Astrien

Νέο Μέλος
  • Περιεχομενο (αριθμoς δημοσιευσεων)

    416
  • Μελος απο

  • Τελευταια επισκεψη

  • Days Won

    4

Συνεισφορα στο φορουμ

153 Good

1 ακόλουθος

Περισσότερα για την/τον Astrien

  • Rank
    Νέος Χρήστης

Πρόσφατοι επισκέπτες του προφίλ

1.375 εμφανίσεις προφίλ
  1. Σε ευχαριστώ πολυ! Είμαι στον τελευταίο μήνα εγκυμοσύνης και δε σκοπεύω να το βάλω από την αρχή απλα μαζεύω πληροφορίες. Θα ρωτήσω και τη γυναικολογο φυσικα με την 1η ευκαιρία!
  2. Γνωρίζετε πόσο καιρό μετά από γεννά επιτρέπεται η τοποθέτηση σπιραλ; είναι δυνατή η τοποθέτηση του όσο η μητέρα ακομα θηλάζει;

  3. Διαφημίσεις


  4. Εγώ προτιμώ γυναίκα. Απλά νιώθω πιο άνετα να μιλήσω με μια γυναίκα για τέτοια θέματα. Αν όμως τύχαινε να χρειαστεί να πάω σε άντρα. Δε θα είχα πρόβλημα.
  5. Στην Παχούμη πήρα και μου είπαν ότι κανονικά δεν αναλαμβάνει παρακολούθηση εγκυμοσύνης. Μόνο για προγεννητικό έλεγχο, β' επιπέδου κλπ. Επειδη κατοικώ μόνιμα εξωτερικό και θα είμαι Ελλάδα μόνο για 2 μήνες, ειπα να μην πάω σε 2 διαφορετικούς γυναικολόγους. Ιδανικά θα ήθελα να βρω μία, που θα μπορώ να κάνω τη β επιπέδου αλλά άμα χρειαστεί να μπορώ να ξαναπάω σε αυτό το διαστημα που θα είμαι εκεί. Αύριο θα δοκιμάσω στη Βακούλη. Ευχαριστώ για την απαντηση!
  6. Καλησπέρα! Ψάχνω γυναικολόγο στην Καβάλα(κατά προτίμηση γυναίκα) που να κάνει β' επιπέδου και να αναλαμβάνει και παρακολούθηση εγκυμοσύνης. Μήπως γνωρίζετε καμία;
  7. Καταρχάς ευχαριστώ πολυ! Να πω πως κι εγώ δεν είπα ότι πεθανε επειδή αρρωστησε. Αναπόφευκτα όμως καθώς το τελευταίο διάστημα δεν ήταν καλά και έλειπε μερες από το σπίτι γτ ήταν στο νοσοκομειο της είπαμε ότι ο παππούς είναι άρρωστος και πάει στο γιατρό. Προς το παρόν δεν της είπα ότι πέθανε(με αυτά τα λογια). Απλα ότι ανέβηκε στον ουρανο( πράγμα που δεν πρόκειται ούτως ή άλλως να πάρω πίσω αφού όντως θελω να πιστεύω στην αιωνιότητα της ψυχής). Τέλος αν της πω πως πεθαίνουν μόνο οι μεγάλοι άνθρωποι πιστεύω θα με ρωτήσει για τη γιαγια της που υπεραγαπαει και εκεί παλι δε θα ξερω να της πω. Έτσι κι αλλιώς δεν ισχύει. Δλδ δεν πεθαίνουν μόνο οι άνθρωποι μεγάλης ηλικίας και δε θα ήθελα να της πω κάτι που αργότερα θα πρέπει να πάρω πισω @μαγιοπουλας και @eru όντως αυτά τα 2 βιβλια της αγόρασα. Είναι και τα 2 πολυ ομορφα βιβλια, αν και εχουν πολύ διαφορετικές προσεγγίσεις αλλα θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν ισως συμπληρωματικά. Απλά αμφιβάλω αν αναπτυξιακά είναι σε φάση που μπορεί να το διαχειριστει. Αν ήταν πιο μεγάλη χωρις αμφιβολία θα της εξηγούσα περισσότερα. @Eru συλλυπητήρια και για τον παππου σας. Εσενα η κόρη σου έδειξε να το κατανοεί; έκανε ερωτήσεις;
  8. Ευχαριστώ! Θα απευθυνθώ εκει.:)
