήσει από το συγκεκριμένο ίδρυμα και να αναζητήσει θέση σε άλλο. Το τελευταίο δε θυμάμαι εάν προέκυψε ως προσωπική επιλογή ή εάν ήταν επιβεβλημένο, βέβαια.

 

Επίσης, εάν δεν κάνω λάθος δεν χαίρουν μονιμότητας όλες οι βαθμίδες, παρά μόνο οι δύο τελευταίες, πράγμα που σημαίνει ότι κι εδώ υπάρχει ανασφάλεια, δεν εξελίσσεται ο καθηγητής εν ριπή οφθαλμού, αλλά ύστερα από αρκετά χρόνια.

 

Βέβαια, έχουν επέλθει αρκετές αλλαγές στη νομοθεσία που αφορά την εξέλιξη, μονιμοποίηση κι εκλογή των ΔΕΠ τα τελευταία χρόνια, τις οποίες δεν έχω παρακολουθήσει.

[Έσπερος]

3 ώρες πρίν, Αννα 35 είπε:

Επίσης, στα πανεπιστήμια πραγματικά επικρατεί όργιο συμβάσεων, διδακτικού, επιστημονικού, κοκ. προσωπικού, το οποίο χρηματοδοτείται για το διδακτορικό του, αναλαμβάνοντας όμως επί της ουσίας καθήκοντα οργανικών θέσεων και εφόσον ολοκληρώσει το διδακτορικό του, προτρέπεται να συνεχίσει με μεταδιδακτορικο, ακόμα και αν δεν το επιθυμεί ή δεν υπάρχει από πλευράς του συγκεκριμένο επιστημονικό ενδιαφέρον, μόνο και μόνο για να κρατήσει τη θέση του.

Ναι, τα γνωρίζω κι αυτά δυστυχώς. Ήταν κ ένας από τους λόγους που δεν προχώρησα κατι σε αυτον τον τομεα. Δεν θυμαμαι ποια κοπελα ειχε γραψει οτι μια ακαδημαϊκη θεση ειναι ευκολότερη απο δουλειά σε ιδιωτική εταιρεία, η @ΑΡΓΚ νομίζω, λογικα αναφερόταν σε μόνιμες θεσεις και οχι σε αυτο το καθεστώς, που δυστυχως ειναι σχεδον ο μονος τροπος για να βρεθει καποιος νεος σημερα μεσα στο πανεπιστημιο.

[Έσπερος]

13 ώρες πρίν, Αννα 35 είπε:

Προσωπικά γνωρίζω περίπτωση, φίλου των γονέων μου, που ενώ παρουσιάστηκε για εξέλιξη στην τελευταία βαθμίδα κι έχοντας δημοσιεύσεις και συνολικά μεγάλο επιστημονικό και διδακτικό έργο, απερρίφθη, καθώς υπήρξε εταίρος διεκδικητής της θέσης, ο οποίος προτιμήθηκε.

Απ' ότι θυμάμαι, αναγκάστηκε να αποχωρήσει από το συγκεκριμένο ίδρυμα και να αναζητήσει θέση σε άλλο. Το τελευταίο δε θυμάμαι εάν προέκυψε ως προσωπική επιλογή ή εάν ήταν επιβεβλημένο, βέβαια.

 

Επίσης, εάν δεν κάνω λάθος δεν χαίρουν μονιμότητας όλες οι βαθμίδες, παρά μόνο οι δύο τελευταίες, πράγμα που σημαίνει ότι κι εδώ υπάρχει ανασφάλεια, δεν εξελίσσεται ο καθηγητής εν ριπή οφθαλμού, αλλά ύστερα από αρκετά χρόνια.

 

Βέβαια, έχουν επέλθει αρκετές αλλαγές στη νομοθεσία που αφορά την εξέλιξη, μονιμοποίηση κι εκλογή των ΔΕΠ τα τελευταία χρόνια, τις οποίες δεν έχω παρακολουθήσει.

Η αλήθεια είναι ότι κι εγώ σ' αυτό έχω κάποια κενά. Μονιμότητα όντως έχεις από επίκουρος και μετά. Επίσης νομίζω ότι καθιερώθηκαν οι ανοιχτές προκηρύξεις δηλαδή μπορεί να είσαι εν ενεργεία και να έρθει κάπόιος από άλλο πανεπιστήμιο να πάρει τη θέση. Αλλά γενικά σπάνια ακούς να ανησυχεί κάποιος για την προαγωγή του, αργά ή γρήγορα θα γίνει. 

[Chrysoum]

1 hour ago, Έσπερος said:

Αλλά γενικά σπάνια ακούς να ανησυχεί κάποιος για την προαγωγή του, αργά ή γρήγορα θα γίνει. 

Μα πόσο ελληνική πραγματικότητα!! Όλα αυτά μου ακούγονται τόσο εκτός, είναι σαν μην υπήρξα ποτέ στον χώρο! Έχω δει πολλούς να αποχωρούν στα 40+ γιατί δεν ήθελαν να μεταναστευσουν και η προαγωγή δεν ήταν δεδομένη.