Chrysoum

Νέο Μέλος
  • Περιεχομενο (αριθμoς δημοσιευσεων)

    74
  • Μελος απο

  • Τελευταια επισκεψη

  • Days Won

    1

Chrysoum last won the day on Απρίλιος 28 2018

Chrysoum had the most liked content!

Συνεισφορα στο φορουμ

49 Neutral

Πρόσφατοι επισκέπτες του προφίλ

247 εμφανίσεις προφίλ
  1. Κι όμως είναι καλύτερο να μην ξεβολευτει γιατι πλέον γνωρίζει τι μερίδιο ευθύνης συνεπάγεται η απόκτηση ενός παιδιού, και να πει συνηδειτα ότι δεν θέλει δεύτερο, παρά να κάνει ένα παιδί χωρίς να το θέλει. Και στο λέω εγώ που μέχρι να μείνω έγκυος στο δεύτερο αλλάζαμε γνώμη με τον σύζυγό μου κάθε βδομάδα και αρκετές φορές δεν συμφωνουσαμε: ήθελα εγώ, δεν ήθελε αυτός, μετά ήθελε αυτός, δεν ήθελα εγώ. Ειναι δύσκολη απόφαση για κάποιους το δεύτερο παιδί. Δυστυχώς όταν υπάρχει διαφωνία πάνω σε αυτό το θέμα δεν γίνεται να γίνει δεύτερο παιδί και όντως αυτό επιφέρει πρόβληματα. Αλλά με πίεση δεν γίνονται αυτά τα πράγματα.
  2. @Έσπερος θέλω μόνο να πω ότι αν οι περισσότεροι εκπαιδευτικοι είχαν παρόμοιες απόψεις με εσένα το εκπαιδευτικό σύστημα θα ήταν πολύ πιο λειτουργικό και το σχολείο ένα πιο ευχάριστο και λιγότερο αγχώδες περιβάλλον για πολλούς (κυρίως μικρούς) μαθητές Ωρες ώρες σκέφτομαι ότι ίσως ο κυριότερος λόγος που είμαι πολύ σκεπτική στον επαναπατρισμο είναι ότι τώρα που έχω παιδι δεν θα ήθελα να περασει από το ελληνικό εκπαιδευτικό σύστημα. Με θλίβει αρκετά αυτό, όμως ύστερα διαβάζω εκπαιδευτικούς με απόψεις όπως οι δικές σου και παιρνω ελπίδα
  3. Ευχαριστώ πολύ Ναι το ξέρω αυτό με την συγκοιμηση, ότι είναι πολύ επικίνδυνο για το νεογέννητο. Όπως είπα πιο πάνω λέμε σε 2-3 μήνες να αρχίσει η κόρη μου να κοιμάται με τον μπαμπά της. Βοηθεια από γιαγιάδες δεν έχουμε. Υπάρχει μόνο μία γιαγιά που δεν μπορεί να βοηθήσει. Ο άντρας μου θα μείνει σπίτι για τις πρώτες 3 εβδομάδες, αλλά μετά πρέπει να επιστρέψει. Τουλάχιστον θα αναλάβει το μαγείρεμα και το καθάρισμα αυτό το διάστημα. Το μαγείρεμα με το μωρό ήταν όντως πιο εύκολο, την είχα στο μάρσιπο και τα έκανα. Το θέμα είναι που τώρα θέλει να είναι όλη την ώρα αγκαλιά και είναι πολύ μεγάλη για μάρσιπο! Και πως να μαγειρέψεις με ένα νεογέννητο στο μάρσιπο και ένα άλλο στα πόδια σου να σου τραβάει το παντελόνι και να φωνάζει μέχρι να την πάρεις αγκαλιά; Γι αυτό σκέφτηκα να τα έχω έτοιμα τουλάχιστον για τα ΣΚ που η μεγάλη μου θα είναι στο σπίτι.