  9. Καλησπέρα σας! Πριν 2 βδομάδες έφυγε ο πατερας μου μετά από μερικούς μήνες που ήταν άρρωστος και μπαινοβγαινε στα νοσοκομεία. Η μικρή μου είναι σχεδόν 3 χρονών και ειμαι σε δίλημμα τι ακριβώς να της πω. Τον παππού της τον ειδε τελευταία φορα στο σπιτι, για να τον αποχαιρετίσει που θα πήγαινε στο νοσοκομειο. Επισης τη μέρα που συνέβη το συμβάν στο σπιτι που βρισκόμασταν άρχισε η αδερφή μου να κλαίει δυνατά και η μικρή τρόμαξε και με ρώτησε τι συμβαίνει. Πανω στην ταραχή μου της είπα πως ο παππούς είναι πολύ άρρωστος και γι αυτο η θεία στεναχωριεται. Απο τότε αποφεύγει να με ρωτήσει πολλα πραγματα για τον παππού και όποτε ρωτάει είναι μπροστά στη μητέρα μου ή αλλα συγγενικά προσωπα οποτε αποφεύγω να το συζητήσω γιατί θα δημιουργήσω πολυ δυσάρεστο κλίμα. Η αδερφή μου της είπε πως ο παππούς είναι στον ουρανό και μας βλέπει και απο εκεί μπορούμε να του μιλάμε. Η μικρή όμως συνεχίζει να ρωτάει ποτε θα κατέβει και δηλωνει ότι θέλει να κατέβει. Επίσης επειδή της είπαμε ότι είναι άρρωστος εχει συνδέσει την απουσία-στεναχωρια με την αρρώστια και της εχει δημιουργηθεί μια φοβία. Προχθές χωρις να το θέλω της είπα ' Έλα να βάλεις τη ζακέτα σου εχει κρύο έξω θα αρρωστήσεις' και έτρεξε να τη φορέσει λεγοντας με τρομοκρατημενο ύφος ότι δε θέλει να αρρωστησει. Επισης κάποια στιγμή που ρωτησε και της είπα πως ο παππούς είναι στον ουρανό με ρώτησε που είναι ο γιατρός του. Θα ήθελα να της εξηγήσω αλλα φοβάμαι ότι είναι κάπως μικρή ακομα και θα την τρομάξω ακομα περισσότερο. Αν ήταν κανενα χρονο μεγαλύτερη πιστεύω θα ήταν πιο εύκολο να καταλάβει κάποια πράγματα. Διάβασα αρκετά στο ίντερνετ και πήρα 2 παιδικά βιβλια για την απώλεια αλλα δεν έχω ξεκαθαρίσει τι και πως να της πω. Πώς να αποσυνδέσω την αρρώστια από το θανατο; νομιζω πως αν της πω πως δεν ειναι όλες οι αρρώστιες ίδιες και δεν πεθαίνουν όλοι όσοι είναι αρρωστοι δε θα το καταλάβει. Μληπως έχετε κάποιο καλό βιβλίο που θα μπορουσα να συμβουλευτώ ή κάποια άλλη συμβουλή που θα βοηθούσε;
  10. Τη στιγμή που φαίνεται ότι θέλει απλά βάλε στο παιχνίδι το γιογιο χωρίς να επιμένεις να παει. Πχ οτι το τάδε ζωάκι πρέπει να κανει κακα και να κατσει και αφού το πατε στην τουαλετα και αρχίσει να δείχνει ενδιαφέρον πες του να κατσει και αυτός γτ το ζωάκι θελει παρέα. Κάτι τέτοιο. Χωρις δηλαδή να φαίνεται ότι επιμένεις οδήγησε τον στην τουαλετα
  11. @Άννα3011 κι εμάς η μικρη που έκοψε την πανα από το Μάι, ακομα δεν κάνει κακα της κάθε μέρα όπως πριν. Χωρις να έχει δυσκοιλιοτητα.