  4. Διαφημίσεις


  5. Η κόρη μου έχει ήδη ξεκινήσει παιδικό για λίγες ώρες την ημέρα και το πλάνο είναι από του χρόνου να πάει περισσότερες. Οπότε δεν θα της ειναι κάτι καινούργιο. Επίσης τον λατρεύει. Κάθε πρωί μου φέρνει την τσάντα της για να την πάω και κλαίει κάθε φορά που πάω να την πάρω και τα σαββατοκύριακα όταν είναι σπίτι! Το ότι μπορεί να έχει πισωγύρισματα όταν γεννηθεί το μωρό και να μην θέλει να πάει το έχω σκεφτεί και λέω να το συζητήσω με τις βρεφονηπιοκομους της στον παιδικό για να δούμε πως μπορούμε να κινηθούμε για την ομαλή προσαρμογή της σε περίπτωση που δεν θέλει να πάει. @Belmar Κι αυτό με τις ασθενειες το έχω σκεφτεί, απλά ποντάρω ότι αρχές Αυγούστου δεν θα είναι και τόσες πολλές ιώσεις. Αλλά και πάλι ποτέ δεν ξέρεις εννοείται, λέω μήπως την κρατήσω τις πρώτες 3-4 βδομάδες στο σπίτι μέχρι το σημείο που να μην χρειάζεται το μωρό νοσηλεία σε περίπτωση που κολλήσει (νομίζω είναι τις πρώτες 30 μέρες). Αλλά εδώ που ζούμε (εξωτερικό) είναι πιο φθηνό να στείλεις το παιδί σου full time στον παιδικό πάρα να έχεις νταντά. Για να καταλάβεις κοστίζει 300 ευρώ ο παιδικός τον μήνα (αν έχεις το παιδί όλη μέρα) και 15 ευρώ η ώρα η νταντά. Οπότε απλά δεν γίνεται να έχουμε νταντά για πολύ καιρό. Άσε που νομίζω ότι θα βαριέται μόνο με μια νταντά στο σπίτι και μια μαμά καθηλώμενη στον καναπέ να θηλάζει όλη μέρα. Βλέπει πολύ κόσμο στο τμήμα της κάθε μέρα: 9 παιδάκια και 3 ενήλικες και κάνουν πολλεεεες δραστηριότητες: βγαίνουν για έλκηθρο τώρα τον χειμώνα, πάνε βόλτα στο δάσος, κάνουν χειροτεχνίες, τραγουδάνε, χορεύουν. Οπότε νομίζω ότι έχοντας μάθει σε αυτή την καθημερινότητα αν όταν πλησιάζει στα 2 την κρατήσω σπίτι θα της κακοφανει.
  6. Κι όμως, το ρύζι το τρώει με το χέρι. Μέσα στην χούφτα και μετά στο στόμα. Και γενικά της αρέσουν όσες τροφές είναι μικρές (ρύζι, φακές, αρακας) για να τις πιάνει με τον μεγάλο και τον δεικτη. Τις τελευταίες 2-3 βδομάδες έχω δώσει κουτάλι, κι όπως σου είπα είναι μεγάλη η χαρά της. Δεν τα καταφέρνει καλά γι αυτό ειμαι από δίπλα να βοηθάω. Της πιανω το χεράκι και βάζουμε μαζί το φαγητό στο κουτάλι, μετά της το αφήνω και το βάζει μόνη της στο στόμα της (όχι πάντα βέβαια, πολλές φορές πάει και παραδίπλα). Άλλες φορές της έδειχνα εγώ πως να βάζουμε το φαγητό στο κουτάλι χωρίς να το κρατάει η ίδια και τώρα έμαθε και πολλές φορές που δίνει το κουτάλι της για να της βάλω το φαγητό, μέτα πρέπει να της το δώσω στο χέρι και να το βάλει μόνη της στο στόμα της. Το