Στην αρχή δυσκολεύτηκε αφού έπρεπε να μείνει καθιστή αρκετή ώρα στην τουαλέτα και να χαλαρωσει. Ειδικά στον παιδικό δεν ήθελε να πάει, γιατί φοβόταν να παει στις τουαλέτες μόνη της αλλα μετα από συζήτηση με τη νηπιαγωγο και ενθάρρυνση και απο τις 2 μεριές βρηκαμε τη λύση! Όταν βλέπω ότι μετα απο 2 μερες δεν εχει κανει, ρίχνω τους ρυθμούς. Αντί το απογευμα να βγούμε πχ βολτα μένουμε σπιτι και κανουμε αυτό που της αρέσει. Γενικα προσπαθώ να τη χαλαρώσω. Κι όταν τη βλέπω ότι θέλει αλλα δεν παει τότε άρχιζω τα κόλπα. Τη διαβεβαιώνω πως αν παει μετα θα συνεχίσουμε να παίζουμε ή πςιρνει κάποιο παιχνίδι μαζί. Επίσης μερικές φορές μενω μεσα στην τουαλέτα μαζι της και της λεω ιστοριούλες ή παίζουμε ότι το νινί κανει κακά του και περιμενουμε να ακούσουμε το θορυβο απο τα κακακια που πέφτουν μεσα στο νερό. (Συγνώμη για την αναλυτική περιγραφή :Ρ) θέλει πολλή υπομονή αλλα πλέον ξέρει πως όταν κάνει κακα χρειάζεται να κάτσει αρκετή ώρα. Μερικές φορές μου ζητάει παραμύθι να της παω για να διαβάσει μόνη της και άλλες απλα να κλεισω την πόρτα για να την αφήσω μονη. Τελος έχω και γιογιό και μικρο δαχτυλίδι στην τουαλέτα. Παρόλο που για τσισα παει τουαλετα, όταν θελει κακα προτιμάει το γιογιό. Μάλλον νιώθει πιο σιγουριά αφου ακουμπάει σταθερά τα πόδια της στο πάτωμα και όχι στο σκαμπό. Και επίσης δεν ξέρω πως εισαι όταν τα κανει πανω της αλλα μην αναστατωνεσαι. Προσπάθησε να την καθησυχάσεις. Πες της πως δεν πειράζει και οτι συμβαίνουν κι αυτά. Και εξήγησε της τη διαδικασία που θα ακολουθήσετε. Ότι πρώτα θα πλυθεί και θα βάλει καθαρά ρουχα και τα ρούχα που λερώθηκαν θα πλυθούν στο πλυντήριο για να τα ξαναφορεσει.
  12. Ναι κι εμένα καθυστέρησε πολύυύύ. 1η περίοδο μετά τη γέννα στους 14 μήνες και αυτό όχι κανονικά.
  13. Ναι έτσι όπως το λες όρια έχουμε θέσει και εμείς σε αυτά που αναφέρεις. Απλά σε άσχημες αντιδράσεις της που φέρεται έτσι μόνο και μόνο από πεισμα ή για να κερδίσει την προσοχή μας ή απλά γτ της αρεσει τότε προσπαθώ να είμαι χαλαρή. Για παράδειγμα της αρεσει να ακουμπάει την οθόνη της τηλεόρασης με τις παλαμες της ή να χτυπάει στον ολόσωμο καθρέφτη που έχουμε στο χολ ή να παίζει με το νερό στο νιπτήρα. Σε τέτοιες περιστάσεις αναφέρομαι..που ξέρει ότι δεν επιτρέπονται αλλά παρόλα αυτά δοκιμάζει συνέχεια! Εκεί ας πούμε εξηγώ ήρεμα γτ όχι, ενώ ο ανδρας μου την απομακρύνει χωρίς εξηγήσεις εφόσον το έχουμε εξηγήσει ήδη 10 φορές και γνωρίζει ότι είναι απαγορευμένο. Εγώ όπως είπα μαζεύω τις περισσότερες φορές μόνη μου. Μαζί θα μαζέψουμε, όταν παίξουμε μαζί. Αλλιώς αν παίξει μόνη της μετά δεν πρόκειται να τα μαζέψει εκτός αν κάτσω κι εγώ δίπλα που δε γίνεται όμως κάθε φορά να διαθέτω τόσο χρόνο. Επίσης έχει τύχει να τα έχουμε μαζέψει και μετά να θέλει πάλι κάτι να βγάλει και να τα πετάξει όλα στο πάτωμα. Τότε της είπα πως η μαμά κουράστηκε και δεν αντέχει να τα μαζέψει ξανά και θα πρέπει να τα μαζέψει μόνη της. Φυσικά και αρνήθηκε και τότε τα μάζεψα και τα σήκωσα για 1 μέρα ολόκληρη. Το δουλεύουμε ακόμα δλδ το συμμάζεμα αλλά δεν είναι το αγαπημένο της, οπω1 φαίνεται! Πάντως χαρά στο κουράγιο σας! Εμείς απλά τα βάζουμε στο κουτί και τέλος! Αν έπρεπε να ακολουθήσουμε τόσα πολλά βήματα για το συμμάζεμα μαλλον δε θα είχαμε χρόνο να παίξουμε.