μόνο πρόβλημα είναι όταν της το βάζω εγώ στο στόμα της, δεν το θέλει. Ο αντιπερισπασμος που ειπώθηκε πιο πριν λειτουργούσε και για εμάς μέχρι το έτος. Επίσης τέτοιου είδους σούπες τις έχω προσαρμόσει, λιγότερο ρύζι και περισσότερα κομμάτια λαχανικων μέσα. Βάζω πχ καρότο, μπρόκολο, κουνουπίδι, παρόλο που δεν ανήκουν στην παραδοσιακή συνταγή, αλλά το κάνω πρωτον για να φάμε και λίγα λαχανικά και δευτερον για να μπορεί και η μικρή να φάει κάτι. Είναι κι αυτό που λέγαμε με την πληθώρα επιλογών @evalex όταν λες της δίνεις, τι εννοείς; της το βάζεις στο στόμα ή το αφήνεις μπροστά της να το πιάσει και να το δοκιμάσει μόνη της; γιατί σε εμάς αυτό ήταν που έκανε την χρυσή διαφορά
  7. Θα συμφωνήσω με την @Έσπερος. Έχει το βιβλίο κανόνες που ο δάσκαλος παρέλειψε να τους αναφέρει στα παιδιά; Ακολουθεί γενικα την ύλη του βιβλίου; Η γνώμη μου είναι πως θα πρέπει να τον αφήνεις να πηγαίνει με ανορθόγραφη έκθεση στο σχολείο, ή τουλάχιστον να διορθώνεις μόνο αυτά για τα οποία έχουν μάθει τους κανόνες. Το παιδί θα πρέπει να νιώθει άνετα όταν εκφράζει τον γραπτό λόγο και όχι να σκέφτεται πόσα λάθη θα κάνει. Στο κάτω κατω έχει πάει μόνο 1,5 χρόνο στο σχολείο, πώς είναι δυνατόν να έχει μάθει ορθογραφία; Πρώτα πρέπει να μάθει να εκφράζεται και μετά αυτά που εκφράζει να είναι ορθογραφημενα. Εμείς τουλάχιστον αυτό κάνουμε, διορθώνουμε μόνο τα λάθη με τα οποία έχουμε δουλέψει πιο πριν. Τα άλλα τα αφήνουμε για αργότερα, ένα πράγμα την φορά, αλλιώς δεν μπορούν να τα εμπεδώσουν. Παρόλα αυτά μίλα με τον δάσκαλο όπως λες και εσύ, γιατί βλέπω ότι έχεις αγχωθεί και έχεις δικαίωμα να ξέρεις ποια είναι η στάση του δασκάλου, πως γίνεται το μάθημα, με ποιον τρόπο αξιολογεί ο ίδιος την πρόοδο του παιδιού σου και πως πιστεύει ότι θα μπορούσες εσύ να βοηθήσεις το παιδί από το σπίτι. Η συνεργασία μεταξύ δασκάλου και γονιού είναι αυτή που αποφέρει τα καλύτερα αποτελέσματα. Για το εκπαιδευτικό σύστημα εδώ θα πω ότι συνήθως στις διεθνείς αξιολογήσεις, πχ. τεστ μαθηματικών όταν πρέπει να εφαρμόσουν αλγόριθμους για διαιρέσεις και πολλαπλασιασμους, οι μαθητές δημοτικού σκοράρουν αρκετά χαμηλά εν συγκρίσει με μαθητές από χώρες τις νότιας Ευρώπης ή της Ιαπωνίας. Και είναι λογικό, ο περισσότερος χρόνος αφοσιώνεται στο παιχνίδι. Αργότερα όμως, για παράδειγμα στο γυμνάσιο, η απόδοση τους βελτιώνεται. Το μεγαλύτερο ατού όμως είναι πως κανείς δεν πάει φροντιστήριο, πότε. Αγγλικά και την δεύτερη γλώσσα τα μαθαίνουν επαρκέστατα στο σχολείο.