  14. Ναι ανά μπράβο κι εγώ αυτήν την τακτική ακολουθώ. Μετά τα 3 -4 που το παιδί θα είναι σε θέση να ακολουθεί συνειδητα κανόνες, τότε εννοειται μπορείς να γίνεις πιο αυστηρός και να βάζεις όρια αλλά ακόμα νομίζω πως δε θα φέρει αποτελέσματα. Βέβαια και αυτή η τατικη μερικές φορές με φτάνει στα όρια μου αλλά τουλάχιστον αποφεύγω τους συνεχείς καβγάδες και τα πολλά κλάματα. Απο την άλλη ο ανδρας μου κάποιες φορές δεν εχει υπομονη και πιστεύει ότι πρέπει σε κάποια πράγματα να μάθει το όχι χωρίς εξηγήσεις. Εκει διαφωνούμε και δεν μπορώ να κρατηθώ αλλά προσπαθώ να το κάνω διακριτικά ή να το συζητήσω αργότερα όταν η μικρή δεν είναι μπροστά.
  15. Σε εμάς εγώ είμαι αυτή που "ακυρωνω" τον άνδρα μου μπροστά στο παιδί. Καταλαβαίνω ότι είναι λάθος και προσπαθώ να το μειώσω αλλά μερικές φορές μου ξεφεύγει. Νομίζω ότι κάποια πράγματα σε συγκεκριμένες στιγμές κάνουν την κατάσταση χειρότερη. Για παράδειγμα με το φαγητό. Καθόμαστε να φάμε και η μικρή αρχίζει να παίζει με το πιρούνι, να το χτυπάει στο τραπέζι, να κάνει λοφακι το φαγητό κτλ. Αν είναι ο ανδρας μου θα της πάρει το φαγητό μετά την 1η παρατήρηση. Η μικρή θα αρχίσει τα κλάματα και δεν πρόκειται να φάει άλλο. Εγώ απ την άλλη της αποσπώ την προσοχή, αρχίζω να της μιλάω για αλλά πράγματα, της λέω θα το κανεις 1 τελευταία φορά και μετά τέλος και έτσι με ακούει και συνεχίζουμε το φαγητό. Αν συνεχίσει τότε παίρνω το φαγητό. Δεν ξέρω αν παραειμαι διαλλακτικη αλλά στο φαγητό που είναι σημαντικό προτιμώ να την καλοπιασω λιγο από το να μη φάει. Το έχουμε συζητήσει μεταξύ μας αλλά δεν μπορεί να το κάνει. Θεωρεί πως είναι σε ηλικία που κάτι τέτοια πρέπει να κοπούν. Εγώ πιστεύω πως είναι ακόμα λίγο μικρό. Πείτε μου ότι δεν κάνω αυτά που κοροιδευα;;
  16. Κι εμείς μια από τα ίδια, αν και λίγο αντίστροφα! Δλδ η μικρή χρονοτριβεί αλλιώς. Θέλει να παίξει με κάτι, τα βγάζει όλα και τα πετάει στο πάτωμα για να πάρει αυτό το ένα και μετά από 2 λεπτά το βαριέται και βγάζει κάτι άλλο στη μέση! Χωρις να εχει παιξει σωστα με το προηγουμενο.Αποτέλεσμα: ένα σπίτι διαρκώς ασυμαζευτο! Εγώ τρέχω από πίσω να μαζεύω, καθώς η μικρή σκορπίζει το επόμενο. :/ στο γάλα και εγώ δεν επιμένω το βράδυ. Αν δεν το πιει απλά κοιμάται έτσι ή το θυμάται αφού ξαπλώσουμε και το ζητάει. Εκεί βέβαια της λέω πως τώρα είναι αργά και δε σηκωνόμαστε πλέον αλλά αν αρχίσει τη γκρίνια την αφήνω να πάει να το πιει και να ξαναέρθει. Γενικά έχω την εντύπωση ότι χρονοτριβουμε συνεχεια και δε μένει χρόνος να κάνουμε πράγματα που αν με άκουγε όταν της μιλούσα θα προλαβαιναμε. Είτε είναι βόλτα είτε παιχνίδι είτε ύπνος.