  8. Σας ευχαριστώ πολύ για τις απαντήσεις σας! Αυτό με τον ρόλο του μπαμπά το έχουμε σκεφτεί και εμείς και ήδη από τα Χριστούγεννα προσπαθεί να έρθει πιο κοντά της και μπορώ να πω ότι η προσπάθεια ήταν επιτυχής. Παρόλα αυτά έχουμε δρόμο μπροστά μας έχουμε πει να προσπαθήσουν να κοιμούνται μαζί σε 2 μήνες. Η κόρη μου δεν είναι έτοιμη ακόμη να κοιμηθει μόνη της ή να πάει στο δικό της δωμάτιο και δεν θέλω να την πιέσω. Δυστυχώς χρήματα για εξωτερική βοήθεια δεν υπάρχουν, μόνο για τον παιδικό της μικρής, που πιστεύω πως θα είναι μεγάλη βοήθεια να έχω αυτές τις ώρες μόνη μου με το μωρό. @Έσπερος με το καλό εύχομαι η δεύτερη προσπάθεια. Καταλαβαίνω απόλυτα τι εννοείς. Όπως είπα δεν ήταν μια εύκολη απόφαση δεδομένου ότι δυσκολεύτηκα πολύ με την κόρη μου μωρό (ίσως να έφταιγε και η δική μου αφέλεια και αγνοια πραγματικότητας) και φυσικά επειδή ειμαστε οι δυο μας και δεν έχουμε βοήθεια. Αλλά πάντα ήθελα να κάνω δεύτερο (ίσως και τρίτο) παιδί και επειδή είμαι από τις μαμάδες που δεν τους αρέσει και πολύ το baby phase (περνάω πολύ καλύτερα με την κόρη μου αφότου χρονισε παρά πριν) ήθελα να το κάνω τώρα που είμαι "ζεστή". Επίσης ήθελα τα παιδιά μου να έχουν μικρή διαφορά ηλικίας μιας και δεν έχουμε οικογένεια εδώ και θα ήθελα να είναι κοντά ηλικιακά για να παίζουν μαζί και να έχουν παρέα το ένα το άλλο. Φυσικά μπορεί και να μην ταιριάζουν και να μην συμβεί ποτέ, αλλά τουλάχιστον ήθελα να το προσπαθήσω. Επίσης τώρα με έπιασε στα 30 και άρχισα πάλι να σπουδάζω, ενώ έχω μειώσει την δουλειά μου στο 30% και όπως και να το κάνουμε η καθημερινότητα μου είναι πιο χαλαρή για να φροντίσω τα παιδιά, από ότι σε 3-4 χρόνια που πρόκειται να δουλευω 100% και θα πρέπει να είμαι στην δουλειά 8-16 καθημερινά. Γι όλους αυτούς τους λόγους αποφασίσαμε να προχωρήσουμε με το δεύτερο
  9. Σε ευχαριστώ για την απάντηση! Έχουμε μάρσιπο από το πρώτο παιδί που ουσιαστικά πέρασε εκεί τους πρώτους 6 μήνες της ζωής της! Επίσης θα πηγαίνει παιδικό όταν γεννηθεί το μωρό οπότε θα έχουμε κάποιες ώρες μόνο με το μωρό. Τα ΣΚ λέω να την στέλνω για καμιά ώρα για κάποια δραστηριότητα με τον μπαμπά της. Χρήματα για βοήθεια στις δουλειές του σπιτιού δυστυχώς δεν υπάρχουν.
  10. Θα σου μιλήσω ως εκπαιδευτικος, αν και η εμπειρία μου είναι πολύ σύντομη. Για την ακρίβεια σπουδάζω ακόμη, αλλά έχουμε μπει πολλές ώρες στην τάξη. Συγκεκριμένα στην Δ' δημοτικού. Επίσης δεν ζω στην Ελλάδα, αλλά στην Νορβηγία. Παρόλα αυτά ίσως αν σου πω πως έχουν τα πράγματα εδώ να αποκτήσεις μια πιο σφαιρική άποψη. Αν πάλι θεωρείς ότι οι συνθήκες είναι τελειως διαφορετικές λόγω διαφοράς χώρας, μπορείς απλά να το αγνοήσεις. Σαφέστατα και τα νορβηγικά είναι μια γλώσσα με λιγότερη γραμματική από τα ελληνικά. Στην Δ' δημοτικού που περιστασιακα διδάσκω εγώ, στην αρχή της εβδομάδας λέμε τον κανόνα της εβδομάδας, κάνουμε μερικές ασκήσεις στην τάξη πάνω σε αυτό (όχι πάνω από 45') και την Τετάρτη ή Πέμπτη τον αναφέρουμε ξανα και κάνουμε μια μικρή επανάληψη του κανόνα. Το ίδιο και στα μαθηματικά και στα αγγλικά. Ασκήσεις για το σπίτι δεν δίνονται, τουλάχιστον όχι πάνω στην γραμματική. Αυτό που είναι αρκετά δημοφιλές ειναι να δανείζονται οι μαθητές ένα λογοτεχνικό βιβλίο από την βιβλιοθήκη του σχολείου και μετά από 2-3 εβδομάδες να γράφουν μια εκθεσουλα. Συνήθως δε το κάνουν ψηφιακά και βάζουν διαφορα χρώματα και προγράμματα και φυσικά εικόνες, οπότε είναι κάτι που στους περισσότερους φαίνεται πιο καλλιτεχνικό και τους αρέσει. Επίσης πολλές φορές η δουλειά που έχουν να κάνουν για το σπίτι είναι να γράψουν μια εφευρετικη ευχετήρια κάρτα σε έναν συμμαθητή που έχει γενέθλια. Να γράψουν για ένα άτομο που θαυμάζουν, κλπ. Δίνεται μεγάλη βάση στην παραγωγή λόγου. Τεστ γράφουν κάθε 2 βδομάδες πάνω σε αυτά που έμαθαν, αλλά δεν προβλέπεται από τους μαθητές να προετοιμαστουν στο σπίτι για αυτό. Είναι ουσιαστικά σαν μια μίνι επανάληψη. Λίγο πριν το τεστ λέμε άλλη μια φορά τι κάναμε αυτές τις 2 εβδομάδες. Βαθμοί δεν υπάρχουν σε καμία από τις εφτά τάξεις του δημοτικού. Και γενικά δίνεται πολύ βάρος στο παιχνίδι σε παιδιά δημοτικού. Το ολοήμερο σχολείο εδώ ειναι πολύ διαδεδομενο μιας και οι περισσότερες οικογένειες δεν έχουν βοήθεια από τρίτους και οι γονείς δουλεύουν. Όταν λοιπόν τελειώνει το μάθημα γύρω στις 13:30 τα παιδιά τρώνε και μετά έχουν δραστηριότητες με οργανωμένο παιχνίδι, αλλιώς τους δίνεται η δυνατότητα να κάνουν τις ασκήσεις που μπορεί να έχουν (πχ αυτό με το βιβλίο). Δεν θεωρώ ότι η φωτοτυπία και η παπαγαλια κανονων βοηθούν ένα παιδί 7 χρόνων να αναπτύξει την ικανοτητα λόγου. Επίσης σκοπούς του σχολείου είναι να παρέχει ολοκληρωμένη γνώση γι αυτό και υπάρχουν δραστηριότητες και μαθήματα πέραν της τάξης. Για παράδειγμα μια φορά την εβδομάδα βγαίνουμε στην φύση και μαζεύουμε μανιτάρια, φυτά, σπόρους κλπ. Επίσης αποτελεί μάθημα το να φτιάχνουμε φαγητό και να μαθαίνουμε για τις τροφές όπου μεταξύ άλλων εφαρμόζουμε στην πράξη γνώσεις που έχουμε μάθει στα μαθηματικά και στην χημεία. Αυτά για το εκπαιδευτικό σύστημα εδώ. Στην δική σου περίπτωση από ότι διάβασα, το πρόβλημα τίθεται όπως είπες και εσύ στο ότι έχετε διαφορετικές προσεγγίσεις με τον δάσκαλο και πιθανόν ανήκετε σε διαφορετικές "σχολές". Είμαι πεπεισμενη πως ο δάσκαλος ακολουθεί τις γραμμές που προβλέπονται και δίνει βάση στην παραγωγή λόγου. Όσον αφορά αυτό που ανέφερες για τις ώρες μελέτης είναι λογικό να έχουν μειωθεί αν και ο φόρτος εργασίας έχει μειωθεί. Ποσοτική δουλειά όμως δεν σημαίνει και ποιοτική! Ελπίζω να βοήθησα
  11. Καλησπέρα, Δεν ξέρω αν η ενότητα είναι σωστή, αλλά δεν μπορούσα να βρω κάποια άλλη καταλληλοτερη. Επί του θέματος, είμαι έγκυος στο δεύτερο μου παιδί που αν όλα πάνε καλά θα γεννηθεί τέλος Ιουλίου. Το πρωτο μου παιδί θα είναι τότε 20 μηνών. Αμφιταλαντευτηκα πολύ πριν αποφασίσω για το δεύτερο παιδί και δεν σας κρύβω ότι μετά την εμπειρία μου με την κόρη μου τρομάζω πολύ για το πως θα επιβιώσουμε τον πρώτο καιρό με δύο μωρά. Το καλό αυτή τη φορά είναι ότι γνωρίζω πως όσο περνάει ο καιρός τα πράγματα καλυτερεουν, παρολα αυτά θα ήθελα να ρωτήσω μανούλες που έχουν δύο παιδάκια με τόσο μικρή διαφορά ηλικίας για οποιαδήποτε tips που θα μπορούσαν να κάνουν τους πρώτους μήνες λίγο πιο υποφερτους. Να αναφέρω ότι: - Δεν έχω βοήθεια από κάποιον. Είμαστε μόνοι με τον άντρα μου - Η κόρη μου είναι πολύ πολύ δεμένη μαζί μου και μόνο μαζί μου. Με τον μπαμπά της οκ, θα περάσει λίγη ώρα, αλλά μόνο αν εγώ είμαι απούσα. - έχω σκεφτεί να κόψω από τον Μάιο λαχανικά και αλλες πρώτες ύλες και να τα κατάψυξω ούτως ώστε τον πρώτο καιρό το μαγείρεμα να γίνει πιο εύκολο. Καμία άλλη ιδέα για να κάνουμε την ζωή μας ευκολότερη; - στο πλάνο μας είναι ο αποκλειστικός θηλασμός - με την μεγάλη μου κόρη κοιμόμαστε ακόμη και σήμερα μαζί και συνήθως ξυπνάει 4-6 φορές κάθε βράδυ. Οπότε οταν γεννηθεί και το δεύτερο δεν ξέρω πως θα γίνει. Φοβάμαι μήπως το πλακώσει στον ύπνο της. - η κόρη μου δεν περνάει ούτε στιγμή μόνη της. Λογικό για ένα παιδί 14 μηνών. Να σημειώσω επίσης πως για πολλούς λόγους η απόφαση της δεύτερης εγκυμοσύνης τόσο κοντά με το πρώτο παιδί ήταν συνειδητή, παρόλα αυτά ότι τρομάζω είναι γεγονός!
  12. Αν δεν τα τρώει τότε θα πρέπει να την αφήσει νηστικη μέχρι να τα φάει! Αστειεύομαι φυσικά! Αν δεν δοκιμάσει, δεν θα μάθει. Κατά τα άλλα συμφωνώ με την @Έσπερος
  13. Θα σου πω και εγώ την εμπειρία μου. Ειχα (και έχω ακόμη) ενα πολύ δύσκολο μωρό στον ύπνο. Κοιμόταν μόνο στο πορτ μπεμπέ του καροτσιου γιατί έπρεπε να βρίσκεται συνεχώς σε κίνηση. Σταματουσε να κουνιέται το καρότσι, ξυπνουσε η μικρή. Οπότε λύσεις όπως παρκοκρεβατα κλπ δεν μας βόλευαν. Το χρησιμοποίησα μέχρι 5 μηνών. Πηρα το πιο μεγάλο καρότσι που βρήκα και δεν είχα θέμα. Είχαμε και το αυγό και όντως κοιμόταν στο αυτοκίνητο, τα πρώτα βραδιά μάλιστα έπρεπε να βγαίνουμε στις 4 η ώρα την νύχτα με το αυτοκίνητο για να κοιμηθει, αλλιώς έκλαιγε για ώρες. Τελος πάντων, δύσκολη περίπτωση η δική μου. Πάντως μην βασίζεσαι στο να κοιμάται στο αυγό πολλή ώρα γιατί δεν κάνει. Η πλάτη του είναι πολύ υπερυψωμένη και δεν ενδείκνυται να είναι το μωρό εκεί για πολλή ώρα. Όσον αφορά τα ρούχα και την ζέστη, δεν μπορώ να σε βοηθήσω. Έχω γεννήσει Νοεμβρίο και μάλιστα σε μια πολύ βόρεια και κρύα χωρα. Θεωρώ όμως ότι έχει να κάνει και με το μωρό. Αλλά κρυώνουν περισσότερο και άλλα όχι. Όταν με το καλό γεννηθεί βάζε το δάχτυλο σου στον σβέρκο του για να νιώσεις αν είναι ζεστό ή όχι. Θεωρώ πάντως ότι καλτσακια και από πάνω πατουσάκια είναι λιγάκι υπερβολικό. Με το καλό!
  14. Δεν χρειάζεται να επηρεάζεσαι από γνώμες τρίτων. Το δεύτερο παιδί δεν θα σου το μεγάλωσει κανένας άλλο πέρα από τον ίδιο σου τον εαυτό. Εσύ ξέρεις τις αντοχές τις δικές σου και της οικογένειας σου γενικότερα. Αν θεωρείς ότι δεν μπορείτε να ανταπεξελθετε και ότι δεν έχεις την δυνατότητα να βρεις κάτι καλύτερο που θα σου αποφέρει περισσότερα χρήματα, τότε κάνε αυτό που κρίνεις σωστό και μείνε στο ένα. Δεν χρειάζεται ουτε να δικαιολογεισαι για τις αποφάσεις σου, ούτε και να συγκρινεσαι/κρίνεις αλλους. Η κουνιαδα σου αυτό κρίνει σωστό, αυτό κάνει. Δεν σημαίνει ότι και εσύ πρέπει να κάνεις το ίδιο, όπως επίσης δεν σημαίνει ότι μπορούμε να κρίνουμε τις επιλογές κάποιου άλλου. Εσύ ξέρεις τι θέλεις και προσωπικά από αυτά που διαβάζω νομίζω ότι έχεις κατασταλάξει ήδη στο ότι θα έχεις ένα. Και "that's OK!"
  15. Ναι μου έχει τύχει. Επίσης το δείγμα ότι χορτάσε για εμάς είναι παιρνω το φαγητό και το πετάω κάτω. Σ αυτές τις περιπτώσεις της λέω ότι δεν κάνει να το πετάει κάτω και το απομακρύνω από μπροστά της γιατί αλλιώς δεν σταματάει μέχρι να το αδειάσει. @magdoulini συμφωνούμε στο ότι έχουμε διαφορετικές απόψεις. Στην φιλοσοφία της δικής μου οικογένειας οπως είπα το φαγητό είναι ένα. Σύμφωνω ότι θα μαγειρέψεις κάτι που προφανώς θα μπορεί να φάει και το παιδί. Και αν ξέρω πως κάτι το απεχθάνεται, θα το μαγειρέψω με κάτι που ξέρω ότι θα φάει. Αλλά δεν θα κάνω 2 φαγητά. Απλά η δική μου εμπειρία μου λέει ότι ένα παιδι 14 μηνών που έχει εξασκηθεί να τρώει κομμάτια, μπορεί να φάει τα πάντα. Ακόμη και φασολάκια και αρακά. Η δικιά μου τουλάχιστον πέρα από τους ξηρούς καρπούς μπορεί να φάει τα πάντα. Είναι απλά θέμα εξάσκησης. Γι αυτό λοιπόν και το φαγητό μας είναι ένα. Τα παιδιά σ αυτή την ηλικία δεν χρειάζονται απαραίτητως υδαρη φαγητά όπως είπες, αυτά προέρχονται από τις παλαιότερες γενιές που δίνανε στα παιδιά αλεσμένα μέχρι τα 2. Πολλες βιταμίνες μπορεί να έχει και ένα φαγητό που δεν είναι υδαρες. Επίσης η πρόσληψη βιταμίνων είναι συνδυασμός όλων των γευμάτων της ημέρας. Αν κάτι λείπει από το μεσημεριανό, θα προστεθεί στο βραδινό πχ.
  16. Όχι δεν τρώει από όλα, δεν τα πάει πολύ καλά με τα λαχανικά. Ενίοτε βεβαια όταν δεν προσπαθώ να την ταισω, αλλά της το βάζω απλά στο πιάτο της θα τα δοκιμασει. Αυτό εξαρτάται άμεσα από το πόσο πολύ πεινάει κιόλας. Αλλά σε γενικές γραμμές μπορώ να πω ότι δείχνει περιέργεια για το φαγητό και τα πιάνει ολα να τα βάλει στο στόμα. Επίσης λαχανικά που πριν από 2-3 μήνες δεν έτρωγε, όπως για παράδειγμα το μπρόκολο, τώρα τα τρώει με ευχαρίστηση. Οπότε προσπάθησε πάλι σε λίγο καιρό με κάτι που δεν θέλει τώρα. Ναι μαγειρεύω ένα φαγητό από τότε που άρχισε να τρώει κάτι πάραπανω από τους απλούς συνδυασμούς 2-3 λαχανικων δηλαδή περίπου από 7 μηνών. Όπως σου είπα ξεκίνησε κατ ευθείαν με κομμάτια και στην αρχή ούτε έδειχνε ιδιαίτερο ενδιαφέρον για το φαγητό, ούτε και τα κατάφερνε καλά, οπότε σταματούσε γρήγορα. Της πήρε 2 μήνες περίπου να μάθει να τρώει καλά. Τώρα θα δοκιμάσει τα πάντα όταν είναι στο πιάτο της και μερικά θα τα απορρίψει. Με τις σούπες, δεν της κανω βελουτε για να μπορεί να φάει κι αυτή μαζί μας τα κομμάτια. Απλά δεν της δίνω το ζουμί. Πχ πατάτες, καρότα, κοτόπουλο, μπρόκολα, κουνουπίδι, ψάρι (όταν έχουμε ψαροσουπα). Γιαούρτι της έδινα εγώ με το κουτάλι, αλλα από τοτε που της δώσαμε κουτάλι, θέλει να το τρώει μόνη της. Εννοείται ότι υπάρχουν γιαούρτια παντού γύρω της ακόμη και στον τοίχο, και που και που μου ζητάει να την βοηθήσω λίγο, της βάζω λίγο γιαούρτι στο κουτάλι της και το φέρνει μετά στο στόμα/μύτη/πηγούνι της. Γενικά την τάιζα και εγώ με τα χέρια μου μέχρι που είδα ότι τρώει καλύτερα όταν τρώει μόνη της. Είναι στο παιδί, δωστου πρωτοβουλία και αυτό θα σου δείξει τον δρόμο.